Πέτρου Χριστοδούλου Ζωνιά κ.α. ν. Κοινοτικού Συμβουλίου Λάγειας κ.α., Αρ. Αγωγής: 1567/06, 24 Ιανουαρίου, 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2007:A9 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου,Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1567/06 Μεταξύ:
- Πέτρου Χριστοδούλου Ζωνιά,
- Ερμίνιας Χριστοδούλου Ζωνιά, Εναγόντων, και
- Κοινοτικού Συμβουλίου Λάγειας,
- Παύλου Νικολάου,
- Νίκου Νικολάου, Εναγομένων. ------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 16.6.06 για έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 24 Ιανουαρίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντες-Αιτητές: κ. Γιάλλουρος. Για Εναγόμενους-Καθ΄ ων η Αίτηση: κα Γ. Ζαχαρίου. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Ενάγοντες στις 16.6.06 καταχώρισαν εναντίον των Εναγομένων την παρούσα αγωγή με την οποία αξιώνουν την έκδοση διαταγμάτων με τα οποία να εμποδίζουν τους Εναγόμενους και/ή σε οποιονδήποτε υπάλληλο, υπηρέτη ή αντιπρόσωπό τους να προβαίνει σε οποιαδήποτε ενέργεια που αφορά την αποσύνδεση ή αποκοπή του πόσιμου νερού στην κατοικία τους στο χωριό Λάγεια της Λάρνακας. Επιπρόσθετα, ζητούν διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο οι πράξεις και/ή οι ενέργειες των Εναγομένων που αφορούν την αποκοπή του πόσιμου νερού στην κατοικία των Εναγόντων κηρυχθούν παράνομες και/ή άκυρες. Επίσης, ζητούν γενικές και/ή ειδικές αποζημιώσεις για παράβαση σύμβασης ή/και κατάχρηση ή παραβίαση δικαιώματος και/ή για παράνομη επέμβαση καθώς και παραδειγματικές αποζημιώσεις. Την ίδια μέρα καταχωρήθηκε και μονομερής αίτηση, από τους Ενάγοντες, με την οποία ζητούσαν προστακτικό διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τους Εναγόμενους-Καθ΄ ων η Αίτηση όπως επανασυνδέσουν το πόσιμο νερό της κατοικίας τους που βρίσκεται στο χωριό Λάγεια στο Τεμάχιο 24, Φ/Σχ. XL1X/34 καθώς επίσης και διάταγμα που να απαγορεύει στους Εναγόμενους-Καθ΄ ων η Αίτηση ή και σε οποιονδήποτε υπάλληλο και/ή αντιπρόσωπο και/ή εντολοδόχο αυτών από του να επεμβαίνει με οποιονδήποτε τρόπο στην ροή του πόσιμου νερού προς την κατοικία τους. Το διάταγμα που εκδόθηκε στις 16.6.06, αφορούσε μόνο την επανασύνδεση του πόσιμου νερού στην κατοικία των Εναγόντων-Αιτητών, ορίστηκε για επίδοση στις 23.6.
- Στις 23.6.06 εμφανίστηκε για τους Εναγόμενους-Καθ΄ ων η Αίτηση δικηγόρος και ζήτησε χρόνο για καταχώριση Ένστασης. Η Ένσταση καταχωρίστηκε στις 11.8.
- Αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας είναι το κατά πόσο το προσωρινό διάταγμα τ΄ οποίο εκδόθηκε θα πρέπει να καταστεί απόλυτο. Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται στην Δ.48 θ.1,2, 4, 7 και 8 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, στα άρθρα 4 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στα άρθρα 29, 30 και 31 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60), στις Νομικές Αρχές και τη νομολογία καθώς και στις συμφυείς εξουσίες και την πρακτική του Δικαστηρίου. Την Αίτηση συνοδεύει η Ένορκη Δήλωση του Πέτρου Χριστοδούλου Ζωνιά, Ενάγοντα 1, ο οποίος είναι σύζυγος της Εναγόμενης
- Σύμφωνα με τον ομνύοντα είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος από την Εναγόμενη 2 να προβεί στην Ένορκη Δήλωση αφού γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα που αφορούν την υπόθεση. Είναι ο ισχυρισμός του ότι η κατοικία τους στο χωριό Λάγεια συνδέθηκε νόμιμα με την υδατοπρομήθεια της Κοινότητας εδώ και 7 χρόνια. Επεσύναψε το Τεκμήριο 3 προς υποστήριξη του ισχυρισμού του. Από την ημέρα της σύνδεσης με την υδατοπρομήθεια της Κοινότητας μέχρι και τις 5.4.06 πλήρωναν κανονικά τα τέλη της υδροδότησης, σύμφωνα και με το Τεκμήριο 4, και δεν οφείλουν οποιοδήποτε ποσό έτσι ώστε οι Εναγόμενοι-Καθ΄ ων η Αίτηση να νομιμοποιούνται στην αποκοπή του πόσιμου νερού στην κατοικία τους. Στις 26.4.06 χωρίς καμιά προειδοποίηση ο Πρόεδρος του Κοινοτικού Συμβουλίου Λάγειας μαζί με τον υιό του αποσύνδεσε την κατοικία των Εναγόντων -Αιτητών από την υδατοπρομήθεια και παρά τις διαμαρτυρίες και καταγγελίες τους προς την Αστυνομία και την Επαρχιακή Διοίκηση, οι Εναγόμενοι-Καθ΄ ων η Αίτηση αρνήθηκαν να επανασυνδέσουν την υδατοπρομήθεια. Αντ΄ αυτού απέστειλαν επιστολή στις 30.4.06, Τεκμήριο 5, με την οποία γνωστοποίησαν στους Ενάγοντες την επιβολή προστίμου £400 και τους καλούσαν να το πληρώσουν μέχρι τις 7.5.
- Είναι ο ισχυρισμός του ομνύοντα ότι από την ημέρα διακοπής του πόσιμου νερού οι Ενάγοντες-Αιτητές στερούνται του αγαθού αυτού και υφίστανται τεράστιες δυσκολίες κα προβλήματα τα οποία έχουν αντίκτυπο στην κλονισμένη υγεία και των δύο τους γιατί και οι δύο είναι άτομα μεγάλης ηλικίας με βεβαρυμένο ιατρικό ιστορικό. Επεσύναψε ιατρικό πιστοποιητικό για την κατάσταση της υγείας του ίδιου ως Τεκμήριο
- Είναι η θέση του ότι έναυσμα για την συμπεριφορά των Εναγομένων -Καθ΄ ων η Αίτηση έδωσε η καταχώριση της ποινικής υπόθεσης με αριθμό 13512/05 για επίθεση εναντίον του ίδιου από τον Εναγόμενο-Καθ΄ ου η Αίτηση 3, για την οποία τελικά καταδικάστηκε από το Δικαστήριο. Ο λόγος που προβάλλεται για την αποκοπή της υδατοπρομήθειας από τους Εναγόμενους-Καθ΄ ων η Αίτηση και αφορά στην επέμβαση των Εναγόντων -Αιτητών στον υδρομετρητή, δεν ανταποκρίνεται, σύμφωνα με τον Ενόρκως Δηλούντα, στα πραγματικά γεγονότα. Η δική του θέση είναι ότι ο ίδιος ο Κοινοτάρχης απαίτησε την μετακίνηση του υδρομετρητή εκτός της περίφραξης της κατοικίας τους για σκοπούς διευκόλυνσης της καταμέτρησης του νερού από το Κοινοτικό Συμβούλιο. Ο ίδιος είχε τοποθετήσει ανάποδα τον υδρομετρητή και όταν το αντιλήφθηκε ειδοποίησε αμέσως τον Κοινοτάρχη, ο οποίος μερίμνησε να τοποθετηθεί ορθά ο μετρητής. Αυτό το γεγονός έγινε προ διετίας. Είναι περαιτέρω η θέση του ότι η ενέργεια των Εναγομένων -Καθ΄ ων η Αίτηση εκτός από την ταλαιπωρία που τους επιφέρει, τους επιφέρει ανεπανόρθωτες βλάβες στην υγεία τους οι οποίες δεν θα μπορούν να θεραπευθούν μεταγενέστερα και ότι χωρίς την έκδοση του διατάγματος το οποίο ζητείται δεν θα μπορούν να επιβιώσουν. Ισχυρίζεται, ότι η ενέργεια των Εναγομένων -Καθ΄ ων η Αίτηση είναι έκδηλα παράνομη και εκδικητική. Υποστηρίζει ότι η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων δεν θα δημιουργήσει οποιοδήποτε πρόβλημα ούτε θα προκαλέσει οποιαδήποτε ζημιά ή βλάβη στους Εναγόμενους-Καθ΄ ων η Αίτηση αφού θα καταβάλλεται σ΄ αυτούς η αξία του καταναλισκόμενου νερού σύμφωνα και με τις ενδείξεις του υδρομετρητή. Τόσο η Αστυνομία όσο και η Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας, στις οποίες προσέτρεξαν οι Ενάγοντες-Αιτητές, συμβούλεψαν τους Εναγόμενους-Καθ΄ ων η Αίτηση να επανασυνδέσουν το νερό πλην όμως αυτοί αρνήθηκαν να το πράξουν ζητώντας εκβιαστικά την καταβολή του ποσού των £
- Επεσύναψε τα Τεκμήρια 7 και 8 προς υποστήριξη του ισχυρισμού του. Σύμφωνα με τον ομνύοντα ο ίδιος με τη σύζυγό του αναγκάζεται να μεταφέρει πόσιμο νερό με το αυτοκίνητό του από απόσταση 5 χιλιομέτρων με πλαστικά δοχεία για να τα χρησιμοποιήσουν ως πόσιμο νερό. Επιπρόσθετα, μεταβαίνουν στη Λευκωσία, στα παιδιά τους, για να λουστούν και να πλύνουν τα ρούχα τους ενώ για τις τουαλέτες τους χρησιμοποιούν το νερό της διάτρησης το οποίο είναι ακατάλληλο. Τελειώνοντας, ανέφερε ότι η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα εξυπηρετήσει την ορθή και πλήρη απονομή της δικαιοσύνης αφού οι κίνδυνοι από τη συνέχιση της παράνομης συμπεριφοράς των Εναγομένων -Καθ΄ ων η Αίτηση είναι άμεσοι και ορατοί. Οι Εναγόμενοι-Καθ΄ ων η Αίτηση είχαν αντίθετη άποψη και καταχώρησαν ένσταση στην αίτηση. Η Ένσταση βασίστηκε στα άρθρα 4, 5, 6, 7 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, στη Δ.48 θ.1-4, 8 και 9 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, στον περί Κοινοτήτων Νόμο του 1999, όπως αυτός τροποποιήθηκε, στους περί Διοίκησης των Τοπικών Υποθέσεων (Γενικών Κανονισμών) του Κοινοτικού Συμβουλίου Λάγειας του 2004 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι Εναγόμενοι -Καθ΄ ων η Αίτηση κατέγραψαν είκοσι λόγους ένστασης, οι οποίοι είναι σε συντομία οι ακόλουθοι: Η αίτηση των Εναγόντων-Αιτητών είναι νομικά αστήριχτη και αβάσιμη, οι Αιτητές δεν δικαιούνται στις αιτούμενες θεραπείες γιατί η αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική και εγέρθηκε σε αναρμόδιο Δικαστήριο. Η αίτηση είναι καταχρηστική και εκδικητική και δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Οι Αιτητές δεν αποκαλύπτουν οποιοδήποτε γεγονός που να καθιστά το αίτημά τους κατ΄ επείγον και δεν καταδεικνύουν γιατί χρειάστηκαν τόσο καιρό για να καταχωρίσουν την μονομερή αίτηση αφού είχε παρέλθει αρκετός καιρός από την ημερομηνία αποσύνδεσης του νερού. Υποστηρίχθηκε, η Ένσταση, από την Ένορκη Δήλωση του Εναγόμενου 3 -Καθ΄ ου η Αίτηση 3 ο οποίος ισχυρίστηκε ότι το όνομά του είναι Νίκος Παύλου γι΄ αυτό και η παρούσα αγωγή δεν μπορεί να προχωρήσει εναντίον του. Είναι η θέση του ότι από τον καιρό που οι Ενάγοντες-Αιτητές εγκαταστάθηκαν «πλησίον» της κοινότητας Λάγειας, δημιούργησαν και δημιουργούν προβλήματα. Παραδέχθηκε, ότι η κατοικία των Εναγόντων -Αιτητών συνδέθηκε νόμιμα με την υδατοπρομήθεια πλην όμως παραβίαστηκαν οι όροι παροχής του νερού. Ισχυρίστηκε, ότι ο Ενάγοντας 1 - Καθ΄ ου η Αίτηση απέκρυψε ότι δεν χρησιμοποιούσε το νερό σύμφωνα με τους όρους της άδειας και πότιζε τα δέντρα και τα φυτά του εντός και εκτός της οικίας του. Επιπλέον, παρενέβει στον υδρομετρητή και έκλεβε νερό. Είναι ο ισχυρισμός του ότι οι Ενάγοντες-Αιτητές οφείλουν το ποσό των £400, το οποίο ποσό είχε προταθεί αρχικά από τον ίδιο τον Ενάγοντα 1-Αιτητή να κατατεθεί υπό μορφή εισφοράς στο ταμείο του Κοινοτικού Συμβουλίου σε μια προσπάθεια επίλυσης της διαφοράς μεταξύ των μερών, η οποία αφορούσε την παράνομη παρέμβαση στον υδρομετρητή. Επίσης, παρέθεσε το γεγονός ότι ο Ενάγοντας 1-Αιτητής απέκρυψε το γεγονός ότι καταχώρισε προσφυγή ενώ πριν την καταχώριση της υπό εξέτασης αίτησης πρότεινε στον Εναγόμενο 2-Καθ΄ ου η Αίτηση 2 να του πληρώσει £100 για σκοπούς συνολικής διευθέτησης της οφειλής του. Είναι η θέση του, ότι το επεισόδιο που αφορούσε τον υδρομετρητή έγινε στις 6.8.05 για το οποίο έγινε και καταγγελία στην Αστυνομία Λευκάρων. Την καταγγελία αυτή ακολούθησε η καταγγελία του Ενάγοντα 1 - Αιτητή στην αστυνομία για επίθεση. Ισχυρίστηκε, ότι οι Ενάγοντες-Αιτητές είναι άτομα δύσκολα και πολλές φορές ο Ενάγοντας 1-Αιτητής εξύβρισε τον Εναγόμενο 2-Καθ΄ ου η Αίτηση 2 με τα χειρότερα λόγια. Επιπρόσθετα, τον Αύγουστο του 2005 ο ίδιος ο Ενόρκως Δηλών διαπίστωσε ότι οι Ενάγοντες-Αιτητές είχαν επέμβει στον υδρομετρητή τοποθετώντας σωλήνα τύπου «ταφ» πριν το ρολόι για να μπορούν να παίρνουν νερό χωρίς να καταγράφεται η ποσότητα του νερού στο μετρητή τους. Αυτό εξανάγκασε τους Εναγόμενους-Καθ΄ ων η Αίτηση να διακόψουν την παροχή νερού αφού οι Ενάγοντες-Αιτητές δεν συμμορφώνονταν με τους όρους της συμφωνίας υδροδότησης. Ήταν η θέση του, ότι το προσωρινό διάταγμα για επανασύνδεση του πόσιμου νερού προκαλεί ανεπανόρθωτη ζημιά στους Εναγόμενους - Καθ΄ ων η Αίτηση γιατί δίδει δικαίωμα στους Ενάγοντες-Αιτητές να αποφασίζουν από μόνοι τους πότε και τι θα πληρώσουν από την κατανάλωση του πόσιμου νερού. Αρνήθηκε τον ισχυρισμό ότι τους υπεβλήθη από οποιαδήποτε αρχή η επανασύνδεση της υδροδότησης και ισχυρίστηκε ότι οι αρμόδιες Αρχές ικανοποιήθηκαν με τους λόγους που τους παρασχέθηκαν για την διακοπή του νερού. Τελειώνοντας, πρόβαλε τη θέση ότι το παρών Δικαστήριο δεν έχει αρμοδιότητα να επιληφθεί της υπό εξέταση υπόθεσης γιατί με την αγωγή επιδιώκεται η ακύρωση διοικητικής πράξης για την οποία το μόνο αρμόδιο δικαστήριο είναι το Ανώτατο Δικαστήριο. Αξίωσε, απόρριψη της αίτησης και ακύρωση του προσωρινού εκδοθέντος διατάγματος. Και οι δύο Ενόρκως Δηλούντες αντεξετάστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Ο Εναγόμενος 1-Αιτητής επέμενε στη θέση του ότι πλήρωνε όλο το νερό που χρησιμοποιούσε για το πότισμα των δέντρων του που είναι περίπου 20 σε αριθμό. Ήταν η θέση του ότι οι Εναγόμενοι-Καθ΄ ων η Αίτηση έκοψαν την παροχή νερού χωρίς οποιαδήποτε προειδοποίηση ενώ του ξερίζωσαν επίσης και 14 ελιές, δύο αροδάφνες και δύο ακακίες. Όσον αφορά τον ισχυρισμό για τον υδρομετρητή ήταν η θέση του ότι οι ίδιοι Εναγόμενοι-Καθ΄ ων η Αίτηση του επέβαλαν να αλλάξει το πρώτο ρολόι γιατί ήταν χαλασμένο. Τοποθέτησε το καινούργιο ο ίδιος και όταν συνειδητοποίησε ότι ήταν βαλμένο ανάποδα πήγε στην οικία του Εναγόμενου 2-Καθ΄ ου η Αίτηση 2 και τον ειδοποίησε, ο οποίος μετέβη στο σπίτι μαζί με τον υιό του, Εναγόμενο 3, και τοποθέτησαν το ρολόι στη σωστή του θέση. Όσον αφορά το ταφ ήταν η θέση του ότι το τοποθέτησε η εταιρεία που έφτιαχνε τους δρόμους και το τοποθέτησε πριν από το ρολόι. Όμως, ισχυρίστηκε ότι ουδέποτε τον επισκέφθηκε η Αστυνομία στο σπίτι του αναφορικά με το θέμα του υδρομετρητή. Υπέβαλε, για ακόμα μια φορά, τη θέση του ότι ο Εναγόμενος 3-Καθ΄ ου η Αίτηση 3 τον κτύπησε ενώ έβαζε πετρέλαιο στο αυτοκίνητό του και αναγκάστηκε να πληρώσει £900 για να διορθώσει την σιαγόνα του. Αντεξετάστηκε και ο κ. Νίκος Παύλου που είναι το ίδιο άτομο με τον Νίκο Νικολάου ο οποίος ανέφερε ότι είναι υιός του κ. Παύλου Νικολάου, Εναγόμενου 2-Καθ΄ ου η Αίτηση 2, ο οποίος είναι Πρόεδρος του Κοινοτικού Συμβουλίου Λάγειας. Ο ίδιος είναι μέλος του Κοινοτικού Συμβουλίου. Όσον αφορά την καταγγελία για επίθεση ήταν η θέση του ότι η καταγγελία ήταν ψευδής πλήν όμως αποδέχθηκε ότι καταδικάστηκε από το Δικαστήριο σε £280 πρόστιμο γιατί, όπως ανέφερε, ο ίδιος δεν έκανε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Ανέφερε ότι το σπίτι των Εναγόντων -Αιτητών είναι 600 μέτρα έξω από την Κοινότητα και ότι συνδέθηκε νόμιμα με την υδατοπρομήθεια υπό όρους. Πλην όμως, ο Ενάγοντας 1-Αιτητής έχει μεγάλα δέντρα, ελιές και πεύκους, τα οποία πότιζε με το πόσιμο νερό, ενώ ουδέποτε πλήρωσε πάνω από £7, που είναι το πάγιο ποσό, για την παροχή του νερού. Αυτό έθεσε σε υποψίες το Κοινοτικό Συμβούλιο, το οποίο σύμφωνα με τη μαρτυρία του διατηρούσε πρακτικά των συνεδριών του, που στη συνέχεια ανακάλυψε ότι είχε γίνει επέμβαση πριν τον υδρομετρητή με την τοποθέτηση «ταφ» στο οποίο είχε τοποθετηθεί ένας ττάπος. Το γεγονός αυτό καταγγέλθηκε στην αστυνομία. Ερωτηθείς, απάντησε ότι ουδέποτε διώχθηκε ο Ενάγοντας-Αιτητής 1 για κλοπή νερού και ότι ποτέ δεν είχε σταλεί επιστολή για καταβολή του ποσού που κατ΄ ισχυρισμό οφείλεται από αυτόν. Ήταν η θέση του ότι όταν οι Ενάγοντες-Αιτητές αρνήθηκαν να πληρώσουν το πρόστιμο που τους είχε επιβληθεί από το Κοινοτικό Συμβούλιο, τις £400, τότε απέκοψαν την παροχή νερού δυνάμει απόφασης του Κοινοτικού Συμβουλίου. Παραδέχθηκε, ότι το σύστημα παροχής νερού της Λάγειας αντικαταστάθηκε, αλλά αυτό έγινε πριν την ανέγερση της κατοικίας του Ενάγοντα 1 - Καθ΄ ου η Αίτηση
- Οι δικηγόροι υποστήριξαν με αγορεύσεις ενώπιον του Δικαστηρίου τις εκατέρωθεν θέσεις και αναφέρθηκαν στις προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται, σύμφωνα με την νομολογία, για την έκδοση απαγορευτικού διατάγματος. Ο κ. Γιάλλουρος ισχυρίστηκε ότι το δικαστήριο έχει αρμοδιότητα να εκδικάσει την υπό κρίση αίτηση με αναφορά στην απόφαση Γεωργίου ν. Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου
(1995)3 Α.Α.Δ.
- Ήταν η θέση του ότι το θέμα της αποκοπής νερού δεν είναι θέμα δημοσίου δικαίου αλλά και αν δεν είναι τέτοιο, οι ίδιοι οι Εναγόμενοι αναγνώρισαν ότι υπήρχε σύμβαση μεταξύ των μερών αφού επικαλούνται άρνηση των Εναγόντων-Αιτητών να τους καταβάλουν αυτά που τους υποσχέθηκαν. Η κα Ζαχαρίου στην αγόρευσή της παρέπεμψε στις αρχές που διέπουν την έκδοση τέτοιου είδους διαταγμάτων με αναφορά στη νομολογία και ισχυρίστηκε ότι οι προϋποθέσεις δεν πληρούνται. Εισηγήθηκε ότι δεν υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση αφού υπάρχει κατάχρηση διαδικασίας με την ύπαρξη δύο διαφορετικών παράλληλων διαδικασιών, της υπό εξέταση αγωγής και της προσφυγής ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Ήταν περαιτέρω η θέση της ότι το κατεπείγον δεν ικανοποιείται αφού υπήρξε καθυστέρηση 2 ½ μηνών στην καταχώριση της υπό εξέταση αίτησης. Παράλληλα, εισηγήθηκε ότι υπήρξε απόκρυψη γεγονότων δηλαδή ότι ο ίδιος ο Εναγόμενος 1-Αιτητής προσέφερε το ποσό των £100 για επίλυση της διαφοράς και δεν αποκάλυψε τους λόγους απόρριψης της αίτησής του για ενδιάμεσο διάταγμα από το Ανώτατο Δικαστήριο. Η πλευρά των Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγομένων ήγειρε θέμα δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου γιατί επιδιώκεται η ακύρωση διοικητικής πράξης για την οποία το μόνο αρμόδιο είναι το Ανώτατο Δικαστήριο στα πλαίσια της αναθεωρητικής του δικαιοδοσίας. Καθοδηγούμενη από τις αρχές της απόφασης Δρ. Γεωργίου ν. Α.Η.Κ. (ανωτέρω) στην οποία με παρέπεμψε ο κος Γιάλλουρος έχω την άποψη ότι η αποσύνδεση της παροχής νερού δεν συνιστά εκτελεστή διοικητική απόφαση, όπως η έννοια αυτή έχει ερμηνευθεί από σωρεία συγγραμμάτων και αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Σύμφωνα με την προαναφερθείσα απόφαση, στη σελίδα 434: «Το κύριο κριτήριο για τη διάκριση μεταξύ πράξεων δημοσίου δικαίου και πράξεων ιδιωτικού δικαίου είναι η φύση της ίδιας της πράξης και ο επιδιωκόμενος με την πράξη αυτή σκοπός. Πράξη ή απόφαση μπορεί να εκδοθεί από διοικητικό όργανο κατά την άσκηση της εκτελεστικής ή διοικητικής λειτουργίας του και εν τούτοις να εκφεύγει του ελέγχου του Δικαστηρίου κάτω από το Άρθρο 146 του Συντάγματος, για τον αποκλειστικό λόγο ότι ο κύριος σκοπός που επιδιώκεται με την πράξη ή την απόφαση αυτή δεν είναι δημοσίου συμφέροντος, αλλά ο καθορισμός των αστικών δικαιωμάτων των πολιτών (βλ. Ερωτοκρίτου ν. Γενικού Εισαγγελέα Υπόθεση αρ. 439/90, ημερ. 3.9.
- Βλ. επίσης The Greek Registrar of the Co-Operative Societies v. Nicos Nicolaides
(1965)3 C.L.R. 164, Poyadjis v. The Republic
(1975)3 C.L.R. 378, και Charalambides v. The Republic
(1982)3 C.L.R. 403). .......................... Ειδικότερα κρίθηκε ότι δεν υπόκεινται στον έλεγχο του Συμβουλίου της Επικρατείας πράξεις διοικητικής αρχής που εκδίδονται κατ΄ εφαρμογήν συμβατικών όρων τεθειμένων στη σύμβαση, έστω και αν οι όροι αυτοί αποτελούν επανάληψη κανονιστικής διάταξης. Το ίδιο ισχύει και για πράξεις διοικητικής αρχής που επιβάλλουν κυρώσεις για τη μη εκτέλεση ή την πλημμελή εκτέλεση από τον αντισυμβαλλόμενο όρου της σύμβασης.» Η παροχή νερού εξαρτάται από διάφορους όρους που ο καταναλωτής οφείλει να τηρεί, όπως για παράδειγμα να προστατεύει τους μετρητές και να πληρώνει τους λογαριασμούς του. Όπως προέκυψε από την μαρτυρία η διακοπή της παροχής νερού επήλθε λόγω της άρνησης των Εναγόντων - Αιτητών να πληρώσουν το ισχυριζόμενο πρόστιμο των £400. Στόχος των Εναγομένων - Καθ΄ ων η Αίτηση ήταν η διαφύλαξη των συμβατικών τους δικαιωμάτων, πράγμα που ο Εναγόμενος 3 - Καθ΄ ου η Αίτηση 3 παραδέχεται στις παραγράφους 11 και 24 της Ένορκης Δήλωσής του. Ενόψει των πιο πάνω καθώς και του γεγονότος ότι η συγκεκριμένη απόφαση απευθύνετο και αφορούσε τους Ενάγοντες - Αιτητές, οι οποίοι κατ΄ ισχυρισμό παραβίασαν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις, και όχι οποιονδήποτε άλλο μέρος του κοινού είναι η κατάληξή μου ότι μου παρέχεται δικαιοδοσία εκδίκασης της υπό εξέταση αίτησης. Επανερχόμενη στην υπό κρίση αίτηση, σε διαδικασίες έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων, έργο του Δικαστηρίου είναι μόνο η διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των προϋποθέσεων που καθορίζονται από το Νόμο για την έκδοσή τους. Το Δικαστήριο προσεγγίζει την προσαχθείσα μαρτυρία μόνο για τους σκοπούς αυτούς βλ. Jonitexo v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263 στη σελ. 267, Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1(B) Α.Α.Δ. 788 στη σελ. 797. Οι αποφάσεις των Κυπριακών Δικαστηρίων που έχουν αναλύσει τις προϋποθέσεις έκδοσης και συνέχισης της ισχύος προσωρινών διαταγμάτων βάσει του άρθρου 32
(1)του Ν.14/60 είναι πολλές. Ενδεικτικά και μόνο αναφέρω τις υποθέσεις Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 C.L.R. 557, Jonitexo Ltd v. Addidas
(1984)1 C.L.R. 263, A.B.P. Holdings Ltd ν. Κιταλίδη κ.ά (Αρ. 2)
(1994)1 Α.Α.Δ. 694. Στην τελευταία απόφαση τονίζεται ότι το άρθρο 32 του Ν.14/60 παρέχει στα Δικαστήρια ευρύτατες εξουσίες για έκδοση οποιονδήποτε διαταγμάτων, όταν κάτι τέτοιο κρίνεται δίκαιο ή πρόσφορο χωρίς να τίθεται κανένας περιορισμός. Τα ίδια επαναλήφθηκαν και στην υπόθεση Παντελίδη ν. Πιερή
(1998)1(Δ) Α.Α.Δ. 2111. Δεν θα παραθέσω τις γνωστές προϋποθέσεις, θα αρκεστώ ν΄ αναφέρω πως αν το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που τάσσει το άρθρο 32 του Ν.14/60, θα πρέπει στο τέλος να εξετάσει και να σταθμίσει όλα τα γεγονότα για ν΄ αποφασίσει αν είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει ή οριστικοποιήσει το αιτούμενο προσωρινό διάταγμα. Ο Αιτητής είναι αυτός που πρέπει να πείσει το Δικαστήριο ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση και παράταση της ισχύος του αιτούμενου διατάγματος, ως επίσης και για το δίκαιο και εύλογο της έκδοσής του. Μετά την καταχώριση της ένστασης, από τους Καθ΄ ων η Αίτηση, το Δικαστήριο έχει ενώπιόν του τόσο τις θέσεις και τη μαρτυρία του Ενάγοντα-Αιτητή καθώς και την μαρτυρία των Εναγομένων-Καθ΄ ων η Αίτηση. Είναι με βάση αυτές που εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν ή όχι οι προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινού διατάγματος. Αν ικανοποιηθεί ότι συντρέχουν εκδίδει το διάταγμα αν όχι τότε απορρίπτει την αίτηση. Όμως, η κα Ζαχαρίου στην αγόρευσή της έχει θέσει θέμα απόκρυψης γεγονότων, δηλαδή ότι οι Αιτητές-Ενάγοντες δεν αποκάλυψαν στο Δικαστήριο ότι προέβησαν σε συμβιβαστική πρόταση πριν έρθουν στο Δικαστήριο και ότι δεν αποκάλυψαν τους λόγους της απόρριψης της αίτησής τους για έκδοση μονομερούς διατάγματος στο Ανώτατο Δικαστήριο. Αυτά τα θέματα δεν καταγράφησαν στην Ένσταση που καταχωρίστηκε εκ μέρους των Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγομένων. Αντίθετα, η απόκρυψη γεγονότων καθορίστηκε στην παρ. 14 της Ενόρκου Δηλώσεως, που συνόδευε την Ένσταση, στο γεγονός ότι οι Αιτητές-Ενάγοντες είχαν επέμβει στον υδρομετρητή τοποθετώντας τον ανάποδα και βάζοντας «ταφ» πριν το ρολόϊ. Η μη αναφορά των γεγονότων αυτών στην Ένορκη Δήλωση που υποστήριζε την Ένσταση αφαιρεί το υπόβαθρο εξέτασής τους διότι σκοπός της Ένστασης είναι ν΄ αναφέρονται τα ουσιαστικά θέματα που αφορούν την αίτηση έτσι ώστε η άλλη πλευρά να έχει τη δυνατότητα ν΄ απαντήσει επί των συγκεκριμένων ισχυρισμών. Η αναφορά, κατά την τελική αγόρευση, στα συγκεκριμένα θέματα αποστέρησε το δικαίωμα στην πλευρά των Αιτητών-Εναγόντων να τ΄ αντικρούσουν με δεδομένο ότι ο κος Γιάλλουρος αγόρευε πρώτος, σύμφωνα με τις επιταγές της νομολογίας που υπαγορεύουν ότι ο Αιτητής έχει υποχρέωση να θεμελιώσει το δικαίωμά του σε Διάταγμα είτε επί προσωρινής φύσης είτε επί οριστικής βάσης τόσο στο στάδιο της μονομερούς αίτησης και στο στάδιο της ακρόασης μετά την καταχώρηση της Ένστασης. Βλ. Αίτηση Χάρη Φεσά για έκδοση Certiorari
(1990)1 Α.Α.Δ. 704. Όσον αφορά το θέμα της μη αποκάλυψης γεγονότων, στην έκταση που αφορά τους ισχυρισμούς που καταγράφησαν στην παράγραφο 14 της Ένορκης Δήλωσης του Εναγόμενου 3-Καθ΄ ου η Αίτηση αυτοί είναι ανυπόστατοι αφού στην παράγραφο 13 της Ένορκης Δήλωσης του Εναγόμενου 1-Αιτητή αποκαλύπτεται από τον ίδιο η τοποθέτηση του μετρητή ανάποδα. Οπόταν, στερείται ερείσματος η θέση που καταγράφηκε για απόκρυψη γεγονότων. Επανερχόμενη στις προϋποθέσεις για την έκδοση διατάγματος, δυνάμει του άρθρου 32 του Ν.14/60, η προϋπόθεση για την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος κατά την δίκη είναι εμφανής. Η Έκθεση Απαίτησης, η Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση καθώς και τα άλλα στοιχεία που ευρίσκονται στον φάκελο της υπόθεσης οδηγούν στην διαπίστωση της ύπαρξης ενός σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση κατά την δίκη, αφού, σύμφωνα με την νομολογία, η προϋπόθεση αυτή δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν του να καταδειχθεί συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα. Τα όσα αναφέρονται δε στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την αίτηση καθιστούν ορατή την πιθανότητα επιτυχίας που αποτελεί το δεύτερο κριτήριο, έχοντας υπόψη ότι σ΄ αυτό το ενδιάμεσο στάδιο χρειάζεται να καταδειχθεί μόνο κάτι πέραν της απλής πιθανολόγησης, αλλά και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Ο Εναγόμενος 3-Καθ΄ ου η Αίτηση παραδέχεται ότι απεκόπη η υδροδότηση με απόφαση του Κοινοτικού Συμβουλίου Λάγειας, για την οποία κρατήθηκαν πρακτικά, χωρίς όμως να υποστηρίζει τον ισχυρισμό του με αυτά τούτα τα πρακτικά. Και το τρίτο κριτήριο ικανοποιείται δεδομένου ότι αν συνεχιστεί η αποκοπή του νερού θα είναι δύσκολο ή/και αδύνατο ν΄ απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Υπενθυμίζεται ότι ο Εναγόμενος 3-Καθ΄ ου η Αίτηση δεν αντέταξε οτιδήποτε σε σχέση με την θέση των Εναγόντων -Αιτητών ότι υπάρχουν άμεσοι και ορατοί κίνδυνοι στην κλονισμένη υγεία τους από την αποκοπή της παροχής νερού. Σίγουρα, η απονομή αποζημιώσεων δεν μπορεί να θεωρηθεί ως επαρκής θεραπεία υπό το πρίσμα των υπό εξέταση γεγονότων. Τα πιο πάνω οδηγούν το Δικαστήριο και στην κρίση ότι και το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει σαφώς υπέρ των Εναγόντων-Αιτητών έχοντας υπόψη ότι το Δικαστήριο ασχολείται με τη Δικαιοσύνη και όχι με την ευχέρεια των διαδίκων. Έχοντας επίσης κατά νου ότι δεν υπάρχουν οριοθετημένα πλαίσια μέσα στα οποία ασκείται η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων . Βλ. Καλογήρου ν. C.C.F. Credit Finance
(2005)1(Γ) Α.Α.Δ. 1237. Ισορροπώντας και ισοζυγίζοντας τις εντελώς αντίθετες θέσεις των διαδίκων σ΄ αυτό το στάδιο το καθήκον του Δικαστηρίου είναι ν΄ εξετάσει αφ΄ ενός την πιθανότητα επιτυχίας, από οποιονδήποτε εκ των διαδίκων και αφ΄ ετέρου να διασφαλίσει ότι τίποτε δε θα συμβεί κατά τη διάρκεια της δίκης που θα επηρεάσει αρνητικά τα δικαιώματά του. Εδώ οι Ενάγοντες-Αιτητές έχουν ικανοποιήσει τα τρία κριτήρια του άρθρου 32 ενώ οι Εναγόμενοι-Καθ΄ ων η Αίτηση δεν αντέταξαν οτιδήποτε το ουσιαστικό προς ακύρωση του Διατάγματος. Οι φόβοι που έχει καταγράψει ο Ενάγοντας 1 - Αιτητής στην Ένορκη Δήλωσή του είναι εύλογοι και θεμελιώνεται η πιθανότητα επηρεασμού στην υγεία των Εναγόντων. Όσον αφορά τον ισχυρισμό των Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγομένων ότι υπήρξε καθυστέρηση 2 ½ μηνών για την καταχώρηση της μονομερούς αίτησης και ως εκ τούτου δεν ικανοποιείται η προϋπόθεση του κατεπείγοντος, θα ήθελα ν΄ αναφέρω ότι σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του Ενάγοντα 1-Καθ΄ ου η Αίτηση η παροχή νερού απεκόπη στις 7.5.06 ενώ στις 16.6.06 κατεχωρήθη η υπό εξέταση αγωγή δηλαδή ενάμιση (1 ½ ) μήνα μετά. Κατά τη διάρκεια αυτού του μήνα, σύμφωνα με παραδοχή και των δύο πλευρών, υπήρξαν παρεμβάσεις για επίλυση του συγκεκριμένου προβλήματος, οι οποίες ήταν άκαρπες. Σύμφωνα με την απόφαση Χ" Γαβριήλ ν. Επενδυτικού Συγκροτήματος Συνεργατικών Εταιρειών Λευκόνοικο Λτδ
(2003)1 Α.Α.Δ. 606 είναι θεμιτό για ένα διάδικο ν΄ αναμένει την τελεσφόρηση εξώδικης διευθέτησης προτού εγείρει την αγωγή. Έτσι και εδώ, ήταν εύλογο η αγωγή να εγερθεί όταν πια κατέστη φανερό ότι δεν υπήρχε έδαφος επίλυσης του προβλήματος χωρίς δικαστική διαδικασία. Ενόψει όλων των πιο πάνω το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα οριστικοποιείται. Οι Εναγόμενοι - Καθ΄ ων η Αίτηση καταδικάζονται στα έξοδα της αίτησης όπως θα τα υπολογίσει ο Πρωτοκολλητής στο τέλος της όλης υπόθεσης. (Υπ.) ........... Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε. Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ ΓΓ/ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο