Αναφορικά με την Αίτηση για ΄Εκδοση της ELENA FADEEVA BINDEMAN, Αίτηση ΄Εκδοσης Φυγοδίκου αρ. 1/06, 20/11/2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2006:A158 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ν. ΓΕΡΟΛΕΜΟΥ, Ε.Δ. Αίτηση ΄Εκδοσης Φυγοδίκου αρ. 1/06 Αναφορικά με τον Περί Εκδόσεως Φυγοδίκων Νόμο, 97/70 ως ετροποποιήθηκε με το Νόμο 97/90 και Αναφορικά με τη Σύμβαση για Έκδοση Φυγοδίκων μεταξύ της Κυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης των Η.Π.Α. Ν9(ΙΙΙ)/97 και Αναφορικά με την Αίτηση για ΄Εκδοση της ELENA FADEEVA BINDEMAN Ημερομηνία: 20/11/2006 Εμφανίσεις: Για την Δημοκρατία - Αιτητές: κα Θεοδώρου Για την Καθ΄ ης η Αίτηση: κος Γ. Θωμά και κος Γ. Λουϊζίδης Καθ΄ ης η αίτηση: Παρούσα Α Π Ο Φ Α Σ Η ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ Η έκδοση της καθ΄ ης η αίτηση ζητείται από τις Αρχές των Η.Π.Α. μέσω της διπλωματικής οδού, δυνάμει του Περί της Συνθήκης Έκδοσης Φυγοδίκων, μεταξύ της Κυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, Κυρωτικού Νόμου 9(ΙΙΙ)/97 και του Περί Έκδοσης Φυγοδίκων Νόμου 97/70 ως ετροποποιήθηκε με το νόμο 97/
- Όλα τα έγγραφα που υποβάλλονται από το Αιτούν Κράτος είναι είτε στη γλώσσα του αιτούντος Κράτους είτε στη γλώσσα του αιτούμενου Κράτους αλλά το τελευταίο Κράτος έχει δικαίωμα να απαιτήσει μετάφραση στη γλώσσα του σύμφωνα με το άρθρο 10 του Ν9(ΙΙΙ)/
- Στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι στη γλώσσα του αιτούντος κράτους. Η αίτηση των Αμερικανικών Αρχών διαβιβάστηκε μέσω της διπλωματικής οδού. Η αίτηση μέσω της Πρεσβείας των Η.Π.Α. στη Λευκωσία ημερομηνίας 05/09/06 διαβιβάστηκε στο Υπουργείο Εξωτερικών της Κυπριακής Δημοκρατίας στις 06.09.06 και από αυτό στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης της Κυπριακής Δημοκρατίας στις 07.09.
- Στις 08.09.06 ο Υπουργός Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης υπέγραψε εξουσιοδότηση για έναρξη της διαδικασίας έκδοσης, Τεκμήριο 8, εναντίον της Καθ΄ ης η Αίτηση για τα αδικήματα της Ένοπλης Ληστείας άρθρα 282 και 283 του Ποινικού Κώδικα ΚΕΦ. 154 και της Συνωμοσίας άρθρο 371 του ίδιου νόμου. Στην εξουσιοδότηση του Υπουργού Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξης περιγράφονται συνοπτικά τα γεγονότα που περιστρέφονται γύρω από την εγκληματική ενέργεια της Καθ΄ ης η Αίτηση και άλλων προσώπων μελών της εγκληματικής οργάνωσης γνωστή ως "THE ABRAMOV-DRUBETSKIY GROUP (TADG)" η οποία ασχολείται μεταξύ άλλων με εκβιασμούς και ένοπλες ληστείες μεταξύ των ετών 2001 έως 2005 στην περιοχή της Νέας Υόρκης. Συγκεκριμένα, σύμφωνα και με την έκθεση γεγονότων, η Καθ΄ ης η Αίτηση παρείχε πληροφορίες στην οργάνωση TADG ότι πρόσωπα με τα οποία διατηρούσε φιλικές σχέσεις και τα οποία διέμεναν σε οικία, στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης, που διεπράχθη από την TADG ένοπλη ληστεία, διατηρούσαν σε ασφαλές σημείο της οικίας χρηματικό ποσό και κοσμήματα που προέρχονταν από τα κέρδη της επιχείρησης τους. Όλα τα γεγονότα, με κάθε λεπτομέρεια, που περιστοιχίζουν τις εγκληματικές ενέργειες της οργάνωσης TADG και τις πληροφορίες και βοήθεια που πρόσφερε η καθ΄ης η αίτηση σ΄ αυτήν και δη στην ένοπλη ληστεία στις 23.05.04 στην οικία του John Doe#1 που διενεργήθη από τρία ένοπλα μέλη της οργάνωσης από την οποία απεκόμισαν περί τα 40.000 χιλιάδες δολλάρια σε μετρητά και άλλα τόσα περίπου σε τιμαλφή, εμφαίνονται στην ένορκη δήλωση, Τεκμήριο 7i, του JEFFREY KOCH ειδικού πράκτορα που ερεύνησε την υπόθεση και στην οποία θα αναφερθώ κατωτέρω. Στις 24.08.04 το Συμβούλιο των Ενόρκων (Grand Jury) της πολιτείας της Νέας Υόρκης μετά που εξέτασε το μαρτυρικό υλικό εξέδωσε κατηγορητήριο εναντίον της Καθ΄ ης η Αίτηση σύμφωνα με το οποίο κατηγορείται ότι μεταξύ των ημερομηνιών 01.05.04 έως 23.05.04 συνωμότησε με άλλα πρόσωπα, για την διάπραξη κακουργήματος, ήτοι ληστείας, στην αναφερθείσα πιο πάνω οικία στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης, διαπολιτειακή μεταφορά κλοπιμαίων αγαθών και ληστεία με άλλα πρόσωπα, Τεκμήριο 7Z. Ως εκ τούτου εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης εναντίον της Καθ΄ ης η Αίτηση, Τεκμήριο 7Η, από το Ανατολικό Επαρχιακό Δικαστήριο της Νέας Υόρκης. Το ένταλμα σύλληψης εναντίον της Καθ΄ ης η Αίτηση κοινοποιήθηκε-γνωστοποιήθηκε από την Interpol των Η.Π.Α. στην Interpol Κύπρου. Η Interpol Κύπρου διαβίβασε μήνυμα, ημερομηνίας 10.03.06, Τεκμήριο 1Α, μεταξύ άλλων χώρων και στο αεροδρόμιο Λάρνακας στο οποίο αναφέρετο ότι σε περίπτωση εντοπισμού της Καθ΄ης η Αίτηση να ειδοποιηθεί το Τ.Α.Ε. Λάρνακας το οποίο να προβεί στη σύλληψη της. Στις 23.07.06 και πριν την ώρα 20:35 αφίχθηκε στο αεροδρόμιο Λάρνακας η Καθ΄ ης η Αίτηση με την πτήση 57-1895 των Σιβηριακών αερογραμμών από Μόσχα. Από έλεγχο που έγινε την ίδια ημέρα και ώρα 20:35 από την Μ.Α.1 Γ/αστυφύλακα 5183 Άντρια Πιτσιλλίδου διαπιστώθηκε ότι επρόκειτο για την Καθ΄ ης η Αίτηση για την οποία η Interpol Η.Π.Α. κοινοποίησε ένταλμα σύλληψης στην Interpol Κύπρου που διαβίβασε σχετικό μήνυμα με τις οδηγίες που αναφέρθηκαν ανωτέρω. Τότε η Μ.Α.1 ενημέρωσε το Τ.Α.Ε. Λάρνακας και παρέδωσε την Καθ΄ ης η Αίτηση στο Μ.Α.2 αστυφύλακα 947 Πανίκο Δημητρίου ο οποίος την συνέλαβε δυνάμει προσωρινού εντάλματος σύλληψης, Τεκμήριο 3, συνοδευόμενο από όρκο, Τεκμήριο 3Α, που ήδη είχε εξασφαλίσει, αφού της εξήγησε τους λόγους σύλληψης της και της επέστησε την προσοχή της στο νόμο. Ακολούθως, την οδήγησε στο Τ.Α.Ε. Λάρνακας. Η Καθ΄ ης η Αίτηση είχε δύο διαβατήρια, το Τεκμήριο 4 και το Τεκμήριο
- Από την αντεξέταση του μάρτυρα αυτού διεφάνη ότι της είχαν ληφθεί δακτυλικά αποτυπώματα, γενετικό υλικό D.N.A. και φωτογραφίες χωρίς καμία πίεση και απειλή σύμφωνα με την σχετική νομοθεσία όπως την ερμήνευσε ο μάρτυρας. Αυτή η πτυχή δεν αποτελεί το αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας και ούτε επηρεάζει με οποιοδήποτε τρόπο αυτή. Η Καθ΄ ης η Αίτηση παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο το οποίο διέταξε την κράτηση της μέχρι συγκεκριμένη ημερομηνία με σκοπό όπως ο Υπουργός Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης εξουσιοδοτήσει την έναρξη της διαδικασίας έκδοσης της. Ως ήδη έχω αναφέρει, τούτο έγινε στις 08.09.06, Τεκμήριο
- Η Μ.Α.3 Ιωάννα Αναστασιάδου, διοικητική λειτουργός στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξης η οποία ενασχολείται στον τομέα της διεθνούς νομικής συνεργασίας και χειρίζεται μεταξύ άλλων θεμάτων και εκδόσεις φυγοδίκων κατάθεσε τις ενέργειες στις οποίες προέβηκε η ίδια αλλά και η Αρμόδια Αρχή των Η.Π.Α. και η Πρεσβεία των Η.Π.Α. μέχρι την εξουσιοδότηση του Υπουργού Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξης, Τεκμήριο 8, που συμπεριλάμβανε μεταξύ άλλων την λήψη δύο μηνυμάτων της Interpol Λευκωσίας και της Interpol Ουάσιγκτον, επιστολή ημερομηνίας 26.07.06, Τεκμήριο 6, και την Αίτηση μέσω της Πρεσβείας των Η.Π.Α. με τα απαραίτητα έγγραφα ήτοι τα Τεκμήρια 7, 7Α, 7Β, 7Γ, 7Δ, 7Ε, 7ΣΤ, 7Ζ, 7Η, 7Θ, 7Ι. Κατατέθηκε ως Τεκμήριο 9 το ένταλμα σύλληψης των Η.Π.Α. εναντίον της Καθ΄ης η Αίτηση. Δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός, από τις δύο πλευρές και εγκρίθηκε από το Δικαστήριο, ότι η συνθήκη έκδοσης φυγοδίκων μεταξύ της Κυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης των Η.Π.Α. υπογράφηκε στις 27.06.96 και την επικύρωσαν στις 14.09.99 ημερομηνία κατά την οποία τέθηκε σε ισχύ. Ο Κυπριακός Νόμος που κύρωσε την συνθήκη μεταξύ των δύο χώρων είναι ο Ν.9(ΙΙΙ)/
- Επίσης δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός και εγκρίθηκε από το Δικαστήριο ότι αποστάληκε μέσω Interpol στις 26.04.05 διεθνές ένταλμα σύλληψης της Καθ΄ ης η Αίτηση και στην Κύπρο το οποίο διαβιβάστηκε με red notice στις 10.03.06 και στο αεροδρόμιο Λάρνακας. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Η κα Θεοδώρου με αναφορά στον κυρωτικό νόμο 9(ΙΙΙ)/97 και το νόμο 97/70 ως ετροποποιήθηκε με το νόμο 97/90 εισηγήθηκε στο Δικαστήριο ότι σύμφωνα με την μαρτυρία που παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις έκδοσης της Καθ΄ ης η Αίτηση. Προς επίρρωση της κάθε μιας θέσης της επί κάθε προϋπόθεσης που απαιτείται από τους πιο πάνω νόμους επικαλείτο σχετική νομολογία. Κάλεσε δε το Δικαστήριο όπως διατάξει την έκδοση της Καθ΄ ης η Αίτηση. Ο συνήγορος της Καθ΄ ης η Αίτηση, κος Θωμά, δεν αμφισβήτησε τα γεγονότα και την μαρτυρία που υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου περιλαμβανομένων και των τυπικών αλλά συνάμα ουσιαστικών εγγράφων που είναι απαραίτητα για την έκδοση φυγοδίκου όπως και την γνησιότητα τους ή ότι είναι πιστά αντίγραφα ή την έκδοση τους από Αρμόδια Αρχή. Εκείνο που με σθένος πρόταξε και έστρεψε όλη την προσοχή του ήταν στα εξής βασικά ζητήματα. (α) Ότι δεν πληρείται η προϋπόθεση της διπλής εγκληματικότητας αφού διαφορετικά είναι τα αδικήματα του κατηγορητηρίου που εκδόθηκε εναντίον της Καθ΄ ης η Αίτηση από το Συμβούλιο των Ενόρκων (Grand Jury) και διαφορετικά τα αδικήματα της εξουσιοδότησης του Υπουργού Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης. Υπέδειξε με έμφαση, σε σύζευξη με την θέση αυτή, ότι στην εξουσιοδότηση αναφέρεται το αδίκημα της ένοπλης ληστείας και της συνωμοσίας προς διάπραξη τούτου ενώ από τα γεγονότα πουθενά δεν διαφαίνεται η διάπραξη εκ μέρους της Καθ΄ ης η Αίτηση του αδικήματος της ένοπλης ληστείας. (β) Δεν έδωσε μαρτυρία ειδικός επί θεμάτων νομοθεσίας των Η.Π.Α. ως προνοεί το άρθρο 9 παράγραφος 5 του Ν.97/
- (γ) Δεν υπάρχει ο ακριβής νόμος ή έκθεση των ουσιωδών γεγονότων από πλευράς Η.Π.Α. ως προνοεί το άρθρο 8
(2)(γ) του Ν.9(ΙΙΙ)/97 και (δ) Στην ένορκη δήλωση του KOCH, Τεκμήριο 7ι, υπάρχει μαρτυρία που δεν είναι αποδεκτή σύμφωνα με την Κυπριακή Νομοθεσία αφού προέρχεται από παρακολούθηση τηλεφώνων. Ζήτησε δε από το Δικαστήριο όπως απορρίψει την Αίτηση. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΚΑΤΑΛΗΞΗ Η διαδικασία έκδοσης φυγοδίκου εδράζεται στις διεθνείς υποχρεώσεις από αμοιβαίες συμφωνίες μεταξύ διαφόρων χωρών, όπως στην παρούσα περίπτωση, υποχρεώσεις που συνεπάγονται πλήρη ευθύνη και δέσμευση από την κάθε συμβαλλόμενη χώρα (βλ. Petrov v. Διευθυντή Φυλακών
(1996)1ΑΑΔ 856 και In re Vaskevitch
(1992)1(A) AAΔ.136). Η νομοθεσία για έκδοση φυγοδίκων έχει σκοπό να εμποδίσει φυγόδικο, ο οποίος διέπραξε αδίκημα σε μια χώρα, να βρει άσυλο σε άλλη στην οποία καταφεύγει και έτσι να αποφύγει τη δίκη και την τιμωρία. Βασίζεται πάνω στις απλές αρχές της δικαιοσύνης. Η νομοθεσία αυτή, είναι υψίστης σπουδαιότητας για τη δημόσια απονομή της δικαιοσύνης και την εσωτερική ασφάλεια των διαφόρων χωρών, ίδε υπόθεση ALTIERI αρ. 2
(1993)2 ΑΑΔ 576, 580, 581 (βλ. Benwell v. Attorney General
(1986)LRC2 (const) 246, 254), Γενικός Εισαγγελέας v. Nahum Vaskevitch
(1992)1AAΔ 136, 146. Η διαδικασία έκδοσης ενώπιον του Δικαστηρίου με βάση τον περί Έκδοσης Φυγοδίκων Νόμο, δεν αποτελεί "ποινική δικαιοδοσία" ούτε και "πολιτική δικαιοδοσία" όπως ορίζονται στο άρθρο 2 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 ως ετροποποιήθηκε ή το άρθρο 2 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου ΚΕΦ. 155 (βλ. Γ. Εισαγγελέας v. Vaskevitch Αρ. 1
(1992)1(Α)ΑΑΔ 136, 147). Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας Αρ. 3
(1995)1ΑΑΔ 361, 367, 368 αποφασίστηκε ότι η διαδικασία συνιστά πολιτική διαδικασία. Η απόφαση υιοθετήθηκε από την υπόθεση Carter v. Αρχηγού Αστυνομίας
(1996)1(Α)ΑΑΔ 299, 302. Στην υπόθεση Μελάς v. Αρχηγού Αστυνομίας κ.α.
(1998)1ΑΑΔ 2261, 2266 λέχθηκαν τα εξής "Το γεγονός ότι η αίτηση για την έκδοση φυγοδίκου ανάγεται στην πολιτική δικαιοδοσία του Επαρχιακού Δικαστηρίου, δεν την εξομοιώνει με αστική αγωγή, η οποία εγείρεται βάσει της Δ.2 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας ούτε ταυτίζει τα επίδικα θέματα της. Βλ. επίσης Katcho
(2003)1(Γ) ΑΑΔ 1393. Η διαδικασία έκδοσης φυγοδίκου είναι ιδιότυπος (sui generis) η συνύπαρξη των προϋποθέσεων για την έγκυρη εξουσιοδότηση της δικαιοδοσίας αποτελεί δικαιοδοτικό όρο για την ανάληψη δικαιοδοσίας έκδοσης φυγοδίκου. Συνάγεται ότι, στην απουσία των προϋποθέσεων για τη χορήγηση θεραπείας, αφαιρείται και το βάθρο για την έκδοση διαταγής για την έκδοση του Καθ΄ ου η Αίτηση, βλ. Μελάς v. Aρχηγού Αστυνομίας κ.α.
(1998)1(Δ) ΑΑΔ 2261, 2265, 2266 και In re Jennaro Perella
(1996)1 (Β)ΑΑΔ 1009. Το άρθρο 9
(2)του Ν. 97/70 προβλέπει τη διαδικασία που πρέπει να ακολουθηθεί, η οποία είναι κατά το πλησιέστερο δυνατό αυτής της προανάκρισης, αλλά δεν ορίζει το χαρακτήρα της διαδικασίας, (βλ. In re Zamim
(1983)2 .C.L.R. 188). Στην υπόθεση Μελάς ανωτέρω με αναφορά στην Rees v. Secretary of State
(1986)2 ALL E.R. 321(HL) εξηγείται ότι η διαδικασία έκδοσης φυγοδίκου έχει ερευνητικό χαρακτήρα, ανάλογο προς εκείνο της προανάκρισης, βλ. επίσης την υπόθεση David Lee Carter v. Αρχηγού Αστυνομίας
(1996)1(Α) ΑΑΔ 299.΄ Το Δικαστήριο ενεργώντας έτσι, δηλαδή με ερευνητικό χαρακτήρα, ανάλογο προς εκείνο της προανάκρισης δεν αποφασίζει στη βάση πλήρους αξιολόγησης και κρίσης της μαρτυρίας βλ. Katcho κ.α.
(2003)1(Γ)ΑΑΔ 1382,
- Το ζητούμενο για σκοπούς έκδοσης, ως προς την μαρτυρία, είναι το πιθανό τεκμήριο ενοχής βλ. Katcho. Το Δικαστήριο δεν κάμνει διάγνωση των αστικών δικαιωμάτων και υποχρεώσεων του φυγοδίκου ή οποιασδήποτε καθ΄ αυτού κατηγορίας βλ. Γ. Εισαγγελέας (Αρ. 1) 1992 1(Α)ΑΑΔ 136,
- Συμβάσεις για την έκδοση φυγοδίκων δεν υπόκειται στις συνήθεις ερμηνείες του ημεδαπού δικαίου αλλά επιβάλλεται η φιλελεύθερη ερμηνεία της για ευόδωση του στόχου στον οποίο αποβλέπουν και που είναι η καταπολέμηση του εγκλήματος σε διεθνής κλίμακα βλ. Petrov v. Διευθυντή Κεντρικών Φυλακών
(1996)1 ΑΑΔ 856 και In re Hachem
(1991)1 AAΔ
- Νομικό βάθρο της υπό εξέταση αίτησης είναι η Συνθήκη Έκδοσης Φυγοδίκων μεταξύ της Κυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής (Κυρωτικός) Νόμος 9(ΙΙΙ)/97 και ο Περί Εκδόσεως Φυγοδίκων Νόμος 97/
- Ο Ν.97/70και 97/90 ρυθμίζει γενικά τις προϋποθέσεις και τη διαδικασία έκδοσης φυγοδίκων ενώ ο Ν.9(ΙΙΙ)/97καθορίζει τις προϋποθέσεις για την έκδοση φυγοδίκων μεταξύ των δύο χωρών, Κυπριακής Δημοκρατίας και Η.Π.Α. που υπέγραψαν την Συνθήκη. Σύμφωνα με τον Ν.97/70 και 97/90 απαιτούμενα για την έκδοση φυγοδίκου είναι τα ακόλουθα: (Α) Ο φυγόδικος πρέπει να διώκεται ή να καταδικάσθηκε δι΄ αδίκημα για το οποίο δύναται να χωρήσει έκδοση εντός της δικαιοδοσίας του ξένου κράτους που αιτείται την έκδοση (άρθρο 3 του Ν.97/70). (Β) Να έχει συναφθεί σύμβαση προς τούτο μεταξύ αιτούντος και αιτούμενου κράτους (άρθρο 5
(1)). (Γ) Το αδίκημα να προνοείται στη Συνθήκη Έκδοσης (5
(1)(α)) (Δ) Να προβλέπεται για το αδίκημα ποινή φυλάκισης τουλάχιστον ενός
(1)έτους. (άρθρο 5
(1)(β)). (Ε) Η πράξη ή παράλειψη ή ισοδύναμη πράξη ή παράλειψη που συνιστά το αδίκημα αποτελεί αδίκημα σύμφωνα με την νομοθεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας (άρθρο 5
(1)(γ)). (ΣΤ) Η αίτηση έκδοσης να συνοδεύεται, σε περίπτωση (α) που διώκεται, από ένταλμα σύλληψης του φυγόδικου που εκδόθηκε από την χώρα που αιτείται την έκδοση του φυγοδίκου, (β) σε περίπτωση που καταζητείται για έκτιση επιβληθείσας σ΄ αυτόν ποινής υπό του πρωτοκόλλου της καταδικαστικής απόφασης και της επιβληθείσας σ΄ αυτόν ποινής καθώς και έκθεσης που να φαίνεται εάν έκτισε κάποιο χρονικό διάστημα της οποίας, στοιχεία που αφορούν το πρόσωπο του φυγοδίκου, έκθεση γεγονότων και της νομοθεσίας βάσει των οποίων διώκεται και αποκεικτικά στοιχεία που να επαρκούν για την έκδοση εντάλματος σύλληψης του φυγοδίκου δυνάμει του άρθρου 8. (Ζ) Η αίτηση να υποβληθεί δια της διπλωματικής οδού (άρθρο 7
(1)) (Η) Η ύπαρξη εξουσιοδότησης για έναρξη διαδικασίας έκδοσης φυγοδίκου υπό την εντολή του Υπουργού Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξης (άρθρο 7
(1)) (Θ) Ότι τα αποδεικτικά στοιχεία, σε περίπτωση προσώπου που διώκεται δια διάπραξη αδικήματος, που έχουν προσαχθεί είναι επαρκή ώστε να δικαιολογούν την παραπομπή του φυγοδίκου σε δίκη εάν τούτο διαπράττετο εντός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. (Ι) Τα αποδεικτικά στοιχεία θα είναι υπό μορφή και τύπο που ορίζεται στο άρθρο 13
(1)(α)(β)(γ)
(2)(α)(β)(γ) και 4 δηλαδή δεόντως και κυρωμένα έγγραφα ή πιστά αντίγραφα υπό προβλεπόμενου οργάνου ή αυτά ή έστω και αν δεν είναι κυρωμένα έγγραφα ή πιστά αντίγραφα είναι παραδεκτά εφ΄ όσον είναι παραδεκτά ως αποδεικτικά στοιχεία. Οι προϋποθέσεις έκδοσης σύμφωνα με το Ν.9(ΙΙΙ)/97είναι οι πιο κάτω:
(1)Η αίτηση για έκδοση υποβάλλεται μέσω της διπλωματικής οδού (άρθρο 8(ι))
(2)Η αίτηση υποστηρίζεται από έγγραφα, δηλώσεις ή άλλου τύπου πληροφορίες που περιγράφουν την ταυτότητα και πιθανή τοποθεσία που βρίσκεται το πρόσωπο που καταζητείται (άρθρο 8
(2)(α)).
(3)Υποστηρίζεται από πληροφορίες που περιγράφουν τα γεγονότα του αδικήματος και τη διαδικαστική ιστορία της υπόθεσης (άρθρο 8
(2)(β)).
(4)Υποστηρίζεται από αντίγραφο του νόμου ή έκθεση των διατάξεων του νόμου που περιγράφουν τα ουσιώδη στοιχεία του αδικήματος για τα οποία ζητείται η έκδοση (άρθρο 8
(2)(γ)).
(5)Υποστηρίζεται από αντίγραφο του νόμου ή έκθεση των διατάξεων του νόμου που περιγράφουν την ποινή για το αδίκημα (άρθρο 8
(2)(δ)).
(6)Αντίγραφο του εντάλματος ή διατάγματος σύλληψης (άρθρο 8
(3)(α)).
(7)Αντίγραφο του κατηγορητηρίου εάν υπάρχει (άρθρο 8
(3)(β))
(8)Έκθεση των γεγονότων της υπόθεσης η οποία να περιέχει περίληψη της μαρτυρίας των μαρτύρων και να περιγράφει πραγματική και γραπτή μαρτυρία και να φανερώνει εύλογους λόγους να πιστεύεται ότι διαπράχθηκε αδίκημα και το πρόσωπο που καταζητείται το διέπραξε. Για το σκοπό αυτό δεν είναι ανάγκη να αποστέλλονται αυτούσιες οι ένορκες δηλώσεις ή μαρτυρία των μαρτύρων. (άρθρο 8
(3)(γ)).
(9)Τα έγγραφα προς υποστήριξη της αίτησης έκδοσης είναι πιστοποιημένα από δικαστή, πταισματοδίκη ή λειτουργό στις Η.Π.Α. ότι είναι προτώτυπα έγγραφα ή πιστά αντίγραφα των εγγράφων αυτών και επισημοποιούνται είτε μέσω όρκου μάρτυρα είτε μέσω της επίσημης σφραγίδας του Υπουργού Εξωτερικών των Η.Π.Α. ή πιστοποιούνται ή επισημοποιούνται με οποιοδήποτε άλλο τρόπο που είναι αποδεκτός από τους νόμους του Αιτούμενου Κράτους. (άρθρο 9(β)(γ)).
(10)Όλα τα έγγραφα που υποβάλλονται από το Αιτούν Κράτος είναι είτε στη γλώσσα του αιτούντος Κράτους είτε στη γλώσσα του αιτούμενου Κράτους αλλά το τελευταίο Κράτος έχει το δικαίωμα να απαιτήσει μετάφραση στη γλώσσα του(άρθρο 10).
(11)Η συνθήκη εφαρμόζεται σε αδικήματα που διαπράχθηκαν πριν όπως επίσης και μετά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος της (άρθρο 21).
(12)Ότι τα αδικήματα τιμωρούνται με ποινή φυλάκισης τουλάχιστον ενός
(1)έτους ή με αυστηρότερη ποινή (άρθρο 2).
(13)Ότι η συνθήκη δεν τερματίστηκε. Αποτελούν διαπιστώσεις του Δικαστηρίου αφού εξέτασα την μαρτυρία τα πιο κάτω: (α) ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση είναι το εκζητούμενο πρόσωπο, (β) ότι εκδόθηκε εναντίον της κατηγορητήριο εκ τριών
(3)κατηγοριών μετά από εξέταση των γεγονότων από το Συμβούλιο των ενόρκων (Grand Jury), (γ) ότι εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης της από το Ανατολικό Δικαστήριο της Νέας Υόρκης, (δ) ότι αυτό αποστάληκε από την Interpol Η.Π.Α. στην Interpol Κύπρου, (ε) ότι με βάση αυτό τοποθετήθηκε το όνομα της στο STOP LIST, μεταξύ άλλων χώρων και στο αεροδρόμιο Λάρνακας, (στ) ότι με την άφιξη της στην Κύπρο εντοπίστηκε το όνομα της στον κατάλογο STOP LIST, ειδοποιήθηκε το Τ.Α.Ε. Λάρνακας και συνελήφθηκε βάσει προσωρινού εντάλματος σύλληψης αφού της εξηγήθηκαν οι λόγοι της σύλληψης της και της επιστήθηκε η προσοχή της στο νόμο, (ζ) ότι οδηγήθηκε στο Δικαστήριο το οποίο διέταξε την κράτηση της και όρισε ημερομηνία μέχρι την οποία ο Υπουργός Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης έπρεπε να εκδώσει εξουσιοδότηση έναρξης της διαδικασίας έκδοσης, (η) ότι απεστάληκε σχετική επιστολή στην αρμόδια αρχή των Η.Π.Α. που ενημερώνετο περί τούτου και ζητείτο όπως αποστέλλετο η αίτηση και όλα τα αναγκαία έγγραφα κεκυρωμένα ή πιστά αντίγραφα αυτών, (Θ) ότι η αίτηση στάληκε, δια της διπλωματικής οδού, από την Πρεσβεία των Η.Π.Α. με επιστολή ημερομηνίας 05.09.06 μαζί με όλα τα αναγκαία έγγραφα κεκυρωμένα ή πιστά αντίγραφα, ήτοι Τεκμήρια 7 έως 7ι, υπό την μορφή και τύπο που ορίζει ο νόμος στα οποία περιέχεται έκθεση γεγονότων της υπόθεσης και φανερώνει εύλογους λόγους να πιστεύεται ότι διαπράχθηκαν τα αδικήματα από την Καθ΄ ης η Αίτηση τα οποία παραλήφθηκαν από το Υπουργείο Εξωτερικών στις 06.09.06 και από το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης στις 07.09.06, (ι) ότι εκδόθηκε η εξουσιοδότηση έναρξης της διαδικασίας έκδοσης από τον Υπουργό Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης στις 08.09.06, Τεκμήριο 8, (κ) ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση διώκεται για αδικήματα τα οποία δύναται να χωρήσει έκδοση εντός της δικαιοδοσίας των Η.Π.Α., (λ) τα αδικήματα προνοούνται στη συνθήκη, (μ) ότι οι πράξεις της Καθ΄ ης η Αίτηση συνιστούν αδικήματα σύμφωνα με τον Κυπριακό Νόμο, (ν) η αίτηση στηρίζεται από πληροφορίες που περιγράφουν τα γεγονότα του αδικήματος, και αποτελούν διαπιστώσεις του Δικαστηρίου, (ξ) αποτέλεσαν παραδεκτά γεγονότα, και αποτελούν διαπιστώσεις του Δικαστηρίου ότι υπογράφηκε συνθήκη έκδοσης φυγοδίκου μεταξύ των δύο χωρών στις 17.06.96 και ότι η επικύρωση της συνθήκης έκδοσης φυγοδίκων έγινε στις 14.09.99 ημερομηνία κατά την οποία τέθηκε σε ισχύ και ότι ο νόμος που κύρωσε την συνθήκη είναι ο Ν.9(ΙΙΙ)/97. Επίσης ότι εκδόθηκε διεθνές ένταλμα σύλληψης στις 26.04.05 το οποίο αποστάληκε από την Interpol Η.Π.Α. στην Interpol Κύπρου και η τελευταία κοινοποίησε τούτο στις 10.03.06, (ο) δεν αμφισβητήθηκε και αποτελεί συνάμα και διαπίστωση μου ότι τόσο τα αδικήματα για τα οποία ζητείται η Καθ΄ ης η Αίτηση από τις αρχές των Η.Π.Α. όσο και τα αδικήματα που αναγράφονται στην εξουσιοδότηση του Υπουργού Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξης τιμωρούνται σύμφωνα με τις αντίστοιχες νομοθεσίες των δύο χωρών με ποινή φυλάκισης τουλάχιστο ενός
(1)έτους ή αυστηρότερης ποινής και επομένως πληρείται η σχετική πρόνοια του άρθρου 2 του Νόμου 9(ΙΙΙ)/97 και του άρθρου 5
(1)(β) του Ν.97/70, (π) Τα έγγραφα υποβλήθηκαν στην γλώσσα του αιτούντος κράτους, ήτοι την αγγλική, και (ρ) Η συνθήκη δεν τερματίστηκε. (Α) ΑΜΦΟΤΕΡΟΠΛΕΥΡΗ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ Η ύπαρξη του στοιχείου της αμφοτερόπλευρης εγκληματικότητας (double criminality) αποτελεί μια από τις κύριες αμφισβητήσεις της Καθ΄ ης η Αίτηση. Η πλήρωση του στοιχείου αυτού, ως μία από τις προϋποθέσεις έκδοσης απαιτείται τόσο από το άρθρο 2(ι) του Ν.9(ΙΙΙ)/97 όσο και από το άρθρο 5(ι)(γ) του Ν.97/70. Το στοιχείο της αμφοτερόπλευρης εγκληματικότητας απαιτεί όπως οι πράξεις που αποδίδονται στην Καθ΄ ης η Αίτηση είναι ποινικά κολάσιμες από το δίκαιο και των δύο χωρών. Η έννοια του όρου επεξηγείται στις αποφάσεις R.v. Governor of Brixton Prison ex parte Gardner
(1968)1 ΑII.Ε.R.636,R. V. Governor of Pentonville Prison ex parte Budlong
(1980)1 AII.ER. 701 και R. v. Governor of Holloway Prison ex parte Kember
(1980)Crim. L.R. 176 οι οποίες ακολουθήθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο στην απόφαση Hachem v. Διευθυντή Κεντρικών Φυλακών
(1992)1 Α.Α.Δ. 191, 195 προσθέτοντας πως η αρχή αυτή προάγει τη διακρατική συνεργασία, με βάση τις ad hoc συνθήκες για έκδοση φυγοδίκων, στον τομέα εφαρμογής του ποινικού δικαίου. Βλ. επίσης Γενικός Εισαγγελέας v. Gennaro Perella
(1997)1 (Α) Α.Α.Δ. 521, 528. Σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου δεν είναι απαραίτητο τα εγκλήματα που προσδιορίζονται στην εξουσιοδότηση του Υπουργού Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης να συμπίπτουν στα εξωτερικά τυπικά στοιχεία τους με εκείνα που αναγράφονται στο ένταλμα σύλληψης που κατατέθηκε από την Αιτήτρια χώρα προς υποστήριξη της αίτησης έκδοσης. Βλ. In re Gennaro Perella (πιο πάνω), In re Hachem
(1991)1 AAD 723, In re David Lee Carter (Αρ. 1)
(1996)1 Α.Α.Δ. 12. Στην υπόθεση Hachem v. Διευθυντή Κεντρικών Φυλακών
(1992)1ΑΑΔ 191 η ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου επιβεβαίωσε την Αρχή ότι το κριτήριο κατά την απόφαση έκδοσης φυγοδίκου δεν είναι κατά πόσο το αδίκημα που αναφέρεται στο αλλοδαπό ένταλμα σύλληψης ταυτίζεται πλήρως με αδίκημα δυνάμει του ημεδαπού νόμου αλλά κατά πόσο η συμπεριφορά του φυγόδικου αν αυτή παρατηρηθεί στη χώρα από την οποία ζητείται η έκδοση, θα συνιστούσε αδίκημα σύμφωνα με το νόμο της χώρας αυτής. Η έρευνα της μαρτυρίας συγκεντρώνεται στα αδικήματα για τα οποία παρασχέθηκε η εξουσιοδότηση. Βλ. Διευθυντή Κεντρικών Φυλακών v. Golov
(2001)1ΑΑΔ 1109, 1115, 1116. Τα αδικήματα δεν πρέπει να είναι άσχετα μεταξύ τους. Χρειάζεται ομοιότητα. Το αδίκημα πρέπει να είναι ουσιαστικά παρόμοιο. Βλ. Mechanov (Αρ. 2)
(2001)1ΑΑΔ 1228, 1241. Παραθέτω για την αρχή αυτή το ακόλουθο ενδεικτικό απόσπασμα από την απόφαση Houssein Jamil Hachem
(1991)1 A.A.Δ. 723, σελ. 734-5, που επικυρώθηκε από την Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου (στην Hachem)
(1992)1 Α.Α.Δ. 191): "Η μαρτυρία για την έκδοση φυγοδίκου εξετάζεται με αναφορά στα εγκλήματα τα οποία δεν είναι απαραίτητο να συμπίπτουν στα τυπικά τους στοιχεία με εκείνα τα οποία αναγράφονται στο ένταλμα σύλληψης (βλ. In re Arton
(1986)1 Q.B.D. 108, βλ. επίσης R. v. Governor of Pentonville Prison
(1980)1 ALL.E.R. 701, Government of Denmark v. Nielsen
(1984)2 ALL.E.R. 81 και U.S. Government v. Bowe
(1989)3 ALL.E.R. 315 .). Όπως επισημαίνεται στην απόφαση Jennings v. United States
(1982)3 ALL.E.R. 104 (HL) καθοριστικό για την έκδοση φυγοδίκου είναι το δίκαιο της χώρας από την οποία επιζητείται η έκδοση του, σε συσχετισμό με τα εγκλήματα που στοιχειοθετεί η μαρτυρία. Στον ίδιο το νόμο, άλλωστε, διευκρινίζεται με τις διατάξεις του Άρθρου 9
(5), ότι η έρευνα επικεντρώνεται στην αποτίμηση της μαρτυρίας με στόχο τη διαπίστωση αν στοιχειοθετούνται τα αδικήματα που περιέχει η εξουσιοδότηση". Καθοριστικό για την έκδοση της Καθ΄ ης η Αίτηση είναι το κυπριακό δίκαιο σε συσχετισμό με τα εγκλήματα που στοιχειοθετεί η έκθεση γεγονότων που επισυνάπτεται. Με βάση τις πιο πάνω αρχές προχωρώ με την εξέταση του κατά πόσο οι πράξεις που αποδίδονται στην Καθ΄ ης η Αίτηση στην έκθεση γεγονότων μπορούν να συνθέσουν τα αδικήματα που αναγράφονται στην εξουσιοδότηση του Υπουργού Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης και τα οποία τελικά προωθούνται εκ μέρους των Αιτητών. (α) ΕΝΟΠΛΗ ΛΗΣΤΕΙΑ Στην εξουσιοδότηση αφού γίνεται μικρή συνοπτική αναφορά στα γεγονότα που συνιστούν εγκληματικές πράξεις κατά παράβαση του Ποινικού Κώδικα της Νέας Υόρκης και καταγράφονται τα σχετικά άρθρα στη συνέχεια γίνεται η διαπίστωση ότι σύμφωνα με τα άρθρα 371, 282 και 283 του Ποινικού Κώδικα ΚΕΦ. 154 αντίστοιχα στοιχειοθετούν τα αδικήματα της συνωμοσίας και της ένοπλης ληστείας για το οποίο προνοείται ισόβια φυλάκιση. Το άρθρο 82 προβλέπει: "Όποιος κλέβει κάτι και κατά ή αμέσως πριν ή αμέσως μετά το χρόνο της κλοπής, χρησιμοποιεί ή απειλεί να χρησιμοποιήσει πραγματική βία εναντίον οποιουδήποτε προσώπου ή περιουσίας, με σκοπό απόκτησης ή κατακράτησης εκείνου που εκλάπηκε ή με σκοπό αποτροπής, ή εξουδετέρωσης αντίστασης που προβάλλεται εναντίον της κλοπής ή κατακράτησης αυτού, είναι ένοχος του κακουργήματος της ληστείας". Το άρθρο 83 προνοεί: "Όποιος διαπράττει το ποινικό αδίκημα της ληστείας υπόκειται σε φυλάκιση δεκατεσσάρων χρόνων. Αν ο υπαίτιος είναι οπλισμένος με επικίνδυνο ή επιθετικό όπλο ή όργανο ή συνοδεύεται από ένα ή περισσότερα πρόσωπα ή αν κατά ή αμέσως πριν ή αμέσως μετά το χρόνο της ληστείας, τραυματίσει, κτυπήσει, πλήξει ή χρησιμοποιήσει οποιαδήποτε άλλη μορφή σωματικής βίας εναντίον άλλου, αυτός υπόκειται σε ποινή φυλάκισης δια βίου". Ήταν η θέση του κ. Θωμά ότι πουθενά στο ένταλμα σύλληψης που εκδόθηκε εναντίον της Καθ΄ ης η Αίτηση, όπως και το κατηγορητήριο αλλά και στα γεγονότα δεν αναφέρεται ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση διέπραξε το αδίκημα της ένοπλης ληστείας και ως εκ τούτου υπάρχει πλήρη αναντιστοιχία της εξουσιοδότησης με το ένταλμα σύλληψης, το κατηγορητήριο και τα γεγονότα. Πράγματι εξετάζοντας κάποιος επιφανειακά τα στοιχεία αυτά διαπιστώνει ότι εισηγείται ο κος Θωμά. Όμως είναι ξεκάθαρο μέσα από την έκθεση γεγονότων και την ένορκη δήλωση του KOCH, Τεκμήριο 7ι, ότι η ποινική ευθύνη που αποδίδεται στην Καθ΄ ης η Αίτηση είναι η συνέργεια της, με την παροχή πληροφοριών, στο αδίκημα της ένοπλης ληστείας που διαπράχθηκε από τρία ένοπλα άτομα σε κατοικία που έδρασαν με βάση της πληροφορίες της. Η μη αναφορά του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα ΚΕΦ. 154 δεν οδηγεί στην μη ευστάθηση της κατηγορίας όταν ολοφάνερα από τα γεγονότα καταδεικνύεται η εμπλοκή της στο αδίκημα ανεξάρτητα του βαθμού συμμετοχής της. Το θέμα αντικρύζεται με ένα ανοικτό πνεύμα, και όχι τυπολατρικά, ώστε να επιτελείται ο σκοπός στον οποίο αποβλέπουν τέτοιες συνθήκες που δεν είναι άλλος από την καταπολέμηση του εγκλήματος σε διεθνή κλίμακα. Στην υπόθεση Agini κ.α. v. Αστυνομίας
(1996)2 ΑΑΔ 319, 322 αναφέρονται τα ακόλουθα από τον Έντιμο Δικαστή κ. Νικολάου: "Από νομικής άποψης οι κατηγορίες ήταν λοιπόν ορθές. Ωστόσο είναι επιθυμητό, όπου η Κατηγορούσα Αρχή γνωρίζει εξ΄ αρχής ότι ο ρόλος κατηγορουμένου ήταν ρόλος συνεργού να το εκθέτει αυτό για πληρέστερη ενημέρωση της υπεράσπισης. Δεν είναι όμως απαραίτητο. Η απόφαση στην υπόθεση Maxwell (ανωτέρω) υπογραμμίζει ότι παρόλον που η εξειδίκευση είναι επιθυμητή εκεί όπου είναι δυνατή, εντούτοις δεν είναι απαραίτητη και η έλλειψη της δεν αναιρεί την ετυμηγορία εφόσον ο ίδιος ο νόμος επιτρέπει τη μεταχείριση συνεργού ως αυτουργού" Καταδεικνύεται επομένως ότι μπορεί να διωχθεί για το αδίκημα της ένοπλης ληστείας η Καθ΄ ης η Αίτηση. Επίσης το άρθρο 2 του Ν9(ΙΙΙ)/97 είναι σχετικό. Ως εκ των πιο πάνω η εισήγηση του κ. Θωμά απορρίπτεται. (β) ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ Το άρθρο 371 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 έχει ως εξής: "Όποιος συνωμοτεί με άλλο να διαπράξει κακούργημα ή να διενεργήσει πράξη σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου η οποία αν διενεργόταν στη Δημοκρατία θα ήταν κακούργημα και η οποία είναι ποινικό αδίκημα σύμφωνα με τους νόμους που ισχύουν στον τόπο όπου σκοπεύετε να διενεργηθεί, είναι ένοχος κακουργήματος και αν δεν προνοείτε κάποια άλλη ποινή, υπόκειται σε φυλάκιση επτά χρόνων ή προκειμένου για κακούργημα που επισύρει κατά ανώτατο όριο ποινή κατώτερη από τη φυλάκιση επτά χρόνων, σε τέτοια κατώτερη ποινή". Σύμφωνα με τα γεγονότα όπως εκτέθησαν η συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος αφορά την ένοπλη ληστεία. Η αντικειμενική υπόσταση (Actus Reus) του αδικήματος της συνωμοσίας έγκειται στη συμφωνία δύο ή περισσότερων προσώπων να διαπράξουν μια παράνομη πράξη. Είναι η συμφωνημένη συμπεριφορά η οποία αποτελεί τη βάση της κατηγορίας. Όπως προκύπτει από την νομολογία, η συνωμοσία συνίσταται στη συμφωνία δύο ή περισσότερων προσώπων να διαπράξουν μια παράνομη πράξη ή να εκτελέσουν μια νόμιμη πράξη με παράνομα μέσα. Δεν υπάρχει αδίκημα ενόσω ο σχεδιασμός παραμένει στο στάδιο της πρόθεσης μόνο. Είναι χωρίς σημασία το κατά πόσον αυτό που τελικά πραγματοποιείται διαφέρει απ΄ αυτά τα οποία έχουν συμφωνηθεί. Επίσης δεν απαλλάσσεται της ευθύνης συνωμότης που συμφώνησε να παίξει ρόλο στη συνωμοσία αλλά διαφόρησε ως προς την τελική επιτυχία της συμφωνίας από τη στιγμή κατά την οποία η συμφωνία είναι συμπληρωμένη. Η συμφωνία των συνωμοτών είναι το αποτέλεσμα εξωτερίκευσης σκέψης και κρυφής πρόθεσης που κάθε ένας απ΄ αυτούς έχει στο μυαλό του, η οποία εκδηλώνεται με προώθηση της πρόθεσης, που λαμβάνουν τη μορφή κοινών και αμοιβαίων διαβουλεύσεων οι οποίες καταλήγουν τελικά σε συμφωνία. Η συμφωνία αποδεικνύεται με μαρτυρία του γεγονότος ότι αυτή ετέθη σε εφαρμογή και εξάγονται συμπεράσματα από την κοινή τους δράση. Η ένοχη διάνοια (Μens Rea) δεν μπορεί να εξακριβωθεί, αφού αυτή βρίσκεται στη διανοητική κατάσταση του ατόμου, παρά μόνο από τις πράξεις των συνωμοτών όπως αυτές αναφύονται από τα γεγονότα που βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Gani v. Δημοκρατίας
(1991)2 ΑΑΔ 134, 149 λέχθηκαν τα ακόλουθα: "Δεν είναι απαραίτητη η απόδειξη της διάπραξης του ουσιαστικού αδικήματος που συμφώνησαν να διαπράξουν οι συνωμότες για να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα της συνωμοσίας". Στην συγκεκριμένη περίπτωση η παροχή πληροφοριών από την Καθ΄ ης η Αίτηση για την κατάσταση της κατοικίας και ότι φυλάσσοντο σ΄ αυτή οι εισπράξεις της επιχείρησης από τον ιδιοκτήτη της κατοικίας, η δράση των τριών ενόπλων ατόμων σ΄ αυτή και η κλοπή σε χρήματα και τιμαλφή περί τις 80.000 δολάρια και η αμοιβή της Καθ΄ ης η Αίτηση για τις πληροφορίες και υπηρεσίες της σε 8.000 δολάρια προϊόν της ένοπλης ληστείας δεν αφήνει κανένα περιθώριο αμφιβολίας για την διαπίστωση πιθανού τεκμηρίου ενοχής στη διάπραξη εκ μέρους της του αδικήματος της συνωμοσίας αλλά και της συνέργειας της στο αδίκημα της ένοπλης ληστείας. Να λεχθεί ότι και εάν ακόμη δεν αποδειχθεί το ουσιαστικό αδίκημα, δηλαδή της ένοπλης ληστείας, αυτό δεν οδηγεί στη μη στοιχειοθέτηση του αδικήματος της συνωμοσίας. Απεναντίας στοιχειοθετείται με την καταγραφείσα πιο πάνω συμπεριφορά της Καθ΄ ης η Αίτηση η κατηγορία της συνωμοσίας σε βάρος της. Επομένως απορρίπτεται και αυτή η θέση της Καθ΄ ης η Αίτηση. (Β) ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ Άλλη θέση της Καθ΄ ης η Αίτηση ήταν ότι στο Τεκμήριο 7ι, υπάρχει μαρτυρία μη αποδεκτή από τα Κυπριακά Δικαστήρια, ήτοι μαρτυρία που προήλθε από παρακολούθηση τηλεφώνων, και αφού ο KOCH που προβαίνει στην ένορκη δήλωση δεν ξεχωρίζει πια μαρτυρία προήλθε από την παρακολούθηση τηλεφώνων και ποια όχι, τότε δεν υπάρχει αποδεκτή μαρτυρία και ως εκ τούτου η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Το θέμα της μη παραδεκτής μαρτυρίας έτυχε πραγμάτευσης στις υποθέσεις In Re ManFred Mutke
(1982)1C.L.R. 393, Mounir Katcho
(2004)1ΑΑΔ 793 και Badar
(2004)1ΑΑΔ 1625, 1635. Η θέση αυτή δεν ανταποκρίνεται ούτε στην έκθεση γεγονότων ούτε στα όσα καταγράφονται στο Τεκμήριο 7ι. Στο Τεκμήριο 7ι, αναφέρεται ρητά ότι μεταξύ άλλων πληροφοριών και εκτός από αυτές, της παρακολούθησης τηλεφώνων συμπεριλαμβάνονται πληροφορίες από δύο πρώην μέλη της οργάνωσης "TADG" για την δράση και συμμετοχή της Καθ΄ ης η Αίτηση και το ρόλο της στην ένοπλη ληστεία στην κατοικία. Αυτή η μαρτυρία αποτελεί παράδεκτη μαρτυρία (βλ. Katcho ανωτέρω σελ. 1395, 1396). Έπεται ότι η θέση αυτή δεν ευσταθεί και απορρίπτεται. (Γ) ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΑΠΟ ΕΙΔΙΚΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΤΩΝ Η.Π.Α. Ούτε αυτή η θέση ευσταθεί. Στο Τεκμήριο 7Ε, που αποτελεί την ένορκη δήλωση του WINSTON CHAN αναφέρονται τα ακαδημαϊκά του προσόντα, η εμπειρία και η θέση του που χωρίς ενδοιασμό μπορεί να συμπεριληφθεί στα άτομα που καλούνται ειδικοί για τη νομοθεσία της Νέας Υόρκης. Ούτε αυτή η θέση επομένως ευσταθεί και απορρίπτεται. (Δ) ΜΗ ΟΡΘΗ ΕΚΘΕΣΗ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΟΛΟΚΛΗΡΩΝ ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ ΠΟΥ ΕΔΡΑΖΟΝΤΑΙ ΟΙ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΠΟΥ ΠΡΟΣΗΦΘΗΣΑΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΚΑΘ΄ ΗΣ Η ΑΙΤΗΣΗ. Στο Τεκμήριο 7Α, γίνεται μια πλήρης αναφορά των γεγονότων, τέτοιας μορφής που μπορεί να χαρακτηρισθεί χωρίς δισταγμό ως έκθεση γεγονότων και των σχετικών άρθρων για τα τρία αδικήματα. Στο Τεκμήριο 7ΣΤ, καταγράφονται τα σχετικά άρθρα της νομοθεσίας που βασίζονται οι τρεις κατηγορίες. Η ύπαρξη τελειών σε κάποιο σημείο στην καταγραφή του πρώτου και δεύτερου αδικήματος, δηλαδή της διαπολιτειακής μεταφοράς κλοπιμαίων και της ληστείας, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι δεν καταγράφονται ορθά τα σχετικά άρθρα ως προβλέπεται από το άρθρο 8
(2)(γ) του Νόμου. Ως εκ τούτου απορρίπτεται και αυτή η θέση της Καθ΄ ης η Αίτηση. Με όλα όσα έχω αναφέρει πιο πάνω κατάληξη μου είναι ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις για την έγκριση της αίτησης για την έκδοση της Καθ΄ ης η Αίτηση στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής σε σχέση με τις πράξεις που αναφέρονται στην εξουσιοδότηση του Υπουργού Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης προς έναρξη της διαδικασίας έκδοσης όσον αφορά τα αδικήματα της ένοπλης ληστείας και συνωμοσίας. Κατά συνέπεια διατάσσω την έκδοση της Καθ΄ η Αίτηση στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Επίσης διατάσσω όπως στο μεταξύ παραμείνει υπό κράτηση η Καθ΄ ης η Αίτηση μέχρι την έκδοση της. Η Καθ΄ ης η Αίτηση, σύμφωνα με το άρθρο 10 του Ν.97/70 έχει δικαίωμα υποβολής αίτησης για Habeas Corpus. Εξηγείται σε απλή γλώσσα το δικαίωμα της αυτό. Η απόφαση να κοινοποιηθεί αμέσως στον Υπουργό Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξης. (Υπ.) ............ Ν. Γερολέμου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο