E Gennaris Konia Developers Ltd ν. Κωνσταντίνου Χ"Γεωργίου, Αρ. Αγωγής: 2648/04, 22 Δεκεμβρίου 2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2006:A73 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Λάρμου Παπαδήμα, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2648/04 Μεταξύ: E. Gennaris Konia Developers Ltd, από την Πάφο Εναγόντων - και -
- Κωνσταντίνου Χ"Γεωργίου από τη Λεμεσό
- Παναγιώτας Δημητρίου από τη Λεμεσό
- Διευθυντή Κτηματολογίου & Χωρομετρίας από την Πάφο Εναγομένων --------------------------------- Ημερομηνία: 22 Δεκεμβρίου 2006 Εμφανίσεις: Για Αιτητές / Ενάγοντες : κ. Α. Ονουφρίου (κα. Κρ. Μαυρικίου για να ακούσει απόφαση) Για Καθ' ων η Αίτηση / Εναγομένους 1, 2: κα. Α. Φακοντή Για Καθ' ου η Αίτηση / Εναγόμενο 3: Καμία εμφάνιση --------------------------------- Αίτηση τροποποίησης ημερ. 25.5.2006 Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Αιτητές με την υπό κρίση αίτηση επιδιώκουν τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης. Επιζητούν κύρια να συμπεριλάβουν ισχυρισμό για ακυρότητα του πωλητηρίου εγγράφου ημερ. 26.11.2001 λόγω λάθους σε σχέση με τα πραγματικά ουσιώδη γεγονότα "και/ή λόγω έλλειψης συναίνεσης καθ' ότι δεν υπήρξε συμφωνία για το ίδιο πράγμα με την ίδια έννοια". Η αίτηση στηρίζεται σε ένορκο δήλωση του Α. Ονουφρίου ενός από τους δικηγόρους των Αιτητών. Η μη συμπερίληψη των αιτούμενων να εισαχθούν τώρα ισχυρισμών αποδίδεται στη μη λήψη επαρκών οδηγιών αλλά και σε λάθος των δικηγόρων. Η αίτηση συνάντησε την ένσταση μόνο των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 αφού ο Καθ' ου η Αίτηση 3 δήλωσε από την αρχή της ενδιάμεσης αυτής διαδικασίας ότι δεν ενίσταται στην έκδοση του διατάγματος. Με την ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 η οποία στηρίζεται σε ένορκο δήλωση μιας από τους δικηγόρους τους προβάλλονται διάφοροι λόγοι για απόρριψη της αίτησης. Εισηγούνται μεταξύ άλλων ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί γιατί οι Αιτητές παραλείπουν να δώσουν ικανοποιητική εξήγηση του λόγου που οι ισχυρισμοί των οποίων επιδιώκεται η εισαγωγή δεν συμπεριελήφθηκαν από την αρχή στην Έκθεση Απαίτησης ή τουλάχιστο στην προηγούμενη αίτηση τροποποίησης ημερ. 3.3.
- Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων επιχειρηματολόγησαν υπέρ της θέσης του διάδικου που ο καθένας εκπροσωπεί και παρέπεμψαν το Δικαστήριο σε σχετική νομολογία. Όπως προκύπτει από τη νομολογία μια φιλελεύθερη τάση επικρατεί στο θέμα της τροποποίησης, ιδιαίτερα όταν μια υπόθεση βρίσκεται σε αρχικό στάδιο, δηλαδή πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας. Σύμφωνα με αυτή η τροποποίηση των δικογράφων επιτρέπεται σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, εφόσον κριθεί αναγκαία για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς. Εξαίρεση στη δυνατότητα τροποποίησης των δικογράφων, αποτελεί η περίπτωση που αυτή θα επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή όπου εκεί η κακή πίστη είναι εμφανής (βλ. Περικτιόνη Χρίστου v. Ανδρέα Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704, Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934 και Fereos v. Martin Brothers
(1991)1 Α.Α.Δ. 387. Στην υπόθεση Geto v. M/V Vladimir Vaslyayev (αρ. 4)
(1993)1 Α.Α.Δ. 714 αποφασίσθηκε ότι το κυρίαρχο στοιχείο που το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας είναι να παρασχεθεί στους διαδίκους η δυνατότητα να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου τις πραγματικές τους διαφορές. Το Δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας λαμβάνει υπόψη του παράγοντες με ποικίλλουσα βαρύτητα, ανάλογα με τα περιστατικά της υπόθεσης (βλ. Βασιλειάδης v. Πετρολίνα 1994
(1)Α.Α.Δ. 14. Στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ v. Αντρέας Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, στη σ. 562 της απόφασης λέχθηκε πως: «Όσο φιλελεύθερη και να δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση, το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Γνώμονας για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας είναι το σύνολο των περιστατικών και η εισήγηση των Εφεσειόντων στην έκταση που την θέλει να ασκείται μόνο με αναφορά στο επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης, ανεξάρτητα δηλαδή από οτιδήποτε άλλο, δεν μας βρίσκει σύμφωνους». Αναφορικά με το ιστορικό της μέχρι σήμερα διαδικασίας και όπως αυτό προκύπτει από το φάκελο της υπόθεσης διαφαίνεται ότι το ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο καταχωρήθηκε στις 30.9.
- Ο Εναγόμενος 3 καταχώρησε εμφάνιση στις 23.12.2004 και στις 2.2.2005 καταχώρησε την Έκθεση Υπεράσπισης του. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 καταχώρησαν εμφάνιση στις 18.3.
- Την ημερομηνία αυτή ενώπιον του Δικαστηρίου ήταν ορισμένη και η καταχωρηθείσα εκ μέρους των Αιτητών προηγούμενη αίτηση τροποποίησης στην οποία όλοι οι Εναγόμενοι συγκατατέθηκαν. Ακολούθησε η καταχώρηση στις 31.3.2005 τροποποιημένου κλητηρίου εντάλματος και Έκθεσης Απαίτησης και στη συνέχεια η Υπεράσπιση όλων των Εναγομένων. Χωρίς να προηγηθεί αίτηση για ορισμό της αγωγής μετά τη συμπλήρωση των δικογράφων καταχωρήθηκε η υπό κρίση αίτηση. Στην ένορκο δήλωση που τη συνοδεύει και αναφορικά με την παράλειψη τους να συμπεριλάβουν από την αρχή στα δικόγραφα τους τους ισχυρισμούς γεγονότων των οποίων τώρα επιδιώκουν την εισαγωγή, οι Αιτητές προβάλλουν δύο λόγους. Την έλλειψη επαρκών οδηγιών κατά το χρόνο καταχώρησης της αγωγής αλλά και δικό τους λάθος κατά τη σύνταξη της Έκθεσης Απαίτησης. Είναι νομολογημένο ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται πάντοτε δικαστικά και στη βάση δεδομένων. Εκείνος ο οποίος επιζητεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προς όφελος του, οφείλει να θέτει ενώπιον του τα απαραίτητα δεδομένα. Στη συγκεκριμένη περίπτωση οι Αιτητές δεν έχουν θέσει όπως θα έπρεπε ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα απαραίτητα στοιχεία που να δικαιολογούν την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας υπέρ της έγκρισης της αίτησης. Οι Αιτητές προβάλλουν το αίτημα τους με πολλή γενικότητα και ασάφεια, σαν αποτέλεσμα της οποίας τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση και ειδικότερα αυτά στα οποία οφείλεται η παράλειψη τους να δικογραφήσουν από την αρχή τους αιτούμενους να εισαχθούν τώρα ισχυρισμούς να μην τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου με την απαιτούμενη επάρκεια και σαφήνεια, αλλά αντίθετα με τρόπο διφορούμενο. Πρώτιστα δεν ξεκαθαρίζουν σε ποιο από τους δυο λόγους οφείλεται η παράλειψη δικογράφησης των αιτούμενων να εισαχθούν τώρα ισχυρισμών. Στη μη λήψη επαρκών οδηγιών ή σε δικό τους λάθος; Το θέμα αυτό παραμένει αδιευκρίνιστο και συγκεχυμένο. Παραλείπουν περαιτέρω να διευκρινίσουν τον λόγο που δεν έλαβαν επαρκείς οδηγίες και που αυτό οφειλόταν. Στους ίδιους ή στους πελάτες τους; Ποιες ήταν οι οδηγίες που δεν τους δόθηκαν αλλά και ποιο ήταν το δικό τους λάθος όταν συνέτασσαν την Έκθεση Απαίτησης και που αυτό συνίστατο. Σαν αποτέλεσμα των πιο πάνω δεν έχουν πετύχει να καταδείξουν με ένορκο μαρτυρία τα γεγονότα που περιβάλλουν την αίτηση και τα οποία το Δικαστήριο θα έπρεπε να συνυπολογίσει για να ασκήσει ορθά τη διακριτική του ευχέρεια. Τυχόν έγκριση της αίτησης με τα στοιχεία που έχουν τεθεί και τα οποία είναι ελλιπή θα ισοδυναμούσε με άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προς όφελος των Αιτητών ανεξάρτητα και χωρίς συνυπολογισμό των λόγων ένεκα των οποίων οι ισχυρισμοί αυτοί δεν δικογραφήθηκαν από την αρχή. Είναι προφανές από όλα όσα έχουν εκτεθεί πιο πάνω ότι η αίτηση θα έχει απορριπτική κατάληξη. Συνακόλουθα η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος των Αιτητών και υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση/Εναγομένων 1 και 2 τα οποία να υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο και να καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής. (Υπ.) ................................................. Μ. Λάρμου Παπαδήμα, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής .../Ο.Ρ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο