Αρχιμανδρίτη Σωφρόνιου Παπαδόπουλου ν. Βαρβάρας Τζιάμαλη, Αρ. Αγωγής: 920/06, 15.9.2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2006:A38 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 920/06 Μεταξύ: Αρχιμανδρίτη Σωφρόνιου Παπαδόπουλου από την Πάφο Ενάγοντα-Αιτητή και Βαρβάρας Τζιάμαλη από την Πάφο Εναγόμενης-Καθ΄ ης η αίτηση ------------------------- Αίτηση ημερ. 14.3.2006 ------------------------- Ημερομηνία: 15.9.2006 Για Ενάγοντα-Αιτητή: κα Ε. Πουλλά Για Εναγόμενη-Καθ΄ ης η αίτηση: κ. Μ. Βασιλειάδης Α Π Ο Φ Α Σ Η Μετά από μονομερή αίτηση ο Ενάγοντας πέτυχε την έκδοση του ακόλουθου διατάγματος: «(Α) Την έκδοση Προσωρινού Διατάγματος που να εμποδίζει την Εναγομένη και/ή τους αντιπροσώπους και/ή τους υπηρέτες της και/ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο έλκει από αυτήν δικαίωμα από του να μεταβιβάσει, υποθηκεύσει, πωλήσει ή καθ΄ οιονδήποτε τρόπο αποξενώσει το ακίνητο με αρ. εγγραφής 9522 του Φ/Σχ.45/59, τεμ.231 του χωρίου Έμπα της Επαρχίας Πάφου το οποίο είναι εγγεγραμμένο στο όνομα της.» H αίτηση στηρίζεται σε ένορκη δήλωση του Αρχιμανδρίτη Σωφρόνιου Παπαδόπουλου, Ενάγοντα στην παρούσα αγωγή στην οποία αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: O Ενάγοντας είναι Αρχιμανδρίτης και υπήρξε ιερατικός προϊστάμενος σε διάφορες κοινότητες του Ηνωμένου Βασιλείου απ΄ όπου επέστρεψε το έτος 2000 και μέχρι το 2003 υπήρξε Ιερατικός Προϊστάμενος στον Ιερό Ναό Αγίου Νεκταρίου Χλώρακας. Είναι επίσης εξομολόγος. Είναι ηλικίας 79 ετών, υποφέρει από νεφρική ανεπάρκεια και επί εννέα χρόνια υποβάλλεται σε αιμοκάθαρση τέσσερις φορές την εβδομάδα διάρκειας 4-5 ώρες κάθε φορά. Η κατάσταση της υγείας του είναι πολύ κλονισμένη, δεν μπορεί να ντυθεί, να πλυθεί, να περπατήσει και τα τελευταία δύο χρόνια δεν μπορεί να πάει πουθενά εκτός από το Νοσοκομείο Πάφου και την εκκλησία όπου τον μεταφέρουν με αυτοκίνητο. Από το 2000 που επέστρεψε στην Κύπρο κατοικεί σε οικία που είναι κτισμένη στο ακίνητο που αναφέρεται στην αίτηση. Η Εναγόμενη είναι θυγατέρα της αποβιώσασας αδελφής του την οποία δεν γνώριζε πριν έρθει στην Κύπρο και η οποία τον επισκέφθηκε στο σπίτι του με το σύζυγο της για να τον προσκαλέσουν στο γάμο του γιου τους όπου του συστήθηκαν ως συγγενείς. Η Εναγόμενη και η οικογένεια της του ζήτησαν να τον επισκέπτονται και έδειξαν προθυμία να του παρέχουν οποιαδήποτε βοήθεια χρειαστεί τονίζοντας ταυτόχρονα ότι δεν απέβλεπαν σε οποιαδήποτε ανταμοιβή. Ο ίδιος τους εμπιστεύθηκε και έκαμε διαθήκη το σπίτι του σ΄ αυτούς. Σιγά-σιγά τον παρακαλούσαν και τον πίεζαν να τους το τιτλοποιήσει για να μην μπορεί οποιοσδήποτε να σπάσει τη διαθήκη, όπως του έλεγαν, και να το πάρει. Με τον τρόπο τους απομάκρυναν όλους τους συγγενείς και φίλους από τον ίδιο. Ο Άριστος, υιός της Εναγόμενης και η Εναγόμενη τον μετέφεραν στο Νοσοκομείο για σκοπούς αιμοδιάλυσης χρησιμοποιώντας το δικό του αυτοκίνητο και μετέφεραν την οικιακή του βοηθό για να ψωνίσει τα χρειώδη του σπιτιού. Συνεχώς του ζητούσαν να τους μεταβιβάσει το αυτοκίνητο και αναγκάστηκε να το μεταβιβάσει στον υιό της Εναγομένης Άριστο. Η αξία του αυτοκινήτου ήταν £10.000 αφορολόγητο. Επίσης από τις πολλές πιέσεις που άσκησαν σ΄ αυτόν, εξαναγκάστηκε να εκτελέσει διαθήκη προς όφελος του υιού της Εναγομένης για ένα αγροτεμάχιο το οποίο αγόρασε και σήμερα είναι αξίας £150.000 περίπου. Η Εναγόμενη, ο σύζυγος της και ο γιος της Άριστος που ενεργούσαν σαν αντιπρόσωποι κατ΄ εντολή και για λογαριασμό της τον έπεισαν επίσης να μεταβιβάσει την κατοικία του στην Εναγομένη. Ένα βράδυ όταν επέστρεψε από την αιμοδιάλυση και τον βρήκαν σε μια στιγμή αδυναμίας και σοβαρής σωματικής κατάπτωσης κατόπιν πιέσεων από τον Άριστο υποσχέθηκε να τιτλοποιήσει το επίδικο ακίνητο στην Εναγόμενη. Τήρησε την υπόσχεση του και τιτλοποίησε το ακίνητο στην Εναγόμενη με τον γραπτό όρο να ζει σ΄ αυτό ο ίδιος ανενόχλητος. Ανησυχούσε και ανησυχεί για το τι θα του συμβεί καθότι λόγω της κατάστασης της υγείας του μπορεί να χρειαστεί χρήματα και ο μοναδικός οικονομικός του πόρος είναι η σύνταξη του ύψους £750 περίπου και από αυτά τα χρήματα πληρώνει την οικιακή του βοηθό, το φαγητό και τα έξοδα του σπιτιού. Πριν από έξι περίπου μήνες η Εναγόμενη και η οικογένεια της άρχισαν να σκέπτονται τρόπους και να καταρτίζουν σχέδια για να εγκατασταθούν στο σπίτι του Ενάγοντα και με τον τρόπο τους απομάκρυναν οποιοδήποτε φίλο τον επισκεπτόταν. Η Εναγόμενη πλειστάκις τον έφερε σε αμηχανία, άγχος, προσβολή και στεναχώρια επιδεινώνοντας έτσι την κατάσταση της υγείας του. Συνεχώς του έλεγαν ότι είναι δικό τους το σπίτι και ότι θα έρθουν να εγκατασταθούν μαζί του. Εξύβρισαν την οικιακή του βοηθό και προσπάθησαν να τη διώξουν από το σπίτι και κατόπιν τούτου ο Ενάγοντας τους ζήτησε να μην ξαναεπισκεφθούν το σπίτι όπου κατοικεί ούτε να τον μεταφέρουν ξανά στο Νοσοκομείο. Τώρα στο Νοσοκομείο τον μεταφέρουν διάφοροι χριστιανοί και φίλοι. Η απαίτηση του είναι για επαναμεταβίβαση του ακινήτου το οποίο μεταβίβαστηκε στο όνομα της Εναγομένης δυνάμει δωρεάς στις 17.12.2002 καθότι η μεταβίβαση ήταν αποτέλεσμα ψυχικής πίεσης, ανεπίτρεπτης επιρροής, ψευδών παραστάσεων, απάτης και αδικαιολόγητου πλουτισμού από μέρους της Εναγομένης, του συζύγου της και του υιού της Άριστου που ενεργούσαν σαν αντιπρόσωποι της. Στην ένορκη δήλωση επίσης αναφέρονται δώρα τα οποία ο Ενάγοντας έκαμε στην Εναγομένη για τη βοήθεια που του πρόσφερε και επίσης αναφέρει πως εάν η Εναγόμενη, ο σύζυγος και ο υιός της δεν τον έπειθαν να μεταβιβάσει το επίδικο ακίνητο η αξία του οποίου ανέρχεται σε £150.000 τώρα θα μπορούσε να το πουλήσει και να ζει άνετα. Ο ίδιος με καλό τρόπο διεμήνυσε στην Εναγομένη να του επιστρέψει το ακίνητο για να το υποθηκεύσει και να πάρει ποσό τουλάχιστο £10.000 για να καλύψει τις ανάγκες του αλλά αυτή αρνήθηκε. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι οι υπηρεσίες που του παρείχαν η Εναγομένη και ο υιός της σε σύγκριση με του τι τους έχει προσφέρει ο ίδιος είναι υπέρμετρα επαχθείς και αυτοί έχουν πλουτίσει σε βάρος του αναφέροντας ότι το αυτοκίνητο που μεταβίβασε στον Άριστο είναι αρκετό για τις υπηρεσίες που του πρόσφεραν. Από πληροφορίες που πήρε από το Κτηματολόγιο η Εναγομένη προτίθεται να αποξενώσει το επίδικο ακίνητο και επίσης η ίδια ανέφερε το γεγονός αυτό σε κοινούς του γνωστούς και φίλους ότι προσπάθησε να μεταβιβάσει το ακίνητο στην κόρη της αλλά για κάποιο λόγο δεν έγινε κατορθωτό. Η Εναγόμενη δεν είναι ιδιοκτήτρια άλλης κινητής ή ακίνητης περιουσίας και τυχόν έκδοση του διατάγματος δεν πρόκειται να ζημιώσει την Εναγόμενη και θα διατηρήσει τα πράγματα στην κατάσταση που βρίσκονται σήμερα. Η Εναγόμενη-Καθ΄ ης η αίτηση καταχώρισε ένσταση η οποία στηρίζεται στους ακόλουθους λόγους: «1. Ο Ενάγοντας δεν έχει καλή βάση Αγωγής, ούτε καλές πιθανότητες επιτυχίας καθότι:
- i)Δεν αποκαλύπτει στην Αγωγή, ούτε και στην Ένορκη Δήλωση βάσιμη αιτία Αγωγής, αφού οι ισχυρισμοί του είναι αβάσιμοι, ατεκμηρίωτη και αντιφατικοί.
- ii)Λόγω της παράλειψης του να λάβει δικαστικά μέτρα από το έτος 2002, θα πρέπει να θεωρηθεί ότι έχει αποποιηθεί τυχόν δικαίωμα του να αξιώσει δικαστικώς την επαναμεταβίβαση του επίδικου ακινήτου. iii) Κωλύεται δια εγγράφου, συμφωνίας ή διαγωγής από του να αξιοί επαναμεταβίβαση του επίδικου ακινήτου. 2. Ο Ενάγοντας έχει παραβεί το καθήκον του να προβεί σε πλήρη και αληθινή αποκάλυψη όλων των σχετικών γεγονότων αφού παρέλειψε να αναφέρει μεταξύ άλλων και τα εξής:
- i)Ότι διετέλεσε δόκιμος και Ηγούμενος Αγίου Νεοφύτου, προτού μεταβεί στην Αγγλία.
- ii)Ότι γνώριζε την Εναγόμενη από μικρή και εν πάση περιπτώσει προτού έρθει στην Κύπρο το 2000. iii) Ότι έχει αρκετά λεφτά στην Τράπεζα.
- iv)Ότι έχει κάνει πολλές Διαθήκες εκ των οποίων 2 μετά την μεταβίβαση του επίδικου ακινήτου στις οποίες άφησε περιουσία στον υιό της Εναγομένης και στην οικιακή του βοηθό από τις Φιλιππίνες, όλα τα μετρητά του στις Τράπεζες.
- v)Ότι η Εναγόμενη κατέχει περιουσία αξίας πέραν των £200.000,-. 3. Ο Ενάγοντας δεν έχει ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι είναι επείγον να εκδοθεί και να παραμείνει σε ισχύ το υπό συζήτηση Διάταγμα. Αντίθετα το γεγονός ότι από το έτος 2002 δεν έλαβε δικαστικά μέτρα αποδεικνύει το αντίθετο. 4. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος για έκδοση του υπό συζήτηση Διατάγματος.» Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Βαρβάρας Τζιάμαλη, Εναγομένης-Καθ΄ ης η αίτηση με την οποία αμφισβητούνται διάφορα γεγονότα που περιλαμβάνονται στην ένορκη δήλωση του Αιτητή. Μεταξύ άλλων, αμφισβητείται η αναφορά στις θέσεις από τις οποίες υπηρέτησε ο Αιτητής την εκκλησία προτού μεταβεί στο εξωτερικό, στο γεγονός ότι ο Ενάγοντας υποβάλλεται σε αιμοκάθαρση τρεις φορές την εβδομάδα και όχι τέσσερις που ανέφερε ο ίδιος, διαμένει σε ανώγειο δωμάτιο ανεβοκατεβαίνοντας αρκετά σκαλιά καθημερινώς και κατέχει άδεια οδηγού που εκδόθηκε πρόσφατα. Επίσης αναφέρει πως ο Αιτητής τη γνώριζε από μικρή και παρατίθενται περιστατικά που υποστηρίζουν τη θέση αυτή. Ο ίδιος ο Ενάγοντας της πρότεινε να μεταβούν σε δικηγόρο για να της κάνει διαθήκη χωρίς η ίδια να το γνωρίζει εκ των προτέρων και σε λίγες μέρες επισκέφθηκαν εκ νέου το δικηγόρο όπου ο Αιτητής άλλαξε τη διαθήκη και πρόσθεσε σ΄ αυτήν την οικιακή βοηθό του ως δικαιούχο. Η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι ο ίδιος ο Αιτητής έδιωξε τους συγγενείς και τους φίλους από το σπίτι του και όταν αντελήφθηκε ότι δεν μπορούσε να οδηγήσει ζήτησε από το γιο της να κάνει ασφάλεια για να οδηγά το αυτοκίνητο του να τον μεταφέρει στο Νοσοκομείο. Ακολούθως ο ίδιος ο Ενάγοντας οικιοθελώς μεταβίβασε στο γιο της το αυτοκίνητο το οποίο είναι χαμηλότερης αξίας από την αναφερόμενη και για το οποίο ο ίδιος ο υιός της πλήρωσε το φόρο για να μπορεί να το οδηγεί. Ο Αιτητής έκανε οικιοθελώς δύο διαθήκες στη μια από τις οποίες άφησε το αγροτεμάχιο στον υιό της Καθ΄ ης η αίτηση και σε άλλη τα μετρητά σε τράπεζες στην οικιακή του βοηθό. Η ενόρκως δηλούσα επίσης αναφέρει πως τόσο η μεταβίβαση του ακινήτου όσο και οι διαθήκες τις οποίες έκανε ο Ενάγοντας ήταν προϊόν ελεύθερης βούλησης και δικής του επιθυμίας. Στην ένορκη δήλωση γίνεται επίκληση των γεγονότων τα οποία δεν αναφέρθηκαν στην ένορκη δήλωση του Αιτητή και επίσης αναφέρεται πως δεν έχει ικανοποιηθεί το επείγον της έκδοσης του διατάγματος έχοντας υπόψη ότι ο Ενάγοντας από το έτος 2002 δεν έλαβε δικαστικά μέτρα εναντίον της. Ακολούθησε καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων εκ μέρους και των δύο διαδίκων καθώς επίσης και κάποιου Γεώργιου Χρυσοστόμου, συζύγου της αδελφής του Ενάγοντα και θείας της Εναγομένης εκ μέρους του Αιτητή. Δεν θεωρώ σκόπιμο να κάνω αναφορά στο περιεχόμενο τους όπου ουσιαστικά γίνεται περαιτέρω ανάλυση των διαφόρων γεγονότων και των σχέσεων των διαδίκων. Αυτό που προκύπτει είναι η διαφορετική θέση των δύο πλευρών ως προς τα γεγονότα. Έχω εξετάσει το περιεχόμενο τους και το λάβει υπόψη μου για σκοπούς έκδοσης της παρούσας απόφασης. Κατά την ακροαματική διαδικασία της αίτησης αντεξετάστηκαν εκτενώς οι δύο διάδικοι. Η αντεξέταση περιστρεφόταν γύρω από τα γεγονότα που αναφέρονται στις αντίστοιχες ενόρκους δηλώσεις των δύο διαδίκων. Κατά την προφορική τους μαρτυρία παρατηρήθηκε η ίδια διάσταση θέσεων όπως και στις ενόρκους δηλώσεις. Ο Αιτητής τόνισε τα προσόντα του και την υπηρεσία του στην εκκλησία, το πρόβλημα ασθένειας που αντιμετωπίζει τα τελευταία 9 χρόνια το οποίο επηρεάζει όπως είπε τη σωματική του κατάσταση αλλά όχι την πνευματική και τις πιέσεις που δέχθηκε από την Καθ΄ ης η αίτηση και το σύζυγο και τον υιό της να της μεταβιβάσει το επίδικο ακίνητο καθώς και το γεγονός ότι αρχές του τρέχοντος έτους η Ενάγουσα προσήλθε στην οικία του και με ύβρεις δημιούργησε πρόβλημα στην οικιακή του βοηθό και τον ίδιο. Ο μάρτυρας αντεξετάστηκε επί μακρών πάνω στα περιουσιακά του στοιχεία και στις διαθήκες που έχει εκτελέσει τόσο προς τον υιό της Καθ΄ ης η αίτηση όσο και προς την οικιακή του βοηθό όπου επέμενε στις θέσεις που εξέθεσε στην ένορκη του δήλωση. Αναφορικά με την ύπαρξη άλλης ακίνητης περιουσίας επ΄ ονόματι της καθ΄ ης, ο αιτητής ανέφερε για την ύπαρξη ακίνητης περιουσίας η οποία παραχωρήθηκε στην καθ΄ ης από την Κυβέρνηση χωρίς να της έχει μεταβιβαστεί. Από την άλλη η Καθ΄ ης η αίτηση επέμενε στις δικές τις θέσεις, στο γεγονός ότι πρόσφερε υπηρεσίες στον Αιτητή θείο της μόνο από αγάπη, ουδέποτε η ίδια ή οποιοδήποτε μέλος της οικογένειας της τον πίεσε να της μεταβιβάσει το σπίτι αλλά αυτό το έπραξε οικιοθελώς και πώς σταμάτησε να τον επισκέπτεται και να τον βοηθά μεταφέροντας τον στο Νοσοκομείο και την οικιακή του βοηθό όπου χρειαζόταν όταν ο ίδιος της το ζήτησε. Εξακολουθεί είπε να τρέφει αισθήματα αγάπης προς τον Αιτητή και καμία πρόθεση δεν έχει να μεταβιβάσει το επίδικο ακίνητο άλλωστε η ίδια είναι ιδιοκτήτρια άλλης ακίνητης περιουσίας η οποία της δόθηκε Διαχειριστή Τουρκοκυπριακών Περιουσιών. Στο στάδιο των αγορεύσεων οι συνήγοροι των δύο πλευρών υποστήριξαν τις αντίστοιχες θέσεις τους. Η κα Πουλλά έκανε εκτενή αναφορά στα γεγονότα και στη νομολογία που διέπει το θέμα και εισηγήθηκε πως πληρούνται οι προϋποθέσεις για παραμονή του διατάγματος σε ισχύ και πως με αυτό διασφαλίζεται το status quo. Από την άλλη ο κ. Βασιλειάδης ανέφερε ότι δεν έχει καταδειχθεί βάση αγωγής. Σε περίπτωση όμως που ο ενάγοντας τελικά πετύχει στην αγωγή του η ζημιά του αποτιμάται σε χρήμα. Ο συνήγορος αμφισβήτησε ότι καταδείχθηκε το κατεπείγον του διατάγματος και έκανε αναφορά στα γεγονότα που, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, παρέλειψε να αποκαλύψει ο αιτητής ενώ ήταν ουσιώδη για την υπόθεση. Σύμφωνα με το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 οι τρεις βασικές προϋποθέσεις που τίθενται για έκδοση συντηρητικών διαταγμάτων είναι:
(1)Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση,
(2)Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας, και
(3)Εκτός αν εκδοθεί το διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο.(βλ. Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 C.L.R.557). Για σκοπούς ικανοποίησης της πρώτης προϋπόθεσης, της ύπαρξης δηλαδή σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, είναι αρκετό αν αποκαλύπτεται, με βάση τα δικόγραφα, συζητήσιμη υπόθεση. Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, αυτή δηλαδή της ύπαρξης πιθανότητας επιτυχίας, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί με βάση τη μαρτυρία που έχει προσαχθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας του ενάγοντα στην αγωγή, ο δε βαθμός στον οποίο θα ικανοποιηθεί, αν και περισσότερος από απλή πιθανότητα εντούτοις, δεν ισοδυναμεί με το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που απαιτείται σε πολιτικές υποθέσεις. Η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32, συναρτάται με τα συγκεκριμένα γεγονότα της κάθε υπόθεσης, όπως δε τονίστηκε στην υπόθεση Odysseos (πιο πάνω) το ζήτημα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων εξετάζεται μέσα στα πλαίσια της προϋπόθεσης αυτής. Όσο απομακρύνεται η πιθανότητα να συνιστά η θεραπεία των αποζημιώσεων επαρκή θεραπεία, τόσο ενισχύεται η πιθανότητα να πληρούται η τρίτη προϋπόθεση. Αφού ικανοποιηθούν οι πιο πάνω προϋποθέσεις, το Δικαστήριο θα κρίνει με γνώμονα το τι είναι δίκαιο ή πρόσφορο, έχοντας υπόψη τα γεγονότα της υπόθεσης, αν πρέπει ή όχι να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Το άρθρο 4 του Κεφ. 6 προσδίδει δικαιοδοσία στο Δικαστήριο να εκδίδει παρεμπίπτοντα διατάγματα σε σχέση με το ίδιο το αντικείμενο της αγωγής (βλ. Cyprus Palestine Plantations Ltd. V. Olivier and Co. [Cyprus] Ltd 16 C.L.R.22 Sophocles Mamas and Co. v. Carl F.W. Borgward and the Chartered Bank
(1962)C.L.R. 209, ABP Holdings v. Ανδρέα Κταλίδη κ.ά.
(1994)1 Α.Α.Δ. 694). Ο συσχετισμός του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 και του άρθρου 4 του Κεφ. 6 αποτέλεσε αντικείμενο εξέτασης σε πολλές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Από τη νομολογία εξάγεται το συμπέρασμα ότι οι πρόνοιες του άρθρου 32 του Νομου 14/60 καλύπτουν ένα ευρύτερο φάσμα απ΄αυτό που καλύπτουν οι πρόνοιες του άρθρου 4 του Κεφ. 6, με αποτέλεσμα οι πρόνοιες του άρθρου 4 να λαμβάνονται υπόψη κατά την εξέταση αίτησης με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 32. Εκεί όμως όπου το αντικείμενο της αίτησης για έκδοση διατάγματος είναι περιουσία που αποτελεί και το αντικείμενο της αγωγής, οι πρόνοιες του άρθρου 4 μπορεί να εξεταστούν ανεξάρτητα από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 (βλ. Παπαστράτης ν. Πετρίδης
(1979)1 Α.Α.Δ. 231). Στην απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση ΑBP Holdings Ltd. v. Ανδρέα Κιταλίδη κ.ά. (πιο πάνω), το Δικαστήριο τόνισε ότι τα άρθρα 4 και 5 κάνουν ειδική ρύθμιση των καταστάσεων στις οποίες αναφέρονται χωρίς να αφαιρούν οτιδήποτε από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Νόμου 14/60, που προσδιορίζει το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. Με γνώμονα τις πιο πάνω αρχές, θα εξετάσω την παρούσα υπόθεση, έχοντας υπόψη ότι το Δικαστήριο κατά την εκδίκαση της αίτησης για προσωρινό διάταγμα πρέπει να αποφεύγει να καταλήξει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Αυτό εναπόκειται στην κρίση του πρωτόδικου Δικαστηρίου, κατά τη δίκη της ουσίας της υπόθεσης (Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 C.L.R.263, Άκης Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστίνας Χριστοφόρου κ.ά.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Στην υπόθεση Τ.Α. Micrologic Consulats Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 Α.Α.Δ. 1802, τονίστηκε πως σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας της ύπαρξης του. Με γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα ο Ενάγοντας αξιώνει διάφορα διατάγματα με στόχο την ακύρωση της μεταβίβασης του επίδικου ακινήτου στην Εναγόμενη λόγω του ότι η δωρεά που έγινε είναι άκυρη και/ή ακυρώσιμη και/ή προϊόν ψυχικής πίεσης και/ή ανεπίτρεπτης επιρροής (undue influence) και/ή αθέμιτου επηρεασμού και/ή ψευδών παραστάσεων και/ή δόλου και/ή λόγω αδικαιολόγητου πλουτισμού. Μετά την καταχώρηση της αγωγής και την έκδοση του διατάγματος και πριν την ακροαματική διαδικασία της παρούσας αίτησης καταχωρήθηκε Έκθεση Απαίτησης στην οποία ουσιαστικά επαναλαμβάνονται οι ισχυρισμοί που αναφέρονται στις ενόρκους δηλώσεις του Ενάγοντα. Με βάση τα γεγονότα που επικαλείται ο Ενάγοντας η Εναγομένη, ο σύζυγος και ο υιός της τον πίεσαν για να τους μεταβιβάσει το ακίνητο σε χρόνο όπου είχε προβλήματα υγείας και ένοιωθε σωματική αδυναμία λόγω του ότι υποβαλλόταν σε αιμοδιάλυση υποσχόμενη ότι θα τον φρόντιζε και πως ο ίδιος θα εξακολουθούσε να διαμένει στην οικία μέχρι το τέλος της ζωής του χωρίς παρεμβάσεις. Σύμφωνα με τον Αιτητή από τον Ιανουάριο του 2006 η συμπεριφορά τους άλλαξε και τότε αντιλήφθηκε πως δεν επρόκειτο να τον φροντίζουν αλλά πρόθεση τους ήταν να εγκατασταθούν στο σπίτι. Είναι γεγονός ότι η Εναγόμενη υποβάλλει διαφορετικές θέσεις ως προς τα γεγονότα της υπόθεσης. Όμως αυτό δεν είναι το κατάλληλο στάδιο για να αξιολογηθεί η μαρτυρία και να καταλήξει το Δικαστήριο σε ευρήματα ως προς τα πραγματικά γεγονότα. Σε αυτό το στάδιο αυτό που μπορεί να λεχθεί είναι ότι σε περίπτωση που οι θέσεις του Ενάγοντα γίνουν τελικά αποδεκτές από το Δικαστήριο τότε είναι πιθανό η μεταβίβαση του ακινήτου στο όνομα της Εναγομένης να θεωρηθεί άκυρη. Με βάση τα δικόγραφα και τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον μου και έχοντας υπόψη το χαμηλό επίπεδο απόδειξης που απαιτείται σε τέτοιου είδους υποθέσεις θεωρώ ότι πληρούνται οι πρώτες δύο προϋποθέσεις του άρθρου 32. Αναφορικά με τη τρίτη προϋπόθεση κρίνω ότι σε περίπτωση που ο ενάγοντας πετύχει στην αγωγή του δεν θα μπορεί να απονεμηθεί δικαιοσύνη και να πετύχει την μεταβίβαση του ακινήτου στο όνομα του σε περίπτωση που αυτό μεταβιβαστεί σε τρίτο πρόσωπο. Συνεπώς καταλήγω ότι συντρέχει και η τρίτη προυπόθεση του άρθρου 32. Στην παρούσα περίπτωση τυγχάνει εφαρμογής το άρθρο 4 του Κεφ. 6. Παρατηρώ όμως ότι η αίτηση δεν στηρίζεται σε αυτό το άρθρο του Κεφ. 6. Η Δ.48 Θ.2 προνοεί ότι οι ενδιάμεσες αιτήσεις πρέπει απαραιτήτως να προσδιορίζουν τις νομικές διατάξεις πάνω στις οποίες βασίζονται. Και τούτο γιατί η ενδιάμεση διαδικασία της εξέτασης αιτήσεων έχει ένα ασυνήθιστο χαρακτήρα αφού τα επίδικα θέματα πρέπει να εξετάζονται έξω από τα πλαίσια της ολοκληρωτικής δίκης και με αυτό το πνεύμα ο προσδιορισμός τους πρέπει να γίνεται με ακρίβεια για να μπορεί το Δικαστήριο να επιστρώσει το έδαφος για τη γρήγορη εκδίκαση της ουσίας της διαφοράς (βλ. Kouppa and another v. Vassiliadis [1981] 1 JSC 120). Οι αρχές που καθιερώθηκαν στην Kouppa υιοθετήθηκαν στην υπόθεση Μαχλουζαρίδης ν. Ιωαννίδη και άλλων
(1990)1 Α.Α.Δ. 965 όπου τονίστηκε ότι απαράβατοι όροι της εγκυρότητας του δικονομικού πλαισίου μιας ενδιάμεσης αίτησης είναι η αναφορά στα άρθρα και στους θεσμούς που στοιχειοθετούν το νομικό υπόβαθρο της αίτησης (βλ. Χριστοφόρου ν. Οικ. Επιχ. Λ. Ιορδάνους Λτδ
(2001)1 Α.Α.Δ. 743 και Κουλέρμος ν. Κουμπαρίδου
(2000)1 Α.Α.Δ. 493). Στην υπόθεση Wunderlich κ.ά. ν. Παναγιώτου
(1999)1 Α.Α.Δ. 366 όπου εξετάστηκε το ίδιο θέμα εξετάστηκαν επίσης οι πρόνοιες της νέας Δ.64 με την οποία καταργείται η διάκριση μεταξύ μη συμμόρφωσης με διαδικαστικούς θεσμούς η οποία καθιστά τη διαδικασία άκυρη και μη συμμόρφωση η οποία απλώς καθιστά την διαδικασία παράτυπη και υιοθετήθηκε η Αγγλική Νομολογία επί του θέματος. Στην υπόθεση αυτή κρίθηκε πως η παράλειψη του αιτητή να στηρίξει αίτηση για παρακοή διατάγματος στη Δ.42 ισοδυναμούσε με παρατυπία η οποία είναι θεραπεύσιμη και αναλύθηκαν οι αρχές με τις οποίες ασκείται η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Ο δυσμενής επηρεασμός της άλλης πλευράς, η πρόκληση αδικίας στον διάδικο που ευθύνεται για την παρατυπία και το μέγεθος της παρατυπίας είναι παράγοντες που επηρεάζουν τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. (βλ. επίσης Πεγιώτη ν. Κωμοδρόμου
(2003)1(Γ) Α.Α.Δ 1601) Στην παρούσα υπόθεση το γεγονός ότι το ακίνητο αποτελεί αντικείμενο της αγωγής είναι ξεκάθαρο από τα παραδεκτά γεγονότα της υπόθεσης. Έχοντας δε υπόψη το γεγονός ότι η αίτηση στηρίζεται στο άρθρο 32 του Νόμου 14/60 οι πρόνοιες του οποίου είναι ευρύτερες από τις πρόνοιες του άρθρου 4 του Κεφ. 6 και το γεγονός ότι το θέμα δεν εγέρθηκε από την καθ΄ ης, θεωρώ ότι η παράλειψη στη συμπερίληψη του συγκεκριμένου άρθρου στο νομικό υπόβαθρο της αίτησης δεν προκαλεί αδικία στη άλλη πλευρά ούτε θεωρώ ότι μπορεί να επηρεάσει την απόδοση θεραπείας στον αιτητή. Το επίδικο διάταγμα εκδόθηκε μετά από μονομερή αίτηση σύμφωνα με την εξουσία που παρέχεται από το άρθρο 9
(1)του Κεφ.6. Σύμφωνα με την ένσταση δεν έχει ικανοποιηθεί το κριτήριο του επείγοντος στην παρούσα περίπτωση. Το υπαρκτό του επείγοντος αποτελεί προϋπόθεση για την επίκληση του άρθρου αυτού. Μόνο εφόσον καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος, δικαιολογείται, όλως εξαιρετικά, η άσκηση δικαστικής εξουσίας στην απουσία του Εναγομένου. Μόνο τότε μπορεί να συγχωρηθεί η παρέκκλιση από το θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης, να ακούσει και τα δύο μέρη πριν εκφέρει κρίση (βλ. Re Stavros Hotel Apartments Ltd
(1994)1 A.A.D. 836, Ιn Re B.P. Cyprus Ltd
(1996)1(Β) A.A.Δ. 861 και Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1 Α.Α.Δ. 598). Στην παρούσα υπόθεση είναι γεγονός πως η μεταβίβαση του επίδικου ακινήτου στο όνομα της Εναγομένης έγινε το έτος
- Όμως σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του Ενάγοντα ο ίδιος αντιλήφθηκε την παραπλάνηση που υπέστη αρχές αυτού του χρόνου οπόταν και διαπίστωσε την πρόθεση της Καθ΄ ης η αίτηση να μεταβιβάσει το ακίνητο. Έχοντας υπόψη τα γεγονότα αυτά δεν θεωρώ πως υπήρξε καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης που να καθιστά την έκδοση του διατάγματος ως γενομένη κατά παράβαση του άρθρου
- Προβάλλεται επίσης ισχυρισμός στην ένσταση ότι ο Αιτητής απέκρυψε να προβεί σε πλήρη αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων. Συγκεκριμένα στην παράγραφο 2(i-v) (πιο πάνω) καθορίζονται τα γεγονότα που σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της Καθ΄ ης η αίτηση ο Αιτητής απέκρυψε από το Δικαστήριο. Η απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων, ανατρέπει τη βάση διατάγματος το οποίο εκδίδεται μετά από μονομερή αίτηση και το καθιστά ακυρωτέο. Όπως εξηγήθηκε στην Demstar Ltd v. Zim Israel Navigation Co Ltd
(1996)1 A.A.Δ. 597 η αποκάλυψη συναρτάται με την καλή πίστη, η οποία πρέπει να επιδεικνύεται σε κάθε εξαιρετική περίπτωση που επιζητείται θεραπεία στην απουσία αντιδίκου. Η απόκρυψη ουσιώδους γεγονότος επενεργεί καταλυτικά, διασαλεύει τη βάση του διατάγματος, ανεξάρτητα από την ύπαρξη πρόθεσης για εξαπάτηση του Δικαστηρίου. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Συναρτάται με τις εξ΄ αντικειμένου συνέπειες στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Το ουσιώδες ενός ζητήματος προσδιορίζεται στο πλαίσιο της αντιδικίας των μερών. Ότι πρέπει να αποκαλυφθεί σε κάθε περίπτωση είναι γεγονότα γνωστά στον Αιτητή ή γεγονότα τα οποία θα μπορούσε να ανακαλύψει με εύλογες προσπάθειες, τα οποία σχετίζονται με (α) το βάσιμο του δικαιώματος του όπως διαγράφεται στο δικόγραφό του, και (β) τη σοβαρότητα του ζητήματος το οποίο εγείρεται, καθώς και (γ) την πιθανότητα επιτυχίας (βλ. M. & Ch Mitsingas Trading Ltd κ.α. v. ΤHE TIMPERLAND CO
(1997)1 Α.Α.Δ. 1791). Τα γεγονότα που αναφέρονται στα στοιχεία 2(i)(ii) της ένστασης και τα οποία η Καθ΄ ης η αίτηση επικαλείται πως δεν αποκάλυψε ο Αιτητής δεν θεωρώ ότι είναι ουσιαστικά και σχετίζονται με τα επίδικα θέματα της παρούσας αίτησης. Σημειώνω πως από τα γεγονότα προκύπτει ότι ο Αιτητής απουσίαζε για μεγάλο χρονικό διάστημα από την Κύπρο και συνεπώς η δημιουργία της σχέσης εμπιστοσύνης και εξάρτησης με την Εναγομένη που επικαλείται δημιουργήθηκε ουσιαστικά μετά την επάνοδο του στην Κύπρο, το έτος 2000. Όσον αφορά τα υπόλοιπα στοιχεία η κάθε πλευρά διατηρεί διαφορετικές θέσεις και συνεπώς ο Αιτητής ούτε κατά το στάδιο της αντεξέτασης δέχθηκε την ορθότητα των γεγονότων αυτών. Συνεπώς ούτε γι΄ αυτά τα γεγονότα αποδέχομαι τη θέση της καθ΄ ης. Στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο εξετάζει κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο, έχοντας υπόψη τα γεγονότα της υπόθεσης, να παραμείνει σε ισχύ το εκδοθέν διάταγμα. (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Πασχάλη Χ' Βασίλη
(1989)1 ΑΑΔ(Ε) 152, Κ.Ο.Τ. ν. Θεωρή
(1989)1 ΑΑΔ(Ε) 255). Ένας από τους παράγοντες που επηρεάζουν το ζήτημα του ισοζυγίου της ευχέρειας είναι η διατήρηση του status quo. Το θέμα αναλύεται στην υπόθεση Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 ΑΑΔ788 στις σελ. 795 -6. Στην παρούσα περίπτωση έχοντας υπόψη ότι το ακίνητο αντικείμενο του διατάγματος αποτελεί και το αντικείμενο της αγωγής και το γεγονός ότι ο Αιτητής έχει το δικαίωμα να διαμένει στο ακίνητο, θεωρώ ότι θα πρέπει να διατηρηθεί το status quo και συνεπώς η διακριτική μου ευχέρεια θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ της διατήρησης του διατάγματος σε ισχύ μέχρι αποπεράτωσης της αγωγής. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω το προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε στις 15.3.2006 οριστικοποιείται μέχρι αποπεράτωσης της αγωγής. Τα έξοδα της αίτησης όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο θα είναι στην πορεία της αγωγής αλλά σε καμία περίπτωση εναντίον του Αιτητή. (Υπ.) .............. Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. /ΑΜ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο