Παναγιώτης Αριστοτέλους ν. Φίλιππου Πασχάλη, Αρ. Αγωγής: 1206/03, 31.5.07 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2007:A50 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Γιαπανά, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1206/03 Μεταξύ :- Παναγιώτης Αριστοτέλους Ενάγοντα και
- Φίλιππου Πασχάλη
- Φίλιππος Πασχάλης Υλικά Οικοδομής Λτδ. Εναγομένων ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 31.5.07 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους εναγόμενους - αιτητές : κος Κουνιάς Για τον ενάγοντα - καθ' ου η αίτηση: κ. Ιωαννίδης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 3.2.03 καταχωρήθηκε η εν τίτλω αγωγή. Αφορά εργατικό ατύχημα που έγινε την 15.6.
- Στις 25.2.03 καταχωρήθηκε σημείωμα εμφάνισης από τους εναγομένους και ακολούθως στις 19.6.03 καταχωρήθηκε έκθεση απαιτήσεως. Η υπεράσπιση των εναγομένων καταχωρήθηκε στις 4.9.
- Οι εναγόμενοι την 2.3.07 υπέβαλαν την κρινόμενη αίτηση για τροποποίηση της υπεράσπισης και ο ενάγων καθ' ου η αίτηση έφερε ένσταση. Ουσιαστικά εκείνο που επιζητείται και επ' αυτού επικεντρώθηκε κυρίως ο κ. Ιωαννίδης, είναι αν είναι επιτρεπτόν μετά από 4 σχεδόν χρόνια να επιτραπεί τροποποίηση των δικογράφων, εν όψει ακριβώς και της τελικής στόχευσης της επιζητούμενης θεραπείας, την τροποποίηση της υπεράσπισης με σκοπό την διαδικασία προσεπίκλησης τριτοδιαδίκου, και τούτο βέβαια εν όψει των προνοιών της Δ.
- Θ
- Να προσθέσω πως κανένας από τους ομνύοντες δεν αντεξετάστηκε και οι δικηγόροι στις γραπτές του αγορεύσεις, ουσιαστικά, πέραν των αρχών που διέπουν το ζήτημα της τροποποίησης δικογράφων, αναφέρονται κυρίως ο κ. Ιωαννίδης, στην Δ.10 και κατά πόσο είναι επιτρεπτή τέτοια τροποποίηση. Οι αρχές που διέπουν την τροποποίηση δικογράφων σύμφωνα με τις πρόνοιες της Διαταγής 25, που αποτελεί και το νομικό βάθρο της αίτησης, είναι πάγια και διαχρονικά οι ίδιες. Συνοψίζονται στην υπόθεση Σ. Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation Ltd και άλλων
(1989)1 ΑΑΔ (Ε) 33, ως ακολούθως: «
(1)Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.
(2)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στη συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου.
(3)Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. ΄Οσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση. Θεωρώ όμως πως το θέμα που εγείρεται εδώ, είναι διαφορετικό από όσα συνήθως παρουσιάζονται σε τέτοιες αιτήσεις. Το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί, είναι κατά πόσο θα πρέπει να επιτραπεί τροποποίηση της υπεράσπισης για να μπορεί με αυτό τον τρόπο να αναβιώσει ουσιαστικά το δικαίωμα των εναγομένων να εγείρουν διαδικασία τριτοδιαδίκου. Και τούτο γιατί σύμφωνα με την Δ.
- Θ.
- 2 όπως έχει τροποποιηθεί, η αίτηση για έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου υποβάλλεται οποτεδήποτε από την ημερομηνία καταχώρισης σημειώματος εμφανίσεως, αλλά το αργότερο πριν από την πάροδο ενός μηνός από την ημερομηνία καταχώρησης της έκθεσης υπεράσπισης. Γιατί η ουσία του επιζητούμενου αιτήματος αυτή είναι. Κατά συνέπεια η αίτηση θα εξεταστεί κάτω από το πρίσμα της πιο πάνω νομολογίας που χαράσσει τα πλαίσια στα οποία ασκείται η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου, υπό το ειδικό όμως πλαίσιο του συγκεκριμένου σκοπού που επιζητείται. Η αγωγή ως λέχθηκε αφορά ατύχημα που έγινε όταν ο ενάγων κτυπήθηκε από την λαβίδα ανυψωτικού μηχανήματος κατά την εκφόρτωση εμπορευματοκιβωτίου που χειριζόταν ο εναγόμενος 1, υπάλληλος των εναγομένων 2 που ήταν οι ιδιοκτήτες του μηχανήματος. Οι εναγόμενοι με την υπεράσπιση τους καταλογίζουν ευθύνη για το ατύχημα και στον ενάγοντα. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, μετά από έρευνες της ασφάλειας διαπιστώθηκε ότι ο ενάγων ασκούσε και άλλη εργασία και βοηθούσε κάποιο Παναγιώτου στην εκφόρτωση εμπορευμάτων και εξαρτημάτων που εισήγαγε από το εξωτερικό. Το ατύχημα έγινε εν ώρα εργασίας του ενάγοντα στον Παναγιώτου, και θεωρούν ότι ο Παναγιώτου και η εταιρεία του είναι ένοχοι αμέλειας και υπέχουν ευθύνη για τον τραυματισμό του ενάγοντα, τις οποίες και καταγράφουν στην προτεινόμενη τροποποίηση της υπεράσπισης. Καταχωρήθηκε με την άδεια του δικαστηρίου συμπληρωματική ένορκη δήλωση από τους αιτητές στο περιεχόμενο της οποίας θα αναφερθώ πιο κάτω. Το ερώτημα με άλλα λόγια που τίθεται είναι αν οι χρονικές προθεσμίες που τίθενται από την Δ.10 Θ.
- 2 αλλά και η όλη φιλοσοφία αλλά και το πραγματικό νόημα της σχετικής διαταγής μπορεί να παρακαμφθεί, αφού ουσιαστικά αυτό επιδιώκεται με την τροποποίηση της υπεράσπισης. Και μάλιστα μετά από τέσσερα περίπου χρόνια. Στην υπόθεση Lanitis Farm Ltd v. Republic
(1982)3 C.L.R. 124 αίτημα για προσθήκη διαδίκου απορρίφθηκε για τον λόγο ότι θα παραβιαζόταν η προθεσμία των 75 ημερών που προβλέπεται από το άρθρο 146.3 του Συντάγματος. Στην υπόθεση Δημοτικό Συμβούλιο Αγλαντζιάς ν. Χαρικλείδη κ.α
(2001)1 Α.Α.Δ. 1608 που αφορούσε την διόρθωση του ονόματος του διαδίκου, έγινε εκτενής αναφορά σε αγγλική νομολογία σχετικά με τον κανόνα της ανατροπής της προθεσμίας. Δεν θεωρώ σκόπιμο να επαναλάβω όσα επεξηγήθηκαν στην υπόθεση αυτή, αλλά η κατάληξη ήταν ότι ο σχετικός κανόνας δεν είναι άκαμπτος. Εκρίθη ότι αίτημα για διόρθωση λανθασμένου ονόματος του διαδίκου στα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης ήταν επιτρεπτή, ενώ αντίθετα, είναι αποτρεπτική η τροποποίηση αν συνεπάγει την προσθήκη διαδίκου και όχι την απλή διόρθωση σφάλματος περί το όνομα. Να προσθέσω ότι η προθεσμία της παραγραφής, που ήταν επίδικο τόσο στην πιο πάνω απόφαση όσο και στις αγγλικές αυθεντίες, υπεδείχθη ότι δεν δίνει κεκτημένο δικαίωμα στον εναγόμενο να επωφελείται από τον νόμο της παραγραφής, αλλά επιβάλλει μόνο προθεσμία στον ενάγοντα. Και θεωρώ πως είναι σημαντικό το στοιχείο αυτό στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, αφού ουσιαστικά είναι ο εναγόμενος που επιδιώκει να εγείρει διαδικασία εναντίον τριτοδιαδίκου, χωρίς ο ίδιος να συμμορφωθεί και να τηρήσει τις χρονικές περιόδους και προθεσμίες που τάσσει ο σχετικός θεσμός σε σχέση με την καταχώρηση της υπεράσπισης του και την διαδικασία τριτοδιαδίκου. Στο Annual Practice 1958 σελ. 628 υπάρχει το εξής απόσπασμα. «Nor will a defendant be allowed to amend his defense six months after writ by alleging that a local authority, and not he, was liable, the period within the local authority could have been sued having expired. » Αλλά και αν ακόμα κριθεί ότι το θέμα εξακολουθεί και παραμένει εντός της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου ως θέμα διακριτικής ευχέρειας να το αποφασίσει, η νομολογία υποδεικνύει ότι η μεγάλη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης οδηγεί σε απόρριψη. (C & A Pelekanos Assoc. Ltd ν. Πελεκάνου
(2001)1 Α.Α.Δ. 2075.) Σχετική ακόμα είναι και η υπόθεση Agini ν. Εθνικής Τράπεζας Ελλάδος Α.Ε.
(1989)1 Α.Α.Δ. 11 που παραπέμπει ο κ. Ιωαννίδης που αφορούσε την τροποποίηση της υπεράσπισης με την προσθήκη ανταπαίτησης. Κρίθηκε ότι η μεγάλη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση οδηγεί σε απόρριψη. Και δεν νομίζω ότι μπορεί στα σοβαρά να αμφισβητεί ότι η υποβολή της αίτησης σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά την καταχώρηση της έκθεσης υπεράσπισης, δεν μπορεί παρά να κριθεί ως εξαιρετικά μεγάλη. Ούτε και οι εξηγήσεις που δόθηκαν κρίνονται ικανές ή και αρκετές για να δικαιολογήσουν τέτοια μεγάλη καθυστέρηση. Επικαλούνται οι αιτητές στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση τα ιατρικά πιστοποιητικά του ενάγοντα καθώς και την έκθεση της αστυνομίας. Τόσο τα ιατρικά πιστοποιητικά όσο και η αστυνομική έκθεση, πέραν του ότι δεν αναφέρουν οτιδήποτε ως προς το επιδιωκόμενο αίτημα και συνεπώς είναι άσχετα, φέρουν ημερομηνίες του Αυγούστου και Σεπτεμβρίου του 2002, ενώ η υπεράσπιση των εναγομένων καταχωρήθηκε τον Σεπτέμβριο του
- Οπότε και αν ακόμα εξ' αυτών των εγγράφων οι αιτητές άντλησαν πληροφόρηση για τυχόν ευθύνη τρίτου, ήταν στην γνώση τους για αρκετό χρονικό διάστημα πριν από την καταχώρηση της υπεράσπισης τους. Σημειώνω ακόμα ότι το ατύχημα έγινε την 15.6.01 και μόλις το 2007 ανέκυψε θέμα προσεπίκλησης τριτοδιαδίκου και αφού να σημειωθεί ότι η υπόθεση ανεβλήθη αρκετές φορές για ακρόαση. Θεωρώ ότι μετά από τέσσερα χρόνια από την καταχώρηση της υπεράσπισης και έξη χρόνια από την ημέρα του δυστυχήματος, να επιτραπεί, χωρίς μάλιστα ουσιαστικούς λόγους και ικανές εξηγήσεις ως προς την πολύ μεγάλη καθυστέρηση, τροποποίηση της υπεράσπισης απλά και μόνο για να γίνει καταστεί δυνατή η προσεπίκληση της διαδικασίας τριτοδιαδίκου, θα ήταν μια άνευ προηγουμένου εκτροπή και θα παραβίαζε κάθε αρχή σε σχέση με την έγκαιρη διάγνωση των αστικών δικαιωμάτων των διαδίκων, συμπεριλαμβανομένου και του έμμεσα επιδιωκόμενου να προσεπικληθεί τριτοδιαδίκου, αφού ακριβώς σε αυτά τα πλαίσια, της έγκαιρης διάγνωσης των δικαιωμάτων των μερών, εντάσσονται οι προθεσμίες που προβλέπονται στην Δ.
- Θ.
- Κατά συνέπεια η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα και επιδικάζονται προς όφελος του καθ' ου η αίτηση. Θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι καταβλητέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) Ν. Γιαπανάς, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Α.Λ.Ο. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο