Γεώργιου Ιωάννου ν. Αγλαϊας Δημητρίου, Αρ. Αγωγής: 4879/01, 13.7.07 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2007:A64 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Γιαπανά, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4879/01 Μεταξύ Γεώργιου Ιωάννου, εκ Λευκωσίας Ενάγοντα Και Αγλαϊας Δημητρίου, εκ Λευκωσίας Εναγομένης ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 13.7.07 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για εναγόμενη - αιτήτρια : κ. Μυριανθέας Για τον ενάγοντα καθ ου η αίτηση: κ. Παναγίδης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο ενάγων αξιώνει από την εναγόμενη το ποσό των Λ.Κ.10,500.- ως υπόλοιπο του τιμήματος πωλήσεως μιας επιχείρησης με το όνομα Creperie Ρωμιός. Το τίμημα πώλησης ήταν Λ.Κ.30.000.- Σύμφωνα με την παράγραφο 8 της ΄Εκθεσης Απαιτήσεως η εναγόμενη κατέβαλε το συνολικό ποσό των Λ.Κ.19,500.- σε αντίθεση με την εναγομένη που στην υπεράσπιση της ισχυρίζεται ότι κατέβαλε Λ.Κ.19,700.- και περαιτέρω ότι κατέβαλε και άλλα ποσά σε τρίτους για οφειλές του ενάγοντα σχετικές με την πωληθείσα επιχείρηση ανερχόμενα κατά προσέγγιση σε Λ.Κ.9,105.- Στις 26/1/05 οι δικηγόροι των διαδίκων κατέθεσαν γραπτό κείμενο τιτλοφορούμενο παραδεκτά γεγονότα σύμφωνα με το οποίο ο κ. Μυριανθέας για την εναγόμενη στην παράγραφο 5 αναφέρει ότι: «
- Τα αναφερόμενα στην παράγραφο 8 της εκθέσεως απαιτήσεως ποσά είναι παραδεκτά με την επιφύλαξη ότι τα καταβληθέντα από την εναγομένη ποσά ανέρχονται εις Λ.Κ. 19.700.- και όχι Λ.Κ. 19.500.- ως αναφέρεται στην έκθεση απαιτήσεως. Ο κος Δρυμιώτης δηλεί :
- Το αναφερόμενο καταβληθέν προς τον ενάγοντα ποσόν της παραγράφου 4 της Υπερασπίσεως ήτοι των Λ.Κ. 19.700.- εις μετρητά εις διάφορες ημερομηνίες είναι παραδεκτόν ». Ακολούθως στις 13/11/06 η εναγόμενη προώθησε αίτηση για τροποποίηση της Υπεράσπισης και προσθήκη ανταπαίτησης. Υπεβλήθη ένσταση από τον ενάγοντα με κύριο λόγο ότι η επιχειρούμενη τροποποίηση ανέτρεπε ουσιαστικά την παράγραφο 5 των πιο πάνω παραδεκτών γεγονότων. Η αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση και το αίτημα απερρίφθη για το λόγο ότι όντως, οι αιτούμενες τροποποιήσεις αντιστρατεύονταν τα παραδεκτά γεγονότα. Στη συνέχεια η εναγόμενη υπέβαλε την κρινόμενη αίτηση με την οποία επιδιώκει την απόσυρση της παραγράφου 5 των παραδεκτών γεγονότων. Η αίτηση στηρίζεται στη Δ.24 Θ.4 και Δ.19 Θ.
- Υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του συζύγου της εναγομένης. Η ουσία επικεντρώνεται στο γεγονός ότι δόθηκαν ελλειπείς πληροφορίες ως προς τα γεγονότα στο δικηγόρο τους, ότι δηλαδή είχε πληρωθεί ποσό Λ.Κ.19,700.- και στη βάση των πληροφοριών αυτών ο δικηγόρος τους προχώρησε στην παραδοχή των γεγονότων μεταξύ των οποίων και της παραγράφου
- Η παράγραφος 5 των παραδεκτών γεγονότων δεν ανταποκρίνεται στα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης, γιατί κατεβλήθη επιπρόσθετο ποσό ύψους Λ.Κ.10,200.- Πρόκειται περί λάθους το οποίο διαπιστώθηκε όταν αργότερα ο ομνύων βρήκε ακόμα δύο αποδείξεις εισπράξεως συμποσούμενες στο πιο πάνω ποσό. Ο ενάγων καθ' ού η αίτηση έφερε ένσταση, γιατί από τη μια η αίτηση στηρίζεται σε λανθασμένο νομικό βάθρο και αφ' ετέρου η τυχόν έγκριση του αιτήματος θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη βλάβη στα συμφέροντα του. Προβάλλει ακόμα τη θέση ότι τα δεσμευτικά παραδεκτά γεγονότα αποτελούν δεδικασμένο και ότι η αίτηση είναι καταχρηστική με σκοπό την καθυστέρηση. Και οι δύο πλευρές στις γραπτές τους αγορεύσεις παραπέμπουν στην υπόθεση Χρίστου ν. Khoreva
(2001)1 Α.Α.Δ. 1854. Ο μεν κ. Μυριανθέας εισηγείται ότι ο ενάγων δεν θα υποστεί καμιά ζημιά από τυχόν έγκριση του αιτήματος, σε αντίθεση με τον κ. Παναγίδη που εισηγήθηκε ότι ο ενάγων θα υποστεί ανεπανόρθωτη βλάβη στα δικονομικά και ουσιαστικά του δικαιώματα, εξειδικεύοντας την εισήγηση στο ότι κατά τη δήλωση των παραδεκτών γεγονότων ελήφθησαν υπόψη και συνεκτιμήθηκαν τα στοιχεία που αναφέρει η αιτήτρια και έτσι αν γίνει δεκτό το αίτημα της, ο ενάγων θα υποχρεωθεί να αντιμετωπίσει τα στοιχεία αυτά κατά την ακρόαση χωρίς να έχει τον εύλογο χρόνο να προστατεύσει τα δικαιώματα του. Συνακόλουθα είναι η θέση του ότι κατά τις διαπραγματεύσεις για την κατάληξη στα παραδεκτά γεγονότα ο ενάγων είχε αποκαλύψει στην άλλη πλευρά τη μαρτυρία, έγγραφα και στοιχεία που στηρίζουν την υπόθεση του οπότε και ο ενάγων θα παραμείνει εκτεθειμένος στην άλλη πλευρά. Είναι νομολογημένο ότι χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου δεν μπορούν να αποσυρθούν παραδεκτά γεγονότα. Πράγματι το θέμα πραγματεύεται σε έκταση η υπόθεση Χρίστου ανωτέρω. ΄Εχει υποδειχθεί ότι παραστάσεις στις οποίες ο διάδικος προβαίνει μέσω του δικηγόρου του προς τον αντίδικο του στο πλαίσιο της δίκης, μπορεί να οδηγήσουν στη θεμελίωση εξ υποσχέσεως κωλύματος εφόσον α) είναι σαφείς, β) ο αντίδικος βασίζεται σε αυτές και αναπροσαρμόζει τη θέση του σε βαθμό και έκταση που γ) θα ήταν άδικο να επιτραπεί στον πρώτο διάδικο να αποστεί από τις παραστάσεις. Η αδικία προκύπτει από τη ζημιά που θα επροκαλείτο στο δεύτερο διάδικο εάν εκαλείτο να επιστρέψει στην κατάσταση πραγμάτων που υφίστατο πριν να τροποποιήσει τη θέση του. Αν οι παραστάσεις δεν έχουν επιπτώσεις και αφήνουν αμετάβλητη τη θέση του αντιδίκου αυτές μπορεί να αποσυρθούν σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς συνέπειες. Εν όψει των πιο πάνω, το ερώτημα που τίθεται είναι ποια ζημιά ή αδικία θα προκληθεί στον ενάγοντα αν επιτραπεί η απόσυρση της επιδίκου παραγράφου 5 των παραδεκτών γεγονότων. ΄Εχω την άποψη ότι η θέση του ενάγοντα παραμένει αμετάβλητη ούτε και του προκαλείται οποιαδήποτε ζημιά. Ο λόγος είναι γιατί το αξιούμενο από τον ενάγοντα ποσό παραμένει το ίδιο και σε κάθε περίπτωση εναπόκειται στην εναγόμενη να αποδείξει τα ποσά που κατέβαλε για την αγορά της επιχείρησης. Η αγωγή ως λέχθηκε αφορά υπόλοιπο τιμήματος πωλήσεως και είναι στην εναγόμενη να αποδείξει τι ποσά πλήρωσε. Το αγοραπωλητήριο έγγραφο έχει κατατεθεί μαζί με τα παραδεκτά γεγονότα και οι θέσεις του ενάγοντα, ακόμα και με τα παραδεκτά γεγονότα δεν έχει μεταβληθεί ποσώς. Ούτε υπάρχει ισχυρισμός ότι ο ενάγων ενέργησε στην βάση του συγκεκριμμένου παραδεκτού γεγονότος αναπροσαρμόζοντας την θέση του, ώστε αν επιτραπεί η απόσυρση να υποστεί βλάβη. Το ότι θα πρέπει ο ενάγων να προσκομίσει έγγραφα που άλλως με το συγκεκριμένο παραδεκτό γεγονός δεν θα γινόταν, δεν νομίζω πως αποτελεί λόγο για να μην επιτραπεί η απόσυρση. Αντίθετα και ανεξάρτητα από την ουσία του ισχυρισμού της εναγομένης, αν δεν εγκριθεί το αίτημα της τότε θα βρεθεί η ίδια εγκλωβισμένη σε ένα παραδεκτό γεγονός το οποίο δηλώθηκε εκ λάθους. Αδικία συνεπώς θα προέκυπτε στην πλευρά της εναγομένης παρά του ενάγοντα, γιατί σε κάθε περίπτωση η θέση που θα βρεθεί ο ενάγων, επιστρέφοντας στην προγενέστερη κατάσταση πραγμάτων, εξακολουθεί να είναι και να παραμένει εντελώς η ίδια. Άλλωστε υπάρχει δικογραφημένος ισχυρισμός στην υπεράσπιση ότι η εναγόμενη κατέβαλε και διάφορα άλλα ποσά σε τρίτους, το οποίο σε κάθε περίπτωση δεν αποτέλεσε αντικείμενο παραδεκτού γεγονότος, και υπό αυτή την έννοια είναι και παραμένει επίδικο. Εν πάση περιπτώσει δεν είναι του παρόντος να αποφασιστούν οι πληρωμές της εναγόμενης προς τον ενάγοντα. Εκείνο που επιζητείται με την παρούσα αίτηση είναι η απόσυρση του πιο πάνω παραδεκτού γεγονότος, το οποίο με κανένα τρόπο δεν επηρεάζει τον ενάγοντα, ούτε και υπάρχει κάποια άδικη μεταβολή στις αρχικές του θέσεις, είτε πριν είτε μετά από την δήλωση των παραδεκτών γεγονότων. Εν όψει των πιο πάνω κρίνω πως το αίτημα δικαιολογείται. Ως εκ τούτου εκδίδεται διάταγμα ως το Β και Γ της αίτησης. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ του καθ΄ου αίτηση. Θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή αφού εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι καταβλητέα στο τέλος της διαδικασίας. (ΥΠ.) ....................................... Ν. Γιαπανάς, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Α.Λ.Ο. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο