JONATHAN MAXWELL DAVIES κ.α. ν. ARMONIA ESTATES LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 508/2005, 3.8.2006

JONATHAN MAXWELL DAVIES κ.α. ν. ARMONIA ESTATES LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 508/2005, 3.8.2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2006:A24 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 508/2005 Μεταξύ: 1. JONATHAN MAXWELL DAVIES, από το Ηνωμένο Βασίλειο της Αγγλίας 2. GARRY LIAM NEVILL, από το Ηνωμένο Βασίλειο της Αγγλίας Ενάγοντες-Καθ΄ ων η αίτηση - και - 1. ARMONIA ESTATES LTD, από τη Λευκωσία 2. PANDORA INVESTMENTS LTD, από την Πάφο Εναγόμενοι-Αιτητές ------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 9.3.2006 ------------------------------- Ημερομηνία: 3.8.2006 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενους-Αιτητές: κ. Α. Παπαχαραλάμπους (για να ακούσει απόφαση κα Ρ. Ευσταθίου) Για Ενάγοντες-Καθ΄ ων η αίτηση: κ. Ν. Νικολάου με κ. Σ. Σαββίδη και κα Ζυμπουλάκη ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Mε την παρούσα αίτηση οι εναγόμενοι ζητούν τη διαγραφή των ακολούθων παραγράφων της έκθεσης απαίτησης: α) Το μέρος της παραγράφου 21 (α) από τις λέξεις «22/3/2005...» μέχρι το τέλος της παραγράφου. β) Των παραγράφων 21 (β), 22, 25 (Ε), 25 (Η) και 25 (Κ). Η αίτηση βασίζεται στη Δ.19 Κ. 1, 4 και 26, στη Δ.48 Κ. 2, 3 και 9 (
2. j)των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Στην αίτηση αναγράφονται τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση και τα οποία φαίνονται από τη δικογραφία, ως ακολούθως: "α) Τα μέρη της Έκθεσης Απαίτησης τα οποία ζητείται να διαγραφούν συνιστούν ισχυρισμούς που είναι ασυμβίβαστοι προς τον ισχυρισμό ότι η συμφωνία ημερ. 28/7/2003 ακυρώθηκε και κατά συνέπεια τείνουν να περιπλέξουν την όλη εκδίκαση της αγωγής. β) Τα μέρη της Έκθεσης Απαίτησης τα οποία ζητείται να διαγραφούν συνιστούν ισχυρισμούς οι οποίοι, με δεδομένο τον ισχυρισμό ότι η συμφωνία ημερ. 28/7/2003 ακυρώθηκε, προκαλούν σύγχυση και επομένως οι εναγόμενοι δεν θα γνωρίζουν τι θα αντιμετωπίσουν στη δίκη και έτσι θα κινδυνεύουν να βρεθούν προ εκπλήξεως, να μην ξέρουν ποια μαρτυρία πρέπει να προετοιμάσουν για τη δίκη, να προετοιμάσουν αχρείαστη μαρτυρία για ζητήματα που δεν θα αμφισβητηθούν και θα υποβληθούν και προκαλέσουν αχρείαστα έξοδα. γ) Τα μέρη της έκθεσης απαίτησης τα οποία ζητείται να διαγραφούν, αποτελούν κατάχρηση της Δικαστικής Διαδικασίας. δ) Τα μέρη της έκθεσης απαίτησης τα οποία ζητείται να διαγραφούν, καθιστούν αδύνατη ή τείνουν να βλάψουν, εμποδίσουν και καθυστερήσουν την δίκαιη και καθαρή εκδίκαση της παρούσας αγωγής." Η ένσταση των εναγόντων-Καθ΄ ων η Αίτηση στηρίζεται στους ακόλουθους λόγους: "1. Η αίτηση των εναγομένων - αιτητών είναι παράτυπη και αντικανονική και αντίθετη με το Νόμο, τους Κανονισμούς και τους Θεσμούς. 2. Η αίτηση των εναγομένων - αιτητών παράτυπα και αντικανονικά δεν συνοδεύεται από ένορκη δήλωση των γεγονότων επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση. 3. Τα αιτούμενα διατάγματα και/ή διαγραφές παραγράφων της έκθεσης απαιτήσεως είναι παράνομες και/ή παράτυπες και/ή αντικανονικές. 4. Η αίτηση σκοπεύει στην παρακώλυσςη και/ή παρεμπόδιση της ομαλής και ταχείας διαδικασίας στην εκδίαση της ουσίας της υπόθεσης και πλήττει το δικαίωμα των εναγόντων - καθ΄ ων η αίτηση να έχουν δίκαιη δίκη. 5. Οι αιτούμενες θεραπείες πλήττουν καίρια και ανεπανόρθωτα τα συμφέροντα των εναγόντων - καθ΄ ων η αίτηση που εμποδίζονται να παρουσιάσουν την υπόθεση τους κατά τον πιο σωστό τρόπο." Η νομική βάση της ένστασης είναι η Δ.27 Θ. 3, Δ.19, Δ.4, 5 και 26, Δ.2 Θ. 9, Δ.9 Θ. 5, Δ.20 Θ.3, Δ.64, Δ.20 Θ. 1, Δ.26 Θ. 1, Θ. 48, Θ. 2, 3 και 9 (η), Δ.48 Θ. 2, 8 και 9, στον Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 και επί των γενικών και συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η ένσταση φαίνονται σε ένορκη δήλωση του κ. Νικόλα Νικολάου, δικηγόρου συνεργαζόμενου με το δικηγορικό γραφείο των κ. κ. Μ. Κυπριανού και Σία, στην οποία αναφέρεται ότι η έκθεση απαίτησης περιλαμβάνει τους ισχυρισμούς των εναγόντων οι οποίοι αντικατοπτρίζουν τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης. Αναφέρεται ότι είναι δικαίωμα των εναγόντων να προβαίνουν στη διατύπωση οποιωνδήποτε ισχυρισμών και/ή εναλλακτικών ισχυρισμών και/ή θεραπειών και ότι είναι πρόωρο σε αυτό το στάδιο το Δικαστήριο να αποφανθεί επί της δεκτότητας και/ή αξιολόγησης τέτοιων ισχυρισμών. Περαιτέρω αναφέρεται ότι οι ισχυρισμοί αυτοί δεν είναι ασυμβίβαστοι με οποιαδήποτε συμφωνία και δεν είναι ορθό για το Δικαστήριο σε αυτό το στάδιο να προβεί σε ενδελεχή εξέταση της δεκτότητας ή αποδοχής ή απόρριψης των ισχυρισμών, καθότι αυτό εμπίπτει στην απόλυτη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου που θα εκδικάσει την υπόθεση. Επίσης αναφέρεται ότι η αίτηση είναι αδικαιολόγητη και τείνει να παρεμποδίσει την ομαλή και ταχεία εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης και στερεί από τους ενάγοντες το δικαίωμά τους να παρουσιάσουν την υπόθεσή τους όσο καλύτερα και πληρέστερα μπορούν. Κατά την ακρόαση της αίτησης οι συνήγοροι των 2 πλευρών περιορίστηκαν σε αγορεύσεις όπου ανέπτυξαν τις αντίστοιχες θέσεις τους. Ο κ. Παπαχαραλάμπους, αφού ανέλυσε τη νομολογία επί του θέματος, ανέφερε πως οι ισχυρισμοί των παραγράφων της έκθεσης απαίτησης που ζητείται η διαγραφή τους είναι ασυμβίβαστοι με τον ισχυρισμό ότι η συμφωνία ακυρώθηκε το αργότερο στις 22.2.2005, ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής. Σύμφωνα με τη νομολογία, εισηγήθηκε ο συνήγορος, η ακύρωση της συμφωνίας την αποστερεί ισχύος από την ημερομηνία του τερματισμού της. Από την ημέρα που επενεργεί η ακύρωση η συμφωνία παύει να αποτελεί πηγή συμβατικών δικαιωμάτων και υποχρεώσεων από οποιοδήποτε από τα μέρη, διασφαλίζεται όμως το δικαίωμα του αναίτιου μέρους να αξιώνει αποζημιώσεις για ζημιά την οποία υπέστη λόγω της παράβασης της συμφωνίας η οποία οδήγησε στην ακύρωσή της. Σε περιπτώσεις διάρρηξης σύμβασης για πώληση γης το μέτρο των αποζημιώσεων είναι η διαφορά μεταξύ της τιμής αγοράς και της αγοραίας αξίας του ακινήτου κατά το χρόνο της διάρρηξης πλέον οποιοδήποτε ποσό πλήρωσαν ή ξόδεψαν οι αγοραστές. Με βάση τις αρχές αυτές οι ισχυρισμοί των παραγράφων της έκθεσης απαίτησης που ζητείται η διαγραφή τους δεν είναι σχετικοί με τον ισχυρισμό ότι η συμφωνία ημερομηνίας 28.7.03 ακυρώθηκε, αφού αφορούν απώλειες και ζημιές μετά τις 22.2.05. Συνεπώς οι ισχυρισμοί που περιέχονται σε αυτές τις παραγράφους προκαλούν σύγχυση και αμηχανία στους εναγομένους και τείνουν να περιπλέξουν την όλη εκδίκαση της αγωγής. Οι εναγόμενοι δε θα γνωρίζουν τι θα αντιμετωπίσουν στη δίκη, να προετοιμάσουν αχρείαστη μαρτυρία για ζητήματα που δεν θα αμφισβητηθούν και θα προκαλέσουν αχρείαστα έξοδα. Ο κ. Νικολάου από την άλλη, εισηγήθηκε πως η αίτηση δε συνοδεύεται από ένορκη δήλωση. Αυτό θα μπορούσε να γίνει μόνο όταν τα γεγονότα φαίνονται από το φάκελο του Δικαστηρίου. Σε αυτή την περίπτωση όμως οι αιτητές καταλήγουν σε αυθαίρετα συμπεράσματα ως προς τα γεγονότα και δεν εξηγείται με ένορκη δήλωση γιατί ζητείται η διαγραφή των σχετικών παραγράφων της έκθεσης απαίτησης. Είναι νομολογιακά ξεκαθαρισμένο, είπε ο συνήγορος, ότι οι αλληλοσυγκρουόμενοι ισχυρισμοί δεν οδηγούν στη διαγραφή τους και οποιοδήποτε πρόβλημα προκύπτει λόγω αλληλοσυγκρουόμενων ισχυρισμών θα πρέπει να επιλυθεί στο στάδιο της ακρόασης. Οι εναγόμενοι δίδουν τη δική τους νομική ερμηνεία σε ισχυρισμούς των εναγόντων, κάτι που θα ήταν πρόωρο για το Δικαστήριο να εξετάσει. Δεν εξηγείται επίσης με ποιο τρόπο οι εναγόμενοι θα βρεθούν προ εκπλήξεως και θα χρειαστεί να προσκομισθεί αχρείαστη μαρτυρία. Δεν έχει επίσης εξηγηθεί με ποιο τρόπο θα υπάρξει καθυστέρηση στην εκδίκαση της αγωγής. Ο συνήγορος κατέληξε ότι τα δικόγραφα ανταποκρίνονται στις αρχές που καθορίζουν οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας και διέπουν τον καταρτισμό δικογράφων. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης οι διάδικοι υπέγραψαν συμφωνία για την πώληση μίας έπαυλης. Πληρώθηκε το τίμημα πώλησης και μέρος του ποσού που συμφωνήθηκε για επιπρόσθετες εργασίες και οι ενάγοντες αρνήθηκαν να πληρώσουν το υπόλοιπο διότι οι επιπρόσθετες εργασίες δεν έγιναν ικανοποιητικά. Το ακίνητο παραδόθηκε μετά την ημερομηνία παράδοσης που διαλαμβάνετο στη συμφωνία και υπογράφηκε δήλωση εκ μέρους του ενάγοντα 1 η οποία σύμφωνα με τους ενάγοντες ήταν το αποτέλεσμα δόλου, απάτης και ψευδών παραστάσεων. Λόγω της καθυστέρησης στη παράδοση οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι υπέστησαν ζημιές και απώλειες τις οποίες καθορίζουν στο δικόγραφο. Οι ενάγοντες επίσης ισχυρίζονται παράβαση του όρου για μεταβίβαση του ακινήτου. Για όλες τις παραβιάσεις, παραλείψεις και μη συμμόρφωσης με ουσιώδης όρους της σύμβασης ισχυρίζονται ότι η συμφωνία πώλησης κατέστη άκυρη και/ή ακυρώσιμη. Οι παράγραφοι που ζητείται η διαγραφή τους αφορά τις ζημιές που αξιώνονται για ενοικιάσεις που ακυρώθηκαν λόγω μη έγκαιρης παράδοσης του ακινήτου μετά τις 22.3.2005, για ζημιά την οποίαν οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι θα υποστούν από απώλεια ενοικιάσεως των υποστατικών ποσά τα οποία απαιτούν υπό μορφή γενικών αποζημιώσεων και το κόστος διορθωτικών έργων στα οποία θα προβούν κατόπιν συμβουλής των εμπειρογνωμόνων τους. Επίσης ζητείται η διαγραφή του αιτητικού των θεραπειών δυνάμει των πιο πάνω παραγράφων. Η Δ.19 Θ.26 πάνω στην οποία στηρίζεται η αίτηση δίδει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να διατάξει την διαγραφή μέρους δικογράφου το οποίο δεν είναι αναγκαίο (unnecessary) ή είναι σκανδαλώδες (scandalous) ή τείνει να προκαταβάλει, περιπλέξει ή καθυστερήσει την όλη εκδίκαση της αγωγής (tend to prejudice, embarrass or delay the fair trial of the action). Η Δ.19 Θ.26 είναι πανομοιότυπη με το Ο.19 r.27 των Αγγλικών Θεσμών. Στο Annual Practice του 1961 στη σελ. 478 στις επεξηγηματικές σημειώσεις αναφέρεται πως πρέπει να τηρείται ο κανόνας ότι το Δικαστήριο δεν υπαγορεύει στους διαδίκους τον τρόπου που θα διαμορφώσουν τα δικόγραφα τους. Ο γενικός αυτός κανόνας υπόκειται σε εξαιρέσεις και περιορισμούς σύμφωνα με τους κανόνες σύνταξης δικογράφων οι οποίοι πρέπει να τηρούνται. Συνακόλουθα ένας διάδικος δεν έχει δικαίωμα να συντάξει ένα δικόγραφο το οποίο δεν είναι αναγκαίο ή τείνει να επηρεάσει δυσμενώς, ή να προκαλέσει αμηχανία η να καθυστερήσει την εκδίκαση της υπόθεσης. (βλ. επίσης Bullen & Leake 12η έκδοση, σελ 146). Στην υπόθεση Athina Leathergoods Ltd v. Χαραλάμπους κ.ά.