Katya Damyanova ν. Lynne Angela Brown κ.α., Αρ. Αγωγής: 754/04, 16 Νοεμβρίου 2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2006:A61 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Σωκράτους, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 754/04 Μεταξύ: Katya Damyanova, από τη Βουλγαρία Ενάγουσας και
- Lynne Angela Brown Γρίβα Διγενή 100, Αργάκα
- RENTSARA Ltd Λεωφόρος Βύρωνος 2, Λευκωσία Εναγομένων ---------------------- Ημερομηνία: 16 Νοεμβρίου 2006 Αίτηση για ασφάλεια εξόδων Για Εναγόμενη 2 - Αιτήτρια : κ. Σαββίδης για κ. Κιτρομηλίδη Για Ενάγουσα - Καθ' ης η αίτηση: κ. Χλωρακιώτης ------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ------------------------- Η ενάγουσα κατάγεται από τη Βουλγαρία και ενάγει υπό την ιδιότητα της σαν κληρονόμος και δικαιούχος της περιουσίας του συζύγου της Gencho Asenov Damyanov, αποβιώσαντα. Ο ανωτέρω, έχασε τη ζωή του συνεπεία τροχαίου δυστυχήματος το οποίο επεσυνέβη στις 29.3.2002 για το οποίο καταλογίζεται ευθύνη και αμέλεια στις εναγόμενες. Με την παρούσα αίτηση η εναγόμενη 2 επιδιώκει την παροχή ασφάλειας για τα έξοδα τους εκ μέρους της ενάγουσας για ποσό ύψους £5.
- Τα γεγονότα που υποστηρίζουν την αίτηση παρέχονται με την ίδια την αίτηση και δίδονται με τις υποπαραγράφους (ε) και (στ) οι οποίες παρατίθενται αυτολεξεί: «(ε) Από την Έκθεση Απαίτησης φαίνεται ότι η Ενάγουσα είναι αλλοδαπή, μόνη κάτοικος Βουλγαρίας και στερείται περιουσίας στη Κύπρο. (στ) Ενόψει των ανωτέρω σε περίπτωση που η αγωγή απορριφθεί οι Εναγόμενοι 2 δεν θα μπορούν να ανακτήσουν τα έξοδα τα οποία θα υποστούν στην παρούσα αγωγή.» Εκ μέρους της ενάγουσας, κατεχωρήθη ειδοποίηση ένστασης με την οποία εγείρονται τρεις λόγοι ένστασης: «(α) Η Αίτηση είναι ουσία αβάσιμη. (β) Η Αίτηση στερείται νομικού και πραγματικού υπόβαθρου. (γ) Η Αίτηση δεν συνοδεύεται από Ένορκο Δήλωση οποιουδήποτε μάρτυρα ώστε να αποδεικνύονται οι ισχυρισμοί των Αιτητών και τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται δεν προκύπτουν από το φάκελο της υπόθεσης.» Η ένορκη δήλωση της δικηγόρου κας Στεφανίας Φλωράκη, που συνοδεύει την ένσταση, επαναλαμβάνει και αναλύει τους λόγους ένστασης. Προβάλλει περαιτέρω τον ισχυρισμό ότι η εναγόμενη 2 δεν αναφέρει την ύπαρξη οποιασδήποτε καλής υπεράσπισης και εκφράζει την πίστη ότι η καταχώρηση της αίτησης πριν την καταχώρηση της Έκθεσης Υπεράσπισης, έχει σαν μοναδικό σκοπό να παρεμποδίσει την ενάγουσα από του να διεκδικήσει την απαίτηση της. Υποδεικνύει ότι η αιτήτρια δεν έχει στοιχειοθετήσει κανένα ισχυρισμό που να καταδεικνύει την οικονομική κατάσταση και την οικονομική δυνατότητα της ενάγουσας. Δηλώνει όμως η ίδια κατωτέρω, ότι η ενάγουσα μετά το θάνατο του συζύγου της εργάζεται σαν ιδιωτική υπάλληλος με ιδιαίτερα χαμηλό εισόδημα, το οποίο μετά δυσκολίας καλύπτει τις ανάγκες της ίδιας και της θυγατέρας της, η οποία είναι φοιτήτρια. Εκφράζει δε την πεποίθηση ότι, η έκδοση διαταγής από το Δικαστήριο για καταβολή από μέρους της ενάγουσας οποιασδήποτε ασφάλειας για τα έξοδα, θα ισοδυναμούσε με στέρηση του συνταγματικού δικαιώματος της για προώθηση της αξίωσης της εναντίον της εναγόμενης 2 η οποία ευθύνεται για τις ζημιές που υπέστη η ενάγουσα από το θάνατο του συζύγου της. Ο κ. Σαββίδης, αγορεύοντας για υποστήριξη της αίτησης, υιοθέτησε απλά την αίτηση και κυρίως την παράγραφο (ε) αυτής. Απ' την αντίπερα όχθη, ο κ. Χλωρακιώτης αφού υιοθέτησε την ένσταση και την ένορκη δήλωση, προέβη σε ανάλυση της Δ.60 και παρέπεμψε σε σχετική επί του θέματος νομολογία. Υπογράμμισε κυρίως το γεγονός ότι η καταβολή ασφάλειας για τα έξοδα, γίνεται πάντοτε σε συνδυασμό με το άρθρο 30
(2)του Συντάγματος και την ευχέρεια και το δικαίωμα του κάθε ενός για προσφυγή στο Δικαστήριο. Υπέδειξε ότι απαιτούνται τρεις προϋποθέσεις οι οποίες πρέπει να συντρέχουν σωρευτικά για άσκηση της εξουσίας του Δικαστηρίου, σύμφωνα με τη Δ.60. (α) Ο καθ' ου η αίτηση να είναι αλλοδαπός και να διαμένει μόνιμα στο εξωτερικό, προϋπόθεση που δέχθηκε ότι υπάρχει στην κρινόμενη περίπτωση. (β) Ο καθ' ου η αίτηση να στερείται κινητής ή άλλης περιουσίας στην Κύπρο, γεγονός που δεν προκύπτει από το φάκελο της υπόθεσης και έπρεπε να υποστηρίζεται με ένορκη δήλωση. (γ) Ο αιτητής να έχει καλή υπόθεση. Στην κρινόμενη περίπτωση, δεν κατεχωρήθη Έκθεση Υπεράσπισης από την οποία να αναδεικνύεται η ισχύς της υπόθεσης της εναγόμενης 2 - αιτήτριας και επομένως, η αίτηση είναι πρόωρη. Η Δ.48 θ 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, καταγράφει τις περιπτώσεις, όπου δεν απαιτείται η αίτηση να συνοδεύεται από ένορκη δήλωση. Σ' αυτή κατατάσσεται η Δ.60 με την εξής επισήμανση: «Δ.60 για ασφάλεια εξόδων, αν το γεγονός στο οποίο στηρίζεται είναι η διαμονή του ενάγοντα εκτός Κύπρου και τα τέτοια γεγονότα εμφαίνονται στο φάκελο της διαδικασίας». Η διαμονή της ενάγουσας εμφαίνεται από τη δικογραφία. Δεν εμφαίνεται όμως οποιοδήποτε άλλο γεγονός, το οποίο για να αξιολογηθεί κατάλληλα, θα πρέπει να προσφέρεται με ένορκη δήλωση άλλως αγνοείται. Η αίτηση βασίζεται στη Δ.60 Θ. 1 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, η οποία όπως έχει τροποποιηθεί, προνοεί τα εξής: "A plaintiff (and, in respect of a counter-claim which is not merely in the nature of a set-off, a defendant) ordinarily resident out of Cyprus may, at any stage of the action, be ordered to give security for costs, though he may be temporarily resident in Cyprus. Νοείται ότι αλλοδαποί εργαζόμενοι με χαμηλό εισόδημα εξαιρούνται οποιασδήποτε διαταγής για παροχή ασφάλειας εξόδων" Οι προϋποθέσεις που τίθενται από την εν λόγω διάταξη και τη νομολογία για την έκδοση ή μη ασφάλειας είναι: (α) ο ενάγων να έχει τη συνήθη κατοικία του στο εξωτερικό, (β) η μη κατοχή εκ μέρους του περιουσίας στην Κύπρο και κυρίως ακίνητης και (γ) η ισχύς της υπόθεσής του [Baljinder Singh v. Υπουργού Εσωτερικών, Πολ. Έφεση 110/05, ημερομηνίας 23.5.05 και ΄Ελενας Χαραλάμπους v. Αρέστη Χαραλάμπους, Εφ. Αρ. 137 (Οικ. Δικ.), ημερομηνίας 27.6.02]. Η απλή βέβαια αναφορά για υποστήριξη τέτοιας αίτησης πως ο ενάγων δεν είναι κάτοικος Κύπρου χωρίς άλλο στοιχείο που να δείχνει ότι αν αυτός αποτύχει στην αγωγή του πιθανό να μην αποζημιωθεί ο εναγόμενος για τη δικαστική δαπάνη που υπέστη δεν είναι αρκετή [Avtar Singh v. Πλοίου Alsalam Boccacio 98
(2000)1 A.A.Δ 1818]. Όπως διαπιστώνεται στην κρινόμενη αίτηση, αυτό έχει γίνει. Ο αιτητής, δεν έχει προσφέρει γεγονότα με τα οποία να παρουσιάζεται η ενάγουσα να στερείται περιουσίας στην Κύπρο, ώστε να είναι αδύνατη η εκτέλεση τυχόν απόφασης για τα έξοδα εναντίον της. Πέραν τούτου, υπάρχουν και άλλα γεγονότα και στοιχεία, τα οποία εξετάζονται κατωτέρω και τα οποία συνηγορούν υπέρ της μη αποδοχής του αιτήματος. Η επαγγελματική ιδιότητα του οποιουδήποτε ενάγοντα δεν μπορεί να αγνοηθεί και να μη λαμβάνεται υπόψη, ώστε να ανιχνευθεί αν έχει την οικονομική δυνατότητα να παράσχει οποιαδήποτε εγγύηση. Το δικαίωμα πρόσβασης στο Δικαστήριο πρέπει να διασφαλίζεται αφού η ελεύθερη πρόσβαση στο Δικαστήριο κατοχυρώνεται από το άρθρο 30 του Συντάγματος. Αυτή η αρχή οδήγησε το Ανώτατο Δικαστήριο στην απόφαση να τροποποιήσει τη Δ.60 Κ. 1 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας με την προσθήκη της επιφύλαξης που καταγράφεται στο τέλος της Δ.60 [Singh (ανωτέρω)]. Στην Avtar Singh (ανωτέρω), όπου αφορούσε Ινδό, ο οποίος ενώ εργαζόταν σαν ναύτης, τραυματίσθηκε όταν το πλοίο του συγκρούσθηκε με άλλο, εντός κυπριακού λιμανιού, υιοθετήθηκε η αρχή του δικαιώματος προσφυγής στο Δικαστήριο με αναφορά και στην εξαίρεση του Καν.
- Στην κρινόμενη βέβαια περίπτωση, η ενάγουσα δεν εμπίπτει στην εξαίρεση του Καν. 60, αφού δεν είναι η ίδια εργάτρια εργαζόμενη στην Κύπρο. Είναι όμως η χήρα εργάτη ο οποίος μετανάστευσε στην Κύπρο και εργαζόταν εδώ. Εκείνο όμως που πρωτίστως ενδιαφέρει είναι η οικονομική δυνατότητα αυτής. Εξαρτιόταν, όπως αναφέρει, από την εργασία του συζύγου της, το οποίο αποτελούσε και το μοναδικό της εισόδημα ενώ τώρα εργάζεται η ίδια, λαμβάνοντας ιδιαίτερα χαμηλό μισθό, με τον οποίον πρέπει να φροντίσει τον εαυτό της και τη φοιτήτρια κόρη της. Καθοδηγητική επί του θέματος είναι η απόφαση Vincent David Conway v. Νεόφυτου Ηλία, Πολ. Έφεση 11265, ημερομηνίας 21.10.
- Στη ρηθείσα απόφαση ο ενάγων-εφεσείων, Άγγλος, μόνιμος κάτοικος του Ηνωμένου Βασιλείου, είχε τραυματισθεί κατά τη διάρκεια προσωρινής παραμονής του στην Κύπρο. Είχε υποστεί ακρωτηριασμό του ποδιού του και κατέστη ανίκανος για εργασία. Η αγωγή που κατεχώρησε εναντίον του εναγομένου για αποζημιώσεις, απερρίφθη. Κατεχώρησε έφεση και ο εναγόμενος-εφεσίβλητος αιτήθηκε έκδοση διατάγματος ασφάλειας εξόδων, επικαλούμενος την απόρριψη της αγωγής του ενάγοντα και τη μη πληρωμή των εξόδων του. Ο ενάγων-εφεσείων επικαλέσθηκε αδυναμία λόγω έλλειψης οικονομικών πόρων. Το αίτημα του εναγομένου δεν έγινε δεκτό και με επίταση υπογραμμίσθηκε στη σελίδα 4 της απόφασης: "Αντιμετωπίζει, όμως, ο αιτητής - εφεσίβλητος άλλο ανυπέρβλητο κώλυμα στην προώθηση του αιτήματός του, το οποίο προκύπτει από την οικονομική αδυναμία του καθ΄ ου η αίτηση - εφεσείοντος να ανταποκριθεί στο αίτημα αυτό. Η απόφαση στην Continental Ins. Co. of Hampshire v. O´ Regan
(1998)1 Α.Α.Δ. 1087, διαγράφει το πλαίσιο άσκησης της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου κάτω από τη Δ.60, Θ. 1, υπό το πρίσμα των συνταγματικών διατάξεων που κατοχυρώνουν το δικαίωμα πρόσβασης του ατόμου στη Δικαιοσύνη. Ως υπέδειξε το Δικαστήριο στην Continental Ins. Co. of Hampshire v. O´ Regan, η ασφάλεια για τα έξοδα παρέχεται υπό το πρίσμα των διατάξεων του Άρθρου 30.2 του Συντάγματος και των αντίστοιχων διατάξεων του Άρθρου 6
(1)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, οι οποίες κατοχυρώνουν την πρόσβαση του ατόμου στο Δικαστήριο ως θεμελιώδες δικαίωμά του. Συναρτάται, τοιουτοτρόπως, η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου με τη δυνατότητα του ενάγοντος ή του εφεσείοντος, ως η περίπτωση, ανάλογα με την οικονομική του ευχέρεια, να παράσχει την εξαιτούμενη ασφάλεια. Εφόσον δε διαθέτει τα μέσα, το αίτημα απορρίπτεται. Ο λόγος της απόφασης αυτής συμπυκνώνεται στην πρόταση ότι δε χωρεί διαταγή για την παροχή ασφάλειας για τα έξοδα, όπου η έκδοσή της απολήγει σε στέρηση του δικαιώματος πρόσβασης στο Δικαστήριο του ενάγοντος ή του εφεσείοντος." Τονίσθηκε περαιτέρω στην Continental (ανωτέρω) πως: "η έκδοση διαταγής για εξασφάλιση εξόδων δεν πρέπει να παραγνωρίζει την οικονομική κατάσταση του προσώπου εναντίον του οποίου στρέφεται. Με εξαίρεση ορισμένες αναγνωρισμένες περιπτώσεις - της αφερέγγυας εταιρείας (βλ. άρθρο 382 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113), του αναξιόχρεου μόνο κατ΄ όνομα ενάγοντος ή του εκδηλώσαντος με εσκεμμένες ενέργειες την πρόθεση να αποφύγει εν καιρώ τις όποιες δικές του εκ της αντιδικίας υποχρεώσεις - η οικονομική αδυναμία ενάγοντος δεν αποτελεί λόγο για εξασφάλιση των εξόδων εναγομένου: βλ. Michiels v. The Empire Palace Ltd [1892] 66 L.T.R. 132. Το ίδιο δεν πρέπει η οικονομική αδυναμία ενάγοντος εκτός δικαιοδοσίας να απολήγει σε στέρηση της πρόσβασής του στο Δικαστήριο." Έχοντας όλα τα ανωτέρω υπόψη κρίνεται πως η έκδοση του διατάγματος θα στερούσε την ευκαιρία και το δικαίωμα στην ενάγουσα να περατώσει την αγωγή και διεκδικήσει όσα στο τέλος της ημέρας διαφανεί ότι δικαιούται. Συνεπώς η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της ενάγουσας - καθ' ης η αίτηση και εναντίον της εναγόμενης 2 - αιτήτριας. (Υπ.) ................ Δ. Σωκράτους, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής ../.Γ.Ι. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο