Χρίστος Μαμμίδης διά των γονέων του και/ή έχοντων την γονική μέριμνα αυτού Ευθύμιου και Μαριάννας Μαμμίδη ν. Ανδρέας Σαζεϊδης, Αρ. Αγωγής: 6371/03., 2

Χρίστος Μαμμίδης διά των γονέων του και/ή έχοντων την γονική μέριμνα αυτού Ευθύμιου και Μαριάννας Μαμμίδη ν. Ανδρέας Σαζεϊδης, Αρ. Αγωγής: 6371/03., 28 Δεκεμβρίου, 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2007:A152 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: N. Γ. Σάντη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 6371/

1. Μεταξύ: Χρίστος Μαμμίδης διά των γονέων του και/ή έχοντων την γονική μέριμνα αυτού Ευθύμιου και Μαριάννας Μαμμίδη Ενάγων -και- Ανδρέας Σαζεϊδης Εναγόμενος Και ως ετροποποιήθει δυνάμει διατάγματος Δικαστηρίου ημερ. 20.4.04 Μεταξύ:
2. Χρίστος Μαμμίδης διά των γονέων του και/ή έχοντων την γονική μέριμνα αυτού Ευθύμιου και Μαριάννας Μαμμίδη
3. Ευθύμιου Μαμμίδη Ενάγοντες -και- Ανδρέας Σαζεϊδης Εναγόμενος Και ως ετροποποιήθει δυνάμει διατάγματος Δικαστηρίου ημερ. 7.7.06 και έλαβε παράταση με οδηγίες του Δικαστηρίου στις 19.10.06 Μεταξύ:
4. Χρίστος Μαμμίδης διά των γονέων του και/ή έχοντων τη γονική μέριμνα αυτού Ευθύμιου και Μαριάννας Μαμμίδη
5. Ευθύμιος Μαμμίδης Ενάγοντες -και-
6. Ανδρέας Σαζεϊδη
7. Γιάννα Σαζείδη Υπό την ιδιότητά τους ως διαχειριστές της περιουσίας του αποβιώσαντα Ανδρέα Σαζεϊδη Εναγόμενοι Όπως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος Δικαστηρίου ημερ. 19.12.06 Μεταξύ:
8. Χρίστος Μαμμίδης
9. Ευθύμιος Μαμμίδης. Ενάγοντες -και-
10. Ανδρέας Σαζεϊδη
11. Γιάννα Σαζεϊδη Υπό την ιδιότητα τους ως διαχειριστές της περιουσίας του αποβιώσαντα Ανδρέα Σαζεϊδη Εναγόμενοι --------------------- Ημερομηνία: 28 Δεκεμβρίου,
12. Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες: Ο κ. Ε. Φλουρέντζος. Για τους Εναγόμενους: Ο κ. Κ. Δημητριάδης. ------------------------ Α Π Ο Φ Α Σ Η Η επίδικη διαφορά περιορίστηκε στον προσδιορισμό του ύψους των γενικών αποζημιώσεων για τον πόνο και την ταλαιπωρία που υπέστηκε ο ενάγων 1, ένεκα αυτοκινητικού δυστυχήματος που συνέβηκε την 8.1.02, στη Λευκωσία, ενώ ήταν συνοδηγός σε αυτοκίνητο που οδηγούσε ο εναγόμενος 1 και ο οποίος, όπως έγινε παραδεκτό από τους διαδίκους, φέρει την αποκλειστική ευθύνη για το συμβάν. Ο ενάγων 2 είναι πατέρας του ενάγοντα 1 και όπως επίσης είναι παραδεχτό μεταξύ των διαδίκων, δικαιούται στην επιδίκαση συμφωνηθεισών ειδικών αποζημιώσεων ύψους Λ.Κ.4.625.
13. Δε δόθηκε προφορική μαρτυρία. Η ακροαματική διαδικασία προχώρησε στη βάση κοινώς παραδεχτών γεγονότων τα οποία κατατέθηκαν εξ συμφώνου και εγκρίθηκαν ως τέτοια (βλ. Τεκμήρια 1 - 13). Κατά τις αγορεύσεις, ο ευπαίδευτος δικηγόρος των εναγόντων εισηγήθηκε, πέραν της τυπικής έκδοσης απόφασης υπέρ του ενάγοντα 2 για το συμφωνηθέν ποσό των ειδικών αποζημιώσεων, την επιδίκαση γενικών αποζημιώσεων για τον πόνο και ταλαιπωρία του ενάγοντα της τάξης των Λ.Κ.85.000, ενώ ο ευπαίδευτος δικηγόρος των εναγομένων, την επιδίκαση γενικών αποζημιώσεων της τάξης των Λ.Κ.30.000, με το Δικαστήριο να μη δεσμεύεται ασφαλώς από τις εκτιμήσεις αυτές. Καταλήγοντας στα ευρήματα μου είχα υπόψη τη δικογραφία και ιδιαίτερα την Έκθεση Απαίτησης, το περιεχόμενο της οποίας προσδιορίζει και την αξίωση σε σχέση με τα τραύματα και τα παρεπόμενα τους. Το περιεχόμενο της βεβαίωσης της Ειδικού Γενικού Χειρούργου Σούλας Σιανή - Τεκμήριο 9, στο οποίο γίνεται αναφορά σε θεραπεία μετεγχειρητικών χηλοειδών ουλών με V-Beam Laser, αγνοείται αφού κάτι τέτοιο δεν περιλαμβάνεται στις λεπτομέρειες σωματικών βλαβών του ενάγοντα 1, παρά μόνον διατυπώνεται ως ειδική ζημιά για το ποσό της θεραπείας. Το περιεχόμενο της επιστολής της Universal Life ημερομηνίας 9.9.04 - Τεκμήριο 7, δεν έχει καμιά βαρύτητα αναφορικώς με τις ιατρικές διαπιστώσεις στις οποίες διατυπώνονται διότι δεν αποδείχθηκε ή έστω καταδείχθηκε με οποιονδήποτε τρόπο η όποια εμπειρογνωμοσύνη της συντάκτριας να προβεί στα πορίσματα που γράφονται εκεί. Η κατάσταση αποδείξεων για την περίθαλψη του ενάγοντα 1 (βλ. Τεκμήριο 13), αφορά στην επιδίκαση των ειδικών αποζημιώσεων που έχουν ήδη συμφωνηθεί. Για οτιδήποτε άλλο προκύπτει από το τεκμήριο αυτό, αναφορικώς με την ταλαιπωρία του ενάγοντα κατά την αποθεραπεία του και για άλλες παράπλευρες δυσχέρειες που προέκυψαν, αυτά έχουν αξιολογηθεί στο βαθμό και έκταση που δε συγκρούονται με το περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης. Ο ενάγων γεννήθηκε στις 8.9.85 και κατά το χρόνο του δυστυχήματος ήταν ηλικίας περίπου 16½ χρονών. Ως εκ του δυστυχήματος στις 8.1.02, διακομίσθηκε αυθημερόν στο Τμήμα Α' Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας. Η ζωή του βρισκόταν σε άμεσο κίνδυνο αφού οι κακώσεις που υπέστηκε ήσαν σοβαρότατες. Διαπιστώθηκε ενδοκοιλιακή αιμορραγία λόγω τραυματισμού του σπλήνα με αποτέλεσμα, προς αποκατάσταση της, να γίνει σπληνεκτομή κατά την οποία εντοπίστηκε οπισθοπεριτοναϊκό αιμάτωμα. Λόγω μαζικής απώλειας αίματος βρισκόταν σε κατάσταση ολιγαιμικής καταπληξίας με αποτέλεσμα να του γίνει προκαταρκτική ανάνηψη. Στη συνέχεια, έγινε σύγκλιση του τραύματος και μεταφέρθηκε στο Χειρουργικό Τμήμα για νοσηλεία όπου παρέμεινε κλινήρης υπό συνεχή ιατρική παρακολούθηση και φροντίδα. Λάμβανε φαρμακευτική αγωγή και του γινόταν καθημερινώς χειρουργικός καθαρισμός και περιποίηση των τραυμάτων του. Σταδιακά άρχισε να σηκώνεται από το κρεβάτι. Κατά την κλινική εξέταση παρουσίαζε θλαστικά τραύματα στα δάχτυλα του δεξιού χεριού καθώς και έγκαυμα τριβής στην πλάτη. Του έγινε συρραφή των τραυμάτων του χεριού. Στις 14.1.02, υποβλήθηκε σε εγχείρηση για το αριστερό διατροχαντήριο κάταγμα με μετατόπιση του μηρού. Είχε υποστεί επίσης διαυχενικό κάταγμα χωρίς μετατόπιση καθώς και διπλό κάταγμα του ισχιακού κλάδου της λεκάνης με μετατόπιση καθώς και της ηβικής συμφύσεως. Αρχικώς, λόγω της σοβαρότητας της κατάστασης, τα τραύματα αντιμετωπίστηκαν συντηρητικά με έλξη. Στις 14.1.02, οπόταν και η κατάσταση της υγείας του το επέτρεπε, έγινε ανοιχτή χειρουργική ανάταξη των καταγμάτων και στερέωση με δυναμικό ήλο, πλάκα και βίδες. Ο ακτινολογικός έλεγχος παρουσίασε κάταγμα λεκάνης και κόκκυγα του 5ου οσφυϊκού και 1ου ιερού οστού, καθώς και κάταγμα αριστερού διατροχαντηρίου του μηρού. Βγήκε από το Νοσοκομείο στις 6.2.02, με σχετική φαρμακευτική αγωγή και σύσταση όπως παραμείνει ήσυχος στο σπίτι και επανέλθει προς εξέταση στα Εξωτερικά Χειρουργικά Ιατρεία. Κατά την επανεξέταση υπόφερε από κεφαλαλγία και ζάλη λόγω μεταδιασεισικού συνδρόμου με αποτέλεσμα να συνεχιστεί η σχετική φαρμακευτική αγωγή. Μετατραυματικώς, παρουσιάζει δυσκολία στη βάδιση. Σε κλινική εξέταση που έλαβε χώραν στις 23.1.02, παρουσίαζε αδυναμία των μυών που νευρούνται από την 1η ιερή ρίζα και τις αντίστοιχες αισθητικές διαταραχές. Το αντανακλαστικό του αχίλλειου ήταν καταργημένο αριστερά. Ερευνήθηκε περαιτέρω με αξονική τομογραφία και στη συνέχεια με μαγνητική τομογραφία της οσφυϊκής και ιεράς μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Η έρευνα έδειξε κάταγμα του ιερού οστού αριστερά και κάταγμα της αριστερής άρθρωσης του 5ου οσφυϊκού σπονδύλου με το ιερό. Επίσης υπήρχαν μικρά οστικά θραύσματα στο σπονδυλικό σωλήνα και κοντά στο μεσοσπονδύλιο τρήμα. Τα ευρήματα αυτά συνάδουν με τα κλινικά ευρήματα της βλάβης της Ι1 ρίζας. Η κατάσταση αντιμετωπίστηκε συντηρητικώς με ακινητοποίηση και στη συνέχεια με φυσιοθεραπεία. Εξετάστηκε ξανά στις 26.2.02, από νευροχειρουργό και παρουσίασε ικανοποιητική βελτίωση, εξακολουθούσε όμως να παρατηρείται αδυναμία των μυών που νευρούνται από την Ι1 ρίζα, λιγότερο σοβαρή. Η αδυναμία εντοπιζόταν περισσότερο στους γλουτιαίους μυς και στους οπίσθιους μηριαίους. Συνεστήθη κινητοποίηση και φυσιοθεραπεία, την οποία συνέχισε τακτικώς, όμως η κινητοποίηση δεν έγινε επειδή παρουσίασε πρόβλημα αιμάτωσης της κεφαλής τού μηριαίου οστού με αποτέλεσμα να παραμείνει σε σχετική ακινησία. Είναι σε θέση να διαβάζει και να μελετά τα μαθήματά του στο σπίτι χωρίς δυσκολία συγκέντρωσης. Κατά την κλινική νευρολογική εξέταση ήταν συνεργάσιμος, με τις εγκεφαλικές συζυγίες και τα άνω άκρα να μην παρουσιάζουν παθολογικά ευρήματα. Από τα κάτω άκρα υπήρχε ελαφρά υποτονία των γλουτιαίων μυών αριστερά και υπαισθησία στην έξω πλευρά του αριστερού άκρου ποδός. Η ισχύς στους υπόλοιπους μυς των κάτω άκρων ήταν φυσιολογική. Στις 19.2.02, του έγινε νέα αξονική τομογραφία σπονδύλου και ακτινογραφία αριστερού ισχίου όπου και διαπιστώθηκε σοβαρή επιπλοκή λόγω μετατόπισης του κατάγματος του αυχένα του αριστερού μηριαίου, με αποτέλεσμα να υποχωρήσει η κεφαλή του μηριαίου σε θέση ραιβότητας. Η επιπλοκή δημιούργησε τις προϋποθέσεις μη πωρώσεως του κατάγματος και άσηπτου νεκρώσεως της κεφαλής του μηριαίου. Την 1.3.02, παραπέμφθηκε στην Αιματολογική Κλινική του Μακάριου Νοσοκομείου όπου του χορηγήθηκαν εμβόλια για πνευμονόκοκκο και μηνιγγόκοκκο. Ακολουθούσε θεραπεία με λήψη δισκίων πενικιλίνης. Είχε πόνο και αδυναμία στο αριστερό κάτω άκρο. Από τις αρχές Μαρτίου 2002 μέχρι το τέλος Απριλίου 2002, άρχισε να διακινείται περιορισμένα μέσα στο σπίτι με τροχοκάθισμα και από το Μάιο 2002, με βακτηρίες μασχάλης και ελάχιστη φόρτιση στο αριστερό ισχίο. Του έγινε σπινθηρογράφημα αριστερού ισχίου. Αρχές Ιουλίου 2002 του έγινε ακτινογραφία ισχίου με βάση την οποία αποφασίσθηκε να ελαχιστοποιηθεί η φόρτιση στο αριστερό κάτω άκρο. Στις 17.7.02, μετέβη στη Λάρισα όπου του έγινε σπινθηρογράφημα και τομογραφίες της κεφαλής του μηριαίου. Στις 30.8.02, έγιναν πάλι ακτινογραφίες του αριστερού ισχίου οι οποίες έδειξαν θεαματική βελτίωση του οστού και πόρωση του κατάγματος. Στις 13.9.02, έγινε χειρουργική επέμβαση με γενική αναισθησία και αφαιρέθηκαν τα μέταλλα από το αριστερό ισχίο εκτός δύο βιδών. Συνέχισε να χρησιμοποιεί δύο πατερίτσες μέχρι το τέλος Ιανουαρίου 2003, ενώ από το Φεβρουάριο μέχρι τις αρχές Μαρτίου 2003 χρησιμοποιούσε μια πατερίτσα και ακολούθως καμία, βαδίζοντας χωρίς βοήθεια και φορτίζοντας πλήρως το αριστερό κάτω άκρο. Υπόφερε για αρκετό χρονικό διάστημα από σωματικούς πόνους και ψυχική ταλαιπωρία καθότι η αποθεραπεία του ήταν μακρόχρονη. Τα τραύματα του στο αριστερό ισχίο λόγω των μικρών εστιών νεκρώσεως που παρατηρούνται στην κεφαλή του μηριαίου και την πώρωση της κεφαλής του μηριαίου σε θέση ραιβότητος, δημιουργούν τις προϋποθέσεις για πρόωρη ανάπτυξη οστεοαρθρίτιδας στο αριστερό ισχίο, κάτι που θα σημαίνει επιπρόσθετη ταλαιπωρία, θεραπεία και εγχειρίσεις. Τα κατάγματα της λεκάνης έχουν πορωθεί σε πλημμελή θέση δημιουργώντας μόνιμη παραμόρφωση της. Στην περιοχή της κοιλιάς παρουσιάζει εγχειρητική τομή 18 εκατοστών. Υπάρχει βράχυνση του αριστερού κάτω άκρου κατά μισό εκατοστό σε σύγκριση με το δεξιό κάτω άκρο. Το μέγεθος των κακώσεων στη λεκάνη και στην οσφυϊκή και ιερά μοίρα της σπονδυλικής στήλης καθώς και στο αριστερό ισχίο, δεν του επιτρέπουν να επανέλθει στον τρόπο ζωής που απολάμβανε και ακολουθούσε πριν το δυστύχημα. Ήταν αθλητής και παίκτης χειροσφαίρισης από δέκα χρονών στην ομάδα «ΑΚΡΙΤΕΣ», με λαμπρό μέλλον (βλ. Τεκμήριο 11). Θα πρέπει να εγκαταλείψει κάθε φιλοδοξία που είχε για ενασχόληση με αθλοπαιδιές και άλλα ομαδικά αθλήματα. Η ικανότητα του για βάδισμα και τρέξιμο, πέραν από ένα μικρό χρονικό διάστημα, είναι περιορισμένη. Για εργασία συνίσταται επιλογή καθιστικής ή ημικαθιστικής απασχόλησης. Παρέμεινε κλινήρης για δύο μήνες (8 Ιανουαρίου 2002 μέχρι αρχές Μαρτίου 2002). Απουσίασε από το σχολείο για μεγάλο χρονικό διάστημα. Παρουσιάστηκε στο σχολείο με τροχοκάθισμα 15-20 μέρες προτού κλείσει το σχολείο για εξετάσεις αφού πρώτα έγιναν οι κατάλληλες διευθετήσεις για τη διακίνησή του. Η εμφάνισή του στο σχολείο με τροχοκάθισμα είχε δυσμενείς συνέπειες στη ψυχολογία του ως εφήβου. Κατά τη σύντομη παρουσία του στο σχολείο, πολύ συχνά, ξάπλωνε στην αίθουσα ασθενών λόγω ζαλάδων και πονοκεφάλων. Η πολύμηνη απουσία του από το σχολείο είχε αρνητικές επιπτώσεις στην απόδοσή του. Λόγω των τραυματισμών στην σπονδυλική στήλη θα έχει για όλη του τη ζωή υπαισθησία και μειωμένα αντανακλαστικά στο αριστερό πόδι (πατούσα). Στο αριστερό ισχίο παραμένουν δύο βίδες με αποτέλεσμα να μην αναλαμβάνουν στην Κύπρο τη διενέργεια μαγνητικής τομογραφίας που είναι αβλαβής και έτσι αναγκάζεται να υπόκειται σε αξονικές τομογραφίες, με αποτέλεσμα ο οργανισμός του να δέχεται μεγάλες ποσότητες ακτινοβολίας. Απαιτείται διορθωτική εγχείρηση πλην όμως η κατάσταση του ποδιού του δεν είναι τέτοια που να την επιτρέπει σε αυτό το στάδιο. Λόγω της αφαίρεσης του σπλήνα πρέπει για όλη του τη ζωή να λαμβάνει φάρμακα και να είναι ιδιαίτερα προσεκτικός ως προς το ποια φάρμακα λαμβάνει και ποιες ποσότητες. Κατατάγηκε στο στρατό στην κατηγορία Ι4, λόγω των τραυματισμών του και παρόλη την έντονη επιθυμία του να παρακαθήσει σε εξετάσεις με την προοπτική να επιλεχθεί ως αξιωματικός. Καθιστώ ως συνακόλουθο εύρημά μου το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 1, 2, 3, 4, 5, 6, 8 και 10 στο βαθμό που αυτά δε συγκρούονται με την Έκθεση Απαίτησης. Η επιδίκαση γενικών αποζημιώσεων για τον πόνο, ταλαιπωρία και απώλεια ανέσεων, έχει ως παράμετρο κρίσης τις σωματικές και άλλες βλάβες του ενάγοντα καθώς και την ένταση του άμεσου και επακόλουθου πόνου και έκταση της ταλαιπωρίας του. Όσον και αν κάθε περίπτωση αποφασίζεται αναλόγως των δικών της γεγονότων, προηγούμενες δικαστικές αποφάσεις αποκαλυπτικές του μέτρου της αποζημίωσης είναι καθοδηγητικές για τον υπολογισμό του ύψους της, νοουμένου βεβαίως ότι ενυπάρχει αναλογικότητα στην έκταση, φύση και επακόλουθα των βλαβών. Στις περιπτώσεις αποφάσεων ξένων δικαστηρίων γίνονται οι αναγκαίες αναπροσαρμογές, με τις ημεδαπές κοινωνικοοικονομικές συνθήκες. Προσμετρούν ανάμεσα σ' άλλα, η συνεχής πτώση της αγοραστικής αξίας του χρήματος, η δεδομένη τάση για αύξηση των αποζημιώσεων σε σύγκριση με αυτές που επιδικάζονταν στο παρελθόν - με επίγνωση ότι η τάση αυτή πρέπει να περιορίζεται μέσα στα σωστά πλαίσια της λογικής και δίκαιης για όλους τους διαδίκους αποζημίωσης - καθώς επίσης και η βαρύτητα που εκάστοτε προσδίδεται σε παρόμοιους παράγοντες. Στόχο αποτελεί η επιδίκαση δίκαιου και εύλογου ποσού αποζημίωσης και όχι η απόδοση του μέγιστου δυνατόν ποσού σε χρήμα προς τελεία αποζημίωση ή για τιμωρία του αδικοπραγούντα. Ο υπολογισμός στη βάση αισθημάτων συμπάθειας προς το πρόσωπο του θύματος πρέπει να αποφεύγεται, χωρίς όμως να σημαίνει ότι η απονομή των αποζημιώσεων δεν πρέπει να είναι επαρκής. Αφού έλαβα υπόψη τα στοιχεία που συνέθεσαν τα τραύματα του ενάγοντα, τη φύση, έκταση και επιπτώσεις τους στο άτομό του, συμπεριλαμβανομένου του πόνου, αγωνίας, οδύνης και ταλαιπωρίας του, κατέληξα, κατ' ενάσκηση διακριτικής ευχέρειας, ότι ποσόν Λ.Κ.60.000, θα συνιστούσε υπό τις περιστάσεις εύλογη και δίκαιη απονομή γενικών αποζημιώσεων. Το ποσόν αυτό, αντικειμενικώς ιδωμένο, ισοζυγίζει δίκαια την αναγκαιότητα επιδίκασης αντιπροσωπευτικής και επαρκούς αποζημίωσης και το επιβεβλημένο αποφυγής εναπόθεσης στους ώμους του εναγόμενου, απαράδεκτου κοινωνικού βάρους. Καταλήγοντας στο ύψος αυτό είχα κατά νουν τις αρχές που προανέφερα όπως και τις αποφάσεις στις οποίες στις οποίες με παρέπεμψαν οι ενάγοντες[1], αλλά και άλλες[2], με τις αναλόγως μικρές ή μεγάλες διαφοροποιήσεις τους σε συσχετισμό με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Στη βάση των ανωτέρω, εκδίδεται απόφαση ως ακολούθως: α) Υπέρ του ενάγοντα 1 και εναντίον των εναγομένων, για ποσό Λ.Κ.60.000, με τόκο προς 8% ετησίως, από την καταχώρηση της αγωγής στις 18.6.03, μέχρι εξοφλήσεως. β) Υπέρ του ενάγοντα 2 και εναντίον των εναγομένων, για ποσό Λ.Κ.4.625.62, ως ειδικές αποζημιώσεις, με τόκο προς 8%, από την ημερομηνία καταχώρησης της πρώτης Έκθεσης Απαίτησης στις 28.05.04, μέχρι εξοφλήσεως. Καθορίζοντας τη χρονική έναρξη της τοκοφορίας για το ποσό των αποζημιώσεων, είχα υπόψη το περιεχόμενο των διατάξεων του άρθρου 58(Α) του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, όπως τροποποιήθηκε και του άρθρου 33