Νίκου Χατζηνικόλα ν. Κυριάκου Κάτσιου, Αρ. Αγωγής: 755/05, 15 Φεβρουαρίου, 2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2006:A8 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Προσ.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 755/05 Μεταξύ: Νίκου Χατζηνικόλα, από το Φρέναρος Ενάγοντα και Κυριάκου Κάτσιου, από το Λιοπέτρι Εναγομένου ------------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 15 Φεβρουαρίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Ενάγουσα: κα Κόκκινου για κ. Γ. Πιττάτζη. Για τον Εναγόμενο: Καμία εμφάνιση. Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αγωγή ο Εναγόμενος διεκδικεί με ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα Λ.Κ.3.808 ως υπόλοιπο λογαριασμού το οποίο προέκυψε από την πώληση εμπορευμάτων, κατά τα έτη 1996-1998, ιδιοκτησίας του Ενάγοντα στον Εναγόμενο. Το ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα καταχωρήθηκε στις 31.8.
- Η αγωγή επεδόθηκε στις 9.9.05, στην σύζυγο του Ενάγοντα σύμφωνα με την Ένορκη Δήλωση Επίδοσης. Στις 6.10.05 καταχωρίστηκε μονομερής αίτηση για την έκδοση απόφασης λόγω μη καταχώρισης εμφάνισης η οποία συνοδεύετο από την Ένορκη Δήλωση του κου Θεόδωρου Χατζηνικόλα. Η Αίτηση βασίστηκε στην Δ.17 θ. 2,3,4,5,6,7 και 8 και στην Δ.48, Καν. 1, 2, 8 και
- Στην Ένορκη Δήλωσή του ο κος Χατζηνικόλας δήλωνε υπάλληλος του Ενάγοντα και ότι γνώριζε τα γεγονότα της υπόθεσης. Επιπρόσθετα, υιοθέτησε το περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης ενώ συμφώνησε ότι ο Εναγόμενος χρωστούσε στον Ενάγοντα Λ.Κ. 3.
- Στις 9.11.05 που ήταν ορισμένη η υπόθεση για απόδειξη το Δικαστήριο ζήτησε περαιτέρω μαρτυρία από τον Ενάγοντα και ο υπάλληλος του Ενάγοντα προέβη σε συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση ημερομηνίας 18.11.05 στην οποία επεσύναψε τα τιμολόγια που αφορούσαν τα προϊόντα που είχε αγοράσει ο Εναγόμενος. Είναι κατ΄ ουσία με βάση τη μαρτυρία αυτήν που το Δικαστήριο θα προχωρήσει στην εξέταση των ζητημάτων που εγείρονται. Όμως, το γεγονός ότι η μαρτυρία δεν αμφισβητήθηκε δεν απαλλάσσει το Δικαστήριο από την υποχρέωση, έχοντας κατά νου το Νόμο και τις αρχές, οι οποίες ρυθμίζουν το εκάστοτε υπό συζήτηση θέμα να κρίνει αυθύπαρκτα τη δύναμη της υπόθεσης του Ενάγοντα και κατά πόσο η τελευταία έχει, με τη προσκομισθείσα και ενδεχομένως κριθείσα ως αξιόπιστη μαρτυρία, υπερβεί το ύψος του πήχη του συγκεκριμένου βαθμού απόδειξης που απαιτείται να υπερπηδηθεί σε κάθε περίπτωση. Βλ. Kades v. Nicolaou and Another
(1986)1 C.L.R. 212 και Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας ν. Νέστορα Χ" Νέστωρος
(1990)1 Α.Α.Δ.
- Μέσα σ΄ αυτό το νομικό πλαίσιο είμαι αναγκασμένη ν΄ αναφερθώ στο περιεχόμενο των Ενόρκων Δηλώσεων και στα επισυνημμένα στην Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση, Τεκμήρια. Εξετάζοντας τα δελτία αποστολής τα οποία έχουν επισυναφθεί στην Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση του κου Χατζηνικόλα, προς υποστήριξη της αξίωσης του Ενάγοντα, το Δικαστήριο διεπίστωσε ότι όλα τα δελτία αποστολής είναι ανυπόγραφα. Επίσης, το Δικαστήριο απασχόλησε ακόμη το ακόλουθο: Τα Τεκμήρια 1-3 έχουν συνεχόμενους αριθμούς δηλαδή 000515, 000516 και 000517 ενώ καταγράφουν ως ημερομηνία έκδοσής τους το Τεκμήριο 1 την 2.9.96, το Τεκμήριο 2 την 14.4.1998 ενώ το Τεκμήριο 3, 20.8.
- Και γεννάται το εξής ερώτημα πως θα μπορούσαν να έχουν συνεχόμενους αριθμούς αφού απέχουν χρονολογικά το ένα από το άλλο αρκετούς μήνες; Επιπρόσθετα, σ΄ αυτά τα τρία Δελτία Αποστολής ενώ ως χρονολογία έκδοσης είναι τυπωμένο το έτος 2000, φαίνεται να έχει διαγραφεί και έχουν γραφτεί χρονολογίες προγενέστερες από το 2000 ήτοι το 1996 και
- Ενώ το Τεκμήριο 2, το οποίο φέρει ημερομηνία 14.4.1998 καταγράφει και πωλήσεις σε μεταγενέστερες ημερομηνίες από την έκδοσή του, δηλαδή καταγράφει παράδοση προϊόντων τον Ιούνιο, Ιούλιο και Αύγουστο ενώ είχε εκδοθεί τον Απρίλιο. Οι πιο πάνω αντιφάσεις καθιστούν την προσκομισθείσα μαρτυρία αναξιόπιστη και το Δικαστήριο δεν μπορεί να οδηγηθεί με ασφάλεια στο συμπέρασμα ότι ο Εναγόμενος οφείλει αυτά τα λεφτά στον Ενάγοντα. Σύμφωνα και με την απόφαση στην υπόθεση A.L. Mantovani & Sons Ltd v. Christis Travel & Tourism Ltd
(1999)1(A) A.A.Δ. 156: «Οι λογαριασμοί εμπορευομένου δεν αποτελούν αφεαυτών απόδειξη των γεγονότων που καταγράφουν. Τα γεγονότα που απεικονίζουν πρέπει να αποδειχθούν. Ο λογιστής και ο μόνος μάρτυρας των εφεσειόντων, προς υποστήριξη της απαίτησής τους, δεν ήταν γνώστης των γεγονότων τα οποία εμφανίζουν οι λογαριασμοί. Δεν υπήρχε ίχνος μαρτυρίας το οποίο να αποδεικνύει την ύπαρξη της οφειλής των εφεσιβλήτων προς τους εφεσείοντες. Στην απουσία παραδεκτής μαρτυρίας που να στοιχειοθετεί γεγονότα που θα μπορούσαν να προσμετρήσουν ως αποδεικτικά της υπόθεσης, δεν εγείρεται ζήτημα βάρους απόδειξης.» Έχοντας κατά νου τη νομολογία και έχοντας απορρίψει την προσκομισθείσα μαρτυρία ως αναξιόπιστη κρίνω ότι δεν είναι ασφαλές να εκδώσω απόφαση με βάση τα στοιχεία που είναι ενώπιον μου αφού τα Τεκμήρια 1-4 έχουν καταρτιστεί, κατά την άποψή μου, απλώς και μόνο για να επιτευχθεί η έκδοση απόφασης. Καταλήγω λοιπόν ότι ο Ενάγοντας δεν δικαιούται στην έκδοση απόφασης και απορρίπτω την αίτησή του χωρίς οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ........... Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Προσ. Ε. Δ., ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Γ.Γ./ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο