YOLANDA ZAROUHI KEHEYIAN ν. ΠΑΝΙΚΟΥ ΚΟΥΤΣΟΥ, Αρ. Αγωγής 3873/05, 17.11.2006

(1)της ΄Εκθεσης Απαίτησης, να παραχωρηθεί επ΄ ακριβώς ποιου τεμαχίου η ενάγουσα είναι η ιδιοκτήτρια. Παράγραφος

(6)της ΄Εκθεσης Απαίτησης, με ποιο τρόπο ο εναγόμενος απειλεί να επεμβαίνει. Για να καταστεί δυνατή η καλύτερη αντίληψη του τι επιζητείται με την αίτηση, θαρρώ πως πρέπει να καταγραφούν αυτούσιες οι παράγραφοι της ΄Εκθεσης Απαίτησης για τις οποίες ζητούνται οι λεπτομέρειες. Η παράγραφος

(1)της ΄Εκθεσης Απαίτησης έχει ως εξής: «Η ενάγουσα είναι ιδιοκτήτρια του κτήματος υπ΄ αριθμό τεμαχίου 156, Φ/Σχ 40/56W1 ή και υπ΄ αρ. τεμαχίου 155, Φ/Σχ 40/56W1 ή και υπ΄ αρ. τεμαχίου 161, Φ/Σχ 40/56W1 στη Λάρνακα.» Η παράγραφος

(6)της ΄Εκθεσης Απαίτησης έχει ως πιο κάτω: «Ο εναγόμενος απειλεί ότι θα συνεχίσει να επεμβαίνει εκτός εάν εμποδισθεί με διάταγμα του Δικαστηρίου.» Η αίτηση εδράζεται στη Δ.19 θ.6 και Δ.48 θ.1-4 και 9(

1. i)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Τα γεγονότα που υποστηρίζουν την αίτηση καταγράφονται στην ένορκη δήλωση του Ανδρέα Αργυρίδη, δικηγόρου του εναγόμενου-αιτητή, που συνοδεύει την αίτηση. Τούτα περιορίζονται στο ότι γνωρίζει επαρκώς, ο ομνύων, τα γεγονότα και ότι οι αιτούμενες λεπτομέρειες ζητήθηκαν προηγουμένως δι΄ επιστολών ημερομηνίας 1/3/2003, που προφανώς είναι 1/3/2006, ως φαίνεται στην επισυνημμένη με την ένορκη δήλωση επιστολή, και 12/4/2006, χωρίς ανταπόκριση. Η ΕΝΣΤΑΣΗ Η ενάγουσα καταχώρισε ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως (η ένσταση). Η ένσταση βασίζεται στη Δ.19 θ.6 και Δ.48 θ.1-4 και 9(
2. i)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας στην οποία αναφέρεται ότι οι λόγοι της ένστασης εμφαίνονται στη δικογραφία και δη (α) όσον αφορά την παράγραφο

(1)της ΄Εκθεσης Απαίτησης αναφέρεται σαφώς, υπονοώντας, εξ όσων αντιλαμβάνομαι, ποιου κτήματος είναι ιδιοκτήτρια η ενάγουσα και (β) ότι η συνέχιση της επέμβασης αναφέρεται και πάλι σαφώς, που δεν είναι ασφαλώς άλλη απ΄ αυτή που με τον ίδιο τρόπο γίνεται τώρα. Η ένσταση δεν συνοδεύεται από ένορκη δήλωση. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Ο κ. Αργυρίδης στην αγόρευσή του εισηγήθηκε ότι στην παράγραφο

(1)της ΄Εκθεσης Απαίτησης δεν αναφέρεται συγκεκριμένα ποιου τεμαχίου είναι ιδιοκτήτρια η ενάγουσα για να μπορεί να παρουσιάσει την κατάλληλη μαρτυρία κατά την ακρόαση χωρίς να του δημιουργείται σύγχυση και ούτε να πιαστεί εξ απροόπτου. ΄Οσον αφορά την παράγραφο

(6)της ΄Εκθεσης Απαίτησης, ισχυρίστηκε ότι θα πρέπει να γνωρίζει με ποιο τρόπο, κατ΄ ισχυρισμό της ενάγουσας, απειλεί να επεμβαίνει ο εναγόμενος ούτως ώστε να δύναται να αντιμετωπίσει τους ισχυρισμούς της ενάγουσας. Αναφέρθηκε σε νομολογία και αυθεντίες. Η κα Ζίκκου, από την άλλη, αντέταξε ότι ο διαζευκτικός τρόπος καταγραφής ισχυρισμών στη σύνταξη δικογράφου είναι παραδεκτός και καθ΄ όλα επιτρεπτός. Περαιτέρω, εισηγήθηκε ότι με την αναφορά των τεμαχίων, έστω και υπό τη διάζευξη «ή/και» κατέστησαν γνωστά τα τεμάχια της ενάγουσας αφού μια από τις ερμηνείες που μπορούν να δοθούν στη διάζευξη είναι ότι η ενάγουσα είναι ιδιοκτήτρια και των τριών τεμαχίων που αναφέρονται στην παράγραφο

(1)της ΄Εκθεσης Απαίτησης. ΄Οσον αφορά την παράγραφο

(6)της ΄Εκθεσης Απαίτησης, εισηγήθηκε ότι δεν χρειάζεται ούτε γι΄ αυτήν να δοθούν λεπτομέρειες αφού σαφώς αναφέρεται στην ίδια επέμβαση που καταγράφεται με σαφήνεια στην παράγραφο

(2)της ΄Εκθεσης Απαίτησης, ήτοι δια της τοποθέτησης οχημάτων ή και άλλων μηχανημάτων ή και άλλων αντικειμένων. Επικαλέστηκε δε σχετική νομολογία και αυθεντίες. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΚΑΤΑΛΗΞΗ Η αίτηση, ως έχω ήδη αναφέρει, βασίζεται στη Δ.19 θ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία προνοεί Σε μετάφραση: «Περαιτέρω και καλύτερη έκθεση της φύσης της απαίτησης ή υπεράσπισης ή περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες οιουδήποτε ζητήματος που αναφέρεται σε οιονδήποτε δικόγραφο, ειδοποίηση ή γραπτή διαδικασία που απαιτεί λεπτομέρειες, μπορεί σε όλες τις περιπτώσεις να διαταχθεί, με τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα και οτιδήποτε άλλο που θα ήθελε φανεί δίκαιο.» Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Χριστοδούλου ν. Χρ. Μαρνέρος & Σια Λτδ.

(1997)1 Α.Α.Δ. 718, 721: «Τα δικόγραφα είναι ουσιώδη στον καθορισμό των επιδίκων θεμάτων και στον καθορισμό της βάσης επί της οποίας θα προχωρήσει η ακρόαση της υπόθεσης. Η σημασία τους τονίστηκε στην υπόθεση Christákis Loucaides v. C.D.Hay and Sons Ltd.

(1971)1 C.L.R. 134. Tα δικόγραφα δεν έχουν σκοπό μόνο τη διαφύλαξη της κανονικής διαδικασίας. Σκοπό έχουν να μην καταλαμβάνονται εξ απροόπτου οι διάδικοι στους οποίους θα πρέπει να παρέχεται η δέουσα ευκαιρία να ετοιμάσουν την υπόθεσή τους για ακρόαση. Εκτός αν τα επίδικα θέματα καθοριστούν δεόντως η ακρόαση παραμένει χωρίς οριοθέτηση και οι σκοποί της δικαιοσύνης μπορεί να παρακωλυθούν λόγω της αβεβαιότητας (G.I.P. Constructions Ltd. V. Panayiota Neophytou and Others

(1983)1 C.L.R. 669, 680). Σύμφωνα με τη Δ.19 θ.6, μπορεί να διαταχθεί η παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών οιουδήποτε θέματος που αναφέρεται σε οιοδήποτε δικόγραφο, με τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή άλλως, όπως θα θεωρηθεί δίκαιο. Τα δικόγραφα πρέπει να περιέχουν όλες τις αναγκαίες λεπτομέρειες ώστε η άλλη πλευρά να μπορεί να σχηματίζει σαφή και πλήρη εικόνα για τη φύση και την έκταση της υπόθεσης που πρόκειται να αντιμετωπίσει στην ακρόαση και να μη βρίσκεται προ εκπλήξεως ή να καταλαμβάνεται εξ απίνης. Όταν ο κανόνας αυτός παραβιάζεται ο αντίδικος δικαιούται να αξιώνει και επιτυγχάνει την έκδοση διατάγματος που να διατάσσει τον αντίδικο να παράσχει τις απαιτούμενες κάτω από τις περιστάσεις λεπτομέρειες (Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ. και ΄Αλλοι v. Credit Libanais S.A.L.

(1991)1 Α.Α.Δ. 649, 652). Στην υπόθεση National Supply Corporation of the Lybyan Arab Republic v. Achaia Shipping Ltd.

(1975)1 C.L.R. 427, 432, τονίστηκε η ανάγκη για ακρίβεια στα δικόγραφα ούτως ώστε ο αντίδικος να γνωρίζει με βεβαιότητα την πραγματική διαφορά και να ετοιμαστεί για τη δίκη.» Στην υπόθεση Ηνωμένη Εκδοτική Εταιρεία Λτδ. ν. Χατζηκώστα

(1990)1 Α.Α.Δ. 244, αναφέρονται σχετικά στη σελίδα 249 τα εξής: «Περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες ισχυρισμών που περιέχονται στα δικόγραφα και όχι μαρτυρία δίδονται για σκοπούς διασάφησης των γεγομένων ισχυρισμών. Μια τέτοια διασάφηση υπαγορεύεται για διάφορους λόγους μεταξύ των οποίων και η πληρέστερη πληροφόρηση της άλλης πλευράς περί της φύσης της υπόθεσης που θα έχει να αντιμετωπίσει, η αποφυγή της έκπληξης κατά την ακρόαση, ο περιορισμός των επιδίκων θεμάτων και ισχυρισμών και η ένδειξη ως προς τη μαρτυρία που θα χρειασθεί η άλλη πλευρά.» Περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες διατάσσονται μόνο σε σχέση με τα ουσιώδη γεγονότα στα οποία στηρίζεται το δικόγραφο και όχι σε σχέση με τη μαρτυρία που θα προσκομιστεί προς απόδειξή τους (βλ. Κασάπης ν. Λουκά

(1981)1 Α.Α.Δ. 1981, Θεμιστοκλέους ν. Χρ. Γεωργιάδης Λτδ.,

(2000)1(Α) Α.Α.Δ. 157 και Odger´s Principles of Pleading & Practice, 21η έκδοση, σελ. 148). Δεν ενδείκνυται επίσης να διατάσσονται λεπτομέρειες σε σχέση με επουσιώδη θέματα (βλ. Ευδόκιος Σάββα ν. Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ.

(1992)1 Α.Α.Δ. 1146) ή σε σχέση με νομικούς ισχυρισμούς. ΄Οπου όμως το ισχυριζόμενο νομικό αποτέλεσμα δημιουργήθηκε από την επενέργεια ορισμένου γεγονότος, αυτό πρέπει να αναφέρεται στα δικόγραφα (βλ. Τζιακούρα ν. Οικονομίδη

(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 669). Στην υπόθεση Θεμιστοκλέους ν. Χρ. Γεωργιάδης Λτδ., πιο πάνω, στη σελίδα 162, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Από το συνδυασμένο αποτέλεσμα των πιο πάνω ακολουθεί και η αρχή, που εκφράζεται ως βασική αρχή στη νομολογία, ότι περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες μπορούν να δοθούν μόνο αναφορικά με τα ουσιώδη γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται το δικόγραφο και όχι αναφορικά με τη μαρτυρία που θα προσκομισθεί προς απόδειξή τους. Δίδονται δε ώστε ο αντίδικος να γνωρίζει ποια υπόθεση μπορεί να αναμένει να παρουσιασθεί στη δίκη και να μην καταληφθεί εξ απίνης. Οι λεπτομέρειες έχουν σκοπό να διευκρινίσουν και εξειδικεύσουν τα ισχυριζόμενα ουσιαστικά γεγονότα, αλλά κατ΄ ουδένα λόγο να εκμαιεύσουν ή να αποκαλύψουν την ίδια τη μαρτυρία με την οποία αυτά θα αποδειχθούν.» Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η βάση της αγωγής είναι η παράνομη επέμβαση. Το δικαίωμα αγωγής για την παράνομη επέμβαση στηρίζεται στο ιδιοκτησιακό καθεστώς της ενάγουσας επί ακινήτων. Ως τέτοιο, πρέπει να καταγράφεται με σαφήνεια και να μη επιδέχεται καμιά άλλη ερμηνεία επί κάθε συγκεκριμένου τεμαχίου για το οποίο επικαλείται το ιδιοκτησιακό καθεστώς αφού ανυπαρξία τούτου, στη συγκεκριμένη περίπτωση, δεν προσδίδει δικαίωμα προς έγερση αγωγής. Αυτός που πρέπει να γνωρίζει περί τούτου καλύτερα είναι αυτός που επικαλείται και το σχετικό δικαίωμα. Δεν είναι ένας οποιοσδήποτε ισχυρισμός που μπορεί να τεθεί κατά την σύνταξη της δικογραφίας με το κατά τ΄ άλλα καθ΄ όλα επιτρεπτό τρόπο της διάζευξης «ή/και». Είναι το κύριο και ουσιαστικό που πρέπει να παρατίθεται με ακρίβεια και σαφήνεια για να δύναται ο εναγόμενος να το αντιμετωπίσει κατά την ακρόαση με κατάλληλη μαρτυρία. Κρίνω ότι είναι ορθό και δίκαιο να παρασχεθούν λεπτομέρειες με τις οποίες να φαίνεται με σαφήνεια και ακρίβεια ποιου κτήματος είναι ιδιοκτήτρια η ενάγουσα. Συνεπώς, ως προς το μέρος αυτό, η αίτηση επιτυγχάνει. ΄Οσον αφορά την παράγραφο

(6)της ΄Εκθεσης Απαίτησης, για την οποία ζητείται να δοθούν λεπτομέρειες με ποιο τρόπο ο εναγόμενος απειλεί να επεμβαίνει, κρίνω ότι τούτο είναι ξεκάθαρο στην παράγραφο

(2)της ΄Εκθεσης Απαίτησης όπου αναφέρεται ότι ο εναγόμενος ή/και αντιπρόσωπός του ή/και υπηρέτης του παράνομα επεμβαίνουν με την τοποθέτηση οχημάτων ή και μηχανημάτων ή και άλλων αντικειμένων, αλλά και από την παράγραφο

(4)της ΄Εκθεσης Απαίτησης που παραπέμπει ανωτέρω, δηλαδή στην παράγραφο

(2)της ΄Εκθεσης Απαίτησης. Επίσης η φράση «θα συνεχίσει να επεμβαίνει» στην Παράγραφο 6 της έκθεσης απαίτησης υποδηλώνει τις ίδιες ενέργειες όπως περιγράφεται στην παράγραφο 2 της έκθεσης απαίτησης. Η αναφορά τούτων και στην παράγραφο

(6)της ΄Εκθεσης Απαίτησης θα αποτελούσε επανάληψη και εκ του περισσού. Ως εκ τούτου, ως προς αυτό το μέρος, η αίτηση αποτυγχάνει. Ενόψει όλων των πιο πάνω, εκδίδεται διάταγμα διατάττον την ενάγουσα όπως εντός 21 ημερών από σήμερα καταχωρίσει και παραδώσει στον εναγόμενο ή το συνήγορό του τις αιτούμενες λεπτομέρειες της παραγράφου

(1)της ΄Εκθεσης Απαίτησης, ως αυτές ζητούνται στο Α της Αίτησης. Το μέρος της αίτησης που αφορά την παράγραφο

(6)της ΄Εκθεσης Απαίτησης απορρίπτεται. Επίσης εκδίδεται διάταγμα με το οποίο, εάν δεν καταχωρηθούν και παραδοθούν στον εναγόμενο ή το συνήγορό του οι ανωτέρω λεπτομέρειες εντός 21 ημερών από σήμερα, διατάσσεται η διαγραφή της παραγράφου

(1)της ΄Εκθεσης Απαίτησης. ΄Οσον αφορά τα έξοδα, λαμβάνοντας υπόψη τη μερική επιτυχία της αίτησης, κρίνω ότι αυτά θα πρέπει να είναι υπέρ του εναγομένου-αιτητή και εναντίον της ενάγουσας-καθ΄ ης η αίτηση κατά το ½, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, καταβλητέα στο τέλος της δίκης. (Υπ.) ............. Ν. Γερολέμου, Ε.Δ. /ΜΧΚ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο