Κυπριακής Τραπέζης Αναπτύξεως Λτδ ν. APAK AGRO INDUSTRIES LTD κ.α., 2543/91 και 1402/92, 30.3.2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2006:A2 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Παμπαλλή, Π.Ε.Δ. Συν. Αγωγές: 2543/91 και 1402/92 Αρ. Αγωγής. 2543/91 Μεταξύ: Κυπριακής Τραπέζης Αναπτύξεως Λτδ Εναγόντων - και -
- APAK AGRO INDUSTRIES LTD
- Ανδρέα Δημητριάδη Εναγομένων ------------------------ και ως τροποποιήθηκε με διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 18.10.99 Μεταξύ: Κυπριακής Τραπέζης Αναπτύξεως Λτδ Εναγόντων - και -
- Επίσημου Παραλήπτη ως εκκαθαριστή της εταιρείας APAK AGRO INDUSTRIES LTD
- Ανδρέα Δημητριάδη Εναγομένων ------------------------------- Αρ. Αγωγής: 1402/92 Μεταξύ: Της Κυπριακής Τραπέζης Αναπτύξεως Λτδ Εναγόντων - και - Αδούλλας Κυριάκου Κούντουρου Εναγομένης --------------------------- Ημερομηνία: 30.3.2006 Αίτηση διόρθωσης πρακτικών ημερ. 24.1.2005 Για Εναγόμενους-Αιτητές: κ. Α. Χαραλάμπους Για Ενάγοντες-Καθ΄ ων η Αίτηση: κα Στ. Πολυβίου (για ν΄ ακούσει απόφαση η κα Χρ. Χ"Γεωργίου) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Εναγόμενοι-Αιτητές με την παρούσα αίτηση ζητούν «διαταγή και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου, με το οποίο να διατάσσεται η τροποποίηση και η διόρθωση και/ή συμπλήρωση των πρακτικών της πρωτόδικης δίκης». Προσδιορίζονται δε στη συνέχεια οι συγκεκριμένες παραγράφοι και οι ανάλογες σελίδες από τα πρακτικά που πρέπει, κατά την εισήγηση των Εναγομένων, να διαφοροποιηθούν. Θα επανέλθω μεταγενέστερα και αναλυτικά στο περιεχόμενο τους. Η αίτηση αυτή εδράζεται στην ένορκη δήλωση του κ. Ανδρέα Δημητριάδη, Εναγόμενου 2, ο οποίος αναφέρει ότι παρίστατο ως άμεσα ενδιαφερόμενος, σε όλες τις συνεδρίες του Δικαστηρίου ανελλιπώς και άκουσε όσα έχουν διαμειφθεί από τους μάρτυρες ενώπιον του Δικαστηρίου. Για σκοπούς διευκόλυνσης προσθέτει, κρατούσε προσωπικά σημειώσεις, όπως επίσης σημειώσεις κρατούσε και η Έλενα Καζούλη, δικηγορική υπάλληλος στο γραφείο των δικηγόρων των Εναγομένων. Ενόψει της φύσης της υπόθεσης, συνεχίζει ο ενόρκως δηλών, και της μακροσκελούς ακροαματικής διαδικασίας ήταν δύσκολος ή αδύνατος ο έλεγχος των πρακτικών και ιδιαίτερα λόγω του μεγάλου όγκου των δικογράφων, έτσι για σκοπούς διευκόλυνσης, ως Εναγόμενος, ηχογράφησε από την έναρξη της μαρτυρίας τις δημόσιες συνεδριάσεις του Δικαστηρίου μέσω μαγνητοφώνου καταγράφοντας με αυτό τον τρόπο, όσα έχουν γίνει ή λεχθεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Τα ηχητικά ντοκουμέντα προσθέτει, τα άκουσε προσεκτικά και τα δακτυλογράφησε σε ηλεκτρονικό υπολογιστή. Σύγκρινε, πρόσθεσε στη συνέχεια ο ενόρκως δηλών, τα δακτυλογραφημένα πρακτικά που του παραδόθηκαν από το Αρχιπρωτοκολλητείο και διεπίστωσε διαφορές. Οι διαφορές που διαπίστωσε να υπάρχουν, μπορεί κατά τη γνώμη του να επηρεάσουν το αποτέλεσμα της καταχωρησθείσας από τους Εναγόμενους και εκκρεμούσας προς εκδίκαση έφεσης. Στη συνέχεια, αναφέρει ο ενόρκως δηλών, μετέφερε από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή τα κείμενα σε ηλεκτρονική δισκέττα και αντίγραφο της έχει κατατεθεί ως μέρος της ενόρκου δηλώσεως. Στη συνέχεια, κάμνει αναφορά στα θέματα που περιέχονται στην αίτηση και εξηγεί, γιατί, κατά την άποψη του, πρέπει να διαφοροποιηθούν τα πρακτικά. Η σύγκριση των δύο κειμένων ήταν έργο επίπονο και χρονοβόρο, πρόσθεσε ο Εναγόμενος 2 στην συμπληρωματική του ένορκη δήλωση ημερ. 18.11.2005, και χρειάστηκε, κατέληξε μεγάλο χρονικό διάστημα για να την απομαγνητοφώνηση και στη συνέχεια τη δακτυλογράφηση. Προς υποστήριξη της αίτησης κατατέθηκε και ένορκη δήλωση από τον κ. Κώστα Τσιρίδη, δικηγόρο. Ο ενόρκως δηλών επιβεβαιώνει την παρουσία του Α. Δημητριάδη σ΄ όλες τις συνεδρίες του Δικαστηρίου και την παρουσία της Ε. Καζούλη στις περισσότερες από αυτές. Ο ενόρκως δηλών μεταξύ άλλων αναφέρεται σε διάφορες περιπτώσεις, που κατά την εισήγηση του, τα πρακτικά δεν ανταποκρίνονται προς τα λεχθέντα ενώπιον του Δικαστηρίου και για το σκοπό αυτό έχει επισυνάψει στην ένορκη του δήλωση, αντίγραφο της δήλωσης που ο ίδιος έκαμε ενώπιον του Δικαστηρίου σε συγκεκριμένη ημερομηνία, για να καταδείξει, ότι υπάρχει διαφοροποίηση των πρακτικών. Από πλευράς Εναγόντων-Καθ΄ ων η Αίτηση κατατέθηκε ένορκη δήλωση από την κα Εύη Πρωτοπαπά η οποία αναφέρει ότι ήταν παρούσα σε όλες σχεδόν τις συνεδριάσεις του Δικαστηρίου και εγείρει με την ένορκη δήλωση της θέμα κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας και επίσης προσθέτει ότι με βάση τους διαδικαστικούς κανονισμούς δεν υπάρχει η δυνατότητα διόρθωσης των πρακτικών, παρά μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις, τονίζοντας ότι δεν υπάρχει τέτοια περίπτωση στην προκείμενη υπόθεση. Στη συνέχεια αναφέρει ότι η αίτηση έγινε με μεγάλη καθυστέρηση, αρνείται το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως του κ. Δημητριάδη και προσθέτει ότι δεν υπήρξε αίτημα για ηχογράφηση των πρακτικών του Δικαστηρίου από οποιαδήποτε πλευρά. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Αιτητών εισηγήθηκε στο Δικαστήριο όπως για την παράγραφο 1.5 της αίτησης, ζητηθεί η διεξαγωγή ποινικής έρευνας. Για όλες τις άλλες περιπτώσεις υπεισέρχεται, όπως είπε ο κ. Χαραλάμπους ο ανθρώπινος παράγοντας, δηλαδή το ενδεχόμενο λανθασμένου ακούσματος ή η περίπτωση λανθασμένης γραφής, η οποία με την παρουσία της ηλεκτρονικής δισκέττας και των ηχογραφήσεων, βοηθά στη διόρθωση και συμπλήρωση των πρακτικών, έτσι ώστε να αρθεί το ενδεχόμενο λάθους από ανθρώπινη ενέργεια. Η αίτηση, πρόσθεσε ο κ. Χαραλάμπους, εδράζεται στο θ.5 της Δ.25, τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και στο άρθρο 65 του Περί Δικαστηρίου Νόμου 14/
- Κάμνοντας αναφορά σε νομολογία ο συνήγορος εισηγήθηκε ότι δεν υπάρχει εξουσία για διόρθωση των πρακτικών στο Εφετείο, αλλά αυτή υπάρχει μόνο στο πρωτόδικο Δικαστήριο, που ασκείται όταν και εφόσον υπάρχει εξαιρετική περίπτωση και η παρούσα είναι, σημείωσε ο κ. Χαραλάμπους, ώστε ν΄ αποδοθεί πλήρης δικαιοσύνη στο στάδιο της έφεσης που εκκρεμεί. Η ίδια η ηλεκτρονική δισκέτα είναι επικουρική των ενόρκων δηλώσεων. Ως προς την εισήγηση των Καθ΄ ων η Αίτηση ότι η χρήση μαγνητοφώνου συνιστά αδίκημα, ο συνήγορος διαφώνησε, λέγοντας ότι δεν υπάρχει οποιοσδήποτε Νόμος ή Κανονισμός που να το απαγορεύει. Η ευπαίδευτη συνήγορος των Καθ΄ ων η Αίτηση υποστήριξε ότι η αίτηση αποτελείται από 27 σελίδες με αιτήματα για διόρθωση εκτενών αποσπασμάτων από τα πρακτικά και εδώ δεν ζητείται, κατά την εισήγηση της, τροποποίηση των πρακτικών αλλά μια ολοκληρωτική αναμόρφωση της διαδικασίας. Οι αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου τονίζουν την ανυπαρξία ευχέρειας στο Εφετείο για διόρθωση των πρακτικών και αφήνουν ενδεχόμενη δυνατότητα στο πρωτόδικο Δικαστήριο, αλλά μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις. Παράλληλα, κάμνοντας επίσης αναφορά σε νομολογία, η κα Πολυβίου εισηγήθηκε ότι χρειάζεται η συμφωνία των μερών ότι υπήρξε κενό στα πρακτικά ή ότι αποτελεί εξαιρετική περίσταση για να διορθωθεί το πρακτικό. Ο θ.6 της Δ.25 δεν προσφέρει τέτοια δυνατότητα γιατί μόνο τυπικά ή τυπογραφικά λάθη μπορούν να διορθωθούν. Παράλληλα, πρόσθεσε η συνήγορος, η Δ.25 θ.5 αφορά την τροποποίηση δικογράφων και θέματα διαδικασίας πριν από την απόφαση του Δικαστηρίου επί της ουσίας. Ήταν εισήγηση της συνηγόρου των Καθ΄ ων η Αίτηση ότι, δεν υπάρχει εξουσία στο πρωτόδικο Δικαστήριο να διορθώσει και να συμπληρώσει τα πρακτικά, όπως αυτά τα εννοούν οι Αιτητές. Εξωγενή στοιχεία όπως μια κασέτα δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη πρόσθεσε η συνήγορος, που εν πάση περιπτώσει κατέληξε έγινε χωρίς την προγενέστερη έγκριση του Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Shacolas v. Universal
(1984)1 C.L.R. 47 το Εφετείο ξεκαθάρισε με το πιο κατηγορηματικό τρόπο ότι «μόνο στις πιο εξαιρετικές περιπτώσεις» το Δικαστήριο μπορεί να κοιτάξει σ΄ οτιδήποτε άλλο έξω από το τυπωμένο πρακτικό. Είναι κοινή προσέγγιση των δικηγόρων, έστω κι΄ αν δεν τέθηκε με τόσο ξεκάθαρο τρόπο από τον κ. Χαραλάμπους, αλλά πηγάζει από τη νομολογία που παρέθεσε στο Δικαστήριο, ότι άμεση διαδικαστική ρύθμιση για τροποποίηση πρακτικών δεν υπάρχει. Ενυπάρχει όμως και ενεργοποιείται αυτή η δυνατότητα μέσα στο πλαίσιο εφαρμογής και επέκτασης των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου (βλέπε Σωτηριάδης ν. Βασιλείου
(1992)1 Α.Α.Δ. 801). Αυτή όμως η συμφυής δικαιοδοσία του Δικαστηρίου για τη διόρθωση λαθών δεν είναι απόλυτη, αλλά περιορίζεται σε θέματα αναγκαία για τη διασφάλιση του χαρακτήρα του ως Δικαστηρίου της δικαιοσύνης (βλέπε Sofocli v. Leonidou
(1988)1 C.L.R. 583). Η θέση του Εφετείου ότι στην ουσία η διόρθωση του πρακτικού εξετάζεται και επιλύεται από το Πρωτόδικο Δικαστήριο (βλέπε Μορφίτης ν. Δήμου Λεμεσού
(2002)2 Α.Α.Δ. 375), επιβεβαιεί την πιο πάνω θέση. Έτσι, σ΄ αυτό το πλαίσιο θα προσεγγίσω τα εγειρόμενα με την αίτηση θέματα. Με γνώμονα τα πιο πάνω βρίσκω ότι έχω δικαιοδοσία να εξετάσω την ως άνω αίτηση. Πριν προχωρήσω όμως στην αντίκριση της αίτησης πρέπει να σημειώσω και τις πιο κάτω παραμέτρους. Το Δικαστήριο έχει υποχρέωση, με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 65 του περί Δικαστηρίου Νόμου Ν.14/60, να βεβαιώνεται ότι τηρούνται πρακτικά και σημειώσεις της μαρτυρίας που δίδεται. Παράλληλα, σε συνδυασμό των κ.4 της Δ.63 και κ.6 της Δ.35, ο Πρωτοκολλητής μεριμνά για τη συμπερίληψη, στο αντίγραφο του φακέλου που αποστέλλεται στο Εφετείο, μεταξύ άλλων εγγράφων και των πρακτικών της δίκης. Ο κ.4 της Δ.63 προβλέπει την ετοιμασία των σημειώσεων του Δικαστή, αν χρειάζεται, έτσι ώστε να συμπληρωθεί ο φάκελος. Όταν συνεπώς παραστεί ανάγκη, όπως όταν καταχωρηθεί έφεση, τα πρακτικά που κρατούσε η στενογράφος και είναι σε στενογραφημένη μορφή, αποστενογραφούνται και η εκάστοτε στενογράφος δίδει μια διαβεβαίωση ως προς την ορθότητα των πρακτικών και την πιστότητα της αποστενογράφησης. Βλέπε Καν.7 του Περί Δικαστηρίων (Σύνθεση της Γραμματείας, Εξουσίες και Καθήκοντα των Υπαλλήλων) Διαδικαστικός Κανονισμός του 2002. Αυτή την υποχρέωση το Δικαστήριο την εκπλήρωσε. Μέσα σε αυτό το πλέγμα θα εξετάσω το αίτημα των Εναγομένων που ζητούν ουσιαστική αλλαγή των πρακτικών με την προσθήκη ή και αφαίρεση σημαντικού αριθμού σελίδων, αιτούμενοι όχι την ύπαρξη λάθους, αλλά την αναμόρφωση του κειμένου των πρακτικών σε 64 περιπτώσεις. Μια εισήγηση εδραζόμενη σε υλικό που συγκεντρώθηκε, όπως το έχω περιγράψει πιο πάνω. Η παρείσφρηση εξωγενών στοιχείων ή περιστατικών έξω από τα πρακτικά, θα καθιστούσε την εφετειακή δικαιοδοσία προβληματική, τόνισε το Εφετείο στην υπόθεση Α/φοί Αναστασίου ν. Μυλωνά
(1997)1 Α.Α.Δ. 1280 στη σελίδα
- Εγώ θα πρόσθετα και επικίνδυνη, υποκείμενη σε κάθε είδους παρεμβατική ενέργεια από πλευράς διαδίκων. Η «τεχνολογία» δεν πρέπει να βρίσκεται ανεξέλεγκτα στα χέρια διάδικων που στα σκοτεινά, παρανόμως και χωρίς διαφανείς διαδικασίες, μετέρχονται μεθόδους που στόχο έχουν τη φίμωση. Παράλληλα δεν υπόκεινται σε σωστό έλεγχο, η δε λειτουργία τους παραμένει ανεξέλεγκτη με αποτύπωση και καταγραφή που δεν μπορεί να επιτραπεί να χρησιμοποιείται. Έχω, για σκοπούς πληρέστερης εικόνας και αντιμετώπισης των αιτημάτων, χωρίσει τα 64 διαφορετικά αιτήματα σε κατηγορίες. Πριν όμως αποφανθώ επί των πιο πάνω θεμάτων πρέπει να σημειώσω ότι η πηγή γνώσης των Εναγομένων ως προς τα διαδραματισθέντα, σε μια ομολογουμένως τεράστια, σε όγκο μαρτυρίας, υπόθεση, (3.738 δακτυλογραφημένες σελίδες πρακτικών) προέρχεται από απομαγνητοφώνηση υλικού που, κατά τον Εναγόμενο 2, προέρχεται από χρήση μαγνητοφώνου το οποίο αποφάσισε να χρησιμοποιήσει έχοντας κατά νου τον όγκο της μαρτυρίας. Το έθεσε σε λειτουργία από την αρχή της υπόθεσης, σ΄ όλες τις δικασίμους μέχρι το τέλος της διαδικασίας. Η ύπαρξη μαγνητοφώνου και η ισχυριζόμενη καταγραφή μέσω του συστήματος αυτού, δεν περιήλθε σε κανένα στάδιο της δίκης σε γνώση του Δικαστηρίου είτε με δήλωση των Εναγομένων ή άλλως πως, ούτε και γνωστοποιήθηκε η ύπαρξη του, ακόμη και στους δικηγόρους των Εναγομένων, όπως ισχυρίστηκε ο Εναγόμενος
- Είναι φύση αδύνατον για κάποιον να θυμάται, σε μια δίκη που διήρκησε 110 ημέρες, αν συγκεκριμένος μάρτυρας σε προσδιοριστέα ερώτηση χρησιμοποίησε, απαντώντας μια ερώτηση, ένα ρήμα είτε στον ενεστώτα είτε στον αόριστο χρόνο. Συνεπώς η μόνη πηγή γνώσης των Εναγομένων είναι το μαγνητόφωνο που χρησιμοποιήθηκε, όπως ισχυρίζεται ο Εναγόμενος
- Το Δικαστήριο, πέραν από τις σημειώσεις του, δεν έχει την ικανότητα να θυμάται την κάθε φράση που χρησιμοποίησε ένας μάρτυρας, ώστε να οδηγηθεί σε συμπέρασμα ως προς την ορθότητα του προβαλλόμενου αιτήματος για διαφοροποίηση. Όταν όμως, έχει να συγκρίνει το κείμενο του αποστενογραφημένου πρακτικού που τηρείται από ανεξάρτητο όργανο του Δικαστηρίου, έξω από το πεδίο «σύγκρουσης», τη στενογράφο, και σημειώνω ότι αυτό λαμβάνεται πολλές φορές κάτω από πίεση γιατί, ένας μάρτυρας ενδεχομένως μιλά γρήγορα, κάποτε η άρθρωση ή ο τρόπος έκφρασης του δεν είναι ο καλύτερος και άλλοτε μιλά χρησιμοποιώντας εξειδικευμένη φρασιολογία, και από την άλλη το κείμενο που προέρχεται από μια σκοτεινή και εν κρυπτώ χρήση μαγνητοφώνου, δεν υπάρχει επιλογή. Το γεγονός ότι δεν γνωστοποιήθηκε η ύπαρξη του μαγνητοφώνου στο Δικαστήριο, υποδηλεί ένδειξη της πρόθεσης των μερών. Παράλληλα, και πιο σημαντικό είναι το γεγονός ότι λήφθηκε από ένα μόνο διάδικο, εν αγνοία της άλλης πλευράς, χωρίς να παρέχεται η δυνατότητα ελέγχου της πιστότητας ή της βεβαίωσης απουσίας παρεμβολής ή προσθαφαίρεσης κειμένου ή υλικού. Είναι άτοπο και παράλληλα άκρως επικίνδυνο να αφήνεται η κρίση των διαδραματισθέντων ή λεχθέντων σε μια δίκη, από το Εφετείο, σε αδιαφανείς μεθόδους, μονόπλευρες και έκδηλα παράνομα ληφθείσες. Η μαρτυρία που ισχυρίζεται ο Εναγόμενος 2 ότι κατέγραψε είναι παρανόμως ληφθείσα, συνεπώς δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί. Παράλληλα, ενδεχομένως η μέθοδος που ενόρκως ισχυρίζεται ο Εναγόμενος 2 ότι χρησιμοποίησε, ν΄ αποτελεί καταφρόνηση του Δικαστηρίου, αφού καταδεικνύεται σκόπιμη ενέργεια από πλευράς του, θέμα που επαφίεται στην δικαιοδοσία άλλου οργάνου της πολιτείας να εξεταστεί. Συνεπώς είναι έκδηλο και σαφές ότι το Δικαστήριο θα στηριχθεί μόνο στο πρακτικό, όπως διατυπώνεται στο δακτυλογραφημένο κείμενο, εκτός όπου διαπιστωθεί ουσιαστικό πρόβλημα, που θα προβάλλεται ως εξαιρετική περίσταση και θα επιβάλλει την αναζήτηση άλλων πηγών για πλήρωση της γνώσης. Με γνώμονα τα πιο πάνω θα εξετάσω τις τρεις κατηγορίες αιτημάτων όπως τις έχω χωρίσει. (Α) Υποβλήθηκε παράπονο στις παραγράφους 1.25, 1.27, 1.28, 1.30, 1.32, 1.34, 1.35, 1.36, 1.37, 1.38, 1.39, 1.40, 1.41, 1.42, 1.43, 1.44, 1.45, 1.46, 1.47, 1.49, 1.50, 1.51, 1.52, 1.53, 1.54, 1.55, 1.56, 1.57, 1.58, 1.59, 1.60, 1.61, 1.62, 1.63 και 1.64 της αίτησης, ότι δεν υπάρχει καταγραμμένο από τη στενογράφο το πλήρες κείμενο αναφορών σε αποσπάσματα βιβλίων, συγγραμμάτων ή εντύπων. Αυτό είναι ορθό, πλην όμως οι οδηγίες του Δικαστηρίου προς τη στενογράφο, που εν πάση περιπτώσει αποτελεί την πάγια τακτική, είναι ο προσδιορισμός στα πρακτικά ότι ο δικηγόρος ή ο μάρτυρας διαβάζει, στη συνέχεια αναγράφεται η αρχή και το τέλος του αποσπάσματος έτσι ώστε να είναι εύκολα προσδιοριστέο. Αυτό γίνεται για σκοπούς εξοικονόμησης χρόνου και παράλληλα δίδονται αντίγραφα των βιβλίων είτε το ίδιο το σύγγραμμα στο Δικαστήριο, που στο τέλος της υπόθεσης επιστρέφεται στους διαδίκους. Έτσι έγινε και στην παρούσα υπόθεση. Πέρα, από ένα φάκελο με φωτοτυπίες αποσπασμάτων από συγγράμματα που υπάρχει στο πρωτοκολλητείο, τα υπόλοιπα βιβλία που είχαν παραδοθεί στο Δικαστήριο κατά το στάδιο της ακρόασης, επιστράφηκαν την ημέρα έκδοσης της απόφασης στους συνηγόρους που είχαν εμφανιστεί για ν΄ ακούσουν την απόφαση. Συνεπώς το αίτημα για την συμπερίληψη των αποσπασμάτων κρίνεται ανεδαφικό και απορρίπτεται. (Β) Ως προς το δεύτερο σκέλος των αιτημάτων, που καλύπτει τις παραγράφους 1.1, 1.3, 1.6, 1.7, 1.9, 1.10, 1.12, 1.13, 1.14, 1.15, 1.16, 1.17, 1.18, 1.19, 1.20, 1.21, 1.22, 1.23, 1.24, 1.26, 1.29 και 1.31 της αίτησης, πρέπει να σημειώσω ότι για τους λόγους που έχω προαναφέρει, βρίσκω ότι τα κρατηθέντα, από την εκάστοτε υπάρχουσα στενογράφο, πρακτικά, αποτελούν την πραγματική και ακριβή πηγή αναπαραγωγής των διαδραματισθέντων και λεχθέντων και δεν αποδέχομαι τις εισηγήσεις των Εναγομένων ως προς τα λεχθέντα ενώπιον του Δικαστηρίου. Εν πάση περιπτώσει έχω διεξέλθει κάθε επιμέρους εισήγηση με σχολαστικότητα και κάμνοντας μια αντιπαράθεση των δύο κειμένων, και αν ήθελα αποδεχθώ ότι όντως αποτελούν αυθεντικό κείμενο, που δεν είναι η περίπτωση, δεν υπάρχει ουσιώδης διαφορά μεταξύ των δύο. Δεν πρέπει να παραγνωρίζουμε ότι η διαδικασία ήταν ζωντανή και μπορεί μια λέξη ν΄ ακουστεί μερικώς διαφοροποιημένη ή ακόμη λόγω της ταχύτητας που γράφονται σε στενογραφημένη μορφή, να καταγραφούν με τον άλφα ή βήτα τρόπο. Το σημαντικό είναι και αποτελεί εύρημα μου, ότι δεν υπάρχει διαφορά ουσίας μεταξύ των δύο κειμένων. (Γ) Ως τελευταίο σκέλος των αιτημάτων θα ασχοληθώ με επιμέρους εισηγήσεις και παραγράφους, χρησιμοποιώντας την σειρά που είναι διατυπωμένες, γιατί παρουσιάζουν μια ιδιαιτερότητα. Ως προς το αίτημα της παραγράφου 1.2, πρέπει να σημειώσω ότι το κείμενο για το οποίο παραπονούνται οι Εναγόμενοι ότι ελλείπει υπάρχει καταγραμμένο στη συγκεκριμένη σελίδα των πρακτικών. Και αν ακόμα υιοθετείτο η θέση τους, η ισχυριζόμενη έλλειψη είναι επουσιώδης και δεν επηρεάζει ποσώς το περιεχόμενο της συγκεκριμένης απάντησης του μάρτυρα. Συνεπώς το αίτημα δεν είναι δικαιολογημένο. Ως προς το αίτημα της παραγράφου 1.4, που αφορά την ισχυριζόμενη διαφορά ως προς την δήλωση που έκαμε ο συνήγορος των Εναγομένων, πρέπει να παρατηρήσω ότι παρουσιάζεται ένα σχήμα οξύμωρον. Ενώ υπάρχει καταγραμμένη στα πρακτικά αρχική αλλά ιδιαίτερα και καταληκτική παράγραφος δεν προβάλλεται οποιοδήποτε παράπονο ότι αυτή προστέθηκε χωρίς να υπάρχει. Ακόμη και αν η δήλωση είναι όπως οι Εναγόμενοι επιθυμούν να καταγραφεί, παρουσιάζει διαφορές με το γραπτό κείμενο-δήλωση που κατέθεσε ο συνήγορος των Εναγομένων. Παρόλο, που όπως σημείωσα, δεν δέχομαι την πηγή, οι διαφορές χαρακτηρίζονται ως μικροδιαφορές χωρίς ιδιαίτερη σημασία στο κείμενο. Με αυτό το σκεπτικό αντικρίζω το κυρίως παράπονο και υπενθυμίζω ότι σημασία έχει η ορθή απόδοση του κειμένου και η καταγραφή των λεχθέντων που γίνεται σε μια ζωντανή και πολλές φορές φορτισμένη ατμόσφαιρα. Η συγκέντρωση της προσοχής δεν πρέπει να στρέφεται στην ενδεχόμενη μη ορθή απόδοση του χρόνου του χρησιμοποιηθέντος ρήματος ή της κατάληξης μιας λέξης. Με γνώμονα τα πιο πάνω θεωρώ το αίτημα ανεδαφικό. Ως προς το αίτημα της παραγράφου 1.5, βρίσκω ότι συγκρίνοντας τα δύο κείμενα δεν υπάρχει καμία διαφορά και για τους ίδιους λόγους που έχω προαναφέρει, αποδέχομαι ως ορθό το πρακτικό που τηρήθηκε από την στενογράφο. Εν πάση περιπτώσει πρέπει να σημειώσω ότι το βασικό παράπονο των Εναγομένων είναι ότι η ισχυριζόμενη μη συμπερίληψη παρατηρήσεων του Δικαστηρίου επηρεάζει τη δυνατότητα προβολής τους στο στάδιο της έφεσης. Για τον συγκεκριμένο μάρτυρα έγινε ειδική αναφορά στην απόφαση μου ημερ. 3.4.2003, στο στάδιο της αξιολόγησης όπου στη σελίδα 90 της πιο πάνω απόφασης, σημειώνω τις παρατηρήσεις που έκαμα στον εν λόγω μάρτυρα και στον τρόπο που ο τελευταίος έδιδε τις απαντήσεις του. Συνακόλουθα ούτε αυτό το αίτημα θα έχει επιτυχή κατάληξη. Ιδιαίτερα ως προς την εισήγηση των Εναγομένων για παραπομπή του θέματος της συγκεκριμένης παραγράφου για ποινική ανάκριση, ο Εναγόμενος 2 έχει ήδη καταγγείλει το θέμα στην Αστυνομία. Το θέμα περιήλθε στην αντίληψη μου υπό την ιδιότητα μου ως Διοικητικού Προέδρου στο Επαρχιακό Δικαστήριο και δόθηκαν ήδη οδηγίες στον Πρωτοκολλητή να ακολουθήσει την συνήθη διαδικασία ως προς αιτήματα αυτής της μορφής. Ως προς το αίτημα της παραγράφου 1.8, είναι γεγονός ότι από λάθος η σελίδα των πρακτικών 1338 ενώ έχει αποστενογραφηθεί και δακτυλογαφηθεί δεν συμπεριλήφθηκε στα πρακτικά που έχουν φωτοτυπηθεί. Η ορθότητα του αιτήματος καταδεικνύεται και από την απλή ανάγνωση των αριθμών των σελίδων που προηγούνται και έπονται. Λείπει ολόκληρη η σελίδα και θα δοθούν σχετικές οδηγίες για συμπερίληψη της στα πρακτικά. Ως προς το αίτημα της παραγράφου 1.11, και συγκεκριμένα στο υποβληθέν παράπονο ότι δεν έχει αναγραφεί ορθά το ποσό των ισχυριζόμενων τόκων, έχω ανατρέξει με τη βοήθεια της στενογράφου στα στενογραφημένα πρακτικά της συγκεκριμένης ημέρας και όντως οι αιτητές έχουν δίκαιο για το παράπονο αυτό. Ο σωστός αριθμός είναι £142.
- Αυτός ο αριθμός ήταν καταγραμμένος στα στενογραφημένα πρακτικά, αλλά έγινε λάθος κατά την δακτυλογράφηση. Για σκοπούς επιβεβαίωσης του θέματος και κρίνοντας ότι αποτελεί εξαιρετική περίσταση, έχω ανατρέξει στις δικές μου σημειώσεις, που επίσης φυλάττονται στο Πρωτοκολλητείο και αποτελούνται από αρκετές χιλιάδες σελίδες (5.544) και όντως το ποσό των τόκων που αναφέρθηκε από τον μάρτυρα ήταν £142.
- Για τον σκοπό αυτό θα δοθούν σχετικές οδηγίες για τη διόρθωση του συγκεκριμένου τυπογραφικού λάθους. Ως προς το αίτημα του αιτητή της παραγράφου 1.33, για διόρθωση των πρακτικών στη σελίδα 3288, πρέπει να σημειωθεί ότι θα πρόκειται περί λανθασμένης αναφοράς γιατί το κείμενο για το οποίο παραπονούνται οι Εναγόμενοι δεν είναι στη συγκεκριμένη σελίδα αλλά στη σελίδα
- Συγκρίνοντας το κείμενο στην ορθή σελίδα, διαπιστώνω ότι πρόκειται για αναφορά που γίνεται από ανάγνωση κειμένου, κάτι για το οποίο έχω ήδη αποφασίσει στο πρώτο σκέλος της απόφασης μου. Δεν συμπεριλαμβάνονται στα πρακτικά τα αναγνωσθέντα κείμενα μετά από οδηγίες του Δικαστηρίου, όπως σημείωσα. Συνεπώς το αίτημα κρίνεται ανεδαφικό. Ως προς την παράγραφο 1.48 πρέπει να σημειώσω ότι εκ παραδρομής οι αιτητές σημειώνουν ότι πρόκειται περί ερωτήσεως ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται περί απαντήσεως. Εν πάση περιπτώσει δεν βρίσκω να υπάρχει οποιαδήποτε διαφορά στο συγκεκριμένο κείμενο που να θεωρηθεί ότι πρέπει να επέμβει το Δικαστήριο. Συνεπώς το αίτημα κρίνεται ανεδαφικό. Με γνώμονα την πιο πάνω κατάληξη μου βρίσκω ότι οι αιτητές έχουν μερικώς επιτύχει στην αίτηση τους και συγκεκριμένα όπως ανέλυσα πιο πάνω υπάρχει επιτυχής κατάληξη στις παραγράφους 1.8 και 1.
- Συνακόλουθα εκδίδεται διάταγμα και δίδονται οδηγίες στον Πρωτοκολλητή (α) να μεριμνήσει έτσι ώστε η ήδη αποστενογραφηθείσα σελίδα των πρακτικών με αριθμό 1338, συμπεριληφθεί στην κατάλληλη θέση των πρακτικών της δίκης και (β) δίδονται οδηγίες όπως στη σελίδα των πρακτικών 1775 διορθωθεί στην γραμμή 22 ο αριθμός "£142.18" και αναγραφεί "£142.184" και αντίγραφο της σελίδας αυτής αντικατασταθεί στα υπάρχοντα πρακτικά. Παράλληλα δίδονται οδηγίες όπως ο φάκελος με αποσπάσματα από εγχειρίδια αξιολόγησης επενδυτικών σχεδίων που βρίσκεται στο αρχείο του Πρωτοκολλητείου, συμπεριληφθεί στο φάκελο που στάληκε για σκοπούς έφεσης. Όλα τα υπόλοιπα αιτήματα κρίνονται ως μη επιτυχόντα και απορρίπτονται. Με γνώμονα την έστω και μερική επιτυχία της αίτησης, βρίσκω ότι οι Εναγόμενοι-Αιτητές δικαιούνται στην επιδίκαση εξόδων και τα έξοδα της αίτησης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των Εναγομένων-Αιτητών και εναντίον των Εναγόντων-Καθ΄ ων η Αίτηση. (Υπ.) ................ Κ. Παμπαλλής, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής .ΜΙ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο