Ζήνων Χριστοδούλου ν. ZENDIA MACHINERY LTD, Αρ. Αγωγής: 2986/02, 29 Νοεμβρίου 2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2006:A65 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Σωκράτους, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2986/02 Μεταξύ: Ζήνων Χριστοδούλου από την Πάφο Ενάγοντα Και ZENDIA MACHINERY LTD από την Πάφο Εναγόμενη ----------------------- Ημερομηνία: 29 Νοεμβρίου 2006 Αίτηση ημερ. 6.10.06 για επαναφορά της αγωγής Δια Ενάγοντα - Αιτητή: κ. Φωτίου για κ. Αλεξάνδρου Δια Εναγόμενη εταιρεία - Καθ' ης η αίτηση : κ. Α. Γεωργιάδης και για κ. Δ. Κούτρα -------------------------- Ενδιάμεση Απόφαση --------------------------- Ο ενάγων διεκδικεί εναντίον της εναγόμενης ποσό £29.000, το οποίο κατέβαλε σ' αυτήν για την αξία ενός τρακτέρ το οποίο, όπως ισχυρίζεται, δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες του και δεν λειτούργησε ικανοποιητικά. Διεκδικεί περαιτέρω ποσό £20.000 για απώλεια απολαβών και αποζημιώσεων. Η εναγόμενη, προβάλλει με την Έκθεση Υπεράσπιση της τον ισχυρισμό ότι το πωληθέν στον ενάγοντα τρακτέρ, δεν παρουσίαζε κανένα πρόβλημα και ότι ο ενάγων το βρήκε της τέλειας αρεσκείας του, απορρίπτοντας τους περί του αντιθέτου ισχυρισμούς του. Η ρηθείσα αγωγή, ήταν ορισμένη για ακρόαση στις 6.10.2006 η ώρα 10:30 π.μ. Την ανωτέρω ημερομηνία και ώρα, ο ενάγων δεν εμφανίσθηκε ούτε εκπροσωπήθηκε παρά το ότι φωνήθησαν τόσον αυτός όσο και ο δικηγόρος του. Ο δικηγόρος της εναγομένης, αφού δήλωσε ετοιμότητα για ακρόαση της υπόθεσης και δεδομένου ότι ήταν παρών στο Δικαστήριο και ο διευθυντής των εναγομένων κ. Α. Ψάλτης, ζήτησε απόρριψη της αγωγής, αίτημα το οποίο έγινε αποδεκτό από το Δικαστήριο. Αυθημερόν, κατεχωρήθη η παρούσα αίτηση, με την οποία επιζητείται επαναφορά της αγωγής. Υποστηρίζεται με ένορκη δήλωση του ενάγοντα ο οποίος καταθέτει ότι τη συγκεκριμένη ημερομηνία ήταν παρών στο Δικαστήριο και συζητούσε την υπόθεση με το δικηγόρο του, αναμένοντας ανακοίνωση για την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας. Δεν άκουσε, ισχυρίζεται, οποιαδήποτε ανακοίνωση και πληροφορήθηκε αργότερα, από τη δικηγόρο της εναγόμενης, την τύχη της υπόθεσης του. Πιστεύει ότι η μη εμφάνιση του οφειλόταν αποκλειστικά σε λάθος και ατυχείς συγκυρίες και πως η μη διάγνωση των μεταξύ του και της εναγόμενης δικαιωμάτων και υποχρεώσεων, δεν αποτελεί εφαρμογή του άρθρου 30
(2)του Συντάγματος. Οι εναγόμενοι κατεχώρησαν ειδοποίηση ένστασης και ισχυρίζονται με την ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει, ότι η αίτηση είναι παράτυπη καθότι δεν έχει εφαρμογή η Δ.33 θ 1 αλλά η Δ.33 θ
- Ισχυρίζονται περαιτέρω, ότι ο ενάγων καμία αναφορά κάνει εάν έχει καλή βάση αγωγής. Παρά την αρχικά εκφρασθείσα ένσταση, την καταχωρηθείσα ειδοποίηση ένστασης και το αίτημα να ακουσθεί η αίτηση, την ημέρα που η αίτηση ορίσθηκε για ακρόαση, ο κ. Α. Γεωργιάδης εδήλωσε ότι συμφωνεί στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Παρά την εκφρασθείσα ως ανωτέρω συναίνεση της εναγομένης, το Δικαστήριο ζήτησε να ακούσει τις απόψεις των διαδίκων για τη δυνατότητα και ευχέρεια έκδοσης του συγκεκριμένου αιτήματος επαναφοράς. Ο κ. Φωτίου υπέδειξε ότι οι θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους βάσισε το αίτημα του ο ενάγων, παρέχει τέτοια εξουσία στο Δικαστήριο και υπεστήριξε το αίτημα, υιοθετώντας τα ανωτέρω καταγραφέντα στην αίτηση του. Ο κ. Γεωργιάδης θεώρησε ότι το συνταγματικό δικαίωμα του ενάγοντα να ακουσθεί, συνηγορεί υπέρ της αποδοχής του αιτήματος. Όπως ανωτέρω ελέχθη, η αίτηση επιζητεί την επαναφορά (reinstatement) της αγωγής βασιζόμενη στη Δ.33 θ 1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η ρηθείσα διάταξη προνοεί τα εξής: «33.
- Αν κατά την ημέραν ορισμού της ακρόασης οι διάδικοι δεν εμφανισθούν όταν πρόκειται να αρχίσει η ακρόαση, αφού αποδειχθεί, ότι οι διάδικοι (ή ο διάδικος που στην παρουσία του ορίστηκε η ακρόαση) είχαν ειδοποιηθεί, η αγωγή υπόκειται σε απόρριψη και επομένως δεν θα ακούεται, εκτός εάν κατόπιν αίτησης προς το Δικαστήριο, το Δικαστήριο διατάξει επαναφορά της αγωγής για το λόγο ότι είναι δίκαιο ανάλογα με τις συνθήκες της υπόθεσης.» Είναι σαφές από το λεκτικό του θεσμού αυτού, ότι η εν λόγω δικονομική διάταξη τυγχάνει εφαρμογής στις περιπτώσεις όπου ουδείς των διαδίκων εμφανίζεται ενώπιον του Δικαστηρίου την ημερομηνία της ακρόασης, και συνακόλουθα της απουσίας τους, η αγωγή απορρίπτεται. Στην κρινόμενη περίπτωση, η εναγόμενη εμφανίσθηκε στην ακροαματική διαδικασία και αιτήθηκε την απόρριψη της αγωγής. Συγκεκριμένες διατάξεις της Δ.33, θεσπίζουν μέτρα και προνοούν τον τρόπο και το μέσο επανόρθωσης, αλλά και τις προθεσμίες εντός των οποίων τέτοια μέτρα πρέπει να λαμβάνονται, ώστε η απορριπτική απόφαση να παραμερίζεται και η αγωγή να επαναφέρεται και ακούεται. Η συγκεκριμένη διάταξη έτυχε σχολιασμού στην υπόθεση Παναγίδης κ.ά. ν. Κουρούσιη
(2001)1 Α.Α.Δ.
- Στην ανωτέρω υπόθεση, οι διάδικοι εμφανίσθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου το οποίο αρνούμενο να χορηγήσει αίτημα αναβολής, απέρριψε την αγωγή των εναγόντων. Ακολούθησε αίτηση επαναφοράς της αγωγής, βασιζόμενο στη Δ.33 θ.
- Το Δικαστήριο εξέτασε την αίτηση με βάση τη Δ.33 θ. 5 και τις αρχές που τη διέπουν και την απέρριψε. Το Εφετείο απορρίπτοντας την έφεση, τόνισε στη σελ. 1585: «Η έφεση θα πρέπει να απορριφθεί. Αρκεί να λεχθεί ότι η αίτηση βασίστηκε στη Δ.
- θ. 1, η οποία δεν μπορεί να ισχύσει στην παρούσα περίπτωση. Όπως έχουμε πει και πιο πάνω, η συγκεκριμένη διάταξη εφαρμόζεται στις περιπτώσεις όπου κανένας από τους δύο διάδικους δεν εμφανίστηκε στην ακρόαση, ενώ στην παρούσα περίπτωση υπήρξε εμφάνιση και από τους δύο. Το Δικαστήριο, υποθέτουμε παρασυρόμενο από το λάθος του εφεσείοντα, θεώρησε ότι η αίτηση βασιζόταν στη Δ.33, θ.5 και προχώρησε σε ανάλυση της νομικής θέσης με βάση τον κανονισμό αυτό. Δεν χρειάζεται να υπεισέλθουμε στην ουσία της υπόθεσης, ιδιαιτέρως αφού το παράπονο του εφεσείοντα όπως διαγράφεται στην ειδοποίηση έφεσης είναι ότι το Δικαστήριο παρέλειψε να βασίσει την απόφαση του σε πρόνοια, τη Δ.33, θ.1, η οποία εν πάση περιπτώσει δεν μπορούσε να εφαρμοστεί. Όπως έχει λεχθεί και την υπόθεση Ann-Clair Developments Ltd ν. Κυριακίδη
(1999)1 Α.Α.Δ. 537, στην περίπτωση δεν παρέχεται περιθώριο εμπλοκής άλλης δικονομικής διάταξης.» Παρόμοιας αντιμετώπισης και αντίκρισης έτυχε η διάταξη αυτή, στην απόφαση Κ. Λαουτάρης ν. Παγκύπριου Οδοντιατρικού Συλλόγου κ.α.
(2002)1 Α.Α.Δ. 1411. Σ' αυτήν και πάλιν πρωτοδίκως, απορρίφθηκε η αγωγή την ημερομηνία της ακρόασης, παρουσία των διαδίκων. Λέχθηκε ότι: «Το ενδεχόμενο επαναφοράς αγωγής θεσμοθετήθηκε με τη Δ.33, θ.1 του περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικού Κανονισμού, όπως τροποποιήθηκε (Ε.Ε. 3096 ημερ. 1/11/1996). Από μία ματιά στον Κανονισμό αυτό, είναι κατάδηλο ότι η επαναφορά είναι δυνατή μόνο σε περιπτώσεις που και οι δύο διάδικοι παραλείπουν να εμφανισθούν κατά τη δίκη. Δεν έχει καμία εφαρμογή στην κρινόμενη περίπτωση, που οι διάδικοι παρέστησαν κατά την δίκη». Είναι επομένως σαφές από τα ανωτέρω, ότι η χρήση της συγκεκριμένης δικονομικής διάταξης και το συγκεκριμένο αίτημα, δεν μπορεί να επιτύχει. Η χρήση από αμφοτέρους τους συνηγόρους του άρθρου 30
(2)του Συντάγματος και το διασφαλισμένο δικαίωμα του διαδίκου να ακουσθεί, κρίνεται ότι δεν ανατρέπει την ανωτέρω νομολογία και τους θεσμούς, αφού: Ο ενάγων έχει το δικαίωμα να ακουσθεί νοουμένου ότι κάνει σωστή χρήση των διατάξεων για την αρμόζουσα για την περίπτωση θεραπεία. Οι θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας είναι ξεκάθαροι και παρέχουν τα κατάλληλα προς τούτο μέσα και διατάξεις. Συνακόλουθα, η αίτηση απορρίπτεται. Δεδομένης της θέσης και στάσης της εναγόμενης, δεν επιδικάζονται έξοδα. (Υπ.)............. Δ. Σωκράτους, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής .../Γ.Ι. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο