ΡΕΒΕΚΚΑΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ν. ΑΝΔΡΟΥΛΛΑΣ ΙΩΑΝΝΟΥ ΑΡΓΥΡΟΥ, Αρ. Αγωγής: 126/06, 15.9.2006

(4)εκταρίων και 198 τετραγωνικών μέτρων, στο χωριό Καλλέπεια στην Πάφο μέχρι αποπεράτωσης της αγωγής και/ή νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου." Η αίτηση βασίζεται στα άρθρα 4, 5, 7 και 9 του περί Δικαστηρίου Νόμου Κεφ. 6, στα άρθρα 21 και 32 του περί Δικαστηρίου Νόμου 14/60 και στη Δ.48 θ.2

(2)και 8 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Θεσμών. H αίτηση στηρίζεται σε ένορκη δήλωση της Ενάγουσας Αιτήτριας Ρεβέκκας Χαραλάμπους στην οποία αναφέρει ότι είναι η μητέρα της Καθ΄ ης η αίτηση-Εναγομένης η οποία την έχει πείσει να της μεταβιβάσει το επίδικο ακίνητο και να της δώσει ως αντίτιμο το ποσό των £50.

1. Ήδη της έχει μεταβιβάσει καλόπιστα το ακίνητο και η Καθ΄ ης η αίτηση παραλείπει να της καταβάλει το πιο πάνω ποσό. Σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση αναφέρει ότι μετά την καταχώριση της αγωγής άρχισε να λαμβάνει διασταυρωμένες και έγκυρες πληροφορίες από στενούς της συγγενείς ότι η Καθ΄ ης η αίτηση έχει αρχίσει τις διεργασίες πώλησης του ακινήτου λόγω χρεών της σε τρίτο. Η ένορκος δηλούσα ισχυρίζεται πως στην απουσία του διατάγματος θα είναι δύσκολο αν όχι αδύνατο να της απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη. Η Καθ΄ ης η αίτηση καταχώρισε ένσταση η οποία στηρίζεται στους ακόλουθους λόγους: «
2. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θέτει η νομολογία για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
3. Δεν παρατίθενται λεπτομέρειες ως προς την αξία της ακίνητης περιουσίας της Καθ΄ ης η Αίτηση.
4. Δεν έχει αποδειχθεί η πιθανότητα αποξένωσης της ακίνητης περιουσίας της Καθ΄ ης η Αίτηση.
5. Η Αιτήτρια στην Ένορκη Δήλωση της εκ προθέσεως παραποίησε την πραγματικότητα και παραπλάνησε με αυτόν τον τρόπο το Δικαστήριο.
6. Η Αιτήτρια προβαίνει σε αναληθείς και παραπλανητικούς ισχυρισμούς.
7. Η Αιτήτρια δεν αποκαλύπτει την πηγή πληροφόρησης της για την κατ΄ ισχυρισμό πρόθεσή της Καθ΄ ης η Αίτηση να αποξενώσει την περιουσία της.
8. Η έκδοση του Διατάγματος δεν δικαιολογείται υπό το φως των πραγματικών γεγονότων.» Στην ένορκη δήλωση που επισυνάπτεται η Χαραλάμπους Ανδρούλλα Αργυρού, σύζυγος Ιωάννου Νεοφύτου, Εναγομένη-Καθ΄ ης η αίτηση αναφέρει πως η μητέρα της Αιτήτρια κατάγεται από το χωριό Καλλέπεια της επαρχίας Πάφου το οποίο εγκατέλειψε αφού παντρεύτηκε τον πατέρα της πριν από 50 περίπου χρόνια και έκτοτε διαμένει στο χωριό Ερήμη Λεμεσού. Η ίδια το 1971 σε ηλικία 15 χρονών παντρεύτηκε και έκτοτε εγκατέλειψε το οικογενειακό της σπίτι στην Ερήμη και διαμένει με το σύζυγο της στο χωριό Πάχνα Λεμεσού. Από τον καιρό που παντρεύτηκε οι σχέσεις της με τη μητέρα της δεν υπήρξαν ποτέ οι σχέσεις που αναμένετο λογικά να υπάρχουν μεταξύ θυγατέρας και μητέρας αλλά ήταν περισσότερο τυπική σχέση. Όλα αυτά τα χρόνια παρά το ότι οι γονείς της μεταβίβασαν αρκετή ακίνητη περιουσία στα άλλα δύο αδέλφια της στην ίδια ουδέποτε δώρισαν ή μεταβίβασαν οποιαδήποτε ακίνητη περιουσία και ουδέποτε τη βοήθησαν οικονομικά. Τα δύο τελευταία χρόνια δεν είχε σχεδόν καθόλου επαφή με τους γονείς της όμως κατά διαστήματα όταν τύγχαινε να μιλήσει με τη μητέρα της αυτή της δήλωνε ότι είναι η αδικημένη θυγατέρα της και ότι θα της μεταβιβάσει επ΄ ονόματι της δυνάμει δωρεάς δική της ακίνητη περιουσία για να νιώθει και η ίδια καλύτερα. Περί τα μέσα Δεκεμβρίου 2005 της τηλεφώνησε η Αιτήτρια και της ανέφερε πως επιθυμούσε να της μεταβιβάσει δυνάμει δωρεάς ένα μέρος ενός ακινήτου που είχε στο χωριό Καλλέπεια καθότι το υπόλοιπο το δώρισε πριν καιρό στον αδελφό της ο οποίος το πούλησε σε τρίτο άτομο και η ίδια ήταν η μόνη η οποία δεν είχε πάρει οτιδήποτε από τους γονείς της. Ακολούθως η μητέρα της και ο πατέρας της την επισκέφθηκαν στην οικία της στην Πάχνα όπου η μητέρα της επανέλαβε τη σχετική της πρόθεση για μεταβίβαση του ακινήτου την οποία η ίδια αποδέχθηκε και συμφώνησε ότι αμέσως μετά τα Χριστούγεννα θα προέβαιναν από κοινού στις ανάλογες πράξεις ώστε να μπορέσει να εγγράψει το ακίνητο επ΄ ονόματι της δυνάμει δωρεάς. Κατά ή περί τις 27.12.05 η Καθ΄ ης η αίτηση μαζί με τους γονείς της και τη θυγατέρα της μετέβησαν στο Επαρχιακό Γραφείο του Φόρου εισοδήματος στη Λεμεσό όπου δήλωσαν τη σχετική μεταβίβαση δυνάμει δωρεάς και ακολούθως μετέβησαν στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού για τη μεταβίβαση και εγγραφή του ακινήτου επ΄ ονόματι της Καθ΄ ης η αίτηση δυνάμει δωρεάς (σχετικά έντυπα επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση ως Τεκμήριο Α). Στις 13.1.2006 εκδόθηκε ο σχετικός τίτλος ιδιοκτησίας της Καθ΄ ης η αίτηση (επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 2). Με βάση τις δηλώσεις αυτές η Ενάγουσα δεν πλήρωσε οποιοδήποτε κεφαλαιουχικό φόρο και η ίδια δεν πλήρωσε κανονικά τέλη μεταβίβασης που θα ανέρχονταν σε πολλές χιλιάδες λίρες. Μετά την ολοκλήρωση της μεταβίβασης μετέβησαν όλοι σε εστιατόριο της Λεμεσού και δεν έγινε οποιαδήποτε αναφορά για πώληση του ακινήτου. Αντιθέτως η μητέρα της, της έλεγε «να το χαίρεται». Κατά ή περί τις 18.1.06 η μητέρα της την πήρε τηλέφωνο και κλαίγοντας της ανέφερε ότι τα άλλα δύο αδέλφια της είχαν πληροφορηθεί για τη μεταβίβαση του μεριδίου του ακινήτου επ΄ ονόματι της και δημιούργησαν αμέσως προστριβές και καβγάδες μαζί της και την προέτρεπαν να οδηγήσει την Καθ΄ ης η αίτηση στο Δικαστήριο και να αξιώσει ποσό £.50.000 και γι΄ αυτό της δήλωνε να της καταβάλει το ποσό των £50.000 για να σταματήσουν οι καβγάδες. Η Καθ΄ ης η αίτηση αρνήθηκε και επίσης αναφέρει πως η Αιτήτρια γνώριζε και γνωρίζει τις οικονομικές της δυνατότητες και ουδέποτε λογικά θα ανέμενε από την ίδια ότι θα μπορούσε να καταβάλει το ποσό των £50.
9. Προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του νόμου για έκδοση προσωρινού διατάγματος καθότι η Ενάγουσα αξιώνει με την αγωγή της θεραπεία η οποία είναι αντίθετη με όλες τις δηλώσεις και ενέργειες της που έγιναν κατά τη μεταβίβαση του ακινήτου και οι οποίες δεν συνάδουν με τη δωρεάν μεταβίβαση. Περαιτέρω αναφέρεται πως η Ενάγουσα δεν προσέρχεται με καθαρά χέρια. Η ίδια ουδέποτε εξέφρασε σε οποιοδήποτε πρόσωπο την επιθυμία να αποξενωθεί του συγκεκριμένου ακινήτου και ούτε ποτέ είχε τέτοια πρόθεση καθότι είναι το μοναδικό περιουσιακό στοιχείο που απέκτησε από τους γονείς της και δεν σκοπεύει να το πουλήσει. Η Αιτήτρια παραλείπει στην ένορκη δήλωση της να αποκαλύψει την πηγή των πληροφοριών της και αναφέρεται γενικά σε συγγενικά πρόσωπα. Περαιτέρω η Αιτήτρια ενδεχόμενα να διαπράττει ποινικά αδικήματα καθότι προέβη σε διαφορετικές δηλώσεις ενώπιον των αρμοδίων αρχών και σε διαφορετικές στις ένορκες της δηλώσεις. Κατά την ακροαματική διαδικασία της υπόθεσης οι συνήγοροι των δύο πλευρών περιορίστηκαν σε αγορεύσεις όπου υποστήριξαν τις αντίστοιχες θέσεις τους. Ο κ. Παναούτας υποστήριξε ότι συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 και πως η Αιτήτρια αποκάλυψε εκείνα τα γεγονότα τα οποία βρίσκονταν σε γνώση της. Η Εναγομένη με την ένορκη της δήλωση δεν αναφέρει οτιδήποτε για την οικονομική της κατάσταση έτσι ώστε σε περίπτωση κατά την οποία η Ενάγουσα πετύχει στην αγωγή της και η Εναγομένη αποξενώσει το ακίνητο να μπορεί να ικανοποιήσει τέτοια απόφαση. Η Καθ΄ ης η αίτηση, σύμφωνα με το συνήγορο παραδέχεται το ύψος του ποσού που ζήτησε η Ενάγουσα για τη μεταβίβαση του ακινήτου. Απλά προβάλλει κάποιους άλλους ισχυρισμούς οι οποίοι θα αξιολογηθούν κατά τη δίκη. Ο κ. Παναούτας επίσης αναφέρει πως αν η Καθ΄ ης η αίτηση δεν είχε πρόθεση να αποξενώσει το ακίνητο δεν θα ζητούσε την απόρριψη του διατάγματος. Από την άλλη η κα Λόγιαλ εισηγήθηκε πως η Αιτήτρια παρέλειψε να αποκαλύψει ουσιώδη γεγονότα με αποτέλεσμα να μην προσέλθει στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Επικέντρωσε την παράλειψη αυτή της Αιτήτριας στο γεγονός ότι δεν απεκάλυψε στο Δικαστήριο ότι προέβη σε δήλωση δωρεάς για τη μεταβίβαση του ακινήτου ενώπιον των Αρμοδίων Αρχών του κράτους. Περαιτέρω η συνήγορος εισηγήθηκε πως με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης δεν έχει αποδειχθεί η ύπαρξη αγωγίμου δικαιώματος και η Αιτήτρια να δικαιούται σε θεραπεία. Δεν δίδεται η αξία του ακινήτου είπε η συνήγορος και επίσης δεν αποκαλύπτεται η πηγή της πληροφόρησης της Ενάγουσας περί πρόθεσης της Καθ΄ ης η αίτηση να αποξενώσει το ακίνητο. Θα εξετάσω πρώτα τον ισχυρισμό της Καθ΄ ης η αίτηση ότι η Αιτήτρια δεν έχει προσέλθει στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και πως εκ προθέσεως παραποίησε τα πραγματικά γεγονότα. Στην υπόθεση Γρηγορίου κ.ά. v. Χριστοφόρου κ.ά.

(1995)1 Α.Α.Δ. 248, αναφέρονται τα ακόλουθα: «Είναι βασική αρχή δικαίου ότι το Δικαστήριο αποφασίζει τις διαφορές των μερών, αφού ακούσει και τους δύο διαδίκους. Δεν εκδίδει διαταγή πριν ακούσει και το άλλο μέρος. Αυτό εκφράζεται με το λατινικό αξίωμα «audi alteram partem».» Κατά παρέκκλιση, όμως, ο νομοθέτης, για επείγουσες περιπτώσεις ή άλλες ιδιάζουσες περιστάσεις, για να είναι αποτελεσματική η θεραπεία, επιτρέπει την έκδοση διαταγμάτων χωρίς ειδοποίηση στο άλλο μέρος. Αυτό έχει νομοθετηθεί με το εδάφιο

(1)του άρθρου 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου. Η διαδικασία με μονομερή αίτηση επιβάλλει στον αιτητή την αποκάλυψη στο Δικαστήριο όλων των ουσιαστικών γεγονότων που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική κρίση. Η αίτηση αυτή είναι υψίστης πίστεως (umberrima fides). Ο Αιτητής έχει καθήκον να φέρει σε γνώση του Δικαστηρίου οποιαδήποτε γεγονότα γνωρίζει, ή που με εύλογη επιμέλεια θα γνώριζε, τα οποία μπορεί να είναι ευνοϊκά για τον άπαντα διάδικο και μπορεί να ασκήσουν επιρροή στην κρίση του Δικαστηρίου. Παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου στη μονομερή αίτηση θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου και το Δικαστήριο απαντά: «δεν σας ακούω πλέον» και ακυρώνει τη διαταγή που έδωσε, χωρίς να εξετάσει την ουσία. Τα γεγονότα πρέπει να είναι ουσιώδη για την απόφαση του Δικαστηρίου σε μονομερή αίτηση. Η απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων, ανατρέπει τη βάση διατάγματος το οποίο εκδίδεται μετά από μονομερή αίτηση και το καθιστά ακυρωτέο. Όπως εξηγήθηκε στην Demstar Ltd v. Zim Israel Navigation Co Ltd

(1996)1 Α.Α.Δ. 557, η αποκάλυψη συναρτάται με την καλή πίστη, η οποία πρέπει να επιδεικνύεται σε κάθε εξαιρετική περίπτωση που επιζητείται θεραπεία στην απουσία αντιδίκου. Η απόκρυψη ουσιώδους γεγονότος επενεργεί καταλυτικά, διασαλεύει τη βάση του διατάγματος, ανεξάρτητα από την ύπαρξη πρόθεσης για εξαπάτηση του Δικαστηρίου. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Συναρτάται με τις εξ΄ αντικειμένου συνέπειες στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Το ουσιώδες ενός ζητήματος προσδιορίζεται στο πλαίσιο της αντιδικίας των μερών. Ότι πρέπει να αποκαλυφθεί σε κάθε περίπτωση είναι γεγονότα γνωστά στον Αιτητή ή γεγονότα τα οποία θα μπορούσε να ανακαλύψει με εύλογες προσπάθειες, τα οποία σχετίζονται με (α) το βάσιμο του δικαιώματος του όπως διαγράφεται στο δικόγραφο του, και (β) τη σοβαρότητα του ζητήματος το οποίο εγείρεται, καθώς και (γ) την πιθανότητα επιτυχίας (βλ. M & Ch Mitsingas Trading Ltd κ.α. v. THE TIMBERLAND CO

(1997)1 Α.Α.Δ. 1791). Επιπλέον σε μονομερείς αιτήσεις, ουσιώδη είναι και τα γεγονότα που σχετίζονται με το επείγον του ζητήματος. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση η μεταβίβαση του ακινήτου από την Αιτήτρια στην Καθ΄ ης η αίτηση έγινε δυνάμει δήλωσης δωρεάς όπως προκύπτει και από τα επισυναπτόμενα σε αυτήν έγγραφα (Τεκμήριο Α). Το γεγονός αυτό ήταν σε γνώση της Ενάγουσας μια που η σχετική δήλωση μεταβίβασης ακινήτου έχει υπογραφεί από την ίδια και επίσης επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση το ποσό που πληρώθηκε για τη μεταβίβαση που είναι ένα συμβολικό ποσό σε αντίθεση με τα ποσά που πληρώνονται σε περιπτώσεις πώλησης ακινήτων. Ο ισχυρισμός αυτός της Καθ΄ ης η αίτηση (δηλαδή ότι η μεταβίβαση έγινε δυνάμει δωρεάς) δεν έχει αντικρουσθεί από την Αιτήτρια καθ΄ οιονδήποτε τρόπο ούτε ζητήθηκε η αντεξέταση της Καθ΄ ης η αίτηση. Το γεγονός όμως ότι η μεταβίβαση του ακινήτου έγινε δια δωρεάς είναι ουσιώδες για την υπόθεση και σχετίζεται με την εκτίμηση της ύπαρξης των προϋποθέσεων για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Ενώ η Αιτήτρια με τις δύο ενόρκους δηλώσεις που καταχώρισε προς υποστήριξη της αίτησης της αναφέρει ότι το αντίτιμο της μεταβίβασης του ακινήτου στο όνομα της κόρης της ήταν το ποσό των £50.000, ενώπιον των αρμοδίων αρχών δήλωσε ότι η μεταβίβαση είναι δια δωρεάς. Εκτός του γεγονότος ότι η δήλωση αυτή ενώπιον των αρμοδίων αρχών ενδεχόμενα να επηρεάζει το βάσιμο της αξίωσης της κάτι το οποίο δεν είναι του παρόντος να εξεταστεί, η παράλειψη της να αναφερθεί στο γεγονός αυτό και να το δικαιολογήσει δεν μπορεί παρά να οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, τόμος 16, παράγραφος 771, σελ.685 αναφέρονται τα ακόλουθα: "A court of equity refuses relief to a plaintiff whose conduct in regard to the subject matter of the litigation has been improper. .............................. The principle ... requires the Court to undertake a balancing exercise and to consider whether or not it would be an affront to the public conscience to grant the relief sought having regard to the conduct of the person seeking it." Περαιτέρω δε στην ίδια σελίδα αναφέρει: "The maxim does not, however, mean that equity strikes in a general way; the cleanliness required is to be judged in relation to the relief sought, and the conduct complained of must have an immediate and necessary relation to the equity sued for; it must be depravity in a legal, as well as in a moral, sense." Από τα πιο πάνω αποσπάσματα φαίνεται ότι το Δικαστήριο θα αρνηθεί να ακούσει και να δώσει θεραπεία σε διάδικο που δεν έρχεται με καθαρά χέρια. Η ύπαρξη όμως τέτοιας συμπεριφοράς δεν οδηγεί απαραίτητα στην άρνηση του Δικαστηρίου να δώσει θεραπεία πριν το Δικαστήριο εξισορροπήσει τα πράγματα και εξετάσει τη συμπεριφορά των Αιτητών σε συνάρτηση με την επιδιωκόμενη θεραπεία. Στην παρούσα υπόθεση όπως ανέλυσα πιο πάνω, η Αιτήτρια παρέλειψε να αποκαλύψει ότι η μεταβίβαση του ακινήτου στην Καθ΄ ης η αίτηση έγινε δια δωρεάς και να θέσει με αυτό τον τρόπο ενώπιον του Δικαστηρίου την πραγματική φύση της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων αποκρύβοντας με αυτό τον τρόπο γεγονός το οποίο θα μπορούσε να επηρεάσει την κρίση του Δικαστηρίου κατά την εξέταση της αίτησης η οποία καταχωρήθηκε μονομερώς. Έχοντας υπόψη τα στοιχεία που δεν αποκαλύφθηκαν θεωρώ ότι η Αιτήτρια δεν ενήργησε με καθαρά χέρια και η συμπεριφορά της δεν ήταν η πρέπουσα υπό τις περιστάσεις και συνεπώς θα πρέπει το Δικαστήριο να αρνηθεί να την ακούσει. Για τους πιο πάνω λόγους το διάταγμα που εκδόθηκε στις 26.1.2006 ακυρούται. Η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται εναντίον της Αιτήτριας και καθίστανται πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής. (Υπ.) ............. Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής .ΜΙ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο