GEMSTARK TRADING LTD ν. ΓΚΑΡΑΖ ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ ΑΒΡΑΑΜ «Ο ΑΕΤΟΣ» ΛΤΔ, Αρ. Αγω

GEMSTARK TRADING LTD ν. ΓΚΑΡΑΖ ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ ΑΒΡΑΑΜ «Ο ΑΕΤΟΣ» ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 5975/05, 22 Μαΐου, 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2007:A43 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Σταύρου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5975/05 Μεταξύ: GEMSTARK TRADING LTD Εναγόντων και ΓΚΑΡΑΖ ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ ΑΒΡΑΑΜ «Ο ΑΕΤΟΣ» ΛΤΔ Εναγομένων ------------------ 22 Μαΐου, 2007 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες: κα Ξ. Κουσταή. Για τους Εναγόμενους: κ. Μ. Πιερίδης (στην εκφώνηση της απόφασης ο κ. Μιχαηλούδης). Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι έγγραφές προτάσεις Σύμφωνα με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς των Εναγόντων, οι οποίοι είναι ιδιαίτερα λιτοί, τα μέρη κατά τον ουσιώδη χρόνο είχαν εμπορικές δοσοληψίες ενόψει των οποίων ανοίχθηκε επ' ονόματι των Εναγομένων χρεοπιστωτικός λογαριασμός. Στις 14.7.2005 ο εν λόγω λογαριασμός παρουσίαζε χρεωστικό υπόλοιπο ύψους £909,65 σεντ. Το ποσό αυτό, παρά τις οχλήσεις των Εναγόντων, παραμένει απλήρωτο. Οι δικογραφημένοι ισχυρισμοί των Εναγομένων είναι εξίσου λιτοί. Παραδέχονται τα περί εμπορικών δοσοληψιών μετά των Εναγόντων αλλά αρνούνται το κατ' ισχυρισμό υπόλοιπο. Όχι απλώς επήλθε εξόφληση διατείνονται αλλά έχουν να παίρνουν και £6,32 σεντ που πλήρωσαν επιπλέον. Το ποσό αυτό δικογραφικά το ανταπαιτούν. Στην πορεία όμως απέσυραν την ανταπαίτηση τους αυτή και έτσι δεν θα με απασχολήσει περαιτέρω. Η ακροαματική διαδικασία Με βάση την πιο πάνω δικογραφημένη εικόνα της διαφοράς, η υπόθεση προχώρησε σε ακρόαση. Κατέθεσαν δύο μάρτυρες, ο διευθυντής των Εναγόντων κ. Γιώργος Χριστοδούλου (Μ.Ε.1) και ο διευθυντής των Εναγομένων κ. Χριστάκης Αβραάμ (Μ.Υ.1). Ο Μ.Ε.1 ο οποίος υιοθέτησε γραπτή κατάθεση ως την κυρίως του εξέταση (τεκμήριο 1) αναφέρθηκε σε όλο το εύρος της μεταξύ των μερών συνεργασίας. Αφού κατάθεσε κατάσταση λογαριασμού (τεκμήριο Α) καθώς κι όλα τα τιμολόγια (τεκμήριο Β) κι αποδείξεις (τεκμήρια Γ), εξήγησε πως οι Εναγόμενοι εξόφλησαν όλα τα προϊόντα που αγόρασαν από τους Ενάγοντες στα πλαίσια της εμπορικής τους συνεργασίας. Το ποσό που οφείλεται δεν αφορά τέτοια προϊόντα αλλά μηχανήματα που τους παραχωρήθηκαν στα πλαίσια της εν λόγω συνεργασίας. Πιο συγκεκριμένα, ως εξήγησε, βάσει προφορικής συμφωνίας οι Ενάγοντες παραχώρησαν κατά καιρούς στους Εναγόμενους διάφορα μηχανήματα για χρήση σε σχέση με τα προϊόντα που τους πωλούσαν (λιπαντικά αυτοκινήτων), υπό τη ρητή συνεννόηση πως μετά το πέρας της συνεργασίας τους, τα μηχανήματα αυτά είτε θα επιστρέφονταν στους Ενάγοντες είτε θα αγοράζονταν από τους Εναγόμενους, στην αρχική τιμή αγοράς. Επ' αυτού υπήρξε ανασκευή κατά την αντεξέταση αφού αναφέρθηκε πως η τιμή που θα αγόραζαν τα μηχανήματα οι Εναγόμενοι θα ήταν η τιμή μεταχειρισμένων. Τα μηχανήματα που τους παραχώρησαν υπό το πρίσμα της πιο πάνω συμφωνίας ήταν, το 1997 μια γρασέρα αέρα αξίας £200 και μια πόμπα αέρα αξίας £400 (ως το δελτίο αποστολής-τεκμήριο Δ). Το 2001 η πόμπα αέρα αντικαταστάθηκε με καινούργια αξίας £580 (ως το δελτίο αποστολής τεκμήριο Ε). Το 2003 τους παραχώρησαν ένα μηχάνημα απορρόφησης λαδιού (quick oil changer) αξίας £350 (ως το δελτίο αποστολής-τεκμήριο Ζ). Μετά τη διακοπή της συνεργασίας τους τον Δεκέμβριο του 2004, οι Ενάγοντες ζήτησαν την επιστροφή των πιο πάνω μηχανημάτων χωρίς όμως να υπάρξει ανταπόκριση. Έτσι στις 14.7.2005 εξέδωσαν και παρέδωσαν στους Εναγόμενους το τιμολόγιο (τεκμήριο Η) για την αξία των μηχανημάτων που ανέρχετο σε £909,65 σεντ. Το χρεωθέν ποσό περιλάμβανε 30% έκπτωση λόγω της συνεργασίας που είχαν. Και επ' αυτού υπήρξε ανασκευή κατά την αντεξέταση, αφού αναφέρθηκε πως το χρεωθέν ποσό αντανακλούσε απλώς την τιμή που και οι ίδιοι οι Εναγόμενοι αγόρασαν τα μηχανήματα από τρίτους. Το ποσό των £909,65 σεντ το χρέωσαν στον λογαριασμό των Εναγομένων, χωρίς όμως μέχρι σήμερα να πληρωθεί οτιδήποτε. Ο Μ.Υ.1 ανέφερε πως ο λόγος διακοπής της συνεργασίας των μερών ήταν διότι οι Εναγόμενοι αποφάσισαν να εισάγουν μόνοι τους τα διάφορα μηχανέλαια που χρησιμοποιούσαν. Κατόπιν τούτου εξόφλησαν πλήρως τους Ενάγοντες και έκτοτε δεν είχαν καμία δοσοληψία μαζί τους. Όσον αφορά τα μηχανήματα στα οποία αναφέρθηκε ο Μ.Ε.1, είναι γεγονός ότι τους δόθηκαν και μάλιστα συνεχίζουν να τα κατέχουν, αλλά σε καμία περίπτωση δεν συμφωνήθηκε ότι τα εν λόγω μηχανήματα είτε θα επιστρέφονταν στους Ενάγοντες είτε θα έπρεπε να αγοραστούν από τους Εναγόμενους. Τίποτε τέτοιο δεν συμφώνησαν όταν τους δόθηκαν τα μηχανήματα. Απλώς του ειπώθηκε από τους Ενάγοντες ότι τα εν λόγω μηχανήματα, τους τα έδιναν για να τα χρησιμοποιούν σε σχέση με τα λιπαντικά που τους προμήθευαν. Μάλιστα οι Ενάγοντες τους υποσχέθηκαν ότι θα τους έδιναν 5% επί των πωλήσεων, σε μηχανήματα, χωρίς όμως ποτέ να το πράξουν. Μετά την έγερση της αγωγής είναι γεγονός ότι συναντήθηκε με τον Μ.Ε.1 για να βρουν κάποια λύση, χωρίς όμως να τα καταφέρουν. Τέλος ανέφερε πως ουδέποτε τους δόθηκαν είτε τα δελτία αποστολής (waybills) είτε το τιμολόγιο σε σχέση με τα εν λόγω μηχανήματα, ούτε και έχουν τα εν λόγω μηχανήματα την αξία στην οποία αναφέρθηκε ο Μ.Ε.1. Ούτε τα μισά δεν αξίζουν, ως χαρακτηριστικά ανέφερε. Στην τελική του αγόρευση ο συνήγορος των Εναγομένων, κ. Πιερίδης στάθηκε ιδιαίτερα στο θέμα της δικογραφίας, υποδεικνύοντας ότι τα όσα αναφέρθηκαν από πλευράς Μ.Ε.1 είναι εκτός δικογράφων και έτσι δεν πρέπει να ληφθούν υπόψη. Όσον αφορά το υπόλοιπο λογαριασμού, υπενθύμισε πως υπάρχει εξοφλητική απόδειξη και πως ουδέν ποσό οφείλεται. Στον αντίποδα η συνήγορος των Εναγόντων κα Κουσταή, εξέφρασε αντίθετη άποψη. Η βάση της αγωγής υπέδειξε είναι η κατάσταση λογαριασμού και ως όφειλαν οι Ενάγοντες, παρουσίασαν όλα τα τιμολόγια και τις αποδείξεις που τη συναποτελούν. Πέραν τούτου, αναφέρθηκε στη δοθείσα μαρτυρία, καλώντας το Δικαστήριο να αποδεχθεί τη μαρτυρία του Μ.Ε.1 και να εκδώσει απόφαση υπέρ των Εναγόντων. Οι κανόνες δικογράφησης - Κατάληξη Έρχομαι στην εξέταση της υπόθεσης, ξεκινώντας από το μείζον θέμα της δικογράφησης και συγκεκριμένα στο κατά πόσο η προσαχθείσα από πλευράς Εναγόντων μαρτυρία συνάδει με το δικόγραφο τους. Πρώτα οι εφαρμοστέες αρχές. Αποτελεί θεμελιακή αρχή του δικαίου μας ότι τα δικόγραφα αποτελούν τη μοναδική βάση της δίκης. Στην υπόθεση Βραχίμη ν. Κουλουμπρή

(1992)1 Α.Α.Δ. 836, 839 η αρχή αυτή διατυπώνεται ως εξής: "H δικογραφία συνιστά το θεμέλιο της δίκης και αποτελεί το αποκλειστικό μέσο για τον προσδιορισμό των επιδίκων θεμάτων. Η σημασία των εγγράφων προτάσεων συνοψίζεται στο απόσπασμα που ακολουθεί από την απόφαση Παπαγεωργίου ν. Λούη Κλάππα (Investments Services Ltd (Πολιτική Έφεση 7367, αποφασίστηκε στις 14/1/90 και θα δημοσιευτεί στους τόμους

(1990)1 Α.Α.Δ.):- "Οι αρχές του δικονομικού δικαίου περιορίζουν τα επίδικα θέματα σε εκείνα τα οποία προσδιορίζονται από τη δικογραφία (δηλαδή την απαίτηση, την υπεράσπιση και την απάντηση όπου υπάρχει). Ο επακριβής προσδιορισμός των επιδίκων θεμάτων συναρτάται άμεσα με το αντιπαραθετικό σύστημα δίκης που ισχύει στο δικαιϊκό μας σύστημα και είναι απόρροια της φυσικής δικαιοσύνης που επιβάλλει τη διασφάλιση του δικαιώματος διαδίκου για ουσιαστική ευκαιρία απάντησης στις θέσεις και ισχυρισμούς του αντιδίκου του. Η δίκη δρομολογείται, όπως επιγραμματικά ανάφερε ο τότε Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Βασιλειάδης στην υπόθεση Homeros Th. Courtis and Others v. Panos K. Iasonides

(1970)1 C.L.R. 180, (βλέπε επίσης Christakis Loucaides v. C.D. Hay and Sons Ltd

(1971)1 C.L.R. 134) κατά μήκος των γραμμών που οριοθετεί η δικογραφία και η δίκη διατρέχει την ίδια πορεία όπως και το τραίνο κατά μήκος των προκαθορισμένων γραμμών της διαδρομής."" Από τα πιο πάνω προκύπτει πως μαρτυρία που είναι ασυμβίβαστη με τα δικόγραφα, ούτε εξετάζεται ούτε μπορεί να γίνει δεκτή. Αν τέτοια μαρτυρία παρεισφρήσει στη δίκη, τότε το Δικαστήριο κατά την έκδοση της απόφασης του την αγνοεί πλήρως (βλ. Πούρικκος v. Σάββα κ.α

(1991)1 Α.Α.Δ. 507, Νικολάου v. Ελληνική Τράπεζα Λτδ

(2001)1 Α.Α.Δ. 2088 και Χριστοφόρου v. Χαραλάμπους

(2002)1 Α.Α.Δ. 33). Στην προκειμένη περίπτωση η οφειλή στην Έκθεση Απαιτήσεως, χωρίς να δίδονται λεπτομέρειες, προσδιορίζεται απλώς ως χρεωστικό υπόλοιπο λογαριασμού που προέκυψε από τις εμπορικές δοσοληψίες των μερών. Το υπόλοιπο λογαριασμού όμως, υπό τη στενή έννοια του όρου, δεν αποτελεί νομικά αποδεκτή βάση αγωγής (βλ. D and G Products Ltd v. Premixco Asphalting Company Ltd

(1999)1 Α.Α.Δ. 263). Βάση αγωγής μπορεί να αποτελέσει ο εκκαθαρισμένος λογαριασμός (account stated), δηλαδή ο προελεγμένος και προσυμφωνημένος λογαριασμός μεταξύ των διαδίκων. Αλλιώς, όταν μια αγωγή στηρίζεται σε μη συμφωνημένο υπόλοιπο λογαριασμού, τα στοιχεία και οι καταχωρήσεις που εμφαίνονται στην κατάσταση λογαριασμού, θα πρέπει απαρέγκλιτα να αποδειχθούν ένα προς ένα (βλ. A I Mantovani and Sons Ltd v. Christis Travel & Tourism Ltd

(1999)1 Α.Α.Δ. 156 και Marketrends Insurance Ltd v. Μιχαήλ, Πολ. Έφεση 11591 ημερ. 27.7.06). Η πλευρά των Εναγόντων θεώρησε ότι εκπλήρωσε το πιο πάνω καθήκον παρουσιάζοντας τη δέσμη των τιμολογίων και αποδείξεων (τεκμήρια Β και Γ). Η θέση αυτή ενδεχομένως να ήταν ορθή αν από τα παρουσιασθέντα στοιχεία, προέκυπτε το διεκδικούμενο χρεωστικό υπόλοιπο. Δεν είναι όμως έτσι τα πράγματα. Ως διαφάνηκε κατά την ακρόαση, κανένα υπόλοιπο δεν παραμένει αφού οι Εναγόμενοι εξόφλησαν όλα τα οφειλόμενα ποσά και επ' αυτού εκδόθηκε και σχετική εξοφλητική απόδειξη. Τα όσα άλλα αναφέρθηκαν και παρουσιάσθηκαν στη δίκη δεν προαποκαλύφθηκαν ούτε και έχουν οποιαδήποτε σχέση με τη δικογραφημένη θέση των Εναγόντων. Η αξίωση των Εναγόντων, ως ρητά ανέφερε και ο Μ.Ε.1, εδράζεται στην κατ' ισχυρισμό προφορική συμφωνία που συνομολόγησαν μετά των Εναγομένων με την οποία συμφώνησαν να τους παραχωρήσουν τα αναφερθέντα μηχανήματα υπό τη ρητή διαβεβαίωση ότι, μετά το πέρας της συνεργασίας τους, είτε θα τους επιστρέφονταν είτε θα αγοράζονταν από τους Εναγόμενους. Συνεπώς η δικογραφημένη βάση της αγωγής θα έπρεπε να ήταν ακριβώς αυτή η κατ' ισχυρισμό συμφωνία και η επακόλουθη παράβαση της. Αυτή η συμφωνία δεν είχε καμία απολύτως σχέση με τις τακτικές δοσοληψίες των μερών και κατ' επέκταση με τη συνήθη κατάσταση λογαριασμού των Εναγομένων και των διαφόρων στοιχείων και καταχωρήσεων που αυτή αντικατοπτρίζει. Το γεγονός ότι οι Ενάγοντες θεώρησαν σκόπιμο να εκδώσουν δελτία αποστολής, τιμολόγιο και εκ των υστέρων να καταχωρήσουν στην κατάσταση λογαριασμού το διεκδικούμενο ποσό, ουδόλως αλλάζει τα πράγματα. Οι ενέργειες αυτές ήταν μονομερείς και εν πολλοίς αυθαίρετες. Η μονομερής έκδοση (ανυπόγραφου) τιμολογίου δεν αποτελεί αυτοτελή βάση αγωγής και δεν έχει αφ' εαυτής καμιά αποδεικτική αξία (βλ. Παναγιώτης Μαστρής Λτδ ν. Σωκράτους

(2000)1 Α.Α.Δ.128). Με βάση λοιπόν το πιο πάνω σκεπτικό, κρίνω ότι όλες οι ουσιώδεις αναφορές του Μ.Ε.1 που σχετίζονται με την πραγματική αξίωση των Εναγόντων, είναι όλως διόλου εκτός δικογράφων και έτσι θα αγνοηθούν. Δοθέντος τούτου η απαίτηση των Εναγόντων κρίνεται ανεδαφική και θα πρέπει επομένως να απορριφθεί. Παρά το γεγονός ότι η πιο πάνω διαπίστωση σφραγίζει ουσιαστικά και την τύχη της υπόθεσης, για σκοπούς πληρότητας αξίζει να σημειωθεί πως και διαφορετικά να ήταν τα πράγματα η κατάληξη μου θα ήταν ακριβώς η ίδια. Ο λόγος είναι διότι και επί της ουσίας δεν πείσθηκα από τις θέσεις των Εναγόντων. Ακούγοντας τους δύο μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου, σχημάτισα έντονα την εντύπωση πως περισσότερο ειλικρινής ήταν ο Μ.Υ.1, η εκδοχή του οποίου πιστεύω ανταποκρίνεται πιο πολύ στην αλήθεια. Πέραν των ανακολουθιών στη μαρτυρία του Μ.Ε.1, στις οποίες αναφέρθηκα στην αρχή αυτής της απόφασης, ο μάρτυρας αυτός γενικά δεν με έπεισε με τη μαρτυρία του. Δεν πιστεύω ότι τα μέρη προσυμφώνησαν τα όσα ισχυρίστηκε και πολύ περισσότερο δεν πιστεύω πως τα δελτία αποστολής εκδόθηκαν και εστάλησαν στους Εναγόμενους, κατά τον χρόνο και υπό τις περιστάσεις που αυτός ανέφερε. Δεν έχω αμφιβολία πως τα έγγραφα αυτά εκδόθηκαν εκ των υστέρων και αποτέλεσαν απλώς μια εύσχημη επινόηση για διεκδίκηση του επίδικου ποσού. Τα μηχανήματα, φρονώ, δόθηκαν υπό τις ασαφείς συνθήκες που εξήγησε ο Μ.Υ.1, συνθήκες που ουδόλως δικαιολογούν τη διεκδίκηση της αξίας τους, ιδιαίτερα στην τιμή που φέρονται να αγοράστηκαν αρκετά χρόνια πριν. Στη βάση λοιπόν όλων των πιο πάνω η αγωγή απορρίπτεται. Τα έξοδα όπως θα υπολογισθούν από τον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ των Εναγομένων και εναντίον των Εναγόντων. (Υπ) .............................. Στ. Σταύρου, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.