Κώστα Αναστάση Καζαμία ν. Κυριάκος Σταύρου Πιερή, Αρ. Αγωγής: 2213/2003, 19.06.2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2006:A78 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ/ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2213/2003 Μεταξύ: Κώστα Αναστάση Καζαμία, από την Αθηένου Ενάγοντα και Κυριάκος Σταύρου Πιερή, από την Αθηένου Εναγομένου Ημερομηνία: 19.06.2006 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: κ. Τ. Κουκούνης Για τον Εναγόμενο: κ. Α. Πετουφάς ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή ο ενάγοντας ζητά εναντίον του εναγομένου αποζημιώσεις για ζημιές και απώλειες που υπέστη λόγω της παράνομης επέμβασης του εναγόμενου στην ακίνητη περιουσία του, διατάγματα δια των οποίων ο εναγόμενος να διατάττεται να άρει κάθε επέμβαση και να σταματήσει να επεμβαίνει στην ακίνητη του περιουσία, πλέον νόμιμο τόκο, έξοδα και Φ.Π.Α. Με την υπεράσπιση του ο εναγόμενος έχει εγείρει προδικαστική ένσταση ισχυριζόμενος ότι η παρούσα αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί γιατί το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας στερείται δικαιοδοσίας ή και εξουσίας να εκδικάσει την παρούσα αγωγή επειδή η διαφορά αφορά αμφισβήτηση συνόρων, αποκλειστική δικαιοδοσία για την επίλυση της έχει με βάση το άρθρο 58 του Κεφ. 224 ο Διευθυντής Κτηματολογίου. Άνευ βλάβης της προδικαστικής ένστασης αρνείται ότι επεμβαίνει καθ΄ οιονδήποτε τρόπο στα κτήματα του ενάγοντα και ότι οφείλει να πληρώσει οποιοδήποτε ποσό υπό μορφή αποζημιώσεων. Με την απάντηση στην υπεράσπιση και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση ο ενάγοντας ισχυρίζεται ότι η προδικαστική ένσταση είναι ουσία και νόμω αβάσιμη αφού η επίδικη διαφορά δεν είναι συνοριακή διαφορά αλλά ισχυρισμός για παράνομη επέμβαση. Το θέμα της προδικαστικής ένστασης συμφωνήθηκε να δικαστεί πριν την ακρόαση της αγωγής χωρίς να κατατεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου συμφωνηθέντα γεγονότα, βάσει των όσων αναφέρονται στις έγγραφες προτάσεις. Αντικείμενο της παρούσας απόφασης είναι η προδικαστική ένσταση που έχει εγερθεί. Οι νομικές αρχές που διέπουν την εκδίκαση προκαταρκτικών νομικών σημείων που εγείρονται στις έγγραφες προτάσεις είναι καλά θεμελιωμένες στη νομολογία με καθοδηγητική την υπόθεση ΧατζηΟικονόμου ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ. [1992] 1 Α.Α.Δ.
- Όπου το κρινόμενο νομικό σημείο είναι τέτοιας φύσης που αποφασιζόμενο θα γύρει την πλάστιγγα επί της ουσίας της αγωγής υπέρ του αιτητή και με την προϋπόθεση ότι η δομή των γεγονότων που περιβάλλουν την αγωγή είναι απλή και συμφωνημένη τότε η εκδίκαση του προδικαστικού ζητήματος είναι απόλυτα επιτρεπτή. (Σχετική είναι και η υπόθεση Χαραλάμπους ν. Σόλωνος [1994] 1 Α.Α.Δ. 716, 718 - 19). Ακόμη και το ίδιο το Δικαστήριο μπορεί αυτεπάγγελτα να εγείρει και να αποφασίσει θέμα είτε καθ' ύλην είτε κατά τόπο αρμοδιότητας έστω και αν δεν εγείρεται στη δικογραφία δεδομένου ότι η ανάληψη δικαιοδοσίας είναι πάντοτε θεμελιακής σημασίας και πρέπει να εξετάζεται το συντομότερο δυνατό ώστε να αποφεύγεται η εκδίκαση αγωγών έξω από το νομοθετικό πλαίσιο στο οποίο τα Επαρχιακά Δικαστήρια ασκούν το πλαίσιο εξουσίας τους. Σχετική απόφαση είναι η Θεοχάρους ν. Παστελλή [1993] 1 Α.Α.Δ. 240, 244 -
- Στην παρούσα υπόθεση είναι γεγονός ότι το κρινόμενο νομικό σημείο είναι τέτοιας φύσης που αποφασιζόμενο θα έχει καταληκτική σημασία για την έκβαση και περαιτέρω πορεία της παρούσης αγωγής. Σύμφωνα με τα δικόγραφα, ο ενάγοντας ισχυρίζεται ότι είναι ο νόμιμος ιδιοκτήτης του ακινήτου με αριθμό τεμαχίου 1 και ο νόμιμος μισθωτής του ακινήτου με αριθμό τεμαχίου 23 του κυβερνητικού χωρομετρικού σχεδίου XL/6 στην περιοχή Ροτσοκόλυμπος στο χωριό Αθηένου. Το μίσθωμα του τεμαχίου 23 είναι Λ.Κ.70 ετησίως και καλλιεργεί κριθάρι και στα δύο τεμάχια. Ο εναγόμενος από τις 21.09.00 και μέχρι σήμερα εντελώς παράνομα, άδικα και αυθαίρετα επενέβηκε στην πιο πάνω περιουσία του ενάγοντα και συγκεκριμένα σε ολόκληρο το τεμάχιο 23 και μέρος του τεμαχίου 1 το οποίο άρχισε να σπέρνει και καλλιεργεί και καρπούται για ίδιο όφελος. Ο εναγόμενος είναι, ως ο ίδιος αναφέρει στο δικόγραφο του, ιδιοκτήτης και /ή δικαιούχος και καλλιεργητής των τεμαχίων 2, 10, 11, 12, 21 και 24 του Φ/Σχ. XL/6 και 319 του Φ/Σχ. XXXI/62 στη περιοχή Ροτσοκόλυμπος στο χωριό Αθηένου, αρνείται ότι επεμβαίνει παράνομα στο αναφερόμενο τεμάχιο 23 ή εις μέρος του τεμαχίου 1 ως ισχυρισμός του ενάγοντα καθώς και όλες τις αξιούμενες θεραπείες. Πολύ συνοπτικά η θέση του κ. Πετουφά ήταν ότι η διαφορά μεταξύ ενάγοντα και εναγόμενου είναι συνοριακή διαφορά αφού ο μεν ενάγοντας ισχυρίζεται ότι ο εναγόμενος επεμβαίνει στο τεμάχιο 23 και σε μέρος του τεμαχίου 1 ενώ η θέση του εναγόμενου είναι ότι δεν επενέβηκε ποτέ στα τεμάχια αυτά και ότι ένας πέτρινος τοίχος τον οποίο κατεδάφισε και ο οποίος σύμφωνα με τον ενάγοντα χώριζε το τεμάχιο 23 του ενάγοντα από το τεμάχιο 2 του εναγόμενου, ήτο ανεγερμένος εντός του τεμαχίου 2 δικής του ιδιοκτησίας. Ο νόμος και συγκεκριμένα το άρθρο 58 του Κεφ. 224 δίδει αποκλειστική δικαιοδοσία στο Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας να επιλύει συνοριακές διαφορές σε πρώτο στάδιο, στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν έχει ακολουθηθεί η προβλεπόμενη διαδικασία γι΄ αυτό και το Δικαστήριο είναι αναρμόδιο να την εκδικάσει. Παρέπεμψε σχετικά σε νομολογία. Επίσης πολύ συνοπτικά η θέση του κ. Κουκούνη είναι ότι η προδικαστική ένσταση είναι εντελώς αβάσιμη, ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να αποφασίσει επί της προδικαστικής ένστασης καθότι το θέμα δεν είναι καθαρά νομικό και πρέπει να ακουστεί μαρτυρία και ότι δεν τίθεται θέμα συνοριακής διαφοράς αλλά αποζημιώσεις συνεπεία παράνομης επέμβασης. Όπως έχει αναφερθεί και πιο πάνω για να μπορέσει το Δικαστήριο να εκδώσει απόφαση προδικαστικά σε νομικό σημείο πρέπει το ζητούμενο θέμα να αποκρυσταλλώνεται σε καθαρά νομικό θέμα. Στην παρούσα υπόθεση παρατηρώ από τα δικόγραφα, που είναι όπως έχει αναφερθεί το μοναδικό υλικό ενώπιον του Δικαστηρίου, ότι υπάρχουν θέματα για τα οποία εφόσον δεν έχουν γίνει παραδεκτά γεγονότα θα πρέπει να ακουστεί μαρτυρία. Ως τέτοια θέματα είναι πρώτα από όλα η σχέση του ενάγοντα και του εναγόμενου με τα επίδικα τεμάχια γης. Ο ενάγοντας ισχυρίζεται ότι είναι εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του τεμαχίου 1 και μισθωτής του τεμαχίου 23, ισχυρισμούς που η πλευρά του εναγόμενου αγνοεί και αρνείται. Ο δε εναγόμενος ισχυρίζεται ότι είναι ιδιοκτήτης και /ή δικαιούχος των τεμαχίων 2, 10, 11, 21 και
- Δεν καθορίζει δηλαδή κατά πόσο είναι εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης ή αν είναι δικαιούχος μόνο των εν λόγω τεμαχίων ή μέρος τους. Με δεδομένο ότι το άρθρο 58 του Κεφ. 224 με πλαγιότιτλο "επίλυση διαφορών ως προς τα σύνορα" εφαρμόζεται μόνο σε περιπτώσεις συνοριακής διαφοράς εγγεγραμμένης γης όπως το ίδιο το άρθρο αναφέρει, καθίσταται πρόδηλο ότι εφόσον το ιδιοκτησιακό καθεστώς των διαδίκων δεν είναι διασαφηνισμένο και τίθεται θέμα όχι εγγεγραμμένων ιδιοκτητών αλλά μισθωτών, θα πρέπει να ακουστεί μαρτυρία επί των θεμάτων αυτών για να μπορέσει το Δικαστήριο να αποφασίσει επί της προδικαστικής ένστασης. Είναι δηλαδή σαφές από τα πιο πάνω ότι εγειρόμενο ζήτημα δεν έχει αποκρυσταλλοποιηθεί σε νομικό μόνο ζήτημα αφού δεν είναι καθαρά ή παραδεκτά τα γεγονότα που το περιβάλλουν. Ενόψει της κατάληξης μου αυτής κρίνω ότι δεν μπορεί το ζητούμενο με την προδικαστική ένσταση ζήτημα να εξεταστεί από το Δικαστήριο στο παρόν στάδιο χωρίς να ακούσω ενόρκως τους διαδίκους και τους μάρτυρες κάθε πλευράς για να μπορέσω να εξάξω τα κατάλληλα συμπεράσματα ως προς τα πραγματικά γεγονότα. Ενόψει της απόφασης μου η υπόθεση θα οριστεί για ακρόαση, αφού έχουν κλείσει τα δικόγραφα, και το θέμα της δικαιοδοσίας θα παραμείνει για εξέταση στο τέλος. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης μου θεωρώ ότι η σωστή διαταγή αναφορικά με τα έξοδα να είναι έξοδα στην πορεία της αγωγής. (Υπ.) ......................................................... Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΧΧ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο