Τραπέζης Κύπρου Λτδ ν. Gesico Photographic Ltd κ.α., Συν. Αγωγές 1411/02 και 3890/02, 21.6.07 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2007:A54 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Χριστοδούλου, Π.Ε.Δ. Συν. Αγωγές 1411/02 και 3890/02 Αγωγή αρ. 1411/02 Μεταξύ: Τραπέζης Κύπρου Λτδ Εναγόντων - και -
- Gesico Photographic Ltd
- Μίκη (Μιχαλάκη) Κώστα Σιδέρη
- Fotofast 30 Ltd Εναγομένων και όπως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 21.6.07 Μεταξύ: Τραπέζης Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Εναγόντων - και -
- Gesico Photographic Ltd
- Επίσημου Παραλήπτη ως παραλήπτη της περιουσίας του Μίκη (Μιχαλάκη) Κώστα Σιδέρη
- Fotofast 30 Ltd Εναγομένων - ΚΑΙ - Αγωγή Αρ. 3890/02 Μεταξύ: Τραπέζης Κύπρου Λτδ Εναγόντων - και -
- Gesico Photographic Ltd
- Μίκη (Μιχαλάκη) Κώστα Σιδέρη
- Fotofast 30 Ltd Εναγομένων και όπως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 21.6.07 Μεταξύ: Τραπέζης Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Εναγόντων - και -
- Gesico Photographic Ltd
- Επίσημου Παραλήπτη ως παραλήπτη της περιουσίας του Μίκη (Μιχαλάκη) Κώστα Σιδέρη
- Fotofast 30 Ltd Εναγομένων Aίτηση ημερ. 18.2.08 για παραμερισμό απόφασης Ημερομηνία: 11 Ιουνίου, 2008 Εμφανίσεις: Για εναγόμενους/αιτητές: κ. Δράκος Για ενάγουσα/καθ΄ ης: κα Αντωνίου για κ.κ. Χρυσαφίνης & Πολυβίου Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι εναγόμενοι (στο εξής οι αιτητές) στοχεύουν σε παραμερισμό των αποφάσεων που εκδόθηκαν στην απουσία τους στις 4.2.08, κατ΄ επίκληση της Δ.33 θ.5 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών και στη βάση των λόγων που προβάλλουν σε δύο ενόρκους δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτησή τους. Η αίτηση προσέκρουσε σε ένσταση της ενάγουσας (στο εξής η καθ΄ ης η αίτηση), αλλά πριν την καταγραφή των εκατέρωθεν θέσεων θα΄ ταν χρήσιμο να γίνει σύντομη αναφορά στο ιστορικό των δύο πιο πάνω συνενωμένων αγωγών. Οι εν λόγω αγωγές εκκρεμούσαν ενώπιον του Δικαστηρίου για 6 περίπου χρόνια, μέχρι τις 4.2.08, που ορίσθηκαν για ακρόαση. Μεσολάβησαν αιτήσεις για έκδοση συνοπτικών αποφάσεων - οι οποίες αποσύρθηκαν - αλλαγές δικηγόρων των εναγομένων, έκδοση διατάγματος παραλαβής εναντίον της περιουσίας του εναγόμενου 2, αιτήσεις για τροποποιήσεις και, τέλος, αίτηση ημερ. 24.4.07 για συνένωση. Η αίτηση για συνένωση υποβλήθηκε από τους αιτητές αλλά προσέκρουσε σε ένσταση της καθ΄ ης. Το Δικαστήριο, όμως, ικανοποίησε το σχετικό αίτημα στις 14.12.07 και την ίδια ημέρα όρισε τις αγωγές για ακρόαση στις 4.2.08 και ώρα 10 π.μ. Κατά την ορισθείσα ημέρα και ώρα παρουσιάσθηκε εκ μέρους της καθ΄ ης η κα Πολυβίου μόνο η οποία δήλωσε ετοιμότητα για ακρόαση. Το Δικαστήριο έκρινε ότι θα΄ ταν πιο ορθό να δοθεί πίστωση χρόνου 30 λεπτών στους αιτητές και το δικηγόρο τους και προς τούτο έδωσε οδηγίες στον κλητήρα να τους αναζητήσει, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Κατ΄ ακολουθία τούτων ικανοποίησε αίτημα της κ. Πολυβίου να προχωρήσει σε απόδειξη της υπόθεσης των πελατών της στην απουσία της άλλης πλευράς, όπως και έγινε. Στη συνέχεια, το Δικαστήριο, αφού έκρινε ότι οι καθ΄ ων απέδειξαν τις αξιώσεις τους, αποσυνένωσε τις δύο αγωγές και έκδωσε προς όφελος τους σχετικές αποφάσεις, απορρίπτοντας ταυτόχρονα και τις αντίστοιχες ανταπαιτήσεις των αιτητών. Η βασική ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση προέρχεται από τον πτωχεύσαντα Μ. Σιδέρη (εναγόμενο 2), ενώ η δεύτερη από το δικηγόρο Π. Χριστοφή ο οποίος επιβεβαιώνει τα όσα ο πρώτος ισχυρίζεται. Με αυτές υποστηρίζεται, βασικά, ότι οι αιτητές ενδιαφέρονται γνήσια για τις υπό αναφορά υποθέσεις, ότι η απουσία τους την ημέρα της δίκης ήταν δικαιολογημένη και, τέλος, ότι έχουν καλή υπεράσπιση και ανταπαίτηση. Αναλυτικότερα:- Προβάλλεται, ότι στις 1.2.08 έγινε συνάντηση στο δικηγορικό γραφείο του κ. Δράκου και κατ΄ αυτή έγινε προετοιμασία ενόψει της ακρόασης. Στο πλαίσιο της συνάντησης αποφασίσθηκε να ζητηθεί αναβολή και αν το Δικαστήριο δεν ικανοποιούσε το σχετικό αίτημα τότε θα χειριζόταν την υπόθεση ο κ. Χριστοφή. Προς τούτο στάληκε επιστολή (τεκμ.Α) στους δικηγόρους των καθ΄ ων με την οποία τους πληροφορούσαν ότι θα ζητούσαν αναβολή λόγω του ότι ο κ. Δράκος θα ήταν απασχολημένος στις 4.2.08 σε συνεχιζόμενη ακρόαση στη Λάρνακα και, περαιτέρω, ότι υπήρχε έδαφος για συμβιβασμό, κάτι που προέκυπτε και από επιστολή της καθ΄ ης η αίτηση ημερ. 4.1.08 (τεκμ.Β). Το ενδιαφέρον τους, προστίθεται, αποκαλύπτεται και από το γεγονός ότι η συνένωση των αγωγών ήταν αποτέλεσμα δικής τους αίτησης. Το πρωί της Δευτέρας 4.2.08, ισχυρίζεται ο Σιδέρης, διατατείχετο από μεγάλο άγχος με αποτέλεσμα να αισθανθεί ότι χάνει τις αισθήσεις του. Κλήθηκε αμέσως γιατρός ο οποίος, αφού διάγνωσε ότι βρισκόταν σε κατάσταση Kollaps, είχε χαμηλή πίεση και ζάλη, του σύστησε ξεκούραση και ησυχία για 24 ώρες (τεκμ.Γ), κι αυτός είναι ο λόγος που δεν εμφανίσθηκε στο Δικαστήριο και όχι γιατί είχε πρόθεση να το περιφρονήσει. Με τη σειρά του ο δικηγόρος Χριστοφή δικαιολόγησε τη μη εμφάνιση του επικαλούμενος έκτακτο περιστατικό υγείας. Εκείνη την ημέρα, ισχυρίζεται, ήλθε κανονικά στο Δικαστήριο αλλά στις 9.30 π.μ. αναγκάστηκε να φύγει για το σπίτι του λόγω διάρροιας και εμετών. Όπως δε διαπιστώθηκε στη συνέχεια υπέφερε από γαστρεντερίτιδα με αποτέλεσμα να μην είναι σε θέση να επιστρέψει στο Δικαστήριο για να αντιπροσωπεύσει τους αιτητές. Τέλος, προβάλλεται ότι οι αιτητές έχουν πολύ καλή υπεράσπιση και ανταπαίτηση και επί του προκειμένου υιοθετούν και επαναλαμβάνουν το περιεχόμενο των δύο εκθέσεων υπεράσπισης και ανταπαίτησης που βρίσκονται στους φακέλους των δύο αγωγών. Ο παραμερισμός των αποφάσεων, διατείνονται, είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης και κάτι τέτοιο δεν θα επιφέρει στην καθ΄ ης οποιαδήποτε ζημιά η οποία να μην μπορεί να αποκατασταθεί με χρήματα, ενώ απόρριψη της αίτησης θα τους αποστερήσει το δικαίωμα να προβάλλουν την υπεράσπιση τους και να προωθήσουν την ανταπαίτησή τους. Με την ένσταση, η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση υπαλλήλου της καθ΄ ης, προσβάλλεται η εγκυρότητα της αίτησης και διατυπώνεται η θέση ότι οι αιτητές δεν έχουν δικαιολογήσει με πειστικότητα την απουσία τους την ημέρα της δίκης και περαιτέρω, δεν έχουν καταδείξει καλόπιστη υπεράσπιση. Αναλυτικότερα:- Η αίτηση, διατείνεται ο ενόρκως δηλών της καθ΄ ης, είναι παράτυπη και ανεπίτρεπτη γιατί:- (α) Οι δύο αγωγές έχουν αποσυνενωθεί με διάταγμα του δικαστηρίου ημερ. 4.2.08, (β) Υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση πτωχεύσαντα, χωρίς να αποκαλύπτεται κατά πόσο προηγήθηκε άδεια από τον επίσημο παραλήπτη ο οποίος τον εκπροσωπεί και (γ) Οι επίδικες δικαστικές αποφάσεις μόνο με έφεση θα μπορούσαν να προσβληθούν. Όσον αφορά τη μη εμφάνιση των αιτητών, είναι θέση του ενόρκως δηλούντα της καθ΄ ης ότι οι προβαλλόμενοι ισχυρισμοί για τη δικαιολόγηση της απουσίας τους δεν είναι πειστικά. Πιο αναλυτικά, η επιστολή ημερ. 1.2.08 του δικηγόρου κ. Δράκου, η οποία επισυνάφθηκε ως τεκμ. Α στην αίτηση, στάληκε στους δικηγόρους της καθ΄ ης στις 7:22 μ.μ. της 1.2.08 και για το περιεχόμενο της, λόγω του Σαββατοκύριακου που μεσολάβησε, η κ. Πολυβίου έλαβε γνώση μετά την έκδοση των αποφάσεων. Επομένως, όταν εμφανίσθηκε ενώπιον του δικαστηρίου δεν την είχε υπόψη και, εν πάση περιπτώσει, αν η πρόθεση των αιτητών ήταν να ζητήσουν αναβολή θα 'πρεπε να ενημερώσουν έγκαιρα τόσο το Δικαστήριο όσο και την άλλη πλευρά. Περαιτέρω, στις 7.2.08 ο δικηγόρος κ. Δράκος ανάφερε στην κ. Πολυβίου, σε σχετική συζήτηση που έγινε στην παρουσία του, ότι στις 4.2.08 ο Σιδέρης απουσίαζε στο εξωτερικό ενώ με την ένορκη δήλωση του επικαλείται λόγους υγείας. Για το θέμα αυτό ο ενόρκως δηλών της καθ΄ ης αντεξετάσθηκε και του υποβλήθηκε ότι κάτι τέτοιο δεν δηλώθηκε από τον κ. Δράκο, υποβολή όμως που απέρριψε. Όσον αφορά το ισχυριζόμενο αιφνίδιο πρόβλημα του δικηγόρου Χριστοφή, προβάλλει ότι ακόμη και στην περίπτωση που παρουσιάσθηκε τέτοιο πρόβλημα αυτό δεν ήταν τέτοιας φύσης που να τον εμπόδιζε να ζητήσει από κάποιο συνάδελφο του να εμφανισθεί ή να ενημερώσει ανάλογα τον κ. Δράκο. Σ΄ ότι αφορά την ισχυριζόμενη από τους αιτητές υπεράσπιση και ανταπαίτηση, ο ενόρκως δηλών της καθ΄ ης διατείνεται ότι οι σχετικοί ισχυρισμοί είναι γενικοί, αόριστοι, ατεκμηρίωτοι και σε καμιά περίπτωση δεν αποδεικνύουν ύπαρξη καλόπιστης υπεράσπισης. Τέλος, αφού επισημαίνεται ότι οι ενέργειες της καθ΄ ης ήταν εντός του πλαισίου της ορθής διαδικασίας, διατυπώνεται η θέση ότι οι αιτητές επέδειξαν παντελή έλλειψη ενδιαφέροντος για την υπόθεση τους σε βαθμό που η μη εμφάνιση τους κατά την ημέρα της δίκης να συνιστά κλασική περίπτωση περιφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας και των δικαιωμάτων του αντίδικου. Περαιτέρω, προβάλλεται ότι ο παραμερισμός των αποφάσεων θα έχει σοβαρές και επιζήμιες επιπτώσεις στην καθ΄ ης η αίτηση, λαμβανομένου υπόψη ότι οι δύο αγωγές εκκρεμούν για 6 χρόνια κατά τα οποία μεσολάβησαν πολλές νομικές διαδικασίες. Αγορεύοντας προς υποστήριξη της αίτησης, ο κ. Δράκος εισηγήθηκε ότι με τα όσα οι αιτητές έθεσαν υπόψη του Δικαστηρίου ικανοποιούνται πλήρως οι προϋποθέσεις για παραμερισμό των αποφάσεων. Παρέπεμψε σχετικά και σε διάφορες αυθεντίες. Με τη σειρά της η κ. Αντωνίου ανέπτυξε τους διάφορους λόγους ένστασης και εισηγήθηκε, με αναφορά και σε σχετική νομολογία, ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Προτού αναφερθώ στις νομικές αρχές που διέπουν το θέμα επί της ουσίας κρίνω ότι θα πρέπει να προταχθεί η εξέταση των τριών προδικαστικών - όπως τις χαρακτηρίζει η καθ΄ ης η αίτηση - ενστάσεων. Έχω την άποψη ότι καμιά απ΄ αυτές δεν ευσταθεί για τους ακόλουθους λόγους:- Το γεγονός ότι εκδόθηκε διάταγμα αποσυνένωσης των δύο αγωγών δεν καθιστά παράτυπη την αίτηση. Το διάταγμα εκδόθηκε στο πλαίσιο της διαδικασίας συνένωσης των δύο αγωγών και αφού το Δικαστήριο έκρινε ότι με τη μαρτυρία που προσκόμισε η καθ΄ ης η αίτηση απέδειξε τις αξιώσεις της και στις δύο αγωγές. Επομένως, στην περίπτωση που κριθεί ότι ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις για παραμερισμό των αποφάσεων αυτό θα συνεπιφέρει και τον παραμερισμό του διατάγματος αποσυνένωσης. Όσον αφορά τη δεύτερη προδικαστική ένσταση τίποτα δεν έχει τεθεί στο στάδιο των αγορεύσεων που να την τεκμηριώνει. Τέλος, η θέση ότι οι επίδικες αποφάσεις μόνο με έφεση θα μπορούσαν να προσβληθούν στηρίχθηκε στην απόφαση Φάντης ν. Euroinvestment & Finance Ltd, Πολ. Έφεση 11915/ημερ. 8.4.05, η οποία δεν τυγχάνει εφαρμογής στην παρούσα περίπτωση. Η υπόθεση αυτή αφορούσε αίτηση για συνοπτική απόφαση και όπως κρίθηκε, με αναφορά και σε αγγλική νομολογία, δεν ήταν απόφαση ερήμην και επομένως δεν τύγχανε εφαρμογής ούτε η Δ.26, θ.4 αλλά ούτε και η Δ.33, θ.
- Στην παρούσα όμως περίπτωση έχουμε απόφαση που λήφθηκε ερήμην στην οποία τυγχάνει εφαρμογής η Δ.33, θ.
- Εν πάση όμως περιπτώσει, το γεγονός ότι μια απόφαση είναι εφέσιμη - όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Γεωργίου και άλλων ν. Επάρχου Λεμεσού
(2000)1 ΑΑΔ 79 - δεν υποδηλώνει αφ΄ εαυτού ότι δεν μπορεί να παραμερισθεί εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις της Δ.33, θ.5 η οποία έχει ως ακολούθως:- «5. Οποιαδήποτε απόφαση που πάρθηκε όταν ένας διάδικος δεν εμφανίσθηκε μπορεί, ανάλογα με την υπόθεση, να παραμερισθεί από το Δικαστήριο με τέτοιους όρους που θα κριθούν κατάλληλοι, κατόπιν αίτησης που θα γίνει εντός 15 ημερών μετά την ακρόαση», Όπως προκύπτει από τις πρόνοιες της πιο πάνω διάταξης ο παραμερισμός απόφασης που πάρθηκε ερήμην ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η άσκηση της οποίας έχει αναλυθεί με σαφήνεια σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. ενδεικτικά Γεωργίου και άλλων ν. Επάρχου Λεμεσού
(2000)1 ΑΑΔ 79, Imbrahim v. Pillar Enterprises Ltd
(2000)1 AAΔ 1243, Kourbatova v. V.G. Roussos Leisure Industries Ltd
(2001)1 AAΔ 345, «Βοθροτέξ» Λτδ ν. Φαντάκη
(2001)1 ΑΑΔ 339, Kean Soft Drinks Ltd v. Safm Lines N.V. κ.α.
(2001)AAΔ.1784, Kings Head Development Co. Ltd v. Χριστοδούλου κ.α.
(2001)1 ΑΑΔ 533, Πατούρης ν. Ηellenic Bank Ltd
(2001)1 ΑΑΔ 2118, Παπανικολάου ν. Κότσαπα
(2004)1 ΑΑΔ 1800). Συνοπτικά, οι προϋποθέσεις για επιτυχία της αίτησης είναι δύο. Αφ΄ ενός μεν θα πρέπει ο αιτητής να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση στην αγωγή και, αφ΄ ετέρου, να προβάλει σοβαρή και εύλογη αιτιολόγηση για την απουσία του κατά την ημέρα της δίκης. Σε σχέση δε με τη δεύτερη προϋπόθεση παραθέτω αυτούσιο το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Παπανικολάου (ανωτέρω):- «Όπως έχει επανειλημμένα τονισθεί, πρέπει να διασφαλίζονται από τη μια το δικαίωμα ακρόασης του διάδικου και από την άλλη η ανάγκη ταχείας διεκπεραίωσης των δικαστικών υποθέσεων. Η άνευ φειδούς επανάνοιξη υπόθεσης δημιουργεί αβεβαιότητα στην τελεσιδικία και γι΄ αυτό, αν η συμπεριφορά διαδίκου είναι τέτοια που πλήττει τα θεμέλια της απονομής της δικαιοσύνης και καταδεικνύει καταφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας, το Δικαστήριο μπορεί να αρνηθεί το αίτημα του διαδίκου. (Δέστε σχετικά Άννα Νικολάου Χαραλάμπους ν. Κ & T. Andreou Ltd κ.α. Π.Ε. 11120, ημερ. 13.9.02 και Phylactou v. Michael
(1982)1 C.L.R.204).» Σ΄ ότι αφορά την πρώτη προϋπόθεση η οποία σχετίζεται με την κατάδειξη εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης παρατηρώ τα ακόλουθα:- Οι αιτητές ναι μεν δεν επικαλούνται στη βασική ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση στοιχεία που να καταδεικνύουν εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση, αλλά υιοθετούν και επαναλαμβάνουν το περιεχόμενο των εκθέσεων υπεράσπισης και ανταπαίτησης που υπάρχουν στους αντίστοιχους φακέλους των δύο αγωγών. Η εν λόγω μνεία, κατά την άποψή μου, είναι αρκετή (βλ. Χρυσάνθου κ.α. ν. Μariala Constructions Ltd
(1996)1 AAΔ 1129) και, επομένως, το κατά πόσο ικανοποιείται η εν λόγω προϋπόθεση θα κριθεί στη βάση των εν λόγω εκθέσεων. Τις έχω εξετάσει και, χωρίς να υπεισέρχομαι στην ουσία των προβαλλόμενων υπερασπίσεων (βλ. Λεωνίδου ν. Κανναουρίδη
(1999)1 ΑΑΔ 528), κρίνω ότι στη βάση του περιεχομένου τους ικανοποιείται η υπό αναφορά προϋπόθεση. Σχετικά, θα ΄ταν αρκετό να σημειωθεί ότι η αξίωση της καθ΄ ης - και για τις δύο αγωγές - είναι για υπόλοιπο τρεχούμενου λογαριασμού, ο οποίος ανοίχθηκε στο όνομα της εναγόμενης 1 υπό την εγγύηση των εναγομένων 2 και 3. Οι αιτητές δεν αρνούνται την ύπαρξη του λογαριασμού. Διατείνονται, όμως, ότι η καθ΄ ης - μεταξύ άλλων - προέβηκε σε παράνομες χρεώσεις, οι δε υποθήκες και εγγυήσεις έγιναν για κάλυψη υποχρεώσεων της εναγόμενης 1, άλλων απ΄ ότι ισχυρίζεται η καθ΄ ης στις δύο αγωγές. Περαιτέρω, πέραν από την αμέλεια που επιρρίπτουν στην καθ΄ ης και τις συναφείς ζημιές που ανταξιούν, προβάλλουν ότι οι εγγυήσεις των εναγομένων 2 και 3 είναι άκυρες για σειρά λόγων που η παράθεση τους δεν θα εξυπηρετούσε κάποιο χρήσιμο σκοπό. Επομένως, κατά την άποψή μου, υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση ή συζητήσιμο σημείο και προχωρώ στην εξέταση κατά πόσο ικανοποιείται ή όχι η δεύτερη προϋπόθεση. Οι δύο αγωγές, όπως έχει σημειωθεί, εκκρεμούσαν ενώπιον του Δικαστηρίου για έξι περίπου χρόνια, στοιχείο που θα έπρεπε να ληφθεί πολύ σοβαρά υπόψη από τους δικηγόρους των αιτητών, αλλά και από τους ίδιους τους αιτητές. Ενόψει μάλιστα και του γεγονότος ότι το Δικαστήριο ικανοποίησε επανειλημμένως αιτήματά τους για αναβολή της ακρόασης, όπως τα τρία τελευταία ημερ. 20.12.06, 8.3.07 και 14.5.07 των νυν δικηγόρων τους. Φαίνεται, όμως, ότι θεώρησαν δεδομένο ότι ενόψει του ότι ο δικηγόρος τους θα ΄ταν απασχολημένος ενώπιον άλλου Δικαστηρίου η υπόθεση τους θα αναβαλλόταν και πάλι. Το ότι, όμως, ο δικηγόρος τους είχε άλλες υποχρεώσεις την ημέρα της δίκης δεν θα μπορούσε σε καμιά περίπτωση να θεωρηθεί επαρκής λόγος για αναβολή. Παραπέμπω σχετικά στο τι λέχθηκε στις υποθέσεις Στυλιανού ν. Σκύρα Λίμα Λτδ
(2003)1 ΑΑΔ 1234 και Παπανικολάου (ανωτέρω). Επομένως, «η πληροφόρηση» των δικηγόρων της καθ΄ ης η αίτηση από τους δικηγόρους των αιτητών ότι θα ζητούσαν αναβολή στις 4.2.08 είναι εντελώς ανεπαρκής λόγος για να δικαιολογήσει την παράλειψη εμφάνισης τόσο των αιτητών όσο και των δικηγόρων τους την ημέρα εκείνη. Οι αιτητές δεν περιορίσθηκαν μόνο στην πιο πάνω επιστολή για δικαιολόγηση της αναφερθείσας παράλειψής τους. Επικαλέσθηκαν, ουσιαστικά, ότι ο δικηγόρος τους, εν πάση περιπτώσει, μερίμνησε ώστε να εκπροσωπηθούν από άλλο δικηγόρο, ο οποίος μάλιστα ετοιμάσθηκε κατάλληλα εκείνη την ημέρα για ακρόαση. Παρόλ΄ αυτά, δεν εμφανίστηκαν λόγω του αιφνίδιου προβλήματος υγείας που παρουσιάσθηκε την τελευταία στιγμή στο Σιδέρη και στον αντικαταστάτη δικηγόρο. Εξέτασα με προσοχή τα όσα σχετικά τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Κατέληξα, χωρίς να αποκλείω ατυχείς συμπτώσεις, ότι πρόκειται για δικαιολογίες που στερούνται κάθε πειστικότητας. Ο πραγματικός λόγος της παράλειψης τους να εμφανισθούν ενώπιον του Δικαστηρίου την ημέρα της δίκης αποκαλύπτεται τόσο από το ιστορικό των επανειλημμένων αναβολών που ζήτησαν όσο και από το περιεχόμενο της επιστολής των δικηγόρων τους ημερ. 1.2.08, με την οποία «πληροφορούσαν» την άλλη πλευρά ότι θα ζητούσαν αναβολή, λόγω του ότι ο κ. Δράκος θα ήταν απασχολημένος σε συνεχιζόμενη ακρόαση στη Λάρνακα και για κανένα άλλο λόγο. Το κατά πόσο το Δικαστήριο θα ικανοποιούσε τέτοιο αίτημα φαίνεται να μην τους προβλημάτισε, στοιχείο που συνιστά καταφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας και ταυτόχρονα προδιαγράφει και την τύχη της αίτησης. Για όλα τα πιο πάνω καταλήγω ότι, υπό τα περιστατικά της υπόθεσης η διαγωγή που επέδειξαν οι αιτητές συνιστά καταφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας και δεν μπορούν να παραπονούνται ότι στερήθηκαν του δικαιώματος ακρόασης. Έπεται ότι η πλάστιγγα γέρνει υπέρ του δικαιώματος της καθ΄ ης για διεκπεραίωση, επιτέλους, των δυο αγωγών της που εκκρεμούν ενώπιον του Δικαστηρίου για έξι περίπου χρόνια. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, εναντίον των αιτητών. (Υπ.) Μ. Χριστοδούλου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /κβπ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο