Μαρίας Μαυρονικόλα ν. Ocriam Kitchens Ltd, Αρ. Αγωγής: 4115/01, 12 Ιανουαρίου, 2007

Μαρίας Μαυρονικόλα ν. Ocriam Kitchens Ltd, Αρ. Αγωγής: 4115/01, 12 Ιανουαρίου, 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2007:A2 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4115/01 Μεταξύ: Μαρίας Μαυρονικόλα, Ενάγουσας, και Ocriam Kitchens Ltd, Εναγόμενης. ------------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 12 Ιανουαρίου,

1. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγουσα: κ. Λ. Κληρίδης. Για Εναγόμενη: κ. Ε. Ερωτοκρίτου. Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Ενάγουσα με την αγωγή της αξιώνει £10.000 για ζημιές που υπέστη λόγω της πλημμελούς εκτέλεσης και μη αποπεράτωσης, εντός της συμφωνηθείσας ημερομηνίας, των εργασιών τις οποίες η Εναγόμενη εταιρεία ανέλαβε να διεκπεραιώσει στην οικία της. Συγκεκριμένα ισχυρίζεται στην Έκθεση Απαίτησής της ότι δυνάμει συμφωνητικού εγγράφου ημερομηνίας 22.9.99 η Εναγόμενη συμφώνησε να εκτελέσει όλες τις εργασίες που αναγράφησαν στο συμφωνητικό έγγραφο έναντι του ποσού των £9.
2. Ως προκαταβολή κατέβαλε το ποσό των £3.000 στις 25.9.
3. Το Μάρτιο του 2001 η Εναγόμενη εταιρεία παρέδωσε την κουζίνα στην οικία της Ενάγουσας πλην όμως η παράδοση ήταν ατελής και με ελαττώματα στην κατασκευή. Ήταν η θέση της ότι δεν κατασκευάστηκαν δύο ράφια, η νησίδα ήταν μεγαλύτερη απ΄ αυτή που συμφωνήθηκε και σε πολλά σημεία το ξύλο της ήταν ελαττωματικό, δεν παρεδόθη μια σταθερή δρύινη κατασκευή που θα τοποθετείτο το ψυγείο και οι εξωτερικές όψεις της κουζίνας δεν έγιναν από δρύ αλλά από μελαμίνη με αποτέλεσμα να υπάρχει διαφορά χρώματος. Διαμαρτυρήθηκε για τα πιο πάνω θέματα στον διευθυντή της Εναγόμενης εταιρείας και το αποτέλεσμα της διαμαρτυρίας ήταν να υπογραφεί νέα συμφωνία στις 20.3.01 με την οποία η Εναγόμενη εταιρεία αναλάμβανε να επιδιορθώσει τις εργασίες χωρίς οποιαδήποτε χρηματική επιβάρυνση προς την Ενάγουσα. Παρά αυτή τη δεύτερη συμφωνία η Εναγόμενη εταιρεία αμελεί ή και αρνείται να προβεί στις συμφωνηθείσες επιδιορθώσεις. Επιπρόσθετα, δεν συμπλήρωσε τις ξυλουργικές εργασίες στην κατοικία της Ενάγουσας αφού παρέδωσε μόνο σκελετούς και κάσιες ερμαριών. Συνεπεία των πράξεων της Εναγόμενης εταιρείας η Ενάγουσα υπέστη απώλεια εισοδημάτων δηλαδή ενοικίων από το Ιούνιο του 2001 την οποία καθορίζει στο ποσό των £10.
4. Η Εναγόμενη εταιρεία αρνείται τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας και ισχυρίζεται ότι η Ενάγουσα μαζί με τη μητέρα της επισκέφθηκαν την έκθεση κουζίνας της Εναγόμενης εταιρείας όπου η Ενάγουσα είδε και επιθεώρησε στημένη κουζίνα. Της άρεσε και την παρήγγειλε αφού πληροφορήθηκε ότι οι κουζίνες που προμηθεύει η Εναγόμενη είναι Ιταλικής κατασκευής και έρχονται τελειωμένες από την Ιταλία με ξύλο ανάλογο του δείγματος και με το ανάλογο χρώμα στα συγκεκριμένα μέτρα και στο σχέδιο που παραγγέλλεται από τον πελάτη. Αποδέχεται τη σύναψη συμφωνίας ημερομηνίας 22.9.99 όμως διευκρινίζει ότι η συμφωνία ήταν εν μέρει γραπτή και εν μέρει προφορική αφού σ΄ αυτήν δεν αναφέρονταν τα μέτρα της κουζίνας και το σχέδιό της. Εκτός από την κουζίνα η Ενάγουσα παρήγγειλε και τις υπόλοιπες ξυλουργικές εργασίες της οικίας της. Ήταν όρος της μεταξύ τους συμφωνίας ότι η παράδοση των εργασιών θα γινόταν ανάλογα με την εξέλιξη της οικοδομής. Σε κάποιο στάδιο η Ενάγουσα ζήτησε από την Εναγόμενη εταιρεία να σταματήσει τις εργασίες της στην οικία της. Μετά την παρέλευση δέκα μηνών , στις αρχές του 2001, η Ενάγουσα επανήλθε και ζήτησε την παράδοση όλων των εργασιών που είχαν συμφωνηθεί εντός ενός μηνός. Η Εναγόμενη εταιρεία αδυνατούσε να ανταποκριθεί λόγω άλλων υποχρεώσεων και αυτό ήταν και ο λόγος προστριβής μεταξύ των μερών. Όμως, παρέδωσε και εφάρμοσε προς πλήρη ικανοποίηση της Ενάγουσας, την προκατασκευασμένη και εισαγώμενη κουζίνα. Η Ενάγουσα ζήτησε το Μάρτιο του 2001 μικροαλλαγές στη κουζίνα της και αλλαγή στο χρώμα της και για το λόγο αυτό έγινε δεύτερη συμφωνία ημερομηνίας 20.3.01 για την διεκπεραίωση των εργασιών αυτών για τις οποίες η Ενάγουσα χρεώθηκε το ποσό των £
5. Λόγω αδυναμίας της Ενάγουσας να καταβάλει τόσο το ποσό των £200 καθώς και τις £500 που είχαν συμφωνηθεί στη πρώτη συμφωνία οι εργασίες διεκόπησαν μετά από δική της παράκληση. Ισχυρίζεται, ότι δεν υπήρξε καμιά κακοτεχνία ή παράλειψη ή ελαττωματική παράδοση εκ μέρους της αναφορικά με τις εργασίες τις οποίες είχε αναλάβει. Ενώ παράλληλα εισηγείται ότι η συγκεκριμένη κατοικία ήταν μέχρι τις 12.2.03 που καταχωρίστηκε η Έκθεση Υπεράσπισης ημιτελής και ακατοίκητη. Ενώπιον του Δικαστηρίου κατέθεσαν πέντε μάρτυρες, δύο για την Ενάγουσα και τρεις για την Εναγόμενη εταιρεία. Πρώτη κατέθεσε η Ενάγουσα (Μ.Ε.1) η οποία ανέφερε ότι είναι η ιδιοκτήτρια της κατοικίας στην οδό Πτολεμαίδος και Εδέσης στη Λάρνακα. Στις 22.9.99 καταρτίστηκε το πρώτο συμφωνητικό έγγραφο από την ίδια και τον εκπρόσωπο της Εναγόμενης εταιρείας για την κατασκευή όλων των ξυλουργικών εργασιών στην οικία της. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 1 τη συμφωνία. Οι πληρωμές για τις εργασίες θα γίνονταν ανάλογα με την εξέλιξη της οικοδομής, όμως στις 25.9.99 δόθηκαν £3.000 ως προκαταβολή. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 2 την απόδειξη για την προκαταβολή. Στη συνέχεια δόθηκαν και άλλα ποσά £500 στις 26.10.99 και εκδόθηκαν αποδείξεις, Τεκμήριο
6. Επίσης, κατέθεσε το τιμολόγιο με αριθμό 0028 ως Τεκμήριο 4 ενώ για την πληρωμή της κουζίνας κατέθεσε την απόδειξη πληρωμής με αριθμό 1381 για το ποσό των £1.200, ως Τεκμήριο
7. Ήταν η θέση της ότι οι εργασίες που είχε αναλάβει η Εναγόμενη εταιρεία δεν διεκπεραιώθηκαν γι΄ αυτό και ο δικηγόρος της στις 11.9.01 απέστειλε επιστολή την οποία και κατέθεσε ως Τεκμήριο
8. Στις 20.3.01 όμως, μετά την παράδοση της κουζίνας συνάφθηκε μεταξύ των μερών καινούργιο συμβόλαιο το οποίο αφορούσε τις επιπλέον κατασκευές το οποίο και κατέθεσε ως Τεκμήριο
9. Την ίδια μέρα που έγινε το συμβόλαιο πληρώθηκε και το ποσό που αναγράφεται στο Τεκμήριο
10. Ήταν η θέση της ότι στο νέο συμπληρωματικό συμβόλαιο καταγράφτηκε ότι η κουζίνα θα βαφόταν όμως δεν πρόλαβε καν να δώσει το χρώμα με το οποίο θα γινόταν το βάψιμο γιατί ο Διευθυντής της Εναγόμενης εταιρείας αρνήθηκε να έχει οποιαδήποτε επαφή μαζί της ή και να προβεί στις επιδιορθώσεις τις οποίες είχε αναλάβει η Εναγόμενη εταιρεία. Ισχυρίστηκε, ότι οι εργασίες ουδέποτε παραδόθησαν και ότι η ίδια αναγκάστηκε να δώσει προσφορές σε άλλους πελεκάνους, πράγμα πολύ δύσκολο γιατί το χρώμα της Ιταλικής κουζίνας ήταν πολύ δύσκολο να διορθωθεί. Την προσφορά την ανέλαβε ο πελεκάνος κ. Ηλίας Πετρίδης στον οποίο κατέβαλε το ποσό των £6.
11. Το αποπλήρωσε το ποσό αυτό με τρεις επιταγές εκ £2.000 η κάθε μία. Η μάρτυρας (Μ.Ε.1) ανέφερε ότι έγινε προσπάθεια να ενοικιαστεί το σπίτι όταν ολοκληρώθηκαν οι εργασίες αλλά παρέμεινε ξενοικίαστο για ένα χρόνο μέχρι και το 2003 που ενοικιάστηκε σε κάποιους Αμερικάνους για ένα μόνο μήνα. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 8 την απόδειξη του Κτηματομεσιτικού γραφείου, το οποίο προέβη στην ενοικίαση της κατοικίας. Τελειώνοντας, ανέφερε ότι παρόλο που το σπίτι έμεινε ξενοικίαστο για ένα χρόνο και η ίδια απώλεσε ενοίκια αξίας £12.
12. Όμως, αξιώνει με την αγωγή της μόνο £4.
13. Αντεξεταζόμενη, ανέφερε ότι επισκέφθηκε το κατάστημα της Εναγόμενης εταιρείας με το σύζυγό της. Όταν η ίδια δεν μπορούσε να προβεί σε πληρωμή τότε την αναλάμβανε η μητέρα της. Παραδέχθηκε ότι όταν παράγγειλε τις ξυλουργικές εργασίες που αφορούσαν την κουζίνα είδε δείγματα και παρέδωσε φωτογραφίες στην Εναγόμενη εταιρεία αναφορικά με την διαρρύθμισή της έτσι ώστε να προβεί στη κατασκευή της. Επίσης, αποδέχθηκε ότι η διαρρύθμιση της κουζίνας είχε αναφερθεί προφορικά στους υπαλλήλους της Εναγόμενης εταιρείας. Ερωτηθείσα, ανέφερε ότι οι κάσιες είχαν παραδοθεί όταν πλήρωσε το ποσό των £500 και ότι πλήρωνε ταυτόχρονα με την παράδοση όπως ήταν η συμφωνία. Ήταν η θέση της, ότι η ίδια πλήρωσε την προκαταβολή των £3.000 ενώ τις υπόλοιπες πληρωμές που παρουσίασε τις έκανε η μητέρα της στην οποία έδινε επιταγές. Υποστήριξε ότι η ίδια δεν είχε οποιοδήποτε οικονομικό πρόβλημα αφού από το 2000 εργάζεται ως φιλόλογος και ότι ο λόγος που η δεύτερη πληρωμή έγινε 15 ½ μήνες αργότερα ήταν γιατί το σπίτι ήταν υπό ανέγερση και οι ξυλουργικές εργασίες εκτελούνται στο τέλος της ανέγερσης. Αρνήθηκε ότι η ίδια είπε στην Εναγόμενη εταιρεία να σταματήσει τις εργασίες. Αντιθέτως, ήταν η θέση της ότι ζητούσε επίμονα από το τηλέφωνο συνάντηση με τον διευθυντή της Εναγομένης εταιρείας. Δεν επέμενε να τελειώσουν οι εργασίες σε ένα μήνα αλλά η ίδια ήταν με την εντύπωση ότι εφαρμοζόταν η συμφωνία που ίσχυε από την αρχή. Τα προβλήματα προέκυψαν όταν παραδόθηκε η κουζίνα τον Μάρτιο 2001 και υπήρχαν ατέλειες και κατασκευές που δεν είχαν παραδοθεί. Ήταν η άποψή της ότι υπήρχαν λάθη, όπως ενώσεις στις κορνίζες, προβλήματα με το μέγεθος της νησίδας, δεν υπήρχαν τα ραφάκια που είχαν συμφωνηθεί και ενώ είχε συμφωνηθεί ολόκληρη η κουζίνα να είναι δρύινη, τα πλαϊνά της ήταν φτιαγμένα με άλλο υλικό με αποτέλεσμα να έχει δύο χρώματα. Η Εναγόμενη εταιρεία παραδέχθηκε ότι υπήρχαν λάθη εξ ου και αποδέχτηκε να τα επιδιορθώσει και αυτό προκύπτει και από το περιεχόμενο της δεύτερης συμφωνίας. Όμως, τα όσα καταγράφτηκαν στην δεύτερη συμφωνία δεν διεκπεραιώθηκαν. Ήταν ο ισχυρισμός της ότι αν γινόντουσαν δεν θα υπήρχε λόγος να προσφύγει η ίδια στο Δικαστήριο. Για να γίνει η κουζίνα στην αρεσκεία της αναγκάστηκε να πληρώσει £200 για να της την βάψουν λόγω του ότι η κουζίνα ήταν Ιταλική και είχε δικό της κωδικό χρωμάτων. Ήταν η θέση της ότι με κάθε παράδοση έδινε το ανάλογο ποσό και το υπόλοιπό της ήταν πολύ λίγο ενώ οι εργασίες που θα έπρεπε να γίνουν ήταν πολύ μεγαλύτερης χρηματικής αξίας. Επέμενε στην άποψή της ότι δεν ήταν εκείνη που διέκοψε τη συνεργασία. Ήταν ο ισχυρισμός της ότι δεν θα ήταν λογικό να τερματίσει η ίδια την συμφωνία γιατί η ίδια είχε καταβάλει £6.915 και για να εξοφλήσει παρέμεινε μόνο υπόλοιπο £3.
14. Η δεύτερη συμφωνία ουδέποτε υλοποιήθηκε παρά το γεγονός ότι η ίδια μετά και την σύναψη της δεύτερης συμφωνίας κατέβαλε το ποσό των £1.
15. Αντίθετα, η ίδια επικοινωνούσε τηλεφωνικώς και προσωπικώς με τον διευθυντή της Ενάγουσας σε μια προσπάθεια να διευθετηθούν οι διαφορές μεταξύ των μερών. Γνώριζε πολύ καλά ότι αν πήγαινε σε άλλο πελεκάνο θα πλήρωνε πολύ περισσότερα αφού δεν είχαν παραδοθεί τα ερμάρια και οι πόρτες. Είχε έντονα την άποψη ότι όφειλε η Εναγόμενη εταιρεία να της παραδώσει τα συμφωνηθέντα μόλις εκείνη ήταν έτοιμη αφού από το 1999 είχε κάμει συμφωνία μαζί τους. Αναφορικά με την ενοικίαση του σπιτιού ήταν η θέση της ότι τον Ιανουάριο του 2003 το σπίτι είχε ενοικιαστεί, σύμφωνα και με την απόδειξη την οποία κατέθεσε, και ως εκ τούτου το σπίτι ήταν τελειωμένο για αρκετό καιρό πριν. Όμως συμφώνησε ότι καθυστερούσαν και οι άλλοι υπεργολάβοι στην ολοκλήρωση των εργασιών. Ερωτηθείσα πόσα πλήρωσε τον πελεκάνο, τον οποίο εργοδότησε για να επιδιορθώσει ή για να ολοκληρώσει τις εργασίες που είχε αφήνει ατέλειωτες η Εναγόμενη εταιρεία, ανέφερε ότι του κατέβαλε £6.000 για τις δουλειές που υπολείπονταν. Η δεύτερη μάρτυρας της Ενάγουσας ήταν η κα Στέλλα Μελή (Μ.Ε.2) η οποία εργάζεται στο γραφείο C. & E. Real Estate Agency Ltd εδώ και 5 χρόνια. Εκεί εργαζόταν και το
16. Αναγνώρισε το Τεκμήριο 8 ως απόδειξη του γραφείου που εργάζεται. Ισχυρίστηκε, ότι το σπίτι της Ενάγουσας ήταν έτοιμο για ενοικίαση στις 10.1.03 και ότι είχε ενοικιαστεί σε Αμερικάνους αλλά τελικά δεν ήρθαν στην Κύπρο. Παραδέχθηκε ότι η ίδια είδε το σπίτι στις 10.1.03 και αυτό ήταν έτοιμο για παράδοση, όταν ενοικιάστηκε. Αντεξεταζόμενη, ισχυρίστηκε ότι δεν εξέδωσε η ίδια την απόδειξη - Τεκμήριο 8 - αλλά η ιδιοκτήτρια του μεσιτικού γραφείου κυρία Αλεξάνδρου. Όλα όσα γνώριζε, αναφορικά με την ενοικίαση στους Αμερικάνους, τα είχε ακούσει η ίδια, αφού τη συμφωνία την είχε κλείσει μια άλλη συνάδελφός της η οποία δεν εργάζεται πλέον στο συγκεκριμένο γραφείο. Ήταν η θέση της ότι τα λεφτά πληρώθηκαν στο κτηματομεσιτικό γραφείο ως προμήθεια από την Ενάγουσα. Σύμφωνα με την πρακτική που διατηρεί το γραφείο αυτό, όταν γίνει διαδικασία για να βρεθεί πελάτης, τότε πληρώνεται προμήθεια από το άτομο που ζητά την ενοικίαση από τον ιδιοκτήτη. Ο πρώτος μάρτυρας της Υπεράσπισης ήταν ο Διευθυντής της Εναγόμενης εταιρείας (Μ.Υ.1) ο οποίος ανέφερε στο Δικαστήριο ότι διατηρεί έκθεση κουζίνας στην Λάρνακα εδώ και 20 χρόνια. Η Ενάγουσα επισκέφθηκε την έκθεση και ζήτησε προσφορά. Η προσφορά της δόθηκε αναλυτική αναφορικά με ότι η ίδια είχε ζητήσει. Έγινε η συμφωνία για την κατασκευή και εφαρμογή ιταλικής κουζίνας, την οποία η ίδια είχε δει στην έκθεση της Εναγόμενης εταιρείας και δόθηκε η προκαταβολή £3.000 δυνάμει της γραπτής συμφωνίας, Τεκμήριο 1, που υπογράφτηκε. Συμφώνησε ο μάρτυρας (Μ.Υ.1) ότι είχε δηλωθεί ότι η παράδοση των ξυλουργικών εργασιών θα γινόταν ανάλογα με την πρόοδο της εργασίας στην κατοικία. Όταν ζητήθηκε η παράδοση των παραστατών αυτή έγινε εντός 10 ημερών από την ημέρα που ζητήθηκαν, πλην όμως η επιταγή των £500 εκδόθηκε καθυστερημένα. Μετά την τοποθέτηση των παραστατών ο σύζυγος της Ενάγουσας τηλεφώνησε στον μάρτυρα (Μ.Υ.1) και του ανέφερε ότι θα διακόπτονταν οι εργασίες στο σπίτι. Ο ίδιος ο μάρτυρας (Μ.Υ.1) ζήτησε να ειδοποιηθεί 3 με 4 μήνες προτού επαναρχίσουν οι εργασίες για να μπορεί να εξυπηρετήσει την Ενάγουσα. Όμως, όταν οι εργασίες ξανά ξεκίνησαν η Ενάγουσα απαιτούσε εντός ενός μηνός να παραδοθούν όλες οι ξυλουργικές εργασίες της κατοικίας. Αυτό, για την Εναγόμενη εταιρεία, ήταν αδύνατο αφού είχε άλλες υποχρεώσεις εξ΄ ου και προέκυψαν διαμαρτυρίες και αντιδράσεις εκ μέρους της Ενάγουσας. Έγινε μια προσπάθεια για να εφαρμοστεί η κουζίνα, η οποία ήταν προκατασκευασμένη και αποθηκευμένη στην αποθήκη, όμως η Ενάγουσα προτίμησε να εφαρμοστούν οι σκελετοί των ερμαριών και μετά η κουζίνα. Ήταν η θέση του μάρτυρα ότι η Ενάγουσα ήταν ιδιότροπη. Κάθε τι που παραδίδετο στα κασιώματα απαιτούσε να μην έχει ρόζους. Οτιδήποτε δεν της άρεσε απαιτούσε την αλλαγή του. Της εξήγησαν ότι οι κάσιες δεν μπορούσαν να αλλαχθούν και τότε άρχισαν τα μεταξύ τους προβλήματα. Όσον αφορά την κουζίνα ο μάρτυρας εξήγησε ότι οι Ιταλικές κουζίνες βγαίνουν σε συγκεκριμένο ξύλο γι΄ αυτό και το κάθε μοντέλο έχει το δικό του όνομα και συγκεκριμένο χρώμα. Η κουζίνα που παράγγειλε η Ενάγουσα ήταν δρύινη και ο δρύς είχε χρώμα μελί και είχε την ονομασία Elisa. Της παραδόθηκε η ίδια κουζίνα με αυτή που ήταν στημένη στην έκθεση της Εναγόμενης εταιρείας. Όμως, τα πλαϊνά της κουζίνας είναι καμωμένα από το εργοστάσιο από πλακάζ ντυμένο με φύλλο ξύλου και υπάρχει μια μικρή διαφορά στο χρώμα από την υπόλοιπη κουζίνα. Τέτοιες κουζίνες έχουν εφαρμοστεί περίπου 2000 όλα αυτά τα χρόνια χωρίς οποιοδήποτε πρόβλημα. Όταν εφαρμόστηκε η κουζίνα ο ίδιος ο μάρτυρας (Μ.Υ.1) πήγε στην υπό ανέγερση κατοικία της Ενάγουσας όπου έβγαλαν μια πόρτα της κουζίνας, την πήραν στην έκθεση και όλοι μαζί παρουσία της Ενάγουσας την σύγκριναν με την κουζίνα την οποία η ίδια η Ενάγουσα είχε δει και είχε παραγγείλει. Η Ενάγουσα ζήτησε από το μάρτυρα να βάψει την κουζίνα άλλο χρώμα και να κατασκευάσει τα πλαϊνά της με ξύλο δρυ Κυπριακής κατασκευής ενώ για τις κορνίζες ήθελε να μην έχουν οποιαδήποτε ένωση. Όλα όσα ζήτησε να γίνουν καταγράφηκαν στο Τεκμήριο 7 και γι΄ αυτή την εργασία επέμενε. Ήταν η θέση του ότι αυτό το πράγμα δεν είχε ξαναγίνει και γι΄ αυτό ο ίδιος ζήτησε να γίνει δεύτερο συμβόλαιο για να μην έχει οποιαδήποτε προβλήματα με την Ενάγουσα, αν κάτι δεν της άρεσε. Αναγνώρισε, ότι ήταν λάθος του που δέχτηκε να εξυπηρετήσει την Ενάγουσα. Η Ενάγουσα επισκέφθηκε το εργαστήριο της Εναγόμενης εταιρείας στην Αραδίππου και μίλησε με το βαφέα. Όσον αφορά την νησίδα συμφωνήθηκε να μικράνει. Όταν διεκπεραιώνονταν οι εργασίες θα καταβάλλετο το ποσό των £
17. Όμως, όταν οι υπάλληλοι της Εναγόμενης εταιρείας πήγαν να εφαρμόσουν την κουζίνα, μετά τις αλλαγές, η Ενάγουσα τους είπε ότι θα έφερνε άλλο συνεργείο για να τελειώσει τις εργασίες, δηλαδή τους έδιωξε. Ήταν η θέση του μάρτυρα (Μ.Υ.1) ότι χάρηκε γι΄ αυτή την εξέλιξη γιατί η Ενάγουσα τον απασχολούσε τόσες πολλές ώρες αδικαιολόγητα. Γνώριζε όμως ότι η Ενάγουσα είχε πάρει άλλες προσφορές από πελεκάνους πριν ακόμα εκδιώξει την Εναγόμενη εταιρεία από την υπό ανέγερση κατοικία αφού διάφοροι συνάδελφοί του του είχαν τηλεφωνήσει και τον ρωτούσαν γιατί είχαν διακοπεί οι εργασίες. Ισχυρίστηκε, ότι δεν πληρώθηκε ούτε τις £200 για το βάψιμο της κουζίνας αλλά ούτε και τις £300 που ήταν το υπόλοιπό της. Τελειώνοντας, ανέφερε ότι όταν συζητούσαν η Ενάγουσα, ο σύζυγος και η μητέρα της είχαν και οι τρεις διαφορετικές απόψεις και ουδέποτε συμφωνούσαν. Όμως ήταν η θέση του ότι οι εργασίες διεκπεραιώθηκαν και ότι ουδέποτε αναφέρθηκε σ΄ αυτόν ότι η οικία θα ενοικιαζόταν. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ήταν η Ενάγουσα που τον έδιωξε από την υπό ανέγερση κατοικία γι΄ αυτό και δεν συνεχίστηκαν οι ξυλουργικές εργασίες. Όμως, ήταν η θέση του ότι η κουζίνα παραδόθηκε όπως συμφωνήθηκε και μετά ήρθε και ήθελε όλες αυτές τις κατασκευές τις επιπρόσθετες γι΄ αυτό και πλήρωσε. Ισχυρίστηκε ότι από το 1987 διατηρεί την Εναγόμενη εταιρεία και ότι παλαιότερα συνεργαζόταν με την εταιρεία Cuccina Cuccina, από τη Λευκωσία. Η συνεργασία διεκόπη λόγω εισαγωγής δικών τους κουζίνων σε πιο συμφέρουσες τιμές. Αναφορικά με την καθυστέρηση ενοικίασης της κατοικίας ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι περνά καθημερινά από το δρόμο όπου βρίσκεται και έβλεπε τα τζάμια ολόσκονα, υπήρχαν πολλά χόρτα ενώ η κατοικία ήταν άβαφτη. Οπόταν δεν μπορεί να δεχθεί ότι η κατοικία είχε ενοικιαστεί. Ερωτηθείς, ανέφερε ότι είχε υποχρέωση παράδοσης στις 6.4.01 πράγμα το οποίο έπραξε με μόνη διαφορά ότι υπήρχαν δύο μικρές ενώσεις στην κορνίζα και την τσεκολλατούρα τις οποίες η Ενάγουσα απέρριψε και ο Εναγόμενος υποσχέθηκε να διορθώσει. Η Ενάγουσα όμως τον έδιωξε γιατί είχε πιο χαμηλή προσφορά και γλύτωσε και τις £500 τις οποίες θα έπρεπε να καταβάλει στην Εναγόμενη εταιρεία. Ο δεύτερος μάρτυρας της Υπεράσπισης ήταν ο κ. Πανίκος Γεωργίου (Μ.Υ.2), ο οποίος εργάζεται στην Εναγόμενη εταιρεία από το
18. Την Ενάγουσα την είδε μία δύο φορές στο σπίτι της όταν εφάρμοσε τις κάσιες των ερμαριών και την κουζίνα. Υπήρχε κάποιο πρόβλημα με το χρώμα, σύμφωνα με τη μαρτυρία του, και ο ίδιος αφαίρεσε τις πόρτες της κουζίνας και τις πήρε στο εργοστάσιο όπου και ξαναβάφτηκαν από τον Λεόντιο. Ο ίδιος με κάποιο Μιχάλη τις εφάρμοσαν. Επίσης, διορθώθηκε η νησίδα στη κουζίνα δηλαδή μίκρυνε και τοποθετήθηκαν ραφάκια γύρω από την νησίδα. Η δουλειά ολοκληρώθηκε τον Απρίλη. Αντεξετασθείς, ανάφερε ότι ο ίδιος θυμόταν ότι η δουλειά ολοκληρώθηκε αρχές του Απρίλη 2001 όμως την ακριβή ημερομηνία του την είπε ο εργοδότης του. Τελευταίος κατέθεσε ο κ. Λεόντιος Γερασίμου (Μ.Υ.3) ο οποίος εργάζεται στην Εναγόμενη εταιρεία από το
19. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του η Ενάγουσα επισκέφθηκε με τον άντρα της και τη μητέρα της το εργοστάσιο της Εναγόμενης εταιρείας. Του υπέδειξε 6 φωτογραφίες και ήθελε να ξαναβαφτούν οι πόρτες της κουζίνας στο χρώμα που είχε η κουζίνα στις φωτογραφίες. Επειδή λόγω του φωτός διέφερε το χρώμα στην κάθε φωτογραφία ο ίδιος της ζήτησε να επιλέξει μια απ΄ αυτές. Έβαψε μια από τις πόρτες και την κάλεσε για να εγκρίνει το χρώμα. Το χρώμα της άρεσε και ολόκληρη κουζίνα βάφτηκε σ΄ εκείνο το χρώμα. Την κουζίνα εφάρμοσε ο Πανίκος. Ερωτηθείς, κατά την αντεξέταση, πότε ολοκληρώθηκε η συγκεκριμένη εργασία ανέφερε ότι αυτή έγινε το
20. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας οι ευπαίδευτοι συνήγοροι και των δύο πλευρών αγόρευσαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Ο δικηγόρος της Υπεράσπισης κ. Ερωτοκρίτου ισχυρίστηκε ότι η υπόθεση θα κριθεί στη βάση της αξιοπιστίας των μαρτύρων. Ήταν η θέση του ότι τα πιο πολλά γεγονότα είναι παραδεκτά και από τις δύο πλευρές, όπως οι πληρωμές και τι ακριβώς θα κατασκευάζετο. Αυτό που έφερε τη ρήξη στη σχέση των δύο πλευρών ήταν η απαιτητική στάση της Ενάγουσας που άλλαζε γνώμη αναφορικά με τα χρώματα και τα μεγέθη και η απαίτησή της να ολοκληρωθούν οι εργασίες αμέσως μόλις η ίδια επέλεξε να επαναρχίσει η ανέγερση της οικοδομής. Επέσυρε την προσοχή του Δικαστηρίου στο ότι η Ενάγουσα δεν προσκόμισε μαρτυρία αναφορικά με τον ισχυρισμό της ότι η κουζίνα δεν ξαναπογιατίστηκε και ότι δεν απέδειξε τον ισχυρισμό της αναφορικά με απώλεια ενοικίων που απαιτεί στο αιτητικό δηλαδή £12.000 ενώ κατά την ακρόαση απαίτησε μόνο £10.
21. Ούτε και προσκόμισε οποιαδήποτε μαρτυρία αναφορικά με το ποσό που κατέβαλε στο πελεκάνο για να της ολοκληρώσει τις ισχυριζόμενες ατέλειωτες εργασίες. Γι΄ αυτό και εισηγήθηκε ότι η αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της Ενάγουσας κ. Κληρίδης εισηγήθηκε ότι τα δύο συμβόλαια που κατατέθηκαν - Τεκμήριο 1 και Τεκμήριο 7 μιλούν από μόνα τους και αποδεικνύουν την απαίτηση της Ενάγουσας. Παραδέχθηκε ότι η παράδοση όλης της εργασίας έγινε τον Μάρτιο του
22. Όμως, λόγω παραλήψεων της Εναγόμενης εταιρείας έγινε η δεύτερη συμφωνία για να γίνουν δωρεάν επιδιορθώσεις και με αυτόν τον τρόπο η Εναγόμενη εταιρεία αναγνώρισε ότι το λάθος ήταν δικό της. Πλην όμως, η Εναγόμενη εταιρεία παρά τη δεύτερη συμφωνία δεν προέβη στις συγκεκριμένες επιδιορθώσεις και η Ενάγουσα εξαναγκάστηκε να προσλάβει άλλο πελεκάνο για να πραγματοποιήσει τις επιδιορθώσεις τις οποίες είχε αναλάβει η Εναγόμενη εταιρεία στον οποίο κατέβαλε το ποσό των £6.
23. Ήταν η εισήγηση του ευπαίδευτου συνήγορου ότι το σπίτι έμεινε ξενοικίαστο για ένα χρόνο δηλαδή, από τον Ιούνιο του 2001 ως τον Ιούνιο του 2002 όταν και ανατέθηκε η ενοικίασή του σε κτηματομεσιτικό γραφείο με την καταβολή του ποσού £237.
24. Ήταν η εισήγησή του ότι λόγω του ότι το σπίτι έμεινε ξενοικίαστο για ένα μόνο χρόνο απαιτούν μόνο £4.000 ως αποζημιώσεις αντί £10.000 που αναφέρεται στην Έκθεση Απαίτησης καθορίζοντας το ενοίκιο σε £334 το μήνα και υποβιβάζοντας με αυτόν τον τρόπο την συνολική της απαίτηση. Αναφέρθηκε στη μαρτυρία η οποία δόθηκε και από τις δύο πλευρές και κατέληξε ότι δεν επρόκειτο περί μικροαλλαγών που ζητούσε η Ενάγουσα αλλά σοβαρών παραλείψεων εκ μέρους της Εναγόμενης εταιρείας. Για να εισηγηθεί ότι η αγωγή θα πρέπει να πετύχει και να επιδικαστούν τα αξιούμενα ποσά υπέρ της Ενάγουσας. Έχοντας ολοκληρώσει με την προσαχθείσα μαρτυρία και τις θέσεις των μερών προχωρώ στο έργο της αξιολόγησης της μαρτυρίας και στην εξαγωγή συμπερασμάτων σ΄ ότι αφορά τα ουσιώδη γεγονότα της υπόθεσης. Η Ενάγουσα (Μ.Ε.1) δεν μου άφησε καλή εντύπωση. Η όλη παρουσία της από το εδώλιο του μάρτυρα μου έδωσε την εντύπωση ατόμου που προσπαθούσε ν΄ αποκρύψει την αλήθεια ή/και να μην την αποκαλύψει προς εξυπηρέτηση ιδίου οφέλους. Και ενώ δήλωνε ότι εργοδότησε άλλο πελεκάνο για ν΄ ολοκληρώσει τις εργασίες, τις οποίες άφησε ατέλειωτες η Εναγόμενη εταιρεία και πλήρωσε £6.000 για το σκοπό αυτό δεν προσκόμισε οποιαδήποτε μαρτυρία για να υποστηρίξει τον ισχυρισμό της. Αναφέρθηκε γενικά σε τρεις