Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου ν. Χαράλαμπου Γιάγκου κ.α., Αρ. Υπόθεσης:4532/06, 6 Οκτωβρίου 2006

(1)(κ) και 20 του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου, Κεφ. 105, όπως τροποποιήθηκε μεταγενέστερα καθώς και κατηγορία παράνομης παραμονής στο έδαφος της Δημοκρατίας, κατά παράβαση των άρθρων 6

(1)(κ) και 19, του ιδίου νόμου, (Κεφ. 105, ανωτέρω). Συγκεκριμένα, του καταλογίζεται ότι ενώ του είχε παραχωρηθεί άδεια εισόδου στη Δημοκρατία και κατ' επέκταση παραμονής, για να προσφέρει τις υπηρεσίες του στον 1ο κατηγορούμενο Χαράλαμπο Γιάγκου, ως εργάτης στη συλλογή σκυβάλων από διάφορα χωριά της Πάφου, από τις 23.9.2004 μέχρι και τις 31.12.2005, κατά παράβαση των αδειών του, παρέμεινε στην Κύπρο μετά την 31η.12.2005 και συνέχισε να εργάζεται στις γεωργικές εργασίες του 1ου κατηγορούμενου, χωρίς άδεια από το Διευθυντή του Τμήματος Μετανάστευσης. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της γραπτής κατάθεσης του Μ.Κ. 2, αστυφύλακα 3468 Ν. Χ"Χριστοδούλου (Τεκμήριο 2), στις 14.5.2006 και περί ώρα 14:00, καταγγέλθηκε στον αστυνομικό σταθμό Παναγιάς, όπου υπηρετούσε και υπηρετεί ακόμη, ότι την ίδια μέρα γύρω στις 12:30, επεσυνέβη ατύχημα στην περιοχή «Καλονάρης» που αποτελεί έδαφος του χωριού Στατός - ΄Αγιος Φώτιος στην Πάφο, στο οποίο τραυματίστηκε ο αλλοδαπός, ινδικής καταγωγής, Prabhjot Singh, ενώ από περαιτέρω εξετάσεις που έγιναν, διαπιστώθηκε ότι ο εν λόγω αλλοδαπός, τραυματίστηκε με χειροκίνητο τρακτέρ, με το οποίο ασχολείτο ο ομοεθνής του Malkeet Signh για την καλλιέργεια αμπελιού. Ο πιο πάνω αναφερόμενος (Malkeet Singh), είχε άδεια παραμονής και εργασίας μέχρι και τις 30.12.

1. ΄Εκτοτε βρισκόταν στην Κύπρο παράνομα. Σύμφωνα πάντοτε με το μάρτυρα, εργοδότης του είναι ο Χαράλαμπος Γιάγκου. Στο σημείο αυτό, θα πρέπει να σημειωθεί, πως δεν έχει αμφισβητηθεί από την Υπεράσπιση, ότι τα δυο τελευταία πρόσωπα, είναι οι κατηγορούμενοι 1 και 2 ή οτιδήποτε άλλο απ' όσα περιέχονται στην κατάθεση του μάρτυρα, ο οποίος ούτε και έχει αντεξεταστεί επί του περιεχομένου της. Από την υπόλοιπη μαρτυρία, που βασικά αποτελείται από το περιεχόμενο της ανακριτικής κατάθεσης του 1ου κατηγορούμενου (Τεκμήριο 1), ο οποίος κλήθηκε ως μάρτυρας κατηγορίας (Μ.Κ. 1), - αφού στο μεταξύ παραδέχθηκε τη σχετική - πρώτη κατηγορία που αντιμετώπιζε και του επιβλήθηκε ποινή, - σε συνδυασμό με το περιεχόμενο της ανακριτικής κατάθεσης του 2ου κατηγορούμενου (Τεκμήριο 3), η οποία κατατέθηκε στο Δικαστήριο εκ συμφώνου, ενώ το περιεχόμενό της δηλώθηκε ως κοινό παραδεκτό γεγονός και ως τέτοιο εγκρίθηκε από το Δικαστήριο, προκύπτουν τα ακόλουθα: Ο 2ος κατηγορούμενος ήρθε στην Κύπρο νόμιμα με άδεια παραμονής και εργασίας, ως εργάτης στο σκυβαλοφόρο του 1ου κατηγορούμενου, καταρχήν μέχρι και την 31η Δεκεμβρίου
2. Ακολούθως, η άδειά του, ανανεώθηκε μέχρι και τις 31.12.
3. Από το Σεπτέμβριο του 2005 - όπως και τον προηγούμενο χρόνο - ο 1ος κατηγορούμενος είχε αποταθεί στο γραφείο κάποιου Χουλιώτη, στον οποίο και ανάθεσε το σύνολο των ενεργειών, για ανανέωση των αδειών του 2ου κατηγορούμενου και για τον επόμενο χρόνο. Δηλαδή, για την περίοδο, από 1.1.2006 μέχρι και 31.12.
4. Συγκεκριμένα, ο Χουλιώτης, που τυγχάνει οικογενειακός φίλος του 1ου κατηγορούμενου, ήταν αυτός στον οποίο αποτάθηκε ο τελευταίος, όταν αποφάσισε να φέρει το 2ο κατηγορούμενο στην Κύπρο και το πρόσωπο που ενεργώντας πάντοτε για λογαριασμό του 1ου κατηγορούμενου, πήρε από αυτόν, όλα τα αναγκαία έγγραφα, για σκοπούς ανανέωσης των αδειών του αλλοδαπού, τόσο για την περίοδο 1.1.2005 μέχρι και 31.12.2005 όσο και για την περίοδο 1.1.2006 μέχρι και 31.12.
5. Στην πρώτη περίπτωση, οι ανανεωμένες άδειες του αλλοδαπού (2ου κατηγορούμενου) είχαν εκδοθεί κανονικά και στάλθηκαν 5 με 6 μήνες μετά. Δηλαδή, μετά την 31η Δεκεμβρίου,
6. Σε σχέση με την αίτηση ανανέωσης των αδειών, για την περίοδο 1.1.2006 μέχρι και 31.12.2006, ο Χουλιώτης, διαβεβαίωσε τον 1ο κατηγορούμενο πως όλα είναι υπό έλεγχο. Εν τέλει, ανανεώθηκαν οι σχετικές άδειες και γι' αυτή την περίοδο. Σύμφωνα πάντοτε με τον 1ο κατηγορούμενο, ο 2ος δεν είχε οποιαδήποτε ανάμιξη ή εμπλοκή στην όλη διαδικασία ανανέωσης των αδειών του, αφού αναλάμβανε τα πάντα ο Χουλιώτης και το γραφείο του. Στη βάση δε των διαβεβαιώσεων του προς τον 1ο κατηγορούμενο, ότι όλα ήταν υπό έλεγχο, ο τελευταίος, έδινε ανάλογες διαβεβαιώσεις στο 2ο κατηγορούμενο. Αποτελεί θέση της υπεράσπισης, ότι ο 2ος κατηγορούμενος, που στη βάση της προαναφερθείσας πρακτικής, δε γνώριζε ότι δεν είχαν ανανεωθεί οι άδειες του για το έτος 2006, όταν στις 14 Μαίου 2006, διαπιστώθηκε ότι ασχολείτο με τις γεωργικές εργασίες του 1ου κατηγορούμενου, θα πρέπει να αθωωθεί, σε εφαρμογή του άρθρου 10 του Ποινικού Κώδικα. Και τούτο γιατί, όλα όσα συνθέτουν την προαναφερόμενη πρακτική ανανέωσης των αδειών του, συνιστούν πραγματική πλάνη. Από την άλλη, αποτελεί θέση της Κατηγορούσας Αρχής, ότι δεν μπορεί να τύχει εφαρμογής το άρθρο 10 του Ποινικού Κώδικα, καθότι, κριτήριο προσδιορισμού της ποινικής ευθύνης του 2ους κατηγορούμενο από πλευράς χρόνου, είναι η 14η Μαίου, 2006, κατά την οποία, ο 2ος κατηγορούμενος ούτε άδεια παραμονής στη Δημοκρατία είχε μα ούτε και άδεια εργασίας. Καταλήγοντας, η κυρία Παπαλαζάρου που εκπροσωπεί την Κατηγορούσα Αρχή, ισχυρίστηκε ότι αποδείχθηκε η ενοχή του 2ου κατηγορούμενου και στις δύο κατηγορίες. Δε νομίζω να καλύπτονται, τα όσα αναντίλεκτα γεγονότα επικαλέστηκε ο ευπαίδευτος δικηγόρος του κατηγορούμενου, από το άρθρο 10 του Ποινικού Κώδικα, υπό την έννοια ότι, δε δέχομαι ότι αυτά συνιστούν πραγματική πλάνη τη εννοία του νόμου. Η ουσία του εγειρόμενου θέματος, έγκειται στο γεγονός, ότι, ούτε ο 1ος μα ούτε και ο 2ος κατηγορούμενος έτυχαν οποιασδήποτε διαβεβαίωσης ή υπόσχεσης από την αρμόδια αρχή - παρά την ακολουθητέα πρακτική υποβολής αίτησης και ανανέωσης των σχετικών αδειών του 2ου κατηγορούμενου για τον προηγούμενο χρόνο - ότι θα συνέβαινε το ίδιο και για το τρέχον έτος και συγκεκριμένα, για την περίοδο 1.1.2006 μέχρι και 31.12.
7. Ούτε και έχει τεθεί ενώπιόν μου, κάποιο στοιχείο μαρτυρίας, που να καταδεικνύει έστω, ότι, είτε ο 1ος είτε ο 2ος κατηγορούμενος, αποτάθηκαν στην αρμόδια αρχή, οποτεδήποτε μετά την υποβολή της σχετικής αίτησης, για να πληροφορηθούν για την πορεία της. Κατά συνέπεια, ο 2ος κατηγορούμενος, δε νομιμοποιείται να επικαλείται την πραγματική πλάνη και το άρθρο 10 του Ποινικού Κώδικα, ως λόγο αθώωσής του. Παρόλα αυτά, όπως θα διαφανεί στη συνέχεια, το περιεχόμενο ενός παραδεκτού γεγονότος, θα οδηγήσει στο επιθυμητό για τον κατηγορούμενο αποτέλεσμα που είναι η αθώωσή του, με βάση το κατηγορητήριο που έχει καταχωριστεί εναντίον του. Και τούτο, με δεδομένο ότι, καθώς έχει νομολογηθεί (Βλ. Γιαννίδης ν. Αστυνομίας

(2002)2 ΑΑΔ 143, 145 και Κ.Ο.Τ. ν. Χαραλάμπους

(2000)2 Α.Α.Δ. 186), αποτελεί νομική αρχή, ότι εκεί όπου υπάρχει σύγκρουση μαρτυρίας με τα παραδεκτά γεγονότα, υπερισχύουν τα παραδεκτά γεγονότα. Στις 27.9.2006 που η υπόθεση ήταν ορισμένη για να δοθεί απόφαση, το Δικαστήριο προχώρησε σε επανάνοιγμά της, για να ζητήσει διευκρινήσεις από τους συνηγόρους για δύο θέματα. Το ένα, απτόταν της ανακριτικής κατάθεσης του 2ου κατηγορούμενου (Τεκμήριο 3) και το άλλο, ως προς το κατά πόσο είχαν εκδοθεί τελικά οι άδειες του κατηγορούμενου για την επίδικη περίοδο (1.1.2006 - 31.12.2006) και αν ναι, κατά πόσο αυτό αποτελούσε παραδεκτό γεγονός. Αναφορικά με το δεύτερο θέμα, που είναι και το σημαντικότερο, η ευπαίδευτη εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχή, προέβηκε στην ακόλουθη δήλωση, η οποία, με τη σύμφωνη γνώμη και του ευπαίδευτου δικηγόρου του κατηγορούμενου και την έγκριση του Δικαστηρίου, αποτελεί κοινό παραδεκτό γεγονός. Ακολουθεί αυτούσια η σχετική δήλωση: «Μετά την τελευταία δικάσιμο, επικοινώνησα με την Υ.Α.Μ και επιβεβαίωσα ότι ο 2ος κατηγορούμενος, ανανέωσε τις άδειες παραμονής και εργασίας του από την 1.1.2006 μέχρι 31.12.2006». Τίθεται το εξής ερώτημα. Παρότι οι εν λόγω άδειες έχουν ως αφετηρία έναρξης την 1η.1.2006 και λήξης την 31η.12.2006, με δεδομένη τη θέση μου ότι κρίσιμος χρόνος για εξέταση τυχόν ύπαρξης ποινικής ευθύνης για το 2ο κατηγορούμενο, είναι η ημερομηνία ανανέωσης από την αρμόδια αρχή των υπό αναφορά αδειών, υπάρχει μαρτυρία ως προς την ημερομηνία αυτή; Η απάντηση είναι αρνητική και δεν επιτρέπονται υποθέσεις για προσδιορισμό αυτού του χρόνου, η ορθότερα αυτής της ημερομηνίας, έστω κι' αν από το σύνολο του υλικού που έχει τεθεί ενώπιόν μου, εύλογα μπορεί κάποιος να αντιληφθεί, ότι, όπως και για τον προηγούμενο χρόνο έτσι και τώρα και οι δύο άδειες πιθανότατα εκδόθηκαν σε χρόνο μετά την έναρξη της περιόδου που καλύπτουν. Ακολουθεί ότι, υπό το φως και όσων έχουν αναφερθεί στη Λοίζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, ο κατηγορούμενος δικαιούται να αθωωθεί τόσο στη 2η όσο και στην 3η κατηγορία. Όμως, παρά την κατάληξή μου αυτή, υπάρχει κάποιο στοιχείο μαρτυρίας, που πιστεύω πως δεν θα πρέπει να περάσει απαρατήρητο. Αποτελεί γεγονός αναντίλεκτο, ότι ο 2ος κατηγορούμενος κατά τον ουσιώδη χρόνο και συγκεκριμένα στις 14.5.2006, ασχολείτο με την καλλιέργεια αμπελιού με χειροκίνητο τρακτέρ και ότι κατά τη διάρκεια της εργασίας του, τραυματίστηκε ο ομοεθνής του Prabhjot Singh. Άλλωστε, το τελευταίο γεγονός, ήταν και η αφορμή για να οδηγηθούν στο εδώλιο του κατηγορουμένου στο πλαίσιο της παρούσας υπόθεσης, τόσο ο 1ος όσο και ο 2ος κατηγορούμενος. Αποτελεί επίσης γεγονός, ότι η άδεια παραμονής και εργασίας του 2ου κατηγορούμενου, ήταν για να εργάζεται στο σκυβαλοφόρο του 1ου κατηγορούμενο και όχι στα αμπέλια του. Με αυτά ως δεδομένα και έχοντας κατά νου, ότι και η τελευταία ανανέωση της άδειας εργασίας του 2ου κατηγορούμενου, ήταν για τον ίδιο σκοπό (εξ ου και η αναφορά σε ανανέωση) είχε αυτός το δικαίωμα να ασχολείται με γεωργικές εργασίες, έστω, στον ίδιο εργοδότη; Αρνητική ασφαλώς είναι η απάντηση. Λαμβάνοντας υπόψη, ότι ο 2ος κατηγορούμενος που εκπροσωπήθηκε από δικηγόρο καθ' όλη τη διάρκεια της δίκης, είχε την ευκαιρία να αμφισβητήσει το πιο πάνω γεγονός και δεν το έπραξε, το οποίο, ανεξάρτητα από τις διάφορες θέσεις που προέβαλε κατά τη δίκη, ακόμη κι' αν αυτές γίνονταν αποδεκτές στην ολότητά τους και πάλι θα στοιχειοθετείτο συγκεκριμένο αδίκημα σε βάρος του (παράβαση των όρων άδειας παραμονής και εργασίας του στην Κύπρο), είμαι διατεθειμένος να τροποποιήσω το κατηγορητήριο, με προσθήκη σχετικής κατηγορίας και στη συνέχεια να τον καταδικάσω σ' αυτή. Και τούτο γιατί, ούτε μεγαλύτερη είναι η ποινή που θα υποστεί από εκείνη στην οποία θα υπόκειτο αν καταδικαζόταν βάση του αρχικού κατηγορητηρίου μα ούτε και μπορεί βάσιμα να γίνει λόγος, για δυσμενή επηρεασμό του στην υπεράσπισή του, για όλους τους λόγους που έχουν αναφερθεί πιο πάνω. Και το ένα και το άλλο, αποτελούν αναγκαίο όρο, για νόμιμη άσκηση της διακριτικής μου ευχέρειας προς αυτή την κατεύθυνση, σύμφωνα με το άρθρο 85

(4)της Ποινικής Δικονομίας. Ακολουθεί η προσθήκη της νέας κατηγορίας. ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Αρ. Κατηγορίας 4 Παράβαση των όρων άδειας παραμονής και εργασίας, κατά παράβαση των άρθρων 2 και 19

(1)(λ) του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου, Κεφ. 105. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Ο 2ος κατηγορούμενος, που είναι αλλοδαπός από την Ινδία και του παραχωρήθηκε ανανεωμένη άδεια παραμονής και εργασίας, για να εργάζεται ως εργάτης στο σκυβαλοφόρο του 1ου κατηγορούμενου, από 1.1.2006 μέχρι 31.12.2006, κατά παράβαση των πιο πάνω αδειών του, στις 14.5.2006, εργαζόταν στις γεωργικές εργασίες του 1ου κατηγορούμενου. Κατ' ακολουθία όσων αναφέρονται πιο πάνω, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή, απότυχε να αποδείξει την ενοχή του 2ου κατηγορούμενου στις κατηγορίες 2 και 3, οπότε αυτός αθωώνεται. Αντίθετα, στην 4η κατηγορία κρίνεται ένοχος. (Υπ.) ................................................. Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής .../Χ.Κ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο