Σωτήρης Κούσκουνος ν. SGK SAFARI LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 393/02, 27 Ιανουαρίου, 2006

Σωτήρης Κούσκουνος ν. SGK SAFARI LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 393/02, 27 Ιανουαρίου, 2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2006:A6 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ (που συνεδριάζει στη Λάρνακα) ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. ΚΑΡΑΚΑΝΝΑ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 393/02 Μεταξύ: Σωτήρης Κούσκουνος Ενάγοντα -και- 1) S.G.K. SAFARI LTD 2) Καίτη Μουζούρη 3) Νίκος Αροδίτης Εναγομένων _______________ Ημερομηνία: 27 Ιανουαρίου,

1. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Ενάγοντα: Ο κ. Χατζηχάννας. Για τους Εναγόμενους 1 και 2: Ο κ. Πιττάτζης. ΑΠΟΦΑΣΗ Ο ενάγοντας διεκδικεί από τους εναγομένους το ποσόν των ΛΚ 2500 σαν αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας, αρχικά διεκδικούσε το ποσόν των ΛΚ20.500, αργότερα όμως το ποσόν αυτό περιορίσθηκε. Ο ενάγοντας αξιώνει επίσης διάταγμα του δικαστηρίου ότι 'η συμφωνία Φεβρουαρίου του 2000 μεταξύ του ενάγοντα και των εναγομένων 1 και 2 διερρήχθη με υπαιτιότητα των εναγομένων'. Το Φεβρουάριο του 2000 υπογράφηκε συμφωνία μεταξύ της εναγομένης 2, Καίτης Μουζούρη, του ενάγοντα, Σωτήρη Κούσκουνου και κάποιου Προκόπη Τσιαμανέ, γεγονός που είναι παραδεκτό και από τις δύο πλευρές. Η πιο πάνω συμφωνία, που αποτελεί και τη βάση της αγωγής κατατέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου σαν τεκμήριο. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της πιο πάνω συμφωνίας, οι Σωτήρης Κούσκουνος και ο Προκόπης Τσιαμανές συμφώνησαν όπως μεταβιβάσουν στην Καίτη Μουζούρη τις μετοχές που είχαν στην εταιρεία SGK Safari Ltd και σ΄ αντάλλαγμα αυτού, η Καίτη Μουζούρη θα τους αντικαταστούσε "από εγγυητές δανείων της εταιρείας και των συμβολαίων χρηματοδότησης των οχημάτων της εταιρείας". Συμφωνήθηκε επίσης όπως ο Προκόπης Τσιαμανές υπογράψει όλα τα έγγραφα και προβεί "σε πάσα πράξη για να μεταβιβαστεί το όχημα ΕΚΒ287 επ΄ ονόματι της εταιρείας μαζί με την άδεια οδικής χρήσης που υπάρχει για το αυτοκίνητο αυτό από την αρχή αδειών και να παραδώσει αμέσως το όχημα". Είναι παραδεκτό γεγονός και από τις δύο πλευρές ότι στη παράγραφο 11 της συμφωνίας, η αναφορά σε 'Β ΣΥΜΒΑΛΛΟΜΕΝΟ', πρόκειται για δακτυλογραφικό λάθος και έπρεπε να είχε αναγραφεί 'Γ ΣΥΜΒΑΛΛΟΜΕΝΟ'. Στο σημείο αυτό θεωρώ σκόπιμο όπως παραθέσω αυτούσια τη παράγραφο 11 της συμφωνίας, από την οποία πηγάζει και η διαφορά των δύο πλευρών στη παρούσα διαδικασία. - "ΕΠΕΙΔΗ έχει εκδοθεί μια επιταγή από την εταιρεία Λ.Κ.5.000 προς όφελος ή και στη διαταγή κάποιου εμπόρου Λευκαρίτικων κεντημάτων η οποία δεν έχει πληρωθεί πλήρως και υπάρχει υπόλοιπο Λ.Κ.3,500 σύμφωνα με την εκδοχή των Β και Γ ΣΥΜΒΑΛΛΟΜΕΝΩΝ πρόσφατα, ο Β ΣΥΜΒΑΛΛΟΜΕΝΟΣ θα εκδώσει στη διαταγή της Α ΣΥΜΒΑΛΛΟΜΕΝΗΣ ή και της εταιρείας επιταγή Λ.Κ.1.000 που αντιστοιχεί στο συμφωνημένο μερίδιο του από το υπόλοιπο του χρέους αυτού των Λ.Κ.3,500 και ο Β ΣΥΜΒΑΛΛΟΜΕΝΟΣ αντί να πάρει Λ.Κ.5,000 που του οφείλονται να πάρει Λ.Κ.4,000, αποδεχόμενος και αυτός Λ.Κ.1,000 από το εν λόγω υπόλοιπο και το υπόλοιπο των Λ.Κ.5,000 θα το αναλάβει η εταιρεία. Σε περίπτωση όμως που ο έμπορος των Λευκάρων διεκδικήσει ποσά πέραν των Λ.Κ.3,500 οι Β και Γ ΣΥΜΒΑΛΛΟΜΕΝΟΙ θα προσέλθουν και να δώκουν μαρτυρία για να υποστηρίξουν ότι εδόθηκαν Λ.κ.1,500 έναντι. Αν δε υποχρεωθεί η εταιρεία να καταβάλει αυτές τες Λ.Κ.1,500 θα την αποζημιώσουν οι Β και Γ ΣΥΜΒΑΛΛΟΜΕΝΟΙ." ΄Ηταν η θέση του ενάγοντα, όπως αποκαλύπτεται από την έκθεση απαιτήσεως ότι οι εναγόμενοι δεν έχουν εκπληρώσει τις υποχρεώσεις τους προς τον ενάγοντα, που αποτελούσαν ουσιώδεις όρους της επίδικης συμφωνίας. Οι εναγόμενοι 1 και 2 καταχώρησαν υπεράσπιση στην οποίαν αρνούνται τις αξιώσεις του ενάγοντα και εγείρουν προδικαστική ένσταση ότι 'οι αιτούμενες αξιώσεις ή και διατάγματα της έκθεσης απαιτήσεως είναι διαφορετικές από τις αξιώσεις και τα αιτήματα του κλητηρίου της αγωγής' και ζητούν απόρριψη της. Ανεξαρτήτως των πιο πάνω, ισχυρίζονται ότι οι εναγόμενοι έχουν εξοφλήσει όλες τις υποχρεώσεις τους. Σε σχέση με τη προδικαστική ένσταση θα ήθελα να παρατηρήσω ότι η βάση της αγωγής τόσο στο κλητήριο ένταλμα όσο και στην έκθεση απαιτήσεως ήσαν οι ίδιες, ήτοι παραβίαση συμφωνίας με τη μόνη διαφορά ότι στο κλητήριο ένταλμα δεν αναγράφεται το ποσόν των αποζημιώσεων που αξιώνει ο ενάγοντας. Το γεγονός αυτό όμως δεν οδηγεί σ' απόρριψη της αγωγής. Στη Διάταξη 20, θεσμός 1Α των Διαδικαστικών Κανονισμών, ρητά προβλέπεται ότι - 'Whenever a statement of claim is delivered the plaintiff may therein alter, modify, or extend his claim without any amendment of the indorsement of the writ .΄' Εν' όψει τούτου η προδικαστική ένσταση δεν μπορεί να γίνει δεκτή. Ενώπιον του Δικαστηρίου κατέθεσαν, δύο άτομα, ο ενάγοντας και η εναγομένη 2, συνοψίζω τη μαρτυρία τους. Ο Σωτήρης Κούσκουνος ήταν οδηγός ταξί και μέτοχος στην εναγόμενη 1 εταιρεία, που ασχολείτο με εκδρομές "jeep safari". Σε κάποιο χρόνο, άγνωστο στο Δικαστήριο, πριν τη σύναψη όμως της επίδικης συμφωνίας, η εναγομένη 1 εταιρεία δανείστηκε από κάποιον Λευκαρίτη, το όνομα του οποίου διαφάνηκε αργότερα ότι ήταν Χάρης Ραουνάς, το ποσό των Λ.Κ.5.000 και ο ενάγοντας του εξέδωσε μεταχρονολογημένη επιταγή για το ποσό των Λ.Κ.5.000, για εξόφληση του πιο πάνω χρέους. Κατά την υπογραφή της επίδικης συμφωνίας είχε παραμείνει υπόλοιπο του πιο πάνω χρέους, το ποσό των Λ.Κ.3.500 και συμφωνήθηκε, σύμφωνα πάντα με τον ενάγοντα, ότι ο ίδιος θα έδινε Λ.Κ.1.000, η Καίτη Μουζούρη Λ.Κ.1.500 και ο Τσιαμανές Λ.Κ.1.
2. Ο ενάγοντας έδωσε στον Λευκαρίτη το ποσό των Λ.Κ.1.000 και παρέμεινε υπόλοιπο Λ.Κ.2.500, το οποίο υποχρεούταν, σύμφωνα πάντα με τον ενάγοντα, να καταβάλει η Καίτη Μουζούρη. Ήταν η θέση του μάρτυρα αυτού, ότι ο λόγος που εκίνησε αγωγή εναντίον της Καίτης Μουζούρη ήταν "για να πληρωθεί ο 'Λευκαρίτης'". Αντεξεταζόμενος ο ενάγοντας είπε, μεταξύ άλλων, ότι είχε υπογράψει έντυπο για μεταβίβαση του οχήματος ΕΚΒ 287 διαπίστωσε όμως ότι κάποιος είχε πλαστογραφήσει την υπογραφή του σε κάποιο έγγραφο, με βάση το οποίο το πιο πάνω αυτοκίνητο είχε πωληθεί στο Νίκο Αροδίτη. Ο ενάγοντας κατάγγειλε την υπόθεση στην Αστυνομία και καταχωρήθηκε ποινική υπόθεση πλαστογραφίας εναντίον της Καίτης Μουζούρη, η οποία εκκρεμεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο Παραλιμνίου, για εκδίκαση. Η Καίτη Μουζούρη καταθέτοντας ενώπιον του Δικαστηρίου παραδέχθηκε ότι δεν έχει εξοφληθεί το χρέος προς τον Χάρη Ραουνά, ήταν η θέση της όμως ότι στη συμφωνία δεν γινόταν πρόβλεψη σε σχέση με το χρόνο. Το πιο πάνω χρέος θα διευθετείτο, σύμφωνα με την ίδια, 'μόλις ξεκαθάριζε το θέμα με τη μεταβίβαση του οχήματος ΕΚΒ288'. Το αίτημα της εναγόμενης σε σχέση με τον ενάγοντα ήταν όπως ο τελευταίος βοηθήσει για να επιτευχθεί η μεταβίβαση του οχήματος στο όνομα του κ. Αροδίτη. Η μεταβίβαση, σύμφωνα πάντα με την ίδια, καθυστερούσε καθότι εκκρεμούσε εναντίον της η πιο πάνω ποινική υπόθεση πλαστογραφίας. Η εναγόμενη αρνήθηκε βέβαια ότι είχε πλαστογραφήσει οποιοδήποτε έγγραφο. Ενώπιον του Δικαστηρίου κατατέθηκε και αριθμός εγγράφων, οι επιστολές που είχαν ανταλλαγεί μεταξύ των διαδίκων και μία δήλωση από το Χάρη Ραουνά. Το Τεκμήριο 2 είναι επιστολή, ημερομηνίας 27.3.2002 που είχε σταλεί προς τους εναγόμενους 1 και 2, από τους δικηγόρους Τάσο και Νίκο Οικονόμου, εκ μέρους του ενάγοντα. Με την πιο πάνω επιστολή ο ενάγοντας τους ζητούσε όπως εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους, ήτοι να τον απαλλάξουν από 'τις υφιστάμενες υποχρεώσεις, να εξοφλήσουν τις υφιστάμενες οικονομικές υποχρεώσεις του και να εξοφλήσουν τις οφειλές του'. Η Καίτη Μουζούρη με επιστολή, ημερομηνίας 2.4.2002, μέσω του δικηγόρου της Γιώργου Πιττάτζη, Τεκμήριο 3, ζήτησε διευκρινίσεις ως προς το είδος των οφειλών και υποχρεώσεων που είχε έναντι του ενάγοντα. Ενώπιον του Δικαστηρίου κατατέθηκε και η επιστολή Τεκμήριο 4, ημερομηνίας 16.4.2002, που απευθύνεται και αυτή προς τους εναγόμενους 1 και 2, υπογράφεται από τους Τάσο και Νίκο Οικονόμου και μ΄ αυτή τερματίζεται η 'συμφωνία Φεβρουαρίου 2000'. Το τεκμήριο 5, πρόκειται για μια δήλωση που φαίνεται να έχει υπογραφεί από τον Χάρη Ραουνά, ή άλλως 'Λευκαρίτη', ως αποκαλείτο από τους μάρτυρες κατά την ακροαματική διαδικασία, με την οποίαν δηλώνει ότι δεν έχει εισπράξει οποιονδήποτε ποσόν από την εταιρεία S.G.K. SAFARI LTD και ή τη Καίτη Μουζούρη. Το ποσόν αυτό του το οφείλει η εταιρεία και ανέρχεται σε ΛΚ
3. Στη τελευταία παράγραφο όμως της επιστολής αναφέρει ότι το ποσόν αυτό του το οφείλουν' η εταιρεία και ή η Καίτη Μουζούρη '. Αυτή ήταν συνοπτικά η μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και από τις δύο πλευρές. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τους μάρτυρες ενώ κατέθεταν και να εξετάσω τη μαρτυρία τους. Τα περισσότερα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η απαίτηση του ενάγοντα, όπως έχει περιορισθεί και η υπεράσπιση των εναγομένων είναι παραδεκτά και από τις δύο πλευρές. Τόσο ο ενάγοντας όσο και η εναγομένη μου έκαναν αρκετά καλή εντύπωση, από τη μαρτυρία και των δύο μαρτύρων προκύπτει σαν παραδεκτό γεγονός ότι η μεταβίβαση του οχήματος ΕΚΒ 286 στο Νίκο Αροδίτη δεν έχει επιτευχθεί μέχρι σήμερα και ο ενάγοντας έχει καταγγείλει τη εναγομένη στην αστυνομία για πλαστογραφία κάποιου εντύπου, που έχει σχέση με τη μεταβίβαση του πιο πάνω οχήματος. Κατά πόσο η εναγομένη έχει πλαστογραφήσει την υπογραφή του ενάγοντα, όπως επίσης και τους λόγους που καθυστερεί η μεταβίβαση του πιο πάνω οχήματος δεν αποτελούν επίδικα θέματα, με βάσει τα δικόγραφα και ως εκ τούτου δεν κρίνω σκόπιμο να προβώ σ΄ οποιονδήποτε εύρημα σε σχέση με τα πιο πάνω θέματα. Προκύπτει επίσης από τη μαρτυρία σαν παραδεκτό γεγονός ότι το χρέος των ΛΚ 2500 που όφειλε η εναγομένη εταιρεία στο Λευκαρίτη, Χάρη Ραουνά, δεν έχει εξοφληθεί μέχρι σήμερα. Ήταν η θέση του ενάγοντα ότι το ποσόν αυτό το οφείλει η εναγομένη 2, θέση όμως που δεν συνάδει με το περιεχόμενο της επίδικης συμφωνίας, την οποία επικαλείται και ο ίδιος και ιδιαίτερα της παραγράφου 11, ως εκ τούτου την απορρίπτω . Κατά την ακροαματική διαδικασία τα επίδικα θέματα περιορίσθηκαν σε δύο κατά πόσο οι εναγόμενοι οφείλουν στον ενάγοντα με βάσει την επίδικη συμφωνία, παράγραφος 11, το ποσόν των ΛΚ 2500, που αποτελεί το υπόλοιπο κάποιου χρέους, προς τον Χάρη Ραουνά και κατά πόσο η επίδικη συμφωνία έχει διαρρηχθεί με υπαιτιότητα των εναγομένων λόγω της παράλειψης τους να εξοφλήσουν το πιο πάνω χρέος. Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός και από τις δύο πλευρές ότι το πιο πάνω ποσό, που ανερχόταν αρχικά σε ΛΚ 3500 το όφειλε η εναγομένη 1 εταιρεία προς τον 'Λευκαρίτη', δυνάμει κάποιας επιταγής που εκδόθηκε πριν την υπογραφή της επίδικης συμφωνίας. Η παράγραφος 11 της συμφωνίας προέβλεπε ότι μέρος του ποσού αυτού, ΛΚ 2000, θα το κατέβαλλαν οι Σωτήρης Κούσκουνος, ήτοι ο ενάγοντας και ο Προκόπης Τσιαμανές. Πουθενά στη συμφωνία δεν προβλεπόταν ότι η εναγομένη 2, υπό τη προσωπική της ιδιότητα είχε υποχρέωση όπως καταβάλει το υπόλοιπο του χρέους, ήτοι ΛΚ
4. Το γεγονός ότι η εναγομένη 2 ήταν η κύρια μέτοχος της εναγομένης 1 εταιρείας, όπως φαίνεται τουλάχιστο από τις πρόνοιες της επίδικης συμφωνίας δεν εξυπακούει ότι ήταν και προσωπικά υπεύθυνη για την εξόφληση του χρέους της εναγομένης 1 εταιρείας. Σε σχέση δε με την εναγομένη 1 εταιρεία θα ήθελα να επισημάνω ότι οποιαδήποτε τυχόν υποχρέωση είχε η εναγομένη 1 εταιρεία να πληρώσει το πιο πάνω χρέος, αυτή η υποχρέωση δεν μπορεί να πηγάζει από την επίδικη συμφωνία, που αποτελεί και τη βάση της αγωγής στη παρούσα διαδικασία, εφόσον η εναγομένη 1 δεν ήταν καν συμβαλλόμενη στη πιο πάνω συμφωνία. Η υποχρέωση αυτή πιθανόν να πηγάζει από άλλη προγενέστερη συμφωνία μεταξύ της εναγομένης 1 και του Χάρη Ραουνά όχι όμως από τη παρούσα. Υπενθυμίζω ότι οι συμβαλλόμενοι στη συμφωνία ήσαν ο ενάγοντας, η εναγομένη 2 και κάποιος Προκόπης Τσιαμανές. Η πώληση των μετοχών της εναγομένης 1 ήταν το αντικείμενο της συμφωνίας, η ίδια όμως η εναγομένη 1 δεν ήταν ένα από τα μέρη της συμφωνίας. Η παράγραφος 11 της συμφωνίας δεν δημιουργεί οποιανδήποτε υποχρέωση στην εναγομένη 1 εταιρεία να εξοφλήσει το χρέος, η υποχρέωση που δημιουργείται, με βάσει την επίδικη συμφωνία, είναι σε σχέση με τον ενάγοντα και τον Προκόπη Τσιαμανέ οι οποίοι υποχρεούνταν, με βάσει τους όρους της παραγράφου 11, που παραθέτω πιο πάνω, να εξοφλήσουν μέρος του χρέους . Εν΄ όψει όλων των πιο πάνω καταλήγω ότι δεν έχει αποδειχθεί διάρρηξη από μέρους των εναγομένων 1 και 2 της επίδικης συμφωνίας και συγκεκριμένα των προνοιών της παραγράφου 11, που αποτελεί και τη βάση της αγωγής. Ανεξαρτήτως και πέραν των πιο πάνω, θα ήθελα να επισημάνω, ότι ο Χάρης Ραουνάς, το άτομο στο οποίο, σύμφωνα και με τις δύο πλευρές, οφείλεται το ποσόν των ΛΚ 2500, δεν είναι ένας εκ των συμβαλλομένων στην επίδικη συμφωνία και δεν είναι βέβαια διάδικος στη παρούσα διαδικασία. Και εάν ακόμη δεχόμουνα ότι η επίδικη συμφωνία υποχρέωνε τις εναγόμενες 1 και 2, να καταβάλουν στο 'Λευκαρίτη' το ποσόν των ΛΚ 2500, το θέμα που εγείρεται είναι κατά πόσο ο ενάγοντας νομιμοποιείται να καταχωρήσει εκ μέρους του Χάρη Ραουνά άλλως 'Λευκαρίτη' τη παρούσα αγωγή. Ο γενικός κανόνας είναι ότι σε μία αγωγή για αποζημιώσεις ο ενάγοντας δεν μπορεί να αποζημιωθεί για παράβαση συμφωνίας που έγινε προς όφελος κάποιου τρίτου προσώπου. Σχετικό είναι το απόσπασμα από το σύγγραμμα CHITTY ON CONTRACTS, 29 η έκδοση, παρ. 18-047, όπου διαβάζουμε τα πιο κάτω - 'The starting point of the following discussion is the general rule that, in an action for damages, the claimant cannot recover more than the amount required to compensate him for his loss, so that a promise cannot, in general, recover damages for breach of a contract made for the benefit of a third party.' Βλέπετε επίσης σχετικά την απόφαση Beswick v. Beswick [1968] 1 A.C
5. Εξαίρεση στο πιο πάνω γενικό κανόνα αποτελεί η απόφαση του Lord Denning στην υπόθεση, Jackson v. Horizon Holidays Ltd [1975] 1 WLR 1468, όπου επιδικάσθηκε στον ενάγοντα το ποσόν των £500 για τη πνευματική ταλαιπωρία που είχε υποστεί τόσο ο ίδιος όσο και η οικογένεια του. Ο ενάγοντας είχε συμβληθεί με τους εναγομένους όπως παρέχουν διαμονή στη σύζυγο του, στα παιδιά του και στον ίδιον, κατά τη διάρκεια των διακοπών τους, η οικογένεια του ενάγοντα δεν ήσαν μέρη στη πιο πάνω συμφωνία θεωρήθηκε όμως ότι ο ενάγοντας είχε συμβληθεί τόσο για δικό του όφελος όσο και για το όφελος της οικογένειας του. Η πιο πάνω προσέγγιση αποδοκιμάσθηκε στη υπόθεση Woodar Investment Development Ltd v. Wimpey Construction Co Ltd [1980] 1 W.L.R
6. Στη Woodar οι εφεσείοντες συμφώνησαν ν΄ αγοράσουν από τους εφεσίβλητους κάποιο τεμάχιο γης, έναντι του ποσού των £ 850.000, μέρος όμως του πιο πάνω ποσού θα καταβαλλόταν σε κάποιο τρίτο πρόσωπο, την εταιρεία Τ.Τ Ltd, που δεν ήταν διάδικος στη διαδικασία. Καταχωρήθηκε αγωγή από τους εφεσίβλητους με την οποίαν διεκδικούσαν από τους εφεσείοντες αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας. Το πρωτόδικο Δικαστήριο επιδίκασε αποζημιώσεις υπέρ των εναγόντων, μεταξύ των οποίων και £ 150.000 που οφείλονταν προς την εταιρεία Τ.Τ Ltd. Το εφετείο επικύρωσε τη πιο πάνω απόφαση, η πλειοψηφία όμως της Βουλής των Λόρδων την ανάτρεψε καταλήγοντας ότι δεν υπήρξε υπαναχώρηση από την συμφωνία, προχώρησε όμως λίγο πάρα πέρα και είπε per curiam, ομόφωνα, ότι οι πωλητές δεν δικαιούνταν αποζημιώσεις για το ποσόν των £ 150.000, χωρίς να δείξουν ότι είχαν οι ίδιοι υποστεί ζημιά ή ότι ενεργούσαν σαν αντιπρόσωποι ή εμπιστευματοδόχοι του τρίτου προσώπου. Στη παρούσα υπόθεση κανένα στοιχείο έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου ότι ο ενάγοντας έχει υποστεί οποιανδήποτε ζημιά από τη μη καταβολή του ποσού των ΛΚ 2.500 στο Χάρη Ραουνά, ή ότι ο ενάγοντας ενεργούσε σαν αντιπρόσωπος και ή εμπιστευματοδόχος του πιο πάνω προσώπου. Για όλους τους πιο πάνω λόγους καταλήγω ότι ο ενάγοντας δεν έχει αποδείξει την αξίωση του. Η αγωγή απορρίπτεται μ΄ έξοδα υπέρ των εναγομένων και εναντίον του ενάγοντα, όπως θα υπολογισθούν από το Πρωτοκολλητή . (Υπ.) ......... Τ. Καρακάννα, Ε.Δ. /Λ.Σ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο