Χάρη Κωνσταντίνου ν. Ανδρέα Βιολάρη, Αρ.Αγωγής: 11896/02, 23 Νοεμβρίου, 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2007:A122 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Ν. Σταύρου, Ε.Δ. Αρ.Αγωγής: 11896/02 Μεταξύ: Χάρη Κωνσταντίνου Ενάγοντος και Ανδρέα Βιολάρη Εναγόμενου --------------------- 23 Νοεμβρίου, 2007 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: κ. Κνώφου για Κώστα Δημητριάδη & Συνεργάτες. Για τον Εναγόμενο: κ. Μερακλής. Α Π Ο Φ Α Σ Η Τα επίδικα θέματα Με την παρούσα αγωγή ο ενάγων, μηχανικός αυτοκινήτων στο επάγγελμα, διεκδικεί από τον εναγόμενο το συνολικό ποσό των £770,83 σεντ σε σχέση με εργασίες της ειδικότητας του που εκτέλεσε κατόπιν εντολής του εναγομένου. Πιο συγκεκριμένα είναι η δικογραφημένη θέση του ενάγοντος πως κατόπιν εντολών του εναγομένου και έναντι του συμφωνηθέντος ποσού των £3.000,00 σεντ εκτέλεσε στο όχημα με αρ. εγγραφής EXX 180 εργασίες και επιδιορθώσεις που σχετίζονταν με τις εκτεταμένες ζημιές που υπέστη το εν λόγω όχημα στο μπροστινό μέρος κατόπιν εμπλοκής του σε τροχαίο δυστύχημα. Το ποσό αυτό το πλήρωσε ο εναγόμενος και ο ενάγων του εξέδωσε και εξοφλητική απόδειξη. Συναφώς περί τα τέλη Μαΐου 2002 και ενώ είχαν ολοκληρωθεί οι εργασίες και επιδιορθώσεις που σχετίζονταν με το δυστύχημα, οι διάδικοι συμφώνησαν όπως ο ενάγων έναντι του ποσού των £630,00 σεντ (£626,83 ως διαφάνηκε αργότερα) εκτελέσει και επιπλέον εργασίες στο εν λόγω όχημα οι οποίες δεν απορρέανε από το προαναφερθέν δυστύχημα. Περαιτέρω τον ίδιο καιρό οι διάδικοι συμφώνησαν όπως ο ενάγων εκτελέσει εργασίες και σε έτερο όχημα του εναγομένου, μάρκας ISUZU έναντι του ποσού των £550,00 σεντ (£544,66 σεντ ως διαφάνηκε αργότερα). Ο ενάγων συμμορφούμενος με τα συμφωνηθέντα εκτέλεσε τις εργασίες αλλά ο εναγόμενος του κατέβαλε σε διάφορες ημερομηνίες μόνο το πόσο των £400,00 σεντ αφήνοντας έτσι υπόλοιπο £770,83 σεντ (η μαθηματική πράξη ισούται σε £771,49 σεντ). Αυτό το ποσό παρά τις οχλήσεις που περιλάμβαναν και την αποστολή επιστολής δια δικηγόρου δεν έχει καταβληθεί και αποτελεί έτσι το αντικείμενο της απαίτησης του. Ο εναγόμενος ως προκύπτει από τη δική του δικογραφημένη θέση, δε διαφωνεί με τα περί εκτέλεσης εργασιών στα προαναφερθέντα οχήματα του, αν και διευκρινίζει ότι το δεύτερο είναι μάρκας CHEVROLET και όχι ISUZU, αλλά διαφωνεί με τα όσα ισχυρίζεται ο ενάγων σε σχέση με τις χρεώσεις. Σε ότι αφορά το όχημα με αρ εγγ. ΕΧΧ 180 διατείνεται ότι η συμφωνία τους ήταν όπως το σύνολο των εργασιών, τόσο αυτών που ανέκυπταν από το δυστύχημα όσο και των άλλων, εκτελούντο έναντι συνολικής αμοιβής £3.000,00 σεντ. Σε καμία περίπτωση δεν συμφώνησε να καταβάλει επιπλέον χρήματα για τις εργασίες και επιδιορθώσεις που δεν σχετίζονταν με το δυστύχημα. Μάλιστα το ποσό των £3.000,00 σεντ περιλάμβανε και την αγορά μισού αυτοκινήτου, ιδίου τύπου με το δικό του, το οποίο αγοράστηκε ως η πιο συμφέρουσα λύση κατόπιν συμβουλής του ενάγοντος για ποσό £1.500,00 σεντ και το οποίο χρησιμοποιήθηκε για την αφαίρεση των αναγκαίων εξαρτημάτων παρά να αγοράζονταν τα εξαρτήματα ένα-ένα. Επ' αυτού συμφωνήθηκε όπως ο ενάγων του παραδώσει όλα τα εξαρτήματα που δεν θα χρησιμοποιούντο για την επιδιόρθωση του οχήματος του. Τελικώς στο εν λόγω μισό αυτοκίνητο παρέμειναν αχρησιμοποίητα εξαρτήματα συνολικής αξίας £750,00 σεντ τα οποία όμως ουδέποτε του παρέδωσε ο ενάγων. Περαιτέρω ο ενάγων παρά και τις μετέπειτα οχλήσεις του εναγομένου δεν ολοκλήρωσε κατά τρόπο ικανοποιητικό τις εργασίες στο εν λόγω όχημα του αφού δεν τοποθέτησε το προστατευτικό κάλυμμα στο κάτω μέρος της μηχανής ενώ και το air condition αφέθηκε να δημιουργεί έντονο θόρυβο το οποίο για να διορθωθεί απαιτεί δαπάνη ύψους £250,00 σεντ. Τα συνολικό προαναφερθέν ποσό των £1.000,00 σεντ, ο εναγόμενος το διεκδικεί ανταπαιτιτικώς. Τέλος όσον αφορά το CHEVROLET η συμφωνία των διαδίκων ήταν όπως οι εργασίες εκτελεστούν έναντι αμοιβής £400,00 σεντ και όχι £550,00 σεντ, ποσό το οποίο έχει καταβληθεί από τον εναγόμενο με αποτέλεσμα να επέλθει πλήρης εξόφληση των εργασιών σε σχέση με το όχημα τούτο. Η ακροαματική διαδικασία Με βάση τις πιο πάνω δικογραφημένες θέσεις η υπόθεση προχώρησε σε ακρόαση. Κατάθεσαν συνολικά τέσσερις μάρτυρες. Ο ενάγων Χάρης Κωνσταντίνου (Μ.Ε.1), ο εκτιμητής ζημιών Γιώργιος Τζιρκαλλής (Μ.Ε.2), ο ισιωτής αυτοκινήτων Χρίστος Χρίστου Αηγιωρκήτης (Μ.Ε.3) και ο εναγόμενος Ανδρέας Βιολάρης (Μ.Υ.1). Δεν θα επιχειρήσω να καταγράψω σε έκταση τη μαρτυρία των προαναφερθέντων προσώπων καθ' ότι κάτι τέτοιο θα ήταν ανώφελο και εν πολλοίς αντιπαραγωγικό. Νοείται βέβαια πως η δοθείσα προφορική μαρτυρία σε όλη της την έκταση, όπως και τα κατατεθέντα τεκμήρια εξετάσθηκαν ενδελεχώς και αξιολογήθηκαν πλήρως από το δικαστήριο παρά την απουσία ρητής αναφοράς (βλ. Al Watani κ.α v. Παπαδόπουλου
(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 1924, 1937). Τούτων λεχθέντων για σκοπούς καλύτερης κατανόησης των όσων θα ακολουθήσουν, θα αναφερθώ επιγραμματικά σε κάποια κύρια σημεία των λεγομένων των μαρτύρων. Ο ενάγων λοιπόν ήταν κάθετος στο ότι η συμφωνία των £3.000,00 σεντ κάλυπτε μόνο τις ζημιές που υπέστη το ΕΧΧ 180 από το δυστύχημα. Στο ποσό αυτό περιλαμβανόταν και το κόστος ενός "μούτρου" που αγοράστηκε κατόπιν προτροπής του εκτιμητή Μ.Ε.2 και όχι μισού αυτοκινήτου ως ισχυρίζεται ο εναγόμενος. Το "μούτρο" μεταφέρθηκε στο συνεργείο του ισιωτή Μ.Ε.3 και χρησιμοποιήθηκε για την αφαίρεση των εξαρτημάτων που χρειαζόταν το όχημα του εναγομένου. Όσον αφορά το εναπομείναν "μούτρο" και τα όποια εξαρτήματα (που βασικά δεν είχαν καμιά αξία), είπαν στον εναγόμενο να τα παραλάβει αν ήθελε αλλά δεν επέδειξε κανένα ενδιαφέρον. Ούτε και ο εναγόμενος υπέβαλε πριν την καταχώρηση της αγωγής οποιοδήποτε παράπονο σε σχέση με το ζήτημα αυτό ή και για την ποιότητα των εκτελεσθείσων εργασιών. Απ' εκεί και πέρα για τις επιπλέον εργασίες επέμενε πως συμφώνησαν πως θα καταβαλλόταν ποσό £626,83 σεντ. Από το ποσό αυτό οι £406,83 σεντ αφορούσαν εργασίες που θα εκτελούσε ο ίδιος και οι £220,00 σεντ αφορούσαν εργασίες που θα εκτελούσε ο ισιωτής. Οι εργασίες αυτές υπέδειξε, καταγράφηκαν σε σημείωση που ετοίμασαν μαζί με τον εναγόμενο (τεκμήριο 3). Ομοίως οι εργασίες στο ISUZU ή CHEVROLET συμφωνήθηκαν από κοινού στο ποσό των £544,66 σεντ και επίσης καταγράφηκαν σε σημείωση (τεκμήριο 4). Έναντι της οφειλής αυτής ο εναγόμενος κατέβαλε μόνο £400,00 σεντ. Επ' αυτού ισχυρίστηκε ότι ο εναγόμενος αρχικώς υποσχόταν ότι θα πλήρωνε, προβάλλοντας απλώς διάφορες δικαιολογίες για να πετύχει παράταση. Στην συνέχεια όμως όταν τον πήρε τηλέφωνο ο λογιστής του ενάγοντος, αρνήθηκε παντελώς την πληρωμή. Ο Μ.Ε.2, ο οποίος ως έγινε παραδεκτό είναι πραγματογνώμονας στον τομέα του, αναφέρθηκε εκτενώς στην εκτίμηση της ζημιάς που ετοίμασε (τεκμήριο 2), βάσει της οποίας το συνολικό κόστος επιδιόρθωσης του ΕΧΧ 180 ανερχόταν σε £3.004,00 σεντ. Διευκρίνισε ότι η αναφορά του στην εν λόγω εκτίμηση για την αγορά μεταχειρισμένων εξαρτημάτων έναντι ποσού £1.500,00 σεντ έγινε με δεδομένο ότι θα αγοράζετο "μούτρο". Αν τα εξαρτήματα αγοράζονταν ένα-ένα συνέχισε, το κόστος θα ήταν πολύ μεγαλύτερο. Ο ίδιος πρόσθεσε, εκτίμησε μόνο τις ζημιές που προκλήθηκαν από το δυστύχημα. Τέλος σε ότι αφορά το ταμπλό του "μούτρο", εκτίμησε πως, αν δεν καταστράφηκε μπορεί να είχε αξία μέχρι και £80,00 σεντ. O M.E.3 επίσης ισχυρίστηκε ότι κατόπιν εισήγησης του Μ.E.2 αγοράστηκε "μούτρο" έναντι ποσού £1.500,00 σεντ. Επί τούτου αρνήθηκε υποβολή ότι στην πραγματικότητα το "μούτρο" (μισό αυτοκίνητο χαρακτηρίστηκε στην υποβολή) αγοράστηκε για £850,00 σεντ και όχι για £1.500,00 σεντ. Από το "μούτρο", συνέχισε, αφαίρεσε τα εξαρτήματα που χρειάζονταν για τοποθέτηση στο όχημα του εναγομένου. Όταν οι εργασίες που αφορούσαν το δυστύχημα πλησίαζαν προς το τέλος, του δόθηκαν νέες οδηγίες από τον ενάγοντα να προβεί σε κάποιες μικροδουλειές στο πίσω μέρος του οχήματος που δεν είχαν σχέση με το δυστύχημα. Τις δουλείες αυτές τις εκτέλεσε, χρέωσε £220,00 σεντ, ποσό το οποίο του έχει καταβληθεί από τον ενάγοντα. Ο εναγόμενος παρουσιάστηκε κατηγορηματικός ότι η συμφωνία των £3.000,00 σεντ κάλυπτε το σύνολο των εργασιών που θα εγίνοντο στο ΕΧΧ
- Πιο συγκεκριμένα ισχυρίστηκε ότι η εκτίμηση του Μ.Ε.2 δεν λάμβανε υπόψη το ενδεχόμενο αγοράς μισού αυτοκινήτου, αλλά κοστολογούσε τα εξαρτήματα ένα-ένα. Ο ενάγων ωστόσο του είπε να μην ασχοληθεί με την εκτίμηση και ότι αν του έδιδε 2-3 ημέρες θα έβρισκε ο ίδιος μισό αυτοκίνητο για να μειωθεί το κόστος. Πράγματι μετά από 2-3 ημέρες τον πήρε τηλέφωνο και του είπε ότι βρήκε μισό αυτοκίνητο για ποσό £850,00 σεντ. Τότε ο εναγόμενος είπε του ενάγοντος να προχωρήσει αμέσως στην αγορά του, πράγμα που έπραξε. Στη συνέχεια ο ενάγων του ανέφερε ότι τα εργατικά θα ανέρχονταν σε £1.350,00 σεντ οι επιπλέον εργασίες σε £630,00 σεντ (£410,00 σεντ για εξαρτήματα και εργασίες που θα εκτελούσε ο ίδιος και £220,00 σεντ για εργασίες που θα εκτελούσε ο ισιωτής), ο ανεμοθώρακας σε £120,00 σεντ και το λάστιχο του ανεμοθώρακα σε £30,00 σεντ σύνολο δηλαδή £2.980,00 σεντ. Έτσι τον προπλήρωσε £3.000,00 σεντ και του δόθηκε εξοφλητική απόδειξη. Όταν τελείωσαν οι εργασίες παρέμειναν αρκετά εξαρτήματα πάνω στο μισό αυτοκίνητο και παρά το γεγονός ότι αναζήτησε αρκετές φορές τον ισιωτή (Μ.Ε.3) για να του το δώσει, δεν τον βρήκε. Κάποια στιγμή βρήκε τον Μ.Ε.3 αλλά αυτός με διάφορες προφάσεις αρνήθηκε να του τα παραδώσει. Όσον αφορά το EXX 180, όταν το παρέλαβε από τον ενάγοντα, το μέρος του οχήματος που ήταν κάτω από το ραδιατέρ ήταν αμπογιάτιστο. Επίσης το προστατευτικό είχε πρόβλημα όπως και το air condition. Αναγκάστηκε δε να αλλάξει τον κομπρεσσόρο πληρώντας £150,00 σεντ. Όσον αφορά το CHEVROLET η συμφωνία ήταν για £400,00 σεντ και όχι για £550,00 σεντ. Το ποσό αυτό το πλήρωσε στο ακέραιο. Τέλος αρνήθηκε πως ο ενάγων τον έπαιρνε τηλέφωνο ζητώντας του περισσότερα χρήματα όπως αρνήθηκε την παραλαβή της επιστολής του δικηγόρου (τεκμήριο 5). Ομοίως αρνήθηκε την από κοινού με τον ενάγοντα συμφωνία και ετοιμασία των τεκμηρίων 3 και
- Αυτά ανέφερε θα τα ετοίμασε εκ των υστέρων ο ενάγων για να δικαιολογήσει την απαίτηση του. Μετά το πέρας της μαρτυρίας του εναγομένου τη σκυτάλη πήραν οι δικηγόροι των διαδίκων για να αγορεύσουν. Αμφότεροι το έπραξαν με ζήλο και επιχειρήματα, παραπέμποντας ο κάθε ένας με τη σειρά του σε σημεία της μαρτυρίας και γενικότερα της υπόθεσης που κατά την εισήγηση τους ενίσχυαν και τελικώς καταδείκνυαν το βάσιμο των ισχυρισμών του δικού τους πελάτη. Αξιολόγηση μαρτυρίας Έρχομαι στην αξιολόγηση της μαρτυρίας. Η αξιολόγηση, γενικά ομιλούντες, είναι εγχείρημα λεπτό και δύσκολο. Για να καταλήξει σε συμπεράσματα επί του προκειμένου, το δικαστήριο επιστρατεύει τις εμπειρίες και την πείρα του και εφαρμόζει καθιερωμένες από τη Νομολογία, αρχές αξιολόγησης. Ενδείξεις αληθείας αποτελούν η εν γένει λογικότητα, η φυσικότητα, η συνοχή, η σταθερότητα, η απουσία αντιφάσεων και υπεκφυγών και γενικά η πειστικότητα και καλή συμπεριφορά στο εδώλιο του μάρτυρα. Υπόψη λαμβάνονται επίσης η επαφή και η σχέση του μάρτυρα με το αντικείμενο, τυχόν κίνητρα ή διακυβευόμενα συμφέροντα και γενικά οι λόγοι που είχε να ξέρει ή να θυμάται αυτά τα οποία κατέθεσε. Πέραν του ατομικού λόγου υπέχει σημασία και η ύπαρξη ή μη συνάφειας, αλληλουχίας και συνοχής γενικότερα στους κόλπους μιας προβαλλόμενης εκδοχής (βλ. Στυλιανίδης v. Χ"Πιέρας
(1992)1 Α.Α.Δ.1056). Με αυτά κατά νου βρίσκω ότι ο πρώτος μάρτυρας της υπόθεσης, ο ενάγων δηλαδή, είπε την αλήθεια στο δικαστήριο. Ήταν πηγαίος, σαφής και σταθερός στις τοποθετήσεις του χωρίς δισταγμούς και αμφιταλαντεύσεις, πείθοντας έτσι ότι η δική του εκδοχή, η οποία εν τω μεταξύ συνάδει πλήρως και με τη λογική, ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Αντεξετάστηκε επί μακρόν και με επιμονή από τον συνήγορο του εναγομένου, χωρίς όμως να υποπέσει σε αντιφάσεις ουσίας. Μοναδικό ίσως ψεγάδι στη μαρτυρία του ήταν η αναφορά σε σχέση με το κόστος αγοράς του "μούτρου". Είναι γεγονός ότι σε αντίθεση με τους Μ.Ε.2 και 3 αλλά και τη γενικότερη εκδοχή της πλευράς του, μίλησε για κόστος £850,00 σεντ και όχι £1.500,00 σεντ. Έχω εντοπίσει στο πρακτικό της διαδικασίας τις εν λόγω αναφορές (δύο στον αριθμό) και έχω διαπιστώσει, πως, και στις δύο περιπτώσεις ο ενάγων εξέφρασε παράλληλα με την αναφορά και την αβεβαιότητα του για το όλο θέμα. Στην πρώτη περίπτωση ερωτηθείς από τον κ. Μερακλή ποια ήταν η τιμή που συμφώνησε ο ισιωτής να αγοράσει το "μούτρο" απάντησε: "γράφει το εκεί (στην εκτίμηση -τεκμήριο 2), νομίζω £850 αν θυμούμαι καλά". Στη δεύτερη περίπτωση απαντώντας και πάλι σε πανομοιότυπη ερώτηση του κ. Μερακλή είπε τα εξής: "αν δεν απατώμαι, γύρω στις £850. Δεν θυμάμαι καλά." Λαμβάνοντας υπόψη μου πρώτον, το γεγονός ότι είναι ο ισιωτής (Μ.E.3) που προέβη στην αγορά του "μούτρου" και όχι ο ενάγων, δεύτερον στις προαναφερθείσες αναφορές εκφράζεται κατά τρόπο ρητό και σαφή η αμφιβολία του μάρτυρα για το όλο θέμα, τρίτον την πολύ καλή εικόνα που άφησε γενικότερα ο ενάγων ως μάρτυρας και τέταρτο το ότι η απαίτηση του ενάγοντος δεν στηρίζεται στο επιμέρους κόστος των εξαρτημάτων (και/ή του "μούτρου") και των εκτελεσθεισών εργασιών αλλά φέρεται ως συμφωνηθείσα, κρίνω πως οι αναφορές δεν είναι δυνατό να επισκιάσουν τη μαρτυρία και κατ΄ επέκταση να κλονίσουν την αξιοπιστία του ενάγοντος. Έτσι στο βαθμό που μπορεί να θεωρηθεί ότι εκφράζει απόλυτη θέση (που έτσι κι αλλιώς δεν εκφράζει) επί της τιμής αγοράς του "μούτρου", τη διαχωρίζω από τον κύριο κορμό της μαρτυρίας του και την απορρίπτω. Ο δε κορμός παραμένει ανέπαφος και για τους λόγους που ήδη εξήγησα καθ' όλα αποδεκτός (βλ. Ομήρου v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 98). Πολύ καλή εντύπωση που προξένησε και ο εκτιμητής, Μ.Ε.
- Ήταν σταθερός και πρόθυμα επεξηγηματικός. Δυο σημεία σε σχέση με τη μαρτυρία του είναι ιδιαιτέρως σημαντικά και θα πρέπει να σημειωθούν. Πρώτον ο μάρτυρας ανέφερε ευθέως πως το ποσό των £1.500,00 σεντ που συλλήβδην σημειώνεται στην εκτίμηση του (τεκμήριο 2) ως το κόστος αγοράς των εξαρτημάτων, έγινε με δεδομένο ότι θα αγοραζόταν "μούτρο" από το οποίο θα αφαιρούνταν τα αναγκαία εξαρτήματα. Το ποσό των £1.500,00 σεντ δηλαδή, δεν αφορούσε το κόστος των εξαρτημάτων ένα-ένα. Η θέση αυτή ουδόλως αμφισβητήθηκε αφού δεν του έγινε καμία απολύτως υποβολή από την πλευρά του εναγομένου που να εισηγείται κάτι διαφορετικό. Στη συνέχεια όμως ο εναγόμενος αιφνιδίως και χωρίς πλέον ο Μ.Ε.2 να είχε την ευκαιρία να σχολιάσει, ισχυρίστηκε ακριβώς το αντίθετο. Ομοίως ο Μ.Ε.2 ξεκαθάρισε και το αυτονόητο ότι δηλαδή τα εξαρτήματα αφού θα αφαιρούντο από το "μούτρο" θα ήταν μεταχειρισμένα. Στο δικόγραφο του εναγόμενου όμως (παράγραφος 4, υποπαράγραφος 7) υπάρχει ισχυρισμός ότι η αναφορά στην εκτίμηση του Μ.Ε.2 αφορούσε την αγορά καινούργιων εξαρτημάτων. Παρόλο τούτο και πάλι δεν του έγινε καμία υποβολή που να συνάδει με τη δικογραφημένη θέση και που να άνοιγε το δρόμο για τα όσα στη συνέχεια θα ισχυριζόταν ο εναγόμενος. Στο θέμα αυτό θα επανέλθω κατά την αξιολόγηση του εναγομένου. Εξίσου καλή εντύπωση μου προξένησε και ο Μ.Ε.
- Φυσικός και αυθόρμητος στις τοποθετήσεις του έπεισε ότι ήταν μάρτυρας της αλήθειας. Δοκιμάστηκε και αυτού η μαρτυρία του δια της μακράς αντεξέτασης που έτυχε αλλά δεν υπέπεσε σε καμία αντίφαση ουσίας. Στον αντίποδα ο εναγόμενος μου προξένησε τη χείριστη εντύπωση. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι η εκδοχή του ήταν χαλκευμένη με προφανή στόχο την αποφυγή πληρωμής της οφειλής του. Δεν ήταν μόνο χαλκευμένη, ήταν και σε αντίθεση με το δικόγραφο του. Στο δικόγραφο του (παράγραφος 4, υποπαράγραφος 8) αναφέρεται ότι το "μούτρο" (μισό αυτοκίνητο ως περιγράφεται) θα αγοραζόταν για £1.500,00 σεντ. Κατά τη μαρτυρία του όμως, επιχειρώντας προφανώς να οικοδομήσει και να επωφεληθεί από την αναφορά του ενάγοντος, θυμήθηκε πως το "μούτρο" αγοράστηκε για £850,00 σεντ. Στην ίδια υποπαράγραφο του δικογράφου αναφέρεται πως η αξία των εξαρτημάτων που απέμειναν στο "μούτρο" ανερχόταν σε £750,00 σεντ, ποσό το οποίο ανταπαιτεί μάλιστα. Δηλαδή αν συνδυάσει κανείς τη δικογραφημένη του θέση με τη δια ζώσης, φτάνει στο εκπληκτικό συμπέρασμα πως η αξία των εξαρτημάτων που αφαιρέθηκε από το "μούτρο" για χρήση στο EXX 180 ανέρχεται μόλις σε £100,00 σεντ. Τούτο αποτελεί πιστεύω ισχυρή απόδειξη της πρόσκαιρης και εκ των υστέρων προσπάθειας του εναγομένου να απαλλαγεί ευθύνης. Πέραν τούτου να υπενθυμίσω εδώ και τη διαφωνία του σε σχέση με τα όσα προηγουμένως είχε πει ο Μ.Ε.2, χωρίς όμως προπομπιαία να είχε υποβληθεί αυτή η διαφωνία στον Μ.Ε.2 για σχολιασμό. Η παράλειψη αυτή επενεργεί ανασταλτικά και παρεμποδιστικά στο να ληφθεί υπόψη η διαφωνία του, η οποία παρεμπιπτόντως βρίσκεται στον πυρήνα της όλης του εκδοχής (βλ. Adidas v. Jonitexo Ltd.
(1987)1 C.L.R. 383, 384 και Frederickou Schools Co. Ltd. κ.α. v. Acuac Inc., Πολ. Έφεση 8266 και 8530, ημερ.10.10.2002). Στην τελευταία αυτή υπόθεση αναφέρονται σχετικά τα εξής: "Υπάρχουν ωστόσο δύο κανόνες πρακτικής, που έχουν εμπεδωθεί προ πολλού στα δικαστήρια μας, οι οποίοι πρέπει απαρέγκλιτα να τηρούνται. Ο πρώτος είναι ότι ο μάρτυρας πρέπει να αντεξετασθεί επί όλων των ουσιαστικών γεγονότων τα οποία αμφισβητούνται. Διαφορετικά το δικαστήριο θεωρεί - και το εκλαμβάνει - ότι η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε. Ο δεύτερος είναι ότι, κατά την αντεξέταση, τίθεται στο μάρτυρα η υπόθεση που θα στηθεί από τον αντίδικο. Τέτοια αντεξέταση είναι προϋπόθεση για να κληθεί μαρτυρία που αντικρούει το μάρτυρα." Αν προσθέσω στα πιο πάνω τις παλινωδίες του σε ότι αφορά το σκοπό για τον οποίο υποτίθεται έδωσε £20 πέραν του ποσού της συμφωνηθείσας χρέωσης που με τους δικούς λογαριασμούς ανερχόταν σε £2.980,00 και όχι £3.000,00 σεντ (επ' αυτού έδωσε τρεις τουλάχιστον εκδοχές), την υποτιθέμενη άγνοια και άρνηση του όλων των σημαντικών εγγραφών της υπόθεσης (δεν είδε ποτέ τα τεκμήρια 3 και 4 ούτε και παρέλαβε ποτέ το τεκμήριο 5) αλλά και την εν γένει ασάφεια και παράλογη ανακολουθία που χαρακτηρίζει τη μαρτυρία του (για παράδειγμα ενώ υποτίθεται είχε προσυμφωνήσει και προεξοφλήσει τον ενάγοντα, αργότερα του είπε να λογαριαστούν αλλά τούτο το είπε όχι για λόγους ουσίας αλλά απλά για λόγους ευγένειας), οδηγούμαι στο συμπέρασμα πως η μαρτυρία του εναγομένου θα πρέπει να απορριφθεί πλήρως. Ευρήματα Στη βάση της πιο πάνω αξιολόγησης τα ευρήματα μου σε σχέση με τα πραγματικά και ουσιώδη ζητήματα που άπτονται της υπόθεσης είναι τα ακόλουθα: Περί τα τέλη Απριλίου του 2002 ο γιος του εναγομένου οδηγώντας το όχημα με αρ. εγγ. ΕΧΧ 180 ενεπλάκη σε τροχαίο δυστύχημα με αποτέλεσμα το εν λόγω όχημα να υποστεί εκτεταμένες ζημιές στο μπροστινό μέρος. Κατόπιν τούτου το όχημα μεταφέρθηκε με ρυμουλκό στο γκαράζ του ενάγοντος. Στη συνέχεια οι διάδικοι κατόπιν που εκτιμήθηκαν οι ζημιές από τον εκτιμητή-Μ.Ε.2 (τεκμήριο 2) συμφώνησαν όπως ο ενάγων αναλάβει όλες τις εργασίες και επιδιορθώσεις που συνδέονταν με το δυστύχημα έναντι του συμφωνηθέντος ποσού των £3.000,00 σεντ. Πράγματι ο ενάγων σε συνεργασία και με τον ισιωτή -Μ.Ε.3 εκτέλεσε όλες τις εργασίες και προέβη σε όλες τις επιδιορθώσεις που ανέκυπταν από το προαναφερθέν δυστύχημα και ο εναγόμενος του κατέβαλε το ποσό των £3.000,00 σεντ. Ως προς τούτο ο ενάγων εξέδωσε την εξοφλητική απόδειξη ημερ. 15.5.2002 (τεκμήριο 6). Συναφώς περί τα τέλη Μαΐου του 2002 και ενώ είχαν ολοκληρωθεί οι πιο πάνω εργασίες και επιδιορθώσεις που συνδέονταν με το δυστύχημα, οι διάδικοι συμφώνησαν όπως ο ενάγων έναντι του συμφωνηθέντος ποσού των £626,83 σεντ (ως το τεκμήριο 3) εκτελέσει και επιπλέον εργασίες στο εν λόγω όχημα. Περαιτέρω τον ίδιο καιρό οι διάδικοι συμφώνησαν όπως ο ενάγων εκτελέσει εργασίες και σε έτερο όχημα του εναγομένου, μάρκας CHEVROLET έναντι του συμφωνηθέντος ποσού των £544,66 σεντ (ως το τεκμήριο 4). Ο ενάγων συμμορφούμενος με τα συμφωνηθέντα εκτέλεσε με επάρκεια τις εργασίες αλλά ο εναγόμενος του κατέβαλε σε διάφορες ημερομηνίες μόνο το πόσο των £400,00 σεντ, αφήνοντας έτσι υπόλοιπο £771,49 σεντ (με την απαίτηση διεκδικούνται £770,83 σεντ). Το ποσό τούτο παρά τις αλλεπάλληλες οχλήσεις του ενάγοντος που περιλάμβαναν και την αποστολή επιστολής με δικηγόρο (τεκμήριο 5), η οποία παρέμεινε αναπάντητη, ουδέποτε έχει καταβληθεί. Κατάληξη Από τα πιο πάνω ευρήματα είναι προφανές και αυτή είναι η κατάληξη μου ότι ο ενάγων έχει αποδείξει την υπόθεση του και δικαιούται έτσι σε απόφαση ως η απαίτηση. Εκδίδεται συνεπώς απόφαση υπέρ του ενάγοντος και εναντίον του εναγομένου για το ποσό των £770,83 σεντ πλέον νόμιμο τόκο πλέον έξοδα όπως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το δικαστήριο. (Υπ) .............................. Στ. Ν. Σταύρου, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο