ΑΝΤΩΝΗ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΟΥΠΠΗ ν. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΘΕΟΔΩΡΟΥ, Αρ. Αγωγής: 2190/05, 22 Νοεμβρίου 2006

ΑΝΤΩΝΗ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΟΥΠΠΗ ν. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΘΕΟΔΩΡΟΥ, Αρ. Αγωγής: 2190/05, 22 Νοεμβρίου 2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2006:A161 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2190/05 Μεταξύ: ΑΝΤΩΝΗ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΟΥΠΠΗ Ενάγοντα -και- ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΘΕΟΔΩΡΟΥ Εναγομένου ____________________ Ημερομηνία: 22 Νοεμβρίου 2006 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Ενάγοντα: Ο κ. Θέμης Θωμά. Για τον Εναγόμενο: Η κα Μαρία Μικελλίδου. Ενάγων: παρών. Εναγόμενος: παρών. ΑΠΟΦΑΣΗ Η αξίωση του ενάγοντα εναντίον του εναγόμενου, όπως προσδιορίζεται στην έκθεση απαίτησης, ανέρχεται σε Λ.Κ.1.100, ποσό οφειλόμενο δυνάμει γραμματίου και/ή συναλλαγματικής και/ή χρεωστικού ομολόγου και/ή εγγράφου αναγνωρίσεως χρέους που υπέγραψε ο εναγόμενος στις 23.3.2004 έναντι νομίμου ανταλλάγματος. Επιπλέον, ο ενάγοντας αξιώνει τόκο 8% επί του πιο πάνω ποσού από τις 23.3.2004 μέχρι εξοφλήσεως. Σύμφωνα με τον ενάγοντα ήταν ρητός και/ή εξυπακουόμενος όρος ότι η παράλειψη του εναγόμενου να πληρώσει το ποσό των Λ.Κ.1.100 εντός ευλόγου χρόνου θα επιβαρύνει τον εναγόμενο με όλα τα έξοδα της αγωγής. Παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις του ενάγοντα, ο εναγόμενος δεν κατέβαλε οποιονδήποτε ποσό έναντι του οφειλόμενου ποσού. Ο εναγόμενος στην υπεράσπιση του ισχυρίζεται ότι "το επικαλούμενο γραμμάτιο δεν αποτελεί γραμμάτιο συνήθους τύπου όπως καθορίζεται στην ισχύουσα νομοθεσία". Ισχυρίζεται, περαιτέρω, ότι "το επίδικο γραμμάτιο υπογράφηκε για οφειλόμενα ενοίκια του προς τον ενάγοντα, τα οποία όμως εξόφλησε πλήρως και παρέλειψε ο ενάγων να επιστρέψει και/ή καταστρέψει το γραμμάτιο". Από τα δικόγραφα προκύπτει ότι ο εναγόμενος δεν αμφισβητεί την υπογραφή του επίδικου εγγράφου. Κατά την ακροαματική διαδικασία κατατέθηκαν το Δικαστήριο ως Τεκμήρια το επίδικο έγγραφο, Τεκμήριο 1, επιστολή των δικηγόρων του ενάγοντα, Τεκμήριο 2 και ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 10.4.2001, Τεκμήριο

1. Το επίδικο έγγραφο, Τεκμήριο 1, έχει ως εξής: "Ημερομηνία 23 Μαρτίου 2004 ΚΑΛΟΝ ΓΙΑ Λ.Κ.1.100= Στις 23 Μαρτίου 2005 πληρώσατε τη συναλλαγματική αυτή στη διαταγή του Αντώνη Νικολάου ΚΟΥΠΠΗ εκ Λάρνακος, Λεωφ. Παπανικολή αρ. 5 διαμ. 201 το ποσό των Χίλιων εκατό λιρών μόνο δια καθυστερημένα οφειλόμενα ενοίκια πλυντηρίου αυτοκινήτων πλέον τόκο προς 8% (οκτώ τοις εκατόν) μέχρι τελείας εξοφλήσεως. Προς Παναγιώτης Θεοδώρου εκ Λάρνακος, Ονησίλου αρ. 1 ΤΤ6025, Τηλ. 99439971, αρ. ΔΤ 419619 Υπογραφή Χρεώστη Μάρτυρες
2. .......................
3. ......................." Η ακροαματική διαδικασία άρχισε με την κατάθεση του ενάγοντα, ο οποίος ανέφερε τα ακόλουθα: Κατά το έτος 2001 ενοικίασε κάποιο οικόπεδο που είχε στον εναγόμενο, με ενοίκιο Λ.Κ.120 μηνιαίως, για 9 χρόνια. Επειδή η ενοικίαση παρουσίασε προβλήματα, κατά το έτος 2004 περιμάζεψαν τα υπόλοιπα, που ήταν Λ.Κ.1.400 και ο εναγόμενος υπέγραψε εγγυητική σε κάποιο συνεργάτη του, για Λ.Κ.1.100 αφού ο τελευταίος του χάρισε Λ.Κ.
4. Κατέθεσε στο Δικαστήριο το πιο πάνω έγγραφο ως Τεκμήριο 1, το οποίο έχει στην κατοχή του από τότε. Το παρέδωσε στο δικηγόρο του, στον οποίο ανέθεσε την υπόθεση, ο οποίος απέστειλε στον εναγόμενο την επιστολή, Τεκμήριο 2, στις 1.7.
5. Ο εναγόμενος ουδέποτε του πλήρωσε οποιοδήποτε ποσό έναντι του ποσού των Λ.Κ.1.
6. Αν του έδινε οποιαδήποτε λεφτά ο ενάγοντας θα του έδινε απόδειξη. Αντεξεταζόμενος, ρωτηθείς σε ποια καθυστερημένα ενοίκια αναφέρεται το Τεκμήριο 1, ανέφερε πως τα ενοίκια αφορούσαν διαφορετικούς μήνες και διαφορετικές περιπτώσεις. Σε σχέση με τα καθυστερημένα ενοίκια έπαιρνε σημειώσεις. Με βάση το ενοικιαστήριο έγγραφο που υπέγραψε το συμφωνηθέν ενοίκιο ήταν Λ.Κ.
7. Στο Τεκμήριο 3, το ενοικιαστήριο έγγραφο, ο ενάγοντας αναγνώρισε την υπογραφή του και κάποιες δικές του διορθώσεις με στυλό που έγιναν σε συνεννόηση με τον εναγόμενο. Αρνήθηκε υποβολή ότι το ενοίκιο που συμφωνήθηκε ήταν Λ.Κ.
8. Αρνήθηκε επίσης υποβολή ότι οι καθυστερημένοι μήνες πληρώθηκαν "με την έννοια του ενοικίου των Λ.Κ.100". Αρνήθηκε πως υπάρχουν σχετικές αποδείξεις αφού όλα τα μηνιάτικα που πλήρωσε ο εναγόμενος ήταν για Λ.Κ.
9. Αρνήθηκε επίσης πως ο εναγόμενος πλήρωνε Λ.Κ.120 για να καλύψει το γραμμάτιο που υπέγραψε. Αν ο εναγόμενος του έδινε λεφτά για το γραμμάτιο θα του έδινε σχετική απόδειξη. Αρνήθηκε υποβολή ότι ο εναγόμενος του έδινε το ποσό αυτό σταδιακά. Αρνήθηκε υποβολή ότι έλαβε τα καθυστερημένα ενοίκια, διερωτώμενος γιατί τότε υπέγραψε ο εναγόμενος, αν δεν είχε χρέος. Ο Μ.Ε.2 ήταν ο Μάρκος Χρίστου. Ανέφερε ότι ανέλαβε να βοηθήσει τον ενάγοντα, μεταξύ άλλων, σε σχέση με θέματα ενοικίασης. Συνέταξε το Τεκμήριο
10. Ο ενάγοντας του είχε αναφέρει ότι ο εναγόμενος του χρωστούσε ενοίκια για κάποιο πλυντήριο, τα οποία ανέρχονταν σε Λ.Κ.1.
11. Συναντήθηκε με τον εναγόμενο και ο τελευταίος του ανέφερε πως δεν μπορούσε να πληρώσει όλο το ποσό ταυτόχρονα, και ότι σιγά σιγά θα το πλήρωνε. Με την συναίνεση του ενάγοντα πρότεινε στον εναγόμενο να πληρώσει Λ.Κ.1.100 αντί Λ.Κ.1.400 και να κάνουν μια συναλλαγματική. Την επαύριο, 23.3.2004, ετοίμασε τη συναλλαγματική, την παρουσίασε στον εναγόμενο, ο οποίος του είπε "κύριε Μάρκο εντάξει θα την υπογράψουμε και αν μπορώ θα σας δίνω και λίγα λίγα". Ο εναγόμενος την υπέγραψε στην παρουσία του και ο ίδιος υπέγραψε ως μάρτυρας. Η συναλλαγματική δεν πληρώθηκε είτε στον ίδιο είτε στον ενάγοντα. Ο μάρτυρας μετά την υπογραφή της συναλλαγματικής επισκέφθηκε πολλές φορές τον εναγόμενο λέγοντας του ότι είχε υποσχεθεί να δίνει ορισμένα λεφτά έναντι, πλην όμως δεν κράτησε το λόγο του, επικαλούμενος κυρίως ότι η σύζυγος του είχε σοβαρό πρόβλημα υγείας. Αν πληρωνόταν οποιοδήποτε ποσό έναντι θα το σημείωνε πίσω από τη συναλλαγματική. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε ότι με τον ενάγοντα είναι οικογενειακοί φίλοι και συνεργάτες. Ο ενάγοντας του ανέφερε ότι ο εναγόμενος του χρωστούσε Λ.Κ.1.400 καθυστερημένα ενοίκια, τα οποία του είχε ζητήσει. Ο μάρτυρας ανέφερε στον εναγόμενο ότι χρωστούσε Λ.Κ.1.400 και ο τελευταίος συμφώνησε. Ο Μ.Ε.2 του εισηγήθηκε να πληρώσει μικρότερο ποσό λόγω των οικονομικών του προβλημάτων και πίστευε ότι με την υπογραφή της συναλλαγματικής θα ήταν ασφαλισμένοι και οι δύο. Ο εναγόμενος δέχθηκε το μικρότερο ποσό των Λ.Κ.1.
12. Αρνήθηκε υποβολή ότι ο λόγος που το δέχθηκε ήταν η κατάσταση σύγχυσης υπό την οποία τελούσε λόγω προβλήματος υγείας της γυναίκας του. Δέχθηκε υποβολή ότι στον ίδιο σε σχέση με την συναλλαγματική δεν πληρώθηκαν οποιαδήποτε ενοίκια. Αν πληρώνονταν στον ενάγοντα θα το γνώριζε αφού τις αποδείξεις είσπραξης τις εκδίδει ο ενάγοντας ενώ στη συναλλαγματική θα έγραφε ο μάρτυρας προσωπικά. Απόκλεισε το ενδεχόμενο ο ενάγοντας να έπαιρνε λίγα-λίγα χρήματα και να μην το γνώριζε ο ίδιος. Αρνήθηκε υποβολή ότι ουδέποτε μετά την υπογραφή της συναλλαγματικής επισκέφθηκε τον εναγόμενο. Ο τελευταίος είχε υποσχεθεί να του δίνει "και λίγα-λίγα" αλλά δεν του τα έδωσε. Εξ όσων γνωρίζει από το πλυντήριο ο εναγόμενος έφυγε μόνος του και έστειλε νέους ενοικιαστές. Για την υπεράσπιση κατέθεσε ως πρώτος μάρτυρας ο εναγόμενος, Παναγιώτης (Πανίκος) Θεοδώρου. Συμφώνησαν με τον ενάγοντα να του ενοικιάσει ο τελευταίος ένα χωράφι για να ανεγείρει πλυντήριο αυτοκινήτων. Υπέγραψαν ενοικιαστήριο συμβόλαιο, Τεκμήριο
13. Κάποιες αλλαγές με μελάνι στο συμβόλαιο έγιναν από τον ενάγοντα μεταγενέστερα. Τη μέρα που υπογράφτηκε το συμβόλαιο δεν υπήρχαν διορθώσεις. Η συμφωνία ήταν για Λ.Κ.100 μηνιαίως, τις οποίες, όταν ξεκίνησαν, έδινε στον ενάγοντα. Μπορεί να μην έδινε Λ.Κ.100, να έδινε Λ.Κ.90 και μπορεί οι πληρωμές να μην γίνονταν τέλος του μήνα αλλά συμπληρωνόταν το ποσό, "αναλόγως". Οι διορθώσεις στο συμβόλαιο μπήκαν ενάμισι χρόνο μετά. Το συμβόλαιο το είχε στην κατοχή του. Τις οποιεσδήποτε αποδείξεις εκδίδονταν από τον ενάγοντα τις αποθήκευε σε ντουλάπι στο γραφείο του. "Σε κάποια φάση" ανοίγοντας το ντουλάπι βρήκε αλλοιωμένο το συμβόλαιο. Αναγνώρισε την υπογραφή του στο Τεκμήριο 1, η οποία τέθηκε όταν βρισκόταν σε άθλια κατάσταση και εκτός εαυτού. Είχε την εντύπωση ότι χρωστούσε αλλά όχι το ποσό των Λ.Κ.1.
14. Σε ερώτηση για ποια καθυστερημένα ενοίκια υπέγραψε το Τεκμήριο 1, απάντησε ότι είναι η διαφορά μεταξύ Λ.Κ.100 - Λ.Κ.120 που δεν έδινε και κάποια καθυστερημένα ενοίκια. Είχε την εντύπωση ότι το ποσό πληρώθηκε αφού μετά την υπογραφή του Τεκμηρίου 1 έδινε Λ.Κ.120 πλέον η προκαταβολή που είχε δώσει. Είναι βέβαιος ότι έχει ξοφλήσει. Οι αποδείξεις πληρωμής εξαφανίστηκαν επειδή ο ενάγοντας παραβίασε την πόρτα του γραφείου του πετώντας του έξω στη βροχή τα έπιπλα, μηχανήματα και άλλα συναφή. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε ότι το ενοικιαστήριο συμβόλαιο ήταν στην κατοχή του. Είδε τον ενάγοντα να αλλοιώνει το συμβόλαιο. Δεν τον είδε αλλά τον υποψιάστηκε. Ανέφερε στο δικηγόρο του τα περί αλλοίωσης μεταξύ 2002 -
15. Ο μάρτυρας αρνήθηκε ότι το συμβόλαιο είχε διορθωθεί πριν την υπογραφή του. Οι αποδείξεις των πληρωμών του έναντι του γραμματίου καταστράφηκαν όταν ο ενάγοντας τις πέταξε στη βροχή με τα έπιπλα του. Σε ερώτηση κατά πόσο ζήτησε το γραμμάτιο από τον ενάγοντα, απάντησε ότι έχει την εντύπωση ότι οι Λ.Κ.1.100 ξοφλήθηκαν γιατί αντί Λ.Κ.100 κάποτε έδινε Λ.Κ.120 και κάποτε Λ.Κ.
16. Σε ερώτηση πότε έδινε τα ποσά αυτά και πότε το ποσό των Λ.Κ.90 που ανέφερε στην κυρίως εξέταση του, απάντησε επί λέξει τα ακόλουθα: "Τις Λ.Κ.90 εντάξει είχα πει ότι έδινα Λ.Κ.90 κάποτε Λ.Κ.80 που είχα την εντύπωση μου ότι με τις Λ.Κ.120 εξοφλείται το ποσό ...". Σε ερώτηση αν υπάρχει κάτι γραμμένο στο Τεκμήριο 1, ανέφερε ότι δεν γράφει το ποσό που ο ίδιος έδινε αντί Λ.Κ.100 γιατί υπήρχε πλήρης εμπιστοσύνη μεταξύ του ιδίου και του ενάγοντα. Ο Μ.Υ.2 υπέγραψε ως μάρτυρας στο Τεκμήριο 3, ενοικιαστήριο συμβόλαιο. Το ενοίκιο ήταν Λ.Κ.100 μηνιαίως. Δεν θυμάται αν στο συμβόλαιο υπήρχαν διορθώσεις ή αν μεταξύ των συμβαλλομένων ειπώθηκε και κάποιο άλλο ποσό. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι όταν υπέγραψε μπορεί το συμβόλαιο να ήταν "έτσι" μπορεί να μην ήταν, δεν θυμόταν. Ο ενάγοντας μου άφησε θετική εικόνα. Ήταν σταθερός στις απαντήσεις του και με έπεισε για την αλήθεια των θέσεων του. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Καλή εντύπωση μου έκανε και ο Μ.Ε.
17. Εξιστόρησε τα γεγονότα με τρόπο πειστικό και ήταν σταθερός στις απαντήσεις του. Κρίνω ότι ήταν ειλικρινής και ότι είπε την αλήθεια. Από την άλλη ο εναγόμενος δεν μου έκανε καλή εντύπωση και δεν μου έδωσε την εντύπωση πως ήρθε στο Δικαστήριο να πει την αλήθεια. Η μαρτυρία του ήταν νεφελώδης και σε πολλά σημεία αντιφατική. Ως προς την αντιφατικότητα αρκεί να αναφέρω χαρακτηριστικά την ευκολία με την οποία ο μάρτυρας ανέτρεψε την αρχική του θέση κατά την αντεξέταση του ότι είδε με τα μάτια του τον ενάγοντα να αλλοιώνει το ενοικιαστήριο συμβόλαιο. Περαιτέρω, η θέση του ότι παρά το ότι το ποσό της συναλλαγματικής είχε ξοφληθεί σε αυτήν δεν αναγράφεται οτιδήποτε σχετικό λόγω της σχέσης πλήρους εμπιστοσύνης που υπήρχε μεταξύ του και του ενάγοντα δεν συνάδει με τους ισχυρισμούς του ότι ο ενάγοντας είχε αλλοιώσει το συμβόλαιο εν αγνοία του ιδίου και δεν βρίσκει έρεισμα στη λογική. Πέραν των πιο πάνω και παρά το γεγονός ότι σε κάποιο σημείο της μαρτυρίας του ο μάρτυρας ανέφερε ότι ήταν βέβαιος ότι είχε ξοφλήσει, ο μάρτυρας δεν φαινόταν καθόλου βέβαιος ως προς την πιο πάνω θέση του. Τόσο ο ισχυρισμός του ότι "είχε την εντύπωση" ότι είχε ξοφλήσει όσο και οι εξηγήσεις που έδωσε γι΄ αυτή του την εντύπωση στερούντο πειστικότητας και παρέμειναν στο επίπεδο εικασίας. Παρέμεινε ασαφές στο τέλος της μαρτυρίας του με ποιο ακριβώς τρόπο είχε, σύμφωνα με τη θέση του, ξοφληθεί το ποσό της συναλλαγματικής. Παρέμεινε, περαιτέρω, εντελώς ανεξήγητο το πώς με τις Λ.Κ.20 ή Λ.Κ.50 πέραν του ενοικίου των Λ.Κ.100 που κατά τον ισχυρισμό του ίσχυε είχε ξοφληθεί το χρέος των Λ.Κ.1.100 μέσα σε ένα χρόνο, από την ημέρα υπογραφής της συναλλαγματικής μέχρι τη λήξη της. Σε αυτό το σημείο κρίνω σκόπιμο να αναφέρω ότι η μαρτυρία του μάρτυρα ότι όταν υπέγραψε το Τεκμήριο 1 ήταν "εκτός εαυτού" δεν συνδέεται με τις δικογραφημένες θέσεις της υπεράσπισης και ως εκ τούτου δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη. Στον Μ.Υ.2 δεν μπορεί να δοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα αφού φαίνεται ότι δεν είχε μνήμη για οτιδήποτε ουσιαστικό. Η μαρτυρία του ήταν, ως εκ τούτου, πενιχρής σημασίας. Με βάση τα πιο πάνω βρίσκω ότι την 23.3.2004 ο εναγόμενος υπέγραψε το Τεκμήριο 1 στην παρουσία του Μ.Ε.2 για το ποσό των Λ.Κ.1.100, το οποίο αντιπροσώπευε οφειλόμενα ενοίκια προς τον ενάγοντα πλέον τόκο προς 8% μέχρι εξοφλήσεως. Ημερομηνία λήξεως του Τεκμηρίου 1 ήταν η 23.3.
18. Το ποσό του Τεκμηρίου 1 ήταν πληρωτέο σε διαταγή του ενάγοντα, στην κατοχή του οποίου βρισκόταν το Τεκμήριο. Παρόλο που ζητήθηκε επανειλημμένα από τον εναγόμενο να πληρώσει το ποσό που αναφέρεται στο Τεκμήριο 1, δεν έχει πληρωθεί στον ενάγοντα οποιοδήποτε ποσό. Παρόλο που δεν αμφισβητείται ότι το επίδικο έγγραφο, Τεκμήριο 1, είναι οτιδήποτε από όσα διαζευκτικά φέρεται να είναι με την έκθεση απαίτησης, (η υπεράσπιση ότι το έγγραφο "δεν αποτελεί γραμμάτιο συνήθους τύπου" δεν προωθήθηκε), το θεωρώ αναγκαίο, εφόσον η βάση της αγωγής είναι το έγγραφο ως έγγραφο που φέρεται να αποτελεί αυτοτελή βάση αγωγής, να εξετάσω κατά πόσο πράγματι έτσι είναι. Κατόπιν εξέτασης του εγγράφου διαπιστώνω ότι πληρεί τις προϋποθέσεις του άρθρου 3 του περί Συναλλαγματικών Νόμου, Κεφ. 262 και της νομολογίας (Βλ. D & G Products Ltd v. Αναστασίου