Μαρίας Ασπρομάλλη ν. Μαρίας Ανδρέου, Αρ. Αγωγής: 3128/05, 28/7/2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2006:A20 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Λάρμου Παπαδήμα, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3128/05 Μεταξύ: Μαρίας Ασπρομάλλη από τη Γεροσκήπου Ενάγουσας και Μαρίας Ανδρέου από το Μούτταλο Εναγόμενης -------------- Αίτηση ημερομηνίας 12.5.05 Ημερομηνία: 28/7/2006 Για Ενάγουσα / Αιτήτρια: κ. Στ. Σιβιτανίδης (κα Δημητρίου για ν΄ ακούσει απόφαση) Για Εναγόμενη / Καθ' ης η Αίτηση: Καμία Εμφάνιση -------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Σύμφωνα με το ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα που καταχωρήθηκε στις 18.10.05 η Ενάγουσα αξιώνει από την Εναγόμενη γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες, ζημιές, απώλειες και έξοδα τα οποία υπέστη μετά από επίθεση της Εναγόμενης εναντίον της στις 23.9.03. Μετά την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος η Εναγόμενη παρέλειψε να καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης με αποτέλεσμα ο δικηγόρος της Ενάγουσας να προχωρήσει σε απόδειξη της απαίτησης της πελάτιδας του. Η αξίωση της Ενάγουσας βασίζεται στο αστικό αδίκημα της επίθεσης, όπως αυτό καθορίζεται από το άρθρο 26 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148 και το οποίο με βάση την προσκομισθείσα μαρτυρία η οποία παρέμεινε αναντίλεκτη έχει αποδειχθεί. Η Ενάγουσα απέδειξε επίσης τις ισχυριζόμενες σωματικές βλάβες προσκομίζοντας προς τούτο σχετική ιατρική μαρτυρία. Σύμφωνα με αυτή, στις 23.9.03 προσήλθε στο Τμήμα Α' Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου φέροντας ερυθρότητα στο δεξιό βραχίονα και δεξιό αντιβραχίονα. Παραπονείτο για άλγος και κεφαλαλγία χωρίς εμφανή εξωτερική κάκωση και χωρίς παθολογικά νευρολογικά συμπτώματα. Στις 18.10.03 υποβλήθηκε σε κλινική εξέταση η οποία κατέδειξε έντονη ευαισθησία και δυσκαμψία της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Η ευαισθησία ήταν εντονότερη στους μύες της ωμικής ζώνης δεξιά. Η Ενάγουσα παραπονείτο για άλγος και είχε την αίσθηση διόγκωσης και σπασμού των μυών της ωμικής ζώνης δεξιά και το εύρος κίνησης της αυχενικής μοίρας παρουσίαζε σημαντικό περιορισμό. Ένα σχεδόν μήνα μετά τον τραυματισμό της δεν είχε παρουσιάσει βελτίωση και γι' αυτό κρίθηκε αναγκαία η συνέχιση της θεραπείας με καλή πρόγνωση για την εξέλιξη. Κατά το καθορισμό του ύψους των γενικών αποζημιώσεων πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η τάση της νομολογίας για αύξηση των αποζημιώσεων σε σύγκριση με το ύψος των αποζημιώσεων που επιδικάζονται στο παρελθόν (βλ. Paraskevaides (Overseas) Ltd v. Aristoph
(1982)1 C.L.R. 789), τάση που αντανακλά μεγαλύτερη ευαισθησία για τον ανθρώπινο πόνο, την αγωνία και τη ταλαιπωρία (βλ. Μαυροπετρής v. Λουκά
(1995)1 Α.Α.Δ. 66). Η αναφορά σε αποφάσεις των Δικαστηρίων όπου επιδικάστηκαν αποζημιώσεις για παρόμοιους όσο το δυνατό τραυματισμούς είναι χρήσιμη και βοηθητική στο άχαρο δικαστικό έργο της αποτίμησης σε χρήμα του ανθρώπινου πόνου και της ταλαιπωρίας. Στην υπόθεση Στ. Δημητρίου ν. Μ. Ιωάννου κ.α.
(2003)1 (Α) Α.Α.Δ. 274, επιδικάσθηκε ποσό £800.00 στον Εφεσείοντα ο οποίος υπέστη διάστρεμμα του αυχένα και της οσφυϊκής μοίρας και ένεκα των οποίων υπέφερε από ταλαιπωρία, πόνο, κεφαλαλγία και περιορισμό των κινήσεων για διάστημα 10 εβδομάδων. Στην υπόθεση Κωνσταντίνου ν. Σταύρου
(1995)1 ΑΑΔ 453 επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο ο επιδικασμός ποσού £1.750.00 για σοβαρότερη περίπτωση στην οποία ο τραυματίας υπέστη θλάση στην οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης, εκχυμώσεις και εγκεφαλική διάσειση. Στη συνέχεια θα γίνει αναφορά σε κάποιες παλαιότερες αποφάσεις των Δικαστηρίων που εκτίθενται στο σύγγραμμα του κ. Φρ. Νικολαίδη «Αποζημιώσεις για Σωματικές Βλάβες» σε μια προσπάθεια του Δικαστηρίου για καθορισμό του δίκαιου ποσού αποζημίωσεων που δικαιούται η Ενάγουσα. Στην υπόθεση Μιχαήλ ν. Καπεδιώτη, Αγωγή 125/86 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας επιδικάσθηκε ποσό £750.00 σαν γενικές αποζημιώσεις για τραυματία που κατέληξε με περιορισμό της κινητικότητας της αυχενικής μοίρας και που για έξη μήνες φορούσε κολλάρο. Στην υπόθεση Χαραλάμπους v. Αθανασίου κ.α., Αγωγή 2547/89 επιδικάσθηκε ποσό £900.00 σε Ενάγοντα ο οποίος υπέστη θλάση αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, διάσειση, κεφαλαλγία, ζάλη και μετατραυματικό σύνδρομο. Τέλος στην Αγωγή 830/91 Οδυσσέως v. Αντρέου, επιδικάσθηκε αποζημίωση ύψους £350.00 σε Ενάγοντα ο οποίος υπέστη ελαφρά διάσειση, διάστρεμμα αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης και θλάση μαλακών μορίων ινιακής χώρας. Με βάση όλα τα πιο πάνω λαμβάνοντας υπόψη τους τραυματισμούς που η Ενάγουσα υπέστη από την επίθεση, τον πόνο και την ταλαιπωρία, το ότι δεν παρέμειναν σε αυτή οποιαδήποτε κατάλοιπα, κρίνω σαν δίκαιο ποσό αποζημίωσης αυτό των £850.00. Θα προχωρήσω τώρα να εξετάσω κατά πόσο η Ενάγουσα έχει πετύχει να αποδείξει τις ισχυριζόμενες ειδικές ζημιές. Είναι νομολογημένο ότι οι ειδικές ζημιές πρέπει να εκτίθενται με ακρίβεια στα δικόγραφα και να αποδεικνύονται με αυστηρότητα (βλ. Ηρακλέους v. Ταχύπλοου Σκάφους Νίκη
(1994)1 Α.Α.Δ. 510, Ηρακλέους v. Πέτρου
(1994)1 Α.Α.Δ. 239). Για σκοπούς απόδειξης της αξίωσης της αυτής η Ενάγουσα κατάθεσε διάφορες αποδείξεις αποδεικνύοντας την καταβολή όλων των αξιούμενων ποσών εκτός του ποσού των £260.00 που αξιώνεται σαν απώλεια ημερομισθίων και του ποσού των £25.00 για την αστυνομική έκθεση. Για την απώλεια ημερομισθίων η Ενάγουσα δεν προσκόμισε μαρτυρία ότι κατά τον επίδικο χρόνο εργαζόταν και είχε συγκεκριμένες απολαβές και αν ένεκα των τραυματισμών που υπέστη απώλεσε την εργασία της για οποιοδήποτε διάστημα. Από τη στιγμή βέβαια που δεν έχει προσκομίσει μαρτυρία σε σχέση με το θέμα η αξίωση της δεν μπορεί να πετύχει. Προς απόδειξη της καταβολής του ποσού των £25.00 κατέθεσε φωτοτυπία κάποιας απόδειξης στο όνομα του δικηγόρου της για καταβολή ισάξιου ποσού. Σύμφωνα με το άρθρο 34
(1)(β) του τροποποιητικού του Περί Αποδείξεως Νόμου 32
(1)/ 04 «Δήλωση που περιέχεται σε έγγραφο και είναι αποδεκτή μαρτυρία, είναι δυνατό να αποδειχθεί ως προς το περιεχόμενο της. (α) .............................. (β) ανεξάρτητα από το κατά πόσο το πρωτότυπο έγγραφο εξακολουθεί να υφίσταται ή όχι, με την προσαγωγή αντιγράφου του πρωτοτύπου εγγράφου, νοουμένου ότι δίδεται επαρκής δικαιολογία για τη μη προσαγωγή του πρωτοτύπου». Στην προκειμένη περίπτωση έχει παρουσιασθεί αντίγραφο πρωτοτύπου εγγράφου χωρίς όμως να δίδεται κανένας απολύτως λόγος για τη μη προσαγωγή του πρωτοτύπου. Η παράλειψη αυτή της Ενάγουσας να δώσει επαρκή δικαιολογία για τη μη προσκόμιση του πρωτοτύπου εγγράφου καθιστά αδύνατη την επιδίκαση του αξιούμενου αυτού ποσού. Με βάση την ενώπιον του Δικαστηρίου προσκομισθείσα μαρτυρία κρίνεται ότι δικαιολογείται η επιδίκαση του ποσού των £596.13 σαν ειδικές αποζημιώσεις. Όσον αφορά το θέμα της επιδίκασης τόκων και με βάση τις αρχές όπως καθορίσθηκαν στην υπόθεση Φοινικαρίδης κ.α. v. Γεωργίου κ.α.
(1991)1 Α.Α.Δ. 475 και επαναλήφθηκαν στην υπόθεση Miller Roza Maria v. Ute Petek
(1999)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2091 θεωρώ ότι λαμβανομένου υπόψη του χρόνου που η Ενάγουσα υπέστη την επίθεση (23.9.03) και του χρόνου καταχώρησης του κλητηρίου εντάλματος (18.10.05), παρατηρήθηκε καθυστέρηση στην καταχώρηση της αγωγής, αφού οι σωματικές βλάβες της Ενάγουσας δεν ήταν σοβαρές και δεν φαίνεται να συνέτρεχε κανένας ιδιαίτερος λόγος για τη καταχώρηση της αγωγής δύο χρόνια και πλέον αργότερα. Γι' αυτό θεωρώ δίκαιο όπως επί του ποσού των αποζημιώσεων επιδικασθούν τόκοι από τη μέρα καταχώρησης του κλητηρίου εντάλματος. Συνακόλουθα με όλα όσα εκτίθενται πιο πάνω, εκδίδεται απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγομένης για το ποσό των £1.446.13 πλέον τόκους προς 8% ετήσια επί του ποσού αυτού από 18.10.05 μέχρι εξόφλησης, πλέον έξοδα όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .......................................... Μ. Λάρμου Παπαδήμα, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./Χ.Κ. /.Ν.Κ., ./Ε.Π../Λ.Κ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο