ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΛΤΔ ν. MEMODAYS TRAVEL LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 1881/2004, 31.7.2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2006:A21 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1881/2004 Μεταξύ: ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΛΤΔ εκ Λευκωσίας Ενάγουσας και
- MEMODAYS TRAVEL LIMITED, εκ Πάφου
- ΛΟΙΖΟΣ ΜΑΡΑΓΚΟΣ, εκ Πάφου
- MEMODAYS HOTEL MANAGEMENT CO LIMITED, εκ Πάφου
- ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ, εκ Πάφου Εναγομένων -------------------------------- Μονομερής αίτηση ημερομηνίας 8.3.2006 Ημερομηνία: 31.7.2006 Εμφανίσεις: Για Αιτητές: κα Χρ. Χ" Γεωργίου ---------------------------------- Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αίτηση ζητείται επαναφορά (reinstatement) της αγωγής και διάταγμα με το οποίο να ακυρώνεται και/ή να παραμερίζεται η απόφαση και/ή το πρακτικό του Δικαστηρίου ημερ. 25.8.
- Το εν λόγω πρακτικό αναφέρει τα ακόλουθα: "Δικαστήριο:- Λόγω εκπνοής του κλητηρίου εντάλματος, η αγωγή εναντίον του εναγομένου 1 + 2 + 3 απορρίπτεται." Η αίτηση βασίζεται επί των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας Δ.4, Δ.33 Θ.1, Δ.26 Θ.14, στους Αγγλικούς Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Ο.8 r1, O.27 r15, στην Νομολογία των Κυπριακών και Αγγλικών Δικαστηρίων και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση στηρίζεται σε ένορκη δήλωση της Χριστιάνας Χ" Γεωργίου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο Α. Κακογιάννης & Σία, δικηγόρων των εναγόντων, στην οποία αναφέρεται ότι η αγωγή δεν κατέστη δυνατόν να επιδοθεί μέχρι τις 16.7.2005, ημερομηνία κατά την οποία έληγε το κλητήριο. Περί τα τέλη Ιανουαρίου 2006 πληροφορήθηκαν από το Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου ότι η αγωγή απορρίφθηκε εναντίον των εναγομένων 1, 2 και 3 στις 25.8.2005 λόγω μη επίδοσης. Η απόρριψη της αγωγής έγινε χωρίς να δοθεί οποιαδήποτε προειδοποίηση προς τους ενάγοντες ή τους δικηγόρους τους ούτε αυτοί ειδοποιήθηκαν περί της απόρριψης της. Οι δικηγόροι των εναγόντων έκριναν, στηριζόμενοι στη πρακτική του Δικαστηρίου σε παρόμοιες περιπτώσεις η οποία υποστηρίζεται τόσο από την Κυπριακή όσο και την Αγγλική νομολογία ότι θα ήταν ορθό να εξασφαλιστούν οι προϋποθέσεις επιτυχίας της προσπάθειας για επίδοση του κλητηρίου εντάλματος πριν την υποβολή της σχετικής αίτησης και ειδικότερα την εξασφάλιση πληροφοριών και στοιχείων αναφορικά με τον τόπο διαμονής και διεύθυνσης των εναγομένων 1, 2 και 3 λαμβανομένου υπόψη ότι η διάρκεια ισχύος του ανανεωμένου κλητηρίου είναι μόνο εξάμηνος και δεύτερο του εξασφαλιζομένου δια της Δ.57 δικαιώματος για παράταση του χρόνου υποβολής της σχετικής αίτησης. Η υποβολή αίτησης για παράταση της ισχύς του κλητηρίου χωρίς την ύπαρξη αναγκαίων πληροφοριών για την επίδοση του κλητηρίου θα συνιστούσε κατάχρηση της διαδικασίας. Η απόρριψη της αγωγής λόγω μη επίδοσης αποτελεί πράξη και διαδικασία άγνωστη στους Θεσμούς και στη νομολογία και είναι εξ υπαρχής άκυρη και ανύπαρκτη (null and void). Η Δ.4 σε συνδυασμό με τη νομολογία δίδουν δικαίωμα στους ενάγοντες και μετά τη λήξη του να ζητήσουν από το Δικαστήριο ανανέωση του κλητηρίου εντάλματος δικαίωμα, το οποίο δεν είναι δυνατό να καταστρατηγείται από το Δικαστήρια χωρίς νομική βάση και αιτιολόγηση. Το δικαίωμα των εναγόντων να ζητήσουν ανανέωση του κλητηρίου εντάλματος έχει καταστρατηγηθεί. Περαιτέρω η απόφαση του Δικαστηρίου δεν ήταν τεκμηριωμένη. Το Δικαστήριο ζήτησε από την κα Χ" Γεωργίου να αγορεύσει προτού αποφασίσει επί της αιτήσεως. Η κα. Χ" Γεωργίου εισηγήθηκε πως η απόρριψη της αγωγής λόγω εκπνοής του κλητηρίου εντάλματος είναι πράξη που δεν προβλέπεται από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και συνεπώς είναι άκυρη και ανύπαρκτη. Σύμφωνα με τη συνήγορο, το κλητήριο ένταλμα παύει να ισχύει μετά τους 12 μήνες μόνο για σκοπούς επίδοσης. Οι ενάγοντες θα μπορούσαν μετά την πάροδο των 12 μηνών να ζητήσουν παράταση του χρόνου καταχώρησης αίτησης για ανανέωση του κλητηρίου εντάλματος καθότι σύμφωνα με τη Δ.57 Θ. 2 δίδεται εξουσία στο Δικαστήριο για επέκταση του χρόνου μετά την εκπνοή των 12 μηνών. Με την απόρριψη της αγωγής λόγω μη επίδοσης καταστρατηγείται θεμελιωμένο δικαίωμα των εναγόντων να ζητήσουν ανανέωση του κλητηρίου εντάλματος. Το Δικαστήριο έχει εξουσία να επαναφέρει την αγωγή με βάση τη Δ.
- Περαιτέρω υπάρχει εξουσία παραμερισμού της απόφασης με βάση τη Δ.26 Θ.
- Η καθυστέρηση των εναγόντων να προβούν σε ανανέωση του κλητηρίου εντάλματος δεν ήταν εσκεμμένη. Τέλος η κα Χ" Γεωργίου εισηγήθηκε πως η απόφαση του Δικαστηρίου πρέπει να παραμεριστεί γιατί το Δικαστήριο δεν είχε εξουσία να την απορρίψει, η επαναφορά της δεν επηρεάζει τα δικαιώματα των εναγομένων και οι ενάγοντες δεν είχαν ειδοποιηθεί περί του θέματος. Σημειώνω ότι με βάση τα γεγονότα που προκύπτουν από το φάκελο του Δικαστηρίου ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα καταχωρήθηκε στις 16.7.2004 και η αγωγή επιδόθηκε μόνο στην εναγομένη 4 εναντίον της οποίας έχει εκδοθεί απόφαση. Η Δ.4 προνοεί τα ακόλουθα (σε όση έκταση αφορά τη παρούσα υπόθεση): "
- No writ of summons shall be in force for more than 12 months from the day of its issue including that day; but if any defendant named in it has not been served, the plaintiff may, before the 12 months expire, apply for an order to renew the writ; and the Court, if satisfied that reasonable efforts have been made to serve such defendant, or for other good reasons, may order that the writ be renewed for six months from the date of such renewal inclusive, and so from time to time during the currency of the renewed writ...." Η Δ.4 είναι πανομοιότυπη με το Ο.8 r.1 των παλαιών Αγγλικών Θεσμών. Στη σελ. 91 του Annual Practice του 1958 στις επεξηγηματικές σημειώσεις αναφέρονται τα ακόλουθα: "No .. Writ shall be in force» , etc. - This means shall be in force for the purpose of service for twelve months, not that the writ ceases to be efficacious for any purpose whatever. And after an undertaking by solicitors to accept service and appear (see O.9, r.1), it would require a very strong case to induce the Court to refuse renewal (per Stirling, L.J., Re Kerly, [1901] 1 Ch. P. 479, C.A.)" Στην υπόθεση Stylianides v. Flair Fashion
(1982)1 CLR 786 κρίθηκε πως οι πρόνοιες της Δ.4 υπόκεινται σε επέκταση του χρόνου κάτω από τις πρόνοιες της Δ.57 Θ.2. Συνεπώς εγκρίθηκε παράταση του χρόνου επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος μετά τη λήξη της 12μηνης περιόδου που προνοείται για επίδοση του κλητηρίου εντάλματος. Με βάση τα πιο πάνω δεν κρίνω ως ορθή τη θέση των αιτητών ότι η αίτηση για ανανέωση του κλητηρίου εντάλματος πρέπει να γίνεται αφού εξασφαλιστούν πρώτα οι προϋποθέσεις για επίδοση του κλητηρίου. Άλλωστε η ίδια η Δ.4 προνοεί ότι η αίτηση για ανανέωση πρέπει να υποβάλλεται πριν την λήξη του κλητηρίου. Απλά η θεραπεία που προνοείται με τη Δ.57 δίδει εξουσία στο Δικαστήριο να εγκρίνει ανανέωσή του ακόμα και μετά τη λήξη της περιόδου αυτής, κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις και αφού η καθυστέρηση δικαιολογηθεί. Είναι γεγονός ότι δεν υπάρχει πρόνοια στους Θεσμούς ότι σε περίπτωση εκπνοής της περιόδου των 12 μηνών το Δικαστήριο δύναται να απορρίψει μια αγωγή. Το ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο το παρών Δικαστήριο έχει εξουσία να παραμερίσει την απόφαση ομόβαθμου Δικαστηρίου με την οποία απορρίφθηκε η αγωγή για το λόγο αυτό. Η Δ.33 Θ.1 πάνω στην οποία στηρίζεται η αίτηση προνοεί τις περιπτώσεις όπου μπορεί να διαταχθεί επαναφορά της αγωγής, όμως δεν θεωρώ ότι μπορεί να εφαρμοστεί στη παρούσα περίπτωση με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Η Δ.26 Θ.14 πάνω στην οποία ουσιαστικά επικέντρωσε την αγόρευση της η κα Χ" Γεωργίου προνοεί τα ακόλουθα: "Any judgement by default, whether under this Order or under any other of these rules, may in a proper case be set aside by the Court upon such terms as to costs or otherwise as the Court may think fit." Στην υπόθεση Evagorou v. Christodoulou and another
(1982)1 CLR 771 τονίστηκε στη σελ. 774 «Judgment is any order finally disposing of the matter whether on the merits or on any other ground.». Συνεπώς η απόρριψη της αγωγής για τους εναγόμενους 1,2 και 3 μπορεί να θεωρηθεί «απόφαση» εντός της έννοιας των διαδικαστικών κανονισμών. Η απόρριψη όμως της αγωγής δεν έγινε δυνάμει της Δ.26, ούτε φαίνεται να έγινε δυνάμει οποιουδήποτε άλλου διαδικαστικού κανονισμού. Στην παρούσα περίπτωση δεν υπήρξε παράλειψη από πλευράς του ενάγοντα στη καταχώρηση δικογράφου, η οποιαδήποτε άλλη παράλειψη δυνάμει των Θεσμών στη βάση της οποίας απορρίφθηκε η αγωγή. Συνεπώς η παρούσα υπόθεση διαφοροποιείται από τα γεγονότα της υπόθεσης Evagorou v. Christodoulou and another (πιο πάνω). Στην υπόθεση Pambos Zenios Trading Ltd κ. ά. ν. Μιχάλης Τ. Χατζηπαύλος & Υιός Λτδ κ.ά., Πολ. Έφ. 11841, ημερ. 28.3.2005, εξετάστηκε κατά πόσο ο πρωτόδικος δικαστής είχε εξουσία, κάτω από τις δοσμένες περιστάσεις, να υπεισέλθει στην εξέταση της ουσίας της αίτησης για ακύρωση απόφασης που εκδόθηκε από άλλο δικαστή. Στην υπόθεση αυτή είχε εκδοθεί διάταγμα προώθησης της αγωγής εναντίον ενός αποθανόντα διαδίκου χωρίς την αντιπροσώπευση της περιουσίας του και στη βάση προγενέστερης αίτησης το δικαστήριο εξέδωσε απόφαση εναντίον του αποθανόντα. Το Ανώτατο Δικαστήριο στη σελ. 8 της απόφασης αναφέρει: "Ο γενικός κανόνας είναι ότι κανένα δικαστήριο δεν έχει εξουσία, εκτός δι΄ εφέσεως ή όπου οι κανονισμοί προβλέπουν, να επανεκδικάζει, αναθεωρεί, τροποποιεί ή μεταβάλλει οποιαδήποτε απόφαση ή διαταγή μετά την έκδοση ή τη σύνταξή της. Οι περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικοί Κανονισμοί, ρυθμίζουν περιοριστικά τις περιπτώσεις στις οποίες ένα δικαστήριο έχει εξουσία παραμερισμού απόφασης ή διαταγής δικαστηρίου ίδιας δικαιοδοσίας." Περαιτέρω, στη σελ. 9 της απόφασης αναφέρεται: "Το πρωτόδικο δικαστήριο ενήργησε καθ΄ υπέρβαση εξουσίας ως εφετείο, ελέγχοντας ουσιαστικά την ορθότητα της απόφασης δικαστηρίου της ίδιας δικαιοδοσίας και εκδοθείσας κατόπιν άσκησης διακριτικής ευχέρειας, στη βάση γεγονότων και διαδικαστικού κανονισμού, γνωστών στο δικαστήριο που την εξέδωσε." Στην παρούσα υπόθεση, όπως αναφέρεται στην απόφαση, το Δικαστήριο απέρριψε την αγωγή λόγω εκπνοής του κλητηρίου εντάλματος. Κάτι τέτοιο δεν φαίνεται να προνοείται από τους Θεσμούς. Συνεπώς δεν πρόκειται για απόφαση του Δικαστηρίου που στηρίζεσαι σε οποιοδήποτε διαδικαστικό κανονισμό για να μπορεί να παραμεριστεί με βάση τις πρόνοιες της Δ.26 Θ.14. Το κατά πόσο το Δικαστήριο μπορούσε να καταλήξει σε αυτή την απόφαση με βάσει τις συμφυείς του εξουσίες είναι κάτι που δεν μπορεί να εξεταστεί από το παρών Δικαστήριο. Έλεγχος της ορθότητας αυτής της απόφασης από το παρών Δικαστήριο το οποίο είναι ομόβαθμο δεν παρέχεται. Η θέση της κας Χ" Γεωργίου ότι με την απόρριψη της αγωγής επηρεάζονται τα δικαιώματα των εναγόντων ενώ αντίθετα καμία δυσμενής επίδραση δεν υπάρχει στα δικαιώματα των εναγομένων με τον παραμερισμό της απόφασης, δεν μπορεί να προσδώσει εξουσία στο Δικαστήριο να εξετάσει την ορθότητα της απόφασης του Δικαστηρίου. Συνακόλουθα η αίτηση απορρίπτεται χωρίς οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ................ Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής ./ΑΜ/.ΓΑΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο