Μαρκίδης Βούρος Λτδ ν. Pharmacia Enterprises SA, Αρ. Αγωγής: 11747/03, 20.11.2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2007:A119 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 11747/03 Μεταξύ: Μαρκίδης & Βούρος Λτδ, από Λευκωσία Εναγόντων - και - Pharmacia Enterprises S.A., από Λουξεμβούργο Εναγομένης _ _ _ _ _ _ _ ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡ. 20.12.06 ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ Ημερομηνία: 20.11.2007 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια/Εναγόμενη: κ. Αρτεμίου για Τ. Παπαδόπουλο και Συνεργάτες. Για Καθ΄ης η αίτηση/Ενάγουσα: κ. Χρ. Τριανταφυλλίδης. _ _ _ _ _ _ _ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε επί ειδικώς οπισθογραφημένου κλητήριου εντάλματος στις 10.10.03 και με αυτή αξιώνονται εκατοντάδες χιλιάδες λίρες ως αποζημιώσεις για παράβαση ή αδικαιολόγητο τερματισμό συμφωνίας αντιπροσωπείας ημερ. 20.7.
- Η Εναγόμενη (στο εξής η αιτήτρια) καταχώρισε σημείωμα εμφανίσεως στις 24.2.2004 αλλά μέχρι σήμερα δεν καταχώρισε έκθεση υπερασπίσεως. Λόγω αυτής της παράλειψης η Ενάγουσα (στο εξής η καθ΄ης η αίτηση) καταχώρισε στις 28.1.05 αίτηση για απόφαση, την οποία όμως απέσυρε (άνευ βλάβης) στις 15.9.
- Επανήλθε με νέα αίτηση ημερ. 20.10.06, αλλά τη φορά αυτή η αιτήτρια αντίδρασε με την υπό κρίση αίτηση και επικαλούμενη το άρθρο 3 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, καθώς επίσης και πρόνοιες των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών (Δ.2 θ.2, Δ.6 θ.θ.1(F), 4, Δ.9 θ.5 και Δ.16 θ.9) διατύπωσε δύο αιτήματα. Το πρώτο, για ακύρωση του Διατάγματος με το οποίο χορηγήθηκε άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας και, το δεύτερο, για αναστολή της διαδικασίας λόγω ακαταλληλότητας του παρόντος Δικαστηρίου (Forum non conveniens). Και τα δύο αιτήματα, όπως διαλαμβάνεται στη συνοδευτική ένορκη δήλωση, βασίζονται σε όρο της Συμφωνίας ημερ. 20.7.90, ο οποίος προνοεί ότι η συμφωνία διέπεται από τους Νόμους του Λουξεμβούργου και οποιαδήποτε διαφορά που θα προέκυπτε θα παραπεμπόταν σε διαιτησία στη χώρα αυτή. Η αίτηση προσέκρουσε σε ένσταση της καθ΄ης με την οποία προβάλλει 12 λόγους για απόρριψη της. Δεν θα ωφελούσε κάποιο χρήσιμο σκοπό η παράθεση τους. Θα ήταν, όμως, χρήσιμο να επισημανθεί ότι στις 20.9.07 καταχωρήθηκε εκ μέρους της αιτήτριας συμπληρωματική ένορκη δήλωση στην οποία αναφέρεται ότι εκ παραδρομής η αίτηση δεν βασίζεται και στον Περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμο 101/87 και, περαιτέρω, εκ λάθους με την αίτηση δεν ζητείται και διάταγμα του Δικαστηρίου για παραπομπή της διαφοράς των διαδίκων σε διεθνή διαιτησία. Στο στάδιο των αγορεύσεων ο ευπαίδευτος συνήγορος της αιτήτριας απέσυρε το αιτητικό
(1)της αίτησης, δηλαδή το αίτημα για ακύρωση του διατάγματος με το οποίο δόθηκε άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Όσον αφορά το αιτητικό
(2), για αναστολή δηλαδή της διαδικασίας, έκανε αναφορά στο άρθρο 12 του Νόμου 101/87 και με επίκληση αυθεντιών εισηγήθηκε να γίνει αποδεκτή η αίτηση και να εκδοθεί διάταγμα αναστολής της διαδικασίας και παραπομπής της διαφοράς σε διαιτησία. Σχετικά κατάθεσε στο Δικαστήριο και γραπτή αγόρευση. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της καθ΄ης, με τη σειρά του, υποστήριξε ότι η αίτηση είναι νομικά αβάσιμη και ουσιαστικά ατεκμηρίωτη. Προς τούτο επέσυρε την προσοχή του Δικαστηρίου στο ότι:- 1. Η αίτηση δεν βασίζεται στο Νόμο 101/87. Η παράλειψη αυτή, υποστήριξε, δεν θεραπεύτηκε με την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Παράπεμψε, σχετικά, στην υπόθεση Μαχλουζαρίδη ν. Ιωαννίδη
(1990)1 Α.Α.Δ.
- Με την αίτηση ζητείται διάταγμα αναστολής της διαδικασίας λόγω ακαταλληλότητας του Δικαστηρίου και όχι για αναστολή και παραπομπή της διαφοράς σε διαιτησία, λόγω ρήτρας διαιτησίας. Η ύπαρξη τέτοιας ρήτρας, υποστήριξε, δεν συνεπάγεται και ακαταλληλότητα του Δικαστηρίου.
- Τα Κυπριακά Δικαστήρια είναι το κατάλληλο βήμα (Forum conveniens) για εκδίκαση της υπόθεσης. Προς τούτο ανάπτυξε τις προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν για να κριθεί ότι δεν είναι κατάλληλο βήμα, προϋποθέσεις που στην παρούσα περίπτωση δεν υφίστανται. Θα είμαι σύντομος. Η μη συμπερίληψη στη νομική βάση της αίτησης του άρθρου 12 του Νόμου 101/87 δεν οδηγεί αφ΄εαυτής σε ακυρότητα. Η απόφαση στην υπόθεση Μαχλουζαρίδη (ανωτέρω), με την οποία κρίθηκε ότι σε ενδιάμεση αίτηση θα πρέπει να αναφέρεται το άρθρο ή άρθρα του Νόμου και των Κανονισμών - και αυτό ως απαράβατος όρος για την εγκυρότητα του δικονομικού μέτρου - εκδόθηκε πριν την θεσμοθέτηση της Δ.
- Με βάση τις πρόνοιες όμως της εν λόγω Διαταγής, θα μπορούσε, κατά την άποψη μου, να θεραπευθεί, ακόμη και σε αυτό τα στάδιο με κατάλληλη διαταγή του Δικαστηρίου. Η αίτηση, όμως, είναι καταδικασμένη σε απόρριψη στη βάση της δεύτερης επισήμανσης του κ. Τριανταφυλλίδη. Αιτήματα της εξεταζόμενης φύσεως υποβάλλονται με αιτήσεις και όχι με ένορκες δηλώσεις. Η ένορκη δήλωση στηρίζει το αίτημα, αλλά δεν το υποκαθιστά ούτε το μεταβάλλει. Στην παρούσα περίπτωση με την αίτηση ζητείται διάταγμα αναστολής της διαδικασίας λόγω ακαταλληλότητας του παρόντος Δικαστηρίου. Δεν ζητείται διάταγμα αναστολής και παραπομπής της διαφοράς σε διαιτησία λόγω της ύπαρξης σχετικής ρήτρας στη Συμφωνία των μερών. Η διαφορά, κατά την άποψη μου, είναι έκδηλη και η συμπληρωματική ένορκη δήλωση δεν μπορεί να υποκαταστήσει ή να επεκτείνει το αίτημα που διατυπώνεται στην αίτηση. Ο λόγος για τον οποίο ζητείται αναστολή της διαδικασίας, όπως προβάλλεται στην αίτηση, είναι η ακαταλληλότητα του παρόντος Δικαστηρίου. Η αίτηση, όμως, προωθήθηκε σε άλλη βάση, στην ύπαρξη, δηλαδή, ρήτρας διαιτησίας και όχι ακαταλληλότητας του Δικαστηρίου. Κατ΄ ακολουθία των πιο πάνω η αίτηση 20.12.06 απορρίπτεται με έξοδα, όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή, εναντίον της αιτήτριας. (Υπ.) Μ. Χριστοδούλου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /κβπ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο