Olympic Holidays Group Ltd ν. Brian Carey, Αρ. Αγωγής: 707/05, 3 Μαϊου, 2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2006:A23 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 707/05 Μεταξύ: Olympic Holidays Group Ltd, Ενάγουσας, και Brian Carey, Εναγομένου. ------------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 3 Μαϊου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Ενάγουσα: κα Δημητρίου για Πατρίκιο Παύλου και Σία. Για τον Εναγόμενο: Καμία εμφάνιση. Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αγωγή η Ενάγουσα διεκδικεί γενικές, ειδικές και τιμωρητικές αποζημιώσεις για τις ζημιές και/ή τις απώλειες που υπέστη από την ανάρτηση, από τον Εναγόμενο, πανό και σημειώσεων σε δημόσιους χώρους που περιείχαν δυσφημιστικά σχόλια για την Ενάγουσα. Επιπρόσθετα, ζητά την έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων που να αποκλείουν και ν΄ απαγορεύουν στον Εναγόμενο στο διηνεκές να προβαίνει σ΄ οποιαδήποτε νέα δημοσίευση και/ή κοινοποίηση και/ή τοποθέτηση παρόμοιου περιεχομένου δυσφημιστικών εντύπων ή/και σ΄ οποιαδήποτε προφορική δυσφήμιση της Ενάγουσας. Το Γενικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα καταχωρίστηκε στις 11.8.05 και επεδόθηκε στον Εναγόμενο στις 12.8.
- Στις 12.9.05 καταχωρίστηκε Σημείωμα Εμφάνισης εκ μέρους του Εναγόμενου από δικηγορικό γραφείο ενώ καταχωρίστηκε Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης στις 20.9.
- Ακολούθησε η αίτηση της Ενάγουσας, ημερομηνίας 29.9.05, με την οποία ζητείτο η διαγραφή της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης λόγω του ότι ήταν πρόωρη. Ορίστηκε για ακρόαση στις 7.11.
- Στο μεταξύ, στις 29.9.05 καταχωρίστηκε η Έκθεση Απαίτησης της Ενάγουσας. Στις 7.11.05 εμφανίστηκε δικηγόρος, εκ μέρους του δικηγορικού γραφείου που εκπροσωπούσε τον Εναγόμενο, και ζήτησε άδεια ν΄ αποσυρθεί ενώ παράλληλα δήλωσε ότι τον Εναγόμενο θα τον εκπροσωπούσε στην συνέχεια συγκεκριμένος δικηγόρος που είχε αποχωρήσει από το συγκεκριμένο γραφείο. Δόθηκε άδεια στο συγκεκριμένο δικηγορικό γραφείο ν΄ αποσυρθεί ενώ παράλληλα δόθηκαν οδηγίες για την καταχώριση σημειώματος εμφανίσεως από το νέο δικηγόρο και η αίτηση για διαγραφή επαναορίστηκε στις 28.11.05 για να τοποθετηθεί ο νεοδιορισθείς δικηγόρος. Στις 28.11.05 δεν υπήρξε οποιαδήποτε εμφάνιση εκ μέρους του Εναγόμενου, η υπόθεση ορίστηκε για απόδειξη στις 14.12.05 με οδηγίες προς το Πρωτοκολλητείο όπως τον ειδοποιήσει για την ημερομηνία. Το Πρωτοκολλητείο τον ειδοποίησε στις 8.12.
- Στις 14.12.05 δεν υπήρξε εμφάνιση εκ μέρους του Εναγόμενου ούτε και καταχωρίστηκε οποιοδήποτε σημείωμα αλλαγής δικηγόρου. Επειδή η μάρτυρας της Ενάγουσας έλειπε στο εξωτερικό η υπόθεση επαναορίστηκε για απόδειξη στις 26.1.
- Ενώπιον του Δικαστηρίου στις 26.1.06 κατέθεσε η κα Tracey Mortis, υπεύθυνη στα γραφεία της Ενάγουσας στην Αγία Νάπα από το
- Σε συντομία ανέφερε ότι η Ενάγουσα εταιρεία είναι ένας από τους μεγαλύτερους τουριστικούς οργανισμούς με εξαιρετική φήμη και λειτουργεί εδώ και 30 χρόνια στην Κύπρο. Διακινεί περίπου 54.000 τουρίστες το χρόνο στην Αγία Νάπα. Ο Εναγόμενος εργοδοτείτο από την Ενάγουσα για την θερινή περίοδο του 2005, συγκεριμένα από τον Μάρτη μέχρι τον Ιούνιο 2005, ως αντιπρόσωπός της στην Αγία Νάπα. Μεταξύ των καθηκόντων του ήταν να φροντίζει τους πελάτες της Ενάγουσας, να τους επιλύει οποιαδήποτε προβλήματά τους, να οργανώνει εκδρομές και να προβάλει την καλή φήμη της Ενάγουσας. Στις 10.7.05 γύρω στις 8:00 π.μ. όταν πήγε στα γραφεία που διατηρεί η Ενάγουσα εταιρεία, η μάρτυρας, βρήκε στο μπροστινό μέρος του γραφείου πάνω από το λογότυπο «Olympic Holidays» ένα μεγάλο πανό που έγραφε «Olympic Holidays will rip you off» το οποίο και κατέθεσε ως Τεκμήριο
- Τα γραφεία της Ενάγουσας βρίσκονται σε πολυσύχναστο δρόμο, στο κέντρο της Αγίας Νάπας, στην περιοχή του Λιμανιού. Κατέβασε το πανό και όταν πήγε να ξεκλειδώσει την πόρτα υπήρχε μια κόλλα Α4 κολλημένη στην πόρτα η οποία έγραφε ακριβώς τα ίδια πράγματα. Ισχυρίστηκε, ότι η κόλλα αυτή καταστράφηκε από τις πλημμύρες του Ιανουαρίου του 2006 στην Αγία Νάπα γι΄ αυτό και δεν μπορούσε να την προσκομίσει στο Δικαστήριο. Μετά την παρέλευση μισής ώρας αντιπρόσωποι της Ενάγουσας της τηλεφώνησαν για να την πληροφορήσουν ότι κόλλες Α4 με το ίδιο λεκτικό βρέθηκαν σε διάφορα ξενοδοχεία, με τα οποία συνεργάζεται η Ενάγουσα, καθώς και σε ηλεκτρικούς πάσαλους στους δρόμους. Πήρε τ΄ αυτοκίνητό της και πήγε σ΄ όλα τα ξενοδοχεία, με τα οποία συνεργάζεται η Ενάγουσα και μάζεψε τις κόλλες από τους πίνακες ανακοινώσεων, της Olympic Holidays, καθώς και από τους ηλεκτρικούς πάσαλους στο δρόμο, σε κύριο δρόμο της Αγίας Νάπας, καθώς και στον μονόδρομο που οδηγεί στο κέντρο της Αγίας Νάπας, σε έκταση περίπου 2 χιλιομέτρων. Τόσο οι διευθυντές των ξενοδοχείων, οι υπάλληλοι υποδοχής όσο και οι πελάτες, προμηθευτές και αντιπρόσωποι της Ενάγουσας ήθελαν να μάθουν τι συνέβαινε και γιατί είχε τοποθετηθεί το συγκεκριμένο έντυπο στους πίνακες ανακοινώσεων της Olympic Holidays. Ήταν η θέση της ότι μέχρι το τέλος της ημέρας όλοι στην Αγία Νάπα γνώριζαν τι είχε συμβεί και τηλεφωνούσαν για να πληροφορηθούν. Γνώριζε ότι ήταν ο Εναγόμενος που έγραψε και τοποθέτησε το πανό λόγω του ότι αναγνώρισε τον γραφικό του χαρακτήρα αλλά και γιατί της τηλεφώνησε την επόμενη μέρα ζητώντας της το σεντόνι του, στο οποίο είχε αναγράψει την επίδικη φράση, και είχε αναρτήσει στην πρόσοψη των γραφείων της Ενάγουσας, γιατί δεν είχε άλλο σεντόνι για να σκεπαστεί. Ο Εναγόμενος όταν της τηλεφώνησε, την επόμενη μέρα, γελούσε ενώ ζήτησε να μάθει από άλλους αντιπροσώπους της εταιρείας τις αντιδράσεις τόσο της εταιρείας καθώς και της ίδιας. Δεν απολογήθηκε όμως για την συμπεριφορά του. Στην αγόρευσή της ενώπιον του Δικαστηρίου η δικηγόρος της Ενάγουσας εισηγήθηκε ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 17
(1)του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, αφού έχει γίνει δημοσίευση με περιεχόμενο δυσφημιστικό το οποίο αφορά την Ενάγουσα. Η δημοσίευση έγινε με την ανάρτηση του πανό πάνω από την είσοδο των γραφείων της Ενάγουσας, που βρίσκονται σε πολυσύχναστο δρόμο της Αγίας Νάπας, καθώς και με την τοποθέτηση των φυλλαδίων στους πίνακες ανακοινώσεων της Ενάγουσας στα ξενοδοχεία με τα οποία συνεργάζετο και σε ηλεκτρικούς πασάλους στους δρόμους. Το νόημα που θα απέδιδε ο συνηθισμένος πολίτης στην φράση «rip-off» είναι ότι η Ενάγουσα θα σας "κλέψει" σύμφωνα και με την ερμηνεία του όρου «rip-off» στο λεξικό του Collins English Dictionary. Κατέληξε, ότι το συγκεκριμένο αδίκημα δεν επιβάλλει την απόδειξη ζημιάς για την επιδίκαση αποζημιώσεων αλλά η αξίωση γεννάται με την διάπραξη του αδικήματος. Αναφέρθηκε στους παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη στην επιδίκαση των αποζημιώσεων και στο γεγονός ότι υπάρχει αυξητική τάση στο ύψος των αποζημιώσεων. Παρέπεμψε το Δικαστήριο στις αποφάσεις Κωνσταντινίδης ν. Τάσος Παπαδόπουλος
(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 922 και Δίας κ.ά ν. Ναθαναήλ
(1993)1 Α.Α.Δ. 893. Εισηγήθηκε, ότι η επιδίκαση ποσού ύψους Λ.Κ. 5.000 θα συνιστούσε εύλογη και δίκαιη αποζημίωση. Η μάρτυρας άφησε θετική εικόνα στο Δικαστήριο, αξιοπρεπής και μετριοπαθής στα λεγόμενά της απέδωσε τα όσα η ίδια γνώριζε, αισθάνθηκε και έπραξε σε συνάρτηση με τα επίδικα δημοσιεύματα κατά τον ουσιώδη χρόνο. Η μαρτυρία της γίνεται αποδεκτή στην ολότητά της. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Με δεδομένη τη δημοσίευση των εντύπων καθώς και την ανάρτηση του πανό, το πρώτο ερώτημα που θα πρέπει να απαντηθεί είναι κατά πόσο αυτά αναφέρονταν στην Ενάγουσα εταιρεία αφού σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης Αλήθεια Εκδοτική Εταιρεία Λτδ κ.ά. ν. Λεωνίδα
(1997)1 Α.Α.Δ. 550 "Αποτελεί προϋπόθεση για την θεμελίωση αγώγιμου δικαιώματος ότι δυσφημιστική δήλωση αφορά τον Ενάγοντα." Το ίδιο θέμα σχολιάστηκε και στην υπόθεση Χαραλάμπους ν. Βασιλείου
(2000)1(Β) Α.Α.Δ. 1395 στη σελίδα 1399. Ο Λόρδος Atkin έθεσε το θέμα ως εξής στην υπόθεση Knupffer v. London Express Newspapers Ltd
(1944)1 All E.R. 495: ".............in order to be actionable, the defamatory words must be understood, to be published of and concerning the plaintiff". Στην υπό εξέταση υπόθεση τόσο η μαρτυρία που προσκομίσθηκε καθώς και το ίδιο το Τεκμήριο 1, το οποίο κατατέθηκε, οδηγούν το Δικαστήριο στην κατάληξη ότι αφού το δημοσίευμα έκαμνε ονομαστική αναφορά στην Ενάγουσα εταιρεία, τότε την αφορά. Οπόταν, δεν τίθεται θέμα οποιασδήποτε περαιτέρω έρευνας. Σύμφωνα με την απόφαση «Αλήθεια» Εκδοτική Εταιρεία Λτδ κ.ά ν. Λεωνίδα (ανωτέρω) εξωτερική μαρτυρία καθίσταται απαραίτητη μόνο στις περιπτώσεις που το λιβελογράφημα δεν «φωτογραφίζει» απευθείας το δυσφημούμενο. Καταλήγω λοιπόν ότι στην κρινόμενη περίπτωση σαφώς διαπιστώνεται από τα στοιχεία που εμπεριέχει τόσο το πανό καθώς και τα πόστερ που αναρτήθηκαν στους δρόμους και στους πίνακες ανακοινώσεων ότι αυτά αφορούσαν την Ενάγουσα εταιρεία ιδιαίτερα ενόψει του γεγονότος ότι το πανό αναρτήθηκε στο μπροστινό μέρος των γραφείων της πάνω από το λογότυπό της ενώ τα πόστερ στις πινακίδες ανακοινώσεών της που διατηρεί σε ξενοδοχεία με τα οποία συνεργάζεται. Το δεύτερο ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι κατά πόσο το δημοσιευθέν κείμενο είναι δυσφημιστικό. Θα πρέπει να καταγραφεί η βασική γνωστή νομολογιακή θέση ότι κατά πόσο ένα δημοσίευμα είναι ή όχι δυσφημιστικό εναπόκειται στην κρίση του Δικαστηρίου, το οποίο αποφασίζει το ζήτημα ως πραγματικό αποδίδοντας στις λέξεις ή φράσεις τη συνήθη φυσική τους έννοια με γνώμονα το μέτρο του μέσου λογικού πολίτη. Δεν έχει καμία σημασία κατά πόσο ένας αναγνώστης ή ακόμη και ο ίδιος ο Ενάγων δυνατό να θεωρήσει το δημοσίευμα δυσφημιστικό, ούτε και έχει σημασία η μαρτυρία που τυχόν δίνεται για το πως ένα δημοσίευμα έγινε αντιληπτό σε σχέση με το νόημα και τη γενική έννοιά του. Βλ. Εταιρεία «Ο Φιλελεύθερος Λτδ» ν. Σοφοκλέους
(2003)1 Α.Α.Δ. 549 και Εκδόσεις Αρκτίνος Λτδ ν. Βασιλείου, Πολ. Έφ. 11600, ημερ. 24.5.05. Ο Ενάγων δεν μπορεί να αποδώσει ο ίδιος μια δυσφημιστική έννοια στο δημοσίευμα και να θεωρήσει τον εαυτό του θιγμένο, αν το κείμενο είναι δεκτικό και άλλων αθώων ερμηνειών. Κατά την εξέταση του κειμένου το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη όχι μόνο την ετυμολογία συγκεκριμένων λέξεων αλλά εξετάζει το κείμενο στην ολότητά του με αναφορά στο χρόνο και τόπο του δημοσιεύματος. Το κείμενο για το οποίο η Ενάγουσα παραπονείται είναι: «Olympic Holidays will rip you off» Η πιο πάνω φράση μπορεί να ερμηνευθεί στην Ελληνική γλώσσα ως: «Η Olympic Holidays θα σας κλέψει». Σύμφωνα με το λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας του Γ. Μπαμπινιώτη, Β΄ Έκδοση, το ρήμα «κλέβω» ερμηνεύεται ως: «εξαπατώ για οικονομικό όφελος». Η φυσική και συνήθης έννοια της λέξης «κλέψει» ως γίνεται αντιληπτή από τον μέσο λογικό και αντικειμενικό αναγνώστη δεν μπορεί παρά να έχει την έννοια της εξαπάτησης. Το κείμενο στην ολότητά του αφήνει τον αναγνώστη του με την εντύπωση ότι η Ενάγουσα εταιρεία κλέβει ή/και εξαπατά τους πελάτες της για οικονομικό όφελος. Έχοντας κατά νου την νομολογία του Δικαστηρίου καθώς και όλα όσα έχω αναφέρει πιο πάνω κρίνω ότι η δημοσίευση του επίδικου κειμένου, στις μορφές που καταγράφηκαν στην Έκθεση Απαίτησης και στο Τεκμήριο 1, είναι δυσφημιστική κατά παράβαση του άρθρου 17
(1), (γ), (δ) και (ε) αφού με την συνήθη και φυσική έννοια των λέξεων, αποδίδεται στην Ενάγουσα πρόθεση εξαπάτησης των πελατών της με απώτερο σκοπό τον προσπορισμό οικονομικού οφέλους. Αυτό βέβαια, τείνει να βλάψει την Ενάγουσα στον επαγγελματικό της περίγυρο και στον κύκλο των εργασιών της και ενδεχομένως να την εκθέσει δημόσια. Με βάση όλα τα πιο πάνω και αφού έχω καταλήξει ότι η φράση την οποία χρησιμοποίησε ο Εναγόμενος είναι δυσφημιστική προς το πρόσωπο της Ενάγουσας εταιρείας παραμένει να εξεταστεί το θέμα των αποζημιώσεων, για τον καθορισμό των οποίων λαμβάνονται πλείστοι όσοι παράγοντες υπόψη επηρεάζοντας θετικά ή αρνητικά το ύψος τους. Οι παράγοντες αυτοί συναρτώνται από τη θέση του Ενάγοντα στην κοινωνία, την μορφή και την έκταση του δημοσιεύματος, τη συμπεριφορά του Εναγόμενου πριν και μετά την δυσφήμιση και κατά πόσο αυτός προέβη σε απολογία ή αντίθετα επανέλαβε την δυσφήμιση. Βλ. Αλήθεια Εκδοτική Εταιρεία Λτδ ν. Αλωνεύτη, Πολ. Έφ. 10703, ημερ. 29.11.02 Εταιρεία Δημοσιογραφική Χ.Λ.Σ. Λτδ ν. Χριστάκη Φιλίππου
(1998)1 Α.Α.Δ. 958 και Gatley on Libel and Slander, 8η Έκδοση. Ο επιδικασμός των αποζημιώσεων στο νομικό πλαίσιο του λίβελου είναι ένα ιδιαίτερα δύσκολο έργο αφού θα πρέπει να προσπαθήσει το Δικαστήριο να αποκαταστήσει, χρηματικά, το τρωθέν αίσθημα αυτού που αφορά το λιβελογράφημα. Το σκεπτικό της απόφασης Uren v. John Faifax & Sons Pty Limited το οποίο επιδοκιμάστηκε στην υπόθεση Cassell & Co Ltd v. Broome
(1972)1 All E.R. 801 (H.L.) είναι διαφωτιστικό και καταγράφει μεταξύ άλλων τ΄ ακόλουθα: «It seems to me that, properly speaking, a man defamed does not get compensation for his damaged reputation. He gets damages because he was injured in his reputation, that is, simply because he was publicly defamed. For this reason compensation by damages operates in two ways - as a vindication of the plaintiff to the public, and as a consolation to him for the wrong done. Compensation is here a solatium rather than a monetary recompense for harm measurable in money.» Η γραπτή δυσφήμιση είναι από τα αστικά αδικήματα στα οποία ο Ενάγων δικαιούται σε αποζημιώσεις άσχετα με το αν έχει αποδείξει ή όχι πραγματική ζημιά. Βλ. Halsbury´ s Laws of England, 4η Έκδοση, Τόμος 28, παρ. 18, σελίδα 10. Η νομολογία ακολουθεί σταθερά μια αυξητική τάση στον καθορισμό του ορθού μέτρου των αποζημιώσεων έχοντας υπόψη ότι το μέτρο αυτό συναρτάται από την υπόσταση του ανθρώπου συνυφασμένη με την υπόληψή του στην κοινωνία και με βάση έστω αριθμητικά δεδομένα προσπαθεί να αποκαταστήσει τον δυσφημισθέντα αποδίδοντας σε αυτόν την ορθή αποζημίωση. Βλ. Αλήθεια Εκδοτική Εταιρεία Λτδ ν. Νικολάου
(1993)1 Α.Α.Δ. 285 και Αλήθεια Εκδοτική Εταιρεία Λτδ ν. Λεωνίδα (ανωτέρω). Η απόδοση του ορθού μέτρου αποζημίωσης σχετίζεται με όλους τους πιο πάνω αναφερθέντες παράγοντες, αλλά κάθε υπόθεση κρίνεται επί των δικών της γεγονότων. Έτσι, στην υπόθεση Ηνωμένοι Δημοσιογράφοι ν. Ναθαναήλ (ανωτέρω) επικυρώθηκε το πρωτόδικο ποσό των Λ.Κ. 7.000 που δόθηκε ως αποζημίωση για σοβαρής μορφής λίβελο σε πρωτοσέλιδο δημοσίευμα ημερήσιας εφημερίδας. Ενώ στην υπόθεση Λάζαρος Μαύρου ν. Θεόδωρος Στυλιανού κ.ά, Πολ. Έφ. 11047, ημερ. 12.11.02, επικυρώθηκε ποσό Λ.Κ. 4.000 για δυσφήμιση ως αποτέλεσμα δημοσιεύματος σε ημερήσια εφημερίδα παγκύπριας κυκλοφορίας, στην οποία καταλογίστηκε στους Εφεσίβλητους, Ανώτερους Αστυνόμους, συμπεριφορά ανοίκεια και ως ένοχοι βασανιστηρίων. Οι πιο πάνω υποθέσεις, καθώς και άλλες δημοσιευμένες και μη είναι απλώς ενδεικτικές των ποσών που δίδονται ως αποζημίωση ανάλογα με τα γεγονότα της κάθε περίστασης. Η καλή φήμη της Ενάγουσας εταιρίας είναι δεδομένη και αποδεχτή από το Δικαστήριο, στη βάση των όσων η μάρτυρας της Ενάγουσας ανέφερε. Ότι δηλαδή η Ενάγουσα εδώ και 30 χρόνια διακινεί τουρίστες και συγκεκριμένα μόνο στην Αγία Νάπα διακινεί 54.000 τουρίστες το χρόνο. Πριν προχωρήσει το Δικαστήριο στην εφαρμογή των πιο πάνω αρχών που η νομολογία έχει καθιερώσει στα περιστατικά της υπό εξέταση περίπτωσης, ορθό είναι να τεθεί και πως έχει αντιμετωπισθεί, στον τομέα των αποζημιώσεων, το ζήτημα της κακοβουλίας αλλά και γενικότερα το θέμα των τιμωρητικών και αυξητικών αποζημιώσεων αφού έχει καταγραφεί από την Ενάγουσα και υπάρχει σχετικό παρακλητικό στις αιτούμενες θεραπείες στην αγωγή. Στο Halsbury´s Laws of England, 4η έκδοση, τόμος 28, το θέμα της κακοβουλίας και των αυξημένων αποζημιώσεων αντικρίζεται ως εξής (σελ. 117): «The general compensatory damages may be increased to take into account the defendant´ s motives in uttering the words complained of, or his conduct before or during the action: such "aggravated damages" (which must be distinguished from exemplary damages) are meant to compensate the plaintiff for the additional injury, going beyond that which have flowed from the words alone, caused by the presence of the aggravating factors. Exemplary damages, that is, damages going beyond were compensation, can only be awarded in special circumstances.» Ακόμα στο ίδιο σύγγραμμα Halsbury´ s Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 28, παρ. 243, αναφέρονται ότι για να θεμελιωθεί η αξίωση για παραδειγματικές αποζημιώσεις για δυσφήμιση, ο Ενάγων πρέπει ν΄ αποδείξει ότι κατά το χρόνο της δημοσίευσης ο Εναγόμενος γνώριζε ότι η δημοσίευση αποτελεί αστικό αδίκημα ή δεν ενδιαφέρετο κατά πόσο αποτελεί ή δεν αποτελεί αστικό αδίκημα και όμως αποφάσισε να δημοσιεύσει τις επίδικες λέξεις έχοντας υπόψη ότι τα αναμενόμενα κέρδη θα υπερβαίνουν τις τυχόν αποζημιώσεις. (Βλ. Cassell & Co Ltd v. Broome
(1972)1 All E.R. 801). Η φύση και το είδος του κειμένου είναι πάντοτε παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη στη διαμόρφωση του ύψους των αποζημιώσεων. Το επίδικο κείμενο αποτελεί προσβολή για την Ενάγουσα εταιρεία και ο τρόπος που είναι γραμμένο παρουσιάζει την Ενάγουσα ως να εξαπατά τους πελάτης της. Το λεκτικό που χρησιμοποιείται είναι τέτοιο που συνδέει την Ενάγουσα με κάποιου είδους κλοπή. Η επικόλληση των πόστερ σε ηλεκτρικούς πάσσαλους σε κύριο δρόμο που οδηγεί στην Αγία Νάπα καθώς και στο δρόμο στον οποίο βρίσκονται τα γραφεία της Ενάγουσας στην Αγία Νάπα σε έκταση 2 χιλιομέτρων, δείχνει ιδιαίτερη εμπάθεια του Εναγόμενου έναντι της Ενάγουσας εταιρείας. Επίσης, καταδεικνύει κακοβουλία εκ μέρους του. Κακοβουλία μπορεί να συναχθεί και από τη γενική συμπεριφορά του διαδίκου, το ίδιο το κείμενο και τις λέξεις που χρησιμοποιούνται. Έχοντας υπόψη όλους τους πιο πάνω παράγοντες υπέρ και εναντίον της αύξησης ή μείωσης των αποζημιώσεων, καθώς και όλα τα περιστατικά της υπό κρίση υπόθεσης όπως αναλύθηκαν εκτενώς πιο πάνω, κρίνεται ότι το ορθό μέτρο αποζημίωσης ως εύλογο και δίκαιο ποσό είναι το ποσό των Λ.Κ. 4.000. Κρίνεται, περαιτέρω, ότι από όλα τα περιστατικά της υπόθεσης η παρούσα δεν είναι η πρέπουσα περίπτωση για την επιδίκαση παραδειγματικών ή τιμωρητικών αποζημιώσεων όπως επιζητείται με την αγωγή. Οι παραδειγματικές ή τιμωρητικές αποζημιώσεις αποτελούν μια ιδιαίτερη κατηγορία αποζημιώσεων που σκοπό έχουν να τιμωρήσουν τον Εναγόμενο για την ηθελημένη διάπραξη αδικήματος ή να τον διδάξουν ότι η διάπραξη ενός αδικήματος δεν προσφέρεται. Δεν έχουν σχέση με τη συνήθη αποζημίωση, ούτε ακόμη και με την απόδοση επαυξημένων αποζημιώσεων. Η φύση των παραδειγματικών ή τιμωρητικών αποζημιώσεων επεξηγείται στον Gatley (ανωτέρω) σελ. 246, παρ. 9.15 κ.ε και στην υπόθεση Παπακόκκινου ν. Γκάνθερ
(1982)1 Α.Α.Δ. 65, στις σελίδες 74-
- Στο σύγγραμμα Ogus: The Law of Damages, σελ. 38, αναφέρεται ότι πριν την απόδοση ενός τέτοιου ξεχωριστού ποσού το Δικαστήριο πρέπει πρώτα να ικανοποιηθεί ότι ο Εναγόμενος δεν έχει τιμωρηθεί αρκετά από το ποσό που έχει καθορίσει ως συνήθεις αποζημιώσεις και που θα πρέπει βεβαίως να πληρωθούν. Παρά το γεγονός ότι ο Εναγόμενος είχε κακοβουλία, για τους λόγους που εξηγήθηκαν πιο πάνω, δεν επανέλαβε την πράξη του ενώ παράλληλα δεν υπήρξαν οποιαδήποτε άλλα στοιχεία ή λεπτομέρειες κακοβουλίας που να καθιστούν την απόδοση τιμωρητικών αποζημιώσεων αναγκαία. Επιπρόσθετα, ο Εναγόμενος δεν είχε οποιοδήποτε οικονομικό όφελος από αυτή του την πράξη. Κρίνεται επίσης ότι ενόψει του ότι η συγκεκριμένη συμπεριφορά τερματίστηκε και με γνώμονα ότι καμία μαρτυρία δεν δόθηκε που να σχετίζεται με πρόθεση του Εναγόμενου να επαναλάβει τέτοιου είδους συμπεριφορά ότι δεν είναι στην παρούσα περίπτωση αναγκαία η έκδοση των διαταγμάτων που ν΄ απαγορεύουν στον Εναγόμενο να επαναλάβει το λίβελο, όπως ζητείται με τις παραγράφους (Β) και (Γ) του Κλητηρίου Εντάλματος και της Έκθεσης Απαίτησης. Ενόψει όλων των πιο πάνω, εκδίδεται απόφαση υπέρ της Ενάγουσας εταιρείας και εναντίον του Εναγόμενου για το ποσό των Λ.Κ. 4.000 με νόμιμο τόκο από την ημέρα καταχώρισης της αγωγής στις 11.8.
- Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον του Εναγόμενου στην κλίμακα των επιδικασθέντων αποζημιώσεων, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) ........................... Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ ΓΓ/ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο