ΙΣΑΒΕΛΛΑΣ ΑΡΑΟΥΖΟΥ ν. ΚΑΛΑΚΟΥΤΗ ΝΑΟΥΜ, , 1 Νοεμβρίου, 2007

(2)Β(β) του Συντάγματος, όπως έχει τροποποιηθεί. Ο καθ΄ ου η αίτηση αντέδρασε στην αίτηση καταχωρώντας υπεράσπιση, την οποία όμως απέσυρε και με άδεια του Δικαστηρίου αποσύρθηκε από τη διαδικασία, εκδηλώνοντας με τον τρόπο αυτό αδιαφορία για την τύχη της αίτησης. Κατ΄ ακολουθία τούτου, ο συνήγορος της αιτήτριας κάλεσε την πελάτιδά του να δώσει μαρτυρία κατά την οποία, αφού έκαμε αναφορά στο ιστορικό της έγγαμης σχέσης, αποτέλεσμα της οποίας ήταν η γέννηση δύο παιδιών, μιας κόρης στις 30.9.93 και ενός γιου στις 11.12.97, επικεντρώθηκε στα προβλήματα που ευθύς εξ αρχής αντιμετώπισαν, τα οποία σταδιακά οδήγησαν την έγγαμη σχέση σε αποτελμάτωση. Εξετάσαμε με προσοχή την αναντίλεκτη μαρτυρία της, την οποία χαρακτηρίζουμε γνήσια και ως τέτοια την αποδεχόμαστε στο σύνολό της. Όπως προκύπτει απ΄ αυτή, γενεσιουργός αιτία των προστριβών ήταν τα χρέη που δημιούργησε ο καθ΄ ου εν αγνοία της. Αποκαλύφθηκαν, όμως, όταν διάφοροι πιστωτές άρχισαν να διεκδικούν το λαβείν τους, γεγονός που είχε σαν αποτέλεσμα καβγάδες και συζητήσεις μεταξύ του ζευγαριού. Η κατάσταση αυτή δημιούργησε συνθήκες έντασης, οι οποίες με την πάροδο του χρόνου άρχισαν να κλονίζουν τα θεμέλια του γάμου γιατί στο μεταξύ στα αρχικά οικονομικά προβλήματα προστέθηκαν και άλλα, με αποτέλεσμα τους καθημερινούς καβγάδες και συζητήσεις. Αποκορύφωμα τούτων ήταν εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη η αιτήτρια κατά το 1999, ενώ μερικούς μήνες αργότερα ο καθ΄ ου οδηγήθηκε λόγω των χρεών του για 10 ημέρες στη φυλακή. Ακολούθησε μετακόμιση της οικογένειας στη Λευκωσία, όπου διάφοροι φίλοι βοήθησαν τον καθ΄ ου να εξεύρει εργασία, την οποία όμως δεν κατόρθωσε να κρατήσει. Αυτό ήταν ένα επιπλέον κτύπημα στα θεμέλια του γάμου και έκτοτε το ζευγάρι ζούσε σε μια τεταμένη κατάσταση, στα πλαίσια της οποίας εκτοπίσθηκε κάθε οικογενειακή ηρεμία και τη θέση της την πήραν οι καβγάδες και αλληλοκατηγορίες. Σ΄ αυτή την κατάσταση προστέθηκαν ακόμα δύο στοιχεία που κλόνισαν, τελικά, ανεπανόρθωτα κάθε ψυχική και σωματική επικοινωνία του ζευγαριού. Το πρώτο, οι ύβρεις που εκτόξευε εναντίον της αιτήτριας ο καθ΄ ου και μάλιστα στην παρουσία των παιδιών και τρίτων προσώπων, με τις οποίες την αποκαλούσε πουτάνα και την κατηγορούσε ότι αφήνει τα μωρά της και γύριζε με άλλους άντρες. Το δεύτερο, η εγκατάλειψη από τον καθ΄ ου της συζυγικής κλίνης και της μετακόμισής του σε άλλο δωμάτιο. Αυτό έγινε περί τα μέσα του 2006 και έκτοτε μεταξύ του ζευγαριού δεν υπάρχει οποιαδήποτε σωματική και ψυχική επικοινωνία, γεγονός που κατέστησε το γάμο νεκρό. Στη βάση των πιο πάνω κρίνουμε ότι η αιτήτρια έχει αποδείξει το λόγο για τον οποίο ζητά τη λύση του γάμου της με τον καθ΄ ου και μάλιστα με δική του υπαιτιότητα. Συνακόλουθα, ασκώντας τις εξουσίες που παρέχονται στο Δικαστήριο από το Νόμο, εκδίδουμε διάταγμα με το οποίο λύεται ο γάμος που τελέσθηκε μεταξύ των διαδίκων στις 16.5.93 στην εκκλησία των Μαρωνιτών Παναγία των Χαρίτων, στη Λευκωσία, υπαιτιότητι του καθ΄ ου η αίτηση. Καμιά διαταγή ως προς τα έξοδα. (Υπ.) Μ. Χριστοδούλου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) Χ. Σολομωνίδης, Α.Ε.Δ. (Υπ.) Α. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /κβπ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο