← Κύπρος

Νικολαίδου Ζωή ν. Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας κ.α., Αρ. Αγωγής: 937/06, 17.3.2006

Νικολαίδου Ζωή ν. Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας κ.α., Αρ. Αγωγής: 937/06, 17.3.2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2006:A1 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ, Π.Ε.Δ Αρ. Αγωγής: 937/06 Μεταξύ: Νικολαίδου Ζωή εκ Πάφου Ενάγουσας και

  1. Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
  2. Μαρίνα Γερολεμή
  3. Δώρα Στεφανίδου
  4. Νίκο Ελληνόπουλο
  5. Αίγλη Παπαδημητρίου
  6. Aristo Developers Ltd`
  7. Kentavros Hotels Management Ltd
  8. Metamax Company Ltd
  9. Yerolemi Estates Ltd Εναγομένων -------------------- Ημερ.: 17.3.2006 Μονομερής Aίτηση ημερ. 15.3.2006 Για Αιτήτρια/Ενάγουσα: κα Μιλτιάδους για κ. Χρ. Κληρίδη (κ. Λ. Χ"Νεοφύτου για ν΄ ακούσει απόφαση) Για Εναγόμενους 2, 8 & 9: κα Μ. Παπαδημήτρη κ. Χρ. Φράγκος, διευθυντής εναγομένης 8, παρών -------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με μονομερή αίτηση η ενάγουσα ζητά την έκδοση των ακόλουθων διαταγμάτων: «Α. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου εμποδίζον τον Εναγόμενο διά του Διευθυντή του Κτηματολογίου και ή του Επαρχιακού Κτηματολογικού Λειτουργού Πάφου και ή διά των υπηρετών και ή αντιπροσώπων της Κυπριακής Δημοκρατίας από του να προβαίνουν στην πώληση σε δημοπρασία των κτημάτων με αριθμό εγγραφής 3/8, Φυλ.Σχέδιο 51/19W.2., Τμήμα 3, Τεμάχιο αρ. 13, Δήμος Γεροσκήπου, Επαρχίας Πάφου, κατά ή περί 19.3.06 και ή σε οποιαδήποτε μεταγενέστερη ημερομηνία στην επιφυλαχθείσα τιμή πώλησης των £11.755.000 και ή σε οποιαδήποτε τιμή πώλησης, μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου και ή τελείας αποπεράτωσης και εκδίκασης της παρούσας αγωγής. Β. Διάταγμα αναστολής της εν λόγω πώλησης.» Παρά το ότι η αίτηση δεν επιδόθηκε στους εναγόμενους, οι εναγόμενοι 2, 8 και 9 έλαβαν γνώση της αίτησης, παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο και ζήτησαν να ακουστούν προτού το Δικαστήριο αποφασίσει επί τις Ex-parte αίτησης, αίτημα το οποίο έγινε αποδεκτό όπως φαίνεται από το σχετικό πρακτικό του Δικαστηρίου. Η αίτηση βασίζεται επί των Περί Πολιτικής Δικονομίας Κανονισμών Δ.48 Θ. 1 -8 στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 άρθρα 4, 5 και 9, στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 και στη σύμφητη εξουσία του Δικαστηρίου. Σύμφωνα με τα γεγονότα της αίτησης όπως φαίνονται από την ένορκο δήλωση της ενάγουσας, οι εναγόμενοι 2 μέχρι 9 είναι συνιδιοκτήτες ενός μεγάλου τεμαχίου με αριθμό εγγραφής 3/8, Φ.Σχ.51/19.W.
  10. τμήμα 3 τεμάχιο αρ. 13, Δήμος Γεροσκήπου επαρχίας Πάφου. Περί το έτος 1988 και 1991 υποβλήθηκε αίτηση στο Κτηματολόγιο για το διαχωρισμό-διανομή της ιδιοκτησίας σύμφωνα με το άρθρο 29 του Κεφ.
  11. Περί τις 7.5.2004 το Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου τους ενημέρωσε ότι ο διαχωρισμός δεν μπορούσε να εγκριθεί και στη συνέχεια στις 6.9.2004 ο διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας εξέδωσε σχετικό πιστοποιητικό (Τεκμήριο 5) ότι ο διαχωρισμός είναι αδύνατος. Ακολούθως η εναγόμενη 2 απέστειλε επιστολή ημερομηνίας 8.9.2004 (Τεκμήριο 6) με την οποία καλούσε την ενάγουσα να συμφωνήσει σε διευθέτηση παραχώρησης σε ένα πρόσωπο ή διαχωρισμού, διαφορετικά θα υποβάλει αίτηση για να πωληθεί το ακίνητο σε δημοπρασία. Στις 24.6.2005 το Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου ειδοποίησε την ενάγουσα ότι θα γινόταν επιθεώρηση για τον καθορισμό της επιφυλαχθείσας τιμής στις 19.7.2005 (Τεκμήριο 7), και στις 30.1.2006 γνωστοποίησε στην ενάγουσα ότι η πώληση σε δημοπρασία θα γίνει στις 19.3.2006 (Τεκμήριο 8) και πως η επιφυλαχθείσα τιμή είναι £11.755.
  12. Σύμφωνα με την ενάγουσα η τιμή είναι πολύ χαμηλότερη από την τρέχουσα τιμή πώλησης που καθόρισε σε £180.000 τη σκάλα, δηλαδή συνολικό ποσό £16.830.
  13. Σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα, περί τις 17.11.2003 συμφώνησε με την συνιδιοκτήτρια εναγόμενη 7 να δώσουν εντολή πώλησης του κτήματος στον κτηματομεσίτη Χάρη Παυλή για την πώληση του επίδικου κτήματος για ποσό £180.000 τη σκάλα (Τεκμήριο 3). Αναφέρει επίσης ότι εκκρεμεί ένσταση της αιτήτριας κατά του τοπικού σχεδίου που αποσκοπεί στην απάλειψη του όρου για να απαγορεύει τη διανομή του ακινήτου (Τεκμήριο 9) και υπάρχει ενδιαφέρον από αγοραστή για αγορά του ακινήτου στην κανονική τιμή. Η ενάγουσα ζήτησε από την εναγόμενη 2 σαν αιτήτρια για την καταναγκαστική πώληση να αναβάλει αυτή, πλην όμως αρνήθηκε να πράξει τούτο, αφήνοντας να νοηθεί ότι έχει το μεγαλύτερο μερίδιο και θα εισπράξει αρκετά εκατομμύρια. Πρόσθετα, διαπιστώθηκε ότι το παιδί της αιτήτριας πάσχει με σοβαρή καρκινογόνο ασθένεια και για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα τους τελευταίους μήνες βρισκόταν στο εξωτερικό απ΄ όπου και επέστρεψε «λίαν προσφάτως» και συνεπώς δεν είχε τον χρόνο μετά τις 30.1.2006 να ενεργήσει νωρίτερα αλλά μετά δυσκολίας μεταξύ των πολλαπλών προβλημάτων που έχει και απουσίας της στο εξωτερικό, κατάφερε να επικοινωνήσει με φαξ με το δικηγόρο της Χρίστο Κληρίδη. Η εναγόμενη 2 ανέφερε στο σύζυγο της ότι ζήτησε καταναγκαστική πώληση για να εξαναγκάσει την εναγόμενη 6 να αποδεχθεί προηγούμενη προσφορά αγοραστή, δηλαδή μεγάλης Ισραηλινής εταιρείας η οποία πρόσφερε £185.000 τη σκάλα, πλην όμως η εναγόμενη 6 δεν συμφωνούσε διότι επιδιώκει να εξασφαλίσει το ακίνητο σε χαμηλή τιμή. Περαιτέρω αναφέρει ότι η συμφωνία που έγινε με τους υπόλοιπους συνιδιοκτήτες (Τεκμήριο 2) αναφέρει ότι δεν θα γίνει πώληση σε χαμηλότερη τιμή των £180.00 ενώ η επιφυλαχθείσα τιμή του Κτηματολογίου αναλογεί σε £125.000 ανά σκάλα, δηλαδή τιμή πολύ χαμηλότερη από την τρέχουσα αξία του ακινήτου και περαιτέρω σε περίπτωση που η ένσταση στην Πολεοδομία γίνει αποδεκτή ανατρέπεται η όλη αξία του ακινήτου. Περαιτέρω όπως πληροφορείται από τους εκτιμητές κ. κ. Δανός και Συνεργάτες Λτδ η τρέχουσα αξία κατά τις 15.11.04 δεν είναι χαμηλότερη από £180.000 και θα ήταν άδικο να επιτραπεί η εκποίηση του ακινήτου εις ζημία όλων των συνιδιοκτητών την πολύ χαμηλότερη τιμή που εκτίμησε το Κτηματολόγιο και την οποία καραδοκούν να κτυπήσουν οι εναγόμενοι 6 μεταξύ άλλων όπως και άλλες εταιρείες. Το θέμα είναι κατεπείγον και αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημία δεδομένου ότι θα εκποιηθεί το ακίνητο σε πολύ χαμηλότερη τιμή και θα χάσει την περιουσία της ενώ εκκρεμεί ένσταση της κατά της απόφασης της Πολεοδομίας, η οποία δεν αποφασίστηκε ακόμα ως αναφέρεται στην επιστολή ημερομηνίας 6.5.2004 (Τεκμήριο 10). Εάν ανασταλεί η διαδικασία πώλησης οι εναγόμενοι δεν θα υποστούν οποιαδήποτε ζημιά αλλά θα έχουν την ευκαιρία να ακουστούν επί της αξίας του ακινήτου ενώ εάν δεν ανασταλεί η πώληση τότε θα είναι δυσκολότερο Η κα Μιλτιάδους εισηγήθηκε πως πληρούνται και οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 με βάση τα γεγονότα που εκτίθενται στην ένορκο δήλωση της αιτήτριας. Η συνήγορος τόνισε ότι σε περίπτωση που εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα οι Καθ΄ ών η Αίτηση δεν θα απολέσουν το δικαίωμα τους για πώληση του κτήματος μετά τον καθορισμό της τιμής από το Δικαστήριο, ενώ αντίθετα σε περίπτωση που απορριφθεί, η αγωγή της ενάγουσας θα παραμείνει άνευ αντικειμένου αφού θα πωληθεί το κτήμα. Η κα Μιλτιάδους αναφέρθηκε επίσης στην καθυστέρηση της υποβολής της αίτησης και τόνισε ότι αυτή δικαιολογήθηκε στην ένορκο δήλωση της ενάγουσας. Η κα Παπαδημήτρη αγορεύοντας τόνισε ότι το Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να εξετάσει αυτή την αγωγή διότι θα έπρεπε να είχε καταχωρηθεί είτε αίτηση/έφεση είτε προσφυγή. Δεν έχει επίσης καταδειχθεί η ύπαρξη της δεύτερης και τρίτης προϋπόθεσης του άρθρου
  14. Η κα Παπαδημήτρη τόνισε ότι οι διαφορές των συνιδιοκτητών χρονολογούνται από το 1988 και μέχρι σήμερα δεν έχουν καταλήξει σε οποιαδήποτε συμφωνία, συνεπώς η πώληση του ακινήτου με πλειστηριασμό είναι δεδομένη, η δε επιφυλαχθείσα τιμή δεν καταδεικνύεται από την ένορκο δήλωση της ενάγουσας ότι είναι λανθασμένη. Περαιτέρω η κα Παπαδημήτρη τόνισε ότι η καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης δε δικαιολογήθηκε, με αποτέλεσμα η αίτηση να υποβάλλεται δύο εργάσιμες μέρες πριν την ορισθείσα ημερομηνία πώλησης του ακινήτου, γεγονός που επηρεάζει τα δικαιώματα των εναγομένων. Δεν δόθηκαν, εισηγήθηκε η συνήγορος, σαφή γεγονότα που να υποδηλούν ότι η καταχώρηση της παρούσας αίτησης δεν μπορούσε να γίνει πριν από μια ή δύο βδομάδες ούτως ώστε να επιτρέπεται στην άλλη πλευρά να καταχωρήσει ένσταση και να ακουστεί η αίτηση πριν την ημερομηνία που ορίστηκε η υπόθεση. Σύμφωνα με το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 οι τρεις βασικές προϋποθέσεις που τίθενται για έκδοση συντηρητικών διαταγμάτων είναι:

(1)Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση,
(2)Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας, και
(3)Εκτός αν εκδοθεί το διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. (βλ. Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 C.L.R.557.) Για σκοπούς ικανοποίησης της πρώτης προϋπόθεσης, της ύπαρξης δηλαδή σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, είναι αρκετό αν αποκαλύπτεται, με βάση τα δικόγραφα, συζητήσιμη υπόθεση. Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, αυτή δηλαδή της ύπαρξης πιθανότητας επιτυχίας, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί με βάση τη μαρτυρία που έχει προσαχθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας του ενάγοντα στην αγωγή, ο δε βαθμός στον οποίο θα ικανοποιηθεί, αν και περισσότερος από απλή πιθανότητα εντούτοις, δεν ισοδυναμεί με το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που απαιτείται σε πολιτικές υποθέσεις. Η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32, συναρτάται με τα συγκεκριμένα γεγονότα της κάθε υπόθεσης, όπως δε τονίστηκε στην υπόθεση Odysseos (πιο πάνω) το ζήτημα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων εξετάζεται μέσα στα πλαίσια της προϋπόθεσης αυτής. Όσο απομακρύνεται η πιθανότητα να συνιστά η θεραπεία των αποζημιώσεων επαρκή θεραπεία, τόσο ενισχύεται η πιθανότητα να πληρούται η τρίτη προϋπόθεση. Αφού ικανοποιηθούν οι πιο πάνω προϋποθέσεις, το Δικαστήριο θα κρίνει με γνώμονα το τι είναι δίκαιο ή πρόσφορο, έχοντας υπόψη τα γεγονότα της υπόθεσης, αν πρέπει ή όχι να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Το άρθρο 4 του Κεφ. 6 προσδίδει δικαιοδοσία στο Δικαστήριο να εκδίδει παρεμπίπτοντα διατάγματα σε σχέση με το ίδιο το αντικείμενο της αγωγής (βλ. Cyprus Palestine Plantations Ltd. V. Olivier and Co. [Cyprus] Ltd 16 C.L.R.22, Sophocles Mamas and Co. v. Carl F.W. Borgward and the Chartered Bank
(1962)C.L.R. 209 και ABP Holdings v. Ανδρέα Κιταλίδη κ.ά.
(1994)1 Α.Α.Δ. 694). Ο συσχετισμός του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 και του άρθρου 4 του Κεφ. 6 αποτέλεσε αντικείμενο εξέτασης σε πολλές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Από τη νομολογία εξάγεται το συμπέρασμα ότι οι πρόνοιες του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 καλύπτουν ένα ευρύτερο φάσμα απ΄ αυτό που καλύπτουν οι πρόνοιες του άρθρου 4 του Κεφ. 6, με αποτέλεσμα οι πρόνοιες του άρθρου 4 να λαμβάνονται υπόψη κατά την εξέταση αίτησης με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 32. Εκεί όμως όπου το αντικείμενο της αίτησης για έκδοση διατάγματος είναι περιουσία που αποτελεί και το αντικείμενο της αγωγής, οι πρόνοιες του άρθρου 4 μπορεί να εξεταστούν ανεξάρτητα από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 (βλ. Παπαστράτης ν. Πετρίδης
(1979)1 Α.Α.Δ. 231). Στην απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση ΑBP Holdings Ltd. v. Ανδρέα Κιταλίδη κ.ά. (πιο πάνω), το Δικαστήριο τόνισε ότι τα άρθρα 4 και 5 κάνουν ειδική ρύθμιση των καταστάσεων στις οποίες αναφέρονται χωρίς να αφαιρούν οτιδήποτε από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Νόμου 14/60, που προσδιορίζει το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. Με γνώμονα τις πιο πάνω αρχές θα εξετάσω την παρούσα υπόθεση. Η αξίωση της ενάγουσας με βάση το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα είναι για δήλωση του Δικαστηρίου ότι η επιφυλαχθείσα τιμή πώλησης του ακινήτου που καθορίστηκε από τον Διευθυντή του Επαρχιακού Κτηματολογίου Πάφου είναι λανθασμένη, ότι αυτή πρέπει να καθοριστεί στο ελάχιστο ποσό των £16.830.000 και διάταγμα που να εμποδίζει την εκποίηση του ακινήτου μέχρις ότου αποφασιστεί η ένσταση της ενάγουσας κατά των προνοιών του Τοπικού Σχεδίου. Η ενάγουσα στηρίζει την αξίωση της για τον λανθασμένο καθορισμό της επιφυλαχθείσας τιμής σε συμφωνία με τους υπόλοιπους συνιδιοκτήτες που επισυνάπτει ως Τεκμήριο 3 και από πληροφορίες που έχει από εκτιμητές που κατονομάζει ως προς την τρέχουσα αξία κατά τις 15.11.
  1. Σημειώνω πως η συμφωνία που επισυνάπτεται ημερομηνίας 17.11.2003 φέρει την υπογραφή μόνο δύο από τους συνιδιοκτήτες και τιτλοφορείται συμφωνία εντολής πώλησης κτήματος συνεπώς δεν καταδεικνύεται καθ΄ οιονδήποτε τρόπο η πραγματική τιμή πώλησης του ακινήτου. Το μόνο γεγονός που σχετίζεται με την τιμή που ισχυρίζεται η ενάγουσα ότι θα πρέπει να καθοριστεί είναι πληροφορίες που έχει από εκτιμητές ως προς την αξία του ακινήτου στις 15.11.
  2. Δεν επισυνάπτεται όμως οποιαδήποτε εκτίμηση ούτε καθορίζεται αν η εκτίμηση αφορά ακίνητο προς πώληση με δημόσιο πλειστηριασμό. Όμως για σκοπούς της εξέτασης της αίτησης και του χαμηλού επιπέδου απόδειξης που χρειάζεται στο παρών στάδιο θεωρώ ότι ικανοποιούνται οι πρώτες δύο προϋποθέσεις όσον αφορά τον καθορισμό της τιμής πώλησης του ακινήτου. Αναφορικά με την ένσταση της ενάγουσας στην Πολεοδομία αυτή αποτελεί έναν αστάθμητο παράγοντα. Πρέπει να τονίσω πως η ενάγουσα με την αγωγή και την ένορκη δήλωση της δεν αμφισβητεί άμεσα την ορθότητα της απόφασης του Διευθυντή ότι το ακίνητο κρίθηκε αδιανέμητο ούτε την απόφαση του να διατάξει την πώληση του ακινήτου με δημόσιο πλειστηριασμό. Από την άλλη όμως με το αιτητικό Γ της αξίωσης έμμεσα αμφισβητείται αυτή η απόφαση. Σημειώνω πως αμφισβήτηση της ορθότητας της απόφασης του Διευθυντή ημερ. 6.9.2004 για αδυναμία διανομής μπορούσε να γίνει με τη διαδικασία που προνοείται από το άρθρο 80 του Κεφ. 224 και όχι με αγωγή. Με προβλημάτισε το θέμα της διαδικασίας που ακολουθήθηκε σε αυτή την υπόθεση, δηλαδή το κατά πόσο ορθά καταχωρήθηκε αγωγή για προώθηση των θέσεων της ενάγουσας. Η πώληση του ακινήτου και ο καθορισμός της επιφυλασσόμενης τιμής έγινε με βάση τις πρόνοιες του Νόμου 82
(1)/2002 με βάση τον οποίο καταργήθηκε ο περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Περιορισμός Πωλήσεων) Νόμος Κεφ. 223, 60/66 στον οποίο αναφέρθηκαν και οι δύο συνήγοροι. Ο Νόμος αυτός δεν καθορίζει με ποιο τρόπο μπορεί να αμφισβητηθεί η επιφυλασσόμενη τιμή ενός ακινήτου. Στην υπόθεση Lombard Natwest Bank Limited v. Επαρχιακού Κτηματολογικού Λειτουργού Λάρνακας κ.α. Πολ. Έφ. 10965 ημερ. 19.12.2002 καθορίστηκε ότι για την υποβολή έφεσης/αίτησης εναντίον οποιασδήποτε απόφασης του Διευθυντή του κτηματολογίου αυτή θα πρέπει να εκδοθεί δυνάμει των διατάξεων του Κεφ. 224 είτε δυνάμει των διατάξεων του Ν. 9/65. Σε περιπτώσεις διαδικασίας αναγκαστικής πώλησης δυνάμει των διατάξεων του Κεφ. 223 δεν μπορεί να ακολουθηθεί αυτή η διαδικασία. Σημειώνω ότι ο Νόμος αυτός έχει καταργηθεί με το Νόμο 82
(1)/2002. Όπως έχω αναφέρει πιο πάνω ο καθορισμός της επιφυλαχθείσας τιμής στη παρούσα υπόθεση έγινε με βάση το Νόμο 82
(1)/2002 ο οποίος επίσης δεν προνοεί οποιαδήποτε διαδικασία σε περίπτωση αμφισβήτησης της επιφυλαχθείσας τιμής που καθορίστηκε από τον Κτηματολογικό Λειτουργό. Συνεπώς το θέμα της δικαιοδοσίας δεν είναι ξεκάθαρο σε βαθμό που θα μπορούσε από μόνο του να οδηγήσει σε εύρημα έλλειψης δικαιοδοσίας σε αυτό το στάδιο όπου δεν εξετάζονται σε τέτοια λεπτομέρεια οι νομικές πρόνοιες επί των οποίων εδράζεται η παρούσα αγωγή. Για τον περιορισμένο σκοπό της παρούσας αίτησης και χωρίς να αποφαίνομαι τελεσίδικα βρίσκω ότι υπάρχει δικαιοδοσία για εξέταση της αίτησης. Η τρίτη προϋπόθεση θεωρώ ότι με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης έχει καταδειχθεί ότι συντρέχει. Παρ΄ όλη τη διαπίστωση μου ότι εκ πρώτης όψεως συντρέχουν οι τρεις προϋποθέσεις θα πρέπει να εξετάσω κατά πόσο είναι εύλογο και δίκαιο να εκδώσω το αιτούμενο διάταγμα μονομερώς. Πρέπει να τονίσω ότι υπήρξε καθυστέρηση στην υποβολή της παρούσας αίτησης η οποία έχει κατά κάποιο τρόπο δικαιολογηθεί λόγω των προσωπικών προβλημάτων της ενάγουσας χωρίς όμως να δοθούν λεπτομέρειες ως προς τον χρόνο που αυτή επέστρεψε στη Κύπρο. Έχοντας όμως υπόψη ότι η ανεπανόρθωτη ζημιά την οποία έχω διαπιστώσει ότι θα υποστεί η ενάγουσα αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα θεωρώ ότι επηρεάζει άμεσα την προκληθείσα καθυστέρηση σε βαθμό που εξασθενίζει το εμπόδιο που υπήρχε για να θεωρηθεί δίκαιο και εύλογο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Το ισοζύγιο ταλαιπωρίας δεν επηρεάζει άμεσα τους εναγόμενους λαμβανομένου υπόψη ότι η απόφαση ότι το κτήμα είναι αδιανέμητο και συνεπώς ότι πρέπει να πωληθεί δια δημοσίου πλειστηριασμού παραμένει αλώβητο. Για τους πιο πάνω λόγους θεωρώ ότι είναι ορθό και δίκαιο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα που προνοείται στη παράγραφο Α της αίτησης. Εκδίδεται διάταγμα ως η παράγραφος Α της αίτησης. Η αιτήτρια να καταχωρήσει εγγύηση ύψους £500.000,00 για τυχόν ζημιές που θα ήθελαν προκληθεί από την έκδοση του πιο πάνω διατάγματος χωρίς εύλογη αιτία. Το εκδοθέν διάταγμα ορίζεται επιστρεπτέον την 22.3.2006 ώρα 9.00 π.μ. Τα έξοδα επιφυλάσσονται. (Υπ.) ................ Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Λ.Κ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.