← Κύπρος

ΗΑPPY LADS CO LTD ν. STARSKY HUTCH (CYPRUS) LTD κ.α., Αρ.Αγωγής 288/2005, 13.1.2006

ΗΑPPY LADS CO LTD ν. STARSKY HUTCH (CYPRUS) LTD κ.α., Αρ.Αγωγής 288/2005, 13.1.2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2006:A2 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΠΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΑΖΕΙ ΣΤΗ ΛΑΡΝΑΚΑ Αρ.Αγωγής 288/2005 Ενώπιον: Κ.Κληρίδη, Π.Ε.Δ. Μεταξύ: ΗΑPPY LADS CO LTD., με έδρα τη Λευκωσία, Εναγόντων και

  1. STARSKY & HUTCH (CYPRUS) LTD, από τη Λάρνακα
  2. Αντρέα Γεωργίου, από το Παραλίμνι Εναγομένων. Ημερ.: 13.1.2006 Αίτηση ημερ. 28.7.05 για Ακύρωση / Παραμερισμό Κλητηρίου κλπ. Για τον Αιτητή Γεω.Γεωργίου: κ.Μ.Χατζηχριστοφής. Για τους Ενάγοντες - Καθ΄ ων η αίτηση: κ.Γ.Πιττάτζης. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα ενδιάμεση διαδικασία επιδιώκεται η Ακύρωση και/ή Παραμερισμός ή Απόρριψη του Κλητηρίου, του διατάγματος για Υποκατάστατη Επίδοση, της Αίτησης για υποκατάστατη επίδοση, της επίδοσης προσωρινού διατάγματος, του ίδιου του προσωρινού διατάγματος και της αίτησης για την έκδοση του. Το ιδιάζον στοιχείο στην όλη διαδικασία είναι το γεγονός ότι η αίτηση με την οποία επιδιώκονται όλες αυτές οι θεραπείες, υποβλήθηκε όχι από διάδικο, αλλ΄ από τον πατέρα του εναγομένου
  3. Εναγόμενοι στην αγωγή είναι εταιρεία εγγεγραμμένη στην Κύπρο, τελούσα υπό εκκαθάριση και ο εναγόμενος 2, ο οποίος είναι ο μεγαλύτερος ιδιοκτήτης μετοχών σ΄ αυτήν. Εναντίον και των δύο διεκδικούνται στην αγωγή ποσά ενοικίων, που κατά τον ισχυρισμό των εναγόντων οφείλονται σ΄ αυτούς και το ύψος των οποίων υπερβαίνει τις £400.000.
  4. ΄Οπως προκύπτει από τη δοθείσα μαρτυρία μέσω των ενόρκων δηλώσεων, προσπάθειες που έγιναν για επίδοση του Κλητηρίου στον εναγόμενο 2, απέβηκαν άκαρπες, όπως επίσης και προσπάθειες για επίδοση προσωρινού απαγορευτικού διατάγματος που εκδόθηκε μονομερώς σε σχέση με ακίνητο που ανήκει στον εναγόμενο
  5. Οι ενάγοντες μπροστά στην αδυναμία επίδοσης του κλητηρίου, απευθύνθηκαν με αίτηση τους ημερ. 22.4.05 στο Δικαστήριο και επιζητούσαν άδεια «για υποκατάστατη επίδοση» της αγωγής και του διατάγματος σε ό,τι αφορά τον εναγόμενο 2, με επίδοση στον δικηγόρο του κ.Μ.Χ"Χριστοφή, ή/και με δημοσίευση στην εφημερίδα «Αλήθεια». Σύμφωνα με το περιεχόμενο ένορκης δήλωσης εκ μέρους των εναγόντων η οποία υποστήριζε την αίτηση, ο εναγόμενος 2 δεν διέμενε στο σπίτι του στο Παραλίμνι, το οποίο φαινόταν να είναι ακατοίκητο, και βρισκόταν σε άγνωστη διεύθυνση στην Κύπρο ή στην Αγγλία. Για λόγους οι οποίοι εξηγούνται στην ένορκη δήλωση, ετίθετο ο ισχυρισμός ότι ο δικηγόρος κ.Χ"Χριστοφής, ο οποίος ενεργούσε σαν δικηγόρος του εναγόμενου 2, γνώριζε τη διεύθυνση του και επικοινωνούσε μαζί του. Περαιτέρω γινόταν εισήγηση στην ίδια ένορκη δήλωση, για επίδοση του κλητηρίου με δημοσίευση στην καθημερινή εφημερίδα «Αλήθεια» η οποία κυκλοφορεί τόσο στην Κύπρο όσο και στην Αγγλία όπου «κατά πάσα πιθανότητα» βρισκόταν ο εναγόμενος
  6. Αργότερα, οι ενάγοντες με άδεια του Δικαστηρίου καταχώρησαν συμπληρωματική ένορκη δήλωση προς περαιτέρω υποστήριξη της αίτησης, από τον ίδιο ομνύοντα. ΄Οπως ανάφερε εκεί, συνέχισε τις έρευνες του και εντόπισε τη διεύθυνση του εναγομένου 2 στην Αγγλία η οποία και ήταν: ANDREAS GEORGIOU 11, WOODBURY CLOSE EAST LONDON SUREY, CR 0 5 pr LONDON. Με αυτό σαν δεδομένο, ο ενόρκως δηλών εισηγείτο ότι ο ασφαλέστερος και πρακτικότερος τρόπος επίδοσης στον εναγόμενο 2 ήταν η αποστολή της αγωγής και του διατάγματος με διπλοασφαλισμένη επιστολή στην ανωτέρω διεύθυνση. Στις 25.5.05 το Δικαστήριο με σύνθεση άλλη από την παρούσα, αποφάσισε τα εξής: «Εγκρίνεται η αίτηση για υποκατάστατη επίδοση της αγωγής και του διατάγματος, δια της αποστολής με διπλοσυστημένη επιστολή στη διεύθυνση του εναγομένου στην Αγγλία, που αναφέρεται στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση ημερ. 25.5.05 .............. ...........................................................................................» Ακολούθως, καταχωρήθηκε η παρούσα, υπό εξέταση αίτηση από τον κ.Γεώργιο Γεωργίου, μέσω της οποίας διεκδικούνται οι θεραπείες στις οποίες αναφέρθηκα στην αρχή της Ενδιάμεσης αυτής Απόφασης. ΄Οπως αναφέρεται σε συνοδευτική ένορκη δήλωση του δικηγόρου κ.Α.Παστού ο οποίος εργάζεται στο γραφείο του κ.Χ"Χριστοφή, ο κ.Γεώργιος Γεωργίου είναι ο πατέρας του εναγομένου 2 και έδωσε οδηγίες προς τον κ.Χ"Χριστοφή όπως καταρτισθεί ένορκη δήλωση με το περιεχόμενο τούτο. Σύμφωνα με αυτές τις οδηγίες, ο αιτητής δεν αποδέχεται την επίδοση των δικαστικών εγγράφων που στάληκαν στην κατοικία του. Η διεύθυνση που είχε δοθεί στο Δικαστήριο σαν διεύθυνση του εναγομένου 2 στην Αγγλία είναι του αιτητή και όχι του εναγομένου 2, υιού του, ο οποίος είναι ενήλικας και δεν διαμένει μαζί του. ΄Οπως προσθέτει στην ένορκη δήλωση με την οποία υποστηριζόταν το αίτημα για υποκατάστατη επίδοση δεν εζητείτο να γίνει επίδοση στον πατέρα του εναγομένου ο οποίος είχε επαφή μαζί του, ούτε και διατάχθηκε κάτι τέτοιο από το Δικαστήριο. Περαιτέρω, ο γιος του αιτητή, δηλαδή ο εναγόμενος 2 γεννήθηκε στην Αγγλία, έχει Αγγλικό διαβατήριο και δεν διαθέτει Κυπριακή ταυτότητα ή διαβατήριο, ούτε υπηρέτησε στην Εθνική Φρουρά. ΄Οπως περαιτέρω αναφέρεται στην ίδια ένορκη δήλωση, προτού καταχωρηθεί η παρούσα αγωγή δεν ζητήθηκε άδεια για σφράγιση του Κλητηρίου και ούτε μετέπειτα ζητήθηκε άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Δόθηκε δε από το Δικαστήριο άδεια επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας χωρίς να ζητείται στην αίτηση και με μέθοδο η οποία επίσης δεν εζητείτο. ΄Οπως δε καταλήγει στην ένορκη δήλωση του ο ομνύων, δεν έγινε επίδοση ειδοποίησης του Κλητηρίου, ούτε και η επίδοση έγινε σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.6 κ.
  7. Πέντε λόγοι ΄Ενστασης έχουν προβληθεί από τους ενάγοντες, οι ακόλουθοι: (α) Δεν νομιμοποιείται ο πατέρας του εναγομένου να καταθέτει την αίτηση. (β) Δεν υπάρχει εξουσιοδότηση διορισμού δικηγόρου για τον εναγόμενο
  8. (γ) Η Αίτηση είναι αστήρικτη νομικά και τυπικά. (δ) Δεν συντρέχουν οι λόγοι παραχώρησης των αιτούμενων θεραπειών. (ε) Το Δικαστήριο δεν μπορεί να ενεργήσει σαν Εφετείο του εαυτού του. Η ΄Ενσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του κ.Γιαννάκη Ηλία, εξουσιοδοτημένου από τους ενάγοντες να τους εκπροσωπεί, όπως αναφέρει. Αρχικά λέγει ότι ο ομνύων στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης, δεν δικαιούται να είναι μάρτυρας στην υπόθεση, όντας δικηγόρος στο γραφείο που χειρίζεται την αγωγή και ούτε να καθιστά σαν μάρτυρα γεγονότων άλλο δικηγόρο, τον κ.Μ.Χ"Χριστοφή. Ο αιτητής - πατέρας του εναγομένου 2 δεν είναι, ούτε παρενέβη σαν διάδικος στην αγωγή ή στην αίτηση και επομένως δεν μπορεί η αίτηση να στηρίζεται σε δικές του οδηγίες. ΄Οπως προσθέτει ο ομνύων, αυτός γνώριζε ότι ο εναγόμενος 2 είναι Κύπριος της Αγγλίας και ότι είχε σπίτι στο Παραλίμνι, πλην όμως δεν γνώριζε πού αυτός κατοικεί και πότε. Μετά την καταχώρηση της αγωγής, κάποιος φίλος του εναγομένου 2, του αποκάλυψε τη διεύθυνση στην Αγγλία στην οποία στάληκε διπλοσυστημένη επιστολή. Αν η διεύθυνση αυτή είναι λανθασμένη, τότε ούτε ο πατέρας του εναγομένου 2 έχει να φοβηθεί τίποτε ούτε ο ίδιος ο εναγόμενος 2, αφού δεν θα έχει γίνει η επίδοση. Αγορεύοντας προς υποστήριξη της αίτησης ο κ.Χ"Χριστοφής για τον αιτητή, εισηγήθηκε ότι εσφαλμένα το Δικαστήριο είχε επιτρέψει την «υποκατάστατη επίδοση» στην Αγγλία, ενώ δεν είχε εξασφαλιστεί ούτε άδεια σφράγισης του Κλητηρίου, ούτε άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Η διαταγή με την οποία επιτράπηκε η «υποκατάστατη επίδοση» δεν προνοούσε για επίδοση σε πρόσωπο άλλο παρά στον εναγόμενο 2, και συγκεκριμένα στον πατέρα του, έτσι ώστε να έρθει σε γνώση του μέσω τούτου. Εφόσον δε με την αίτηση δεν εζητείτο καν στο παρακλητικό της μέρος διαταγή ή άδεια για υποκατάστατη επίδοση, το Δικαστήριο δεν μπορούσε να παράσχει θεραπεία η οποία δεν επιζητείτο. Δεδομένου ακόμα ότι ο εναγόμενος 2 δεν είχε ποτέ Κυπριακή ιθαγένεια, εκείνο το οποίο θα έπρεπε να είχε επιδοθεί σ΄ αυτόν θα ήταν η Ειδοποίηση του Κλητηρίου και όχι αντίγραφο του ίδιου του Κλητηρίου. Ως προς το θέμα της νομιμοποίησης του αιτητού να υποβάλει την παρούσα αίτηση, ο ίδιος συνήγορος παρέπεμψε σε νομολογία σύμφωνα με την οποία παρέχεται στο πρόσωπο στο οποίο έγινε επίδοση ενός δικογράφου, η ευχέρεια να αποταθεί για τον παραμερισμό της επίδοσης. Παρέπεμψε επίσης σε άλλη νομολογία σύμφωνα με την οποία το Δικαστήριο μπορεί να αναθεωρήσει προηγούμενη απόφαση για άδεια επίδοσης, χωρίς αυτό να θεωρηθεί ότι ενεργεί σαν Εφετείο από δική του απόφαση. Εκ μέρους των εναγόντων - καθ΄ ων η αίτηση, ο κ.Πιττάτζης διαφοροποίησε την περίπτωση του παρόντος αιτητού από άλλες περιπτώσεις στις οποίες γίνεται επίδοση σε ένα διάδικο μέσω άλλου προσώπου. Εδώ η διπλοσυστημένη επιστολή απευθύνετο προς τον εναγόμενο 2 και δεν είχε κανένα δικαίωμα ο πατέρας του να την ανοίξει και επομένως αφού παρέμεινε άγνωστο αν το περιεχόμενο της επιστολής ήρθε ποτέ στη γνώση του εναγομένου 2, παραμένει άγνωστο και το κατά πόσο έγινε ή όχι επίδοση. Γι΄ αυτό δε το λόγο ο αιτητής δεν νομιμοποιείται να ζητά ακύρωση επίδοσης. Ο ίδιος συνήγορος, αφού αναφέρθηκε στα γεγονότα που προηγήθηκαν της αίτησης για υποκατάστατη επίδοση και στην καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, υπέβαλε ότι μπορεί να μην τηρήθηκαν αυστηρά οι κανόνες, πλην όμως το Δικαστήριο προέβηκε σε χαλάρωση των κανονισμών, δίδοντας θεραπεία. Αν εσφαλμένα έπραξε τούτο, η ορθή διαδικασία για προσβολή της ορθότητας της απόφασης του θα ήταν η υποβολή αιτήματος για ακύρωση με προνομιακό ένταλμα τύπου certiorari. Υπό το φως του συνόλου των στοιχείων που παρατέθηκαν στο Δικαστήριο κρίνω ότι θα πρέπει να εξετασθεί κατά προτεραιότητα, το θέμα της νομιμοποίησης ή μη του αιτητή να υποβάλει την παρούσα αίτηση. Κατά την άποψη μου, άνκαι δεν έγινε αναφορά σ΄ αυτή την δικονομική διάταξη κατά τη δίκη, η δυνατότητα υποβολής αίτησης από μη διάδικο παρέχεται από τη Δ.48 κ.8

(4), οι πρόνοιες της οποίας έχουν ως εξής: "Any person (other than the applicant) affected by an order made ex parte may apply by summons to have it set aside or varied and the Court or Judge may set aside or vary such order on such terms as may seem just." Δηλαδή, μια διαταγή η οποία είχε εκδοθεί από το Δικαστήριο κατόπιν μονομερούς αίτησης, μπορεί να διαφοροποιηθεί ή και παραμεριστεί, κατόπιν αίτησης δια κλήσεως η οποία υποβάλλεται από πρόσωπο το οποίο επηρεάζεται από την διαταγή. ΄Οπως ορθά ερμηνεύτηκε αυτή η δικονομική διάταξη στην υπόθεση Heli Air v. Drescher [1988] 1 C.L.R. 234, η παρα. 4 του κ.8 της Δ.48 δεν δίδει γενικά το δικαίωμα σε κάποιο τρίτο πρόσωπο να αποτείνεται δια κλήσεως για την ακύρωση ή τροποποίηση προσωρινού διατάγματος που εκδόθηκε σε αγωγή στην οποία αυτός δεν είναι διάδικος. Η αναφορά σε "any person" στη διαταγή, δεν κάλυπτε τον αιτητή στην υπόθεση εκείνη όπου αμφισβητείτο το δικαίωμα ιδιοκτησίας και κατοχής περιουσίας, χωρίς να προηγηθεί αίτηση με την οποία να καταστεί ο αιτητής διάδικος. ΄Οπως επίσης αποφασίστηκε στην ίδια υπόθεση, εκεί όπου ζητείται και η ακύρωση προσωρινού διατάγματος, ούτε οι πρόνοιες του Α.32 του περί Δικαστηρίων Νόμου θεσμοθετούν διαδικαστικό δικαίωμα προσώπου που δεν είναι διάδικος να αποτείνεται για την ακύρωση προσωρινού διατάγματος. (Βλ. επίσης Αίτηση Certiorari 4/02 ημερ. 22.1.02 και Αίτηση Certiorari 94/98 [1999] 1 Α.Α.Δ. 201). Ο συνήγορος του αιτητή είχε εισηγηθεί ότι σε κάποιες περιπτώσεις ένα πρόσωπο ανκαι μη διάδικος, έχει το δικαίωμα να υποβάλλει αιτήσεις και κάποτε έχει την υποχρέωση να το πράττει, εάν η απραξία του θα τον άφηνε εκτεθειμένο έναντι του εναγόμενου - διάδικου. Παρέπεμψε προς τούτο και στην απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση G.Counnas & Sons Ltd. v. Union Lebanese Transport Agencies etc. [1977] 1 C.L.R.
  1. ΄Ομως, θα πρέπει να παρατηρήσω ότι τα γεγονότα εκείνης της υπόθεσης και κατ΄ επέκταση ο τρόπος που συζητήθηκε, διαφέρουν σημαντικά από αυτά στην παρούσα υπόθεση. Αρκεί μόνο να εντοπισθεί ότι η εναγομένη εταιρεία σ΄ εκείνη την υπόθεση, ήταν αλλοδαπή, και η αγωγή εναντίον της καταχωρήθηκε μεν στην Κύπρο, αλλά με το δικαιολογητικό ότι ενεργούσε στην Κύπρο μέσω του αντιπροσώπου της - αιτητού. ΄Οπως αναφερόταν και στον ίδιο τον τίτλο της αγωγής, η εναγομένη ενήγετο σαν «Union Lebanese Transport Agencies of Beirut through their agent in Cyprus Costas Stylianou." ´Oταν η αγωγή επιδόθηκε στον αιτητή Στυλιανού σαν παρουσιαζόμενο αντιπρόσωπο των εναγομένων, αυτός ασφαλώς ενομιμοποιείτο να υποβάλει αίτηση παραμερισμού της επίδοσης της αγωγής στους εναγομένους, αποδεικνύοντας ότι ουδέποτε ενεργούσε σαν αντιπρόσωπος τους όπως ανακριβώς παρουσιαζόταν στην αγωγή. Το ερώτημα τίθεται εδώ κατά πόσο από την επίδοση του προσωρινού διατάγματος ή του Κλητηρίου ή από την διαταγή που εξουσιοδοτούσε αυτές τις επιδόσεις ή ακόμα από τη μη εξασφάλιση άδειας επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας, επηρεάζονται ή όχι δυσμενώς δικαιώματα του αιτητή. Η απάντηση σε τούτο δεν μπορεί εδώ παρά να είναι αρνητική. Κατ΄ αρχήν η ίδια η έκδοση του διατάγματος με το οποίο απαγορεύεται η αποξένωση ακίνητης περιουσίας του εναγομένου 2, δεν μπορεί να λεχθεί ότι επηρεάζει δικαιώματα του αιτητή. Ούτε ασφαλώς επηρεάζει η ίδια η καταχώρηση του Κλητηρίου ή η επίδοση του χωρίς άδεια για σφράγιση ή επίδοση του εκτός δικαιοδοσίας, εάν πράγματι αυτό απαιτείτο εδώ. Ο αιτητής, πέραν της ιδιότητας του σαν πατέρας του εναγομένου 2, καμιά σχέση δεν έχει ούτε με την ίδια την αγωγή, ούτε με επιδόσεις της αγωγής ή του διατάγματος. Περαιτέρω, ο αιτητής δεν έχει καμιά σχέση, ούτε και συνδέθηκε καθ΄ οιονδήποτε τρόπο με την αίτηση για υποκατάστατη επίδοση. Κατ΄ αρχήν ανάμεσα στα γεγονότα που προβλήθηκαν για υποστήριξη της αίτησης, πουθενά δεν αναφέρθηκε στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση ότι ο εναγόμενος 2 διαμένει στη διεύθυνση του αιτητή - πατέρα του. Ούτε αναφέρθηκε πουθενά ότι ο πατέρας του εναγομένου 2 είναι πρόσωπο στο οποίο εάν επιδιδόταν η αίτηση και το διάταγμα θα μπορούσαν αυτά να έρθουν σε γνώση του εναγομένου
  2. Και τελικά, το Δικαστήριο δεν διέταξε ή επέτρεψε ποτέ την επίδοση στον αιτητή - πατέρα του εναγομένου 2 καθ΄ υποκατάσταση και αντί του ιδίου. Εκείνο το οποίο είχε διατάξει το Δικαστήριο με την προηγούμενη σύνθεση του, ήταν η επίδοση να γινόταν με επιστολή όχι στον πατέρα του εναγομένου 2 αλλά στον ίδιο τον εναγόμενο 2 Ανδρέα Γεωργίου. Επομένως επίδοση στον εναγόμενο 2 δεν φαίνεται να έγινε και με άγνωστα τα στοιχεία ως προς το πώς και γιατί και αν την επιστολή που απευθυνόταν στον εναγόμενο 2 την παράλαβε ή την άνοιξε ο αιτητής, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι έγινε επίδοση είτε στον ένα είτε στον άλλο. Σε περίπτωση κατά την οποία οι ενάγοντες επιχειρήσουν να προχωρήσουν εναντίον του εναγομένου 2 ζητώντας την έκδοση απόφασης λόγω μη καταχώρησης εμφάνισης, θα πρέπει ασφαλώς να ικανοποιήσουν το Δικαστήριο ότι έγινε κανονική επίδοση στον εναγόμενο 2, με τον τρόπο που είχε βέβαια επιτρέψει το Δικαστήριο. Και εκεί θα ελεγχθεί το γεγονός ότι επίδοση της αγωγής μέσω διπλοσυστημένης επιστολής στον εναγόμενο 2 δεν έγινε, όπως διαφαίνεται. Αναφορικά με τους άλλους λόγους τους οποίους εγείρει ο αιτητής και καθάπτονται της ορθότητας καταχώρισης της αγωγής χωρίς να προηγηθεί άδεια σφράγισης του, ότι έπρεπε να διαταχθεί επίδοση της Ειδοποίησης του Κλητηρίου κλπ., όλα αυτά είναι θέματα που αφορούν τους διαδίκους στην αγωγή και δη τον εναγόμενο
  3. Και ασφαλώς κανένα λόγο δεν έχει σ΄ αυτό το θέμα ένας τρίτος μη διάδικος, τα συμφέροντα ή η θέση του οποίου ουδόλως επηρεάζονται από τους χειρισμούς που γίνονται στο πλαίσιο μιας αγωγής από τον ένα ή τον άλλο διάδικο ή και από το Δικαστήριο. Με αυτά σαν δεδομένα, σφραγίζεται και η τύχη της αίτησης και θεωρώ αχρείαστο να ασχοληθώ και με άλλα θέματα τα οποία απασχόλησαν κατά τη δίκη. Θα παρατηρούσα μόνο ότι έλαβα υπόψη τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της Αίτησης ανκαι δεν προέρχονται από τον ίδιο τον ενδιαφερόμενο - αιτητή αλλ΄ από δικηγόρο, με βάση τις καθιερωμένες νομολογιακές αρχές. Σύμφωνα με τις αρχές αυτές, οι δικηγόροι γενικά πρέπει να απαστασιοποιούνται από τα γεγονότα και τη μαρτυρία που περιβάλλει μια υπόθεση στην οποία εκπροσωπούν ένα διάδικο. Απαγόρευση όπως δικηγόροι ορκίζονται σε ενόρκους δηλώσεις που κατατίθενται σε μια υπόθεση δεν υπάρχει. Είναι όμως ανεπιθύμητο να γίνεται κάτι τέτοιο, εκτός όπου τούτο είναι αναγκαίο, όπως για παράδειγμα εκεί όπου ο πελάτης βρίσκεται στο εξωτερικό και δεν είναι εύκολο να ακολουθηθούν άλλες διαδικασίες (Βλπ. Ahapittas v. Rock Chick Ltd [1968] 1 C.L.R. 1 και Ιn re Efthymiou [1987] 1 C.L.R. 36). ΄Οσον δε αφορά στην κριτική που έγινε ως προς το γεγονός ότι στον ομνύοντα δικηγόρο κ.Παστό είχαν μεταβιβασθεί οι οδηγίες του αιτητή από άλλο δικηγόρο, τον κ.Μ.Χ"Χριστοφή, υπενθυμίζεται ότι σε μια ένορκη δήλωση πάντα μπορούσε να περιληφθεί εξ΄ακοής μαρτυρία φτάνει να αποκαλυπτόταν η πηγή πληροφόρησης του ομνύοντα, ενώ και με την τροποποίηση του περί Αποδείξεως Νόμου, επιτρέπεται η μαρτυρία και πέραν του πρώτου βαθμού εξ΄ακοής (Βλπ. Δ.39 κ.2 και Νόμος αρ. 32 Ι/2004). Υπό το φως όλων των ανωτέρω η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων και εναντίον του αιτητού, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)............................. Κ.Κληρίδης Π.Ε.Δ. /ΚΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.