Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ ν. Γιώργου Οικονόμου κ.α., Αρ. Αγωγής: 2497/03, 31.5.2006

(1999)1 A.A.Δ. 1721, ιδιαίτερα στις σελίδες 1726 και 1727 αναφέρεται: "Διάταγμα συνένωσης αγωγών εκδίδεται στις περιπτώσεις όπου αναμένεται ότι θα προκύψει όφελος από τη συνεκδίκαση. Η έκδοση διατάγματος συνένωσης αγωγών προς εκδίκαση ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Το Δικαστήριο ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια εξετάζει κατά πόσο η συνεκδίκαση των αγωγών θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των διαδίκων και την καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Η αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών, ο περιορισμός των εξόδων καθώς και η οικονομία του δικαστικού χρόνου είναι παράγοντες που προσμετρούν στην κρίση του Δικαστηρίου επί του θέματος. Βλ. Hadjiathanassiou v. Parperides and Others

(1975)1 C.L.R. 401 και Healey and Others v. A. Waddington and Sons Ltd and Others

(1954)1 All E.R. 861" Σχετική επίσης επί του θέματος είναι η υπόθεση Samata Enterprises v. Σταύρου

(1998)1 Α.Α.Δ. 1876, όπου το Δικαστήριο αναλύει τις πρόνοιες της Δ.14 θ.2 και επιβεβαιώνει ότι το Δικαστήριο πρέπει να εξετάσει την απαίτηση όπως αυτή διατυπώνεται στις δύο αγωγές για να καταλήξει σε οποιονδήποτε εύρημα. Παράλληλα, στην υπόθεση Μενελάου ν. Ξενοφώντος

(1989)1Ε Α.Α.Δ. 371, ιδιαίτερα στη σελίδα 374 τονίζεται η υποχρέωση του Δικαστηρίου να αναφερθεί στα γεγονότα των δύο υποθέσεων έτσι ώστε να αιτιολογήσει την τελική του κρίση. Κατά την αγόρευση του ο ευπαίδευτος συνήγορος των Εναγομένων ισχυρίστηκε ότι οι διάδικοι είναι οι ίδιοι και υπάρχει ταυτότητα διαδίκων. Οι δύο αγωγές εκκρεμούν προς εκδίκαση και έχουν καταχωρηθεί σχεδόν ταυτόχρονα. Αμφότερες οι αγωγές στηρίζονται σε τραπεζικές πιστώσεις και δάνεια και επίσης σε υπόλοιπα δανείων ή τρεχουμένων λογαριασμών. Είναι ξεκάθαρο, όπως είπε ο κ. Κληρίδης, ότι η ουσία των δύο αγωγών είναι οι ισχυριζόμενες υποχρεώσεις του Γιώργου Οικονόμου και της T & M Οικονόμου και Υιός Λτδ προς τη Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ. Από τους ισχυρισμούς της Έκθεσης Απαίτησης, καταφαίνεται, ανέφερε ο συνήγορος, ότι έχει αναπτυχθεί μια σχέση τραπεζίτη πελάτη και σε αυτή στηρίζονται οι δύο αγωγές. Θα ήταν κατάχρηση της διαδικασίας αν αφεθεί ο οποιοσδήποτε χρηματοδοτικός οργανισμός να καταθέτει ξεχωριστές αγωγές για κάθε δάνειο το οποίο έχει συνάψει ένα άτομο Ανεξάρτητα όμως, προσθέτει ο συνήγορος, οι Υπερασπίσεις και η Ανταπαίτηση, εγείρουν θέμα παράβασης των σχετικών εγκυκλίων της Κεντρικής Τράπεζας και προβάλλεται ισχυρισμός ότι η Λαϊκή Επενδυτική Λτδ, όπως και οι Ενάγοντες οφείλουν διάφορα ποσά στους Εναγόμενους, τα οποία διεκδικούν ανταπαιτητικώς. Με βάση την Υπεράσπιση στην αγωγή 2497/03 οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι η αγωγή είναι πρόωρη και ταυτόχρονα ο οποιοσδήποτε δανεισμός έγινε κατά παράβαση του καταστατικού της Εναγόμενης εταιρείας T & M Οικονόμου και Υιός Λτδ. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Εναγόντων πέραν από τη νομική ανάλυση και τις προϋποθέσεις για εφαρμογή της Δ.14 θ. 2 που έκαμε,παραπέμποντας το Δικαστήριο και σε σχετική νομολογία, ισχυρίστηκε ότι δεν υπάρχουν κοινά νομικά ή πραγματικά ζητήματα στις δύο αγωγές. Η βάση της αγωγής 2466/03 είναι η παροχή πιστωτικών διευκολύνσεων προς τον Εναγόμενο 1 για τη συμμετοχή του στο σχέδιο «Επενδυτής» με σκοπό, την αγορά και πώληση εισαγμένων στο χρηματιστήριο μετοχών, μέσω της Λαϊκής Επενδυτικής Λτδ, η οποία είναι εξ ανταπαιτήσεως Εναγόμενη. Με βάση το περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης στην αγωγή 2497/03 η απαίτηση εδράζεται σε πιστωτικές διευκολύνσεις υπό τύπο τρεχουμένου λογαριασμού και δανείων που δόθηκαν προς τους Εναγόμενους 1, δηλαδή την εταιρεία T & M Οικονόμου και Υιός Λτδ. Η Υπεράσπιση των Εναγομένων στις δύο αγωγές, συνεχίζει ο ενόρκως δηλών, δεν στηρίζονται ούτε συνδέονται στα ίδια γεγονότα. Είναι συνεπώς έκδηλο, κατά την εισήγηση του κ. Γιάγκου, ότι η μαρτυρία που θα προσαχθεί στις δύο αγωγές θα είναι διαφορετική, ιδιαίτερα με βάση την προσθήκη στην αγωγή 2466/03 της Λαϊκής Επενδυτικής ως εξ ανταπαιτήσεως Εναγόμενης. Όφελος δεν θα προκύψει, αντίθετα θα επέλθει μια ζημιά στα συμφέροντα των Εναγόντων και της εξ ανταπαιτήσεως Εναγομένης. Τέλος οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι η παρούσα αίτηση έχει υποβληθεί με υπέρμετρη καθυστέρηση, ο πλέον κατάλληλος χρόνος θα ήταν το στάδιο των οδηγιών και οι Εναγόμενοι με την παρούσα αίτηση επιδιώκουν την εκτροπή της διαδικασίας. Προτού σχολιάσω το τελευταίο θέμα το οποίο έχουν εγείρει οι Ενάγοντες, θα πρέπει να κάμω μια μικρή παρένθεση για να σημειώσω ότι οι δικηγόροι των Εναγόντων στην αγωγή 2497/03 είναι διαφορετικοί από τους δικηγόρους της αγωγής 2466/03, παρόλο που καταχωρήθηκε η μεν 2466/03 5.8.2003, με δικηγόρους τους κ.κ. Γιώργο Γιάγκου και Σία, η δε 2497/03, καταχωρήθηκε στις 6.8.2003 με δικηγόρο την κα Πηνελόπη Αθηνοδώρου Μάντη. Η συνήγορος των Εναγόντων στην αγωγή 2497/03 δήλωσε ότι παρόλο που δεν είχαν καταχωρήσει γραπτή ένσταση στην αίτηση για συνένωση, θα υιοθετούσαν τη θέση των δικηγόρων των Εναγόντων στην αγωγή 2466/03 και δεσμεύονται από το αποτέλεσμα της αίτησης. Επανερχόμενος τώρα στο χρόνο υποβολής της αίτησης, παρόλο που η αγωγή 2466/03 καταχωρήθηκε, όπως έχω σημειώσει, στις 5.8.2003 η ταυτόχρονη καταχώρηση αίτησης για έκδοση συντηρητικού διατάγματος προκάλεσε την καθυστέρηση στην συμπλήρωση των δικογράφων και τελικώς το τότε εκδοθέν διάταγμα έγινε απόλυτο στις 29.12.

1. Η Υπεράσπιση και παράλληλα η προβολή Ανταπαίτησης εναντίον της Λαϊκής Επενδυτικής Λτδ, έγινε με δικόγραφο των Εναγομένων ημερ. 25.11.
2. Η Απάντηση στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση των Εναγομένων, όπως και η Υπεράσπιση της Εναγόμενης διά Ανταπαιτήσεως καταχωρίστηκε στις 18 και 16.1.2006 αντίστοιχα. Υποβλήθηκε αίτηση ορισμού και η υπόθεση ορίστηκε στις 2.3.2006 για οδηγίες. Την ημέρα εκείνη προγραμματίστηκε η ακρόαση της υπόθεση για τις 3.10.
3. Στο μεταξύ στις 13.3.2006 καταχωρίστηκε η παρούσα αίτηση. Η υπόθεση 2497/03 καταχωρίστηκε, όπως έχω σημειώσει, στις 6.8.2003, η δε Υπεράσπιση καταχωρίστηκε 1.3.2004 και η Απάντηση στις 29.4.
4. Υποβλήθηκε από τους Ενάγοντες αίτηση ορισμού και η υπόθεση προγραμματίστηκε για πρώτη φορά για ακρόαση στις 13.6.
5. Η υπόθεση αναβλήθηκε, μετά από αίτημα των συνηγόρων των Εναγομένων, και επαναπρογραμματίστηκε για ακρόαση 26.10.
6. Αναβλήθηκε και πάλι μετά από αίτημα των συνηγόρων των Εναγομένων και η υπόθεση ορίστηκε για τις 14.3.2006 για ακρόαση. Την προτερέα της ακρόασης, καταχωρίστηκε, όπως έχω σημειώσει η παρούσα αίτηση. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι όσον αφορά την αγωγή 2497/03 υπήρξε έκδηλη καθυστέρηση αφού είχε η υπόθεση προγραμματιστεί τρεις φορές για ακρόαση, πλην όμως στην άλλη υπόθεση, για λόγους που δεν είναι του παρόντος να σχολιαστούν, η αίτηση καταχωρίστηκε αμέσως μετά τον προγραμματισμό της υπόθεσης για οδηγίες. Συνεπώς δεν βρίσκω ότι υπάρχει υπέρμετρη καθυστέρηση σε βαθμό που να οδηγήσει το Δικαστήριο σε απόρριψη της αίτησης για τον σκοπό αυτό, λαμβανομένης υπόψη και της θέσης των Εναγόντων στα διάφορα, κατά καιρούς, αιτήματα των Εναγομένων. Οι ίδιοι οι διάδικοι θα πρέπει να αντιμετωπίζουν διαφορετικές αγωγές; Αυτό το ερώτημα έθεσε ο συνήγορος των Εναγομένων επεκτείνοντας το διερωτούμενος αν κάποιος συνάψει με ένα τραπεζικό οργανισμό 8 δάνεια αν θα έχει να αντιμετωπίσει 8 διαφορετικές αγωγές και να εμφανισθεί στο Δικαστήριο ισάριθμες φορές. Με όλο το σεβασμό προς το συνήγορο αλλά η προσέγγιση του είναι μια υπεραπλούστευση της υφιστάμενης κατάστασης πραγμάτων, όπως αυτά πηγάζουν από τα δικόγραφα. Εξετάζοντας τις δικογραφημένες θέσεις, όπως άλλωστε έχει υποχρέωση το Δικαστήριο να κάμει, [βλ. Μενελάου (ανωτέρω)], εξάγονται τα πιο κάτω ερωτήματα και συνακόλουθα συμπεράσματα. Υπάρχει ταυτότητα διαδίκων; Εκ πρώτης όψεως ναι. Είναι ο ίδιος τραπεζικός οργανισμός που εμφανίζεται ως Ενάγοντας και στις δύο αγωγές. Τα ονόματα των Εναγομένων είναι τα ίδια εκτός της Μαρούλας Οικονόμου που εμφανίζεται ως Εναγόμενη 2 στην αγωγή 2497/03, πλην όμως υπάρχει μια ουσιαστική διαφορά στην ιδιότητα με την οποία αυτοί ενάγονται. Μια διαφορά η οποία πιστεύω ότι θα έχει την δική της διάσταση στην εξέταση της υπόθεσης. Στην υπόθεση 2466/03 ο Εναγόμενος 1 (Γιώργος Οικονόμου) συμφώνησε το 1995 να συμμετάσχει στο σχέδιο «Επενδυτής» για να αγοράσει μετοχές μέσω της Λαϊκής Επενδυτικής, που ενεργούσε ως πληρεξούσιος αντιπρόσωπος του και για το σκοπό αυτό οι Ενάγοντες άνοιξαν λογαριασμό Επενδυτή. Στις 5.2.2002 οι Ενάγοντες παρεχώρησαν δάνειο στον Εναγόμενο 1 για κάλυψη του πιο πάνω λογαριασμού Επενδυτή. Ως συνέπεια της μη αποπληρωμής υπάρχει ένα υπόλοιπο το οποίο είναι, κατά τον ισχυρισμό των Εναγόντων, απαιτητό και επίσης διεκδικείται η εκποίηση συγκεκριμένων υποθηκών που παρεχώρησαν οι Εναγόμενοι 2 (η εταιρεία T & M Οικονόμου και Υιός Λτδ) για κάλυψη των υποχρεώσεων του Εναγόμενου
7. Δηλαδή ο Γ. Οικονόμου ενάγεται ως πρωτοφειλέτης και η εταιρεία ως εγγυητής. Στα πλαίσια της αγωγής 2497/03, διαπιστώνεται ότι η Λαϊκή Τράπεζα Λτδ παρεχώρησε κατά διάφορα χρονικά διαστήματα διευκολύνσεις υπό μορφή τρεχουμένου λογαριασμού ή και δανείων προς την Εναγόμενη 1, δηλαδή την T & M Οικονόμου και Υιός Λτδ. Οι Εναγόμενοι 2 και 3, δηλαδή η Μαρούλα και Γιώργος Οικονόμου, εγγυήθηκαν τις υποχρεώσεις της εταιρείας, η δε εταιρεία είχε για σκοπούς επιπρόσθετης ασφάλειας παραχωρήσει προς όφελος της τράπεζας υποθήκες, ο δε Εναγόμενος 3 (Γ. Οικονόμου) ενεχυρίασε στους Ενάγοντες διάφορες μετοχές. Δηλαδή στην παρούσα υπόθεση πρωτοφειλέτης είναι η εταιρεία T & M Οικονόμου και Υιός Λτδ και εγγυητές των υποχρεώσεων της είναι οι Εναγόμενοι 2 και
8. Συνεπώς η ισχυριζόμενη ταυτότητα διαδίκων δεν είναι ορθή. Το δεύτερο θέμα που πρέπει να εξεταστεί είναι κατά πόσο υπάρχει ταυτότητα γεγονότων. Η αγωγή εναντίον της εταιρείας Τ & Μ Οικονόμου & Υιός Λτδ, (2497/03) έχει ως έναυσμα την παραχώρηση πιστωτικών διευκολύνσεων για την διεξαγωγή των εργασιών της. Η αγωγή εναντίον του Γ. Οικονόμου (2466/03) εδράζεται σε χρηματιστηριακή δραστηριότητα και άνοιγμα λογαριασμού για επενδυτικούς σκοπούς. Στη συνέχεια έχει αναχθεί σε παραχώρηση δανείου. Συνακόλουθα ούτε και εδώ υπάρχει ταυτότητα γεγονότων που μπορούν να οδηγήσουν σε συμπέρασμα ύπαρξης ομοίων γεγονότων. Το τρίτο σημείο που πρέπει να με απασχολήσει είναι, παρόλο που δεν έχει τόση σημασία, με την Υπεράσπιση στην αγωγή 2466/03 προβάλλεται ισχυρισμός για κατά τόπο αναρμοδιότητα του Δικαστηρίου ενώ αντίθετα στην αγωγή 2497/03 προβάλλεται ισχυρισμός ότι πρόωρα έχει εγερθεί η παρούσα αγωγή. Το σημαντικό στοιχείο, που εύκολα διακρίνεται, είναι ότι σε κανένα σημείο από τα δύο δικόγραφα δεν μπορεί να εξαχθεί οποιαδήποτε συνάφεια είτε ως προς τη βάση έναρξης των ισχυριζομένων υποχρεώσεων των Εναγομένων είτε στην εξέλιξη τους, που να οδηγεί σε σκέψη για παραλληλισμό ή αλληλοεξάρτηση των γεγονότων τα οποία συνδέουν τις δύο αυτές αγωγές. Είναι συνεπώς έκδηλο ότι δεν υπάρχει απόλυτη ταυτότητα διαδίκων, όπως την έχω αναλύσει πιο πάνω, ούτε υπάρχουν κοινά γεγονότα τα οποία θα μπορούσαν να στοιχειοθετήσουν την έκδοση διατάγματος συνένωσης. Αφήνω που η προσθήκη εξ ανταπαιτήσεως Εναγομένου στην υπόθεση 2466/03 δημιουργεί νέο σκηνικό το οποίο σίγουρα δεν μπορεί να αποτελέσει κοινό παρονομαστή στα πλαίσια της άλλης αγωγής 2497/
9. Συνακόλουθα οι Εναγόμενοι-Αιτητές απέτυχαν να στοιχειοθετήσουν την αίτηση τους και θα έχει απορριπτική κατάληξη. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγόντων και εναντίον των Εναγομένων, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, στο τέλος της κάθε μίας από τις δύο υποθέσεις. (Υπ.) ................ Κ. Παμπαλλής, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο