← Κύπρος

Selenior Non Mtallics Limited κ.α. ν. Westside Enterprises Limited κ.α., Αρ. Αγωγής: 1236/02, 24.10.2006

Selenior Non Mtallics Limited κ.α. ν. Westside Enterprises Limited κ.α., Αρ. Αγωγής: 1236/02, 24.10.2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2006:A50 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Λάρμου Παπαδήμα, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1236/02 Μεταξύ:

  1. Selenior Non Mtallics Limited, εξ Ανδρολίκου
  2. Λατομείο Παναγιώτου & Υιοί Λίμιτεδ, εξ Αργάκας Εναγόντων - και -
  3. Westside Enterprises Limited, εκ Πάφου
  4. Εύρος Νεοφύτου, εκ Πάφου Εναγομένων --------------------------------- Ημερομηνία: 24.10.2006 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κ. Σάββα Για Εναγόμενους 1: κα. Καρακώστα Για Εναγόμενο 2: κ. Χουβαρτάς --------------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ενώ η ακροαματική διαδικασία της υπόθεσης βρισκόταν υπό εξέλιξη στο στάδιο που ο Εναγόμενος 2 ξεκίνησε να προβάλλει την υπεράσπιση του, εγέρθηκε προς εξέταση το ακόλουθο θέμα. Ενώ ο πρώτος μάρτυρας του Εναγόμενου 2 κατέθετε ενώπιον του Δικαστηρίου στο στάδιο της κύριας εξέτασης, η συνήγορος των Εναγομένων 1 ήγειρε ένσταση σε ερώτηση που του υποβλήθηκε από το δικηγόρο του Εναγομένου
  5. Το Δικαστήριο έθεσε στη κα Καρακώστα το ερώτημα κατά πόσο μπορούσε να το πράξει λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι μεταξύ των δυο Εναγομένων δεν είχαν ανταλλαγεί δικόγραφα και δεν υπήρχε μεταξύ τους καμιά δικογραφημένη διαφορά. Η συνήγορος υπεραμύνθηκε του δικαιώματος της αυτού όπως και του δικαιώματος της να αντεξετάσει τους μάρτυρες του Εναγομένου 2 και η υπόθεση αναβλήθηκε για την επόμενη μέρα για να προετοιμασθούν οι συνήγοροι για να αγορεύσουν για το συγκεκριμένο θέμα. Κατά την αγόρευση της η ευπαίδευτη συνήγορος των Εναγομένων 1 υποστήριξε το δικαίωμα της για συμμετοχή στη διαδικασία, δικαίωμα που όπως είπε πηγάζει από τους κανόνες της φυσικής δικαιοσύνης και από το γεγονός ότι την ίδια εκείνη μέρα, στις 19.10.2006 δηλαδή, οι πελάτες της καταχώρησαν ειδοποίηση συνεισφοράς προς τον συνεναγόμενο τους Εναγόμενο 2, Εύρο Νεοφύτου δυνάμει της Δ.10 Θ12

(1)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Ήταν η θέση της ότι η ειδοποίηση μπορούσε να καταχωρηθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας γιατί κανένας χρονικός περιορισμός δεν τίθεται από τους Θεσμούς. Η καταχώρηση της ειδοποίησης κατέστη αναγκαία μετά τα όσα αναφέρθηκαν από το μάρτυρα και τα οποία κατέστησαν εμφανές ότι επήλθε συμπαιγνία μεταξύ των Εναγόντων και του Εναγόμενου
  1. Για τους πιο πάνω λόγους είχε το δικαίωμα να υπερασπιστεί τους πελάτες της, εγείροντας ενστάσεις και αντεξετάζοντας τους μάρτυρες του Εναγομένου
  2. Αντίθετη ήταν η θέση των συνηγόρων των Εναγόντων και του Εναγομένου
  3. Ο κ. Σάββα ισχυρίσθηκε ότι η πλευρά των Εναγομένων 1 δεν δικαιούται να αντεξετάσει τους μάρτυρες του Εναγομένου 2 καθότι σύμφωνα με την Δ.38 Θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η δυνατότητα αντεξέτασης προσφέρεται μόνο για μάρτυρα του «αντίθετου» διάδικου. Υποστήριξε περαιτέρω ότι οι Εναγόμενοι 2 δεν δικαιούνται στο στάδιο αυτό να καταχωρήσουν ειδοποίηση συνεισφοράς αφού αυτή έπρεπε να καταχωρηθεί προγενέστερα. Ο κ. Χουβαρτάς αγορεύοντας υιοθέτησε τα όσα ανάφερε ο συνήγορος των Εναγόντων και πρόσθεσε ότι δεν θα πρέπει να επιτραπεί η αντεξέταση των μαρτύρων του Εναγομένου 2 από τη δικηγόρο των Εναγομένων 1 καθότι ούτε και στους ίδιους επετράπηκε να αντεξετάσουν τους μάρτυρες των Εναγομένων
  4. Ανάφερε επίσης ότι η ειδοποίηση συνεισφοράς, του δόθηκε πέντε λεπτά πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας χωρίς να του επιδοθεί. Εξετάζοντας το ιστορικό της παρούσας υπόθεσης όπως προκύπτει από το φάκελλο της διαδικασίας διαφαίνεται ότι το κλητήριο ένταλμα καταχωρήθηκε στις 5.4.
  5. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 εκπροσωπήθηκαν αρχικά από την ίδια δικηγόρο η οποία καταχώρησε εμφάνιση για τους Εναγομένους 1 στις 18.4.2002 και για τον Εναγόμενο 2 στις 21.6.
  6. Ακολούθως στις 13.9.2002 καταχωρήθηκε και για τους δύο Εναγόμενους κοινή Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης. Στην πορεία της υπόθεσης και πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας ο Εναγόμενος 2 καταχώρησε την 1.6.2006 εμφάνιση με διαφορετικό δικηγόρο χωρίς να προβεί σε κανένα διάβημα για τροποποίηση των δικογραφημένων ισχυρισμών του πελάτη του. Η ακροαματική διαδικασία της υπόθεσης ξεκίνησε στις 16.6.
  7. Τόσο οι Ενάγοντες όσο και οι Εναγόμενοι 1 παρουσίασαν και έκλεισαν την υπόθεση τους και ενώπιον του Δικαστηρίου καταθέτει ο πρώτος μάρτυρας του Εναγομένου
  8. Στις 19.10.06 οι Εναγόμενοι 1 καταχώρησαν ειδοποίηση συνεισφοράς προς τον συνεναγόμενο τους Εύρο Νεοφύτου δυνάμει της Δ.10 Θ.12
(1)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία όπως προκύπτει από το φάκελο δεν έχει επιδοθεί. Η Δ.10 Θ.12 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας παρέχει τη δυνατότητα στον Εναγόμενο που απαιτεί εναντίον άλλου Εναγομένου συνεισφορά ή αποζημίωση, να εκδώσει και επιδώσει στον άλλο Εναγόμενο χωρίς άδεια, ειδοποίηση στην οποία να εξειδικεύεται η απαίτηση ή το ζήτημα. Στο Annual Practice του 1958, τεύχος 1, σ. 398 όπου επεξηγείται η εφαρμογή της Αγγλικής Διαταγής 16(Α) r. 12
(1)που είναι πανομοιότυπη με τη Δ.10 Θ.12 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας αναφέρονται τα ακόλουθα: «Except where the two defendants are sued as joint tort-feasors liable in respect of the same damage, it is necessary for a defendant who claims against his co-defendant relief of any of the kinds mentioned in the rule to issue and serve upon him a third party notice under this rule and a summons for third party directions under r. 7». Στην παρούσα υπόθεση η απαίτηση των Εναγόντων δεν βασίζεται σε αδικοπραξία αλλά σε αξίωση που προκύπτει μέσα από ισχυριζόμενη συμβατική σχέση για ενοικίαση κάποιου μηχανήματος το οποίο σύμφωνα με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς των Εναγόντων παραχώρησαν για χρήση στον Εναγόμενο 2 έναντι συμφωνηθέντος και/ή εύλογου ενοικίου £120.00.- ημερησίως. Από τη στιγμή που οι δύο Εναγόμενοι δεν ενάγονται για κοινή αδικοπραξία (joint tort feasors), σε σχέση με την ίδια βλάβη θα έπρεπε ο Εναγόμενος που έχει αξίωση εναντίον του συνεναγόμενου του, στην προκειμένη περίπτωση οι Εναγόμενοι 1 εναντίον του Εναγομένου 2, να εκδώσουν και να επιδώσουν σε αυτόν ειδοποίηση τριτοδιάδικου και στη συνέχεια να υποβάλουν αίτηση για οδηγίες τροτοδιάδικου. Από τη στιγμή που οι Εναγόμενοι 1 δεν έπραξαν με τον πιο πάνω τρόπο, δεν έχουν δικαίωμα να συμμετέχουν ενεργά και να λαμβάνουν μέρος στη μεταξύ των Εναγόντων και του Εναγομένου 2 διαδικασία. Καμιά αντιδικία δεν υπάρχει μεταξύ τους, κανένας δικογραφημένος ισχυρισμός του ενός έναντι του άλλου και συνεπώς κανένα επίδικο θέμα προς επίλυση. Συμφωνώ με την εισήγηση του κ. Σάββα ότι η Δ.38 Θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας παρέχει τη δυνατότητα αντεξέτασης μάρτυρα του «αντιθέτου» διαδίκου κάτι που δεν ισχύει στην παρούσα περίπτωση αφού καμιά διαφορά δεν υπάρχει μεταξύ των δυο Εναγομένων. Η διαδικασία που θα έπρεπε να ακολουθηθεί έχει ρητά ξεκαθαρισθεί στην υπόθεση Γεώργιος Ιωαννίδης v. Νικόλα Χαραλάμπους
(1992)Α.Α.Δ. 558. Σε αυτή αποφασίσθηκε ότι όταν υπάρχει απαίτηση Εναγομένου προς συνεναγόμενο, που δεν πηγάζει από την ίδια αδικοπραξία, πρέπει να ακολουθείται παρόμοια διαδικασία με αυτή που ακολουθείται στην περίπτωση έκδοσης ειδοποίησης τριτοδιάδικου. Παρόλο που μετά τα όσα έχουν αναφερθεί πιο πάνω, το θέμα έχει αποκρυσταλλωθεί αξίζει περαιτέρω να σημειωθεί ότι και για την καταχωρηθείσα ειδοποίηση συνεισφοράς δεν ακολουθήθηκε η ορθή διαδικασία. Στην Ετήσια Δικονομική Πρακτική του 1958 που αναφέρθηκε πιο πάνω στη σ. 398 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Where one defendant as against another defendant is alleging a right to discovery, it is essential that a notice claiming contribution should have been served. In such a case the procedure of one defendant who claims contribution not serving a notice which was approved in Croston v. Vaughan, [1938] 1 K.B. 540, is unsatisfactory (Clayson v. Rolls Royce, [1951] 1 K.B.746, C.A.)». Και στη συγκεκριμένη περίπτωση τέτοια επίδοση δεν έχει γίνει. Ενόψει των πιο πάνω δεν κρίνεται αναγκαίο να εξετασθεί κατά πόσο οι Εναγόμενοι 1 είχαν στο προχωρημένο αυτό στάδιο της διαδικασίας το δικαίωμα να καταχωρήσουν τέτοια ειδοποίηση. Συνακόλουθα η ένσταση απορρίπτεται. (Υπ.) ................................................ Μ. Λάρμου Παπαδήμα, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής .../Ο.Ρ., Ε.Π. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.