Ανδρέα Πιτσιλλίδη κ.α. ν. Διευθυντή Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, Αρ. Αίτησης/ Έφεσης 447/00, 20 Ιουλίου, 2007

Ανδρέα Πιτσιλλίδη κ.α. ν. Διευθυντή Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, Αρ. Αίτησης/ Έφεσης 447/00, 20 Ιουλίου, 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2007:A68 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Ν. Σταύρου, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης/ Έφεσης 447/00 Μεταξύ: 1.Ανδρέα Πιτσιλλίδη 2.Μαρίας Πιτσιλλίδου Αιτητών /Εφεσειόντων και Διευθυντή Κτηματολογίου και Χωρομετρίας Καθ' ου η Αίτηση/ Εφεσίβλητου 20 Ιουλίου,

1. Εμφανίσεις Για αιτητές/εφεσείοντες: κ. Α. Ευτυχίου. Για καθ'ου η αίτηση/εφεσίβλητο 1: κ. Α. Μαππουρίδης. Για καθ'ων η αίτηση/εφεσίβλητων 2 και 3 (ενδιαφερόμενα πρόσωπα): κα Χρ. Παπαφώτη. Α Π Ο Φ Α Σ Η Τα γεγονότα που συνθέτουν το σκηνικό της παρούσας αίτησης είναι εν πολλοίς παραδεκτά. Συνοψίζονται ως εξής: Οι αιτητές είναι ανδρόγυνο και συνιδιοκτήτες διαμερίσματος (ρετιρέ) που βρίσκεται στον 4ον όροφο της πολυκατοικίας Μελίσσα Κωρτ στην οδό Πάρνηθας στο Στρόβολο. Το εν λόγω διαμέρισμα το απέκτησαν δυνάμει αγοράς από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη και διαμένουν σ' αυτό από το
2. Επ' ονόματι τους όμως μεταβιβάστηκε και γράφτηκε στις 18.11.
3. Ξεχωριστοί τίτλοι ιδιοκτησίας για τα διαμερίσματα της προαναφερθείσας πολυκατοικίας εκδόθηκαν στις 18.9.
4. Πριν την έκδοση των εν λόγω τίτλων φαίνεται πως υπήρξε κάποιου είδους διαμάχη ή διαφωνία μεταξύ των τότε συνιδιοκτητών σε σχέση με το καθεστώς της ταράτσας του 3ου ορόφου, η οποία βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με το διαμέρισμα του 4ου ορόφου. Στην αρχική άδεια διαχωρισμού χαρακτηρίστηκε ως κοινόχρηστη και κοινόκτητη όλων των κυρίων των μονάδων της πολυκατοικίας. Στη συνέχεια τροποποιήθηκε η άδεια διαχωρισμού και περιλήφθηκε ως αναπόσπαστο μέρος (βεράντα) του διαμερίσματος του 4ου ορόφου. Ωστόσο τούτο θεωρήθηκε από το κτηματολόγιο ως παράβαση των διατάξεων του άρθρου 6 του Κεφ.224 με αποτέλεσμα να γίνουν οι σχετικές υποδείξεις προς τους ιδιοκτήτες και τελικώς με την υπογραφή και συναίνεση όλων να απαλειφθεί αυτή η προσθήκη και να επαναφερθούν τα πράγματα ως είχαν αρχικά. Τούτο αντικατοπτρίζεται στην τροποποιημένη και τελική μορφή της άδειας διαχωρισμού που υποβλήθηκε για την έκδοση τίτλων. Ως εκ των ανωτέρω η ταράτσα του 3ου ορόφου ενεγράφη ως κοινόχρηστη και κοινόκτητη όλων των κυρίων των μονάδων της πολυκατοικίας. Κατ' επέκταση δεν περιλήφθηκε στον τίτλο ιδιοκτησίας του διαμερίσματος του 4ου ορόφου, βάσει του οποίου μεταβιβάστηκε αργότερα το διαμέρισμα στους αιτητές. Μερικά χρόνια αργότερα ανακινήθηκε εκ νέου το θέμα με αποτέλεσμα να ανοιχθεί ο φάκελος του κτηματολογίου Α2204/98 και να γίνουν σχετικές έρευνες. Με επιστολή τους ημερ. 27.5.1999 οι αιτητές ζήτησαν να ενημερωθούν σε σχέση με το περιεχόμενο του προαναφερθέντος φακέλου, ζητώντας συνάμα να γίνει διόρθωση ώστε η εν λόγω ταράτσα να περιληφθεί ως βεράντα στον τίτλο τους. Τους εστάλη η απαντητική επιστολή ημερ. 24.6.1999 με την οποία το κτηματολόγιο τους πληροφορεί πως δεν στοιχειοθετείται λάθος και επομένως δεν τίθεται ζήτημα διόρθωσης. Τους εξηγείται συνάμα πως ο τίτλος ιδιοκτησίας εκδόθηκε σύμφωνα με τα έγγραφα που υποβλήθηκαν από τους τότε συνιδιοκτήτες και τους υποδεικνύεται ότι βάσει ακριβώς αυτού του τίτλου αγόρασαν αργότερα οι ίδιοι το διαμέρισμα, με αποτέλεσμα να μην νομιμοποιούνται, κατά τον χαρακτηρισμό του συντάκτη της επιστολής, να ζητούν τροποποίηση της αρχικής εγγραφής. Οι αιτητές επανήλθαν με επιστολή του δικηγόρου τους προς το κτηματολόγιο ημερ. 17.3.
5. Με την εν λόγω επιστολή ο δικηγόρος επαναφέρει το αίτημα των αιτητών για διόρθωση του κατ' ισχυρισμό λάθους. Το κτηματολόγιο απάντησε με επιστολή ημερ. 24.4.2000 (η προσβαλλόμενη) με την οποία επιβεβαιώνει το περιεχόμενο της επιστολής ημερ. 24.6.1999, επαναλαμβάνοντας πως δεν στοιχειοθετείται λάθος και επομένως δεν τίθεται θέμα διόρθωσης με βάση το άρθρο 61 του Κεφ.
6. Είναι την τελευταία αυτή επιστολή, την οποία χαρακτηρίζουν ως "απόφαση του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας" που προσβάλλουν με την παρούσα αίτηση τους οι αιτητές. Ζητούν διάταγμα και/ή δήλωση του Δικαστηρίου ότι η ούτω καλούμενη απόφαση είναι άκυρη και/ή παράνομη και/ή στερούμενη οποιουδήποτε αποτελέσματος. Επικαλούνται οκτώ συνολικά λόγους και πλαισιώνουν την αίτηση τους με δύο ένορκες δηλώσεις της αιτήτριας
7. Μια που συνοδεύει την αίτηση και μια συμπληρωματική ημερ. 21.2.
8. Ο καθ' ου η αίτηση υπέβαλε ένσταση προβάλλοντας ουσιαστικά τέσσερις συγκεκριμένους λόγους. Πρώτον, ότι η προσβαλλόμενη επιστολή δεν αποτελεί απόφαση υπό την έννοια του άρθρου 80 του Κεφ. 224 αλλά απλώς επιβεβαίωση της επιστολής ημερ. 24.6.
9. Δεύτερον, ακόμα και αν αποτελεί απόφαση και άρα πράξη υποκείμενη σε έφεση, λήφθηκε νόμιμα και με βάση την έγκριση διαχωρισμού και των πράξεων και εγγραφών που επακολούθησαν. Τρίτον, ότι ο Διευθυντής άσκησε τις εξουσίες του συμφώνως του Νόμου και των Κανονισμών και τέταρτο ότι στην αίτηση δεν ζητείται ρητά η διόρθωση λάθους ούτε και γίνεται επίκληση του άρθρου 61 του Κεφ.
10. Η ένσταση υποστηρίζεται από δύο ένορκες δηλώσεις του κτηματολογικού λειτουργού Μωϋσή Ταρτίου. Μία που συνοδεύει την ένσταση και μια συμπληρωματική ημερ. 29.1.
11. Στη διαδικασία παρενέβησαν και δύο ένοικοι-ιδιοκτήτες διαμερισμάτων στην πολυκατοικία, οι Μαρκίτα Χριστοδούλου και Κυριάκος Μιχαήλ. Με διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 14.1.2003 τα εν λόγω πρόσωπα προστέθηκαν ως καθ' ων η αίτηση 2 και 3 (χωρίς ποτέ να γίνει η σχετική τροποποίηση του τίτλου) και τους επετράπη να καταχωρήσουν ένσταση, πράγμα που έπραξαν στις 6.5.
12. Με την εν λόγω ένσταση αλλά και με τις δύο ένορκες δηλώσεις του κ. Μιχαήλ που την υποστηρίζουν, ήτοι την αρχική που συνοδεύει την ένσταση και την συμπληρωματική ημερ. 22.2.2007, υιοθετούν και επαναλαμβάνουν βασικά τα όσα αντιτείνει και ο καθ'ου η αίτηση - Διευθυντής. Κατά την ακρόαση, ενόψει της καθολικής αποδοχής των πραγματικών γεγονότων της υπόθεσης δεν ζητήθηκε η αντεξέταση οποιουδήποτε και οι συνήγοροι ενεργώντας εποικοδομητικά επικεντρώθηκαν σε επιχειρηματολογία. Ο κ. Ευτυχίου εκ μέρους των αιτητών ανάλωσε μεγάλο μέρος της αγόρευσης του για να πείσει ότι η προσβαλλόμενη επιστολή ημερ. 24.4.2000, χαρακτηρισθείσα ως "απόφαση" δεν ήταν βεβαιωτική της προηγούμενης ημερ. 24.6.1999 και έτσι ήταν εφέσιμη. Με παραπομπή σε νομολογία και συγγράμματα υποστήριξε πως υπήρξε νέα έρευνα, έγινε επανεξέταση του θέματος από το κτηματολόγιο και άρα πάρθηκε νέα απόφαση στις 24.4.
13. Επί της ουσίας υποστήριξε ότι η εν λόγω "απόφαση" πάσχει καθ' ότι παρερμηνεύθηκε το άρθρο 6 του Κεφ.
14. Ο κ. Μαππουρίδης εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση-Διευθυντή, στη δική του αγόρευση αναφέρθηκε στο ιστορικό της υπόθεσης για να υποστηρίξει πως η προσβαλλόμενη "απόφαση" είναι βεβαιωτική της προηγούμενης και άρα μη εφέσιμη. Διαζευκτικά υπέβαλε ότι δεν έγινε κανένα λάθος στην επίμαχη εγγραφή αφού αυτή έγινε συμφώνως των υποβληθέντων στοιχείων και εγγράφων. Τέλος υποστήριξε πως η "απόφαση" του Διευθυντή δεν μπορεί καν να αλλάξει καθ' ότι η διαφορά σχετίζεται με δικαιώματα ιδιοκτησίας που διαγιγνώσκονται μόνο με αγωγή. Η κα Παπαφώτη εκ μέρους των καθ' ων η αίτηση 2 και 3 συνταυτίστηκε με τον κ. Μαππουρίδη, υιοθετώντας τα όσα είχε προηγουμένως υποστηρίξει. Ξεκινώ την εξέταση από το τελευταίο θέμα που ήγειρε ο κ. Μαππουρίδης το οποίο είναι κεφαλαιώδους σημασίας για τα περαιτέρω αφού άπτεται αυτού καθαυτού του δικονομικού μέτρου που έχει επιλεγεί για να αχθεί η διαφορά ενώπιον του Δικαστηρίου. Το άρθρο 80 του Κεφ. 224 που είναι το νομοθετικό θεμέλιο για την καταχώρηση αίτησης/έφεσης προβλέπει τα εξής: "Κάθε πρόσωπο το οποίο έχει παράπονο κατά οποιασδήποτε διαταγής, ειδοποίησης ή απόφασης του Διευθυντή, που διενεργήθηκε, δόθηκε ή λήφθηκε δυνάμει των διατάξεων του Νόμου αυτού δύναται, εντός τριάντα ημερών από την ημερομηνία κοινοποίησης σε αυτόν της διαταγής αυτής, ειδοποίησης ή απόφασης να υποβάλει έφεση στο Δικαστήριο δύναται να εκδώσει επί αυτής τέτοιο διάταγμα ως ήθελε είναι δίκαιο αλλά, κανένα Δικαστήριο δεν επιλαμβάνεται οποιασδήποτε αγωγής ή διαδικασίας επί οποιουδήποτε ζητήματος σε σχέση με το οποίο ο Διευθυντής έχει εξουσία να ενεργεί δυνάμει των διατάξεων του Νόμου αυτού, εκτός με έφεση όπως προνοείται στο άρθρο αυτό." Το ερώτημα επομένως που προκύπτει είναι κατά πόσο η προσβληθείσα επιστολή ημερ. 24.4.2000 συνιστά εφέσιμη "διαταγή, ειδοποίηση ή απόφαση" εμπίπτουσα στην πιο πάνω διάταξη. Η απάντηση, κατά την κρίση μου, είναι αναμφίβολα αρνητική. Με την εν λόγω επιστολή ο Διευθυντής δεν λαμβάνει καμία απόφαση ούτε και προβαίνει σε οποιαδήποτε διορθωτική πράξη ή ενέργεια. Ότι έγινε, έγινε κατά την αρχική έκδοση των τίτλων πολλά χρόνια πριν. Ο Διευθυντής απλώς ενημερώνει εγγράφως τον συνήγορο των αιτητών, όπως ενημέρωσε προηγουμένως και απευθείας τους αιτητές, πως δεν υφίσταται κανένα λάθος και άρα δεν τίθεται ζήτημα διόρθωσης. Στην υπόθεση Χαραλάμπους v. Γεωργίου κ.α