LIBERTY LIFE INSURANCE LTD ν. FEDERAL BANK OF MIDDLE EAST LTD κ.α., Αρ. Αγ. 9892/03, 23 Νοεμβρίου, 2007

LIBERTY LIFE INSURANCE LTD ν. FEDERAL BANK OF MIDDLE EAST LTD κ.α., Αρ. Αγ. 9892/03, 23 Νοεμβρίου, 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2007:A120 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Αρ. Αγ. 9892/03 Μεταξύ LIBERTY LIFE INSURANCE LTD, εκ Λευκωσίας Εναγόντων Και 1. FEDERAL BANK OF MIDDLE EAST LTD, εκ Λευκωσίας 2. PROLIFIC INSURANCE CONSULTANTS LTD, εκ Λευκωσίας Εναγομένων ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 23 Νοεμβρίου, 2007. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγουσα: κ. Γ. Ζ. Γεωργίου Για Εναγόμενη 1: κα Ξ. Κόκκινου για Χρυσαφίνης & Πολυβίου Για Εναγόμενη 2: κα Ιάσωνος για Μ. Γεωργίου & Συνεργάτες Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αγωγή της η Ενάγουσα αξιώνει εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 από κοινού το ποσόν των Λ.Κ.11,832.- ως υπόλοιπο ασφαλίστρου και διαζευκτικά εναντίον της Εναγόμενης 2 το ίδιο ποσό ως αποζημιώσεις και/ή ως χρήματα παρανόμως ιδιοποιηθέντα και/ή κατακρατηθέντα και/ή στη βάση αδικαιολόγητου πλουτισμού. Η Ενάγουσα κάλεσε ως μοναδικό μάρτυρα της τον κ. Γιάννο Χριστοφή (Μ.Ε), η Εναγόμενη 1 επίσης ως μοναδικό μάρτυρα της τον κ. Jan Van Jaaren (Μ.Υ.1) και η Εναγόμενη 2 κάλεσε τους κ. Soli Ammar (Μ.Υ.2) την κα Ηρώ Θεοδούλου (Μ.Υ.3) και το κ. Χρίστο Πατσαλίδη (Μ.Υ.4). Αξιολόγηση μαρτυρίας - Ευρήματα: Η Ενάγουσα κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ήταν δημόσια εταιρεία, εισηγμένη στο χρηματιστήριο και ασκούσε ασφαλιστικές εργασίες στον κλάδο ζωής και σε παρεμφερείς κλάδους. Ανήκε στον όμιλο Marketrends, διευθύνων σύμβουλος του οποίου ήταν ο κ. Πάνος Ιωάννου. Ο Μ.Υ.4 ήταν διευθύνων σύμβουλος της Ενάγουσας και ασκούσε τα καθήκοντα αυτά μέχρι το Δεκέμβριο του 2002 οπότε αντικαταστάθηκε από τον Μ.Ε. Η Εναγόμενη 1 είναι Τράπεζα και ο Μ.Υ.1 ήταν αντιπρόεδρος της. Για την ομαδική ασφάλιση των υπαλλήλων της χρησιμοποιούσε τις υπηρεσίες της Εναγόμενης 2 η οποία είναι εταιρεία που ασχολείται με εργασίες συμβούλων, παραγωγών, αντιπροσώπων, διαμεσολαβητών και κυρίως μεσιτών (brokers) σε θέματα ασφάλισης. Ο Μ.Υ.2 είναι διευθυντής της Εναγόμενης 2 και γνωρίζεται με τον Μ.Υ.1 της F.B.M.E από το 1988, καθώς και με τον κ. Πάνο Ιωάννου. Για σκοπούς ομαδικής ασφάλισης των υπαλλήλων της Εναγόμενης 1, ο Μ.Υ.2. χρησιμοποίησε για πρώτη φορά τις υπηρεσίες της Ενάγουσας κατά το 2002. Οι διαπραγματεύσεις βεβαίως όπως και η πληρωμή των ασφαλίστρων είχαν γίνει από το 2001. Το Τεκμήριο 30 αποτελεί την απόδειξη πληρωμής του ποσού των US$36.854,90 προς εξόφληση των ασφαλίστρων για το 2002. Ο τρόπος πληρωμής για την ασφάλιση του 2002 έχει κάποια σημασία για τα γεγονότα, για αυτό πρέπει να πω από τώρα ότι σ' αυτό το θέμα δέχομαι ως αξιόπιστη τη μαρτυρία του Μ.Υ.4 ότι η επιταγή που εξέδωσε η Εναγόμενη 1 επ' ονόματι της Ενάγουσας δόθηκε στον Μ.Υ.2 ο οποίος και την παρέδωσε στην Ενάγουσα, εξ ου και στην απόδειξη είσπραξης (Τεκμήριο 30) αναφέρεται ότι το συγκεκριμένο ποσό ελήφθη από την Εναγόμενη 1. Όπως έχει εξηγηθεί, υπό κανονικές συνθήκες αυτή είναι η ορθή διαδικασία στην ασφαλιστική πρακτική. Κατά την ακρόαση απασχόλησε και το θέμα του τι κάλυπτε η ασφάλιση για το 2002 εν' όψει των ισχυρισμών της Εναγόμενης 2 ότι είχαν ζητηθεί επιπρόσθετες καλύψεις, οι οποίες τελικά δεν συμπεριελήφθηκαν και ήταν η θέση του Μ.Υ.2 ότι αυτό απετέλεσε το λόγο που η ίδια αρνήθηκε να καταβάλει τα επίδικα ασφάλιστρα για το 2003, παρότι είχε λάβει τα χρήματα προς αυτό το σκοπό από την Εναγόμενη 1. Να σημειωθεί πως η τελευταία δεν εγείρει τέτοια ζητήματα με το δικόγραφο της. Τα συμβόλαια του 2002 δεν έχουν παρουσιαστεί αλλά από τα Πιστοποιητικά Αντασφάλισης που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 37 και 38 συνάγεται πως για το 2002 υπήρξε κάλυψη για: 1. Θάνατο από οποιαδήποτε αιτία. (Ασφάλεια Ζωής) 2. (
2. i)Θάνατο από ατύχημα (A.D.B) (
3. ii)Μόνιμη - μερική ή ολική - ανικανότητα, από ατύχημα ή από ασθένεια (P.P.D (A), P.P.D (S), P.T.D (A) και P.T.D (S). Η ομαδική ασφάλιση του 2002 έληγε στις 31.12.02 και για αυτό περί τα μέσα του ίδιου έτους, σύμφωνα με τους Μ.Υ.2 και Μ.Υ.4 είχαν ήδη γίνει οι πρώτες επαφές για την ανανέωση. Σύμφωνα με τον Μ.Υ.2 κατ' αυτό το διάστημα και με αφορμή το ταξίδι που θα πραγματοποιούσε ο ίδιος στο Ηνωμένο Βασίλειο, του ζητήθηκε από τον Πάνο Ιωάννου να επισκεφθεί και την αντασφαλιστική εταιρεία World-Wide Reinsurance Ltd (στο εξής η «World - Wide») πράγμα που έπραξε και εκεί πληροφορήθηκε ότι η Ενάγουσα δεν είχε καταβάλει τα αντασφάλιστρα για το 2002 καθώς και ότι η αντασφαλιστική δεν ήταν διατεθειμένη να αντασφαλίσει για το 2003, εκτός εάν καταβάλλοντο προκαταβολικά τα αντασφάλιστρα. Από δικής του πλευράς ο Μ.Ε. αρνείται κάτι τέτοιο και ισχυρίζεται ότι η συγκεκριμένη αντασφαλιστική εταιρεία ήταν επιλογή του Μ.Υ.2, αφού οι ίδιοι κανονικά χρησιμοποιούν άλλο μεγάλο αντασφαλιστικό οργανισμό. Ισχυρίστηκε επίσης πως στην πραγματικότητα ο Μ.Υ.2 ζητούσε να πληρωθούν μέσω του τα αντασφάλιστρα για να έχει έτσι στα χέρια του τα χρήματα και να μπορεί να εκβιάζει προς συμψηφισμό άλλη απαίτηση που κατ' ισχυρισμόν του είχε η Εναγόμενη 2 εναντίον άλλης εταιρείας του ομίλου Marketrends. Όπως και να έχουν όμως τα πράγματα (για την επιλογή της συγκεκριμένης αντασφαλιστικής) γεγονός παραμένει πως και ο Μ.Υ.4, ο οποίος χειρίζετο τα θέματα τότε εκ μέρους της Ενάγουσας, επιβεβαιώνει πως περί το τέλος του 2002 πράγματι υπήρχαν οφειλόμενα αντασφάλιστρα για το 2002 από την Ενάγουσα προς την World - Wide, πράγμα που αποτελεί και εύρημα μου. Σημειώνω πως δεν έχει προσφερθεί αντίθετη μαρτυρία ενώ αυτό ίσως αποτελεί και την εξήγηση για το ότι τα πιστοποιητικά αντασφάλισης για το 2002 φέρονται υπογραμμένα από την World-Wide στις 7.2.03 και παραληφθέντα από την Ενάγουσα στις 13.2.03 (η οποία και τα υπέγραψε στις 21.2.03). Όπως μάλιστα εξήγησε ο Μ.Υ.4, η μη πληρωμή ήταν και ο λόγος που η εν λόγω αντασφαλιστική εταιρεία απαιτούσε την προκαταβολική πληρωμή των αντασφαλίστρων για το 2003. Εν πάση δε περιπτώσει, είναι και θέμα λογικής πως ο Μ.Υ.2 δεν θα είχε τη δυνατότητα να εκβιάζει συμψηφισμό χρησιμοποιώντας τα αντασφάλιστρα που ούτως ή άλλως ήταν καταβλητέα σε μια άλλη εταιρεία. Πιθανότατα όμως ένας συμψηφισμός να ήταν στη σκέψη του Μ.Υ.2 από τότε όσον αφορά τα ίδια τα ασφάλιστρα όπως διαπιστώνεται μέσα από κάποιες επιστολές (στις οποίες θα γίνει αναφορά κατωτέρω). Το σημαντικό από τα γεγονότα αυτά είναι πως τελικά εξευρέθηκε λύση που ικανοποιούσε την αντασφαλιστική εταιρεία και το περιεχόμενο της είναι παραδεκτό από όλους. Συμφωνήθηκε όπως όλα τα χρήματα για την ασφάλιση του 2003 καταβληθούν από την Εναγόμενη 1 προς την Εναγόμενη 2. Αυτή με τη σειρά της θα πλήρωνε κατευθείαν τα αντασφάλιστρα στην World - Wide και ακολούθως τα ασφάλιστρα στην Ενάγουσα. Αυτό προκύπτει μέσα από τη μαρτυρία των Μ.Υ.2 και Μ.Υ.4, αλλά επιβεβαιώνεται και από αρκετές επιστολές (βλ. Τεκμήρια 2-5, 20, 21 και 23). Μια τέτοια συμφωνία είναι όντως και πρωτοφανής και παράδοξη για την ασφαλιστική πρακτική, πλην όμως γεγονός παραμένει ότι έγινε. Το ερώτημα είναι μεταξύ ποιών. Σίγουρα μεταξύ Ενάγουσας και Εναγόμενης 2 και παραμένει αμφισβητούμενο το κατά πόσον συμμετείχε σ' αυτή και ο Μ.Υ.1. Ο τελευταίος ισχυρίζεται πως έλαβε γνώση για πρώτη φορά με την επιστολή ημερ. 12.11.02 (Τεκμήριο 3). Ο Μ.Υ.4 επιβεβαιώνει πάντως πως ποτέ δεν είχε οποιαδήποτε επαφή με τον Μ.Υ.1 κατά τον επίδικο χρόνο και ρητώς δηλώνει ότι ήταν ο ίδιος με τον Μ.Υ.2 που συμφώνησαν τη συγκεκριμένη πορεία. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει καμιά μαρτυρία η οποία να καταδεικνύει πειστικά πως ο Μ.Υ.1 εκ μέρους της Εναγόμενης 1 έλαβε μέρος σε μια τέτοια συμφωνία. Τόσον ο Μ.Υ.2 όσον και ο Μ.Υ.4 επιβεβαιώνουν πως η συμφωνία αυτή έγινε μεταξύ τους, χωρίς ανάμειξη του Μ.Υ.1, πράγμα που είναι λογικό αφού ο Μ.Υ.2 χειρίζετο όλα τα σχετικά θέματα τότε. Η μόνη μαρτυρία η οποία τείνει να δείξει ότι ο Μ.Υ.1 είχε γνώση για αυτή τη συμφωνία πριν την παραλαβή του Τεκμηρίου 3 είναι η προηγηθείσα επιστολή του Μ.Υ.4 προς τον Μ.Υ.2, ημερ. 21.10.02 (Τεκμήριο 2). Σ' αυτήν ο Μ.Υ.4 γράφει «... as agreed with World - Wide and the client ..» και θα μπορούσε να λεχθεί ότι εννοεί την Εναγόμενη 1 αφού αυτή ήταν ο πελάτης. Πλην όμως το θέμα δεν τέθηκε κατά την αντεξέταση του Μ.Υ.4 για να εξηγήσει τι εννοούσε, ούτε και υπάρχει άλλη μαρτυρία ότι κάποιος από την Τράπεζα έλαβε μέρος στη συμφωνία. Αυτό σε συνδυασμό με τη ρητή του θέση ότι η συμφωνία έγινε μεταξύ του ιδίου και του Μ.Υ.2 δεν αφήνει καμιά αμφιβολία ότι έτσι έγινε, πράγμα που επίσης επιβεβαιώνεται από σειρά επιστολών, οι οποίες αναφέρονται σε συμφωνία Ενάγουσας με Εναγόμενη 2. Από το σύνολο της αλληλογραφίας και τη μη αντίδραση του Μ.Υ.1 συνάγεται πάντως πως αυτός δεν είχε οποιαδήποτε αντίρρηση στη γενόμενη και γνωστοποιηθείσα σε αυτόν διευθέτηση, πράγμα αναμενόμενο αφού δεν επηρεάζετο η Τράπεζα καθ' οιονδήποτε τρόπο. Παρακολουθώντας με προσοχή τον Μ.Υ.1 πρέπει να πω ότι δέχομαι και τη δική του μαρτυρία για το θέμα, η οποία επιβεβαιώνει τα πιο πάνω. Αναμφίβολα τις διαπραγματεύσεις και το γενικό χειρισμό της ασφάλισης τον είχε ο Μ.Υ.2 ως ο εξουσιοδοτημένος μεσίτης και το επόμενο ερώτημα αφορά το τι συμφώνησαν οι Μ.Υ.2 και Μ.Υ.4 ως προς αυτό. Ο Μ.Υ.2 ισχυρίστηκε πως είχαν συμφωνήσει να απαλειφθεί από την Ασφάλεια Ζωής ο όρος για μη κάλυψη θανάτου σε περίπτωση πολέμου ή εχθροπραξιών και στο συμβόλαιο Προσωπικών Ατυχημάτων και Ασθένειας να περιλαμβάνονται καλύψεις για: (α) Επαγγελματικά Ταξίδια με ιδιωτικά αεροσκάφη, (β) Χειμερινά Αθλήματα, (γ) Υποβρύχιες Καταδύσεις, (δ) Οδήγηση μοτοσικλετών μέχρι 1500 cc και (ε) Αθλήματα Θαλάσσης. Περίπου τα ίδια υποστήριξε και ο Μ.Υ.1 ως προς τις απαιτήσεις τους, ενώ ο Μ.Υ.4 ενθυμείτο μόνον ότι τους ζητήθηκε να απαλειφθούν οι εξαιρέσεις για «πόλεμο» και για «επικίνδυνα αθλήματα». ΄Εχοντας παρακολουθήσει τους Μ.Υ.1 και Μ.Υ.4 θεωρώ πως στο θέμα αυτό προσπάθησαν απλώς να υποστηρίξουν επιτηδευμένα τη θέση του Μ.Υ.2. Ο μεν Μ.Υ.1 δεν ήταν παρών για να είναι σε θέση να γνωρίζει τι ζήτησε ο Μ.Υ.2, ενώ ο Μ.Υ.4 δεν ήταν σε θέση να ενθυμείται συγκεκριμένα πράγματα. ΄Ετσι προσδίδω περισσότερη βαρύτητα στην αλληλογραφία και ιδιαίτερα στις επιστολές του Μ.Υ.4 στις οποίες καταγράφονται τα όσα συζητούντο. Υπάρχει προς τούτο η επιστολή του ημερ. 21.10.02 (Τεκμήριο 2) προς τον Μ.Υ.2. Σ' αυτήν αναφέρονται μεταξύ άλλων τα εξής: «Re: Offer for Group Accident Scheme of Federal Bank We are pleased to inform you that our net premium requirement for the above scheme amounts to GBP 12080 (Twelve Thousand and Eighty only) as follows: Accidental Death and PTD due to Accident or Sickness GBP 1.125 per mille Business Travel Risks GBP 36 per person Personal Liability GBP 2000 in total» Είναι προφανές λοιπόν από τα πιο πάνω πως, σ' εκείνο το στάδιο τουλάχιστον, είχαν συζητηθεί και θέματα κάλυψης για Eπαγγελματικά Tαξίδια αλλά και θέματα κάλυψης για Προσωπική Ευθύνη. Διαφορετικά δεν θα υπήρχε οποιοσδήποτε λόγος για την Ενάγουσα να περιλάβει στην προσφορά της και τα πιο πάνω θέματα δίδοντας τις ισχύουσες τιμές. Εάν δηλαδή το ζητούμενο ήταν μόνον η ανανέωση του υφιστάμενου συμβολαίου θα μπορούσε απλώς να ενημερώσει για τις αυξήσεις λόγω κάποιων άλλων παραγόντων, όπως είχε πράξει με την προηγηθείσα αρχική επιστολή της ημερ. 11.10.02 (Τεκμήριο 1). Να σημειωθεί πως παρόμοιες αναφορές υπάρχουν και στην επιστολή ημερ. 12.11.02 προς τον Μ.Υ.1. (Τεκμ. 3). Στις επιστολές ημερ. 27.11.02 και 8.5.03 προς τον Μ.Υ.2 (Τεκμήρια 5 και 19) η αναφορά περιορίζεται σε κάλυψη για επαγγελματικά ταξίδια ενώ αργότερα στην επιστολή ημερ. 19.5.03 (Τεκμ. 21) απαλείφεται κάθε αναφορά σε τέτοια θέματα. Συνεπώς δέχομαι τη μαρτυρία του Μ.Υ.2 και του Μ.Υ.1 ότι κατά τον επίδικο χρόνο συζητήθηκαν και αυτές οι συγκεκριμένες επιπρόσθετες καλύψεις, αλλά δεν δέχομαι τη μαρτυρία τους για τα θέματα περιορισμού των εξαιρέσεων. Από την άλλη πλευρά όμως είναι πάρα πολύ σημαντικό να σημειωθεί πως η συμφωνία για την καταβολή των αντασφαλίστρων κατευθείαν στην World - Wide δεν αφορούσε όλες τις καλύψεις. Ακριβώς μετά την παράθεση των τιμών στο Τεκμήριο 2 (ανωτέρω) αναφέρονται τα εξής: «As agreed with Worldwide Re and the client the reinsurance premium for the ADB and the PTD cover will be paid directly by you to the reinsurers and it will count against the premium due to us. Therefore, the premium payment expected from you will be the amount above less the reinsurance premium to Worldwide Re». Διευκρινίζεται δε κατωτέρω πως οι κίνδυνοι από Επαγγελματικά Ταξίδια είναι αντασφαλισμένοι στην άλλη εταιρεία του ομίλου, ως εξής: «Please note that the business travel risks are fully reinsured with Marketrends Insurance and Liberty Life (δηλ. η Ενάγουσα) is simply acting as a mediator in order to accommodate the needs of the client». Επίσης σημαντική είναι η κατάληξη του κ. Πατσαλίδη στην ίδια επιστολή που έχει ως εξής: «Please also note the insurance cover is subject to the rules and conditions of the policy contract, the pre-existing conditions exclusion as directed by the reinsures and the age limitation». Επιβεβαιώνεται λοιπόν πως δεν συμφωνήθηκε διαφοροποίηση του υφιστάμενου ασφαλιστικού συμβολαίου όσον αφορά όρους και εξαιρέσεις. Εξάλλου εάν υπήρχαν τέτοιες συνεννοήσεις θα αναμένετο εύλογα από τον Μ.Υ.2 να απαντήσει στις σχετικές επιστολές και να επισημάνει την απουσία τέτοιων καλύψεων. Στις 12.11.02 ο Μ.Υ.4 αποστέλλει την επιστολή Τεκμήριο 3 προς τον Μ.Υ.1 με κοινοποίηση προς την Εναγόμενη 2. Σ' αυτήν τον ενημερώνει για διαφορετικές τιμές όσον αφορά το Θάνατο από Ατύχημα («Α D B») ή Μόνιμη Ανικανότητα («P.T.D.) αλλά και τα Επαγγελματικά Ταξίδια και Προσωπική Ευθύνη. Η επίμαχη φράση στην εν λόγω επιστολή είναι ως εξής: «The premium total amounting to GBP37.275 should be paid to Prolific Insurance Consultants Limited as agreed by the 15th of November 2002». Σημασία έχει πως ακόμα και τότε δίδοντο τιμές για Επαγγελματικά Ταξίδια και Προσωπική Ευθύνη. Η ίδια επιστολή πάντως επιβεβαιώνει ότι αποτελεί οδηγίες της Ενάγουσας για πληρωμή όλου του οφειλόμενου ποσού προς την Εναγόμενη 2. Κάτι τέτοιο βεβαίως δεν ήταν η συνηθισμένη πρακτική ούτε γενικά αλλά ούτε και ειδικά αφού την προηγούμενη χρονιά η Εναγόμενη 1 είχε πληρώσει κατευθείαν προς την Ενάγουσα, έστω και αν χρησιμοποίησε ως διακομιστή της επιταγής τον Μ.Υ.2. Να σημειωθεί πως και σ' αυτήν την επιστολή ο Μ.Υ.4 επαναλαμβάνει πως η ασφάλιση υπόκειται στους όρους και εξαιρέσεις του συμβολαίου, εννοώντας προφανώς αυτού που ίσχυε για το προηγούμενο έτος. Ούτε ο Μ.Υ.1 αλλά ούτε και ο Μ.Υ.2 αντέδρασαν σ' αυτές τις αναφορές με οποιοδήποτε τρόπο. Η επόμενη επιστολή του κ. Πατσαλίδη είναι ημερομηνίας 13.11.02 και απευθύνεται προς τον Μ.Υ.2 (Τεκμήριο 4). Είναι ιδιαίτερα σημαντική επειδή για άλλη μια φορά καταγράφονται τα μέχρι εκείνη τη στιγμή συμφωνηθέντα μεταξύ τους. ΄Εχει ως εξής: «Reference to the above and following our agreement during a number of meetings this is to confirm in writing that the reinsurer of the above covers (Worldwide Reassurance Company) will be paid directly by Prolific Insurance Consultants Limited before the end of November. Please note that in order for the covers to be effective and accepted by the Company a formal confirmation for the settlement of the premiums due to the reinsurer will be required. It is also understood that Prolific Insurance Consultants will be settling the premium due to Liberty Life as agreed directly» Δεδομένου ότι ο Μ.Υ.4 δεν είχε ποτέ συναντήσει τον Μ.Υ.1 είναι προφανές πως ο «αριθμός συναντήσεων» στις οποίες αναφέρεται είχαν γίνει με τον Μ.Υ.2 προς τον οποίον απευθύνεται και η επιστολή και από τον οποίον αναμένει την απευθείας πληρωμή με βάση τα συμφωνηθέντα μεταξύ τους («.. our agreement .."). Το θέμα της συμφωνίας το ξεκαθαρίζει και στην επόμενη επιστολή του ημερ. 27.11.02 και πάλι προς τον Μ.Υ.2 (Τεκμήριο 5), όταν ρητώς πλέον επικαλείται τη συμφωνία μεταξύ των δύο εταιρειών τους. Σ' αυτή την επιστολή ξεκαθαρίζει και το θέμα που αφορούσε τα αντασφάλιστρα και γίνεται πλέον σαφές πως αυτά αφορούσαν δύο κεφάλαια. Στο επίμαχο μέρος η επιστολή έχει ως εξής: «As per the agreement between Liberty Life and your esteemed Company please note that the total reinsurance premium due for the above scheme is a. $34.230 for the Life Cover as per the attached sheet, and b. GBP 5.336 for the Accident and Illness cover as per the attached sheet. Please note that as agreed you will arrange for the payment of the reinsurance premium directly to Worldwide Re and will provide the Company with an official confirmation for the payment of the reinsurance premiums». Με την επιστολή Τεκμήριο 4 είχεν ήδη αναφερθεί πως τα αντασφάλιστρα έπρεπε να καταβληθούν στην World - Wide μέχρι το τέλος Νοεμβρίου 2002 και με την επιστολή Τεκμήριο 5 ο Μ.Υ.2 ενημερώθηκε για τα ακριβή ποσά. Είναι προφανές πως εν σχέσει με τα αντασφάλιστρα δεν γίνεται καμιά αναφορά για κάλυψη σε Επαγγελματικά Ταξίδια και Προσωπική Ευθύνη. Δεν είναι δυνατό να γίνει δεκτό πως ο Μ.Υ.2 δεν είχε παρατηρήσει τη διαφορετική αυτή αντίληψη από τότε, και αυτό επιβεβαιώνεται από μεταγενέστερη επιστολή του. Παρόλα αυτά στην ίδια επιστολή (Τεκμήριο 5) ο Μ.Υ.2 ενημερώνεται και για τα ασφάλιστρα τα οποία πρέπει να καταβάλει προς την Ενάγουσα (αφού πληρώσει την αντασφαλιστική εταιρεία) μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και χρέωση GBP1.350 για Επαγγελματικά Ταξίδια. Η μόνη εξήγηση για αυτή την αναφορά είναι αυτή που είχε δοθεί στο Τεκμήριο 2, ότι δηλαδή η κάλυψη για Επαγγελματικά Ταξίδια (και ίσως και για Προσωπική Ευθύνη) θα αντασφαλίζετο από την Marketrends Insurance. Πάντως η αναφορά και στο Τεκμήριο 5 βεβαιώνει πως το θέμα παρέμενε και μέχρι τότε ανοικτό. Η επόμενη ενέργεια χρονολογικά ήταν η έκδοση των ασφαλιστικών συμβολαίων και δεν έχει αμφισβητηθεί από κανένα πως αυτό έγινε στις 27.12.02 όπως προκύπτει από τα ίδια τα έγγραφα. Το συμβόλαιο κατατέθηκε ως Τεκμήριο 6 και φέρει τον τίτλο «Group Life Policy» και αρ. 50220. Στην πραγματικότητα αποτελείται από δύο έγγραφα με ξεχωριστή αρίθμηση σελίδων το καθένα (σελ. 1-6 και σελ. 1-7) ενώ συνοδεύονται και από ξεχωριστό Πίνακα Ασφαλισμένων το καθένα. Το πρώτο είναι η Ασφάλεια Ζωής και το δεύτερο η Ασφάλεια Ατυχημάτων και Ασθενειών. Κατά την ακρόαση δεν έγινε ιδιαίτερη αναφορά στις περιεχόμενες καλύψεις αλλά εκ πρώτης όψεως δεν φαίνεται να περιέχονται καλύψεις για Επαγγελματικά Ταξίδια και Προσωπική Ευθύνη. Δεν υπάρχει άμεση και συγκεκριμένη μαρτυρία από πλευράς Ενάγουσας για την παράδοση του Τεκμηρίου 6 αμέσως μετά την έκδοση του στους Εναγόμενους 1 και 2. Υπάρχει μόνον ο γενικός και αόριστος ισχυρισμός του Μ.Ε. πως αυτό εστάλη είτε την ημέρα της έκδοσης του είτε την επόμενη, σύμφωνα με την πρακτική της εταιρείας τους. Μεταγενέστερες ενέργειες της Ενάγουσας για αποστολή των συμβολαίων ταχυδρομικώς, χωρίς ισχυρισμό ότι είχαν σταλεί προηγουμένως, οδηγούν στο συμπέρασμα ότι ο Μ.Υ.2 είναι ειλικρινής όταν λέγει πως δεν τα παράλαβε πριν το Μάιο του 2003. Πάντως την ίδιαν ημέρα που εκδόθηκε το Τεκμήριο 6 φαίνεται πως εκδόθηκε και η Κατάσταση Ασφαλίστρων η οποία παρουσιάστηκε ως Τεκμήριο 28. Σύμφωνα με αυτή η χρέωση για την Ασφάλεια Ζωής ήταν GBP28.687,50 και για την Ασφάλεια Προσωπικών Ατυχημάτων και Ασθένειας ήταν GBP8.437,50, δηλαδή συνολικά GBP37.125, ποσό που ταυτίζεται με την επιταγή που εξέδωσε η Εναγόμενη 1 προς την Εναγόμενη 2. Είναι παραδεκτό από τις Εναγόμενες 1 και 2 πως εντός του Ιανουαρίου 2003 ζήτησαν τη συμπερίληψη ακόμα δύο εργοδοτουμένων στις καλύψεις. Ο Μ.Υ.4 με την επιστολή του ημερ. 30.1.03 (Τεκμήριο 7) ενημερώνει τον Μ.Υ.2 για το επιπλέον ασφάλιστρο (USD3.440) και για το ότι θα προωθήσει τις λεπτομέρειες στην αντασφαλιστική εταιρεία με σκοπό τη συμπερίληψη των δύο επιπλέον προσώπων στο σχέδιο. Την ίδια μέρα η Ενάγουσα εξέδωσε και την Οπισθογράφηση - Τεκμήριο 29 με την οποίαν βεβαιώνει ότι τα δύο αυτά πρόσωπα συμπεριλαμβάνονται πλέον στην ασφάλεια από 1.1.03. Στις 4.2.03 όμως ο Μ.Υ.2 αποστέλλει στην επιστολή - Τεκμήριο 16 προς την Marketrends Financial Services και αναφερόμενος σε συνάντηση τους στις 30.1.03 εγείρει για πρώτη φορά θέμα συμψηφισμού της οφειλής προς την Ενάγουσα με απαίτηση που έχει η Εναγόμενη 2 από άλλη εταιρεία του ομίλου, δηλαδή την Marketrends Insurance. Από αυτή του την επιστολή προκύπτει: α) Ότι είχεν ήδη πληρώσει τα αντασφάλιστρα προς την World - Wide («... reinsurance premium paid directly to World-Wide by Prolific»). β) Ότι γνώριζε ήδη για την κατάσταση λογαριασμού αφού και ο ίδιος αναφέρεται σε υπόλοιπο «περίπου ΛΚ11.000» ως οφειλόμενο από την εταιρεία του προς την Ενάγουσα. γ) Εμμέσως, ότι ο Μ.Υ.2 δεν είχε μέχρι στιγμής παραλάβει το συμβόλαιο αφού συνδέει την πληρωμή των ασφαλίστρων με την παράδοση τους. Στις 5.2.03 η Ενάγουσα με τηλεμοιότυπο (Τεκμήριο 13) ενημερώνει τον Μ.Υ.2 πως το υπόλοιπο είναι Λ.Κ.11.832 και ζητά την εξόφληση του το συντομότερο. Στο πίσω μέρος του Τεκμηρίου 14 επισυνάπτεται αντίγραφο του Τεκμηρίου 7 και επ' αυτού αναγράφεται χειρογράφως με ημερ. 4.2.03 ότι έπρεπε να βρεθεί το ακριβές υπόλοιπο, και αφού γίνει πληρωμή μετά να δοθεί το συμβόλαιο. Αυτό επιβεβαιώνει το πιο πάνω εύρημα πως μέχρι τότε δεν είχε δοθεί το συμβόλαιο. Την επόμενη, 6.2.03 ο Μ.Υ.2 επισημαίνει σε τηλεμοιότυπο του προς την Ενάγουσα πως δεν έχουν ακόμα παραληφθεί τα συμβόλαια και υπενθυμίζει - εν σχέσει με τα δύο επιπλέον πρόσωπα - πως η συμφωνία τους ήταν ότι μόνον τα ασφάλιστρα θα καταβάλλοντο προς την Ενάγουσα αφού τα αντασφάλιστρα ήταν πληρωτέα κατευθείαν στην World-Wide από την Εναγόμενη 2 (« ... payable to World-Wide directly by Prolific»). Στις 16.2.03 φαίνεται πως υπογράφηκαν στο Ηνωμένο Βασίλειο τα Πιστοποιητικά Αντασφάλισης για το 2003 και στάληκαν με επιστολή ιδίας ημερομηνίας από την Ενάγουσα (Τεκμήριο 9). Με επιστολή ημερ. 20.2.03 σε επιστολόχαρτο της Ενάγουσας (Τεκμήριο 17) ο Διευθυντής του Ομίλου απαντά στο Τεκμήριο 16 προς τον Μ.Υ.2 λέγοντας του πως οι εταιρείες αποτελούν ξεχωριστές οντότητες και πως δεν είναι αποδεκτή η εισήγηση του για συμψηφισμό των απαιτήσεων. Η Ενάγουσα επανέρχεται με επιστολή της πολύ αργότερα, ήτοι στις 30.4.03 αλλά αυτή τη φορά προς τον Μ.Υ.1 δηλ. την Εναγόμενη 1 υπενθυμίζοντας τον ότι δεν έχουν εισπραχθεί τα ασφάλιστρα, και εσωκλείοντας αντίγραφο του συμβολαίου του ζητά να προβεί στις απαραίτητες διευθετήσεις για πληρωμή τους. Η επιστολή αυτή κοινοποιήθηκε και προς τον Μ.Υ.2. Την αμέσως επόμενη εργάσιμη ημέρα, δηλαδή στις 2.5.03 επανέρχεται ο Μ.Υ.2 με επιστολή του προς την Ενάγουσα (Τεκμήριο 18) ευχαριστώντας την - όλως παραδόξως - για την επιστολή που του απέστειλε δύο και πλέον μήνες προηγουμένως (Τεκμήριο 17) και εμφανίζεται να επιμένει στην παλαιότερη πρόταση του για συμψηφισμό. Επίσης αναφέρει πως δεν έχουν παραληφθεί ακόμα τα συμβόλαια. Η Ενάγουσα απάντησε με επιστολή ημερ. 8.5.03 (Τεκμήριο 19) με την οποίαν αρνήθηκε ότι οφείλετο κάποιο ποσό από άλλη εταιρεία και ζήτησε την πληρωμή των οφειλομένων, απειλώντας ότι σε αντίθετη περίπτωση θα ζητούσε κατευθείαν πληρωμή από την Εναγόμενη 1. Με νέα επιστολή του ο Μ.Υ.2 στις 12.5.03 (Τεκμήριο 20) επικαλείται ξανά ότι υπήρξε συμφωνία συμψηφισμού, ισχυρίζεται ότι δεν παραδόθηκαν ακόμα συμβόλαια και για πρώτη φορά προβάλλει και ισχυρισμούς στους οποίους δεν είχε ξανααναφερθεί είτε στις επιστολές του είτε στην προφορική του μαρτυρία, ως εξής: «Referring to the written correspondence between Prolific and Liberty Life Ltd, the Business Travel and Indemnity cover was to be covered by Liberty Life on the Personal Accident and Sickness Policy, since F.B.M.E. found MarkeTrends Insurance unacceptable as an insurance carrier. Therefore, I remind you that policies need to be delivered AS AGREED between Prolific, F.B.M.E. and Liberty Life. Relatively note that policies need to be in accordance with last year's terms & conditions. It seems that you wish to «renew» the policies as per your own interests, which is unacceptable to both Prolific and F.B.M.E». Οι πιο πάνω αναφορές στο Τεκμήριο 20 επιβεβαιώνουν τα προηγούμενα ευρήματα περί συζητήσεων για Επαγγελματικά Ταξίδια και Προσωπική Ευθύνη. Την ίδιαν ημέρα (12.5.03) ο Μ.Υ.1 με επιστολή του προς την Ενάγουσα πληροφορεί πως το τιμολόγιο για την ασφάλιση έχει εξοφληθεί μέσω της Εναγόμενης 2 και παραπέμπει για συνεννόηση με την εν λόγω εταιρεία. Η Ενάγουσα στις 19.5.03 απαντά στον Μ.Υ.2 (Τεκμήριο 21) ενημερώνοντας τον ότι ήδη στάληκε το συμβόλαιο στην Εναγόμενη 1, ότι τα αντασφάλιστρα πιστώθηκαν στο λογαριασμό των πελατών και τον καλεί να καταβάλει GBP3.102 για την Ασφάλεια Ατυχημάτων και Ασθενειών και US$12,330 για την Ασφάλεια Ζωής, ως ασφάλιστρα. Επισυνάπτει δε και αντίγραφο του συμβολαίου. Αρνείται δε ότι άλλα θέματα του ομίλου έχουν σχέση με την υπόθεση. Φαίνεται πως πριν παραλάβει το Τεκμήριο 21 ο Μ.Υ.2 πρόλαβε και απέστειλε την επιστολή ημερ. 22.5.03 (Τεκμήριο 23) στην οποίαν και πάλι παραπονείται για μη παραλαβή των συμβολαίων, αλλά αναφέρεται και σε θέση της Ενάγουσας ότι η ίδια δεν είναι σε θέση να εκδώσει Ασφάλεια και Επαγγελματικά Ταξίδια και Προσωπική Ευθύνη. Αμέσως μετά ο Μ.Υ.2 παρέλαβε το συμβόλαιο που του απέστειλε η Εναγόμενη 1 οπότε με νέα του επιστολή ημερ. 27.5.03 (Τεκμήριο 24) παρατηρεί ότι απουσιάζει κάποια κάλυψη (χωρίς να διευκρινίζει) και ότι υπάρχουν και άλλα σημαντικά λάθη και παραλείψεις (και πάλι χωρίς να διευκρινίζει ο,τιδήποτε). Καταληκτικά απορρίπτει το συγκεκριμένο ως το συμφωνηθέν και το επιστρέφει στην Ενάγουσα με την ελπίδα να προχωρήσει η τελευταία στην έκδοση των ορθών εγγράφων. Η Ενάγουσα μόλις παρέλαβε το Τεκμήριο 24 έδωσε οδηγίες για έγερση της παρούσας αγωγής, πράγμα που έγινε στις 16.9.03 αφού προηγήθηκαν κάποιες επιστολές μεταξύ των δικηγόρων (Τεκμήρια 25 και 26). Παρόλα αυτά και μετά την αγωγή υπήρξε κάποια αλληλογραφία μεταξύ του κ. Σταύρου, εκ μέρους της Ενάγουσας και της Σ. Καμμίτση, εκ μέρους της Εναγομένης 1, η οποία αποσκοπούσε στην εξεύρεση λύσης (Τεκμήρια 31, 12, 8, 32, 33 και 13). Στα πλαίσια αυτά η κα Καμμίτση απέστειλε μεταξύ άλλων και αντίγραφο της επιταγής για GBP37,125 ημερ. 9.12.02 την οποίαν η Εναγόμενη 1 είχεν εκδώσει προς την Εναγόμενη 2. Η αλληλογραφία αυτή καλύπτει περίοδο από 6.10.03 μέχρι 8.12.03. Το συμπέρασμα από αυτή την αλληλογραφία είναι πως η Ενάγουσα αναζητούσε από την Εναγόμενη 1 στοιχεία και αποδείξεις ότι τα χρήματα είχαν δοθεί στην Εναγόμενη 2 και κυρίως ότι η Εναγόμενη 1 είχε αποδεχθεί την ασφάλιση και τα συμβόλαια. Η τελική θέση της κα Καμμίτση (Τεκμήριο 33) ήταν πως η Τράπεζα τους μπορούσε να δηλώσει μόνον ότι κατέβαλε τα χρήματα στην Εναγόμενη 2 αλλά δεν επιθυμούσαν να δηλώσουν ο,τιδήποτε εν σχέσει με τα συμβόλαια, πράγμα που επανέλαβε και στην τελευταία επιστολή της (Τεκμήριο 13) ημερ. 8.12.03. Στο ενδιάμεσο όμως αυτής της αλληλογραφίας η Ενάγουσα παρέλαβε και αίτημα από την Εναγόμενη 2 εκ μέρους της Εναγόμενης 1 για προσθήκη ενός ακόμα εργοδοτούμενου της στην ομαδική ασφάλιση για το 2003. Το αίτημα διαβιβάστηκε με τηλεμοιότυπο ημερ. 13.10.03 (Τεκμήριο 8) από τη συσκευή με αρ. 22552703 και τα γραφεία της Newline Insurance & Reinsurance Services Ltd και υπογράφεται από την Μ.Υ.3, Ηρώ Θεοδούλου στο όνομα του Μ.Υ.2. Ο Μ.Υ.2 υποστήριξε πως εξαιτίας ενός σοβαρότατου ατυχήματος περί τον Ιούλιο του 2003 αρχικά είχε παραμείνει σε κώμα και κατά τον επίδικο χρόνο ευρίσκετο εκτός εργασίας μέχρι το Δεκέμβριο του 2003. Επέμεινε στη θέση πως το Τεκμήριο 8 το έστειλε εξ ιδίας πρωτοβουλίας η Μ.Υ.3, η οποία είναι υπάλληλος άλλου γραφείου το οποίο συστεγάζεται με την Εναγόμενη 2. Είμαι πεπεισμένος πως σ' αυτό το θέμα αλλά και άλλα παρεμφερή ψεύδονται τόσον ο Μ.Υ.2 όσον και η Μ.Υ.3. Καταρχάς ο συγκεκριμένος αριθμός συσκευής φαίνεται ως το τηλεομοιότυπο της εταιρείας του σε σειρά Τεκμηρίων (π.χ. 23). Πέραν αυτού από το Τεκμήριο 41 έχει διαφανεί πως και ο ίδιος ήταν διευθυντής στη Newline καθώς και ότι η Εναγόμενη 2 ήταν μέτοχος κατά το 50%, πράγμα που αρχικά αρνείτο χωρίς πειστικότητα. Δεν έχει παρουσιάσει κανένα πιστοποιητικό για το πώς ήταν εκτός επικοινωνίας για πέντε μήνες και το κυριότερο είναι πως και την προηγούμενη φορά που χρειάστηκε η προσθήκη των δύο προσώπων και πάλι με τον ίδιο τρόπο είχε ζητηθεί, δηλαδή με τηλεομοιότυπο της Μ.Υ.3 (Τεκμήριο 15) το οποίο υπέγραφε «αντ' αυτού». Η σύγχιση του όταν ερωτάτο για θέματα της Newline και τις σχέσεις του με τον κ. Πάνο Ιωάννου είναι ενδεικτική της συναίσθησης του ψεύδους. Αρκεί μόνο να πω πως ενώ δεν αμφισβητεί ότι η Newline συστάθηκε στις 7.8.03 επέμεινε στη θέση πως δεν είχε σχέση με την εν λόγω εταιρεία και πως πιθανόν ο Ιωάννου να του έδωσε «κάποια» μετοχή, έτσι απλά από μόνος του και χωρίς συνεννόηση, σε περίοδο που κατά τους ισχυρισμούς του ήταν σε «έλλειψη επικοινωνίας». Να σημειωθεί βεβαίως πως κατά την αντεξέταση της και η Μ.Υ.3 τελικά παραδέχθηκε πως ενεργούσε γενικά ως γραμματέας του και ότι έστελλεν επιστολές «αντ' αυτού» μόνο όταν της το ζητούσε ο ίδιος. Επισημαίνω πως ακόμα και το κλητήριο ένταλμα της παρούσας παραλήφθηκε για λογαριασμό της Εναγόμενης 2 στις 18.9.03 από την Μ.Υ.3 ως Γραμματέα στο εγγεγραμμένο της γραφείο ενώ και η εμφάνιση καταχωρίστηκε στις 2.10.03 με σχετική εξουσιοδότηση δικηγόρου, δηλαδή σε περίοδο που κατ΄ ισχυρισμόν του ο ίδιος ήταν «εκτός επικοινωνίας». Εν πάση όμως περιπτώσει εκείνο που έχει τη σπουδαιότερη σημασία είναι πως 15ημέρες μετά την καταχώρηση εμφάνισης στην αγωγή από την Εναγόμενη 1 η τελευταία έδωσε οδηγίες στη Μ.Υ.3 να ζητήσει την προσθήκη εργοδοτούμενου της στην ομαδική ασφάλιση. Αυτό καταδεικνύει πως ναι μεν συζητούντο ή και ζητήθηκαν αρχικά διάφορες καλύψεις που δεν περιλήφθηκαν στα εκδοθέντα συμβόλαια αλλά η Εναγόμενη 2 ουδέποτε απέρριψε τα συμβόλαια τα οποία παραδόθηκαν τελικά έστω και με κάποια καθυστέρηση. ΄Αλλωστε αυτό επιβεβαίωσεν με πάσαν ειλικρίνεια και ο Μ.Υ.1 λέγοντας πως ουδέποτε ακύρωσαν την ασφάλιση ούτε διαμαρτυρήθηκαν για τα συμβόλαια αλλά και ποτέ δεν έδωσαν οδηγίες στον Μ.Υ.2 για ακύρωση τους ή μη πληρωμή της Ενάγουσας. Είναι φανερό πως ό,τι έπραξεν ο Μ.Υ.2 το έπραξε και αυτός εξ ιδίας πρωτοβουλίας και προφανώς με σκοπό να προωθήσει τη δική του κατ' ισχυρισμόν απαίτηση εναντίον άλλης ξεχωριστής εταιρείας του ομίλου (στον οποίον ανήκει η Ενάγουσα) και να ασκήσει πιέσεις για να επιτύχει συμψηφισμό ή την πληρωμή της. Ειδικά σ' αυτό το θέμα θεωρώ πως επίσης δεν υπήρξε ειλικρινής ο Μ.Υ.2 αφού δεν παραδέχετο το πραγματικό ελατήριο για τις ενέργειες του. Θα ήταν δε ειλικρινής και πειστικός εάν πράγματι ενημέρωνε την Εναγόμενη 1 και εάν ενεργούσε σύμφωνα με τις ρητές οδηγίες της. Ενδεικτικό της αυτονομίας και πρωτοβουλίας που επέδειξε ο Μ.Υ.2 μέσω της εναγόμενης 2 είναι και το ότι όχι μόνον δεν κατέβαλε τα ασφάλιστρα, αλλά υπερασπιζόμενος στην αγωγή προέβαλε και ανταπαίτηση για τα χρήματα που η Εναγόμενη 1 κατέβαλε ως αντασφάλιστρα διεκδικώντας παράλληλα και αποζημιώσεις, πράγμα που ούτε η ίδια η Εναγόμενη 1 δεν έπραξε. Δεν μπορεί να θεωρηθεί καθόλου τυχαίο το ότι η Εναγόμενη 1 στην Υπεράσπιση της δεν εγείρει κανένα ζήτημα όσον αφορά τις καλύψεις και την ασφάλιση τόσον γενικά όσον και εν σχέσει με τα δύο βασικά συμβόλαια που έχουν εκδοθεί. Η Εναγόμενη 1 επικαλείται μόνον τη διευθέτηση που της κοινοποιήθηκε για καταβολή του ανταλλάγματος στην Εναγόμενη 2, πράγμα που έπραξε από τις 9.12.02. Είναι προφανές λοιπόν πως υπό κανονικές συνθήκες η Εναγόμενη 1 θα ακολουθούσε την πρακτική του προηγούμενου έτους και θα πλήρωνε κατευθείαν όλο το ποσό (G.B.P.37.125) προς την Ενάγουσα, υπό την έννοια ότι δεν υπήρχε κανένας λόγος να αφήσει τα χρήματα να περιέλθουν στην κατοχή της Εναγόμενης 2. Βασικά, η Εναγόμενη 1 κατέβαλε όλο το ποσό προς την Εναγόμενη 2 εξαιτίας της συμφωνίας μεταξύ Ενάγουσας και Εναγόμενης 2, όπως αυτή της είχε κοινοποιηθεί. Η συμφωνία καταγράφεται στο Τεκμήριο 2 και αφορά την πληρωμή των αντασφαλίστρων για τα βασικά συμβόλαια κατευθείαν στην World - Wide και του υπολοίπου στην Ενάγουσα προς εξόφληση των ασφαλίστρων. Τρανή απόδειξη του ότι η Εναγόμενη 2 δεν είχε πλέον άλλη υποχρέωση αποτελεί το εξής απόσπασμα από επιστολή του Μ.Υ.2 προς την Ενάγουσα ημερ. 12.5.03 (Τεκμήριο 20): «3. It must be pointed out to you that F.B.M.E. has no contractual obligation with you, as regards to premium payment, as our agreement states quite clearly that F.B.M.E would pay the premium to Prolific and Prolific would pay the Reinsurers immediately and Liberty its fronting fee upon policy delivery - accordingly.» Είναι προφανές πως η ομαλή εξέλιξη των πραγμάτων ανατράπηκε αφενός όταν στις 4.2.03 (Τεκμήριο 16) ο Μ.Υ.2 ήγειρε τα ζητήματα συμψηφισμού πράγμα που δεν έγινε δεκτό από την Ενάγουσα και αφετέρου όταν με την πάροδο του χρόνου η Ενάγουσα δεν επέλυσε το θέμα κάλυψης για Επαγγελματικά Ταξίδια και Προσωπική Ευθύνη, αρνούμενη παράλληλα να παραδώσει τα συμβόλαια προτού πληρωθούν και τα ασφάλιστρα. Πρόκειται στην ουσία για μια σειρά πεισμάτων και παρεξηγήσεων. Είναι ενδεικτικό το ότι ο Μ.Υ.2 που θα έπρεπε πρώτος να ενδιαφέρεται για την κάλυψη των πελατών του χρειάστηκε δύο και πλέον μήνες να απαντήσει στο Τεκμήριο 17 της Ενάγουσας. Πλην όμως η στάση της Εναγόμενης 2 είναι καθοριστική αφού τελικά αποδέχθηκε τα συμβόλαια, δεν έδωσε οδηγίες για επιστροφή τους ούτε ζήτησε επιστροφή των χρημάτων της. Αντιθέτως, στις 13.10.03, δηλαδή μετά την έγερση της αγωγής, ζήτησε τη συμπερίληψη και άλλου προσώπου στην κάλυψη. Πιθανόν να είχε ή να έχει κάποια δικαιώματα εν σχέσει με καλύψεις που ζήτησε και δεν της δόθηκαν αλλά αυτό μόνον η ίδια μπορούσε να διεκδικήσει, πράγμα που δεν έπραξε στην παρούσα αγωγή. Το ποσόν που αξιώνεται αφορά ακριβώς τα ασφάλιστρα των συμβολαίων και καλύψεων που τελικά δόθηκαν και αυτό τελικά δεν έχει αμφισβητηθεί από κανένα. Νομική Πτυχή Είναι γνωστή η αρχή πως ο αντιπρόσωπος δεν δύναται να επιβάλει προσωπικώς εκτέλεση σύμβασης η οποία συνήφθη από τον ίδιον για λογαριασμό του αντιπροσωπευόμενου (βλ. άρθρο 190 του Κεφ. 149 και υπ. Κυπριακή Επιτροπή Σιτηρών ν. Ζάκο Λτδ