ΣΕ ΠΤΩΧΕΥΣΗ: Κώστας Σασάκαρος Πάφος, Αρ. Ειδοποίησης Πτώχευσης: 103/05, 29.8.06 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2006:A28 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ: ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Μιχαηλίδη, Ε.Δ. Αρ. Ειδοποίησης Πτώχευσης: 103/05 ΣΕ ΠΤΩΧΕΥΣΗ: Κώστας Σασάκαρος, Πάφος, Νεαπόλεως 1 Ημερομηνία: 29.8.06 Εμφανίσεις: Για οφειλέτη / Αιτητή (στην αίτηση για παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης): κ. Κ. Μανώλη Για την πιστωτή / Καθ' ης η αίτηση στην αίτηση για παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης: κ. Λ. Χ'' Νεοφύτου ............ Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 3.3.05 καταχωρήθηκε εκ μέρους της Παναγιώτας Φιλίππου Νεοφύτου, εξ' αποφάσεως πιστωτού στην αγωγή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου με αριθμό 2892/04, η οποία από τώρα και στο εξής θα αναφέρεται ως «η πιστωτής» αίτηση (request) για την έκδοση ειδοποίησης πτώχευσης μαζί με ειδοποίηση πτώχευσης προς τον Κώστα Σασάκαρο, εξ' αποφάσεως οφειλέτη στην πιο πάνω αγωγή, ο οποίος από τώρα και στο εξής θα αναφέρεται ως «ο οφειλέτης». Σύμφωνα με την ειδοποίηση ο οφειλέτης κατά το μεγαλύτερο μέρος των τελευταίων έξι μηνών κατοικούσε και/ή διεξήγαγε τις εργασίες του στην Πάφο. Επισυνάπτεται, επίσης, με την ειδοποίηση αντίγραφο απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου ημερομηνίας 11.1.05 για το ποσό των Λ.Κ.2.223,00 σεντ πλέον τόκους, έξοδα και ΦΠΑ υπέρ της πιστωτού και εναντίον του οφειλέτη. Τέλος, στην ειδοποίηση αναφέρεται, ότι η εκτέλεση της πιο πάνω απόφασης δεν έχει ανασταλεί και ότι ο οφειλέτης εξακολουθεί να οφείλει το πιο πάνω ποσό. Η ειδοποίηση πτώχευσης επιδόθηκε στον οφειλέτη την 11.3.05. Εντός της προθεσμίας των τριών ημερών που προνοεί ο θεσμός 40
(3), αυτός καταχώρησε αίτηση ακύρωσής της με την μορφή ενόρκου δηλώσεως σύμφωνα με τον Περί Πτωχεύσεως Νόμο (Κεφ. 5) και τους Περί Πτωχεύσεως Κανονισμούς (Κεφ. 6). Με πρακτικό του Δικαστηρίου ημερομηνίας 15.3.05 ο χρόνος διάπραξης της πράξης πτώχευσης παρατάθηκε μέχρι να ακουστεί και αποφασιστεί το ζήτημα της ενόρκου δηλώσεως (Θεσμός 41). Σύμφωνα με τον Θεσμό 40
(2)των Πτωχευτικών Κανονισμών ο οφειλέτης έχει δικαίωμα να καταχωρήσει ένορκο δήλωση στην οποία να αναφέρει, ότι έχει ανταπαίτηση, συμψηφισμό ή ανταξίωση που ισούται ή υπερβαίνει το εξ' αποφάσεως χρέος και η οποία δεν μπορούσε να εγερθεί στην διαδικασία στην οποία εξασφαλίσθηκε η απόφαση δυνάμει της οποίας εκδόθηκε η ειδοποίηση. Η ένορκος αυτή δήλωση, η οποία σύμφωνα με τον θεσμό 41 λειτουργεί ως αίτηση παραμερισμού της ειδοποίησης πτώχευσης, θα πρέπει να καταχωρείται εντός τριών ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης στον οφειλέτη. Ο οφειλέτης δεν δύναται με την ένορκο δήλωση να εγείρει οποιοδήποτε άλλο θέμα πέραν αυτών που αναφέρονται στο άρθρο 40
(2)των Πτωχευτικών Κανονισμών. Σχετική είναι η υπόθεση Νίκος Λάρκος ν. Ελένης Παναγή Κατσιαρή
(2000)1 ΑΑΔ 1694 στην οποία λέχθηκε, ότι η μοναδική περίπτωση κατά την οποία παρέχεται δυνατότητα αμφισβήτησης της ειδοποίησης πτώχευσης δυνάμει του θεσμού 40
(2)είναι η ύπαρξη ανταπαίτησης, ανταξίωσης ή συμψηφισμού που υπερβαίνει το εξ' αποφάσεως χρέος. Το βάρος απόδειξης των πιο πάνω ισχυρισμών είναι αποκλειστικά στους ώμους του οφειλέτη. Αυτό προκύπτει από το λεκτικό του άρθρου 3(ζ) του Κεφ. 5 και του άρθρου 40
(2)των Πτωχευτικών Κανονισμών (Βλ., επίσης, Re Ντίνος Ασπρής
(1988)JSC 93). Ο οφειλέτης πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο, ότι έχει μια γνήσια ανταπαίτηση με εύλογες πιθανότητες επιτυχίας. Απλοί ισχυρισμοί για μιαν οποιαδήποτε ανταπαίτηση δεν αρκούν (In re a debtor
(1958)Ch 81). Η ειδοποίηση πτώχευσης μπορεί να ακυρωθεί και για λόγους άλλους από αυτούς που αναφέρονται στον θεσμό 40
(2). Στην περίπτωση, όμως, αυτή η πρέπουσα διαδικασία είναι η καταχώρηση ξεχωριστής αίτησης και όχι η επιδίωξη ακύρωσής της με την ένορκο δήλωση που προβλέπει ο θεσμός 40
(2)(Βλ. Re Costas Louka
(1986)2 JSC 365). Με την ένορκό του δήλωση ο οφειλέτης εισηγείται, ότι η ειδοποίηση θα πρέπει να απορριφθεί, γιατί ο ίδιος έχει καταχωρήσει στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου άλλη αγωγή εναντίον της πιστωτού, η οποία υπερβαίνει το ύψος του εξ' αποφάσεως χρέους στην αγωγή 2892/
- Οι δικηγόροι επιχειρηματολόγησαν υποστηρίζοντας την θέση του διαδίκου που ο καθένας εκπροσωπεί. Ο κ. Χ΄΄ Νεοφύτου τόνισε ότι η απλή αναφορά στην ένορκο δήλωση του οφειλέτη, για αξίωση ύψους Λ.Κ.18.000 εναντίον της πιστωτού, δεν είναι ικανή για να πετύχει ο παραμερισμός της ειδοποίησης πτώχευσης στην απουσία δήλωσης εκ μέρους του, ότι η αξίωση αυτή είναι εύλογη και έχει πιθανότητες επιτυχίας. Υποστήριξε, επίσης, ότι η απαίτηση στην αγωγή 254/05 θα μπορούσε να εγερθεί ως ανταπαίτηση στα πλαίσια της αγωγής 2892/04 στην οποία εκδόθηκε η απόφαση δυνάμει της οποίας καταχωρήθηκε η ειδοποίηση πτώχευσης. Για τους λόγους αυτούς εισηγήθηκε, ότι η αίτηση για παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης θα πρέπει να απορριφθεί. Στην αντίπερα όχθη ο ευπαίδευτος συνήγορος του οφειλέτη εισηγήθηκε, ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψη την ύπαρξη ανταγωγής, η οποία ηγέρθη με την αγωγή 254/
- Ο οφειλέτης δεν μπορούσε να εγείρει την απαίτησή του ανταπαιτητικώς για τον λόγο ότι δεν γνώριζε την ύπαρξη της αγωγής με αριθμό 2892/04 δυνάμει της οποίας εκδόθηκε η ειδοποίηση πτώχευσης. Η αγωγή επιδόθηκε στην σύζυγό του, η οποία δεν τον είχε ενημερώσει, με αποτέλεσμα η απόφαση να εκδοθεί στην απουσία του. Η καταχώρηση της ειδοποίησης είναι, επίσης, καταχρηστική. Για όλους τους πιο πάνω λόγους εισηγήθηκε, ότι η ειδοποίηση θα πρέπει να απορριφθεί. Παρόλο που ο πιστωτής δικαιούται να καταχωρήσει ένορκο δήλωση εις απάντηση της ενόρκου δηλώσεως - αίτησης παραμερισμού του οφειλέτη, τέτοια ένορκος δήλωση δεν καταχωρήθηκε (Βλ. Williams and Muir Hunter on Bankruptcy, 19η έκδοση, σελ. 38 και Re a Debtor (991of 1962)
(1963)1 WLR 51, CA). Αυτό, όμως, δεν απαλλάσσει τον οφειλέτη από την υποχρέωση να ικανοποιήσει το Δικαστήριο αναφορικά με τα θέματα για τα οποία έχει το βάρος απόδειξης. Το Δικαστήριο καλείται με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία να εξετάσει αν κατά πόσο ο οφειλέτης απέσεισε το βάρος που έχει να αποδείξει, ότι υπάρχει γνήσια ανταπαίτηση ή ανταγωγή ή γνήσια υπόθεση συμψηφισμού, η οποία μπορεί να προωθηθεί με αγωγή (enforceable by action), ισούται ή υπερβαίνει το εξ' αποφάσεως χρέος και δεν θα μπορούσε να προβληθεί στην αγωγή στην οποία εκδόθηκε η απόφαση επί της οποίας στηρίζεται η ειδοποίηση πτώχευσης (Βλ. Williams and Muir Hunter on Bankruptcy, 19η έκδοση, σελίδες 37 - 38 και Re a Debtor Bankruptcy Notice, No 619 of 1947
(1947)116 LJR 1413). Η μόνη προφορική μαρτυρία που προσκομίσθηκε στη διαδικασία ήταν αυτή της Άντρης Λαζάρου, υπεύθυνης στο Πολιτικό Τμήμα του Πρωτοκολλητείου του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου. Η μαρτυρία της ήταν τυπική και περιορίσθηκε στην κατάθεση των φακέλων των αγωγών με αριθμούς 2892/04, 254/05, 3833/02 και 3486/04 (Τεκμήρια 1-4 αντίστοιχα). Με την αντεξέταση δεν αμφισβητήθηκε ούτε η μαρτυρία, ούτε η φιλαλήθειά της. Συνακόλουθα αποδέχομαι την μαρτυρία της στην ολότητά της. Από τον φάκελο της υπόθεσης με αριθμό 254/05 προκύπτει σαφώς, ότι η απαίτηση του οφειλέτη υπερβαίνει το εξ' αποφάσεως χρέος στην αγωγή 2892/04. Όμως, όπως και πιο πάνω αναφέρθηκε, δεν αρκεί ο εξ' αποφάσεως οφειλέτης να έχει ανταπαίτηση ή συμψηφισμό που να υπερβαίνει το εξ' αποφάσεως χρέος. Οφείλει, μεταξύ άλλων, και να πείσει το Δικαστήριο ότι τέτοια ανταπαίτηση ή συμψηφισμός δεν μπορούσε να εγερθεί στην διαδικασία στην οποία εκδόθηκε η απόφαση. Στην Αγγλική υπόθεση In Re a Debtor (No 37 of 1914)
(1914)KB 726 υποδείχθηκαν τα ακόλουθα: «I think that upon the true interpretation of the section a debtor is entitled to set up in answer to a bankruptcy notice a counter claim which rebus sic stantibus he could not in law have set up in the action in which the judgment was obtained, even though he could, if he had chosen, have taken steps which would have rendered the counter claim available to him in the action. I think it means a counter claim which as things then stood the debtor could not set up in the action». Σε μετάφραση: «Νομίζω ότι η αληθινή ερμηνεία του άρθρου είναι ότι ο οφειλέτης δικαιούται να εγείρει εις απάντηση μιας ειδοποίησης πτώχευσης μιαν ανταπαίτηση, την οποία δεν θα μπορούσε rebus sic stantibus να εγείρει στην αγωγή στην οποία λήφθηκε η απόφαση, παρόλο που, θα μπορούσε, αν έτσι επέλεγε, να λάβει τέτοια μέτρα που θα καθιστούσαν την ανταπαίτηση στην αγωγή διαθέσιμη. Νομίζω σημαίνει μια ανταπαίτηση, την οποία ο οφειλέτης, εχόντων των πραγμάτων, δεν θα μπορούσε να εγείρει στην αγωγή». Στην υπόθεση Re a Debtor Bankruptcy Notice, No 619 of 1947
(1947)116 LJR 1413 ειπώθηκε, ότι ο οφειλέτης έχει απλά το βάρος να ικανοποιήσει το Δικαστήριο, ότι δεν εδύνατο να εγείρει την ανταπαίτηση (unable to set up the counterclaim). Στην ένορκο δήλωση του οφειλέτη δεν δίνεται καμία απολύτως εξήγηση, γιατί η απαίτηση που εγείρεται με την αγωγή 254/05 δεν μπορούσε να εγερθεί ανταπαιτητικά στα πλαίσια της υπόθεσης 2892/
- Ενώ ο οφειλέτης ήταν επιφορτισμένος με το καθήκον να εξηγήσει στο Δικαστήριο το λόγο που αυτό δεν έγινε, τίποτα σχετικό δεν ανέφερε στην ένορκό του δήλωση. Περαιτέρω και από μελέτη του φάκελου της υπόθεσης 254/05 (Τεκμήριο 2), συμπεριλαμβανομένων των έγγραφων προτάσεων, δεν διαπιστώνεται οτιδήποτε που να συνηγορεί υπέρ της άποψης, ότι ο οφειλέτης εμποδιζόταν με οποιοδήποτε τρόπο να εγείρει την απαίτηση στην εν λόγω αγωγή υπό μορφή ανταπαίτησης στα πλαίσια της υπόθεσης 2892/
- Η θέση του δικηγόρου του, ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη τον λόγο που εκδόθηκε απόφαση στην απουσία του οφειλέτη, όπως αυτός εκτέθηκε από τον συνήγορό του κατά την αγόρευσή του, δεν κρίνεται αποδεχτή. Το Δικαστήριο εξετάζει μόνο ισχυρισμούς που βρίσκονται ενώπιόν του υπό μορφή ένορκης μαρτυρίας και στην ένορκο δήλωση του οφειλέτη δεν υπάρχει τέτοιος ισχυρισμός. Εν' όψει των πιο πάνω είναι κατάληξή μου, ότι ο οφειλέτης απέτυχε να αποσείσει το βάρος απόδειξης που είχε στους ώμους του αναφορικά με το κρίσιμο αυτό ζήτημα. Εν' όψει της πιο πάνω διαπίστωσής μου δεν καθίσταται αναγκαίο να εξετάσω το γνήσιο της ανταπαίτησης του οφειλέτη. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του οφειλέτη πρόβαλε, επίσης, την θέση, ότι η καταχώρηση της ειδοποίησης πτώχευσης, για τους λόγους που ο ίδιος εξήγησε στο Δικαστήριο, είναι καταχρηστική. Όπως και πιο πάνω εξηγήθηκε, από την στιγμή που ο οφειλέτης επέλεξε να αμφισβητήσει την ειδοποίηση πτώχευσης με ένορκο δήλωση δυνάμει του θεσμού 40
(2)έχει περιορίσει και τους λόγους ακύρωσης που μπορεί να επικαλεστεί μόνο σε αυτούς που αναφέρονται στον πιο πάνω θεσμό. Ο ισχυρισμός περί κατάχρησης δεν συμπεριλήφθηκε από τον οφειλέτη στην ένορκό του δήλωση και ορθά δεν συμπεριλήφθηκε. Για τους πιο πάνω λόγους δεν μπορεί και να τύχει εξέτασης από το Δικαστήριο. Συνακόλουθα η ένορκος δήλωση - αίτηση για παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της πιστωτού και εναντίον του οφειλέτη όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Ο χρόνος εντός του οποίου δύναται ο οφειλέτης να συμμορφωθεί με την ειδοποίηση αρχίζει από σήμερα. (Υπ.) .............. Π. Μιχαηλίδης, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο