MELPOMENI HOTEL APARTMENTS LTD ν. PAMBOS COSTAKIS MOLESKIS TRADING LTD, Αρ. Αγωγής 333/06, 20 Νοεμβρίου, 2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2006:A41 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ. Ενώπιον:- Π. Παναγή, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 333/06 Μεταξύ: MELPOMENI HOTEL APARTMENTS LTD. ANTIA HOTEL APARTMENTS LTD. ΜΑΡΟΥΛΛΑ ΝΕΟΦΥΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ (ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑ) ΣΤΕΛΛΑ ΓΙΑΛΛΟΥΡΙΔΗ (ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑ) Εναγόντων -και- PAMBOS & COSTAKIS MOLESKIS TRADING LTD. Eναγομένου Αίτηση ημερομηνίας 25/5/2006 Ημερομηνία: 20 Νοεμβρίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντες-Αιτητές: Ο κ. Σ. Αγγελίδης. Για Εναγόμενους-Καθ΄ ων η Αίτηση: Ο κ. Ν. Ανδρέου. Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αίτηση οι ενάγοντες επιζητούν την έκδοση διατάγματος με το οποίο να απαγορεύεται στους εναγομένους να διεξάγουν με οποιοδήποτε τρόπο εργασίες εντός των κατασκευών που οι τελευταίοι ανήγειραν επί της πρόσοψης συγκεκριμένου υποστατικού που κατέχουν και το οποίο ευρίσκεται εντός τεμαχίου γης ιδιοκτησίας των εναγόντων (Αιτητικό «Α»). Διαζευκτικά ζητούν όπως το Δικαστήριο διατάξει τους εναγομένους να απομακρύνουν και/ή κατεδαφίσουν όλες τις ξύλινες και/ή μεταλλικές κατασκευές και/ή τζαμαρίες που αυτοί ανήγειραν επί της πρόσοψης του εν λόγω υποστατικού (Αιτητικό «Β»). Νομική βάση της Αίτησης είναι ουσιαστικά τα άρθρα 5 και 9 του Κεφ. 6, το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 και τα άρθρα 2, 3, 9 και 20 του περί Ρύθμισης Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ.
- Το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης εκτίθεται στην ένορκη δήλωση του Νεόφυτου Νεοφύτου, διευθύνοντα σύμβουλου της ενάγουσας 1 εταιρείας. Συνοψίζω το περιεχόμενο της. Οι ενάγοντες είναι ιδιοκτήτες του ακινήτου με αριθμό 165 Φ/Σχ 42/11.3 στην Αγία Νάπα. Η εναγόμενη εταιρεία έχει υπό τον έλεγχο και κατοχή της supermarket και κατάστημα souvenir στο τουριστικό συγκρότημα των εναγόντων που βρίσκεται στο πιο πάνω τεμάχιο. Η εναγομένη έχει προεκτείνει το κατάστημα αυτό με αυθαίρετες ξύλινες και μεταλλικές κατασκευές, τζαμαρίες, χωρίς να εξασφαλιστεί άδεια οικοδομής από το Δήμο Αγίας Νάπας ή οποιαδήποτε άλλη αρχή. Η εξασφάλιση άδειας ήταν αναγκαία προϋπόθεση για να γίνει αυτή η επέκταση, εντός της οποίας οι εναγόμενοι έχουν τοποθετήσει προϊόντα προς πώληση. Πρόσφατα οι ενάγοντες έλαβαν επιστολή ημερομηνίας 28/4/2006 (τεκμ. 3) από το Δήμο Αγίας Νάπας με την οποία ο τελευταίος καλεί τόσο τους ενάγοντες όσο και την εναγομένη να προβούν σε απομάκρυνση των εν λόγω παράνομων κατασκευών εντός 15 ημερών. Περαιτέρω, προειδοποιεί τους ενάγοντες με την εν λόγω επιστολή ότι σε περίπτωση μη συμμόρφωσής τους δεν θα προβεί σε έκδοση σχετικής άδειας λειτουργίας για το υποστατικό των εναγόντων για το έτος
- Μόλις έλαβαν την πιο πάνω επιστολή οι ενάγοντες ειδοποίησαν τους εναγομένους, με δική τους επιστολή, την οποία απέστειλαν ταχυδρομικώς και έδωσαν και δια χειρός στους εναγομένους (τεκμ. 4). Επισημαίνεται, παρενθετικά, ότι οι ενάγοντες με την επιστολή τους κάλεσαν τους εναγομένους όπως προβούν άμεσα σε ενέργειες κατεδάφισης και απομάκρυνσης των αυθαίρετων επεκτάσεων και τους πληροφόρησαν ότι η εν λόγω ειδοποίηση εδίδετο για συμμόρφωση με την κλήση του Δήμου Αγίας Νάπας προς τους ιδίους. Επειδή οι εν λόγω κατασκευές αποτελούν περιουσία των εναγομένων ο ενόρκως δηλών διατείνεται ότι οι ενάγοντες αδυνατούν να λάβουν μέτρα για απομάκρυνσή τους ενώ η παραμονή των κατασκευών τους δημιουργεί πρόβλημα. Εκτός από τον άμεσο κίνδυνο να αντιμετωπίσουν ποινικές κατηγορίες από το Δήμο Αγίας Νάπας είναι δεδομένο ότι δεν θα εκδοθεί η σχετική άδεια λειτουργίας της τουριστικής τους μονάδας για το έτος 2006-2007, όπως ρητά δηλώνεται από το Δήμο στην επιστολή του Τεκμήριο 3 στην ένορκη δήλωση. Οι ενάγοντες «είναι σε διαπραγμάτευση για να εκμεταλλεύονται τα υποστατικά τους» για την περίοδο μεταξύ Νοεμβρίου 2006 και Οκτωβρίου
- Η δε ζημιά που οι ενάγοντες θα υποστούν σε περίπτωση που δεν έχουν την απαιτούμενη άδεια λειτουργίας θα είναι ανυπολόγιστη και τεράστια. Από την άλλη, η απομάκρυνση των αυθαίρετων κατασκευών δεν θα δημιουργήσει καμιά ζημιά στους εναγόμενους αφού ενεργούν παρανόμως. Οι εναγόμενοι μέχρι σήμερα δεν έχουν προβεί σε καμιά ενέργεια για συμμόρφωση με τις οδηγίες του Δήμου. Με την ένστασή τους οι εναγόμενοι προβάλλουν διάφορους λόγους για τους οποίους δεν πρέπει να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα οι οποίοι μπορούν να συνοψισθούν στα ακόλουθα: - Η αγωγή είναι γενικής φύσεως και δεν αποκαλύπτονται οι συγκεκριμένες παρανομίες από μέρους των εναγομένων. - Υπάρχει κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας η οποία συνίσταται στην καταχώριση από τους ενάγοντες της αγωγής 65/06 Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου εναντίον των εναγομένων. - Τα αιτούμενα με την αίτηση διατάγματα είναι ακριβώς τα ίδια με αυτά που ζητούνται με την αγωγή. Τυχόν έκδοση των διαταγμάτων θα σημαίνει και εκδίκαση της ουσίας της αγωγής πριν αυτή εκδικαστεί. - Δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που απαιτεί ο Νόμος για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. - Οι εναγόμενοι έχουν την οικονομική δυνατότητα να αποζημιώσουν τους ενάγοντες σε περίπτωση που αυτοί υποστούν ζημιά λόγω της μη έκδοσης των διαταγμάτων. - Οι ενάγοντες απέκρυψαν ουσιώδη γεγονότα και πιο συγκεκριμένα ότι σαν ιδιοκτήτες κατά την ενοικίαση προς τους εναγομένους φέρεται η εταιρεία Andromahi Ηotels Ltd. Για το πραγματικό της υπόβαθρο η ένσταση στηρίζεται σε ένορκη δήλωση του Πάμπου Μολέσκη, ενός εκ των διευθυντών των εναγομένων, ο οποίος, αφού αναφέρει ότι διαφωνεί πλήρως με την ένορκη δήλωση του Νεόφυτου Νεοφύτου, στη συνέχεια επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης. Διατείνεται περαιτέρω ότι η αίτηση και η ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει δεν αποκαλύπτουν τις ισχυριζόμενες συγκεκριμένες παρανομίες που έγιναν εντός του υποστατικού, ούτε την ημερομηνία που αυτές διαπράχθηκαν και «από ποιους εναγομένους και/ή αντιπροσώπους και/ή υπαλλήλους». Ως εκ τούτου το Δικαστήριο δεν μπορεί να λάβει υπόψη του την «γενικής φύσεως Αγωγή ώστε να εκδώσει το Διάταγμα». Διατείνεται, περαιτέρω, ότι λόγω της καταχώρισης της αγωγής υπ΄ αριθμό 65/06 μεταξύ των ιδίων διαδίκων και με την οποία οι ενάγοντες αιτούνται αποζημιώσεις για ζημιά και απώλεια εκμετάλλευσης των υποστατικών, υπάρχει κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Με τις αγορεύσεις τους οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Έχω θέσει ενώπιον μου τις εισηγήσεις τους και θα σταθώ σε αυτές όπου κρίνω αναγκαίο για τους σκοπούς της παρούσας απόφασής μου. Θεωρώ σκόπιμο να εξετάσω σ΄αυτό το προκαταρκτικό στάδιο συγκεκριμένες πτυχές της ένστασης οι οποίες δεν αφορούν στην ουσία της αίτησης. Είναι η θέση των εναγομένων, την οποία υποστήριξε και ο ευπαίδευτος συνήγορος τους κατά την αγόρευσή του, ότι οι ενάγοντες έπρεπε να αποκαλύψουν το ενοικιαστήριο έγγραφο μεταξύ των εναγομένων και των διαχειριστών του ξενοδοχείου - οι οποίοι στο εν λόγω ενοικιαστήριο έγγραφο τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση του Πάμπου Μολέσκη περιγράφονται ως ιδιοκτήτες του επίδικου υποστατικού. Ωστόσο, δεν αναφέρθηκε στους λόγους που επιβάλλουν την αποκάλυψή του. Αντίθετη ήταν η θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου των εναγόντων, ο οποίος επισήμανε, μεταξύ άλλων ότι η παρούσα αίτηση έγινε δια κλήσεως. Είναι γεγονός ότι στην προκείμενη περίπτωση δεν έχει εκδοθεί οποιοδήποτε διάταγμα, και δη μονομερώς, δηλαδή στην απουσία των εναγομένων ώστε να τίθεται θέμα εξέτασης μη αποκάλυψης ουσιώδους γεγονότος. Ούτε βλέπω πώς η μη αποκάλυψη του εν λόγω εγγράφου στην αίτηση επηρεάζει την ενώπιόν μου διαδικασία. Προφανώς ο ευπαίδευτος συνήγορος είχε κατά νου τις αρχές που εφαρμόζονται στις περιπτώσεις που υπάρχει απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων κατά το στάδιο της μονομερούς έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων οπότε τίθεται θέμα εξέτασης από το Δικαστήριο. Υπό το φως των πιο πάνω κρίνω ότι ο λόγος αυτός της ένστασης είναι ανεδαφικός. Ανεδαφικό κρίνω και το λόγο ότι η καταχώριση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας καθότι εκκρεμεί άλλη αγωγή μεταξύ των ίδιων διαδίκων και ενός άλλου προσώπου για αποζημιώσεις για ζημιά, όπως διατείνεται ο ενόρκως δηλών προς υποστήριξη της ένστασης, «λόγω απώλειας εκμετάλλευσης των υποστατικών». Όπως φαίνεται από αντίγραφο του ειδικώς οπισθογραφημένου κλητήριου στην αγωγή 65/06 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου, το οποίο παρουσιάζεται στην ένορκη δήλωση του Νεόφυτου Νεοφύτου (τεκμ. 2), αιτία αγωγής στην υπόθεση εκείνη είναι ισχυριζόμενη παράνομη επέμβαση από τους εναγομένους σε κατάστημα, το οποίο αποτελεί μέρος συγκροτήματος που ανεγέρθη στο ακίνητο των εναγόντων και το οποίο, σύμφωνα πάντα με τους ενάγοντες, ενοικιάστηκε στους εναγομένους από τους διαχειριστές του συγκροτήματος κατά παράβαση συμφωνίας που οι τελευταίοι είχαν με τους ενάγοντες και χωρίς τη συγκατάθεση τους. Από την άλλη, όπως επισημαίνεται και στην ένορκη δήλωση του Νεόφυτου Νεοφύτου, η παρούσα αγωγή πραγματεύεται και περιορίζεται στην παράνομη και αυθαίρετη, κατά τους ενάγοντες, επέκταση μπροστά από το κατάστημα των εναγομένων και στις συνέπειες αυτής. Ας σημειωθεί ότι, όπως παρουσιάζεται από το ενώπιόν μου υλικό, η αγωγή 65/06 είχε καταχωρηθεί στις 20/1/2006, δηλαδή πριν από την ημερομηνία που ο Δήμος Αγίας Νάπας παρουσιάζεται ότι κάλεσε τους ενάγοντες και άλλα πρόσωπα, με την επιστολή Τεκμήριο 3 στην ένορκη δήλωση για λογαριασμό των εναγόντων, να απομακρύνουν τις αυθαίρετες επεκτάσεις. Για τους πιο πάνω λόγους δεν με βρίσκει σύμφωνη η θέση των εναγομένων ότι η καταχώριση της παρούσας αγωγής συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Με την αίτηση προκύπτει ακόμη ένα θέμα το οποίο δεν απασχόλησε τους συνηγόρους των διαδίκων, προφανώς επειδή δεν το εντόπισαν. Ενώ στην οπισθογράφηση του κλητηρίου εντάλματος και στο σώμα της αίτησης το επίδικο ακίνητο περιγράφεται με τα στοιχεία «Αριθμός Εγγραφής 165 Φ/Σχ. 42/22.3.ΙΙΙ», στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση περιγράφεται με τα στοιχεία «Αριθμός Εγγραφής 165 Φ/Σχ. 42/11.3» (βλ. την παρ.
(2)της ένορκης δήλωσης). Γεγονός που εγείρει το ερώτημα κατά πόσο αφορά στο ίδιο ακίνητο με την αίτηση. Επισημαίνεται εδώ ότι τα στοιχεία εγγραφής στο πιστοποιητικό εγγραφής που παρουσιάζεται στην εν λόγω ένορκη δήλωση είναι δυσανάγνωστα. Μετά από μελέτη του ενώπιον μου υλικού, προκύπτει εκ πρώτης όψεως από την ένσταση και ειδικότερα από το Τεκμήριο 1, ενοικιαστήριο έγγραφο που παρουσιάζεται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση, και στο οποίο το ακίνητο περιγράφεται με τα ίδια στοιχεία εγγραφής όπως στο σώμα της αίτησης και στην οπισθογράφηση του κλητηρίου εντάλματος, ότι οι εναγόμενοι γνωρίζουν σε ποιο ακίνητο αναφέρεται η αίτηση και ότι η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση αναφέρεται στο ίδιο ακίνητο. ΄Άλλωστε οι εναγόμενοι δεν έχουν προτάξει οτιδήποτε διαφορετικό. Υπό το φως των πιο πάνω, είμαι ικανοποιημένη ότι η διαφορά στα στοιχεία εγγραφής στην παράγραφο
(2)της ένορκης δήλωσης του Νεόφυτου Νεοφύτου είναι καλόπιστο λάθος, και έτσι θα το αντιμετωπίσω Στρέφομαι τώρα στην ουσία της αίτησης. Η αίτηση συζητήθηκε ενώπιόν μου με βάση, ουσιαστικά, τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Νόμου 14/
- Οι αρχές βάσει των οποίων το Δικαστήριο αποφασίζει για την έκδοση ή μη διαταγμάτων βάσει της εν λόγω νομοθετικής πρόνοιας ερμηνεύτηκαν σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Είναι καλά γνωστές και δεν θεωρώ σκόπιμο να τις επαναλάβω. Εδώ θα πρέπει να επισημανθεί πως δεν προκύπτει από την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση ως θέση των εναγόντων ότι η επίδικη επέκταση έγινε χωρίς τη δική τους άδεια ή συγκατάθεση ή κατά παράβαση κάποιας συμφωνίας ενοικιάσεως ή άλλης μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας. Δεν φαίνεται επίσης από την ένορκη δήλωση για λογαριασμό των εναγόντων πότε έγινε η εν λόγω επέκταση και ποια η έκταση της σε σχέση με το υπόλοιπο υποστατικό που κατέχουν οι εναγόμενοι. Θα πρέπει επίσης να επισημανθεί ότι οι εναγόμενοι δεν αντικρούουν τις θέσεις των εναγόντων, με την προβολή άλλης ή διαφορετικής εκδοχής, ότι δεν υπάρχει άδεια οικοδομής για την επίδικη επέκταση και ότι αυτή έχει υποδειχθεί από την αρμόδια αρχή ως παράνομη, και δεν έχουν θέσει οτιδήποτε ενώπιον του Δικαστηρίου με το οποίο να παρουσιάζεται ότι είναι νόμιμη. Όπως δε προκύπτει από το κλητήριο ένταλμα οι αξιώσεις των εναγόντων έχουν ως βάση ισχυριζόμενη παρανομία σε χώρο των εναγόντων η ύπαρξη της οποίας, μετά την επιστολή του Δήμου Αγίας Νάπας, Τεκμήριο 3 στην ένορκη δήλωση για λογαριασμό των εναγόντων, δημιουργεί απειλή για τα δικαιώματα τους που, στην εν λόγω ένορκη δήλωση εκφράζεται ως κίνδυνος να απολέσουν την άδεια λειτουργίας των υποστατικών τους. Η παρανομία, όπως παρουσιάζεται στην ένορκη δήλωση για λογαριασμό των εναγόντων, συνίσταται στη μη εξασφάλιση άδειας οικοδομής από την αρμόδια αρχή αναφορικά με την επίδικη επέκταση ενώ η παραβίαση δικαιωμάτων των εναγόντων - (δεν γίνεται αναφορά σε παραβίαση Συνταγματικών δικαιωμάτων) -συνίσταται στην απειλούμενη από την αρμοδία αρχή μη έκδοση άδειας λειτουργίας για το υποστατικό των εναγόντων για το έτος 2006 εκτός εάν απομακρυνθεί η επίδικη κατασκευή. Επισημαίνεται σχετικά ότι, όπως συνάγεται από το ενώπιον του Δικαστηρίου υλικό, ενώ ο Δήμος Αγίας Νάπας με την επιστολή του Τεκμήριο 3 στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση έδωσε προθεσμία 15 ημερών για να απομακρυνθούν οι επίδικες κατασκευές, προειδοποιώντας τους ενάγοντες ότι σε περίπτωση μη συμμόρφωσής τους θα προβεί, μεταξύ άλλων, στη λήψη δικαστικών μέτρων, μέχρι την εκδίκαση της αίτησης δεν φαίνεται να είχε λάβει οποιαδήποτε μέτρα. Κατά την ακρόαση της αίτησης, πέραν της επίκλησης ζημιάς στα συμφέροντα των εναγόντων λόγω της ισχυριζόμενης παρανομίας, ο ευπαίδευτος συνήγορος των εναγόντων δεν επιχείρησε να καθορίσει οποιαδήποτε συγκεκριμένη αιτία ή βάση αγωγής. Ούτε οι εναγόμενοι προσέφεραν οποιαδήποτε επιχειρηματολογία αναφορικά με την ικανοποίηση ή μη της πρώτης προϋπόθεσης του άρθρου 32 του Ν. 14/
- Για να καταδείξουν οι ενάγοντες ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση θα πρέπει να ικανοποιηθεί το Δικαστήριο εκ πρώτης όψεως ότι έχουν δικαίωμα να ζητήσουν θεραπεία εναντίον των εναγομένων. Εδώ προβάλλει το ερώτημα κατά πόσο η παράλειψη των εναγομένων να εξασφαλίσουν άδεια οικοδομής για την επίδικη προέκταση κατά παράβαση νομοθετικής πρόνοιας, με αποτέλεσμα οι ενάγοντες να αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο να μην εκδοθεί η άδεια λειτουργίας του συγκροτήματός τους για το έτος 2006-2007, πέρα από την όποια ποινική ευθύνη, μπορεί να δημιουργήσει αιτία αγωγής υπέρ των εναγόντων. Το ερώτημα απασχόλησε το Εφετείο στην υπόθεση Κουππάρης ν. Οργανισμού Γεωργικής Ασφάλισης
(1997)1 Α.Α.Δ. 27, με αναφορά σε άλλο νόμο, όπου υιοθετήθηκαν οι αρχές που τέθηκαν στην υπόθεση Lonrho and others v. Shell Petroleum Co. Ltd. [1981] 2 All E.R. 456. Στην υπόθεση εκείνη η Δικαστική Επιτροπή της Βουλής των Λόρδων απέρριψε την ευρύτερη αρχή την οποία είχε υιοθετήσει ο Λόρδος Denning στην Ex parte Island Records Ltd and others, [1978] 3 All E.R. 824, ότι παρέχεται απαρέγκλιτα δικαίωμα σε πρόσωπο του οποίου ζημιώνονται τα ιδιωτικά του δικαιώματα, από την παραβίαση καθήκοντος ή υποχρέωσης που επιβάλλει ο νόμος. Στη Lonrho, ανωτέρω, αποφασίστηκε ότι όπου ο ίδιος ο νόμος δεν προβλέπει αγώγιμο δικαίωμα για την ανάκτηση ζημιάς η οποία προκύπτει από τη μη εκπλήρωση υποχρέωσης την οποία επιβάλλει ο νόμος αφενός, και η παράλειψη ποινικοποιείται αφετέρου, τεκμαίρεται, εκ πρώτης όψεως, ότι ο νόμος δεν παρέχει αστική θεραπεία. Αυτός ο κανόνας όμως υπόκειται σε δύο εξαιρέσεις: (α) Όπου η υποχρέωση επιβάλλεται υπέρ συγκεκριμένης τάξης ή ατόμων, παρέχεται αγώγιμο δικαίωμα σε άτομα που ανήκουν σ΄ αυτή την κατηγορία για την ανάκτηση ζημιάς η οποία προκύπτει από την παράβαση του καθήκοντος ή της υποχρέωσης και (β) Όπου ο νόμος στοιχειοθετεί δημόσιο δικαίωμα (public right) παρέχεται αγώγιμο δικαίωμα σε μέλος του δημοσίου το οποίο υφίσταται ιδιαίτερη ζημιά λόγω της παραβίασης του κοινού δικαιώματος. Το κατά πόσο συγκεκριμένος νόμος στοιχειοθετεί αγώγιμο δικαίωμα για την ανάκτηση ζημιάς η οποία προκαλείται από την παράβαση νομικής υποχρέωσης είναι τελικά θέμα ερμηνείας του σχετικού νόμου και τι προκύπτει ως η πρόθεση του νομοθέτη (βλ. επίσης Peristeronopighi Transport Co. Ltd. ν. Tomazou
(1970)1 C.L.R. 196 και Ζηντίλης ν. Ανδρέου κ.α.
(1997)1 Α.Α.Δ. 1603. Με τις πιο πάνω αρχές υπόψη στρέφομαι στις πρόνοιες του Νόμου για να απαντήσω κατά πόσο η παράβαση των διατάξεων του Κεφ. 96 εκ πρώτης όψεως γεννά αιτία αγωγής. Στην προκείμενη περίπτωση το άρθρο 20 του Κεφ.96 ποινικοποιεί την προσθήκη σε υφιστάμενη οικοδομή χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή ενώ ο Νόμος δεν προβλέπει αγώγιμο δικαίωμα για την ανάκτηση ζημιάς η οποία προκύπτει από τη μη εκπλήρωση υποχρέωσης την οποία επιβάλλει. Ο Νόμος δεν φαίνεται επίσης να επιβάλλει οποιαδήποτε υποχρέωση υπέρ συγκεκριμένης τάξης ή ατόμων. Περαιτέρω, και όπως άλλωστε υποδηλώνεται και από τον τίτλο του ο Νόμος φαίνεται να στοχεύει στη ρύθμιση των οδών και οικοδομών γενικά. Υπό το φως των πιο πάνω και της νομολογίας που διέπει το υπό εξέταση θέμα και με βάση το ενώπιον του Δικαστηρίου υλικό, δεν είμαι ικανοποιημένη σε αυτό το ενδιάμεσο στάδιο και για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας ότι παράβαση του Κεφ. 96 γεννά αιτία αγωγής υπέρ των εναγόντων. Σημασία στην προκείμενη περίπτωση έχει και το γεγονός ότι τα διατάγματα που επιζητούνται με την αίτηση είναι ταυτόσημα με αυτά που ζητούνται με την αγωγή. Είναι καλά νομολογιακά καθιερωμένο ότι το Δικαστήριο δεν εκδίδει ενδιάμεσα διατάγματα αν η έκδοση τους επιφέρει ουσιαστικά και τον τερματισμό της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων ή του ενδιαφέροντος τους να συνεχίσουν με την ταχύτατη εκδίκαση της αγωγής (βλ. τις υποθέσεις Άκης (Μεταφορές Δεμάτων Εξπρές) Λτδ ν. Koukkouris Trading Co Ltd
(1998)1 Α.Α.Δ. 149 και Goody's Evagorou Ltd v. Lani Restaurants Ltd
(1998)1 Α.Α.Δ. 1572). Τέτοια διατάγματα εκδίδονται μόνο σε πολύ καθαρές και ισχυρές περιπτώσεις όπου το νομικό δικαίωμα είναι σχεδόν αδιαμφισβήτητο, και το δικαίωμα σε τελεσίδικη θεραπεία είναι κρυστάλλινα καθαρό - που δεν είναι η περίπτωση μας - ενώ η υπεράσπιση που προβάλλεται κρίνεται ως παντελώς αβάσιμη. Είναι γεγονός, όπως άλλωστε επισήμανε και ο ευπαίδευτος συνήγορος των εναγόντων, ότι στην οπισθογράφηση του κλητηρίου εντάλματος, πέραν από τις αξιώσεις για διατάγματα, περιλαμβάνονται αξιώσεις για γενικές αποζημιώσεις «λόγω παράνομων και αυθαίρετων πράξεων σε χώρο ιδιοκτησίας των εναγόντων» και για «παραβίαση δικαιωμάτων των εναγόντων». Ωστόσο, στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση παρότι ο ενόρκως δηλών διατείνεται ότι λόγω παρανομίας «δημιουργείται» ζημιά στους ενάγοντες, δεν αναφέρει οποιαδήποτε στοιχεία για τη ζημιά που προξενείται και, ειδικότερα, σε τι αυτή συνίσταται. Σε ό, τι αφορά την ζημιά που οι ενάγοντες διατείνονται ότι θα προκληθεί σε περίπτωση που δεν εκδοθεί η άδεια λειτουργίας του συγκροτήματος τους, πρόκειται για μελλοντική ζημιά. Υπό τις περιστάσεις θεωρώ ότι η παροχή της ζητούμενης με το αιτητικό Β της αίτησης θεραπείας θα τερματίσει ουσιαστικά τη μεταξύ των διαδίκων διαφορά. Σε ό, τι αφορά το αιτητικό Α της αίτησης, παρατηρώ ότι δεν έχει τεθεί οτιδήποτε ενώπιον του Δικαστηρίου το οποίο να υποδηλώνει ότι η παύση ή αναστολή διεξαγωγής οποιωνδήποτε εργασιών εντός της επίδικης επέκτασης, όπως ζητείται με το αιτητικό Α, θα συνιστά συμμόρφωση με τις υποδείξεις του Δήμου Αγίας Νάπας ώστε να αποτραπεί ο κίνδυνος για τον οποίο οι ενάγοντες κάνουν λόγο και που συνιστά ουσιαστικά το raison d´être της αίτησης. Σε περίπτωση δε που συνιστά συμμόρφωση, η έκδοση του θα τερματίσει ουσιαστικά το ενδιαφέρον των εναγόντων να συνεχίσουν με την ταχύτατη εκδίκαση της αγωγής. Παρόμοια είναι η προσέγγιση του Δικαστηρίου και στις περιπτώσεις που επιζητείται επιτακτικό διάταγμα, όπως είναι η περίπτωση μας. Αναφέρεται σχετικά στο σύγγραμμα Goldrein, Wilkinson and Kershaw, Commercial Litigation (3η έκδοση) παρ. 167: "Pre-emptive Remedies: ...... the Court has jurisdiction to grant a mandatory injunction on an interlocutory application, but will very rarely do so. The court usually requires a high degree of assurance that at the trial it will appear that the injunction was rightly granted." Υπό το φως των πιο πάνω κρίνω ότι δεν στοιχειοθετούνται οι πρώτες δύο προϋποθέσεις του άρθρου
- Ενόψει αυτής της κατάληξης μου είναι περιττό να εξετάσω κατά πόσο στοιχειοθετείται και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου
- Προτού αφήσω την απόφαση θα ήθελα να παρατηρήσω παρενθετικά ότι σε αιτήσεις όπως η παρούσα, που το raison d'être τους αποβλέπει στο μέλλον (quia timet), σημασία έχει και το μέγεθος του κινδύνου πρόκλησης ζημιάς. Χρήσιμη αναφορά σχετικά με το θέμα αυτό μπορεί να γίνει στην υπόθεση Szabo v. Esat Digifone Limited [1998] 2 ILRM 102, 110 στην οποία υποδεικνύεται: «for a quia timet injunction to be granted there would have to be a proven substantial risk of danger». Στον Goldrein (ανωτέρω) αναφέρεται ότι η απειλούμενη βλάβη πρέπει να είναι βέβαιη («certain») ή πολύ επικείμενη («very imminent»). Στην προσκείμενη περίπτωση το γεγονός της προειδοποίησης του Δήμου Αγίας Νάπας στις 28.4.2006 ότι αν δεν απομακρυνθούν οι επίδικες κατασκευές εντός 15 ημερών θα ληφθούν δικαστικά μέτρα εναντίον των εναγόντων και «δεν θα εκδοθεί η σχετική άδεια λειτουργίας του υποστατικού» τους για το έτος 2006 παρουσιάζει τον κίνδυνο πρόκλησης ζημιάς στα συμφέροντα των εναγόντων ως βέβαιο ή τουλάχιστον πολύ επικείμενο (very imminent). Εντούτοις, κανένα μέτρο δεν φαίνεται να έχει ληφθεί μέχρι την ακρόαση της παρούσας αίτησης στις 13.10.2006, σχεδόν έξι μήνες αργότερα. Ως εκ τούτου και ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο, ο κίνδυνος πρόκλησης ζημιάς στους ενάγοντες δεν φαίνεται στο παρόν στάδιο να είναι τόσο ουσιαστικός ή επικείμενος ώστε να δικαιολογείται η άμεση έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων. Βεβαίως, η πιο πάνω κατάληξη μου δεν επηρεάζει το όποιο δικαίωμα των εναγόντων να καταχωρίσουν ιδιωτική ποινική υπόθεση στα πλαίσια της οποίας θα μπορούν να επιζητήσουν παρόμοια με την παρούσα αίτηση θεραπεία (βλ. Ttofinis v. Theocharides
(1983)2 C.L.R 363). Μετά από αρκετό προβληματισμό, για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω η αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Σε ό, τι αφορά τα έξοδα, παρόλο που οι εναγόμενοι με την ένσταση τους διατυπώνουν ως ένα από τους λόγους ένστασης την μη ικανοποίηση των προϋποθέσεων του άρθρου 32, υποστήριξαν τη θέση τους με αναφορά σε λόγους άλλους από αυτούς που οδήγησαν στην απόρριψη της αίτησης. Υπό τις περιστάσεις θεωρώ ορθό και δίκαιο όπως τα έξοδα ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της αγωγής αλλά δεν θα είναι σε καμιά περίπτωση εναντίον των εναγομένων. (Υπ.)........... Π. Παναγή, Π.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο