Στέλιου Νεοφύτου ν. Νικόλα Ιωαννίδη, Συνεκδ. Αγωγές αρ. 11230/01 και 4029/02, 17.5.07 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2007:A42 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Γιαπανάς, Ε.Δ. Συνεκδ. Αγωγές αρ. 11230/01 και 4029/02 Μεταξύ Στέλιου Νεοφύτου Ενάγοντα Και Νικόλα Ιωαννίδη Εναγομένου ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 17.5.07 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για ενάγοντα : Κ. Δημητριάδης Για εναγόμενο : Ν. Χ' Ιωάννου Α Π Ο Φ Α Σ Η Η υπό κρίσιν υπόθεση αφορά δυστύχημα που έγινε την 23.12.00 επί της εξόδου του χώρου στάθμευσης του Δήμου Λευκωσίας - από την τάφρο στη λεωφόρο Στασίνου. Συνεκδικάσθη κατόπιν διαταγής του δικαστηρίου ως προς το θέμα της ευθύνης με την υπόθεση 4029/
- Ο ενάγων οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής ΗΑΚ032 και ο εναγόμενος το υπ' αριθμόν ΗΒΧ
- Κλήθηκε επί τόπου η αστυνομία και ο αστυφύλακας 1629 Λάμπρος Λάμπρου (Μ.Ε.1) πήγε στη σκηνή. Ετοίμασε σχέδιο στην παρουσία των ενεχόμενων οδηγών και αφού τους το εξήγησε συμφώνησαν και το υπέγραψαν. Εξήγησε διάφορα στοιχεία από το σχεδιάγραμμα και ανέφερε τι του είπαν οι εμπλεκόμενοι οδηγοί. Ότι ο ενάγων προπορευόταν και αφού σταμάτησε στο αλτ, έδειξε με τον αριστερό δείκτη πορείας του. Όταν άρχισε με αριστερή κλήση να μπαίνει στη Στασίνου τον κτύπησε το όχημα του εναγομένου που τον ακολουθούσε στο αριστερό πλευρό. Ο εναγόμενος του είπε ότι νομιζόμενος ότι ο ενάγων θα πήγαινε δεξιά δεν πρόσεξε το δείκτη πορείας του και πήγε στο πλευρό του και όταν ο ενάγων βγήκε αριστερά τον κτύπησε. Κατέθεσε επίσης ότι βγαίνοντας από την τάφρο η επιτρεπόμενη πορεία είναι αριστερά. Υπάρχει προς τούτο επί του οδοστρώματος της εξόδου από την τάφρο τόξο με υποχρεωτική πορεία αριστερά. Αντεξεταζόμενος επέμεινε ότι ο εναγόμενος θυμάται ότι του είπε ότι ακολουθώντας τον ενάγοντα νόμιζε ότι θα πήγαινε δεξιά. Το σχέδιο τους το εξήγησε επί τόπου και τα δύο αυτοκίνητα ήταν στην τελική τους θέση, κολλημένα μεταξύ τους. Δεν μέτρησε τις διαστάσεις των δύο αυτοκινήτων αλλά η λωρίδα που κατευθύνονταν χωρούσε ακριβώς και τα δύο αυτοκίνητα κολλημένα μεταξύ τους. Ανέφερε επίσης τις ζημιές που προξενήθηκαν στα αυτοκίνητα και ήταν η θέση του ότι το σημείο σύγκρουσης είναι όπως φαίνεται στο σχεδιάγραμμα και συμφώνησαν με αυτό και οι δύο οδηγοί. Σε υποβολή ότι δεν εξήγησε καλά στον εναγόμενο το σχεδιάγραμμα απάντησε ότι εξαρτάται πόσο καλά θέλει ο καθένας να του εξηγηθεί και τα αυτοκίνητα βρίσκονταν στην τελική τους θέση κολλημένα και το σημείο σύγκρουσης ήταν εκεί που βρέθηκαν κολλημένα. Τους εξήγησε ότι τα μέτρα που επήρε έδειχναν τις τελικές θέσεις των αυτοκινήτων. Ο ενάγων (Μ:Ε.2) κατέθεσε ότι είναι ο ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου με αριθμό εγγραφής ΗΑΚ
- Στις 23.12.00 οδηγούσε το πιο πάνω αυτοκίνητο στο χώρο στάθμευσης από την τάφρο προς τη λεωφόρο Στασίνου εκδηλώνοντας ταυτόχρονα την πρόθεση του να πάει αριστερά μέσα στην Στασίνου δείχνοντας με τον αριστερό σηματοδότη του. Ο εναγόμενος τον ακολουθούσε και όταν έφθασε στο αλτ της συμβολής της εξόδου με τη Στασίνου, έλεγξε το δρόμο και όταν καθάρισε ξεκίνησε να μπει στη Στασίνου στρίβοντας αριστερά. Ο εναγόμενος αντί να περιμένει τη σειρά του οδήγησε το αυτοκίνητο του από τα αριστερά του με αποτέλεσμα να του αποκόψει την πορεία του και να συγκρουστούν. Ειδοποίησαν την αστυνομία και έφθασε ο Μ.Ε.1 που διερεύνησε το δυστύχημα. ΄Εκαμε μετρήσεις και ετοίμασε σχέδιο της σκηνής. Συμφώνησε τόσο αυτός όσο και ο εναγόμενος και το υπόγραψαν. Ο αστυφύλακας τους ρώτησε πως έγινε το δυστύχημα και του είπε αυτά που κατέθεσε στο δικαστήριο. Ο εναγόμενος είπε ότι ήταν σταματημένος πίσω του ελαφρά αριστερά του και ότι τη στιγμή που έβγαινε τον κτύπησε. Ήταν η θέση του ότι ο εναγόμενος δεν ήταν σταματημένος. Αντεξεταζόμενος κατέθεσε ότι είδε το αυτοκίνητο του εναγομένου να έρχεται από πίσω του. Σταμάτησε στο αλτ κοίταξε αριστερά, μετά δεξιά και ακολούθως βγήκε. Εκείνη τη στιγμή δεν τον είδε πίσω του ούτε τη στιγμή της σύγκρουσης. Αρνήθη ότι το άλλο αυτοκίνητο ήταν σταματημένο και αρνήθη επίσης ότι βγήκε απρόσεκτα στο δρόμο και κτύπησε το άλλο αυτοκίνητο. Όταν βρισκόταν στο αλτ είδε το αυτοκίνητο του εναγομένου από το καθρεφτάκι του να έρχεται πίσω και επέμεινε ότι έδειξε με το δείκτη πορείας του ότι θα έστριβε αριστερά. Τέλος έδωσε μαρτυρία ο εναγόμενος. Ήταν η θέση του ότι βγαίνοντας από το χώρο στάθμευσης σταμάτησε δίπλα από τον ενάγοντα, ο οποίος είχε κλίση για να πάει δεξιά. Σταμάτησε δίπλα του και από αριστερά του και ήταν πίσω από τη γραμμή του αλτ. Κάποια στιγμή ο ενάγων κινήθηκε αριστερά και όπως ήταν σταθμευμένος του τράβηξε τον προφυλακτήρα. Πήγε στη σκηνή ο Μ.Ε.1 και έκαμε μετρήσεις. Υπόγραψε το σχεδιάγραμμα της σκηνής και όπως το κατάλαβε και όπως τους το εξήγησε ο αστυφύλακας το αυτοκίνητο του ήταν σταθμευμένο πίσω από τη γραμμή του αλτ και το άλλο αυτοκίνητο είναι μέσα στη λεωφόρο. Ο άλλος κινήθηκε και του κτύπησε. Ο αστυνομικός δεν τους είπε ότι το στοιχείο Χ επί του σχεδιαγράμματος είναι το σημείο σύγκρουσης. Δεν κατάλαβε το σχέδιο και το υπέγραψε. Ο άλλος οδηγός δεν έδειχνε με το δείκτη πορείας του. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι έβγαινε ο άλλος οδηγός που ήταν πιο μπροστά. Σταμάτησε στο αλτ με κλίση δεξιά και ο ίδιος σταμάτησε δίπλα του και σε κάποια φάση ήρθε και τον κτύπησε όπως ήταν σταματημένος. Η έξοδος από την τάφρο προς τη Στασίνου είναι κάπως ανηφορική και μπροστά πήγαινε ο ενάγων και αυτός ακολουθούσε. Επί της ασφάλτου είχε χαραγμένο τόξο με υποχρεωτική πορεία αριστερά και απαγορεύεται η στροφή δεξιά. Ανεβαίνοντας είναι μια λωρίδα πορείας. Σε ερώτηση γιατί δεν έμεινε πίσω από το προπορευόμενο όχημα απάντησε ότι επειδή είχε κλίση να πάει δεξιά άφησε χώρο αριστερά και σταμάτησε άνετα στα αριστερά του. Ο ενάγων δεν έδειχνε ούτε αριστερά ούτε δεξιά. Στο δρόμο υπήρχε χαραγμένο το αλτ και δεν το πέρασε. Θα ήταν και
- εκ. πίσω από τη γραμμή του αλτ και το αυτοκίνητο του είναι όπως φαίνεται στο σχεδιάγραμμα και δεν μπήκε μέσα στη λεωφόρο. Δεν θυμόταν αν ο αστυνομικός τους είπε ότι το Χ είναι το σημείο σύγκρουσης. Δέχτηκε ότι ήταν λάθος του που δεν διάβασε το σχέδιο του αστυνομικού και σε ερώτηση αν τελικά συμφωνεί με το σημείο σύγκρουσης απάντησε «ναι που το φτερό και δα» και πρόσθεσε ότι το αυτοκίνητο του δεν μετακινήθηκε στη λεωφόρο. Σε υπόδειξη ότι αφού συμφωνεί με το σημείο σύγκρουσης δεν μπορεί το αυτοκίνητο του να ήταν πάνω στο αλτ δέχτηκε μεν ότι αυτό είναι κοινή λογική, αλλά επέμενε ότι ήταν πάνω στη γραμμή του αλτ. Δέχτηκε ακόμα ότι λανθασμένα πήγε στην αριστερή πλευρά του άλλου αυτοκινήτου αλλά διαφώνησε ότι ο άλλος οδηγός έδειχνε με το δείκτη πορείας του. Αρνήθη τέλος ότι βιάστηκε και όρμησε να πάει αριστερά. Οι δύο δικηγόροι στο τέλος αγόρευσαν. Η θέση του κ. Χ'Ιωάννου ήταν ότι ο εναγόμενος δεν κατάλαβε καλά το σχεδιάγραμμα και επομένως η υπογραφή του είναι άνευ αξίας. Ο αστυφύλακας ήθελε να βοηθήσει τον ενάγοντα και είπε ψέματα στο δικαστήριο. Η τελική του θέση ήταν πως σε κάθε περίπτωση ευθύνη για το δυστύχημα φέρει και ο ενάγων. Αντίθετα ο κ. Δημητριάδης εισηγήθη ότι ο εναγόμενος δέκτηκε στην αντεξέταση όλες τις υποβολές και με βάση τη μαρτυρία φέρει αποκλειστική ευθύνη για το δυστύχημα. Παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες όταν έδιναν μαρτυρία. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας λήφθηκαν υπόψη όλοι οι παράγοντες και παραμέτροι που η νομολογία αναγνωρίζει ότι συνιστούν και καθορίζουν το μέτρο κρίσης και αξιολόγησης ενός μάρτυρα. ΄Εναυσμα για την εισήγηση του κ. Χ'Ιωάννου ότι ο αστυφύλακας είπε ψέματα στο δικαστήριο ήταν το μέρος της μαρτυρίας του ότι ο εναγόμενος του είπε ότι δεν πρόσεξε τον δείκτη αριστερής πορείας του ενάγοντα σε αντίθεση με τον ενάγοντα που δεν ανέφερε κάτι τέτοιο. Δεν νομίζω ότι το στοιχείο αυτό καθιστά τον αστυφύλακα αναξιόπιστο και μάλιστα σε τέτοιο βαθμό που θα μπορούσε μάλιστα να κριθεί ως ψεύτης. Κάθε άλλο. Ούτε μου έδωσε την εντύπωση ότι προσπάθησε να βοηθήσει τον ενάγοντα. ΄Αλλωστε δεν του υπεβλήθη για ποιο λόγο ήθελε να βοηθήσει τον ενάγοντα, ούτε καν αν ήταν γνωστοί δεν διαφάνηκε από τη μαρτυρία. Τα επιτόπου ευρήματα του όπως αναπαριστώνται στο σχεδιάγραμμα ουσιαστικά είναι παραδεκτά και από τους δύο οδηγούς. Σε συνάρτηση με αυτό ο κ. Χ΄Ιωάννου εισηγήθη ότι αστυφύλακας δεν εξήγησε καλά στον εναγόμενο το σχεδιάγραμμα και συνεπώς η υπογραφή του εναγομένου επί του σχεδιαγράμματος είναι άνευ αξίας. Προς αυτή την κατεύθυνση ήταν και η μαρτυρία του εναγομένου. Θα συμφωνήσω με την εισήγηση του κ. Δημητριάδη ότι ο εναγόμενος σε τελευταία ανάλυση συμφώνησε με το σχεδιάγραμμα και κυρίως με τις τελικές θέσεις των αυτοκινήτων, παραδεχόμενος ακόμα ότι η εκδοχή του είναι αντίθετη με την κοινή λογική, παρά την εμμονή του ότι το αυτοκίνητο του ήταν επί του αλτ χωρίς να μπει στη Λεωφόρο Στασίνου. Κρίνω πως το καθοριστικό στοιχείο επί του οποίου θα κριθεί το σύνολο της μαρτυρίας είναι οι τελικές θέσεις των αυτοκινήτων. Αποτέλεσε παραδεκτό γεγονός και από τους δύο εμπλεκόμενους οδηγούς ότι τα δύο αυτοκίνητα δεν μετακινήθηκαν και ο αστυφύλακας τα βρήκε στις τελικές τους θέσεις. Αυτή άλλωστε ήταν και η μαρτυρία του αστυφύλακα. Με τις τελικές τους θέσεις επί του σχεδιαγράμματος συμφώνησε και ο εναγόμενος. Ήταν ακόμα η μαρτυρία του αστυφύλακα ότι τα βρήκε κολλημένα και το συμπέρασμα για το σημείο σύγκρουσης ήταν το σημείο που ήταν κολλημένα. Θεωρώ ότι ήταν και το μόνο λογικό συμπέρασμα που θα μπορούσε να εξαχθεί από τα επιτόπου ευρήματα δεδομένου μάλιστα ότι κανένας από τους δύο οδηγούς δεν υπέδειξε κάποιο άλλο σημείο. Και τούτο βέβαια ανεξάρτητα από την εκδοχή του καθενός ως προς το ποια ήταν η πορεία που ακολουθούσε. Ακόμα και ανεξάρτητα από το γεγονός ότι ο εναγόμενος συμφώνησε και υπέγραψε το σχεδιάγραμμα. Αποτελεί συνεπώς εύρημα ότι τα αυτοκίνητα βρέθηκαν από τον Μ.Ε.1 στην τελική τους θέση. Η τελική θέση των αυτοκινήτων ανατρέπει εκ βάθρων τους ισχυρισμούς του εναγομένου επί του συνόλου σχεδόν της μαρτυρίας του. Παρεμβάλλω ότι η εκδοχή του πως ο αστυφύλακας δεν του εξήγησε καλά το σχέδιο και κυρίως ότι δεν του εξήγησε ότι το Χ είναι το σημείο σύγκρουσης δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό για τους εξής λόγους. Κατ' αρχήν το σχεδιάγραμμα της σκηνής είναι σαφές και ξεκάθαρο και μιλά από μόνο του ως πρός τις τελικές θέσεις των αυτοκινήτων. Δεν έχω αντιληφθεί τι δεν κατάλαβε ο εναγόμενος, αφού ακόμα και αντεξεταζόμενος δέκτηκε τις τελικές θέσεις των αυτοκινήτων. Υποδεικνύω πως δέχτηκε ότι τα αυτοκίνητα παρέμειναν στις τελικές τους θέσεις, και επ' αυτού βεβαιώνει τον αστυφύλακα ότι τους εξήγησε στη σκηνή επί του σχεδιαγράμματος τις τελικές θέσεις των αυτοκινήτων, κολλημένα μάλιστα όπως κατέθεσε ο Μ.Υ.
- Κατά συνέπεια ότι το σημείο σύγκρουσης ήταν εκεί που ήταν κολλημένα ήταν και το μόνο λογικό συμπέρασμα που θα μπορούσε να εξαχθεί. Οι περί αντιθέτου υποβολές προς τον Μ.Ε.1 ότι το σημείο σύγκρουσης ήταν επί του αλτ δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές, αφού δεν συνάδουν ούτε με τις τελικές θέσεις των αυτοκινήτων, αλλά ούτε και με την μαρτυρία των δύο οδηγών. Οι ζημιές του αυτοκινήτου του ενάγοντα όπως φαίνονται στις φωτογραφίες του τεκμ. 4 συνηγορούν προς αυτή την κατεύθυνση. ΄Ετσι λογικά και ο εναγόμενος αφού δέκτηκε την τελική θέση των αυτοκινήτων επί του σχεδιαγράμματος θα έπρεπε να γνωρίζει που ήταν το σημείο σύγκρουσης. Και τούτο δεδομένου ότι τα αυτοκίνητα δεν μετακινήθηκαν. Από την άλλη ενώ στην κυρίως εξέταση κατέθεσε ότι ο αστυφύλακας δεν του είπε ότι το Χ είναι το σημείο σύγκρουσης, αντεξεταζόμενος δέχτηκε ότι δεν θυμόταν αν του είπε ότι ο σημείο Χ είναι το σημείο σύγκρουσης. Τέλος και πάλι αντεξεταζόμενος δέχτηκε ότι το σημείο σύγκρουσης είναι όπως φαίνεται στο σχεδιάγραμμα αλλά πρόσθεσε ότι το αυτοκίνητο του δεν μετακινήθηκε μέσα στη λεωφόρο. Δεχόμενος παρά ταύτα ότι δεν είναι λογικό εν όψει του σχεδιαγράμματος και της τελικής θέσης των αυτοκινήτων να μην μετακινήθηκε το αυτοκίνητο του. Είναι προφανές ότι η μαρτυρία του εναγομένου βρίθει από αντιφάσεις και αυτοανατροπές και όσα κατέθεσε και δεν έχω καμμιά επί τούτου αμφιβολία, αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις και δικαιολογίες. Στην ουσία αποτελεί ένα μωσαϊκό αλληλοσυγκρουόμενων ισχυρισμών. Με όλα συμφωνούσε και την ίδια στιγμή σε όλα διαφωνούσε χωρίς καμιά λογική εξήγηση ή δικαιολογία. Η έμμονη του θέση ότι παρέμεινε σταματημένος στο αλτ, έστω και αν δέκτηκε ότι αυτό είναι παράλογο αναδεικνύει και την ποιότητα της μαρτυρίας του. Ελλείπει παντελώς από τη μαρτυρία του η σταθερότητα και η λογική αλληλουχία και η σαφήνεια αλλά και η βεβαιότητα που θα μπορούσε το δικαστήριο να στηριχθεί για να εξάγει συμπεράσματα. Θεωρώ ότι πρόκειται σαφώς για υστερόβουλες και όψιμες σκέψεις του με μοναδικό σκοπό να καλύψει και να αποφύγει την πραγματική κατάσταση πραγμάτων που έλαβε χώραν τη στιγμή του δυστυχήματος. Για τους λόγους αυτούς η μαρτυρία του εναγομένου απορρίπτεται ως παντελώς αναξιόπιστη. Είναι νομολογημένο ότι δεν είναι αρμοδιότητα του ερευνώντος το δυστύχημα αστυνομικού να υποδείξει το σημείο σύγκρουσης, παρά μόνο να παραθέσει στο Δικαστήριο τα πραγματικά στοιχεία που παρατήρησε ώστε το δικαστήριο να τα αξιολογήσει ανάλογα. (Ευθυμίου ν. Γεωργίου
(2002)1 Α.Α.Δ. 1280) Ο Μ.Ε.1 αστυφύλακας που διερεύνησε το δυστύχημα έχει αφήσει άριστες εντυπώσεις στο δικαστήριο. Ακόμα και ο εναγόμενος που προσπάθησε να διαφοροποιηθεί από το σχεδιάγραμμα, κυρίως με το σημείο σύγκρουσης το δέκτηκε τελικά χωρίς δυσκολία, παρά τους επί μέρους παράλογους ισχυρισμούς του. Στη βάση της πιο πάνω μαρτυρίας καταλήγω ότι το σχεδιάγραμμα απεικονίζει τις τελικές θέσεις των εμπλεκόμενων αυτοκινήτων. Αποτελεί επίσης περαιτέρω εύρημα ότι το σημείο σύγκρουσης είναι εκεί που βρέθηκαν κολλημένα τα δύο αυτοκίνητα, όπως απεικονίζονται στο σχεδιάγραμμα. Το σημείο σύγκρουσης απέχει 0.40 εκ. από τη νοητή γραμμή της εξόδου της τάφρου με τη λεωφόρο Στασίνου και 0.90 εκ. από το σημείο του αλτ. Με διαμορφωμένα πλέον τα πιο πάνω ευρήματα η εκδοχή του εναγομένου ότι δεν εισήλθε μέσα στη λεωφόρο Στασίνου αλλά παρέμεινε ακίνητος επί του αλτ απορρίπτεται ως εντελώς παράλογη. Αντίθετα από την πραγματική μαρτυρία εξάγεται και γίνεται επί τούτου εύρημα ότι εισήλθε 0.90 εκ. μέσα στη λεωφόρο. Ήταν κοινή συνισταμένη των δύο πρωταγωνιστών ότι από την έξοδο του χώρου στάθμευσης προς τη Στασίνου προηγείτο ο ενάγων και ακολουθούσε ο εναγόμενος. Η μαρτυρία του ενάγοντα κρίνεται ως η μόνη λογική και συνάδει με τα πραγματικά επί τόπου ευρήματα του αστυφύλακα. Δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις και άφησε άριστες εντυπώσεις στο Δικαστήριο. Για τους λόγους αυτούς γίνεται ανεπιφύλακτα αποδεκτή. Αποδεχόμενος τη μαρτυρία του εξάγεται ανάλογο εύρημα ότι έδειχνε με το δείκτη πορείας του την πρόθεση του να κινηθεί αριστερά μέσα στη λεωφόρο Στασίνου. Αποτελεί επίσης περαιτέρω εύρημα ότι από την έξοδο προς την Στασίνου η υποχρεωτική κατεύθυνση είναι αριστερά και υπάρχει προς τούτο και χαραγμένο στο οδόστρωμα τόξο υποχρεωτικής πορείας αριστερά. Με δεδομένα τα πιο πάνω η τελική θέση των αυτοκινήτων ανατρέπει τον ισχυρισμό του εναγομένου ότι ο ενάγων είχε κλήση προς δεξιά. Παρόλο που το δικαστήριο δεν είναι ούτε και μπορεί να καταστεί εμπειρογνώμονας, μια απλή και μόνο ματιά στο σχεδιάγραμμα και στις τελικές θέσεις των αυτκινήτων αναδεικνύει το αναπόδεικτο του ισχυρισμού του εναγομένου. Αν ο ενάγων είχε κλίση δεξιά, υπό τύπο και μόνο σχολίου, εκφράζω αμφιβολίες για το ποια θα ήταν η τελική θέση των αυτοκινήτων καθώς και το σημείο σύγκρουσης. Έστω και αν δεν ρωτήθηκε ο ενάγων σε ποιά από τις δύο λωρίδες πορείας επί της Στασίνου σκόπευε να εισέλθει. Ανεξάρτητα όμως από αυτό και τέτοια να ήταν η κλίση του ενάγοντα ο εναγόμενος αφού ακολουθούσε όφειλε να περιμένει τη σειρά του και τότε μόνο να επιχειρούσε έξοδο στη λεωφόρο όταν το προπορευόμενο όχημα εισέρχετο στη λεωφόρο, ανεξαρτήτως της κατεύθυνσης και της πορείας του. Το αβίαστο συμπέρασμα που εξάγεται είναι ότι ο εναγόμενος διεμβολίστηκε μεταξύ του αυτοκινήτου του ενάγοντα και της αριστερής πλευράς της εξόδου και εισήλθε μέσα στη λεωφόρο χωρίς να λάβει υπόψη του τον ενάγοντα που ήδη βρισκόταν σε αριστερή πορεία εισόδου μέσα στη λεωφόρο. Με αυτό τον τρόπο απέκοψε την ελεύθερη πορεία του ενάγοντα που εισέρχετο αριστερά μέσα στη λεωφόρο με αποτέλεσμα να προκληθεί η σύγκρουση. Οι ζημιές του αυτοκινήτου του ενάγοντα όπως τις κατέθεσε ο αστυφύλακας αλλά και όπως φαίνονται στις φωτογραφίες του τεκμ. 4 που ήταν στην αριστερή πλευρά της πόρτας του συνοδηγού βεβαιώνουν τα πιο πάνω. Ο ενάγων κατέθεσε ότι πριν εισέλθει μέσα στη λεωφόρο κοίταξε αριστερά και μετά δεξιά και εισήλθε. Και ήταν λογικό ότι η τελευταία φορά που θα κοίταζε πριν εισέλθει στη λεωφόρο να ήταν στα δεξιά του αφού η τροχαία κίνηση ήταν από δεξιά προς αριστερά σε σχέση με το σημείο που βρισκόταν. Το θέμα της ευθύνης έχει εξεταστεί σε πλειάδα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου ώστε η επανάληψη του κρίνω πως είναι αχρείαστη. (Τόλμας κ.α. ν. Χ"Χαραλάμπους
(2003)1 Α.Α.Δ. 1937 και Στρατμάρκο Λτδ ν. Μιχαήλ
(1989)1 Α.Α.Δ. 455). Το ερώτημα που τίθεται με διαμορφωμένα τα πιο πάνω ευρήματα είναι αν ο ενάγων βαρύνεται με οποιαδήποτε αμέλεια για τη σύγκρουση. Αν δηλαδή ήταν προβλεπτός και αναμενόμενος ο κίνδυνος από την πλευρά του εναγομένου ώστε ο ενάγων να λάβει προληπτικά μέτρα προς αποφυγή της σύγκρουσης. Με άλλα λόγια αν ήταν προβλεπτό και αναμενόμενο να διεμβολιστεί στα αριστερά του το όχημα του εναγομένου και αν η απάντηση είναι καταφατική ποιες τότε ενέργειες θα έπρεπε ο ενάγων να πάρει για να αποφύγει τη σύγκρουση. Σε κάθε περίπτωση, ως η μαρτυρία κατέδειξε, ο ενάγων προηγείτο και είχε προτεραιότητα να εξέλθει μέσα στη λεωφόρο Στασίνου. Η τροχαία κίνηση ήταν από δεξιά προς αριστερά. Κοίταξε, ως όφειλε αριστερά και ακολούθως δεξιά και εισήλθε. Ουσιαστικά ο εναγόμενος προσπάθησε να τον προσπεράσει παράνομα από τα αριστερά για να εισέλθει πρώτος μέσα στη Λεωφόρο. Υπό τις περιστάσεις αυτές κρίνω ότι δεν μπορεί να καταλογιστεί οποιαδήποτε αμέλεια στον ενάγοντα. Αποκλειστική πηγή και αιτία του δυστυχήματος ήταν η κίνηση του εναγομένου να τον προσπεράσει από αριστερά για να εισέλθει πρώτος μέσα στη λεωφόρο, χωρίς να λαμβάνει υπόψη του ότι ο ενάγων που προπορευόταν έδειχνε με το δείκτη ότι θα εκινείτο αριστερά, που ήταν και η μόνη νόμιμη πορεία που μπορούσε να ακολουθήσει. Χωρίς ακόμα να λάβει υπόψη του ότι ήδη εκινείτο με αριστερή πορεία εισερχόμενος, πέραν των 90 εκ. μέσα στη λεωφόρο. Κρίνω ότι δεν θα πρέπει να επιφορτιστεί ο ενάγων με ευθύνη και κατ' επέκταση αμέλεια με το να αναμένει ότι το άλλο όχημα που τον ακολουθούσε θα επιχειρούσε παράνομα να τον προσπεράσει από αριστερά τη στιγμή που προηγείτο και όταν εκ των πραγμάτων και υποχρεωτικά κοίταξε για τελευταία φορά μέσα στη λεωφόρο δεξιά που ήταν η πορεία της τροχαίας κίνησης. Διαφορετική αντιμετώπιση θα οδηγούσε στο άτοπο αποτέλεσμα ο προπορευόμενος να μην έχει την εκ νόμου και αυτονόητη προτεραιότητα, και ότι είναι λογικό να αναμένει παράνομο προσπέρασμα από αριστερά του από τα ακολουθούντα οχήματα. Αν γίνει αποδεκτή τέτοια λογική ανατρέπεται η προτεραιότητα του προπορευόμενου υπέρ του ακολουθούντος και τα καθήκοντα των οδηγών να αντιστραφούν. Όπως υπεδείχθη στην υπόθεση Ανδρέου κ.α ν. Πηλέα
(2000)1 Α.Α.Δ. 459 το να τεθεί σε ένα οδηγό η υποχρέωση να είναι εκ των προτέρων και σε διαρκή αναμονή για την πραγμάτωση της πιθανότητας εμφάνισης κινδύνου, θα του δημιουργούσε υπέρμετρο βάρος και θα ανάτρεπε το ισοζύγιο των λογικών προσδοκιών και προβλέψεων και θα διαφοροποιούσε όλη την έννοια της αμελείας ως κατ' εξοχήν συναρτημένης προς τη λογική συμπεριφορά. Πόσο δε μάλλον που, όπως στην παρούσα περίπτωση ο εναγόμενος παράνομα και εξ αριστερών του ενάγοντα εισήλθε μέσα στη λεωφόρο χωρίς να λαμβάνει υπόψη του τον προπορευόμενο ενάγοντα που ήδη εκινείτο αριστέρα προς τη λεωφόρο. Καταλήγω συνεπώς ότι την αποκλειστική ευθύνη για το δυστύχημα φέρει ο εναγόμενος. ΄Ερχομαι τώρα στο θέμα των ειδικών ζημιών του ενάγοντα. Κατέθεσε χωρίς να αμφισβητηθεί εκτίμηση της ζημιάς του αυτοκινήτου από εκτιμητή τεκμ. 4, σύμφωνα με την οποία η ζημιά στο αυτοκίνητο του ενάγοντα είναι Λ.Κ.458.90 πλέον Λ.Κ.27.50 τα έξοδα εκτίμησης. Κατατέθηκαν επίσης εκ συμφώνου αποδείξεις της εταιρείας Demstar για την επιδιόρθωση του αυτοκινήτου για το συνολικό ποσό των Λ.Κ.460.- Απαιτείται επίσης το ποσό των Λ.Κ.50.- για απώλεια χρήσης του αυτοκινήτου. Ο ενάγων δεν έδωσε μαρτυρία για το κονδύλι αυτό ούτε και παρουσίασε κάποιες προς τούτο αποδείξεις. ΄Επεται ότι το κονδύλι αυτό δεν έχει αποδειχθεί. Κατέβαλε επίσης το ποσο των Λ.Κ.25.- (τεκμ. 5) για την ετοιμασία της αστυνομικής έκθεσης. Με βάση τα πιο πάνω το συνολικό ποσό που δικαιούται ο ενάγων για τις ζημιές που υπέστη στο αυτοκίνητο του με αριθμό εγγραφής ΗΑΚ032 είναι Λ.Κ.512.50. Ως αποτέλεσμα εκδίδεται απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον του εναγομένου για το ποσό των Λ.Κ.512.50.- με νόμιμο τόκο από την καταχώρηση της αγωγής. Τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα και επιδικάζονται υπέρ του ενάγοντα και εναντίον του εναγομένου. Θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Επειδή οι δύο υποθέσεις συνεκδικάστηκαν ως προς το θέμα της ευθύνης εκδίδεται διάταγμα αποσυνένωσης των αγωγών. Παραμένει το θέμα των αποζημιώσεων στην αγωγή 4039/02. (Υπ.) Ν. Γιαπανάς, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Α.Λ.Ο. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο