ΛΑΙΚΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ (ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕΙΣ) ΛΤΔ ν. Παναγιώτη Ιωάννου κ.α., Αρ. Αγωγής: 558/2003, 7 Δεκεμβρίου,2006

ΛΑΙΚΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ (ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕΙΣ) ΛΤΔ ν. Παναγιώτη Ιωάννου κ.α., Αρ. Αγωγής: 558/2003, 7 Δεκεμβρίου,2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2006:A47 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Χρ. Γ. Φιλίππου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 558/2003 Μεταξύ: ΛΑΙΚΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ (ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕΙΣ) ΛΤΔ Εναγόντων -και-

1. Παναγιώτη Ιωάννου
2. Στέλιου Κουρρή
3. Ανδρέα Τσόκκου Εναγόμενων 7 Δεκεμβρίου,2006 Εμφανίσεις: Για τους ενάγοντες: κ. Α. Ζαχαρίου Για τους εναγόμενους 1, 2 και 3: κ. Α. Μαθηκολώνης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Το Δικαστήριο με την ενδιάμεση απόφαση του με ημερομηνία 6.07.2006, όταν στο εδώλιο βρισκόταν ο Παναγιώτης Πατσιάς (Μ.Ε.1) υπεύθυνος στο τμήμα παρακολούθησης λογαριασμών και συμβολαίων και στη διαχείριση επισφαλών λογαριασμών των εναγόντων στο Παραλίμνι, απέρριψε αίτημα της υπεράσπισης να αποδεχθεί την κατάθεση σειρά άλλων συμβολαίων τα οποία οι ενάγοντες συνήψαν με τους εναγόμενους ή και με άλλα πρόσωπα υπό διάφορες ιδιότητες είτε ως πρωτοφειλέτες είτε ως εγγυητές. Στην απόφαση μου εκείνη κατέληξα με τα εξής: ¨Είναι λοιπόν η απόφαση μου να μην επιτρέψω να ερωτηθεί περαιτέρω ο μάρτυρας, επί αυτών των συμφωνιών ή των αγωγών που έχουν εγερθεί για αυτές εναντίον των εναγομένων ή και άλλων τρίτων προσώπων, όπως είναι η εισήγηση, που θα αποσκοπούσαν στην κατάδειξη τους ως παρόμοιων γεγονότων και δεν επιτρέπω επίσης την προσαγωγή και κατάθεση των ίδιων των συμφωνιών ή και των αντιγράφων των αγωγών ως μαρτυρίας παρόμοιων γεγονότων¨. Η ακρόαση της υπόθεσης συνεχίστηκε με την ολοκλήρωση της μαρτυρίας του πιο πάνω μάρτυρα και σήμερα ευρισκόμαστε στο στάδιο της αντεξέτασης του Ανδρέα Σάββα (Μ.Ε.2), ο οποίος ως ο αρμόδιος υπάλληλος κατά τον επίδικο χρόνο για τη σύναψη της επίδικης συμφωνίας ήταν αυτός που στην ουσία χειρίστηκε την υπόθεση της υποβολής αίτησης εκ μέρους του εναγομένου 1 με προτεινόμενους εγγυητές τους εναγόμενους 2 και 3 και κατά συνέπεια γνώστης των γεγονότων που την συνθέτουν. Σε ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν εξήγησε τον τρόπο υποβολής της αίτησης για την επίδικη συμφωνία, όπως και άλλων αιτήσεων που είχαν γίνει την ίδια ημέρα τόσο από τους παρόντες εναγόμενους όσο και από κάποια άλλα πρόσωπα τα οποία δεν είναι διάδικοι στην παρούσα αγωγή και με κοινό εγγυητή τον 3ο εναγόμενο και οι οποίες εξετάσθηκαν ως σύνολο. Επίσης αναφέρθηκε με λεπτομέρειες στο πως τις αντίκρισε ο οργανισμός και στη συνέχεια τη διαδικασία της έγκρισης τους. Δεν απέκλεισε, ούτε και τους ενδιέφερε, εάν τα χρήματα που θα λαμβάνονταν με το επίδικο ή και τα άλλα συμβόλαια να προορίζονταν για την αγορά μετοχών με ιδιωτική τοποθέτηση στην εταιρεία Τσόκκος η οποία θα εισαγόταν στο Χρηματιστήριο Αξιών Κύπρου εκείνη τη περίοδο καθώς ήταν μια καλή περίοδος για επενδύσεις στο Χ.Α.Κ. Τα αντικείμενα που πρότειναν οι αιτητές για να χρηματοδοτηθούν δεν τα είχαν δει και ως προς την ύπαρξη τους, την κατάσταση από πλευράς ποιότητας και ηλικίας όπως και για την αξία τους βασίστηκαν πάνω στις δηλώσεις των πελατών τους οι οποίοι όπως ήταν οι πληροφορίες τους επρόκειτο για αξιόπιστα και φερέγγυα άτομα. Εν πάση περιπτώσει, τις αξίες που σημειώθηκαν για κάθε κατηγορία αντικειμένων τις θεώρησαν ως λογικές και για αυτό τις αποδέχθηκαν. Τα τιμολόγια τα οποία συμπληρώθηκαν και στα οποία αναγράφηκαν τα αντικείμενα της χρηματοδότησης, δέχθηκε ότι ήταν έντυπα που χρησιμοποιούνται και παραχωρούνται σε πελάτες από τον ίδιο τον οργανισμό. Δεν τους είχαν ρωτήσει που βρήκαν και γιατί τα διέθεταν με αυτόν τον τρόπο τα αντικείμενα για τα οποία δήλωσαν ότι ζητούσαν την χρηματοδότηση τους και τα οποία σε όλα τα τιμολόγια παρουσιάζονταν τα ίδια ή περίπου τα ίδια. Στη συνέχεια χρησιμοποιώντας το ίδιο μοτίβο, υποβλήθηκαν ερωτήσεις και ζητήθηκαν από τον μάρτυρα διευκρινίσεις σε σχέση με συμβόλαια που υπογράφτηκαν τη ίδια ημέρα και αφορούσαν τα ίδια πρόσωπα με παρόμοια αντικείμενα και καθορισθείσες αξίες. Με βάσει αυτή την αλληλουχία γεγονότων που αποκαλύφθηκαν από τον μάρτυρα σε σχέση με την διαδικασία έγκρισης παρόμοιων συμβολαίων με άτομα που σχετίζονταν μεταξύ τους ως κατέχοντες διευθυντικές θέσεις στα ξενοδοχεία του Ανδρέα Τσόκκου και τον ίδιο τον Ανδρέα Τσόκκο ως εγγυητή τους ακολούθησε η ερώτηση εάν συμφωνούσε ο μάρτυρας ότι την ίδια ημέρα έγιναν ακόμα κάποια άλλα συμβόλαια μεταξύ πέντε προσώπων τα οποία είχαν εγκριθεί όλα μαζί με πρώτο το συμβόλαιο το με αριθμό 469924-02-203 με το οποίο ο Γ. Βραχίμης πωλεί στον Κ. Γλυκαίνο 20 θερμοσίφωνες, 100 τηλεοράσεις και 100 ψυγεία δηλαδή για παρόμοια αντικείμενα για το ποσό των Λ.Κ.20.
4. Στην ερώτηση αυτή υποβλήθηκε ένσταση εκ μέρους του κ. Ζαχαρίου ισχυριζόμενος ότι φαίνεται ότι αφορούν άλλα πρόσωπα, ο μάρτυρας αναφέρθηκε ήδη σε τρία συγκεκριμένα συμβόλαια, χωρίς η πλευρά του να φέρει ένσταση, τα οποία μπορεί να κριθούν ως σχετικά, ότι αυτά τα οποία επιχειρούνται να εισαχθούν ως μαρτυρία είναι πέραν από το επιτρεπτό εφόσον αφορούν άλλα αντικείμενα, άλλους ανθρώπους και δεν έχουν σχέση με το επίδικο θέμα. Παρέπεμψε στη πιο πάνω ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου όπου είχε τεθεί παρόμοιο θέμα. Ο κ. Μαθηκολώνης υποστήριξε ότι αφορούν συμβόλαια που έγιναν, όπως και το επίδικο, κάτω από τις ίδιες συνθήκες, την ίδια ημέρα και επομένως εφόσον είναι μέσα στη σφαίρα της γνώσης του μάρτυρος είναι μέρος των επίδικων γεγονότων τα οποία οδήγησαν στην σύναψη και των συμβολαίων για τα οποία επιθυμεί να ερωτήσει τον μάρτυρα. Υπάρχει κοινή συνισταμένη της υπογραφής από ένα κοινό εγγυητή τον κ. Τσόκκο ο οποίος εγγυήθηκε αυτά τα πέντε άτομα με τις ίδιες μετοχές. Επομένως κάτω από τον κανόνα της σχετικότητας της μαρτυρίας θα πρέπει να επιτραπεί να ερωτηθεί ο μάρτυρας επ΄αυτών εφόσον όταν κληθεί ο ίδιος ο κ.Τσόκκος να καταθέσει δεν θα μπορεί να καταθέσει ολοκληρωμένη την εκδοχή του επί του θέματος αυτού. Παραπέμποντας σε σχετικές επί του θέματος αποφάσεις επαρχιακών δικαστηρίων όπως και σε αυθεντία και συγκεκριμένα στους Halsbury΄s στη παρ. 1097 από το ηλεκτρονικό τους ευρετήριο που αναφέρεται ως ¨similar fact¨ καθώς και ότι σύμφωνα με αυθεντίες όταν προτίθεται να αποδείξει μια πλευρά τα γεγονότα όπως συνέβησαν κατά τον επίδικο χρόνο μπορεί να προσκομίσει σχετική μαρτυρία για να τα αποδείξει. Εισηγήθηκε ότι θα πρέπει να του επιτραπεί να ερωτηθεί ο μάρτυρας προς απόδειξη αυτών των γεγονότων. Η μέχρι τώρα μαρτυρία καταδεικνύει ότι αυτά έχουν καταστεί επίδικα θέματα εφόσον έγινε δεκτό ότι ακολουθήθηκε η ίδια τακτική η οποία εφαρμόστηκε την ίδια ημέρα σε διάφορα συμβόλαια με τους ίδιους ανθρώπους. Η αξίωση των εναγόντων εδράζεται σε συμβόλαιο ενοικιαγοράς και διαζευκτικά στον αδικαιολόγητο πλουτισμό. Οι εναγόμενοι μεταξύ άλλων προβάλλουν ως υπεράσπιση την εικονικότητα τόσο της επίδικης συμφωνίας όπως και σειράς άλλων μεταξύ τους συμφωνιών στις οποίες κάμνουν αναφορά επικαλούμενοι ότι αυτές έχουν συναφθεί για ανύπαρκτα αντικείμενα, εν γνώσει των εναγόντων και ότι η επίδικη συμφωνία καταρτίστηκε με σκοπό την χρηματοδότηση των εναγομένων για την αγορά μεταξύ άλλων μετοχών ή και τίτλων στο Χ.Α.Κ. ή και για επενδύσεις στο Χ.Α.Κ. ή και σε υπό ένταξη σε αυτό εταιρείες ή και για εξόφληση χρεών των διαδίκων εν γνώσει των εναγόντων, πράγμα που απαγορευόταν και γινόταν κατά καταστρατήγηση της περί τόκου νομοθεσίας και της δημόσιας πολιτικής του κράτους και κατά παράβαση οδηγιών της Κεντρικής Τράπεζας. Όλους βέβαια αυτούς τους ισχυρισμούς η πλευρά των εναγόντων τους αρνείται και τους απορρίπτει με την απάντηση της και την υπεράσπιση στην ανταπαίτηση των εναγομένων. Η ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Στο Σύγγραμμα ¨Η Απόδειξη¨ του Γ.Π. Κακογιάννη στις σελ. 16 και 17 αναφέρονται τα πιο κάτω σε σχέση με το θέμα της δεχτότητας ή του επιτρεπτού της μαρτυρίας η οποία διαχωρίζεται από τη βαρύτητα που θα της δοθεί: ¨Το πρώτο είναι νομικό ζήτημα (που σε ορκωτά δικαστήρια αποφασίζεται αποκλειστικά από το δικαστή) η βαρύτητα όμως που θα δοθεί στη μαρτυρία είναι θέμα πραγματικό και βασικά αφήνεται στη κρίση των ένορκων, σε ορκωτά δικαστήρια, ή του δικαστή όταν ασκεί την αρμοδιότητα του ως κριτής πάνω σε γεγονότα σε μη ορκωτά δικαστήρια όπως είναι τα δικά μας εδώ στην Κύπρο. Ο διαχωρισμός μεταξύ δεχτότητας και βαρύτητας της μαρτυρίας δεν είναι πάντοτε εύκολος. Η βαρύτητα της μαρτυρίας μπορεί να επηρεάσει τη δεχτότητα της αφού βασίζεται ως ένα σημείο στο βαθμό της συνάφειας της προς το υπό συζήτηση θέμα. Η σύγχρονη τάση είναι υπέρ της διεύρυνσης της επιτρεπόμενης μαρτυρίας¨. Τα κριτήρια για τον καθορισμό της σχετικότητας και της δεχτότητας της μαρτυρίας μπορούν να διαφανούν μέσα από τον ακόλουθο ορισμό που δίδεται στον Digest : ¨Σε οποιαδήποτε διαδικασία μπορεί να δοθεί μαρτυρία για οποιοδήποτε γεγονός σχετικό προς οποιοδήποτε επίδικο θέμα, εκτός αν τούτο αποκλείεται ως άσχετο, και για οποιοδήποτε γεγονός που κηρύσσεται ως σχετικό προς τα επίδικα θέματα είτε τούτο είναι είτε δεν είναι σχετικό προς αυτά. Εννοείται ότι ο δικαστής μπορεί ν΄ αποκλείσει μαρτυρία για γεγονότα, που αν και σχετικά ή θεωρούμενα ως σχετικά προς τα επίδικα θέματα, εντούτοις, θεωρούνται απ΄ αυτόν ως τόσο απομακρυσμένα απ΄ αυτά ώστε, λαμβανομένων υπόψη όλων των περιστατικών, να θεωρούνται άσχετα¨. Στο ίδιο πιο πάνω σύγγραμμα στη σελ. 742 δίδεται ο ακόλουθος ορισμός για τη φύση της ¨μαρτυρίας για όμοια γεγονότα¨: ¨Μαρτυρία αυτής της μορφής είναι εκείνη που παρουσιάζεται σε μια προσπάθεια να καταδειχθεί στο δικαστήριο ότι λόγω της χτυπητής ομοιότητας υπάρχει ένας κοινός συντελεστής ανάμεσα στα ζητήματα με τα οποία σχετίζεται η μαρτυρία και που συνήθως αφορούν περιπτώσεις άλλες απ΄ αυτές που εξετάζονται στη δίκη και το ζήτημα που συζητιέται σε σχέση με κάποιο ουσιώδες ζήτημα που βρίσκεται τώρα μπροστά στο δικαστήριο.¨ Στο σύγγραμμα ¨Το δίκαιο της απόδειξης¨ του εντίμου κ. Ηλιάδη στις σελίδες 129 και επόμενα γίνεται αναφορά για το πως αντικρίζεται από τη νομολογία μας η απόδειξη παρόμοιων γεγονότων (similar facts). Στον πρόλογο του κεφαλαίου 12 αναγράφονται: " Ο γενικός κανόνας είναι ότι γεγονότα που μπορεί να είναι όμοια με τα επίδικα θέματα δεν μπορεί να γίνουν αποδεκτά ως μαρτυρία για να αποδείξουν ένα επίδικο θέμα, αφού το γεγονός ότι ένα πρόσωπο είχε ενεργήσει στο παρελθόν με ένα συγκεκριμένο τρόπο, δεν σημαίνει ότι έχει ενεργήσει με τον ίδιο τρόπο σε μια δεδομένη περίπτωση. Αν π.χ. το επίδικο θέμα είναι κατά πόσο μπύρα που πωλήθηκε από τον Α στο Β ήταν ακατάλληλη για ανθρώπινη κατανάλωση, το Δικαστήριο δεν θα επιτρέψει μαρτυρία ότι μπύρα που πωλήθηκε από τον Α στον Γ ήταν ακατάλληλη. Όμως στο γενικό κανόνα υπάρχουν εξαιρέσεις σύμφωνα με τις οποίες επιτρέπεται η προσαγωγή μαρτυρίας παρομοίων γεγονότων, τόσο σε ποινικές όσο και σε πολιτικές υποθέσεις¨. Ειδικότερα για τις πολιτικές υποθέσεις γίνεται η ακόλουθη αναφορά: ¨ Αν και οι περιπτώσεις εισαγωγής μαρτυρίας για παρόμοια γεγονότα σε πολιτικές υποθέσεις είναι σπάνιες, εντούτοις έχει καθιερωθεί ότι μια τέτοια μαρτυρία μπορεί να γίνει αποδεκτή κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις, ιδιαίτερα όταν η γνώση αποτελεί τη βάση αγωγής για αμέλεια. Έτσι έχει επιτραπεί μαρτυρία παρόμοιων γεγονότων σε υπόθεση πνιγμού σε αποβάθρα (Moore v. Ransome Dock Committee