← Κύπρος

Ανδρέα Γ. Χριστοφόρου ως ανηλίκου διά του πατέρα του Και Φυσικού κηδεμόνος του Γεωργίου Χριστοφόρου ν. Βάσος Αναστασίου, Αρ. Αγωγής: 7336/00, 27/4/07

Ανδρέα Γ. Χριστοφόρου ως ανηλίκου διά του πατέρα του Και Φυσικού κηδεμόνος του Γεωργίου Χριστοφόρου ν. Βάσος Αναστασίου, Αρ. Αγωγής: 7336/00, 27/4/07 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2007:A34 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Γιαπανά, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 7336/00 Μεταξύ Ανδρέα Γ. Χριστοφόρου ως ανηλίκου διά του πατέρα του Και Φυσικού κηδεμόνος του Γεωργίου Χριστοφόρου, από το Ακάκι Ενάγοντα Και Βάσος Αναστασίου, από το Ακάκι Εναγομένου ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 27/4/07 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον ενάγοντα: κα Παπακόκκινου Για τον εναγόμενο: κ. Πατσαλίδης Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 31.8.99 ο ανήλικος Ανδρέας Χριστοφόρου, ηλικίας τότε 3 ½ χρόνων τραυματίστηκε σε τροχαίο δυστύχημα ενώ έπαιζε σε ανοικτό χώρο στο χωριό Ακάκι. Οδηγός του αυτοκινήτου ήταν ο εναγόμενος. Αμέσως μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας και κρατήθηκε για νοσηλεία μέχρι την 16.9.

  1. Καταχώρισε την παρούσα αγωγή στις 21.7.
  2. Στις 26.11.02 έγινε δήλωση από το δικηγόρο του εναγομένου κ. Πατσαλίδη, ότι αναλάμβανε πλήρως την ευθύνη για την πρόκληση του δυστυχήματος και παρέμεινε έτσι μόνο το θέμα των ζημιών. ΄Εκτοτε, για τους λόγους που φαίνονται στα πρακτικά η υπόθεση αναβάλλετο και τελικά η ακρόαση άρχισε την 3.10.
  3. Αναφορά στην καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης θα γίνει στη συνέχεια. Η υπόθεση είναι πολύ απλή. ΄Εδωσε μαρτυρία ο πατέρας του ανήλικου και οι γιατροί που τον εξέτασαν. Σύμφωνα με τον πατέρα του ανήλικου Γεώργιο Χριστοφόρου, (Μ.Ε.1) ο Ανδρέας γεννήθηκε στις 23.2.
  4. Στις 31.8.99 ο μικρός ήταν θύμα δυστυχήματος και ο γιος του είχε πόνους και αίματα. Αμέσως τον μετάφερε στις Α΄Βοήθειες του Γενικού Νοσοκομείου. Κρατήθηκε μέχρι την 16.9.
  5. Μετά την απόλυση του από το Νοσοκομείο τον πήρε στο Απολλώνειο Ιδιωτικό Νοσοκομείο για να έχει μια δεύτερη γνώμη, γιατί ο μικρός έσερνε το πόδι του. Στα ιατρικά πιστοποιητικά θα αναφερθώ στη συνέχεια εξετάζοντας τα υπό το φως της ιατρικής μαρτυρίας που προσκομίστηκε. Θα προχωρήσω αμέσως στην εξέταση των ειδικών ζημιών. Αυτές προκύπτουν από τη μαρτυρία του πατέρα του ανήλικου και από σχετικές αποδείξεις που κατατέθηκαν κατά την ακρόαση. ΄Εχουν γίνει αποδεκτά κατά το στάδιο των αγορεύσεων από τον κ. Πατσαλίδη τα κονδύλια που αφορούν τα ιατρικά έξοδα. Συμποσούνται σύμφωνα με τα τεκ. 8, 9, 10, 11 και 12 στο ποσό των Λ.Κ.105.- ΄Εγινε επίσης αποδεκτό το ποσό των Λ.Κ.15 που αφορά την αγορά ορθοπεδικών παπουτσιών του ανηλίκου. Σημειώνω ότι έχουν κατατεθεί δύο αποδείξεις για την αγορά παπουτσιών ύψους Λ.Κ.53 (Τεκμ.6 και 7) πλην όμως στην έκθεση απαίτησης αξιώνεται ποσό Λ.Κ.15 που ως λέχθηκε έγινε αποδεκτό από τον κ. Πατσαλίδη. Εν πάση περιπτώσει ο πατέρας κατέθεσε για ένα ζευγάρι. Επιζητείται ακόμα ένα ποσό Λ.Κ.200.- για μεταφορικά του ανήλικου από το Ακάκι στο Γενικό Νοσοκομείο και στο Απολλώνειο Νοσοκομείο, ένα ποσό ύψους Λ.Κ.30.- για την καταστροφή των ενδυμάτων του ανηλίκου, σύμφωνα με τον πατέρα ήταν ένα παντελόνι και μια φανέλα και το ποσό των Λ.Κ.
  6. για φάρμακα. Τέλος αξιώνεται το ποσό των Λ.Κ.600.- για ημεραργία, ημερομίσθια και μεταφορικά τουλάχιστον για ένα άτομο που επέβλεπε συνεχώς τον ενάγοντα κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο νοσοκομείο. (παραγ. 9.11 της έκθεσης απαίτησης). Σύμφωνα με τον πατέρα χρειαζόταν ένα άτομο να βρίσκεται συνεχώς μαζί με τον ανήλικο στο Νοσοκομείο, εναλλασσόταν ως κατέθεσε η σύζυγος του και η πεθερά του. Αξιώνει τους μισθούς και τα μεταφορικά της πεθεράς του για 16 ημέρες ανερχόμενα στο ποσό των Λ.Κ.600.- Τα πιο πάνω ποσά έχουν αμφισβητηθεί τόσο κατά την αντεξέταση του μάρτυρα όσο και κατά το στάδιο των αγορεύσεων. Είναι πάγια καθιερωμένη νομολογιακή αρχή ότι δεν είναι αρκετό οι ειδικές ζημιές να καταγράφονται με λεπτομέρεια αλλά και να αποδεικνύονται με αυστηρότητα, με σαφήνεια και με συγκεκριμένα στοιχεία. Ο ενάγων βαρύνεται με την υποχρέωση να αποδείξει με καθαρή μαρτυρία τα κονδύλια που διεκδικεί ως ειδικές αποζημιώσεις. (Ζήνων Μερκής Λτδ ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ

(1999)1 Α.Α.Δ. 1923). Το ακόλουθο απόσπασμα από την κλασσική πλέον υπόθεση Bonham - Carter v. Hyde Park Hotel Ltd
(1948)64 T.L.R. 177 παρουσιάζει ανάγλυφα και αρκετά παραστατικά τη νομολογιακή επιταγή επί του ζητήματος: «Plaintiffs must understand that if they bring actions for damages it is for their to prove damage; it is not enough to write down the particulars, and, so to speak, throw them at the head of the court, saying «Τhis is what I lost, I ask to give me these damages». They have to prove it.» Η πιο πάνω απόφαση επιδοκιμάστηκε στην υπόθεση Ηρακλέους ν. Πέτρου
(1994)1 Α.Α.Δ. 239. (βλπ ακόμα Papakokkinou v. Kanther
(1982)1 C.L.R. 65). Μια ματιά στη μαρτυρία του πατέρα αναδεικνύει τη αναποτελεσματικότητα των ισχυρισμών του αλλά και το αναπόδεικτο των αξιουμένων κονδυλίων των ειδικών ζημιών. ΄Ετσι και επί των μεταφορικών κατέθεσε ότι επί δύο μήνες χρειαζόταν να πηγαίνουν τον ανήλικο στο νοσοκομείο και στο Απολλώνειο για εξετάσεις και απαίτησε το ποσό των Λ.Κ.200.- για ταξί. Τούτο γιατί από το Ακάκι - Λευκωσία μετ' επιστροφής απαιτείτο περίπου Λ.Κ.20.- Υπολόγισε, βάζοντας τα όλα μέσα ότι πλήρωσαν σε ταξί ένα ποσό ύψους Λ.Κ.200.- Αντεξετάστηκε για τα μεταφορικά και ανέφερε ότι δεν είχε αποδείξεις ούτε για λεωφορείο ούτε για το ταξί. Ως εκ τούτου το κονδύλι για τα μεταφορικά, ταξί και λεωφορεία δεν μπορώ να το αποδεκτώ, είτε ως έξοδα δικά του είτε της πεθεράς του. Ελλείπει το αναγκαίο αποδεικτικό υπόβαθρο που θα έδινε υπόσταση αφ' ενός στον ισχυρισμό του και θα αποδείκνυε αφ' ετέρου με την απαιτούμενη επάρκεια το αξιούμενο ποσό. Ανάλογα ισχύουν και για το κονδύλι που αφορά τα ρούχα του ανηλίκου αφού δεν προσκομίστηκε οποιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο, πέραν της γενικής μαρτυρίας του πατέρα ότι ζητά Λ.Κ.30-35 γιατί σχίστηκαν τα ρούχα που ήταν γεμάτα αίματα. Για φάρμακα ως κατέθεσε λίγα ξόδεψαν και αυτά σε αντιπυρετικά και αντιβιοτικά, αλλά δεν θυμόταν πόσα πλήρωσε. ΄Επεται πως ούτε το κονδύλι αυτό έχει αποδειχθεί. Παραμένει η ημεραργία της γιαγιάς Στυλιανής Ζουππουρή, που σύμφωνα με τον πατέρα πήγαινε στο νοσοκομείο από τις 7.00 π.μ. μέχρι τις 7.00 μ.μ. Παρουσιάστηκαν προς αυτή την κατεύθυνση δύο βεβαιώσεις από τον εργοδότη της. Η μια (τεκμ. 4) ότι απουσίαζε από την εργασία της από την 1.9.99 μέχρι την 17.9.99 και η άλλη ημερομηνίας 8.4.05 (Τεκμ. 5) ότι ο μισθός της είναι Λ.Κ.99.50 την εβδομάδα. Η θέση της κας Παπακοκκίνου ήταν πως οι βεβαιώσεις αυτές κατατέθηκαν χωρίς ένσταση οπότε δεν μπορεί να αμφισβητούνται από τον κ. Πατσαλίδη. Είναι ορθό βέβαια ότι κατατέθηκαν χωρίς ένσταση οπότε και αποτελούν απόδειξη του περιεχομένου τους. Ότι δηλαδή η Ζουππουρή έλαβε άδεια την πιο πάνω περίοδο και ότι ο εβδομαδιαίος μισθός της το 2005 ήταν Λ.Κ.99.50.- Η απαίτηση όμως του μισθού είναι για το 1999 και συμφωνώ με τον κ. Πατσαλίδη ότι σε κάθε περίπτωση δεν έχει αποδειχθεί ποιος ήταν ο μισθός της γιαγιάς κατά τον επίδικο χρόνο. ΄Ετσι και αν ακόμα ήμουν διατεθειμένος να αποδεκτώ όσα κατέθεσε ο πατέρας επί του θέματος, ότι δηλαδή η γιαγιά ήταν καθημερινά στο νοσοκομείο και ότι η άδεια που έλαβε σχετίζετο με το θέμα αυτό, ο μισθός της δεν έχει αποδειχθεί. Επιπλέον ο μισθός αξιώνεται αυτοτελώς για την Ζουπουρή γιατί δεν πήγαινε στη δουλειά της όσες ημέρες ο ανήλικος ήταν στο νοσοκομείο και όχι ως ζημιά του ενάγοντα, δηλαδή ως το ποσό που ο πατέρας του ανήλικου το κατέβαλε ή το πλήρωσε στην πεθερά του. Σημειώνω πάντως ότι η Ζουπουρή δεν έδωσε μαρτυρία προς υποστήριξη της απαίτησης και της μαρτυρίας του Μ.Ε.
  1. Αντιπαρέρχομαι ακόμα αν η άδεια που έλαβε η γιαγιά ήταν με ή άνευ απολαβών, αφού δεν διευκρινίζεται στο σχετικό έγγραφο. Για τους πιο πάνω λόγους ούτε το κονδύλι αυτό έχει αποδειχθεί. Συνοψίζοντας επί των ειδικών ζημιών καταλήγω ότι ο ενάγων έχει αποδείξει το ποσό των Λ.Κ.120.- ΄Ερχομαι τώρα στις γενικές αποζημιώσεις και στην ιατρική μαρτυρία. Θα αναφερθώ όχι με τη σειρά των μαρτύρων αλλά με τη χρονολογική σειρά εξέτασης του μικρού. Ο γιατρός Κώστας Κολιανδρής (Μ.Ε.4) ορθοπεδικός χειρούργος στο Γενικό Νοσοκομείο εξέτασε τον ανήλικο και έκδωσε ιατρικό πιστοποιητικό. (Τεκμ. 3). Το ανέγνωσε στο Δικαστήριο το υιοθέτησε και δεν αντεξετάστηκε. Σύμφωνα με το πιστοποιητικό ο ανήλικος μεταφέρθη στο τμήμα ατυχημάτων και επειγόντων περιστατικών την 31.8.99 κατόπιν τραυματισμού σε τροχαίο ατύχημα. Κατά την κλινική και ακτινολογική εξέταση διαπιστώθη κάταγμα αριστερού ηβοισχιακού κλάδου λεκάνης. Εισήχθη στο ορθοπεδικό τμήμα του Γενικού Νοσοκομείου. Η θεραπεία ήταν συντηρητική, κλινοστατισμός και χορήγηση αναλγητικών. Δύο εβδομάδες μετά τον τραυματισμό ο ασθενής κινητοποιήθη και 16.9.99 εξήλθε του Νοσοκομείου και παρακολουθείτο ως εξωτερικός ασθενής. Το κάταγμα τελικώς επορώθη. Κατά την τελευταία εξέταση που έγινε την 18.4.02 η κλινική και ακτινολογική εικόνα του ασθενούς ήταν εντός φυσιολογικών πλαισίων. Η κάκωση που υπέστη ήταν λίαν επώδυνος και υπέφερε για 4 μήνες. Ο γιατρός Κρουσιόφσκι (Μ.Ε.2) εξέτασε τον ανήλικο τέλος Σεπτεμβρίου του
  2. Σύμφωνα με το ιατρικό πιστοποιητικό (τεκμ. 1) κατά την εξέταση βρέθηκε να έχει πόνους κάτω από την κοιλιά κυρίως κατά την κίνηση των ποδιών. Από όλες τις ακτινογραφίες θώρακος δεν υπήρχαν παθολογικά ευρήματα. Ο πόνος της κοιλιάς αντιμετωπίστηκε με σιρόπι (calpol) και δίαιτα. Αργότερα παρουσιάστηκαν κάποιοι κολικοί πόνοι που αντιμετωπίστηκαν με τον ίδιο τρόπο. Κατέθεσε ότι ο λόγος που οι γονείς πήγαν κοντά του ήταν γιατί ανησυχούσαν για τους πόνους κάτω από την κοιλιά. Είχε συμπτώματα μόλυνσης στο κάτω μέρος του μυικού τοιχώματος και αιμάτωμα στα γεννητικά όργανα. ΄Ηταν σε φάση απορρόφησης. ΄Εμεινε μια νύκτα γιατί είχε δυνατούς πόνους. Είχε πόνους στις κινήσεις του ποδιού στην κοιλιά και κολικούς εντέρου. Μελλοντικές εκτιμήσεις άλλων ειδικοτήτων δεν μπορούσε να δώσει. ΄Εκτοτε δεν τον ξαναείδε γιατί ήξεραν οι γονείς ότι η κοιλιά δεν είχε πρόβλημα. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι τον εξέτασε για την κοιλιά και όχι ορθοπεδικά για το σπάσιμο. Η κοιλιά του ήταν εντάξει και το αιμάτωμα σχεδόν εξαφανίστηκε, ήταν ελάχιστο και υπήρχε λίγος πόνος στις κινήσεις. Δεν συνέστησε οτιδήποτε μόνο αν χρειαζόταν παυσίπονα. Για την κοιλιά δεν θα έχει μελλοντικά πρόβλημα, αλλά για άλλα όργανα είναι θέμα άλλου ειδικού, αφού ο ίδιος δεν είναι ορθοπεδικός. Ο ακτινολόγος Αντώνης Παπαλεοντίου (Μ.Ε.3) που εργάζεται στο Απολλώνειο τον εξέτασε στις 17.9.
  3. Διάβασε και υιοθέτησε την έκθεση του (τεκμ. 2) και δεν αντεξετάστηκε. Σύμφωνα με το πιστοποιητικό του, μετά από ακτινογραφία λεκάνης ισχύων, ελέγχεται εικόνα κατάγματος στον αρ. άνω κλάδο του ηβικού οστού. Παρατηρούνται επίσης ευρήματα εξάρθρωσης της ιερολαγωνίου αρθρώσεως. Για την υπεράσπιση έδωσε μαρτυρία ο Νικόλαος Μαρουδιάς ορθοπεδικός χειρούργος στο Απολλώνειο Νοσοκομείο. Εξέτασε τον ανήλικο στις 3.7.02 και ετοίμασε ιατρικό πιστοποιητικό. (τεκμ. 14). Σύμφωνα με το πιστοποιητικό, η παρούσα κατάσταση δεν παρουσίαζε οτιδήποτε (ουδέν). Κλινική εξέταση. Βαδίζει χωρίς χωλότητα. Πλήρης κινητικότητα και στα δύο ισχία. Ακτινογραφίες δείχνουν το κάταγμα στο αριστερό ηβοισχιακό κλάδο. Πρόσφατες ακτινογραφίες στις 12.4.02 δείχνουν πλήρη επούλωση με πλήρη επαναμοντελοποίηση του οστού. Συμπέρασμα. Πέραν της αρχικής παροδικής μερικών μηνών ταλαιπωρίας, ουδεμία μόνιμη αναπηρία αναμένεται και ουδέν κατάλοιπον εκ των κακώσεων. Ανέφερε επίσης εξεταζόμενος ότι το τραύμα σε οστούν στην ηλικία του μικρού στις πλείστες των περιπτώσεων δεν αφήνει οποιοδήποτε κατάλοιπο, δηλαδή χωλότητα που να επηρεάζει την κινητικότητα του παιδιού. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι το οστούν επουλώθηκε και η ακτινογραφία που είδε έδειχνε πλήρη επούλωση. Ουδέν ορθοπεδικόν κατάλοιπο έμεινε, αλλά για άλλο πλην ορθοπεδικού κατάλοιπου δεν μπορούσε να πει. Ούτε όμως από το περιβάλλον του παιδιού του λέχθηκε κάτι. Η ίαση του κατάγματος είναι θέμα του ορθοπεδικού και όχι του ακτινολόγου. Ο μικρός δεν είχε εξάρθρωση, και δεν γνωρίζει τι είπε ο ακτινολόγος αλλά ο ίδιος στην ακτινογραφία δεν είδε εξάρθρωση. Πρόκειται για επιστημονική διαφορά μεταξύ του και του ακτινολόγου. Εξήγησε ότι πόρωση σημαίνει ότι το κόκαλο κόλλησε και η βιολογία του οστού οδηγεί στην επαναμοντελοποίηση. Δηλαδή φτιάχνεται το οστούν όπως ήταν προηγουμένως και πρόκειται για το τελευταίο στάδιο της πώρωσης. Επειδή ο γιατρός Κολιανδρής δεν ανέφερε στο πιστοποιητικό του για επαναμοντελοποίηση δεν σημαίνει ότι αυτό δεν έγινε, αφού αποτελεί βιολογία του οστού και σε δώδεκα μήνες το πορωθέν κάταγμα επαναμοντελλοποιείται. Πρόκειται για βασική γνώση της ορθοπεδικής και απλώς ο γιατρός Κολιανδρής δεν έβαλε τον όρο και δεν πρόκειται για κάποια διαφορά μεταξύ τους. Όταν ρώτησε τους γονείς τι έχει το παιδί, του είπαν ουδέν και ότι δεν έχει πρόβλημα. Ούτε και αναμένεται να έχει πρόβλημα με ένα κάταγμα της μορφής και της εξέλιξης που είχε το παιδί. Θεωρητικά μπορεί να έχει πόνους με την αλλαγή του καιρού, αλλά τρία χρόνια μετά που το είδε δεν του ανάφεραν ότι πονεί στο κρύο. Πριν την τελική κατάληξη του δικαστηρίου, κρίνω πως πρέπει να γίνει σχολιασμός επί δύο σημείων για τα οποία έγινε λόγος τόσο κατά την αντεξέταση του Μ.Υ.1 Μαρουδιά όσο και κατά τις αγορεύσεις. Το ένα αφορά την πόρωση του οστού για το οποίο ο Μ.Υ.1 κατέθεσε ότι επουλώθηκε με πλήρη επαναμοντελοποίηση και αν υπάρχει διαφορά στη μαρτυρία του με τον Μ.Ε.4 Κολιανδρή που δεν κατέγραψε κάτι τέτοιο στο ιατρικό του πιστοποιητικό. Η θέση του Μ.Υ.1 ήταν πως πρόκειται για βασική γνώση της ορθοπεδικής, αφού αποτελεί βιολογία του οστού ότι σε 12 μήνες το πορωθέν κάταγμα επαναμοντελοποιείται. Ο μάρτυρας θα πρέπει να πω ότι άφησε τις άριστες των εντυπώσεων. ΄Ηταν καθόλα πειστικός και επεξηγηματικός ως προς τις ιατρικές του θέσεις και απόψεις. Απαντούσε αμέσως και χωρίς κανένα δισταγμό με πλήρη επάρκεια και με κατανοητή ιατρική σαφήνεια και ευθύτητα και εξήγησε ότι δεν υπάρχει διαφορά με το ιατρικό πιστοποιητικό του μάρτυρα Κολιανδρή. Ότι βεβαίως το κάταγμα πορώθηκε αποτελεί κοινό εύρημα και κοινή συνισταμένη και των δύο γιατρών. Σημειώνω πως δεν υπάρχει αντίθετη επί τούτου μαρτυρία ότι δηλαδή σύμφωνα με την βιολογία του οστού δεν επαναμοντελοποιείται σε 12 μήνες και ότι αυτό δεν αποτελεί βασική γνώση της ορθοπεδικής. Για τους λόγους αυτούς αποδέχομαι ανεπιφύλακτα αυτά που κατέθεσε ο Μ.Υ.1 επί του θέματος, αποδεχόμενος ακόμα ότι δεν πρόκειται για ιατρική διχογνωμία αλλά για βασική γνώση της ορθοπεδικής. Εξάγεται συνεπώς ως εύρημα του δικαστηρίου ότι το κάταγμα του αριστερού ηβοισχιακού οστού πορώθη και επαναμοντελοποιήθηκε. Το δεύτερο θέμα αφορά την επιστημονική διαφορά, ως την χαρακτήρισε ο Μ.Υ.1, με τον ακτινολόγο Μ.Ε.3 ως προς το αν ο ανήλικος είχε εξάρθρωση της ιερολαγωνίου αρθρώσεως. Ο Μ.Υ.1 επέμεινε ότι από την ακτινογραφία δεν διαπίστωσε κάτι τέτοιο. Είναι προφανές ότι δεν υπάρχει απολύτως καμιά διαφορά ούτε και επιστημονική διαφωνία μεταξύ των δύο μαρτύρων και τούτο για τον εξής απλό λόγο. Οι ακτινογραφίες όπως και το πιστοποιητικό του ακτινολόγου Μ.Ε.3 φέρει ημερομηνία 17.9.99 ενώ ο Μ.Υ.1 όπως σαφώς αναφέρει στο δικό του πιστοποιητικό οι ακτινογραφίες που είδε ήταν ημερομηνίας 12.4.
  4. Άλλες ακτινογραφίες είδε ο Μαρουδιάς και επί άλλων αντεξετάζετο. Τι έδειξαν οι ακτινογραφίες το 1999 είναι ένα θέμα και τι έδειξαν το 2002 προφανώς είναι άλλο. Σημειώνω ότι και ο Μ.Ε.4 στο ιατρικό του πιστοποιητικό ευθέως αναφέρεται σε κλινική και ακτινολογική εικόνα του ασθενούς κατά την 18.4.02 και όχι στις ακτινογραφίες του Μ.Ε.
  5. Ακριβώς το στοιχείο αυτό αναδεικνύει αλλά και επιβεβαιώνει την εξαιρετική εικόνα που άφησε στο Δικαστήριο ο Μ.Υ.
  6. Εννοείται βεβαίως ότι η μαρτυρία και τα ευρήματα του Μ.Ε.3 δεν ανατρέπονται, άλλωστε δεν αντεξετάστηκε, αλλά προφανώς και δεν ανατρέπει τη μαρτυρία του Μ.Υ.
  7. Ως τελική κατάληξη με βάση την αξιολόγηση της μαρτυρίας καμιά διαφορά ούτε και διχογνωμία προκύπτει από το σύνολο της ιατρικής μαρτυρίας από την οποία εξάγονται ανάλογα ευρήματα του δικαστηρίου. Χάριν συνοπτικής καταγραφής των ευρημάτων ο ανήλικος Ανδρέας Χριστοφόρου κατόπιν τροχαίου δυστυχήματος που έγινε την 31.8.99 στο χωριό Ακάκι μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Ακτινολογικά κατέδειξε κάταγμα αριστερού άνω κλάδου του ηβικού οστού και εξάρθρωση της ιερολαγωνίου αρθρώσεως. Παρέμεινε στο ορθοπεδικό τμήμα του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας μέχρι την 16.9.99 με συντηρητική θεραπεία, κλινοστατισμό και χορήγηση αναλγητικών. Το κάταγμα πορώθη και το οστό επαναμοντελοποιήθηκε και η κλινική και ακτινολογική εικόνα του ασθενούς ήταν εντός φυσιολογικών πλαισίων. Αποτελεί επίσης περαιτέρω εύρημα του Δικαστηρίου ότι ουδεμία ορθοπεδική αναπηρία αναμένεται και ουδέν κατάλοιπον εκ των τραυμάτων. Πόνοι στην κοιλιά και αιμάτωμα στα γεννητικά όργανα που παρουσίαζε τέλος του Σεπτεμβρίου του 1999 αντιμετωπίστηκαν από τον Μ.Ε.2 με σιρόπι (calpol) και δίαιτα. Ακτινογραφίες θώρακος δεν έδειξαν παθολογικά ευρήματα. Για την κοιλιά δεν θα έχει μελλοντικά πρόβλημα. Η κάκωση που υπέστη λόγω του δυστυχήματος ήταν λίαν επώδυνος και υπέφερε για 4 μήνες. Με βάση τα πιο πάνω δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή η μαρτυρία του πατέρα ότι ο ανήλικος επειδή κτύπησε στους όρχεις μπορεί να υπάρχει στένωση και να μην κάμνει παιδιά στο μέλλον, αφού δεν υποστηρίζεται από καμιά ιατρική μαρτυρία, αντίθετα καταρρίπτεται από αυτήν, όπως και ότι θα χρειαστεί επέμβαση στο μέλλον και ότι κοστίζει πολύ ακριβά. Δεν μπορεί ακόμα να γίνει αποδεκτό ότι σήμερα έχει αφόρητους πόνους στη λεκάνη με την αλλαγή του καιρού αφού ούτε αυτό υποστηρίζεται από την ιατρική μαρτυρία. Η αποδεκτή μαρτυρία του Μ.Υ.1 ήταν ότι οι γονείς δεν του παραπονέθηκαν για οτιδήποτε και 3 χρόνια μετά το δυστύχημα, όταν είδε τον ανήλικο, δεν του αναφέρθη κάτι τέτοιο ούτε και αναμένεται να έχει πρόβλημα με ένα κάταγμα της μορφής και της εξέλιξης που είχε ο ανήλικος. Σχετική ακόμα είναι και η μαρτυρία του Μ.Ε.2 ότι για την κοιλιά δεν θα αντιμετώπιζε πρόβλημα στο μέλλον και ότι οι γονείς το γνώριζαν. Ούτε και η ύπαρξη ψυχολογικών προβλημάτων που αναφέρθη γενικώς και αορίστως ο πατέρας του ανηλίκου δεν υποστηρίζεται από ιατρική μαρτυρία. Ο κ. Πατσαλίδης εισηγήθη ότι η δίκαιη αποζημίωση για τον ανήλικο είναι ένα ποσό κάτω των Λ.Κ.10,000.- ενώ η κα Παπακοκκίνου ζήτησε το ποσό των Λ.Κ.23,000.- που αναφέρεται στην έκθεση απαιτήσεως. Η τάση της νομολογίας είναι ότι τα ποσά των αποζημιώσεων για τραύματα και ανθρώπινο πόνο πρέπει να είναι πιο φιλελεύθερα και να αντιμετωπίζονται με μεγαλύτερη ευαισθησία. Προηγούμενες δικαστικές αποφάσεις δεν αποτελούν δεσμευτικό προηγούμενο με την έννοια της αρχής του Stare Decisis, αλλά παρέχουν χρήσιμη καθοδήγηση. (Miller κ.α. ν. Petek
(1999)1 A.A.Δ. 2091). Λαμβάνω υπόψη μου τα τραύματα του ανήλικου καθώς και την ηλικία του κατά το χρόνο του δυστυχήματος, το γεγονός ότι η κάκωση που υπέστη ήταν λίαν επώδυνος και υπέφερε για 4 μήνες. Λαμβάνω ακόμα υπόψη μου ότι πέραν του πόνου και της ταλαιπωρίας, ο τραυματισμός δεν άφησε καμιά μόνιμη βλάβη, και ότι το οστούν πορώθηκε πλήρως και επαναμοντελοποιήθηκε. Αντλώντας καθοδήγηση από το σύγγραμμα Αποζημιώσεις για Σωματικές Βλάβες του Φ. Νικολαϊδη, κατέληξα ότι το ποσό των Λ.Κ.7,000.- αποτελεί τη δίκαιη και εύλογη, υπό τις περιστάσεις αποζημίωση για τις σωματικές βλάβες πόνο και ταλαιπωρία που υπέστη ο ανήλικος. Σε σχέση με τον τόκο ο κ. Πατσαλίδης εισηγήθηκε ότι θα πρέπει να ληφθεί υπόψη η καθυστέρηση εκδίκασης της αγωγής και εισηγήθη ότι θα πρέπει να αρχίζει από την καταχώρηση της έκθεσης απαίτησης. Η κα Παπακοκκίνου ζήτησε όπως ο τόκος επιδικαστεί από την ημέρα του δυστυχήματος και ότι δεν υπήρξε καθυστέρηση στη προώθηση της υπόθεσης. Το δυστύχημα έγινε την 31.8.99 και η αγωγή καταχωρήθηκε την 21.7.
  1. Η πορεία της υπόθεσης παρουσιάζεται μέσα στο φάκελο της υπόθεσης. Επιδόθηκε στον εναγόμενο στις 3.8.00 και σημείωμα εμφάνισης καταχωρήθηκε την 22.8.
  2. Η έκθεση απαίτησης καταχωρήθηκε, κατόπιν αίτησης του εναγομένου για την απόρριψη της λόγω μη προώθησης, την 15.5.01 ενώ η υπεράσπιση καταχωρήθηκε την 30.5.
  3. Ορίστηκε για πρώτη φορά ενώπιον του δικαστηρίου, κατόπιν γραπτού αιτήματος του εναγομένου την 21.1.02 και ορίστηκε για ακρόαση στις 30.5.
  4. Την 25.9.03 που η αγωγή ήταν ξανά ορισμένη για ακρόαση, απορρίφθηκε από το δικαστήριο λόγω μη εμφάνισης της δικηγόρου του ενάγοντα. Έγινε αίτηση επαναφοράς και την 30.9.03 η αγωγή επαναφέρθη και ορίστηκε για ακρόαση την 11.5.
  5. Αναβλήθηκε σε διάφορες ημερομηνίες γιατί οι δικηγόροι δήλωναν ότι θα αντάλλασσαν ιατρικά πιστοποιητικά. Στις 3.10.06 άρχισε η ακρόαση και περατώθηκε την 3.4.
  6. Από τα πιο πάνω συνάγεται ότι καθυστέρηση που θα μπορούσε να καταλογιστεί στην πλευρά του ενάγοντα είναι η περίοδος από την ημέρα του δυστυχήματος μέχρι την καταχώρηση της έκθεσης απαιτήσεως και η περίοδος που η αγωγή απερρίφθη και επαναφέρθηκε. Το θέμα της επιδίκασης τόκου σύμφωνα με την νομολογία, ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Φοινικαρίδης κ.α. ν. Γεωργίου κ.α.
(1991)1 Α.Α.Δ. 475 τονίστηκε: «Τα πιο πάνω, ως καθοδήγηση σε σχέση με τον τρόπο άσκησης διακριτικής εξουσίας, όπως συμβαίνει σε όλες τις παρόμοιες περιπτώσεις, δεν αποτελούν ούτε κανόνα δικαίου ούτε κανόνα πρακτικής έτσι που να αποτελούν δεσμευτικό προηγούμενο. Η ύπαρξη ιδιαίτερων περιστάσεων που δεν θα κατέτασσαν μια υπόθεση στην κατηγορία των συνηθισμένων υποθέσεων του είδους, μπορούν να ληφθούν υπόψη και ενδεχομένως να οδηγήσουν σε κάποια διαφορετική προσέγγιση. Συναφώς, σημειώνουμε πως σε όλες τις περιπτώσεις είναι δυνατό να διαδραματίσει ρόλο ο τρόπος με τον οποίο προωθήθηκε η αγωγή προς εκδίκαση. Στις περιπτώσεις που παρατηρείται αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην προώθηση της αγωγής θα ήταν λανθασμένο να επιδικάζεται τόκος χωρίς να ληφθεί υπόψη η καθυστέρηση αυτή. Για όσο χρόνο διαρκεί η αδικαιολόγητη καθυστέρηση ο ενάγων στερείται τα χρήματα στα οποία δικαιούται από δικό του σφάλμα.» Στην υπόθεση Μιχαήλ κ.α. ν. Φίλιου Συκοπετριτη Λτδ κ.α.
(2000)1 Α.Α.Δ. 1049 σε σχέση με τον τόκο αναφέρονται τα ακόλουθα. «Ο νόμος απολήγει στην παροχή ευχέρειας επιδίκασης τόκου για ολόκληρο ή μέρος του ποσού των αποζημιώσεων από την ημέρα γένεσης του αγώγιμου δικαιώματος ή από οποιαδήποτε μεταγενέστερη ημερομηνία, ως ήθελε κριθεί δίκαιο προς 8%». ΄Εχω ήδη χαρακτηρίσει την υπόθεση απλή. Τίποτε το ιδιαίτερο δεν παρουσίαζε ούτε και έχουν διαφανεί μέσα από τη μαρτυρία λόγοι για την καθυστέρηση στην καταχώρηση της ΄Εκθεσης Απαίτησης. Ούτε και για την έκδοση των ιατρικών πιστοποιητικών, δεδομένου ότι σύμφωνα με την αποδεκτή μαρτυρία καμιά μόνιμη βλάβη δεν υπήρξε ούτε και έμεινε στον ανήλικο, ώστε να απαιτείτο κάποιο χρονικό διάστημα για να αποκρυσταλλωθεί ιατρικώς. Από την άλλη δόθηκαν αναβολές γιατί ζητήθηκαν και από τις δύο πλευρές είτε για να εξεταστεί από το γιατρό του εναγομένου, είτε προς διευθέτηση της υπόθεσης. Καθυστέρηση αυστηρώς ελεγχόμενη και καταλογιζόμενη στην πλευρά του ενάγοντα, είναι πέραν της καθυστερημένης καταχώρησης της έκθεσης απαίτησης, και ο χρόνος που διέρρευσε από την απόρριψη της αγωγής μέχρι την επαναφορά της. ΄Εδωσε βέβαια κάποιες εξηγήσεις η κα Παπακοκκίνου. Δεν είναι όμως του παρόντος δικαστηρίου να τις εξετάσει ούτε και να τις κρίνει και να αποφασίσει επ' αυτών. Το ζήτημα αποφασίστηκε και κρίθηκε από άλλο δικαστήριο. Η καθυστέρηση εξ' αυτού του λόγου είναι δεδομένη. Με έχει προβληματίσει ιδιαίτερα το θέμα εν όψει και της αναμφίβολα πολύ μεγάλης καθυστέρησης στην εκδίκαση της υπόθεσης. Αντλώ επίσης καθοδήγηση, για το θέμα των τόκων, και από τις υποθέσεις Βασίλης Φιλίππου κ.α. ν. Ντάνη Τσολάκη Πολ. Εφέσεις 12161 και 12192 ημερ. 17.11.06 και A.N.STASIS Ltd v. G.M.P KATSAMBAS LTD Πολ. ΄Εφεση 12005 ημερ. 8.9.06. Κρίνω ότι η διαφορά του χρόνου που διέρρευσε από την ημέρα του δυστυχήματος μέχρι την καταχώρηση της έκθεσης απαίτησης, αντισταθμίζει την καθυστέρηση που προέκυψε από την απόρριψη της αγωγής μέχρι και τον εκ νέου προγραμματισμό της υπόθεσης για ακρόαση. Ως εκ τούτου έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω καταλήγω ότι ο τόκος θα πρέπει να αρχίζει από την καταχώρηση της έκθεσης απαιτήσεως. Ως αποτέλεσμα και στη βάση των πιο πάνω εκδίδεται απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον του εναγομένου ως ακολούθως. Α. Ποσό Λ.Κ.7,000.- γενικές αποζημιώσεις για τα τραύματα πόνους και ταλαιπωρία που υπέστη ο ενάγων σε τροχαίο δυστύχημα που έγινε την 31.8.99. Β. Ποσό Λ.Κ.120.- ειδικές αποζημιώσεις του ενάγοντα. Γ. Τόκο 8% επί των πιο πάνω ποσών από την 15.5.01, ημερομηνία καταχώρησης της έκθεσης απαιτήσεως. Τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα και επιδικάζονται προς όφελος του ενάγοντα. Θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) Ν. Γιαπανάς, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Α.Λ.Ο. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.