Αλέκου Παπακυριακού ν. ALPHA ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής 7723/02, 10.7.07

Αλέκου Παπακυριακού ν. ALPHA ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής 7723/02, 10.7.07 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2007:A62 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Γιαπανά, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 7723/02 Μεταξύ Αλέκου Παπακυριακού ενάγοντα και ALPHA ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΛΤΔ εναγομένων ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 10.7.07 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον ενάγοντα: κ. Φασουλιώτης Για την εναγόμενη: κα Παρπόττα Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο ενάγων απαιτεί από τους εναγόμενους το ποσό των Λ.Κ.30,000.- Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης προσεγγίστηκε από αντιπρόσωπο της εταιρείας Metropolitan και συμφώνησε να συνάψει ασφαλιστήριο συμβόλαιο με την εναγόμενη εταιρεία το οποίο θα επενδύετο για την αγορά μετοχικών μονάδων στο λογαριασμό ΑΛΦΑ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΟΠΤΙΜΑ. Στα πλαίσια αυτά κατέβαλε την 18.2.00 το συνολικό ποσό των Λ.Κ.60,000.- εκ των οποίων οι εναγόμενοι κατέθεσαν μόνο τις Λ.Κ.30,000.- και έκτοτε κατακρατούν αδικαιολόγητα ποσό Λ.Κ.30,000.- Οι εναγόμενοι στην υπεράσπιση τους παραδέχονται ότι ο ενάγων μέσω του ασφαλιστικού τους αντιπροσώπου υπέβαλε πρόταση για ασφάλεια ζωής τύπου ΑΛΦΑ ΚΕΦΑΛΑΙΟ με ασφαλισμένο ποσό Λ.Κ.30,000.- και με ολικό ασφάλιστρο Λ.Κ.30,000.- Αρνούνται ότι ο ενάγων κατέβαλε Λ.Κ.60,000.- και είναι η θέση τους ότι κατέβαλε μόνο Λ.Κ.30,000.- που ήταν το συνολικό ασφάλιστρο για την πιο πάνω ασφάλεια. Το ποσό αυτό κατατέθηκε στις 18.2.00 σε τραπεζικό λογαριασμό και εκδόθηκε αυθημερόν απόδειξη. Ο ενάγων ήταν και ο μόνος μάρτυρας για την υπόθεση του. Κατέθεσε ότι έδωσε στον αντιπρόσωπο των εναγόντων στην Λάρνακα Γιαννάκη ΄Ερωτα το ποσό των Λ.Κ.30,000.- σε επιταγή καθώς και Λ.Κ.30,000.- σε μετρητά και εκδόθηκαν δύο αποδείξεις. (τεκμ. 1 και 2). Μια απόδειξη για την επιταγή και μια για τα μετρητά. Τα μετρητά τα είχε μέσα σε σακούλι και τα έδωσε του ΄Ερωτα ενώ την επιταγή την κατέθεσε στην Τράπεζα. Αργότερα του στάληκαν κάποια συμβόλαια μόνο για Λ.Κ.30,000.-. Πήγε στους εναγόμενους και του είπαν ότι δεν πήραν τις άλλες Λ.Κ.30,000.-. Τα μετρητά τα είχε μέσα στο αυτοκίνητο και την ημέρα που κατέθεσε την επιταγή κάποιος χωριανός του, του είπε ότι πέθανε ο γαμπρός του και έτρεξε να πάει στο παιδί του. Είπε του ΄Ερωτα για να μην έχει μαζί του το ποσό των Λ.Κ.30,000.- να του τα δώσει για να τα ασφαλίσει και να του δώσει απόδειξη. Αργότερα τον ειδοποίησε ο ΄Ερωτας και πήγε στα γραφεία των εναγομένων στη Λάρνακα και του έδωσε τα συμβόλαια. Όταν τα πήρε τον ρώτησε τι γίνεται με τα υπόλοιπα χρήματα και του απάντησε ότι είναι ασφαλισμένα και τα κατάθεσε στους εναγομένους να τα ασφαλίσουν. Πήγε στους εναγόμενους και του είπαν ότι ο ΄Ερωτας δεν τους έδωσε άλλες Λ.Κ.30,000.- Ζήτησε από τον ΄Ερωτα τα χρήματα πίσω και αυτός του είπε ότι τα έδωσε στην ασφάλεια και να τα αφήσει εκεί και σε 2 χρόνια θα δικαιούται να τα πάρει πίσω μαζί με τα κέρδη. Πριν πάει να ζητήσει τα χρήματα από την ασφάλεια τηλεφώνησε του ΄Ερωτα που του είπε ότι τον είχαν διώξει από την εταιρεία. Πήγε σε δικηγόρο και στην αστυνομία η οποία του είπε να βάλει ένα καλό δικηγόρο για να τους πάρει δικαστήριο. Ξεκαθάρισε του ΄Ερωτα ότι δεν ήθελε μετοχές και χρηματιστήρια αλλά να επενδυθούν και αυτός του είπε μόνο ένα μικρό ποσό θα επενδυόταν στο χρηματιστήριο, αλλά δεν πήρε πίσω τα λεφτά του. Αντεξεταζόμενος κατέθεσε ότι είχε λογαριασμό στην Ελληνική Τράπεζα και από εκεί πήρε σε επιταγή το ποσό των Λ.Κ.30,000.- και το κατέθεσε στην τράπεζα. Τις υπόλοιπες Λ.Κ.30,000.- τις είχε σε μετρητά γιατί ασχολείται με ζωοεμπόριο και πληρώνει σε μετρητά και πάντα κρατούσε μεγάλα ποσά. Τα μετρητά τα είχε για άλλο σκοπό αλλά επειδή την ημέρα εκείνη έγινε το συμβάν με το γαμπρό του τα έδωσε στον ΄Ερωτα. ΄Εκαμε ο ίδιος την κατάθεση στην τράπεζα και πήρε την απόδειξη. Τα μετρητά τα έβγαλε από το σακούλι, πήγε παραπέρα και τα έδωσε του ΄Ερωτα. Όταν ο άνθρωπος του είπε το μαντάτο με το γαμπρό του ο ΄Ερωτας του είπε να του δώσει τα χρήματα να τα επενδύσουν και έτσι αντί να τα κρατεί και να τρέχει στη Λευκωσία, του τα έδωσε και πήρε απόδειξη. Σε ερώτηση ότι κατά κάποιο τρόπο τα έδωσε του ΄Ερωτα για να του τα φυλάξει απάντησε ότι πήρε απόδειξη. Ο ΄Ερωτας του είπε πού θα κρατείς τα λεφτά, του έδωσε απόδειξη και του παρέδωσε τα χρήματα για να τα επενδύσουν και αυτά. Βασικά ο ίδιος είπε του ΄Ερωτα να του τα δώσει τα χρήματα και να του δώσει απόδειξη και όταν αργότερα τον ρώτησε, του είπε ότι τα επένδυσε και εκείνα. Την απόδειξη τεκμ. 1 την έβγαλε ο ΄Ερωτας μόλις του έδωσε τα μετρητά. Του υπεβλήθη ότι εκ λάθους σημειώθηκε στην απόδειξη μετρητά και επέμεινε ότι έδωσε δύο ποσά των Λ.Κ.30,000 το ένα με επιταγή και το άλλο με μετρητά. Τη μια απόδειξη την πήρε από την τράπεζα και την άλλη την έκδωσε ο ΄Ερωτας. Του υπεβλήθη ότι ήταν λάθος που γράφτηκε στην απόδειξη μετρητά και ότι η απόδειξη αυτή αφορούσε τις Λ.Κ.30,000 που κατέθεσε στην τράπεζα για να εκδοθεί το συμβόλαιο και ηταν η θέση του ότι ο ΄Ερωτας του είπε ότι κατέθεσε και το δεύτερο ποσό για τον ίδιο σκοπό και επέμεινε ότι έδωσε Λ.Κ.60,000.- Πέρασαν έκτοτε 2-3 μήνες και όταν ρώτησε τον ΄Ερωτα τι έγινε του είπε ότι τα επένδυσε. Του ζήτησε τα έγγραφα και του είπε ότι θα έλθουν και εκείνα. Μετά από 5-6 μήνες τον ρώτησε ξανά και του είπε ότι τον έδιωξαν από την ασφάλεια και ότι τα χρήματα του είναι ασφαλισμένα και να μην έχει έγνοια. Μετά πήγε σε δικηγόρους και στην αστυνομία. Πήγε και προσωπικά στα γραφεία των εναγόντων και του είπαν αν πάρει πίσω τα λεφτά του θα χάσει τα μισά. Μίλησε και με κάποια διευθύντρια και της είπε για τα λεφτά και του είπε ότι δεν πήραν χρήματα και να πάει να βρει τον ΄Ερωτα. Αρνήθη ότι δεν έδωσε Λ.Κ.30,000 σε μετρητά και αρνήθη ότι ο ΄Ερωτας αντί να του βγάλει μια απόδειξη ότι πλήρωσε με την επιταγή έκαμε λάθος και έγραψε μετρητά. Η Σκεύη Χριστοδούλου, υποδιευθυντής στο τμήμα τεχνικών υπηρεσιών ζωής ήταν η πρώτη μάρτυρας υπεράσπισης. Τα καθήκοντα της σχετίζονται επί των προτάσεων των προτεινόμενων πελατών και γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης. Η πρόταση του ενάγοντα πέρασε από το τμήμα της για αξιολόγηση και έγκριση του συμβολαίου και παρέλαβε και τις επιστολές των δικηγόρων. Το Τεκμ. 8 είναι μια πρόταση για το σχέδιο ΄Αλφα Κεφαλαίου για το ποσό των Λ.Κ.30,000 και πληρώθηκε με την απόδειξη 47560 την 18.2.

1. Η πρόταση υπογράφεται από τον ασφαλιστή και τον ενάγοντα. Το ασφάλιστρο πληρώνεται εφ' άπαξ και δεν έχει εγγυημένες αξίες. Μετά που παρέλαβαν την πρόταση αξιολογήθηκε και εκδόθηκε το συμβόλαιο και αποστάληκε στον ασφαλιστή για να το παραδώσει. (τεκμ. 5). Τον Γιαννάκη ΄Ερωτα που υπογράφει την πρόταση τον γνωρίζει και ήταν ασφαλιστικός αντιπρόσωπος της ΄Αλφα Ασφαλιστικής και ενεργούσε ως αντιπρόσωπος της. Τα καθήκοντα του ήταν να βλέπει υποψήφιους πελάτες και να εξηγά όλη την γκάμα των προϊόντων, να συμπληρώνει προτάσεις, να εισπράττει ασφάλιστρα και να εκδίδει αποδείξεις. Τα καθήκοντα του ξεκινούν από την συνάντηση με τον πελάτη και τελειώνει με την υπογραφή της πρότασης και την έκδοση απόδειξης. ΄Εδωσε παραίτηση από την εταιρεία το Μάιο του
2. Παρόλο που προσπάθησε να επικοινωνήσει μαζί του δεν τον βρήκε και έμαθε ότι βρίσκεται στην Αγγλία. Όταν πήρε τις επιστολές των δικηγόρων επικοινώνησε μαζί του και τον ρώτησε κατά πόσο παρέδωσε το ασφαλιστικό συμβόλαιο στον ενάγοντα. Τη βεβαίωσε ότι το παρέδωσε και μετά από τηλεφωνική επικοινωνία του ενάγοντα με τον ΄Ερωτα, ο ενάγων του ζητούσε να του παραδώσει το συμβόλαιο που δεν του είχε παραδοθεί. Ο ΄Ερωτας του υπενθύμισε ορισμένα γεγονότα από την παράδοση του συμβολαίου και ο ενάγων θυμήθηκε. Του είπε ακόμα ότι ο ενάγων θα προσπαθούσε να βρει το συμβόλαιο και όντως το Δεκέμβριο του 2000 ο ενάγων επικοινώνησε με τον ΄Ερωτα και του είπε ότι το βρήκε. Μόλις παρέλαβε την αγωγή μίλησε αμέσως με το λογιστήριο γιατί στην αγωγή ο ενάγων ανέφερε ότι κατέβαλε Λ.Κ.60,000.- Το λογιστήριο της επιβεβαίωσε ότι για το συγκεκριμένο πελάτη εισέπραξαν μόνο Λ.Κ. 30,000 και έκδωσαν μόνο ένα συμβόλαιο. Μετά επικοινώνησε με τη γραμματέα του καταστήματος στη Λάρνακα η οποία της επιβεβαίωσε ότι στις 18.2.00 ο ΄Ερωτας της είχε παραδώσει την πρόταση ασφάλισης, το έντυπο κατάθεσης και το αντίγραφο της απόδειξης που είχε εκδώσει. Σε ερώτηση της γιατί η απόδειξη ανέγραφε ότι η πληρωμή έγινε σε μετρητά, η υπάλληλος της ανέφερε ότι η κατάθεση που είχε γίνει ήταν με Bankers draft που θεωρείται as good as cash. Ακολούθως ανέθεσε την υπόθεση στο δικηγόρο τους. Στη συνέχεια είχε προσωπική επαφή με τον ενάγοντα, ήθελε ο ίδιος να της πει προσωπικά τα δεδομένα της υπόθεσης, και παρόλο που δεν ήταν συνήθης πρακτική να βλέπουν πελάτες που δίνουν υποθέσεις σε δικηγόρους δέκτηκε και τον είδε. Η συνάντηση έγινε το Φεβρουάριο του
3. Ο ενάγων πήγε με τον αδελφό του και της είπε ότι την 18.2.00 πήγε στην Ελληνική Τράπεζα που έκδωσε δική της επιταγή στο όνομα του για το ποσό των Λ.Κ.30.000.- την οποία κατέθεσε σε κατάστημα της Τράπεζας ΄Αλφα στη Λάρνακα σε λογαριασμό της ΄Αλφα Ασφαλιστικής, αφού προηγουμένως συμπληρώθηκε η πρόταση ασφάλισης. Μετά εκδόθηκε και η απόδειξη για τις Λ.Κ.30,
4. Βγαίνοντας από την τράπεζα με τον ΄Ερωτα ο ενάγων ενημερώθηκε για το θάνατο του γαμπρού του και τότε ζήτησε από τον ΄Ερωτα να του δώσει Λ.Κ.30,000 να τις φυλάξει. Σε ερώτηση της γιατί κρατούσε τόσα λεφτά, η απάντηση του ήταν ότι ήταν συνηθισμένος να έχει τέτοια μεγάλα ποσά γιατί είναι ζωοέμπορος και κάνει καθημερινά αγοραπωλησίες ζώων. Σε ερώτηση της γιατί στο άκουσμα μιας τόσο θλιβερής είδησης να θέλει να δώσει τα λεφτά που κρατούσε να τα φυλάξει το ΄Ερωτας αντί να τρέξει στην κόρη και τους οικείους του, δεν πήρε καμιά απάντηση και ο ενάγων άρχισε να κλαίει. Μετά του ανάφερε ότι ένας από τους όρους του συμβολαίου αναφέρει ότι έχει διορία 15 ημερών για να μελετήσει το ασφαλιστήριο και αν δεν συνάδει με την πρόταση του να το επιστρέψει πίσω τα χρήματα που πλήρωσε. Η απάντηση του ήταν πως ήταν πολύ απασχολημένος και μετά του είπε τη θέση της εταιρείας, ότι στα αρχεία τους υπήρχε μόνο το ποσό των Λ.Κ.30,000 που έδωσε και έκδωσαν μόνο ένα συμβόλαιο. Του εξήγησε ότι το έντυπο κατάθεσης και η απόδειξη που ο ίδιος θεωρούσε ξεχωριστά έντυπα ήταν στην ουσία ένα έντυπο, αφού η κατάθεση έγινε με τραπεζική επιταγή. Τη θέση του ενάγοντα ότι έδωσε Λ.Κ.60,000 την άκουσε για πρώτη φορά με την αγωγή. Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με τον ΄Ερωτα του διαβίβασε αυτά που της είπε ο ενάγων για τις Λ.Κ.30,000.-, ότι του έδωσε το ποσό αυτό να το φυλάξει και αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι έλαβε αυτό το ποσό. Διερεύνησαν κατά πόσο έγινε άλλη πρόταση από τον ενάγοντα αλλά δεν βρήκαν. Στα αρχεία τους υπήρχε μόνο ένα συμβόλαιο που εκδόθηκε και παραδόθηκε στον ενάγοντα. Δεν είχαν κανένα άλλο παράπονο για τον ΄Ερωτα. Στα πλαίσια των καθηκόντων του ο ΄Ερωτας είσπραττε ασφάλιστρο μόνο αν γινόταν πρόταση για ασφάλιση ή αν υπήρχε εκδομένο συμβόλαιο. Αν οποιοσδήποτε ασφαλιστής εισπράττει λεφτά χωρίς να υπάρχει η πιο πάνω προϋπόθεση, τότε τα εισπράττει υπό την προσωπική του ιδιότητα. Αντεξεταζόμενη ανάφερε ότι για την περίπτωση του ενάγοντα άκουσε για πρώτη φορά όταν παρέλαβαν την επιστολή του δικηγόρου του. Διερεύνησαν το θέμα και του απάντησαν. Επειδή μιλούσε για Λ.Κ. 30,000 έκαμε διερεύνηση, βρήκε το φάιλ και αν υπήρχε συμβόλαιο και του απάντησαν που επενδύθηκαν τα χρήματα. Ενημέρωσε και το Γενικό Διευθυντή και έγραψε την απαντητική επιστολή που την υπέγραψε ο διευθυντής. Σε σχέση με την επιστολή τεκμ. 3 έκαμε διερεύνηση βρήκαν την απόδειξη ότι όντως η πληρωμή ήταν σε μετρητά γιατί έγινε με τραπεζική επιταγή που είναι μετρητά. Οι ασφαλιστές δεν είχαν δικαίωμα να εισπράξουν σε μετρητά πέραν των Λ.Κ. 5,000 λόγω του Νόμου για το ξέπλυμα βρώμικου χρήματος. Στο φάιλ βρήκε την απόδειξη τεκμ. 1 και το συμβόλαιο. ΄Εκαμε επίσης διερεύνηση με την τράπεζα και βρήκε το αντίγραφο της κατάθεσης που το επιβεβαίωνε. Η κατάθεση ήταν στο λογιστήριο. Δεν της έκαμε αίσθηση ότι η επιστολή του δικηγόρου μιλούσε για μετρητά Λ.Κ.30,000 γιατί οι ασφαλιστές είχαν οδηγίες να μην εισπράττουν πάνω από Λ.Κ.5,000 γι' αυτό και έκαμε διερεύνηση με την τράπεζα για την επιταγή που ήταν as good as cash. Σε υποβολή ότι το φυσιολογικό ήταν να καλέσει τον ΄Ερωτα για ανάκριση απάντησε ότι ξέρει να κάνει τη δουλειά της και έκαμε αυτό που έπρεπε. ΄Ηταν εντελώς απίθανο ο ασφαλιστής να είσπραξε Λ.Κ.30,000 αφού είχε τις οδηγίες και σε όλους γίνεται κάθε 48 ώρες έλεγχος στα μπλοκ αποδείξεων αν παραδόθηκαν τα χρήματα και αν υπάρχει ανάλογη πρόταση με το ανάλογο ασφάλιστρο ή εκδομένο το συμβόλαιο. Η δεύτερη επιστολή ζητούσε επιστροφή των Λ.Κ.30,000 και επειδή είχε επικοινωνήσει με τον ΄Ερωτα που της ανέφερε ότι παρέδωσε το συμβόλαιο στον ασφαλισμένο μετά από συνομιλία που είχε μαζί του και τελικά σε ένα μήνα ο ασφαλισμένος τηλεφώνησε του ΄Ερωτα και του είπε ότι βρήκε το συμβόλαιο. Σε ερώτηση αν έθεσε το ζήτημα των Λ.Κ.30,000 στον ΄Ερωτα απάντησε αρνητικά γιατί δεν ετίθετο θέμα λόγω των οδηγιών που είχαν. ΄Οταν πήραν την αγωγή μίλησε ξανά με το λογιστήριο και την τράπεζα γιατί ήταν η πρώτη φορά που τίθετο ισχυρισμός για Λ.Κ.60,000 γιατί οι επιστολές μιλούσαν για Λ.Κ.30,000- Μίλησε με την τράπεζα αν είχαν ακόμα μια κατάθεση που μπορεί να μην είχαν στα βιβλία τους και μετά από έρευνα στο λογιστήριο, της είπαν ότι παρέλαβαν μόνο Λ.Κ.30,000.- Για να υπάρχουν άλλες Λ.Κ.30,000 έπρεπε να υπάρχει συμπληρωμένη πρόταση ή συμβόλαιο. Με το γραφείο στη Λάρνακα μίλησε μετά που πήραν την αγωγή και ρώτησε αν θεώρησαν την επιταγή μετρητά γιατί η κατάθεση της τράπεζας επισυνάφθηκε με την απόδειξη. Η συνομιλία αυτή με την υπάλληλο στη Λάρνακα ήταν και ένας τρόπος ελέγχου της και αν εκτελεί καλά τα καθήκοντα της. Η υπάλληλος της είπε ότι ενσωματώθηκε η κατάθεση στην απόδειξη και θεωρήθηκαν μετρητά. Σε ερώτηση ότι στην κυρίως εξέταση κατέθεσε ότι είναι η υπάλληλος που της είπε ότι θεωρήθηκε ως μετρητά απάντησε ότι γνώριζε και η ίδια ότι η πληρωμή έγινε με τραπεζική επιταγή και ρώτησε την υπάλληλο για να το επιβεβαιώσει ότι όντως γνώριζε και αυτή ότι έγινε με επιταγή της τράπεζας και πήρε τη σωστή απάντηση, δηλαδή την πραγματικότητα. Σε ερώτηση απάντησε ότι ορθά έπραξε ο ΄Ερωτας με την απόδειξη που σημείωσε μετρητά. Διερωτήθηκε πως είναι δυνατό ο ΄Ερωτας να εκδίδει απόδειξη για Λ.Κ.30,000 τη στιγμή που δεν είχε εισπράξει τέτοιο ποσό. Ο ενάγων στη συνάντηση που είχαν, της είπε ότι στο άκουσμα του θανάτου του γαμπρού του έδωσε τα χρήματα στον ΄Ερωτα να του τα φυλάξει και ήταν αδύνατον να εκδώσει απόδειξη χωρίς να εισπράξει. Σε υποβολή ότι ακριβώς γι' αυτό έκδωσε την απόδειξη αρνήθη ότι έτσι έγινε. Στη συνάντηση που είχε με τον ενάγοντα έγινε διάλογος και της δημιουργήθηκαν απορίες και τον ρώτησε. Αρνήθη ότι ο λόγος που ζήτησε να τη δει ο ενάγων ήταν για να του αποδεσμεύσουν το ποσό του συμβολαίου, αλλά για να της πει ότι έδωσε του ΄Ερωτα έξω από την τράπεζα Λ.Κ.30,000 να του τα φυλάξει. Αρνήθη ότι είπε του ενάγοντα ότι για να ικανοποιηθεί το αίτημα του έπρεπε να δηλώσει ότι ικανοποιείται και η αγωγή. Ο ενάγων ανέφερε ότι πλήρωσε δύο φορές τις Λ.Κ.30,000.- αλλά η ασφάλεια παρέλαβε μόνο Λ.Κ.30,000.- που υπήρχε η πρόταση και το συμβόλαιο. Δεν πληροφορούν τους πελάτες για τη Νομοθεσία και ότι ο ασφαλιστής δεν δικαιούται να εισπράξει πέραν των Λ.Κ.5,
5. Στη παρούσα περίπτωση ο ασφαλισμένος από τη στιγμή που κατέθεσε τις Λ.Κ.30,000 και είχε συμπληρώσει την πρόταση γνώριζε τη διαδικασία και τι έπρεπε να κάμει έξω από την τράπεζα. Σε ερώτηση αν όντως ο σκοπός της συνάντησης της με τον ενάγοντα ήταν να ζητήσει ο ενάγων τις Λ.Κ.30,000, τότε γιατί του είπε για την προθεσμία των 15 ημερών ακύρωσης του έγγραφου, απάντησε ότι όφειλε να είχε διαβάσει τους όρους του συμβολαίου και τότε να το ακυρώσει. Αρνήθη σε σχετική υποβολή ότι ο λόγος που είπε του ενάγοντα τα περί ακύρωσης του συμβολαίου ήταν γιατί αυτός ήταν ο λόγος της συνάντησης τους και ότι οι Λ.Κ.30,000 έγιναν Λ.Κ.16,000 και όχι για να μιλήσουν για τα επίδικα θέματα. Ήταν η θέση της ότι ο ενάγων μιλούσε συνέχεια για τις Λ.Κ.30,000 που έδωσε του ΄Ερωτα να τις φυλάξει και του έθεσε τη θέση της εταιρείας ότι εισέπραξαν μόνο Λ.Κ.30,
6. Αρνήθη τέλος ότι η μαρτυρία της είναι για να βοηθήσει την εναγόμενη εταιρεία και τα πράγματα μιλούν από μόνα τους, ότι η εναγομένη μόνο ένα συμβόλαιο έχει για Λ.Κ.30,
7. Επανεξεταζόμενη ανέφερε ότι ποτέ δεν προέκυψε κάτι μεμπτόν για τον ΄Ερωτα και στο δικαστήριο άκουσε για πρώτη ότι ο ενάγων πήγε στο γραφείο της για να αποδεσμεύσει το συμβόλαιο του. Για την αξία εξαγοράς του συμβολαίου δεν υπήρχε πρόβλημα αλλά δεν μίλησαν με τον ενάγοντα για τέτοιο θέμα. Η Μαρία Ανδρέου που εργάζεται στο οικονομικό τμήμα των εναγομένων κατέθεσε κατάσταση λογαριασμού της τράπεζας. Την 18.2.00 κατατέθηκε επιταγή για το ποσό των Λ.Κ.30,000.- και ως προέκυψε αντεξεταζόμενη η επιταγή ξεκαθάρισε την 20.2.
8. Τέλος η Αλεξία Γεωργίου (Μ.Υ.3) που εργαζόταν τον επίδικο χρόνο στο υποκατάστημα των εναγομένων στη Λάρνακα ανέφερε ότι μεταξύ άλλων προβαίνει σε ελέγχο των μπλοκ αποδείξεων των διαμεσολαβητών. ΄Εκαμνε επίσης τις καταθέσεις από τις εισπράξεις ασφαλίστρων. Καταθέσεις όμως έκαναν και οι διαμεσολαβητές γιατί κρατούσαν μπλοκ αποδείξεων. Το τεκμ. 2 η απόδειξη της τράπεζας, αποτελεί την κατάθεση του ποσού που έδωσε ο πελάτης στο διαμεσολαβητή και το τεκμ. 8 είναι η πρόταση του πελάτη. Αφού έλεγξε την πρόταση με την κατάθεση και την απόδειξη τα σφράγισε ότι είναι σωστά και τα έστειλε στα Κεντρικά γραφεία. Πρόσεξε τη διαφορά που υπήρχε στην απόδειξη που ήταν σημειωμένο μετρητά, που δεν ήταν και το ορθότερο, αλλά αφού ρώτησε τον ΄Ερωτα γιατί σημείωσε μετρητά στην απόδειξη, της είπε ότι ήταν τραπεζική επιταγή που είναι το ίδιο όπως τα μετρητά που το θεώρησε ορθό, γιατί είχαν εντολές να μην εισπράττουν πάνω από Λ.Κ.5,000.- Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι η επιταγή ήταν as good as cash και αυτό το γνώριζε όταν εκπαιδεύτηκε από την εταιρεία για τα bankers draft. Παρόλα αυτά ρώτησε τον ΄Ερωτα για να είναι σίγουρη. Δεν θεώρησε λάθος τη διαφορά απόδειξης και κατάθεσης και δεν είχε λόγο να αμφισβητήσει το διαμεσολαβητή, ούτε και έκαμε έρευνα στην τράπεζα για να βεβαιωθεί και δέκτηκε αυτό που της είπε ο ΄Ερωτας. Στα έγγραφα που απέστειλε στα Κεντρικά γραφεία δεν θεώρησε απαραίτητο να τους γράψει ότι ήταν bankers draft. Για την υπόθεση επικοινώνησε κάποια στιγμή μαζί της η Σκεύη Χριστοδούλου για να της εξηγήσει τι έγινε κατά την παραλαβή της πρότασης και της είπε αυτά που ανάφερε στο Δικαστήριο. Δεν θυμόταν πότε επικοινώνησε μαζί της αλλά πιστεύει ότι αυτό έγινε μετά την έγερση της αγωγής. Η ίδια έφυγε από τους εναγομένους τον Ιούλιο του
9. Η Χριστοδούλου δεν της είπε ότι μίλησε με τον ενάγοντα ή με τον ΄Ερωτα. Όταν έστειλε τα έγγραφα στα κεντρικά γραφεία δεν επικοινώνησαν μαζί της γιατί θεωρήθηκαν, όπως και ή ίδια τα θεώρησε ως ορθά. Της τέθηκε ότι η ίδια ρώτησε τον ΄Ερωτα που της είπε για την τραπεζική επιταγή, και αφού η ίδια δεν το ανέφερε στα κεντρικά πως τότε τα κεντρικά τα έλεγξαν ως ορθά, ήταν η θέση της ότι με την ίδια λογική που τα βρήκε ορθά και η ίδια. Σε νέα ερώτηση ότι η ίδια μίλησε με τον ΄Ερωτα ενώ τα κεντρικά γραφεία δεν μίλησαν με κανένα, ανέφερε ότι ίσως το είδαν λογικό ότι σίγουρα ήταν bankers draft. Οι δικηγόροι στις γραπτές τους αγορεύσεις κάνουν εκτεταμένη αναφορά στη μαρτυρία και επεξηγούν καθώς και αναλύουν τους λόγους για τους οποίους θα πρέπει να γίνει αποδεκτή η αντίστοιχη εκδοχή. Επί μέρους αναφορά θα γίνει πιο κάτω και όπου απαιτείται. Παρακολούθησα με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες όταν έδιναν μαρτυρία στο δικαστήριο. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας έλαβα υπόψη μου όλους τους παράγοντες και παραμέτρους που η νομολογία αναγνωρίζει ότι συνιστούν και καθορίζουν το μέτρο κρίσης και αξιολόγησης ενός μάρτυρα. Η μαρτυρία θα προσεγγιστεί επίσης και σε συνάρτηση με τα διάφορα τεκμήρια που κατατέθηκαν. Ότι ο ενάγων κατέθεσε το ποσό των Λ.Κ.30,000.- με επιταγή όχι μόνο δεν αμφισβητείται, αντίθετα διασυνδέεται ευθέως από τους εναγομένους η κατάθεση του ποσού αυτού με την απόδειξη που εκδόθηκε. Πρόκειται για τα τεκμήρια 1 και
10. Θεωρώ εξ' αρχής σημαντικό αλλά και κομβικό στοιχείο στη δοθείσα μαρτυρία, κυρίως από την πλευρά των εναγομένων τι ακριβώς αναγράφει η απόδειξη της τράπεζας που είναι το τεκμ.
11. Και ο λόγος είναι γιατί δόθηκε αρκετή μαρτυρία με αναφορά στο έγγραφο αυτό, η ακρίβεια της οποίας σε μεγάλο βαθμό μπορεί για τους λόγους που θα εξηγηθούν στην συνέχεια, να ελεγχθεί κατ' αντιπαραβολή με την κατάθεση της επιταγής στην τράπεζα. Και τούτο γιατί ως είναι προφανές από τη μαρτυρία των μαρτύρων υπεράσπισης, θεωρήθηκε ότι η κατάθεση της επιταγής ήταν σε μετρητά. As good as cash ως επανειλημμένα κατέθεταν οι μάρτυρες, αφού επρόκειτο για επιταγή της Ελληνικής Τράπεζας, οπότε σύμφωνα με την Μ.Υ.1 δεν μπορούσε ούτε να σταματήσει η πληρωμή της, ούτε και να επιστραφεί ως απλήρωτη. Και το κρίσιμο ερώτημα είναι αν όντως έτσι είχαν τα πράγματα, οπότε η θέση αυτή να έχει κάποιο βάσιμο έρεισμα προς συζήτηση και προβληματισμό. Γι' αυτόν ακριβώς το λόγο θεωρώ ότι το έγγραφο της κατάθεσης αποτελεί σημαντικό αποδεικτικό στοιχείο στην ακρίβεια της μαρτυρίας. Από μια απλή επιθεώρηση του εγγράφου αυτού το πρώτο συμπέρασμα που εξάγεται είναι ότι πουθενά δεν αναφέρεται ότι πρόκειται για επιταγή της τράπεζας. (bankers draft). To μόνο που υπάρχει επί του τεκμηρίου αυτού, στο σημείο εκεί αναγράφει τράπεζα, είναι καταγραμμένος ο αριθμός
12. Δεν εξηγήθηκε, ούτε υπάρχει μαρτυρία τι σημαίνει αυτός ο αριθμός. Στο πίσω μέρος του τεκμηρίου 2 αναγράφεται External Bank Codes. O αριθμός 07 αντιστοιχεί στην Arab Bank Plc αν ήθελε θεωρηθεί ότι το 07 σχετίζεται με τους πιο πάνω κωδικούς. Όμως ο ενάγων ήταν σαφής και χωρίς καμιά αμφισβήτηση από την υπεράσπιση, αντίθετα ήταν κοινώς αποδεκτό, ότι η επιταγή ήταν της Ελληνικής Τράπεζας, που φέρει άλλο κωδικό, τον
13. Η αναφορά στον κωδικό αυτό γίνεται για σκοπούς ελέγχου ή καλύτερα επιβεβαίωσης ότι τουλάχιστον στο κατατεθέν τεκμήριο δεν υπάρχει αναφορά ότι επρόκειτο για επιταγή της τράπεζας, έστω και αν δεν έγινε καμιά αναφορά από τους μάρτυρες σε αυτόν. Αναγράφεται επίσης στο τεκμήριο το ποσό και ο αριθμός της επιταγής, ο καταθέτης και ο δικαιούχος του λογαριασμού, όπως και η ημερομηνία, όχι όμως ότι επρόκειτο για τραπεζική επιταγή. Η Μ.Υ.3 κατέθεσε ότι ρώτησε τον ΄Ερωτα για τη διαφορά που υπήρχε στην απόδειξη με την κατάθεση της τράπεζας και της είπε ότι επρόκειτο για bankers draft. Παρόλο που ως η ίδια ανέφερε αυτό δεν ήταν το ορθότερο, το δέκτηκε χωρίς μάλιστα να το επιβεβαιώσει από την τράπεζα. Αλλά ούτε και να το αναφέρει στα κεντρικά γραφεία. Το σημείο αυτό της μαρτυρίας κρίνω πως είναι σημαντικό. Ο ΄Ερωτας δεν έδωσε μαρτυρία στο Δικαστήριο για να δώσει τη δική του εκδοχή. Όχι μόνο επ' αυτού, αλλά και επί πλείστων άλλων θεμάτων. Παρεμβάλω εδώ πως η κάθε πλευρά επιρρίπτει την ευθύνη στην άλλη για την μη προσκόμιση του ΄Ερωτα ως μάρτυρα. Ότι υπάρχει επί του θέματος είναι η μαρτυρία του ενάγοντα. Ρωτήθηκε αντεξεταζόμενος αν έδωσε την επιταγή στον ΄Ερωτα για να την κάμει κατάθεση. Απάντησε αρνητικά. Κατέθεσε ότι πήγε ο ίδιος στο ταμείο και ο ΄Ερωτας ήταν δίπλα. ΄Εκαμε την επιταγή, εννοώντας κατάθεση, και του είπε ο ΄Ερωτας ότι έβαλε τα χρήματα στην ασφάλεια. Αυτό είναι και το μόνο σημείο της μαρτυρίας του ενάγοντα για το υπό εξέτασιν ζήτημα. Τίθεται όμως το καίριο ερώτημα αν ο όντως ο ΄Ερωτας γνώριζε ότι η επιταγή που κατατέθηκε ήταν επιταγή της τράπεζας και όχι του ενάγοντα. Ασφαλή συμπεράσματα από τη μαρτυρία του ενάγοντα δεν μπορούν να εξαχθούν. Αντίθετα το θέμα παρέμεινε μετέωρο και σκιώδες. Η ίδια η κατάθεση πουθενά δεν αναφέρει ότι επρόκειτο για bankers draft. Όλη η μαρτυρία των μαρτύρων υπεράσπισης στηριζόταν επί της υπόθεσης ότι ο ΄Ερωτας γνώριζε ότι η κατάθεση των χρημάτων ήταν με τραπεζική επιταγή. Ότι βέβαια όντως έτσι ήταν δεν υπάρχει αμφιβολία. Εκ των υστέρων όμως κρινόμενα τα πράγματα. Το κρίσιμο ερώτημα όμως είναι αν ο ΄Ερωτας το γνώριζε αυτό όταν η επιταγή κατατίθετο στην τράπεζα. Και τέτοια ασφαλής μαρτυρία δεν υπάρχει. Την επιταγή την κατέθεσε ο ενάγων. Επειδή ο ΄Ερωτας με βάση τη μαρτυρία του ενάγοντα ήταν δίπλα, δεν σημαίνει κατ' ανάγκη ότι γνώριζε ότι επρόκειτο και για τραπεζική επιταγή. Σημειώνω ακόμα πως ο ενάγων κατέθεσε ότι πήρε δύο αποδείξεις. Του υπεβλήθη ότι ο ΄Ερωτας δεν του έδωσε δύο αποδείξεις και η απάντηση του ήταν πως τη μια την πήρε από την τράπεζα και την άλλη του την έδωσε ο ΄Ερωτας. Με άλλα λόγια και είναι σαφές από την απάντηση του ενάγοντα ότι θεωρούσε την κατάθεση της τράπεζας (τεκμ. 2) ως τη μια απόδειξη. Και αυτό είναι λογικό δεδομένου ότι η κατάθεση έγινε στο όνομα των εναγομένων. Με άλλα λόγια δεν υπάρχει σαφής και ξεκάθαρη μαρτυρία επί της οποίας θα μπορούσε το δικαστήριο να στηριχθεί με ασφάλεια, ότι δηλαδή ο ΄Ερωτας είδε τι είδους επιταγή ήταν και γνώριζε ότι πραγματικά ήταν επιταγή της τράπεζας. ΄Ετσι η μαρτυρία της Μ.Υ.3 εκ των πραγμάτων πλέον θα πρέπει να τεθεί σε λεπτομερέστερη μικροσκοπική ανάλυση και αξιολόγηση. Αντιπαραβαλλόμενη μάλιστα με τη μαρτυρία της Μ.Υ.1 εν όψει ακριβώς και της απουσίας της μαρτυρίας του ΄Ερωτα. Σημειώνω ακόμα από τη μαρτυρία της πως ενώ στην κυρίως εξέταση κατέθεσε ότι ρώτησε τον ΄Ερωτα γιατί η απόδειξη γράφει μετρητά, αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι γνώριζε και η ίδια ότι η τραπεζική επιταγή είναι as good as cash αλλά ρώτησε και τον ΄Ερωτα για να είναι σίγουρη. Πρόκειται βέβαια περί αντίφασης της μάρτυρος και κενού που δημιουργείται στη μαρτυρία της, αφού αν όπως κατέθεσε είδε ότι η κατάθεση ήταν με επιταγή της τράπεζας και δεν το θεώρησε μάλιστα και το ορθότερο, πως τότε γνώριζε και η ίδια περί τραπεζικής επιταγής αφού ακριβώς η απόδειξη δεν αναγράφει με τι είδους επιταγή έγινε η κατάθεση. Η ουσία της μαρτυρίας της Μ.Υ.3 ήταν πως ο ΄Ερωτας της είπε πως επρόκειτο για τραπεζική επιταγή και αυτό ήταν το δικαιολογητικό στη βάση του οποίου αποδέχτηκε την απόδειξη που ανέγραφε μετρητά, χωρίς μάλιστα να το βεβαιώσει με την τράπεζα και χωρίς καν να το αναφέρει στα έγγραφα που απέστειλε στα κεντρικά γραφεία. Με άλλα λόγια και ήταν ξεκάθαρη επ' αυτού η μάρτυρας, τα κεντρικά γραφεία δεν γνώριζαν ότι επρόκειτο για κατάθεση με επιταγή της τράπεζας. Μόνο αυτή το γνώριζε γιατί της το είπε ο ΄Ερωτας. Ούτε και τα κεντρικά γραφεία που έλεγξαν και αξιολόγησαν μάλιστα όπως κατέθεσε η Μ.Υ.1 τα έγγραφα που τους απέστειλε η Μ.Υ.3 επικοινώνησαν μαζί της για να τη ρωτήσουν οτιδήποτε. Και ο λόγος όπως η ίδια η Μ.Υ.3 το έθεσε, γιατί θα το είδαν λογικό ότι σίγουρα ήταν επιταγή της τράπεζας. Βέβαια, και πάλι ήταν ξεκάθαρο στη μαρτυρία της, τα κεντρικά γραφεία δεν το γνώριζαν αυτό, αφού αφ' ενός η ίδια δεν τους το είπε αλλά και αφ' ετέρου, ούτε και η κατάθεση (τεκμ. 2) μπορούσε να διαφωτίσει επί του θέματος. Η μαρτυρία της Μ.Υ.3 ελέγχεται επί του σημείου αυτού ως παντελώς ανακριβής, αντιφατική και προφανώς εσφαλμένη. Η δε επικοινωνία της με την Μ.Υ.1 έγινε πολύ μεταγενέστερα, πιστεύει ως κατέθεσε μετά την καταχώρηση της αγωγής, οπότε και δεν τίθεται θέμα να έμαθε τα περί επιταγής από την Μ.Υ.1 Αντίθετα ως η μαρτυρία κατέδειξε, η Μ.Υ.1 επικοινώνησε μαζί της για να δώσει εξηγήσεις - η Μ.Υ.3 - τι ακριβώς έγινε κατά την παραλαβή της πρότασης και της είπε αυτά που ανέφερε στο Δικαστήριο. Ότι δηλαδή για ό,τι αφορά την επιταγή ο ΄Ερωτας της είπε ότι ήταν τραπεζική επιταγή και συνεπώς μετρητά. Διαφορετική όμως ήταν η μαρτυρία της Μ.Υ.
14. Θα τα θέσω με τη χρονολογική σειρά που τα κατέθεσε γιατί η μαρτυρία της είναι σημαντική προς ανεύρεση των πραγματικών περιστατικών. Η πρώτη επαφή της με τον ΄Ερωτα έγινε μετά που παρέλαβαν τις επιστολές των δικηγόρων. (τεκμ. 3). Τον ρώτησε κατά πόσο παρέδωσε στον ενάγοντα το συμβόλαιο και τίποτε περισσότερο. Σχετική όση αξία και βαρύτητα μπορεί να έχει είναι η γραπτή δήλωση του Έρωτα (τεκμ.9), αφού δεν έδωσε μαρτυρία, που φέρει ημερομηνία 18.6.
15. Τα υπόλοιπα που λέχθηκαν μεταξύ τους είναι άσχετα και εν πάση περιπτώσει χωρίς κάποια αξία ή βαρύτητα. Επιπλέον τίποτε απο όσα κατ' ισχυρισμόν της είπε ο Έρωτας δεν τέθηκαν στον ενάγοντα ώστε να δώσει τις δικές του εξηγήσεις. Εύκολα μπορούν να θεωρηθούν ως εκ των υστέρων τοποθετήσεις της μάρτυρος και μεταφορά εξ' ακοής μαρτυρίας, τι της είπε ο Έρωτας, χωρίς αξία και βαρύτητα. Όταν παρέλαβαν την αγωγή μίλησε με το λογιστήριο που τη διαβεβαίωσε ότι μόνο Λ.Κ.30,000.- εισέπραξαν από τον πελάτη. Ακολούθως μίλησε με την Μ.Υ.3 που της επιβεβαίωσε ότι ο ΄Ερωτας της παρέδωσε τα σχετικά έγγραφα. Σε σχετική ερώτηση της προς τη Μ.Υ.3 γιατί η απόδειξη έγραφε ότι η πληρωμή έγινε σε μετρητά, η Μ.Υ.3 της ανάφερε ότι η κατάθεση ήταν με τραπεζική επιταγή που θεωρείται as good as cash. Έτσι η Μ.Υ.1 και θεωρώ πως αυτό είναι σημαντικό, με βάση τη δική της μαρτυρία μαθαίνει για πρώτη φορά ότι επρόκειτο για επιταγή της τράπεζας από τη Μ.Υ.3 μετά την έγερση της αγωγής. Αυτό όμως ανατρέπει και όσα η Μ.Υ.3 κατέθεσε, ότι δηλαδή τα κεντρικά γραφεία θεώρησαν ότι ήταν λογικό να αποδεχτούν τα έγγραφα αφού η πληρωμή ήταν με τραπεζική επιταγή. Συνάγεται πως είτε κανένας έλεγχος δεν έγινε, ή αν έγινε ήταν ελλιπής. Αντεξεταζόμενη η Μ.Υ.1 κατέθεσε πως όταν πήραν την επιστολή του δικηγόρου τεκμ. 3 έκαμε έρευνα στο φάιλ και βρήκε μόνο την απόδειξη τεκμ. 1 και το συμβόλαιο. Έκαμε επίσης διερεύνηση με την τράπεζα και βρήκε αντίγραφο της κατάθεσης που επιβεβαίωνε ότι ήταν με επιταγή της τράπεζας που είναι as good as cash. Η μαρτυρία της όμως επί του σημείου αυτού ελέγχεται ως παντελώς ανακριβής γιατί κανένα από τα έγγραφα αυτά, κυρίως η κατάθεση στην τράπεζα δεν αναφέρουν ότι η πληρωμή έγινε με τραπεζική επιταγή. Αφού χρονολογικά έθεσε την έρευνα μετά τη λήψη της επιστολής τεκ. 3, αυτό σημαίνει ότι έγινε μετά την 16.4.02 και σίγουρα πριν την έγερση της αγωγής που καταχωρήθηκε την 18.7.02 και σίγουρα πριν μιλήσει με την Μ.Υ.
16. Μετά που έλαβαν την αγωγή έκαμε και πάλι τις έρευνες της. Μίλησε ξανά με το λογιστήριο και την τράπεζα μήπως υπήρχε και άλλη κατάθεση οπότε και μίλησε πλέον και με το γραφείο στη Λάρνακα. Κατέθεσε ότι μίλησε με την Μ.Υ.3 και τη ρώτησε αν θεώρησαν την επιταγή μετρητά γιατί η κατάθεση της τράπεζας επισυνάφθηκε στην απόδειξη. Εδώ τίθενται σειρά ερωτημάτων. Αφού στην κυρίως εξέταση κατέθεσε ότι είναι η Μ.Υ.3 που της είπε ότι επρόκειτο για τραπεζική επιταγή, πως τότε αντεξεταζόμενη κατέθεσε ότι αυτή ρώτησε τη Μ.Υ.3 αν θεώρησε την επιταγή μετρητά. Της τέθηκε το ερώτημα και η μάρτυρας απάντησε ότι ήδη γνώριζε και η ίδια ότι ήταν επιταγή της τράπεζας. Προσπάθησε μάλιστα να δικαιολογήσει τα πράγματα. ΄Ετσι ανέφερε ότι παρόλο που το γνώριζε και η ίδια ήθελε επιβεβαίωση από τη Μ.Υ.3, ήταν δε και ένας τρόπος ελέγχου της Μ.Υ.3 αν εκτελεί καλά τα καθήκοντα της. Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να λεχθούν πολλά. Υπάρχει σαφής αντίφαση της μαρτυρίας της Μ.Υ.1 με την Μ.Υ.
17. Και όχι μόνο. Υπάρχει αντίφαση και στους ίδιους τους ισχυρισμούς της Μ.Υ.1 μεταξύ των όσων κατέθεσε στην κυρίως εξέταση με όσα ανέφερε αντεξεταζόμενη. Ένα κρίσιμο ερώτημα είναι πως και από πού γνώριζε, αν δεχτώ ότι η Χριστοδούλου (Μ.Υ.1) γνώριζε πριν μιλήσει με τη Γεωργίου (Μ.Υ.3), ότι η κατάθεση ήταν με επιταγή της τράπεζας. Ότι υπήρχε μέσα στο φάκελο που ερεύνησε όταν παρέλαβε τις επιστολές των δικηγόρων του ενάγοντα, ήταν μια απόδειξη (τεκμ.1) και ένα συμβόλαιο (τεκμ. 5). Βρήκε ως ανέφερε και την κατάθεση από την τράπεζα που της επιβεβαίωνε ότι ήταν τραπεζική επιταγή και συνεπώς μετρητά. Η κατάθεση όμως και το επαναλαμβάνω ξανά, τέτοιο δεδομένο δεν αναγράφει. Η δε Μ.Υ.3 όταν απέστειλε τα σχετικά έγγραφα στα κεντρικά τίποτε δεν ανέφερε για επιταγή της τράπεζας. Και το κρίσιμο ερώτημα παραμένει. Πως και από πού γνώριζε η Μ.Υ.1 ότι η πληρωμή των Λ.Κ.30,000.- ήταν με επιταγή της τράπεζας όταν μίλησε με τη Γεωργίου. Και αν όντως το γνώριζε, τότε τι λόγο είχε η Γεωργίου να καταθέσει στο δικαστήριο ότι αυτή εξήγησε της Χριστοδούλου τι έγινε με το θέμα των αποδείξεων. Εξ' άλλου να σημειώσω πως αυτό ήταν που κατέθεσε και η Μ.Υ.1 κατά την κυρίως εξέταση της. Οι αντιφάσεις βέβαια είναι και καίριες και θεμελιακές. ΄Απτονται της ουσίας των ισχυρισμών των μαρτύρων αλλά και της αξιοπιστίας τους. Η παλινδρόμηση και η αντιφατικότητα των ισχυρισμών τους αλλά και η αστάθεια και η ανακρίβεια των απαντήσεων τους σε συνάρτηση με σημαντικά κενά, με οδηγεί με βεβαιότητα και δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία επί τούτου, ότι όλα όσα κατέθεσαν αποτελούν εκ των υστέρων και εκ του ασφαλούς σκέψεις. Πειραματισμοί στη μαρτυρία σε καίρια ζητήματα δεν χωρούν. Κλονίζουν την αξιοπιστία και δημιουργούν έντονες αμφιβολίες περί της ορθότητα της. Είναι φανερό ότι μετά την έγερση της αγωγής φάνηκε ότι ο ενάγων κατέθεσε τις Λ.Κ. 30,000.- με τραπεζική επιταγή. Προφανώς έγινε έρευνα σε βάθος. Μέχρι και στο Γενικό Διευθυντή πήγε η Μ.Υ.
18. Είναι ακόμα εξ' ίσου φανερό πως όταν η Μ.Υ.1 συναντήθηκε με τον ενάγοντα το 2004 γνώριζε πλέον τα γεγονότα. Όμως καμιά από τις μάρτυρες και αυτό είναι το σημαντικό, δεν το γνώριζε προηγουμένως απλά γιατί πουθενά δεν φαινόταν στα διάφορα έγγραφα ότι η κατάθεση έγινε με επιταγή της τράπεζας. Είναι εξ' ίσου χαρακτηριστικό ότι στην παράγραφο 5 της υπεράσπισης γίνεται απλή αναφορά ότι ο ενάγων κατέθεσε το ποσό των Λ.Κ.30,000.- σε σχετικό τραπεζικό λογαριασμό και πουθενά δεν αναφερόμουν περί κατάθεσης τραπεζικής επιταγής. Ούτε και αποδέχομαι και απορρίπτω ότι ο ΄Ερωτας είπε στη Μ.Υ.3 ότι η κατάθεση ήταν με τραπεζική επιταγή, τόσο γιατί δεν υπάρχει τέτοια ασφαλής μαρτυρία που να επιβεβαιώνει ότι ο ΄Ερωτας το γνώριζε, αλλά και κυρίως γιατί οι αντιφάσεις, οι ανακρίβειες και τα κενά στη μαρτυρία είναι τέτοια που δεν θα μπορούσα με κανένα τρόπο να αποδεχτώ τέτοιο σοβαρό ισχυρισμό, στην απουσία μάλιστα της μαρτυρίας του Έρωτα. Δεν είναι ακόμα τυχαίο ούτε και χωρίς αξία, αντίθετα έχει ιδιαίτερο και σοβαρό μάλιστα ειδικό βάρος και ορθά κρίνω πως θίγεται από τον κ. Φασουλιώτη στην αγόρευση του, ότι στον ενάγοντα υπεβλήθη ότι εκ λάθους ανεγράφη η καλύτερα σημειώθηκε στην απόδειξη τεκ. 1 ότι η είσπραξη έγινε σε μετρητά, σε αντίθεση με τη μαρτυρία των μαρτύρων υπεράσπισης που η μεν Μ.Υ.3 αποκάλεσε την απόδειξη όχι την ορθότερη, η δε Μ.Υ.1 ότι ορθά την έκδωσε έτσι ο ΄Ερωτας αφού ήταν με τραπεζική επιταγή. Και αν ακόμα δεχτώ τη θέση της Μ.Υ.1 ότι ορθά έκδωσε την απόδειξη ο ΄Ερωτας, τότε πως μπορεί να είναι λάθος η αναγραφή και η σημείωση στην απόδειξη ως μετρητά που υπεβλήθη στον ενάγοντα. Είναι ακριβώς γι' αυτούς τους λόγους που κρίνω ότι η μαρτυρία των μαρτύρων υπεράσπισης αποτελεί εκ των υστέρων και εκ του αποτελέσματος ασφαλείς σκέψεις και όχι πραγματικά γεγονότα που έλαβαν χώραν κατά τον επίδικο χρόνο. Υπάρχει ακόμα ένα στοιχείο που θεωρώ πως ανατρέπει τους ισχυρισμούς των εναγομένων. Μπορεί βέβαια η επιταγή μιας τράπεζας να μη δημιουργεί προβλήματα στην είσπραξη της, αλλά στην παρούσα περίπτωση ως κατέδειξε η μαρτυρία της Μ.Υ.2 Μαρίας Ανδρέου του λογιστηρίου των εναγομένων αλλά και το τεκμ. 10, η επιταγή ξεκαθάρισε στις 20.2.
19. Οπότε την ημέρα εκείνη θα μπορούσε με ασφάλεια να λεχθεί και να θεωρηθεί ότι πληρώθηκε η επιταγή. Δεν είναι δε τυχαίο αλλά απόλυτα σχετικό ότι και στην κατάθεση της τράπεζας, τεκ. 2, αναγράφεται ότι οι επιταγές πιστώνονται με επιφύλαξη μέχρι την εκκαθάριση. Και αντιστρόφως ανάλογα όπως φαίνεται και στην απόδειξη τεκμ. 1 που αποτελεί ένα έτοιμο και τυπωμένο έντυπο, υπάρχει αρκετός χώρος για να μπουν τα στοιχεία της επιταγής, όπως ο αριθμός και η εκδότρια τράπεζα. Και δυσκολεύομαι να αποδεχτώ ότι ο ΄Ερωτας, έστω και αν δεν έδωσε μαρτυρία, αφού σε αυτόν στήριξαν την ουσία της υπεράσπισης τους οι εναγόμενοι, να θεώρησε την επιταγή ως μετρητά απλά και μόνο γιατί η κατάθεση ήταν με τραπεζική επιταγή. Σε κάθε περίπτωση είτε με τον ένα είτε με τον άλλο τρόπο η πληρωμή έγινε με επιταγή και όχι σε μετρητά. Και τα στοιχεία αυτά θα έπρεπε να καταγραφούν στην απόδειξη αν όντως η απόδειξη αφορούσε την κατάθεση. Και αυτά δεδομένου ότι θα γινόταν αποδεκτό ότι ο ΄Ερωτας γνώριζε τι είδους επιταγή ήταν. Τα υπόλοιπα αποτελούν υστερογενείς και βολικές σκέψεις και τίποτε περισσότερο. ΄Αλλωστε αν οι ασφαλιστές είχαν ρητές οδηγίες να μην εισπράττουν μετρητά πέραν των Λ.Κ.5,000.- πως οι εναγόμενοι αποδέχτηκαν απόδειξη είσπραξης από τον ασφαλιστή τους ύψους Λ.Κ.30,000.- σε μετρητά. Και αυτό αφορά περισσότερο τα κεντρικά γραφεία που δεν γνώριζαν απολύτως τίποτε περί επιταγής όταν έλαβαν τα σχετικά έντυπα από τη Λάρνακα. Θεωρώ πως η μαρτυρία περί οδηγιών είσπραξης σε μετρητά μέχρι ποσού Λ.Κ.5,000.- αποτελεί μια δικαιολογία άνευ ουσίας και αντικρίσματος, αναπόδεικτη σε κάθε περίπτωση και μια προσπάθεια να δώσουν υπόσταση στους ισχυρισμούς τους. ΄Ερχομαι τώρα στη μαρτυρία του ενάγοντα. Αμφισβητήθηκε ότι κρατούσε πέραν της επιταγής και μετρητά ύψους Λ.Κ.30,000.- Επέμεινε και αντίθετα μάλιστα δεν θεωρούσε το ποσό μεγάλο γιατί είναι ζωοέμπορος και οι αγοραπωλησίες του γίνονται σε μετρητά. Ειδικά για τον ενάγοντα και προτού προχωρήσω στην αξιολόγηση της μαρτυρίας του, να αναφέρω ότι ως λέχθηκε στην υπόθεση Sayed v. Πλοίου Μ/V Mary John κ.α.