← Κύπρος

ΛΑΙΚΗ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ (ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕΙΣ) ΛΤΔ ν. ΔΗΜΟΣ ΧΑΤΖΗΝΕΟΚΛΕΟΥΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 2297/02, 28 Νοεμβρίου 2006

ΛΑΙΚΗ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ (ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕΙΣ) ΛΤΔ ν. ΔΗΜΟΣ ΧΑΤΖΗΝΕΟΚΛΕΟΥΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 2297/02, 28 Νοεμβρίου 2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2006:A64 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Σωκράτους, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2297/02 Μεταξύ: ΛΑΙΚΗ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ (ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕΙΣ) ΛΤΔ Ενάγουσα και

  1. ΔΗΜΟΣ ΧΑΤΖΗΝΕΟΚΛΕΟΥΣ
  2. ΘΕΟΦΑΝΗΣ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ
  3. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΣΙΜΩΝΟΣ
  4. ΚΥΠΡΟΣ ΚΟΥΡΟΥΣΙΗΣ
  5. ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΘΕΟΛΟΓΟΥ Εναγομένων ---------------------- Ημερομηνία: 28 Νοεμβρίου 2006 Αίτηση Τροποποίησης της Έκθεσης Υπεράσπισης Δια Ενάγοντες: κ. Π. Ευθυμίου με κ. Τ. Συμιλλίδη Δια Εναγόμενους 1 και 3: κ. Λ. Διομήδου για κ. Κ. Καλλή Δια Εναγόμενο 4: κα Χ'Γεωργίου Δια Εναγόμενους 5 και 6: κα Περγαντή ------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ------------------------- Οι ενάγοντες συνήψαν σύμβαση ενοικιαγοράς με τον εναγόμενο 1 δυνάμει της οποίας ενοικίαζε τρία οχήματα, έναντι ποσού £110.000 πλέον £29.227,24 δικαιώματα ενοικιαγοράς. Οι εναγόμενοι 2 - 6 φέρονται και ενάγονται σαν εγγυητές του εναγόμενου
  6. Η υπεράσπιση των εναγομένων 1 και 3, είναι πως η επίδικη συμφωνία είναι άκυρη διότι είναι εικονική, αφού η πραγματική συναλλαγή ήταν συγκεκριμένο δάνειο προς τον εναγόμενο 1, με τόκο παράνομο και ότι τα δικαιώματα ενοικιαγοράς είναι στην πραγματικότητα κεφαλαιοποιημένοι τόκοι. Ότι, οι φερόμενοι σαν έμποροι C & A Simonos Ltd ουδέποτε πώλησαν τα ενοικιαγορασθέντα αντικείμενα. Την ίδια υπεράσπιση, προβάλλει και ο εναγόμενος
  7. Προβάλλει επιπρόσθετα, τον ισχυρισμό ότι οι ενάγοντες και/ή ο εναγόμενος 1 τον ξεγέλασαν κατά την υπογραφή της συμφωνίας, αφού του παρουσίασαν ένα μη συμπληρωμένο, στα ουσιώδη σημεία του, έγγραφο. Ισχυρίζεται επίσης ότι ναι μεν υπέγραψε σαν εγγυητής το έγγραφο ενοικιαγοράς, αλλά πιστεύοντας, διότι έτσι του παρέστησαν, ότι παρείχε εγγύηση για την Westside Enterprises Ltd και/ή την C & A Simonos Ltd για σκοπούς χρηματοδότησης των εταιρειών αυτών, για να αγοράσουν μετοχές. Παρόμοιες υπερασπίσεις προέβαλαν οι εναγόμενοι 5 και
  8. Αυτοί είναι εν ολίγοις, οι δικογραφημένοι ισχυρισμοί των διαδίκων. Διαρκούσης της ακροαματικής διαδικασίας, αφού συμπληρώθηκε η υπόθεση για τους ενάγοντες και τους εναγόμενους 1 και 3 (η υπόθεση για τον εναγόμενο 2 αποσύρθηκε), κατεχωρήθη εκ μέρους του εναγόμενου 4 η παρούσα αίτηση με την οποία επιδιώκει τροποποίηση της Έκθεσης Υπεράσπισης με την προσθήκη της πιο κάτω παραγράφου: «Περεταίρω και/ή διαζευκτικά και χωρίς επηρεασμό των όσων πιο πάνω αναφέρονται ο Εναγόμενος 4 ισχυρίζεται ότι οι Ενάγοντες κωλύονται δια διαγωγής και/ή εγγράφων από του να προωθούν την Αγωγή και την σχετική απαίτηση με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο καθότι η εγειρόμενη αξίωση αφορά δοσοληψία η οποία έγινε στα πλαίσια της γενικότερης δικαιοπραξίας μεταξύ Εναγόντων από την μία και Εναγομένων μετά της Westside Enterprises Ltd και της εταιρείας C & A Simonos Ltd ως θυγατρικής εταιρείας της Westside Enterprises Ltd από την άλλη, και ως τέτοια δεν είναι δυνατό να διεκδικηθεί και/ή να εισπραχθεί καθότι οι Ενάγοντες με έγγραφη Συμφωνία ημερ. 20/11/03 μεταξύ Εναγόντων και Εναγομένου 4, την οποία υπέγραψαν και/ή αποδέχθηκαν μεταξύ άλλων και οι Εναγομένοι 1, 2, 3, 5 και 6, απάλλαξαν τον Εναγόμενο 4 από κάθε υποχρέωση του ως εγγυητή της Westside Enterprises Ltd». Η ανάγκη για τροποποίηση προέκυψε, όπως υποστηρίζει με την ένορκη του δήλωση ο εναγόμενος 4, μετά τη μαρτυρία του κ. Δουκανάρη (Μ.Ε.1) εκ μέρους των εναγόντων και αυτή των εναγόμενων 1 και 3, όπου διεφάνη ότι η επίδικη συμφωνία ενοικιαγοράς εντάσσεται στα πλαίσια εξυπηρέτησης της γενικότερης συμφωνίας μεταξύ εναγόντων και εναγομένου 1, υπό την ιδιότητα του σαν διευθυντής της Westside Enterprises Ltd και της θυγατρικής της, C & A Simonos Ltd. Όμως ο ίδιος έχει απαλλαχθεί από τις ευθύνες του σαν εγγυητής των ανωτέρω εταιρειών, με έγγραφη Συμφωνία Διακανονισμού ημερ. 20.11.2003, η οποία καταρτίσθηκε μεταξύ του και των εναγόντων. Πιστεύει ότι η τροποποίηση της Έκθεσης Υπεράσπισης είναι απαραίτητη ώστε να συνάδει με τη μαρτυρία και για να μπορεί να γίνει επίκληση της ανωτέρω συμφωνίας για την απαλλαγή του. Οι εναγόμενοι 1 και 3 δήλωσαν ότι δεν φέρουν ένσταση για την τροποποίηση, αλλά ζήτησαν έξοδα. Η δήλωση όμως αυτή έγινε σε μία εμφάνιση μόνο χωρίς να λάβουν μέρος στην εν γένει διαδικασία και χωρίς να παραστούν στην ακροαματική διαδικασία. Οι εναγόμενοι 5 και 6, δήλωσαν ότι θα δεσμευθούν από το αποτέλεσμα και δεν ζήτησαν έξοδα. Η αίτηση συνάντησε την ένσταση των εναγόντων, οι οποίοι με την ειδοποίηση ένστασης, προβάλλουν επτά λόγους ένστασης. Μεταξύ αυτών, ότι με την αιτούμενη τροποποίηση εισάγεται νέα βάση υπεράσπισης και νέα στοιχεία, γεγονός που θα τους αποστερήσει το δικαίωμα να ετοιμάσουν την υπόθεση τους, αφού έχουν ήδη προσφέρει τη μαρτυρία τους. Ότι υπάρχει καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης και ότι οι ισχυρισμοί του περί απαλλαγής, δημιουργεί σοβαρό νομικό πρόβλημα διότι αντιστρέφει το βάρος απόδειξης και θα έπρεπε ο εναγόμενος 4 να δώσει μαρτυρία πριν τους ενάγοντες. Γεγονός βέβαια που δεν μπορεί να γίνει, αφού οι ενάγοντες έχουν ολοκληρώσει τη μαρτυρία τους. Ο έβδομος λόγος ένστασης, αφορούσε μία παρατυπία στην αίτηση η οποία όμως με αίτημα της συνηγόρου του αιτητή και τη συγκατάθεση των καθ' ων η αίτηση, εδιορθώθη και εθεραπεύθη. Δηλαδή, παρουσιαζόταν, αφού έτσι αναγραφόταν, ότι η αίτηση έγινε εκ μέρους της Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις Λτδ), ενώ ο αιτητής είναι ο εναγόμενος
  9. Η ένορκη δήλωση του κ. Δουκανάρη που συνοδεύει την ένσταση, αναλύει τους λόγους ένστασης και τονίζει ότι ακόμη και να είναι αληθείς οι ισχυρισμοί που επιχειρεί να εισάξει ο εναγόμενος 4, αυτοί δεν αποτελούν υπεράσπιση στο πλαίσιο της εκδίκασης της αξίωσης των εναγόντων, η οποία βασίζεται σε συμβόλαιο ενοικιαγοράς στο οποίο τα πρόσωπα αυτά δεν έχουν καμία νομική και/ή ουσιαστική συμμετοχή. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Έχει νομολογηθεί ότι η τροποποίηση της δικογραφίας είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και ότι εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής (βλ. Χρίστου ν. Αζά

(1992)1 Α.Α.Δ 704, 707). Στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου συνεκτιμάται και ο παράγων της καθυστέρησης στην υποβολή της αίτησης σαν λογικής απόρροιας των διατάξεων του άρθρου 30.2 του Συντάγματος (βλ. Χρίστου, ανωτέρω). Όπως έχει τεθεί από τον Πική, Δ. (όπως ήταν τότε) στην Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation
(1989)1 (E) A.A.D. 33: "
(2)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στη συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διάδικου.
(3)Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο, δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνεται και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.» (Δέστε και Γραμμές Στρίντζη ν. Επίσημου Παραλήπτη
(1995)1 Α.Α.Δ. 607, SABA & CO (T.M.P.) v. T.M.P. Agents
(1994)1 A.A.Δ. 426). Έχει περαιτέρω νομολογηθεί ότι η σύγχρονη τάση είναι να επιτρέπονται τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν μία τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα (βλ. Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934, στην οποία εγκρίθηκε τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης μετά που είχαν ακουσθεί 7 μάρτυρες). Το απαύγασμα της νομολογίας αυτής καταδεικνύει ότι η τροποποίηση επιτρέπεται αν διαφανεί ότι αυτή είναι αναγκαία για να αποφασισθούν πλήρως και αποτελεσματικά όλα τα εγειρόμενα θέματα και μεταξύ των σωστών διαδίκων. Σε όλες δε τις περιπτώσεις το Δικαστήριο ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια με φειδώ και προσοχή ώστε να μην παραβλάπτονται τα συμφέρονται των διαδίκων. Ένας από τους λόγους ένστασης, αφορά την καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης και στην καθυστερημένη λήψη του διαβήματος αυτού. Σχολιάζοντας το λόγο αυτό η κα Χ'Γεωργίου, υπέδειξε ότι ουδέποτε ο εναγόμενος 4 υπήρξε αίτιος αναβολής και καθυστέρησης. Ότι το διάβημα τούτο, γίνεται τώρα, γιατί τώρα προέκυψε η ανάγκη τροποποίησης μετά τη δοθείσα μαρτυρία, κατά την οποία και ο κ. Δουκανάρης και εναγόμενοι 1 και 3, μίλησαν για χρηματοδότηση της Westside Enterprises Ltd. Με όλη την εκτίμηση προς τη συνήγορο, η οποία με ιδιαίτερη επιμέλεια ανέπτυξε την αίτηση και αγόρευση της, παρατηρείται ότι η μαρτυρία του κ. Δουκανάρη δεν κατέληγε εκεί. Υπεστήριζε πάντοτε τη βάση της αξίωσης των εναγόντων. Πιστεύω όμως, ότι περισσότερη ενασχόληση με τη μαρτυρία δεν ενδείκνυνται στο στάδιο τούτο. Εκείνο που μπορεί να υποδειχθεί, είναι πως ο ίδιος ο εναγόμενος 4 με την παράγραφο 7 της Έκθεσης Υπεράσπισης του, ομιλεί για χρηματοδότηση των εταιρειών Westside Enterprises Ltd και C & A Simonos Ltd. Πρώτος εισάγει το θέμα τούτο, από την καταχώρηση της Έκθεσης Υπεράσπισης του. Και δεν κάνει καμία μνεία για τη συμφωνία, τους όρους της οποίας επικαλείται για απαλλαγή του. Η συμφωνία αυτή υπεγράφη 20.11.2003 ενώ η Έκθεση Υπεράσπισης, κατεχωρήθη στις 17.2.2004 και επομένως, ήταν κάτοχος και γνώστης του περιεχομένου της. Είναι η θέση της νομολογίας πως, όπου υπάρχει καθυστέρηση, απαιτείται η παροχή κάποιας εξήγησης. Στην SABA (ανωτέρω), κρίθηκε πως η σημασία του θέματος της δικαιολόγησης της καθυστέρησης ποικίλλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης και σχετίζεται με τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Στην Χριστοδούλου (ανωτέρω), λέχθηκε πως η σύγχρονη τάση είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες περιπτώσεις, έστω και αν η αναγκαιότητα τροποποίησης είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης. Η πιο πάνω αρχή όμως, περιορίστηκε στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ. ν. Ανδρέα Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, όπου τονίστηκε πως το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου που πρέπει να ασκείται έχοντας υπόψη το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης. Όσον αφορά το χρόνο στον οποίο υποβάλλεται αίτηση για τροποποίηση, σχετική είναι και η απόφαση στην Astor Manufacturing & Exporting Co. κ.α. ν. A. G. Leventis κ.α.
(1993)1 Α.Α.Δ. 726. Ουσιαστικά, όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση, τόσο πιο αναγκαία γίνεται η παροχή αιτιολόγησης. Κάτι που στην κρινόμενη περίπτωση δεν ισχύει, αφού κρίνεται ότι δεν προέκυψε τώρα η ανάγκη τροποποίησης. Πέραν όμως αυτού, θα εξετασθούν οι ισχυρισμοί περί νέας βάσης υπεράσπισης, όπως τίθεται σαν ένας από τους λόγους ένστασης. Ο ισχυρισμός αυτός θα εξετασθεί σε συνάρτηση με το λόγο της μη σχετικότητας της προτεινόμενης, να εισαχθεί, συμφωνίας. Είναι εισήγηση της κας Χ'Γεωργίου, ότι καμία νέα βάση υπεράσπισης εισάγεται, αφού η θέση της Υπεράσπισης ήταν πάντοτε η ίδια. Ο εναγόμενος 4, ουδέν ποσό οφείλει. Αλλά ακόμη και να εισάγεται νέα βάση αγωγής, αυτό δεν είναι ανεπίτρεπτο και δεν σημαίνει ότι πρέπει να αποκλεισθεί. Επικαλέστηκε προς τούτο, την απόφαση Περιχτιόνη Χρίστου ν. Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ.
  1. Η αντίθετη άποψη του κ. Παύλου, υποδεικνύει ότι η νέα αυτή βάση θα εκτροχιάσει τη δίκη και θα προκαλέσει εκτροπή. Υπογραμμίζει ότι η βασική υπεράσπιση, είναι η εικονικότητα του συμβολαίου. Η προτεινόμενη τροποποίηση δεν έχει καμία σχέση με αυτό και θα εισάξει νέα πρόσωπα που δεν έχουν σχέση με την υπόθεση. Παρέπεμψε δε, στην υπόθεση Εθνική Τράπεζα Ελλάδος Α.Ε. κ.α. ν. Βιομηχανία Χαρίλαος Αλωνεύτης Λτδ κ.α. Πολ. Έφεση 11026 ημερ. 25.2.
  2. Στην ανωτέρω υπόθεση, κατά την εξέταση αιτήματος τροποποίησης, υιοθετήθηκε αυτό που αποφασίστηκε στην World Tide Shipping Corporation of Liberia v. Vassiliko Cement Work Ltd
(1988)1 C.L.R. 488: «ότι ο Ενάγοντας μπορεί να αλλάξει, μετατρέψει ή επεκτείνει την αρχική του απαίτηση σε οποιοδήποτε βαθμό και να αξιώνει περαιτέρω ή άλλη θεραπεία χωρίς τροποποίηση του κλητηρίου νοουμένου ότι δεν αλλάζει τελείως την αιτία της αγωγής όπως εκτίθεται στην οπισθογράφηση και δεν εισάγει μια νέα και επιπρόσθετη αιτία αγωγής η οποία δεν μπορεί να εκδικαστεί ευχερώς μαζί με την αρχική απαίτηση.» Στην υπόθεση Περιχτιόνη Χρίστου ν. Αζά (ανωτέρω), όπου η Έκθεση Απαίτησης αναφερόταν σε πώληση με γραπτό πωλητήριο έγγραφο, επετράπη τροποποίηση ώστε να εισαχθεί ισχυρισμός, ο οποίος διατείνετο ότι έγινε προφορική συμφωνία η οποία επιβεβαιώθηκε με έγγραφη αναγνώριση. Εκρίθη δε, ότι δεν επρόκειτο για περίπτωση υποκατάστασης του βάθρου της αγωγής και επετράπη με την επισήμανση ότι η αίτηση υποβλήθηκε στην αφετηρία της δίκης. Στην SABA (ανωτέρω) επετράπη τροποποίηση δι' εισαγωγής ισχυρισμών περί δυσφήμισης επιπρόσθετα των ισχυρισμών επιζήμιας ψευδολογίας, αστικά αδικήματα καθοριζόμενα από το άρθρο 25 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ. 148, με την υπόδειξη ότι δεν δημιουργείτο νέα βάση αγωγής, αφού όλα τα γεγονότα προέκυψαν από την ισχυριζόμενη επιζήμια ψευδολογία που περιέχετο στην επιστολή ημερομηνίας 30.5.88. Υπογραμμίσθηκε δε, με παραπομπή στην Χρίστου (ανωτέρω), ότι η διαπίστωση πως επιδιώκεται η εισαγωγή νέας βάσης αγωγής δεν οδηγεί χωρίς άλλο, σε απόρριψη αίτησης για τροποποίηση. Από τις πιο πάνω αποφάσεις, προκύπτει ότι τα γεγονότα των οποίων γινόταν επίκληση δεν διαφοροποιούνται ουσιωδώς. Ήσαν κυρίως τα ίδια και από αυτά θεμελιώνονται διάφορες και διαφορετικές θεραπείες και νομικοί ισχυρισμοί. Είχε αποφασισθεί ότι δεν άλλαζεν άρδην η βάση της αγωγής και ότι οι προτεινόμενοι νέοι ισχυρισμοί και τροποποιήσεις, εμπλέκοντο και ήσαν σχετικοί με τους ήδη υπάρχοντες (βλ. Εθνική Τράπεζα Ελλάδος Α.Ε. κ.α. ν. Βιομηχανία Χαρίλαος Αλωνεύτης Λτδ κ.α., ανωτέρω). Έχουν ανωτέρω καταγραφεί τόσον οι ισχυρισμοί της βάσεως αγωγής όσον και οι προβαλλόμενες υπερασπίσεις. Η δοθείσα μαρτυρία και αυτή που λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο, δεν μπορεί αφενός να ξεφύγει από τα δικόγραφα ούτε αφετέρου να τροποποιήσει τη βάση των αξιώσεων των εναγόντων. Η οποία είναι σύμβαση ενοικιαγοράς μεταξύ εναγόντων και εναγομένου 1, όχι μεταξύ εναγόντων και οποιουδήποτε άλλου προσώπου, φυσικού ή νομικού. Στη βάση δε αυτών των ισχυρισμών και των Τεκμηρίων, είτε θα επιτύχει η αγωγή είτε θα αποτύχει. Η κατάληξη του Δικαστηρίου οφείλει να σχετίζεται με τα δικόγραφα και τις προσδιοριζόμενες εκεί διαφορές και αξιώσεις. Περαιτέρω ανάλυση και ανάπτυξη, κρίνεται ότι δεν απαιτείται και δεν ενδείκνυται στο στάδιο τούτο. Συνακόλουθα, για τους λόγους που ανωτέρω αναφέρονται η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των εναγόντων - καθ' ων η αίτηση και εναντίον του εναγόμενου 4 - αιτητή. (Υπ.).............. Δ. Σωκράτους, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής ../Γ.Ι. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.