Μαρίας Διογένους Χριστοφή ν. Αντώνη Διογένους Χριστοφή κ.α., Αρ. Αίτησης/Έφεσης: 121/02, 13.9.2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2006:A33 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Σωκράτους, Α.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης/Έφεσης: 121/02 Μεταξύ: Μαρίας Διογένους Χριστοφή, από τον Πωμό Αιτήτριας/Εφεσείουσας και
- Αντώνη Διογένους Χριστοφή, από τον Πωμό
- Έλλης Ροδοσθένους Χρίστου, από τον Πωμό Καθ' ων η Αίτηση/Εφεσίβλητων --------------------- Ημερομηνία: 13.9.2006 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια/Εφεσείουσα: κ. Κορακίδης Για τον Καθ΄ ου η Αίτηση/Εφεσίβλητον 1: κ. Μιλτιάδους Για την Καθ' ης η Αίτηση/Εφεσίβλητη 2: κ. Χ"Νεοφύτου -------------------- ΑΠΟΦΑΣΗ --------------------- Η Αιτήτρια/Εφεσείουσα και οι Καθ' ων η Αίτηση/Εφεσίβλητοι είναι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες από 1/3 μερίδιο έκαστος του ακινήτου αρ. εγγραφής 5567, Φ/Σχ. 17/55 τεμ. 583 στο Πωμό. Το τεμάχιο αυτό είναι εμβαδού 3 δεκαρίων και 633 τ.μ. και αποτελείται από 3 κατοικίες και αυλή. Μετά από αιτήσεις των εφεσίβλητων για αναγκαστική διανομή του κτήματος και μετά από επιτόπιες εξετάσεις, ο Διευθυντής απεφάσισε και διένειμε το κτήμα, όπως φαίνεται στο σχέδιο Τεκμήριο Β το οποίο επισυνάπτεται στην επιστολή που απέστειλε στα μέρη ημερομηνίας 2/8/
- Σύμφωνα με αυτήν το τεμάχιο 165/1(Α) εμβαδού 1 δεκαρίου και 170 τ.μ. θα εγγραφεί επ' ονόματι της Έλλης Ροδοσθένους - Εφεσίβλητης
- Το τεμάχιο 165/1(Β) εμβαδού 850 τ.μ. θα εγγραφεί στο όνομα του Αντώνη Διογένους Χριστοφή - Εφεσίβλητου 2, και το τεμάχιο 165/1(C) εμβαδού 1 δεκαρίου - 160 τ.μ. θα εγγραφεί επ' ονόματι της εφεσείουσας Μαρίας Διογένους Χριστοφή. Να σημειωθεί στο σημείο τούτο, ότι όλοι οι ιδιοκτήτες είχαν συμφωνήσει στη διανομή του κτήματος και στα τεμάχια που ο καθένας θα ελάμβανε, αφού επ' αυτών είχαν ήδη ανεγείρει τις οικίες τους. Άλυτο πρόβλημα παρέμενε το θέμα της προσπέλασης προς το δημόσιο δρόμο του τεμαχίου 165/1(Β) για το οποίο οι διάδικοι δεν συμφωνούσαν. Ο ιδιοκτήτης του τεμαχίου 165/1(Β) συγκατατέθηκε και υπέγραψε προς τούτο, στην εγγραφή λωρίδας γης πλάτους 3,65 μέτρα που βρίσκεται στη βοριοδυτική πλευρά του τεμαχίου 165/1(Γ), δικαιώματος διαβάσεως προς όφελος του τεμαχίου 165/1(Γ). Με τον τρόπο αυτό επιλύθηκε το πρόβλημα προσπέλασης του τεμαχίου 165/1(Β), ενώ τον ίδιο χώρο μπορεί να χρησιμοποιεί ο ιδιοκτήτης του τεμαχίου 165/1(Γ). Γι' αυτό με την απόφαση του Διευθυντή ημερομηνίας 2/8/2002 αναφέρεται πως το τεμάχιο 165/1(Β) υπόκειται σε δικαίωμα διαβάσεως πλάτους 3,65 μέτρα κατά μήκος της δυτικής πλευράς του, προς όφελος του ακινήτου 165/1(Γ), ενώ ταυτόχρονα παρέχεται αντίστοιχο δικαίωμα στο τεμάχιο 165/1(Γ). Για σκοπούς πληρότητας των γεγονότων αυτών να καταγραφεί αυτό που τα μέρη δήλωσαν στις 17/1/2006 εκ συμφώνου σαν παραδεκτό γεγονός. Ότι "με την απόφαση του διευθυντή η οποία απόφαση είναι το Τεκμήριο Α στην Αίτηση, ημερομηνίας 2/8/2002, η λωρίδα γης μπροστά από το τεμάχιο 165/1(Γ) της Αιτήτριας αποτελεί μέρος του τεμαχίου 165/1(Β) του Αντώνη Διογένους εφεσίβλητου 1 και με την πιο πάνω απόφαση χορηγείται δικαίωμα διαβάσεως υπέρ του 165/1(Γ) και σε βάρος του 165/1(Β) το οποίο δόθηκε με τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη του τεμαχίου 165/1(Β)." Εναντίον της επίδικης απόφασης καταχωρήθηκε η παρούσα έφεση με την οποία εγείρονται τρεις λόγοι έφεσης.
(1)Ανεπαρκής έρευνα πριν τη λήψη της απόφασης,
(2)Παράλειψη ορθής αξιολόγησης των ουσιαστικών στοιχείων της υπόθεσης περιλαμβανομένης της επιτόπου κατάστασης και της μορφολογίας του εδάφους και
(3)Μη άσκηση ορθής και ακριβοδίκαιης κρίσης. Με την Ένορκη της Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση, η Εφεσείουσα αποδέχεται ότι ο ανεπίσημος διαχωρισμός του κτήματος 165/1 έγινε προ αρκετών χρόνων και όλοι οι συνιδιοκτήτες έκτισαν τα σπίτια τους στο μέρος του κτήματος που καθορίστηκε για τον καθένα σαν δικό του. Ότι η διανομή η οποία έγινε από το Κτηματολόγιο Πάφου είναι σύμφωνη με το τι είχε συμφωνηθεί πριν πολλά χρόνια σε ότι αφορά την έκταση των νέων τεμαχίων. Εστιάζει τη διαφωνία της στο παραχωρηθέν δικαίωμα διαβάσεως, ερμηνεύοντας την απόφαση του Διευθυντή ως εξής: "Με την ειδοποίηση ημερομηνίας 2/8/2002 διαφαίνεται ότι εγώ θα γίνω ιδιοκτήτρια του τεμαχίου 165/1(Γ) το οποίο βαρύνεται με δικαίωμα διάβασης πλάτους 3,65 μέτρα προς όφελος του τεμαχίου 165/1(Β)". Εξειδικεύει με την παράγραφο 5 της Ένορκης Δήλωσης της ότι η διαφωνία της με την πιο πάνω ειδοποίηση απόφαση περιορίζεται στην πιο πάνω περιγραφόμενη επιβάρυνση του τεμαχίου 165/1(Γ). Οι Εφεσίβλητοι ενίστανται στην ακύρωση της επίδικης απόφασης και υποστηρίζουν με τις γραπτές τους ενστάσεις και συνημμένες Ένορκες Δηλώσεις την εγκυρότητα, ορθότητα και νομιμότητα της απόφασης του Διευθυντή. Υποδεικνύουν ότι το τεμάχιο της Αιτήτριας επωφελείται και δεν επιβαρύνεται με δικαίωμα διαβάσεως και εξηγούν ότι η λωρίδα γης των 3,65 μέτρων απέχει από την οικία της Αιτήτριας πέραν των 4 μέτρων και ήδη χρησιμοποιείται από τους ιδιοκτήτες των τεμαχίων 165/1(Γ) και 165/1(Β), με σκοπό να εισέρχονται στις οικίες τους. Πριν να καταγραφεί η δοθείσα μαρτυρία σκόπιμο κρίνεται και επιβεβλημένο να αποφασισθεί το εγερθέν με την αγόρευση του κου Κορακίδη θέμα περί αναρμοδιότητας του Διευθυντή για λήψη της επίδικης απόφασης, αφού απόφαση περί τούτου είναι ουσιαστική και καίρια για την πορεία της υπόθεσης. Ισχυρίζεται ο κος Κορακίδης ότι ο Διευθυντής δεν είχε εξουσία βάση του Άρθρου 27 του Κεφ. 224 να προβεί σε αναγκαστική διανομή διότι το ακίνητο αποτελεί οικοπεδοποιήσιμη γη. Σαν τέτοια υπόκειται σε διαχωρισμό με εφαρμογή των προνοιών του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου. Δεδομένου ότι δεν τηρήθηκαν οι πρόνοιες του συγκεκριμένου Νόμου, η επίδικη απόφαση και ο διαχωρισμός που ενέκρινε είναι παράνομος και σαν τέτοιος δεν πρέπει να τύχει της επικύρωσης του Δικαστηρίου. Για επίρρωση του ισχυρισμού του παρέπεμψε σε σχετικές αποφάσεις. Θα πρέπει εν πρώτοις να υπομνησθεί η αρχή ότι το Δικαστήριο εξετάζοντας τέτοιου είδους Αιτήσεις εφαρμόζει τις αρχές του Διοικητικού Δικαίου με επέκταση της ευχέρειας του, μέχρι και του σημείου αντικατάστασης, αν χρειάζεται, της προσβαλλόμενης απόφασης (Kafierou -v- Theocharous
(1978)1CLR 619), Τρύφωνας Πατσαλίδης -v- Μαρικκού Κ. Δαμασκηνού κ.α. Π.Ε.11455/5.7.
- Όπως δε έχει νομολογηθεί θέμα αναρμοδιότητας ή κακής σύνθεσης και συγκρότησης διοικητικού οργάνου μπορεί να εξετασθεί αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο, νοουμένου πάντοτε ότι έχει όλα τα στοιχεία ενώπιον του. (Βιομετάλ Λτδ -v- Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου, υπόθεση αρ. 511/05, ημερομηνίας 20/12/2005). Στην ανωτέρω απόφαση τονίσθηκε στη σελίδα 3 αυτής ότι ζητήματα αναρμοδιότητας οργάνου και κακής συγκρότησης και σύνθεσης εξετάζονται αυτεπάγγελτα καθότι αποτελούν ζητήματα δημόσιας τάξης. Το Άρθρο 27 του Κεφ. 224 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, εγγραφή και εκτίμηση Νόμος) όπως έχει τροποποιηθεί προνοεί πως: «27(ι) The following provisions shall have effect in all cases of division or partition of immovable property, and no division or partition thereof shall be lawful it controrenesany one of such provisions, that is to say (α) Ουδεμία ακίνητος ιδιοκτησία κατάλληλος δι' οικοπεδικούς σκοπούς και ουδεμία οικοδομή θα υποδιαιρεθεί με κεχωρισμένα τεμάχια μη συμφώνως προς τας διατάξεις οιουδήποτε εκάστοτε εν ισχύ Νόμου ή Κανονισμού.» Η επίδικη περιουσία, περιγράφεται από τον ίδιο τον Διευθυντή στην αιτιολογημένη του έκθεση να είναι εμβαδού 3 δεκαρίων και 633 τ.μ. και να αποτελείται από τρεις κατοικίες και αυλή. Εφάπτεται από δύο πλευρές σε δημόσιο δρόμο, ευρίσκεται μέσα στην περιοχή ύδρευσης του χωριού και εμπίπτει στην πολεοδομική ζώνη Η2 με ανώτατους συντελεστές, δομήσεως 0,90:1 και καλύψεως 0,50:
- Η ζώνη Η2, όπως επεξήγησε ο Μ.Ε.1, κος Κυριάκος Παναγιώτου και δεν αμφισβητήθηκε επ' αυτού του σημείου, είναι οικιστική. Επομένως κατάλληλη για οικοπεδικούς σκοπούς και σαν τέτοια όπως τονίσθηκε στην υπόθεση Σοφία Αλεξάνδρου -v- Γενικού Εισαγγελέα,
(2001)1Α.Α.Δ, σελ. 711, ο Διευθυντής δεν έχει εξουσία με βάση το Άρθρο 29 να εγκρίνει την αίτηση και να προβεί σε αναγκαστικό διαχωρισμό του ακινήτου. Στην ανωτέρω υπόθεση, ο Διευθυντής αρνήθηκε να εγκρίνει αίτηση για αναγκαστικό διαχωρισμό ακινήτου εμβαδού 1 δεκαρίου, 780 τ.μ. το οποίο βρισκόταν εντός οικιστικής περιοχής και εντός του οποίου υπήρχαν δύο κατοικίες. Αποφασίσθηκε ότι ορθά ο Διευθυντής απεφάσισε ότι δεν είχε εξουσία με βάση το Άρθρο 29 να εγκρίνει την αίτηση και να προβεί σε αναγκαστικό διαχωρισμό του ακινήτου. Λέχθηκε περαιτέρω στην ανωτέρω απόφαση ότι "πέραν της ορθής αυτής θέσης το Άρθρο 21 του περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμου Αρ. 90/72 απαγορεύει την έναρξη οιασδήποτε ανάπτυξης ακινήτου ιδιοκτησίας εκτός αν έχει χορηγηθεί πολεοδομική άδεια από την Πολεοδομική Αρχή. Το δε Άρθρο 20
(2)(δ) του ίδιου Νόμου αναφέρει ότι "ανάπτυξη" περιλαμβάνει "τη διαίρεση οιασδήποτε ακινήτου ιδιοκτησίας ως χωριστά οικόπεδα". Έγινε προσπάθεια κατά την αντεξέταση του Μ.Ε.1 να τεθούν ισχυρισμοί και θέσεις περί ύπαρξης έγκρισης από τον οικείο Έπαρχο, για τον γενόμενο διαχωρισμό. Όμως πέραν μια υποβολής για το θέμα τούτο δεν τέθηκαν άλλα στοιχεία και θετική μαρτυρία για συναίνεση των μερών ή άδεια από τους αρμόδιους φορείς και όργανα. Εξάλλου ο Διευθυντής, το άτομο και όργανο που προέβη στον αναγκαστικό διαχωρισμό, στην αιτιολογημένη του έκθεση, όχι μόνο δεν αναφέρεται σε λήψη οποιασδήποτε άδειας ή έγκρισης, αλλά παρουσιάζεται να μην έχει απασχοληθεί για την εφαρμογή της σχετικής επί του θέματος Νομοθεσίας. Η θέση αυτή επιλύει επ' αυτού του θέματος την διαφορά δεδομένου πως από το ίδιο το Άρθρο 27, προσπάθεια διαχωρισμού οικοπεδοποιήσιμης γης, με διαφορετικό τρόπο απ' ότι προβλέπεται στην ισχύουσα Νομοθεσία, χαρακτηρίζεται σαν μη νόμιμη. Ή μάλλον για να χαρακτηρισθεί και θεωρηθεί νόμιμη πρέπει να συνάδει με όσα το Άρθρο 27 προδιαγράφει. Έγινε εισήγηση από τον κο Χ"Νεοφύτου πως ακόμη και να είναι παράνομος ο διαχωρισμός, ο κος Κορακίδης θα είχε δυνατότητα να τον σταματήσει. Όμως, τα γεγονότα και οι καταστάσεις δεν επαφίονται στους συνήγορους ή στους εκάστοτε ενδιαφερόμενους να τα επιληφθούν και επιλύσουν. Το Δικαστήριο οφείλει να μην επικροτεί ούτε εγκρίνει ενέργειες και πράξεις που τελούνται κατά παράβαση Νομοθετικών διατάξεων. Συνακόλουθα η επίδικη απόφαση του Διευθυντή παραμερίζεται. Πιστεύω ότι δεν υπάρχει ανάγκη εξέτασης των υπολοίπων λόγων, αφού τυχόν απόφαση περί του διαχωρισμού και δικαιώματος διαβάσεως να εγερθούν κατά την εκ νέου εξέταση της υπόθεσης από τα αρμόδια τμήματα. Αναφορικά με τα έξοδα, παρά το ότι η Αιτήτρια φέρεται να επέτυχε, στην αξίωση της, όμως δεν δικαιούται έξοδα και ούτε θα επιδικασθούν εις βάρος των Καθ' ων, αφού το συγκεκριμένο θέμα ετέθη κατά την αγόρευση, και εν πάση περιπτώσει οι Καθ' ων δεν υπέχουν ευθύνη για τούτο. (Υπ.)............. Δ. Σωκράτους Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής ./Ο.Ρ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο