Ελευθέριου Ζ. Χατζηζαχαρία ν. LK Globalsoft. Com Ltd, Συνενωμένες Αγωγές 5136/02 μέχρι και 5148/02 Αγωγή Αρ. 5136/02, 4 Σεπτεμβρίου, 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2007:A80 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Χριστοδούλου, Π.Ε.Δ. Συνενωμένες Αγωγές 5136/02 μέχρι και 5148/02 Αγωγή Αρ. 5136/02 ΜΕΤΑΞΥ: Ελευθέριου Ζ. Χατζηζαχαρία Ενάγοντα και L.K. Globalsoft. Com Ltd Εναγομένων - ΚΑΙ - Αγωγή Αρ. 5137/02 ΜΕΤΑΞΥ: Ανδρέα Α. Δημητρίου Ενάγοντα και L.K. Globalsoft. Com Ltd Εναγομένων - ΚΑΙ - Αγωγή Αρ. 5138/02 ΜΕΤΑΞΥ: Πανίκου Γ. Λοϊζου Ενάγοντα L.K. Globalsoft. Com Ltd Εναγομένων - ΚΑΙ - Αγωγή Αρ. 5139/02 ΜΕΤΑΞΥ: Ανδρέα Κ. Χριστοφίδη Ενάγοντα και L.K. Globalsoft. Com Ltd Εναγομένων - ΚΑΙ - Αγωγή Αρ. 5140/02 ΜΕΤΑΞΥ: Δημήτρη Στ. Βάκη Ενάγοντα και L.K. Globalsoft. Com Ltd Εναγομένων - ΚΑΙ - Αγωγή Αρ.5141/02 ΜΕΤΑΞΥ: Νίκου Συρίμη Ενάγοντα και L.K. Globalsoft. Com Ltd Εναγομένων - ΚΑΙ - Αγωγή Αρ. 5142/02 ΜΕΤΑΞΥ: Άγγελου Μ. Γρηγοριάδη Ενάγοντα και L.K. Globalsoft. Com Ltd Εναγομένων - ΚΑΙ - Αγωγή Αρ. 5143/02 ΜΕΤΑΞΥ: Απόστολου Α. Αποστόλου Ενάγοντα και L.K. Globalsoft. Com Ltd Εναγομένων - ΚΑΙ - Αγωγή Αρ. 5144/02 ΜΕΤΑΞΥ: Χρίστου Β. Βασιλείου Ενάγοντα και L.K. Globalsoft. Com Ltd Εναγομένων - ΚΑΙ - Αγωγή Αρ. 5145/02 ΜΕΤΑΞΥ: Σοφοκλή Γ. Σοφοκλέους Ενάγοντα και L.K. Globalsoft. Com Ltd Εναγομένων - ΚΑΙ - Αγωγή Αρ. 5146/02 ΜΕΤΑΞΥ: Μιχάλη Α. Λοϊζίδη Ενάγοντα και L.K. Globalsoft. Com Ltd Εναγομένων - ΚΑΙ - Αγωγή Αρ. 5147/02 ΜΕΤΑΞΥ: Σύλβιας Α. Λοϊζίδου Ενάγουσας και L.K. Globalsoft. Com Ltd Εναγομένων - ΚΑΙ - Αγωγή Αρ. 5148/02 ΜΕΤΑΞΥ: Μιχάλη Μ. Αντωνιάδη Ενάγοντα και L.K. Globalsoft. Com Ltd Εναγομένων Ημερομηνία: 4 Σεπτεμβρίου, 2007 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες (σ΄ όλες τις αγωγές): κ. Σπανός με κα Παναγιώτου Για Εναγόμενους (σ΄ όλες τις αγωγές): κ. Χριστοδούλου για κ. Παπαφιλίππου Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι ενάγοντες των 13 συνενωμένων αγωγών είναι συνέταιροι στον ελεγκτικό οίκο των Μεταξά, Λοϊζίδη, Συρίμη & Σία (KPMG), η δε εναγόμενη είναι δημόσια εταιρεία με μετοχές που τυγχάνουν διαπραγμάτευσης στο Χρηματιστήριο Αξιών Κύπρου (ΧΑΚ). Η διαφορά που προέκυψε μεταξύ τους έχει στο επίκεντρο της 650.000 ειδικές μετατρέψιμες μετοχές τάξεως Α, τις οποίες απέκτησαν οι ενάγοντες με ιδιωτική τοποθέτηση στις 13.12.99 στην τιμή των £0.25 σεντ ανά μετοχή. Απ΄ αυτές, 60.000 πήρε έκαστος των εναγόντων των αγωγών 5136/02 μέχρι 5142/02, 40.000 ο ενάγοντας της αγωγής 5143/02 και από 20.000 έκαστος των υπολοίπων πέντε. Η αγορά των μετοχών, διατείνονται οι ενάγοντες, έγινε στη βάση των όρων που περιέχονται στην αίτηση/πρόταση τους ημερ. 4.11.99, τους οποίους αποδέχθηκε η εναγόμενη (στο εξής η Εταιρεία). Μεταξύ αυτών, ότι όλες οι μετοχές θα μετατρέπονταν σε συνήθεις μέχρι 15.12.00, έτσι ώστε να εισαχθούν για διαπραγμάτευση στο ΧΑΚ. Η Εταιρεία, όμως, κατά παράβαση του εν λόγω ρητού όρου, παρέλειψε να μετατρέψει το 75% των πιο πάνω μετοχών σε συνήθεις, με αποτέλεσμα να υποστούν απώλεια κέρδους και/ή ζημιά. Πιο συγκεκριμένα:- - 2 - Επικαλούμενοι ότι στις 15.12.00 η μέγιστη τιμή διαπραγμάτευσης των συνήθων μετοχών της Εταιρείας ήταν £5.31 ανά μετοχή, αξιώνουν υπό μορφή ειδικών αποζημιώσεων το προϊόν που θα επέφερε η πώληση των μετοχών που δε μετατράπηκαν σε συνήθεις προς £5.31 ανά μετοχή. Δηλαδή, έκαστος των 7 πρώτων εναγόντων αξιώνει £238.950 (45.000 χ £5.31), ο 8ος £159.300 (30.000 χ £5.31) και οι υπόλοιποι 5 από £79.650 έκαστος (15.000 χ £5.31). Διαζευκτικά, αξιώνουν αντίστοιχα ποσά αφού αφαιρεθεί από τη μέγιστη τιμή διαπραγμάτευσης η αξία κάθε μετοχής κατά την 15.12.00, η οποία σύμφωνα με τα βιβλία της Εταιρείας ήταν £0.39 σεντ. Τέλος, και πάλιν διαζευκτικά, αξιώνουν ως ζημία τα ποσά που κατέβαλαν για απόκτηση των μετοχών που δεν μετατράπηκαν σε συνήθεις. Η Εταιρεία απορρίπτει την αξίωση των εναγόντων. Η πρόνοια για μετατροπή των επίδικων μετοχών σε συνήθεις, διατείνεται στο δικόγραφό της, άλλαξε με ειδικό ψήφισμα όλων των μετόχων στις 7.2.
- Με αυτό αποφασίσθηκε όπως το 25% των εν λόγω μετοχών μετατραπεί σε συνήθεις, ενώ το υπόλοιπο 75% - που έκτοτε ονομάζονταν μετοχές κατηγορίας Α - μετατράπηκε σε συνήθεις με ειδικό ψήφισμα ημερ. 9.8.
- Στη βάση των πιο πάνω προβάλλει (α) ότι η οποιαδήποτε ζημία ή απώλεια των εναγόντων είναι απομακρυσμένη ή μη ανακτήσιμη, (β) ότι υπό τα περιστατικά της υπόθεσης ισχύει η αρχή της Foss v. Harbottle, (γ) ότι οι ενάγοντες κωλύονται να εγείρουν οποιαδήποτε αξίωση γιατί δεν πρόσβαλαν τα πιο πάνω ειδικά ψηφίσματα ή λόγω καθυστέρησης ή/και λόγω του ότι συμφώνησαν στην τροποποίηση των όρων και δικαιωμάτων τους επί των επίδικων μετοχών και (δ) ότι κωλύονται να προβάλουν αξιώσεις γιατί ενδιάμεσα εμπορεύθηκαν τις επίδικες μετοχές ή μέρος τους χωρίς καμιά επιφύλαξη. - 3 - Τα γεγονότα που συνθέτουν την υπόθεση είναι σε μεγάλο βαθμό παραδεκτά ή μη αμφισβητούμενα. Σύνοψη τους παρατίθεται όπως πιο κάτω και στα κατάλληλα σημεία θα παρεμβληθεί, σ΄ ότι αφορά τα αμφισβητούμενα, η μαρτυρία των τριών μαρτύρων που κατέθεσαν για τους ενάγοντες - των Ν. Συρίμη (ΜΕ.1)/ενάγοντα στην αγωγή 5136/02, Α. Χριστοφίδη (ΜΕ.2)/ενάγοντα στην αγωγή 5139/02 και Ε. Γρηγοριάδου, σύζυγο του ενάγοντα στην αγωγή 5142/02 - και του μοναδικού που κατέθεσε για την Εταιρεία, του τότε Προέδρου του Διοικητικού της Συμβουλίου Λ. Κυπριανού. Στις 4.11.99 οι ενάγοντες, αφού προμηθεύτηκαν από την Εταιρεία σχετικό έντυπο (τεκμ.3), υπόβαλαν αίτηση για να τους παραχωρηθούν μετοχές με ιδιωτική τοποθέτηση. Ό,τι εδώ ενδιαφέρει είναι ο όρος 7(ε) της αίτησης, που έχει ως ακολούθως: «
- Οι μετοχές θα είναι ειδικής τάξης, θα ονομάζονται δε Ειδικές Μετατρέψιμες Μετοχές θα έχουν δε, βασικά, τα εξής δικαιώματα:- (ε) Οι Μετοχές ή μέρος αυτών κατ΄ αναλογία, θα είναι μετατρέψιμες, μία προς μία, ή σε περίπτωση διαίρεσης των Συνήθων Μετοχών κατ΄ αναλογία, σε συνήθεις μετοχές της Εταιρείας καθ΄ οιονδήποτε χρόνο, κατ΄ εκλογή της Εταιρείας με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου αυτής. Εν πάση περιπτώσει μέχρι την 15.12.00 όλες οι Μετοχές θα μετατραπούν σε συνήθεις μετοχές». Η Εταιρεία - που η τότε επωνυμία της ήταν AremiSoft (Holdings) Ltd - ικανοποίησε μερικώς τα αιτήματα των εναγόντων, παραχωρώντας τους συνολικά 560.000 μετοχές στην τιμή των £0.25 ανά μετοχή (τεκμ.4) και απ΄ αυτές έκαστος πήρε τον αριθμό που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας. - 4 - Στις 1.2.00 η Εταιρεία συγκάλεσε έκτακτες γενικές συνελεύσεις για τις 7.2.00 (τεκμ. 5, 6 και 7). Σ΄ αυτές εγκρίθηκε ομόφωνα ειδικό ψήφισμα με το οποίο το 75% των Ειδικών Μετατρέψιμων Μετοχών Τάξης Α μετονομάσθηκαν σε μετοχές Κατηγορίας Α, ενώ το υπόλοιπο 25% μετατράπηκαν σε συνήθεις (τεκμ.8 και 9). Στην πιο πάνω συνέλευση παρεβρέθηκε και ο ΜΕ.1 ο οποίος, εκπροσωπώντας όλους τους ενάγοντες, ψήφισε υπέρ του ψηφίσματος. Υπάρχει, όμως, διάσταση θέσεων σ΄ ότι αφορά το τι συνέβη στην εν λόγω συνέλευση. Σύμφωνα με τον ΜΕ.1 ψήφισε υπέρ του ψηφίσματος γιατί κατά τη συνέλευση ο Πρόεδρος της Εταιρείας, ο Λ. Κυπριανού, τους διαβεβαίωσε ότι μέχρι 15.12.00 θα μετατρέπονταν σε συνήθεις και οι υπόλοιπες μετοχές. Του υποβλήθηκε ότι τέτοια διαβεβαίωση δεν δόθηκε, αλλά ψήφισε υπέρ του ψηφίσματος γιατί αν μετατρέπονταν όλες οι μετοχές σε συνήθεις θα έπεφτε η διαπραγματευτική τους αξία στο ΧΑΚ. Απέρριψε τις υποβολές και εμμένοντας στη θέση του παραδέχθηκε ότι ναι μεν θα έπεφτε η αξία αλλά δεν ήταν αυτός ο λόγος που υπερψήφισε το ψήφισμα. Για τον ίδιο, τόνισε, όπως και για τους άλλους ενάγοντες, ήταν δεδομένο ότι ανεξάρτητα απ΄ ό,τι δήλωνε ο Κυπριανού ίσχυε η μεταξύ τους συμφωνία, ότι δηλαδή μέχρι 15.12.00 όλες οι μετοχές θα μετατρέπονταν σε συνήθεις. Ο Κυπριανού, αντικρούοντας τα πιο πάνω, ανάφερε ότι στην έκτακτη γενική συνέλευση δεν έδωσε καμιά υπόσχεση για το υπόλοιπο 75% των μετοχών. Στη συνέλευση, ισχυρίσθηκε, περιορίσθηκε να ενημερώσει τους μετόχους για τα προβλήματα που αντιμετώπιζε η Εταιρεία στη διαδικασία δημοσιοποίησης της τα οποία, κατόπιν διαβουλεύσεων που είχε με το ΧΑΚ, θα μπορούσαν να εκλείψουν αν μετατρεπόταν μόνο το 25% των μετοχών σε συνήθεις, και αυτό έγινε. Περαιτέρω, ο ίδιος δεν μπορούσε να δώσει οποιαδήποτε διαβεβαίωση γιατί η οικογένεια του έλεγχε μόνο το 1% του μετοχικού κεφαλαίου της Εταιρείας. - 5 - Κατ΄ ακολουθία του ειδικού ψηφίσματος ημερ. 7.2.00, η Εταιρεία απέστειλε επιστολές στους μετόχους της (τεκμ. 10), με τις οποίες τους γνωστοποιούσε ότι στις προσεχείς ημέρες θα γινόταν η εισδοχή της στο ΧΑΚ. Ταυτόχρονα, τους απέστειλε και τους τίτλους τόσο των μετοχών που μετατράπηκαν σε συνήθεις όσο κι αυτών που δεν μετατράπηκαν (τεκμ. 11). Πράγματι, στις 26.4.00 οι μετατραπείσες σε συνήθεις μετοχές της Εταιρείας εισήχθηκαν στο ΧΑΚ και αμέσως οι ενάγοντες πώλησαν τις 140.000 μετοχές τους, αποκομίζοντας κέρδος της τάξεως των £696.
- Δηλαδή, ενώ το κόστος απόκτησης των εν λόγω μετοχών ήταν μόλις £35.000 τις πώλησαν (συνολικά) £731.481 (τεκμ.2). Ό,τι παρέμεινε στην κατοχή τους ήταν οι τίτλοι 420.000 μετοχών Κατηγορίας Α για απόκτηση των οποίων κατέβαλαν £105.
- Οκτώ περίπου μήνες μετά, στις 13.10.00, η Εταιρεία συγκάλεσε νέες έκτακτες συνελεύσεις (τεκμ.12) για τις 7.11.
- Σ΄ ότι αφορά τις μετοχές Α, προτεινόταν η κατάργηση και μετατροπή τους σε δικαιώματα αγοράς συνήθων μετοχών (warrants), πρόταση που προσέκρουσε σε διαφωνία των εναγόντων. Όπως σχετικά κατέθεσαν οι ΜΕ.1 και 2, εκδήλωσαν τη διαφωνία τους, αποστέλλοντας σε πρώτο στάδιο επιστολή προς την Εταιρεία ημερ. 23.10.00 (τεκμ.20) - την οποία ο Κυπριανού αρνείται ότι παρέλαβε - και σε δεύτερο νέα επιστολή μέσω των δικηγόρων τους ημερ. 6.11.00 (τεκμ. 21). Περαιτέρω, κατά τη συνέλευση παρευρέθηκε και ο ΜΕ.1, ο οποίος αντιπροσωπεύοντας όλους τους ενάγοντες ψήφισε εναντίον του προτεινόμενου ψηφίσματος. Σημειώνεται, στο σημείο αυτό, ότι στις εν λόγω επιστολές διατύπωναν τη θέση ότι το προτεινόμενο ψήφισμα παραβίαζε τον όρο 7(ε) του τεκμ. 3 και υπενθύμιζαν τις διαβεβαιώσεις που είχε δώσει ο Κυπριανού ότι μέχρι 15.12.00 θα μετατρέπονταν σε συνήθεις μετοχές και το υπόλοιπο 75% των μετοχών Κατηγορίας Α. - 6 - Παρά την αρνητική ψήφο των εναγόντων, η έκτακτη γενική συνέλευση ημερ. 7.11.00 υιοθέτησε το προτεινόμενο ψήφισμα και οι μετοχές Α δεν μετατράπηκαν σε συνήθεις μέχρι 15.12.
- Η ημερομηνία αυτή αποτελεί ορόσημο για την υπόθεση των εναγόντων, γιατί προσδιορίζει το χρόνο διάρρηξης - όπως διατείνονται - της συμφωνίας από την Εταιρεία αλλά και τη βάση υπολογισμού της ισχυριζόμενης απώλειας κέρδους. Ό,τι εδώ χρειάζεται να σημειωθεί είναι ότι σύμφωνα με τα τεκμ. 25 και 19 - το περιεχόμενο των οποίων δεν αμφισβητήθηκε - η (εσωτερική) αξία των συνήθων μετοχών της Εταιρείας κατά την εν λόγω ημερομηνία ήταν £0.39 ανά μετοχή και η μέγιστη τιμή διαπραγμάτευσης τους στο ΧΑΚ £5.
- Μερικούς μήνες μετά την πιο πάνω συνέλευση, στις 2.7.01, οι ενάγοντες συναντήθηκαν με τον Κυπριανού για επίλυση της διαφοράς. Του πρότειναν όπως η Εταιρεία αγοράσει τις 420.000 μετοχές τους, οι οποίες δεν είχαν μετατραπεί σε συνήθεις, αντί του ποσού των £3.000.000 (τρία εκατομμύρια λίρες), πρόταση που ο Κυπριανού απέρριψε. Σχετικές για το θέμα αυτό είναι και οι επιστολές τεκμ. 23 και 24, που ανταλλάγηκαν μεταξύ των δικηγόρων των διαδίκων. Τελικά, η Εταιρεία κατάργησε το διαχωρισμό των 21.403.200 μετοχών κατηγορίας Α και των 8.596.800 μετοχών τάξεως Β και με απόφαση έκτακτης γενικής συνέλευσης ημερ. 9.8.01 τις μετέτρεψε όλες σε συνήθεις. Σχετικά είναι τα τεκμ. 13, 14, 15 και
- Ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τις ανάγκες της υπόθεσης παρουσιάζουν τα (ταυτόσημα) τεκμ. 15 και
- Πρόκειται για επιστολή της Εταιρείας προς το ΧΑΚ ημερ. 13.8.01, με την οποία γνωστοποιούσε τη μετατροπή όλων των μετοχών της σε συνήθεις και ζητούσε την εισαγωγή τους στο ΧΑΚ, αίτημα όμως που δεν ικανοποιήθηκε μέσα στους επόμενους μήνες, γι΄ αυτό έκτακτη γενική συνέλευση ημερ. 4.7.02 (τεκμ.33) εξουσιοδότησε το Διοικητικό Συμβούλιο να προβεί σε σχετικές παραστάσεις. Ακολούθησε νέα έκτακτη γενική συνέλευση ημερ. 25.5.04 (τεκμ.32), στην οποία αποφασίσθηκε η αντίστροφη υποδιαίρεση των (30.000.000, συνήθων πλέον) μετοχών με - 7 - αναλογία μία για κάθε πέντε. Δηλαδή τα 30.000.000 μετοχών έγιναν 6.000.
- Τελικά, το ΧΑΚ ενέκρινε την εισαγωγή κι αυτών των μετοχών στο Χρηματιστήριο τέσσερα περίπου χρόνια αργότερα. Σχετικές επί του θέματος είναι οι ανακοινώσεις ημερ. 22.4.05 της Εταιρείας (τεκμ.31) και 31.10.05 του ΧΑΚ (τεκμ.18). Οι ενάγοντες, παρά το ναυάγιο της συνάντησης ημερ. 2.7.01 με τον Κυπριανού, δεν παραιτήθηκαν από τις αξιώσεις τους. Επικαλούμενοι ότι η Εταιρεία είχε συμβατική υποχρέωση να μετατρέψει όλες τις μετοχές που αγόρασαν σε συνήθεις μέχρι 15.12.00, της απέστειλαν επιστολή ημερ. 27.12.01 (τεκμ. 16) με την οποία απαιτούσαν να τους καταβληθεί μέχρι 10.1.02 το συνολικό ποσό των £2.230.200 που αντιπροσώπευε τη ζημιά που, όπως διατείνονταν, είχαν υποστεί συνεπεία της μη μετατροπής των μετοχών σε συνήθεις. Απαιτούσαν, δηλαδή, £5.31 ανά μετοχή (420.000 μετοχές χ £5.31 = £2.230.200), όπως είναι και οι αντίστοιχες απαιτήσεις τους και στις υπό κρίση συνενωμένες αγωγές για απώλεια κέρδους. Η Εταιρεία απέρριψε και πάλιν τις εν λόγω απαιτήσεις (τεκμ.17) με αποτέλεσμα οι ενάγοντες να προχωρήσουν με τις παρούσες αγωγές. Μετά την εισαγωγή όλων των μετοχών της Εταιρείας στο ΧΑΚ, οι ενάγοντες πώλησαν και το υπόλοιπο των μετοχών τους εισπράττοντας συνολικά £2.641, περίπου. Οι πωλήσεις έγιναν τους πρώτους μήνες του 2006 (Φεβρουάριο μέχρι και Απρίλη) μέσω του ΧΑΚ, εκτός από τις μετοχές του ενάγοντα της αγωγής 5142/02, ο οποίος τις μεταβίβασε στη μητέρα του αντί του ποσού των £400 (τεκμ. 27 και 28). Κατά την αντεξέταση, οι ΜΕ.1 και 2 συμφώνησαν ότι η μετατροπή των μετοχών σε συνήθεις δεν σήμαινε και την άμεση εισαγωγή τους στο ΧΑΚ. Προς τούτο θα έπρεπε να υποβληθεί αίτηση από την Εταιρεία και το ΧΑΚ, υπό κανονικές συνθήκες, όφειλε να αποφασίσει είτε θετικά είτε αρνητικά σε διάστημα δύο με τρεις μήνες. Στο σημείο αυτό, τους επισημάνθηκε ότι η Εταιρεία μετέτρεψε όλες τις μετοχές σε συνήθεις στις - 8 - 9.8.01 και υπόβαλε αίτηση για εισαγωγή στις 13.8.01 (τεκμ. 15 και 30), αλλά το ΧΑΚ, παρά τις συνεχείς παραστάσεις της Εταιρείας, ενέκρινε το αίτημα ύστερα από τέσσερα και πλέον χρόνια, τον Οκτώβριο του
- Απάντησαν ότι αυτό δεν το ξέρουν, αλλά συμφώνησαν ότι κανείς δεν είναι σε θέση να προσδιορίσει επακριβώς πότε το ΧΑΚ θα ενέκρινε τη σχετική αίτηση. Συμφώνησαν, επίσης, ότι αν στις 15.12.00 εισάγονταν στο ΧΑΚ ακόμη 21.403.200 μετοχές της Εταιρείας - οι μετοχές, δηλαδή, που σύμφωνα με τη θέση τους θα έπρεπε να μετατραπούν τότε σε συνήθεις - αυτό θα επηρέαζε τη τιμή διαπραγμάτευσης τους. Επί του προκειμένου ο ΜΕ.1 εκτίμησε ότι σε τέτοια περίπτωση η τιμή θα έπεφτε μέχρι τις £4 ανά μετοχή. Περαιτέρω ο ΜΕ.2 εκτίμησε - επικαλούμενος προς τούτο την επαγγελματική του ιδιότητα και κάποια κριτήρια, τα οποία κρίνω πως δεν χρειάζεται να αναφερθούν - ότι αν οι εν λόγω μετοχές εισάγονταν στο ΧΑΚ στις 15.2.01 η τιμή τους ανά μετοχή θα έπεφτε τις £3.71, ενώ αν η εισαγωγή γινόταν στις 15.3.01 η τιμή θα έπεφτε στις £2.
- Τέλος και οι δύο μάρτυρες συμφώνησαν ότι ποτέ δεν τερμάτισαν τη συμφωνία αγοράς των μετοχών, αλλά αυτό που ζητούσαν από την Εταιρεία ήταν να τους καταβάλει τα χρήματα που έχασαν λόγω της παραβίασης της μεταξύ τους συμφωνίας. Η μετατροπή των μετοχών σε συνήθεις, ισχυρίσθηκε ο Κυπριανού, ήταν θέμα των μετόχων της Εταιρείας και όχι του ιδίου προσωπικά. Οι μέτοχοι, υποστήριξε, έκριναν ότι ο κατάλληλος χρόνος μετατροπής τους ήταν τον Αύγουστο του 2001, και αυτό έπραξαν με απόφαση έκτακτης γενικής συνέλευσης. Έκτοτε, τόνισε, η Εταιρεία προέβηκε σ΄ όλα τα αναγκαία διαβήματα για εισαγωγή τους στο ΧΑΚ, αποστέλλοντας αρχικά την αίτηση ημερ. 13.8.01 (τεκμ.30) και στη συνέχεια, λόγω της καθυστέρησης, σε έκδοση ψηφίσματος (τεκμ. 33). Δεν περιορίσθηκε όμως μόνο σ΄ αυτά. Ο ίδιος έκαμε επανειλημμένες παραστάσεις προς το ΧΑΚ, για να εγκριθεί η σχετική αίτηση, αλλά το ΧΑΚ, τελικά, την ενέκρινε τον Οκτώβρη του
- Γι΄ αυτή την καθυστέρηση η Εταιρεία δεν έχει καμιά ευθύνη και υποστήριξε ότι μετά τη μετατροπή όλων - 9 - των μετοχών σε συνήθεις, στις 9.8.01, οι ενάγοντες θα μπορούσαν να πωλήσουν τις μετοχές τους με ιδιωτική συμφωνία, αλλά όχι μέσω του ΧΑΚ. Ισχυρίσθηκε, επίσης, ότι για πρώτη φορά οι ενάγοντες επικαλέσθηκαν τον όρο 7(ε) του τεκμ.3 με την επιστολή των δικηγόρων τους ημερ. 6.11.00 (τεκμ.21) και στη συνέχεια τον επισκέφθηκαν στο γραφείο του, αρχές Ιουλίου του 2001, απειλώντας τον ότι αν η Εταιρεία δεν αγόραζε τις μετοχές τους θα προχωρούσαν σε διάλυση της. Στις απειλές αυτές, τόνισε, δεν έδωσε σημασία και περιορίσθηκε να «τους στείλει στο καλό». Δεν παρέλειψε, επίσης, να τονίσει το μεγάλο κέρδος που αποκόμισαν - όπως και εκατοντάδες άλλοι που αγόρασαν από την Εταιρεία μετοχές με ιδιωτική τοποθέτηση - από την πράξη που έκαμαν. Τέλος, κρίνεται χρήσιμο να αναφερθεί ότι οι παρούσες αγωγές συνδέονται με την αγωγή 2988/
- Αντικείμενο της εν λόγω αγωγής ήταν και πάλι 851.612 ειδικές μετατρέψιμες μετοχές της Εταιρείας τις οποίες απέκτησαν οι ενάγοντες και ο ελεγκτικός τους οίκος με γραπτή συμφωνία ημερ. 11.11.
- Ήταν θέση τους - όπως και στις παρούσες - ότι η Εταιρεία ήταν ένοχη παράβασης συμφωνίας γιατί παρέλειψε να μετατρέψει το 75% των εν λόγω μετοχών σε συνήθεις μέχρι 15.12.00 και στη βάση αυτή αξίωναν αποζημιώσεις προς £5.31 ανά μετοχή. Η υπόθεση εκδικάσθηκε και στη σχετική απόφαση ημερ. 15.12.05 κρίθηκε ότι υπήρξε διάρρηξη συμφωνίας εκ μέρους της Εταιρείας και ότι οι ενάγοντες υπέστησαν ζημιά ίση με την αξία της μετοχής που στις 15.12.05 ετύγχανε διαπραγμάτευσης στο ΧΑΚ προς £5.31 ανά μετοχή. Παρ΄ όλα αυτά το Δικαστήριο απόρριψε την αγωγή με το αιτιολογικό ότι οι ενάγοντες ουδέποτε τερμάτισαν τη συμφωνία. Η πρωτόδικη απόφαση εφεσιβλήθηκε από τους ενάγοντες και στην έφεση η Εταιρεία αντέδρασε με αντέφεση. Το Εφετείο, όμως, επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση (βλ.
- Metaxas, Loizides, Syrimis & Co κ.α. v. L.K. Globalsoft Com. Ltd, Πολ. Έφεση 250/05 ημερ. 19.1.07) και προχώρησε σε απόρριψη τόσο της έφεσης όσο και της αντέφεσης. Θα πρέπει, όμως, να επισημανθεί και η ειδοποιός διαφορά των δύο διαδικασιών:- Στην παρούσα οι ενάγοντες αγόρασαν - 10 - τις επίδικες μετοχές, ενώ στην υπόθεση 2988/02 οι 851.612 μετοχές που απέκτησαν ήταν το αντάλλαγμα για την πώληση στην Εταιρεία μετοχών που κατείχαν στην εταιρεία Novasys. Περαιτέρω, η δικαστική κρίση για διάρρηξη συμφωνίας στην αγωγή 2988/02 βασίσθηκε στους όρους της γραπτής συμφωνίας ημερ. 11.11.99, ενώ η παρούσα διέπεται από τους όρους που περιέχονται στα τεκμ. 3 και
- Στο στάδιο των αγορεύσεων οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων επικέντρωσαν την προσοχή τους στα δύο επίδικα ζητήματα της υπόθεσης. Αν, δηλαδή, υπήρξε παραβίαση της συμφωνίας αγοράς των επίδικων μετοχών εκ μέρους της Εταιρείας και, αν ναι, κατά πόσο οι ενάγοντες δικαιούνται στις αξιούμενες αποζημιώσεις. Οι εκατέρωθεν θέσεις, σ΄ ότι αφορά το πρώτο ζήτημα, θα μπορούσαν (περιεκτικά) να διατυπωθούν ως ακολούθως:- Οι όροι της συμφωνίας παραχώρησης των μετοχών, υποστήριξε ο κ. Χριστοδούλου, αποκρυσταλλώθηκαν με την επιστολή της Εταιρείας τεκμ. 4 και, όπως προκύπτει απ΄ αυτή, η μετατροπή τους σε συνήθεις δεν αποτελούσε όρο της συμφωνίας αλλά δικαίωμα των κατόχων των μετοχών. Η άσκηση του δικαιώματος αυτού ήταν θέμα των μετόχων (αρ. 8 του ιδρυτικού και καταστατικού της Εταιρείας), οι οποίοι σε έκτακτη γενική συνέλευση ημερ. 7.2.00 αποφάσισαν να μετατρέψουν σε συνήθεις μόνο το 25%. Στη συνέλευση αυτή οι ενάγοντες ψήφισαν υπέρ και ενεργώντας ως μέτοχοι συμμετείχαν και στη μεταγενέστερη συνέλευση ημερ. 7.11.00, όπου ψήφισαν εναντίον. Συνεπώς, η Εταιρεία δεν παραβίασε κανένα όρο και η μόνη διαδικασία που θα μπορούσαν να ακολουθήσουν οι ενάγοντες για προσβολή της εν λόγω απόφασης ήταν η προνοούμενη από το άρθρο 70 του Περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 και όχι με αγωγές. Παρέπεμψε, σχετικά, σε αγγλικά συγγράμματα και αγγλικές αποφάσεις. Τέλος, επικαλούμενος τη θετική ψήφο των εναγόντων στην πρώτη συνέλευση υποστήριξε ότι εμποδίζονται σε έγερση αξιώσεων της εξεταζόμενης φύσεως. - 11 - Αυτό, γιατί κατά την εν λόγω συνέλευση, ουσιαστικά, διαγράφηκε το δικαίωμα μετατροπής των ειδικών μετοχών σε συνήθεις, ως επίσης και ο χρόνος μετατροπής τους. Επεσήμανε, επί του προκειμένου, ότι αμέσως μετά την εν λόγω συνέλευση αποστάληκαν στους ενάγοντες οι τίτλοι των μετοχών (όπως είναι το τεκμ.11) και οι ενάγοντες τους αποδέχθηκαν ανεπιφύλακτα, παραιτούμενοι των οποιονδήποτε προηγούμενων δικαιωμάτων τους. Αντίθετες, βεβαίως, είναι οι θέσεις των συνηγόρων των εναγόντων. Η μετατροπή των μετοχών σε συνήθεις, αντέτειναν, αποτελούσε ουσιώδη όρο της συμφωνίας αγοράς των μετοχών, τον οποίο η Εταιρεία παραβίασε και καμιά προσπάθεια δεν κατέβαλε για εισαγωγή τους στο ΧΑΚ. Για στήριξη της θέσης αυτής πρόβαλαν θέμα δεδικασμένου (res Judicata), επισημαίνοντας το τι αποφασίσθηκε στην αγωγή 2988/02 η οποία επικυρώθηκε κατ΄ έφεση. Μεταξύ των υπό κρίση αγωγών, τόνισαν, και της αγωγής 2988/02 δεν υπάρχει καμιά απολύτως ουσιαστική διαφορά παρά μόνο σ΄ ότι αφορά το αντάλλαγμα. Δηλαδή, ενώ εδώ η Εταιρεία πήρε χρήματα στην αγωγή 2988/02 το αντάλλαγμα ήταν μετοχές της Novasys. Περαιτέρω, οι νομικές αρχές που επικαλέσθηκε η άλλη πλευρά, έπαυσαν να ισχύουν στην Αγγλία ενόψει του άρθρου 111Α του περί Εταιρειών Νόμου του
- Μελέτησα με προσοχή τα όσα με ικανότητα υποστήριξαν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων επί του θέματος. Προέχει η αποκρυστάλλωση του πραγματικού πλαισίου της υπόθεσης, ζήτημα που απαιτεί δικαστική κρίση και για τις διϊστάμενες θέσεις. Αφορούν τους λόγους που ώθησαν τους ενάγοντες να δώσουν θετική ψήφο στην έκτακτη γενική συνέλευση ημερ. 7.2.00, τις διαβεβαιώσεις που έδωσε, αν έδωσε, κατ΄ αυτή ο Κυπριανού και, τέλος, αν πράγματι οι ενάγοντες απέστειλαν στην Εταιρεία την επιστολή τεκμ.
- Κρίνω ότι οι εν λόγω διαφωνίες είναι επουσιώδεις, σε βαθμό που η οποιαδήποτε κρίση δεν θα είχε επιπτώσεις στην υπόθεση. Αυτό, γιατί από το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας δεν - 12 - μπορεί να εξαχθεί συμπέρασμα ότι οι ενάγοντες, με τη θετική ψήφο που έδωσαν, είχαν απαλλάξει με οποιοδήποτε τρόπο την Εταιρεία από την υποχρέωση της να μετατρέψει και το υπόλοιπο 75% των μετοχών σε συνήθεις μέχρι 15.12.
- Η παραχώρηση σ΄ αυτούς των μετοχών έγινε στις 13.12.99 και η έκτακτη συνέλευση, στην οποία μετατράπηκαν σε συνήθεις το 25% των εν λόγω μετοχών, πραγματοποιήθηκε τρεις περίπου μήνες μετά, εννιά δηλαδή μήνες πριν την ημερομηνία - ορόσημο μετατροπής και των υπολοίπων μετοχών σε συνήθεις. Κατά την εν λόγω συνέλευση ό,τι στην πραγματικότητα αποφασίσθηκε - πέραν από τη μετατροπή του 25% σε συνήθεις - ήταν η μετονομασία των επίδικων μετοχών και τίποτα περισσότερο. Απόφαση για μη μετατροπή και του υπόλοιπου 75% των μετοχών σε συνήθεις μέχρι 15.12.00 δεν λήφθηκε, ούτε στα εγκριθέντα ψηφίσματα γίνεται οποιαδήποτε αναφορά για το θέμα αυτό, το οποίο αφέθηκε να αποφασισθεί σε νέα έκτακτη γενική συνέλευση, η οποία συγκαλέσθηκε για τις 7.11.
- Ό,τι έχει σημασία για την υπόθεση είναι η αντίδραση των εναγόντων στα προτεινόμενα ψηφίσματα αυτής της συνέλευσης, η οποία ήταν αρνητική. Το κατά πόσο δε κοινοποίησαν τη διαφωνία τους στην Εταιρεία και με την επιστολή τεκμ. 20 ή μόνο με την επιστολή των δικηγόρων τους τεκμ. 21 είναι άνευ σημασίας. Επομένως, οι σχετικές διαφωνίες στις εκατέρωθεν θέσεις στερούνται σημασίας για το υπό εξέταση ζήτημα, το οποίο θα κριθεί στη βάση των όρων της συμφωνίας παραχώρησης των μετοχών. Είναι εισήγηση των συνηγόρων των διαδίκων ότι οι παρούσες αγωγές δεν έχουν καμιά απολύτως διαφορά με την αγωγή 2988/02 παρά μόνο σ΄ ότι αφορά το αντάλλαγμα. Επομένως, το ότι η Εταιρεία είναι ένοχη παραβίασης της συμφωνίας αποτελεί δεδικασμένο. Έχει επισημανθεί η ειδοποιός διαφορά των υποθέσεων. Η δικαστική κρίση για διάρρηξη συμφωνίας από την Εταιρεία στην αγωγή 2988/02 βασίσθηκε στους όρους της γραπτής συμφωνίας ημερ. 11.11.99, ενώ οι παρούσες διέπονται από τους όρους των τεκμ.3 και
- Είναι γνωστές οι - 13 - αρχές στη βάση των οποίων ερμηνεύεται ένα έγγραφο. Παρατίθενται σε έκταση - με αναφορά στις υποθέσεις Λαζούρα ν. Σκυλλουριώτου
(1992)1 ΑΑΔ 168, Αλεξάνδρου Λτδ ν. Συμβουλίου Αποχετεύσεως Λευκωσίας
(1999)1(Α) ΑΑΔ 630, Πολυκάρπου ν. Πολυκάρπου
(1982)1 ΑΑΔ 182, Γεωργική Εταιρεία Δ.Γ. Φούτας ν. Εταιρεία Bάσος
(1993)1 ΑΑΔ 168 - στην απόφαση της αγωγής 2988/02 και δεν παρίσταται ανάγκη να τις επαναλάβω. Η φράση κλειδί για τις υπό κρίση υποθέσεις παρατίθεται στον όρο 7(ε) του τεκμ.3, όπου ξεκαθαρίζεται ότι «Εν πάση περιπτώσει μέχρι 15.12.00 όλες οι μετοχές θα μετατραπούν σε συνήθεις». Πρόκειται για φράση το νόημα και η σημασία της οποίας ουδόλως αλλοιώνεται από το περιεχόμενο του τεκμ.
- Απ΄ αυτή εξάγεται, κατά τρόπο που δεν επιδέχεται άλλη ερμηνεία, ότι η Εταιρεία αναλάμβανε την υποχρέωση όπως μέχρι 15.12.00 μετατρέψει όλες τις μετοχές σε συνήθεις, κάτι που δεν έπραξε. Στη συνέχεια, αναλάμβανε την υποχρέωση να «καταβάλει κάθε αναγκαία προσπάθεια για εισαγωγή και των μετοχών αυτών στο ΧΑΚ» (όρος 7(στ) του Τεκμ.3), χωρίς όμως να εγγυάται και την επιτυχία των προσπαθειών της (όρος 8 του Τεκμ.3). Αντ΄ αυτού συγκάλεσε έκτακτη συνέλευση για τις 7.11.00 στην οποία, διαφωνούντων των εναγόντων, μετέτρεψε τις επίδικες μετοχές όχι σε συνήθεις αλλά σε δικαιώματα αγοράς συνήθων μετοχών (warrants). Υπήρξε, επομένως, διάρρηξη της συμφωνίας εκ μέρους της Εταιρείας, όπως αποφασίσθηκε και στην επικυρωθείσα κατ΄ έφεση αγωγή 2988/
- Προτού προχωρήσω στην εξέταση του επόμενου θέματος, που αφορά τις αξιούμενες αποζημιώσεις, κρίνω χρήσιμο να διευκρινίσω ότι τα υπόλοιπα θέματα που ήγειρε ο κ. Χριστοδούλου - δηλαδή ότι οι ενάγοντες ως μέτοχοι της Εταιρείας δεσμεύονται από το ψήφισμα ημερ. 7.11.00, το οποίο μόνο με τη διαδικασία που προνοείται από το άρθρο 70 του Κεφ. 113 θα μπορούσε να προσβληθεί, ότι εμποδίζονται (they are estopped) λόγω συμπεριφοράς σε έγερση αγωγών και ότι με την αποδοχή των τίτλων παραιτήθηκαν των οποιονδήποτε προηγούμενων δικαιωμάτων τους - αποφασίσθηκαν αρνητικά για την Εταιρεία και επομένως δεσμεύουν και το παρόν Δικαστήριο. - 14 - Οι ενάγοντες, εισηγήθηκε ο κ. Χριστοδούλου, δεν δικαιούνται σε αποζημιώσεις γιατί ουδέποτε τερμάτισαν τη συμφωνία, όπως αποφασίσθηκε και στην αγωγή 2988/
- Εν πάση περιπτώσει, η υποχρέωση της Εταιρείας ήταν να μετατρέψει μέχρι 15.12.00 τις μετοχές των εναγόντων σε συνήθεις και όχι σε συνήθεις εισηγμένες στο ΧΑΚ (όρος 8 του Τεκμ.3). Επομένως, δεν μπορεί να αποτελέσει βάση για καθορισμό της αποζημίωσης η τιμή των εισηγμένων συνήθων μετοχών της Εταιρείας στο ΧΑΚ κατά την εν λόγω ημερομηνία. Περαιτέρω, αν γίνει αποδεκτή η θέση των εναγόντων ότι η τότε πραγματική αξία των συνήθων μετοχών ήταν £0.39 και πάλι υπάρχει πρόβλημα. Το εντόπισε στο ποσό που θα πρέπει να αφαιρεθεί από την αξία £0.39 ανά μετοχή για σκοπούς προσδιορισμού της ζημιάς τους, επισημαίνοντας ότι δεν μπορεί να αποτελέσει βάση το ποσό που τις πώλησαν μετά από 6 χρόνια. Η μόνη βάση, κατέληξε, για προσδιορισμό της ζημιάς τους θα ήταν ο χρόνος που θα μπορούσαν να τις πωλήσουν μέσω του ΧΑΚ και αυτό μπορούσε να γίνει το Νοέμβριο του 2005, παρά τις προσπάθειες που κατέβαλλε η Εταιρεία από τον Αύγουστο του
- Οι ενάγοντες, αντέτειναν οι συνήγοροί τους, «δικαιούνται σε αποζημιώσεις καθ΄ ότι έχουν υποστεί ζημία εκ της διάρρηξης της συμφωνίας η οποία έχει πλέον αποκρυσταλλωθεί και έγινε υπολογίσιμη με ακρίβεια». Επικαλέσθηκαν, προς τούτο, την απόφαση στην αγωγή 2988/02 όπου, όπως εισηγήθηκαν, αποφασίσθηκε ότι η αξία της μετοχής στις 15.12.00 ήταν £5.31, γιατί πρόθεση των διαδίκων ήταν η εισαγωγή των μετοχών στο ΧΑΚ. Απ΄ αυτή τη τιμή, κατέληξαν, θα πρέπει να αφαιρεθεί το όποιο ποσό - το οποίο και προσδιόρισαν με ακρίβεια - πήρε έκαστος των εναγόντων από την πώληση των μετοχών τους κατά τους μήνες Φεβρουάριο - Απρίλη του
- Εξέτασα με προσοχή τις εκατέρωθεν θέσεις και επ΄ αυτού του ζητήματος. Αποτελεί παραδοχή των εναγόντων ότι ουδέποτε τερμάτισαν την επίδικη συμφωνία, όπως ήταν και το εύρημα του Δικαστηρίου στην αγωγή 2988/02 που αφορούσε τη συμφωνία ημερ. 11.11.
- Κατ΄ έφεση - 15 - υιοθετήθηκε το σκεπτικό της πρωτόδικης απόφασης, αυτούσιο απόσπασμα του οποίου παρατίθεται στις σελ.6 και 7 της απόφασης του Εφετείου, για τις συνέπειες της παράλειψης αυτής. Όπως σχετικά κατέληξε το πρωτόδικο Δικαστήριο:- «Παρά τη διάρρηξη των όρων της συμφωνίας, οι ενάγοντες δεν υπέστησαν ζημιά εφόσον ούτε τερμάτισαν, αλλά κατακράτησαν και τις μετοχές. Δεν έχουν ζημιωθεί κατά προσμετρήσιμο τρόπο. Δεν είναι η περίπτωση όπου θα δικαιολογείτο ακόμη και η επιδίκαση ονομαστικών αποζημιώσεων. Στην υπό κρίση υπόθεση, οι ενάγοντες δεν υπέστησαν ζημιά, παρά τη διάρρηξη της συμφωνίας από την εταιρεία. Υπάρχει απουσία της ίδιας της ζημάς και όχι απλώς απουσία ή δυσκολία στην επιμαρτύρησή της (McGregor - supra - 14η έκδ. σελ. 222, παρ. 304).» Σχετικά με το υπό εξέταση θέμα θα΄ ταν χρήσιμο να παρατεθεί αυτούσιο και το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση του Εφετείου:-` «Έχουμε ήδη αναφέρει την ορθή θέση του πρωτόδικου δικαστηρίου ότι υπήρξε διάρρηξη της συμφωνίας εκ μέρους της εφεσίβλητης. Και εφόσον υπήρξε διάρρηξη της συμφωνίας οι εφεσείοντες είχαν τη δυνατότητα να αποκηρύξουν και να τερματίσουν τη συμφωνία. Αντί τούτου σε καμιά ενέργεια δεν είχαν προβεί και κατακράτησαν και τις μετοχές. Όπως αναφέρεται στην Καταφνγιώτης ν. Χρνσοστομής
(1997)1 Λ.Α.Δ. 1746 (σελίδα 1754):- «Ως ζήτημα γενικής αρχής, το αναίτιο μέρος το οποίο, κατόπιν τερματισμού διεκδικεί αποζημιώσεις, δεν δικαιούται να διατηρεί στο εξής ωφελήματα που του παρέχονται μόνο στη βάση ισχύος της σύμβασης.» - 16 - Ούτε ο τρίτος λόγος έφεσης ο οποίος τίθεται διαζευκτικά των άλλων δύο ευσταθεί. Δεν συμφωνούμε με τον ισχυρισμό των εφεσειόντων ότι απλώς με την ύπαρξη της αγωγής και την απαίτηση των συγκεκριμένων θεραπειών είναι δυνατό να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι η συμφωνία είχε τερματισθεί από αυτούς. Το πρωτόδικο Δικαστήριο ασχολήθηκε με το θέμα και δεν αποδέχθηκε, ορθά, τους ισχυρισμούς των εφεσειόντων, ένεκα και του γεγονότος, πρόσθετα, ότι οι εφεσείοντες εξακολουθούσαν να κατακρατούν τις μετοχές. Αναφέρει στην απόφαση του:- «Ακόμη και αν θεωρηθεί ότι η ίδια η αγωγή με την αξίωση για αποζημίωση σήμαινε την επιλογή των εναγόντων να την τερματίσουν {Tilcon Ltd, v. Land and Real Estate Investments Ltd,
(1987)7 All E.R. 615) επιλέγοντας τη θεραπεία της αποζημίωσης αντί της ειδικής εκτέλεσης, όπως εισηγήθηκε ο κ. Τριανταφυλλίδης (μια πρόταση αμφίβολη υπό τις περιστάσεις - στην Καταφνγιώτης, αντίθετα, υπήρχε σχετικός ισχυρισμός περί ακύρωσης στην ίδια την έκθεση απαίτησης, ενώ στη Δρνάδης ν. Καλησπέρα - supra - άλλο Εφετείο κατέγραψε τη θέση ότι κατά πόσο η καταχώριση της αγωγής συνιστά αποκήρυξη της συμφωνίας, λόγω της προβολής αξίωσης για αποζημιώσεις για διάρρηξη της συμφωνίας είναι όντως συζητήσιμο θέμα), και πάλι οι ενάγοντες δεν μπορούν να διεκδικούν αποζημιώσεις ενόψει της κατοχής των μετοχών.» Είναι αυτονόητο ότι οτιδήποτε αποφασίσθηκε κατ΄ έφεση στην πιο πάνω υπόθεση δεσμεύει και το παρόν Δικαστήριο στις υπό κρίση υποθέσεις. Όπως σε εκείνη έτσι και στην παρούσα υπήρξε διάρρηξη της συμφωνίας από την Εταιρεία, αλλά οι ενάγοντες, παρόλο που είχαν δυνατότητα, δεν την αποκήρυξαν ούτε την τερμάτισαν. Αντί τούτου συνέχισαν να κατακρατούν - 17 - και τις μετοχές, τις οποίες πώλησαν πέντε και πλέον χρόνια μετά τη διάρρηξη. Η ενέργεια τους να πωλήσουν, τελικά, τις μετοχές αποτελεί, σύμφωνα με όσα υποστήριξαν οι συνήγοροι τους, στοιχείο που διαφοροποιεί τις παρούσες από την πιο πάνω υπόθεση. Αυτό γιατί, τώρα, η ζημία «έχει πλέον αποκρυσταλλωθεί και έγινε υπολογίσιμη με ακρίβεια», κάτι που απουσίαζε κατά την εκδίκαση της αγωγής 2988/
- Έχω την άποψη ότι διέλαθε της προσοχής τους, ότι η δικαστική κρίση στην αγωγή 2988/02 για μη επιδίκαση αποζημιώσεων δεν στηρίχθηκε σ΄ αυτό το στοιχείο, αλλά στο ότι η συμφωνία δεν αποκηρύχθηκε ούτε τερματίσθηκε από τους πελάτες τους. Ό,τι αποφασίσθηκε - και επικυρώθηκε κατ΄ έφεση - ήταν ότι λόγω του μη τερματισμού της συμφωνίας «Υπάρχει απουσία της ίδιας της ζημιάς και όχι απλώς απουσία ή δυσκολία στην επιμαρτύρησή της». Το ότι συνέχισαν να κατέχουν μέχρι το τέλος της δίκης της εν λόγω αγωγής τις μετοχές ήταν - όπως επισημαίνει και το Εφετείο - επιπρόσθετο στοιχείο. Εν πάση περιπτώσει, κρίνω ότι θα΄ ταν χρήσιμο να εξετασθεί περαιτέρω η συλλογιστική, στη βάση της οποίας έχει, όπως διατείνονται, «αποκρυσταλλωθεί» η ζημιά των πελατών τους. Βάση της συλλογιστικής τους, αποτελεί το εύρημα του Δικαστηρίου στην αγωγή 2988/02 «ότι οι ενάγοντες υπέστησαν ζημία ίση με την αξία της μετοχής της εφεσίβλητης που τύγχανε διαπραγμάτευσης στο ΧΑΚ στις 15.12.00», δηλαδή £5.31 ανά μετοχή (βλ. σελίδα 3 της απόφασης του Εφετείου). Το εύρημα αυτό δεν εξετάσθηκε από το Εφετείο, προφανώς γιατί λόγω της κατάληξης του να απορρίψει την έφεση δεν ασχολήθηκε με τους υπόλοιπους λόγους της αντέφεσης (βλ. σελ.8 της απόφασης του Εφετείου). Επομένως, δεν είναι δεσμευτικό για το παρόν Δικαστήριο. Κατά την άποψή μου η αξία £5.31 ανά μετοχή δεν μπορεί να αποτελέσει τη βάση για καθορισμό της οποιασδήποτε υποτιθέμενης ζημιάς των εναγόντων για δύο βασικούς λόγους. Τους ακόλουθους:-
- Η τιμή των £5.31 ανά μετοχή ήταν η μέγιστη τιμή διαπραγμάτευσης των εισηγμένων στο ΧΑΚ συνήθων μετοχών της Εταιρείας κατά την 15.12.
- Στο ΧΑΚ, τότε, ήταν εισηγμένες μόνο το 25% των ειδικών - 18 - μετατρέψιμων μετοχών της Εταιρείας, οι οποίες είχαν προηγουμένως μετατραπεί σε συνήθεις. Αν είχε εισαχθεί μέχρι τότε και το υπόλοιπο 75% (δηλαδή ακόμη 21.403.200 μετοχές) αυτό σίγουρα θα επηρέαζε αρνητικά την εν λόγω τιμή, κάτι που παραδέχθηκε και ο ΜΕ.
- Η εκτίμηση του ήταν ότι θα έπεφτε μέχρι £4.00, η οποία ναι μεν δεν έχει τεκμηριωθεί, αλλά δεν στερείται σημασίας. Έγκειται στο ότι η εισαγωγή εκατομμυρίων νέων μετοχών θα επηρέαζε οπωσδήποτε την τιμή διαπραγμάτευσης τους, αλλά σε ποιο βαθμό είναι αδύνατο να προσδιορισθεί.
- Η μετατροπή και του υπολοίπου των 75% των μετοχών σε συνήθεις δεν σήμαινε και την άμεση εισαγωγή τους στο ΧΑΚ. Απαιτείτο να προηγηθεί έγκριση σχετικής αίτησης. Οι ΜΕ.1 και 2 υποστήριξαν ότι το ΧΑΚ όφειλε να αποφασίσει, είτε αρνητικά είτε θετικά, μέσα σε 2-3 μήνες, αλλά, όπως παραδέχτηκαν, κανείς δεν είναι σε θέση να προσδιορίσει επακριβώς το χρόνο λήψης της σχετικής απόφασης. Έστω ότι όλα εξελίσσονταν ομαλά - όπως ήταν η θέση των ΜΕ.1 και 2 - και στους τρεις μήνες το ΧΑΚ ενέκρινε την εισαγωγή κι αυτών των μετοχών. Με αυτό το (υποθετικό) δεδομένο η τιμή ανά μετοχή θα έπεφτε, - σύμφωνα με τον ΜΕ.2 - κατά 50% περίπου. Επομένως, και αν ακόμη η Εταιρεία μετέτρεπε στις 15.12.00 όλες τις μετοχές σε συνήθεις - όπως ήταν η συμβατική της υποχρέωση - απαιτείτο περαιτέρω χρόνος και διαδικασία για εισαγωγή τους στο ΧΑΚ, στοιχείο που αναιρεί την 15.12.00 ως βάση για καθορισμό της αξίας της μετοχής. Επί του προκειμένου επισημαίνεται ότι παρόλο που η Εταιρεία μετάτρεψε όλες τις μετοχές σε συνήθεις στις 9.8.01 και αμέσως μετά προέβηκε στην προβλεπόμενη διαδικασία για εισαγωγή τους στο ΧΑΚ εντούτοις αυτό έγινε κατορθωτό 4 και πλέον χρόνια μετά. Συνακόλουθα, ακόμη και στην περίπτωση που η Εταιρεία εκπλήρωνε πλήρως τις συμβατικές της υποχρεώσεις ήταν αβέβαιο το αν και πότε θα εισάγονταν οι εν λόγω μετοχές στο ΧΑΚ και ποια θα΄ ταν τότε η τιμή διαπραγμάτευσής τους. Συνεπώς, - 19 - ούτε η 15.12.00 αλλά ούτε και οποιαδήποτε άλλη ημερομηνία μπορεί να αποτελέσει τη βάση για καθορισμό της αξίας της μετοχής και, επομένως, τη βάση για καθορισμό της οποιασδήποτε ζημιάς. Υπάρχει ακόμη μια παράμετρος. Όπως επισημάνθηκε και στην απόφαση της αγωγής 2988/02, «οι ενάγοντες είχαν με τη διαπίστωση της διάρρηξης την επιλογή είτε να τερματίσουν είτε να συνεχίσουν τη συμφωνία. Δεν την τερμάτισαν και δεν υπάρχει τίποτε είτε στη συμπεριφορά τους είτε στην αλληλογραφία που να δείχνει το αντίθετο». Το Εφετείο έκρινε ως ορθή την επισήμανση αυτή, η οποία ισχύει απόλυτα και στις παρούσες υποθέσεις. Συνεπώς, συνέχισαν τη συμφωνία και η ενέργεια τους να πωλήσουν τις μετοχές μετά από τέσσερα και πλέον χρόνια - προκειμένου, όπως διατείνονται, να αποκρυσταλλώσουν τη ζημιά που υπέστησαν - δεν αλλοιώνει την κατάσταση. Για όλα τα πιο πάνω ναι μεν υπήρξε διάρρηξη της συμφωνίας από την Εταιρεία, αλλά οι ενάγοντες δεν υπέστησαν ζημιά γιατί παρόλο που είχαν τη δυνατότητα, όχι μόνο δεν τερμάτισαν την εν λόγω συμφωνία αλλά κατακράτησαν και τις μετοχές. Το γεγονός ότι τις πώλησαν τέσσερα και πλέον χρόνια μετά δεν βοηθά την υπόθεσή τους. Επιπρόσθετα και εν πάση περιπτώσει, υπάρχει πρόβλημα και στον καθορισμό της ισχυριζόμενης ζημίας, ενόψει του ότι, όπως κρίθηκε, η βάση των £5.31 ανά μετοχή που επικαλέσθηκαν δεν μπορεί να γίνεται αποδεκτή. Για όλα τα πιο πάνω οι αγωγές είναι καταδικασμένες σε απόρριψη. Εκδίδεται, επομένως, διάταγμα αποσυνένωσης τους και καθεμιά χωριστά απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος της Εταιρείας. - 20 - Τα έξοδα να υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου για έγκριση. (Υπ.) Μ. Χριστοδούλου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /κβπ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο