Άννας Μάρκου κ.α. ν. Θέκλας Χρίστου Θεμιστοκλέους, Αρ. Αγωγής: 507/06, 6 Δεκεμβρίου, 2006

Άννας Μάρκου κ.α. ν. Θέκλας Χρίστου Θεμιστοκλέους, Αρ. Αγωγής: 507/06, 6 Δεκεμβρίου, 2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2006:A45 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 507/06 Μεταξύ:

1. Άννας Μάρκου - Ανήλικης δια των γονέων της, κηδεμόνων και πλησιεστέρων συγγενών της Μάρκου Μάρκου και Πόλυς Τούμπα Μάρκου,
2. Στέλιου Μάρκου, Εναγόντων, και Θέκλας Χρίστου Θεμιστοκλέους, Εναγόμενης. ------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 7.9.06 για έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 6 Δεκεμβρίου,
3. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Αιτητές-Ενάγοντες: κα Ε. Στυλιανού. Για την Καθ΄ ης η Αίτηση-Εναγόμενη : κ. Γ. Μηχανικός. Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Ενάγοντες στις 4.9.06 καταχώρισαν εναντίον της Εναγόμενης την παρούσα αγωγή με την οποία αξιώνουν την έκδοση διαταγμάτων με τα οποία να απαγορεύεται στην Εναγόμενη και/ή σε οποιονδήποτε αντιπρόσωπό της και/ή σε οποιονδήποτε ενεργεί για λογαριασμό της να προβαίνει σε οποιαδήποτε οικοδομική ή άλλη εργασία ή και/να εισέρχεται ή/και να χρησιμοποιεί την επίδικη κατοικία ή/και να προβαίνει σ΄ οποιανδήποτε εργασία για την αποπεράτωσή της. Επιπρόσθετα, ζητούν διάταγμα του Δικαστηρίου πρώτο, που να εμποδίζει την Εναγόμενη ή/και οποιοδήποτε πρόσωπο ενεργεί βάση των οδηγιών της να επεμβαίνει στο χωράφι με αριθμό εγγραφής 0/7824, Φ./Σχ. 2-294-377, Τμήμα 14, Τεμ. 922 στην τοποθεσία Ακέφαλου στο Παραλίμνι το οποίο ανήκει κατά το ½ στην Ενάγουσα
4. Δεύτερο, που να κηρύσσει παράνομη την ανεγερθείσα υπό την Εναγόμενη οικοδομή. Παράλληλα, ζητούν προστακτικό διάταγμα που να διατάσσει την Εναγόμενη να κατεδαφίσει την συγκεκριμένη κατοικία ή/και να επιτρέπει στους Ενάγοντες να την κατεδαφίσουν. Επίσης, ζητούν γενικές και/ή ειδικές αποζημιώσεις ενώ διαζευκτικά ζητούν τιμωρητικές ή/και παραδειγματικές αποζημιώσεις για τις ζημιές που προκλήθηκαν στο εν λόγω χωράφι για παράνομη επέμβαση λόγω του ότι συνιστά συνιδιοκτησία κατά ½ μερίδιο εξ αδιαρέτου της Ενάγουσας 1 και της Εναγόμενης. Την ίδια μέρα καταχωρήθηκε και μονομερής αίτηση, από τους Ενάγοντες, με την οποία ζητούσαν προσωρινό διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει την Εναγόμενη-Καθ΄ ης η Αίτηση όπως παύσει και/ή τερματίσει και/ή διακόψει οποιαδήποτε οικοδομική ή άλλης φύσεως εργασία για την ολοκλήρωση ή αποπεράτωση της υπό ανέγερση κατοικίας, επί του χωραφιού υπ΄ αριθμό εγγραφής 0/7824, Φ/Σχ. 2-294-377, Τμήμα 14, Τεμ.
5. Επίσης, ζητούσαν διάταγμα για την απαγόρευση της χρήσης ή και της εισόδου στην υπό ανέγερση κατοικία για οποιοδήποτε σκοπό μέχρι την πλήρη αποπεράτωση της αγωγής καθώς και διάταγμα που να απαγορεύει την μεταβίβαση και/ ή πώληση και/ή δωρεά και/ή αποξένωση του επίδικου χωραφιού. Το διάταγμα που εκδόθηκε στις 4.9.06 αφορούσε μόνο τον τερματισμό και/ή την διακοπή και/ή τη μη συνέχιση οποιασδήποτε οικοδομικής ή άλλης φύσεως εργασία για την ολοκλήρωση και/ή αποπεράτωση της επίδικης κατοικίας. Η αίτηση, αναφορικά με τ΄ άλλα δύο διατάγματα που ζητούντο, απορρίφθηκε άνευ βλάβης αφού αυτά απεσύρθησαν από τη δικηγόρο των Αιτητών άνευ επηρεασμού των δικαιωμάτων των Εναγόντων-Αιτητών. Το διάταγμα ορίστηκε για επίδοση στις 11.9.06 ημέρα κατά την οποία η Εναγόμενη - Καθ΄ ης η Αίτηση εμφανίστηκε στο Δικαστήριο με δικηγόρο ο οποίος αποδέχθηκε όπως γίνει απόλυτο μέχρι και την αποπεράτωση της ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασίας. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι στο πρακτικό του Δικαστηρίου το οποίο έγινε στις 4.9.06 καταγράφηκε ότι «σε περίπτωση που καταχωριστεί αίτηση δια κλήσεως σε σχέση με τα διατάγματα που ζητούντο με τις παραγράφους Β και Γ της μονομερούς αιτήσεως, τότε το Πρωτοκολλητείο θα πρέπει να την ορίσει εντός 7 ημέρων από την ημερομηνία καταχώρισής της». Η αίτηση δια κλήσεως καταχωρίστηκε στις 7.9.06, η υπό κρίση αίτηση, και αφορούσε τα διατάγματα που ζητούντο με τις παραγράφους Β και Γ της μονομερούς αιτήσεως. Σε αυτή την αίτηση ο δικηγόρος της Εναγόμενης εμφανίστηκε, στις 25.9.06, που είχε οριστεί η αίτηση σύμφωνα και με τις οδηγίες του Δικαστηρίου, και ζήτησε χρόνο για την καταχώριση ένστασης. Η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση στις 30.10.
6. Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται στην Δ.48 θ.1-4 και 9 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, στα άρθρα 4, 5 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στα άρθρα 2, 29, 32 και 43 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60)και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Την Αίτηση συνοδεύει η Ένορκη Δήλωση του Μάρκου Μάρκου, πατέρα της Ενάγουσας 1, η οποία είναι ανήλικη. Προβαίνει στην Ένορκη Δήλωση υπό την ιδιότητά του ως κηδεμόνα και πλησιέστερου συγγενή της. Σύμφωνα με τον ομνύοντα ο Ενάγοντας 2 είναι πατέρας του και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος από αυτόν να προβεί στην Ένορκη Δήλωση αφού γνωρίζει και προσωπικά τα γεγονότα που αφορούν την υπόθεση. Είναι ο ισχυρισμός του ότι η Ενάγουσα 1-Αιτήτρια είναι συνιδιοκτήτρια με την Εναγόμενη-Καθ΄ ης η Αίτηση κατά το ½ μερίδιο του επίδικου χωραφιού και επεσύναψε τον τίτλο της ως Τεκμήριο 1Α. Το χωράφι είχε αγοραστεί πριν από πολλά χρόνια από τον πατέρα του, Ενάγοντα 2 και την Εναγόμενη. Ο Ενάγοντας 2 μεταβίβασε το μερίδιό του, δυνάμει δωρεάς, στις 24.5.06 στην Ενάγουσα 1 πλην όμως διατήρησε την επικαρπία του μεριδίου του. Τη συγκεκριμένη μεταβίβαση την γνωστοποίησε στην Εναγόμενη, ο Ενάγοντας
7. ΄ Ήταν η θέση του ότι λόγω του ότι τόσο ο ίδιος όσο και ο Ενάγοντας 2 διαμένουν στην Λευκωσία δεν επισκέπτονται τακτικά το επίδικο χωράφι. Κατά τη διάρκεια όμως των καλοκαιρινών διακοπών και συγκεκριμένα στις 19.8.06 επισκέφθηκε ο ίδιος το χωράφι και διαπίστωσε ότι εκεί χτιζόταν μια μικρή κατοικία αποτελούμενη από δύο υπνοδωμάτια, αποχωρητήριο-μπάνιο και καθιστικό- κουζίνα. Έβγαλε φωτογραφίες, της ανεγειρόμενης κατοικίας, τις οποίες και επεσύναψε ως Τεκμήρια 2Α και Β. Ήταν η θέση του ότι ούτε ο πατέρας του, Ενάγοντας 2, ούτε και η σύζυγός του γνώριζαν οτιδήποτε για την ανέγερση της επίδικης κατοικίας αλλά ούτε και υπέγραψαν ποτέ οποιοδήποτε έγγραφο που να σχετίζεται με την ανέγερσή της ή έδωσαν την συγκατάθεσή τους για την ανέγερσή της. Από έρευνα που έκανε με τον Ενάγοντα 2 στο Δήμο Παραλιμνίου και στο Πολεοδομικό Γραφείο Αμμοχώστου διαπίστωσε ότι δεν υπάρχει σε ισχύ οποιαδήποτε πολεοδομική άδεια ή άδεια οικοδομής που να αφορά την επίδικη κατοικία αλλά ούτε και εκκρεμεί οποιαδήποτε αίτηση που να σχετίζεται με την ανέγερσή της. Ήταν η θέση του ότι ο Εναγόμενος 2 μετά από επίσκεψή του στο χωράφι στις 22.8.06, κατά την οποία διαπίστωσε ότι η κατοικία ήταν υπό ανέγερση, τηλεφώνησε στην Εναγόμενη, η οποία του ανέφερε ότι χρειαζόταν κάποιο υποστατικό να τοποθετήσει τα έπιπλά της γιατί είχε πωλήσει το σπίτι της στο Παραλίμνι και ότι δεν είχε ενημερώσει οποιονδήποτε για την ανέγερση της επίδικης κατοικίας ούτε και είχε πάρει οποιαδήποτε άδεια. Ο Ενόρκως Δηλών απέστειλε στις 29.8.06 επιστολή, την οποία επέδωσε στην Εναγόμενη με δικαστικό επιδότη. Την καλούσε με την επιστολή να σταματήσει αμέσως την παράνομη ανέγερση και της ζητούσε να κατεδαφίσει την κατοικία. Επεσύναψε την επιστολή καθώς και την Ένορκη Δήλωση του επιδότη ως Τεκμήρια 3Α και Β. Η Εναγόμενη όμως συνέχισε το κτίσιμο. Παράλληλα ο Ενόρκως Δηλών προέβη σε γραπτές καταγγελίες προς το Δήμο Παραλιμνίου και στο Τμήμα Πολεοδομίας Αμμοχώστου στις 29.8.06, Τεκμήριο
8. Ο Δήμος Παραλιμνίου με απαντητική επιστολή του ημερομηνίας 5.9.06 ανέφερε ότι η Εναγόμενη είχε ειδοποιηθεί να σταματήσει τις χωρίς άδεια οικοδομικές εργασίες στο χωράφι. Επεσύναψε φωτοαντίγραφο της συγκεκριμένης επιστολής ως Τεκμήριο
9. Είναι η θέση του Ενόρκως Δηλούντα ότι από έρευνά του στο Τμήμα Πολεοδομίας το συγκεκριμένο χωράφι ανήκει στη ζώνη Γ με συντελεστή δόμησης 20% και κάλυψης 15% και μόνο μια κατοικία μπορεί να ανεγερθεί. Λόγω της έκτασής του 1004 τμ., το χωράφι δεν μπορεί να διαχωριστεί και να διαμοιραστεί στους συνιδιοκτήτες του και ως εκ τούτου τους ανήκει εξ αδιαιρέτου, το ½ μερίδιο. Με βάση αυτή τη διαπίστωση η εκμετάλλευση του χωραφιού, είναι η άποψή του, θα πρέπει να γίνει από κοινού. Η αυθαίρετη και παράνομη ανέγερση κατοικίας από την Εναγόμενη πλήττει τα συμφέροντα των Εναγόντων, αφού παραβιάζει και καταπατά τα δικαιώματα χρήσης, κατοχής, κάρπωσης και κυριότητας του χωραφιού και μειώνει ουσιωδώς την αξία του. Ενώ οι Ενάγοντες 1 και 2 καθίστανται συνυπεύθυνοι στην παρανομία αφού είναι συνιδιοκτήτες. Είναι ο ισχυρισμός του ότι η Εναγόμενη διατηρεί μόνιμη κατοικία στο Λυθροδόντα, όπου διαμένει με το σύζυγο και τον υιό της, οπόταν η βιασύνη με την οποία ενήργησε για την αποπεράτωση της επίδικης κατοικίας δεν δικαιολογείται αφού δεν υπάρχει οποιαδήποτε άμεση ανάγκη για την στέγασή της. Καταχώρισε ως Τεκμήριο 6Α και Β φωτογραφίες που λήφθηκαν στις 5.9.06, οι οποίες αποκαλύπτουν ότι η επίδικη κατοικία σχεδόν αποπερατώθηκε και τοποθετήθηκαν σ΄ αυτήν πόρτες και παράθυρα. Ήταν η θέση του ότι εάν η Εναγόμενη αφεθεί ανενόχλητη να ολοκληρώσει την επίδικη κατοικία και να την χρησιμοποιήσει θα δημιουργηθεί έναν νέο καθεστώς πραγμάτων το οποίο θα είναι πολύ δύσκολο να ανατραπεί στο μέλλον, και γι΄ αυτό το λόγο, κατά την άποψή του, είναι δίκαιο όπως η Εναγόμενη εμποδιστεί από του να χρησιμοποιήσει ή να αποξενώσει με οποιονδήποτε τρόπο το μισό μερίδιο που έχει στο χωράφι. Ισχυρίστηκε ότι είναι εξαιρετικά επείγουσα και αναγκαία η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων για να διατηρηθεί η κατάσταση πραγμάτων όπως έχει σήμερα. Η έκδοση των διαταγμάτων δεν θα προκαλέσει οποιαδήποτε ζημιά στην Εναγόμενη ενώ η μη έκδοσή τους θα καταστήσει δύσκολη ή και αδύνατη την επανόρθωση της ζημιάς που θα προκληθεί στους Ενάγοντες. Ενώ παράλληλα θα είναι δύσκολο ή και αδύνατο ν΄ απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η Εναγόμενη-Καθ΄ ης η Αίτηση είχε αντίθετη άποψη και καταχώρησε ένσταση στην αίτηση. Η Εναγόμενη-Καθ΄ ης η Αίτηση κατέγραψε δεκατρείς λόγους ένστασης, οι οποίοι είναι σε συντομία οι ακόλουθοι: Η αίτηση των Εναγόντων-Αιτητών είναι νομικά αστήριχτη, τα γεγονότα ενώπιον του Δικαστηρίου δεν συνηγορούν υπέρ της έκδοσης των διαταγμάτων, η Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι ελλειπής και/ή αόριστη, οι ισχυρισμοί των Εναγόντων είναι ανυπόστατοι, οι Εναγόντες καταχρούνται την διαδικασία του Δικαστηρίου και δεν έχουν καλή υπόθεση για εκδίκαση, ούτε και έχουν οποιαδήποτε ορατή πιθανότητα να κερδίσουν τις αξιώσεις που περιγράφονται. Επίσης προβάλλονται, ως λόγοι ένστασης, το γεγονός ότι δεν αποκαλύπτονται οποιεσδήποτε λεπτομέρειες της Έκθεσης Απαίτησης έτσι ώστε να στοιχειοθετούνται οι ζητούμενες θεραπείες και δεν αποκαλύπτεται οποιαδήποτε ουσιαστική αναγκαιότητα των ζητηθέντων αιτημάτων ενώ δεν υπάρχει οτιδήποτε επείγον για την έκδοσή τους. Η Ένσταση της Εναγόμενης-Καθ΄ ης η Αίτηση βασίστηκε στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς, Δ.48 θ.4, Δ.39 και Δ.64, στα άρθρα 4, 5 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στον περί Δικαστηρίων Νόμο άρθρα 2, 29, 32 και 43, στον περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο Κεφ. 224 και στις συμφυείς εξουσίες και δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Υποστηρίχθηκε, η Ένσταση, από την Ένορκη Δήλωση της Εναγόμενης-Καθ΄ ης η Αίτηση η οποία ισχυρίστηκε ότι η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αστήριχτη, παράτυπη και αντικανονική για τους λόγους που καταγράφησαν στην Ένσταση. Επιπρόσθετα, ισχυρίστηκε ότι μεταξύ των εμπλεκομένων μερών υπάρχει μια στενή οικογενειακή φιλία 40 χρόνων. Αυτός ήταν και ο λόγος απόκτησης, πριν από πολλά χρόνια, του επίδικου ακινήτου. Στο συγκεκριμένο χωράφι είχε ανεγερθεί υποστατικό δυνάμει κοινής αίτησης το 1982 και εκδόθηκε άδεια οικοδομής και πιστοποιητικό εγκρίσεως, τα οποία επισύναψε ως Τεκμήριο 1Α, Β και Γ. Η ίδια αναφέρει ότι διαθέτει ένα μικρό σπίτι στο χωριό Λυθροδόντας όπου και διαμένει. Στο σπίτι της στο Παραλίμνι διέμενε μέχρι πρόσφατα ο υιός της, ο οποίος χώρισε από τη σύζυγό του και λόγο αυτής της εξέλιξης το σπίτι στο Παραλίμνι πωλήθηκε. Από το γάμο του, ο υιός της, απέκτησε μια θυγατέρα η οποία διαμένει σε διαμέρισμα με την μητέρα της. Η Εναγόμενη δεν μπορεί να την βλέπει και να την φιλοξενεί αφού έχει πωλήσει το σπίτι της στο Παραλίμνι. Γι΄ αυτό και αποφάσισε να επιδιορθώσει και να επεκτείνει το από κοινού ανεγερθέν υφιστάμενο υποστατικό για να το χρησιμοποιεί για το σκοπό αυτό και να μην επιβαρύνει τη νύφη της . Ισχυρίστηκε, ότι δεν θυμόταν αν ενημερώθηκε από τον Ενάγοντα-Καθ΄ ου η Αίτηση 2 για την μεταβίβαση του μεριδίου του στην εγγονή του και για την εγγραφή επικαρπίας. Επίσης, ανέφερε ότι παρόλο που η επικαρπία μειώνει την αξία του ακινήτου και βαρύνει ολόκληρο το ακίνητο ουδόλως την απασχόλησε λόγω των στενών οικογενειακών σχέσεων που είχαν μεταξύ τους. Ήταν η θέση της, ότι ανάλογη κατοικία του ιδίου εμβαδού μπορεί να ανεγερθεί και από τους Ενάγοντες-Αιτητές. Κατέληξε, ότι η χρήση της επίδικης οικοδομής είναι αναγκαία γι΄ αυτήν, για ανθρωπιστικούς λόγους, γιατί η πώληση της κατοικίας της, στο Παραλίμνι, την εμποδίζει από το να βλέπει την εγγονή της. Οι δικηγόροι υποστήριξαν με αγορεύσεις ενώπιον του Δικαστηρίου τις εκατέρωθεν θέσεις και αναφέρθηκαν στις προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται, σύμφωνα με την νομολογία, για την έκδοση απαγορευτικού διατάγματος. Η κα Στυλιανού ζήτησε άδεια ν΄ αποσύρει την παράγραφο Β της Αίτησης άνευ βλάβης. Ήταν η θέση της ότι η Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση είναι επεξηγηματική αναφορικά με τα γεγονότα ενώ εισηγήθηκε ότι η Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση είναι γενική και αόριστη. Κατέληξε, ότι εάν δεν εγκριθεί το αιτούμενο διάταγμα οι Ενάγοντες-Αιτητές θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά, η οποία δεν μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα, ενώ η Εναγόμενη-Καθ΄ ης η Αίτηση θα συνεχίζει να παρανομεί και να παραβιάζει τα δικαιώματα των Εναγόντων-Αιτητών χωρίς οποιεσδήποτε συνέπειες, ανενόχλητη. Παράλληλα, εισηγήθηκε ότι είναι δίκαιο να διατηρηθεί το status quo μέχρι την ολοκλήρωση της ακρόασης της αγωγής. Ο κος Μηχανικός ήγειρε το θέμα της γενικής οπισθογράφησης της αγωγής και ισχυρίστηκε ότι το Κλητήριο Ένταλμα θα πρέπει να είναι ειδικά οπισθογραφημένο για να μπορούν να ζητηθούν οι συγκεκριμένες αξιώσεις οι οποίες, εν πάση περιπτώσει, είναι οι ίδιες με το διάταγμα το οποίο επιζητείται από τους Ενάγοντες στην υπό εξέταση αίτηση. Πρόβαλλε τη θέση ότι αν απερρίφθησαν οι θεραπείες Β και Γ στην αρχική μονομερή αίτηση τότε υπάρχει δεδικασμένο ενώ αν αποσύρθηκαν τότε υπάρχει κατάχρηση των εξουσιών του Δικαστηρίου. Στη συνέχεια, ήταν η θέση του, ότι η οποιαδήποτε απαγόρευση εισόδου σε οικοδόμημα δεν θα ήταν δίκαια αφού είναι παραδεκτό γεγονός ότι το σπίτι στο Λυθροδόντα πωλήθηκε και η οποιαδήποτε έκδοση διατάγματος θα στερήσει από την Εναγόμενη την άσκηση των καθηκόντων της ως γιαγιά. Κατέληξε ότι το status quo δεν επηρεάζεται αφού το κτίσμα προϋπήρχε και ότι οι Ενάγοντες δεν έχουν καταδείξει οποιοδήποτε λόγο για την έκδοση του διατάγματος ενώ η αίτησή τους αποτελεί κατάχρηση των εξουσιών του Δικαστηρίου. Αρχίζοντας από την εισήγηση για κατάχρηση των εξουσιών του Δικαστηρίου, με την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης, έχω ήδη καταγράψει το λεκτικό του πρακτικού του Δικαστηρίου ημερομηνίας 4.9.
10. Το περιεχόμενό του μιλά από μόνο του και απορρίπτεται η συγκεκριμένη εισήγηση της Εναγόμενης-Καθ΄ ης η Αίτηση. Μια από τις αρχές που το Δικαστήριο πρέπει να έχει υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας να εκδώσει ή όχι ένα προσωρινό διάταγμα, είναι το ανεπιθύμητο να ζητείται με την αίτηση για προσωρινό διάταγμα ουσιαστικά η ίδια θεραπεία με αυτή της κυρίως αγωγής, ούτως ώστε ν΄ αναγκάζεται το Δικαστήριο να εκδικάζει το ίδιο θέμα σε δύο περιπτώσεις. Βλ. Halsbury´ s Laws of England, 3η έκδ., τόμος 21, παρα 763 και Re Χ" Κωνσταντή