Π. Χ. ΠΑΝΤΡΟΦΟΔΟΤΙΚΗ ΛΤΔ ν. ΙΑΚΩΒΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ, Αρ. Αγωγής: 2837/04, 30 Ιανουαρίου 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2007:A16 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2837/04 Μεταξύ: Π. Χ. ΠΑΝΤΡΟΦΟΔΟΤΙΚΗ ΛΤΔ Εναγόντων -και- ΙΑΚΩΒΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ Εναγομένου ____________________ Ημερομηνία: 30 Ιανουαρίου 2007 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Ενάγοντα: Ο κ. Αντώνης Φράγκος. Για τον Εναγόμενο: Ο κ. Κουμής μαζί με την κα Κίττου. ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή οι ενάγοντες αξιώνουν εναντίον του εναγόμενου το ποσό των Λ.Κ.3.000 ως ειδικές αποζημιώσεις για έξοδα που καταβλήθηκαν υπό μορφή ενοικίου, γενικές αποζημιώσεις, οποιοδήποτε διάταγμα κρίνει ορθό και δίκαιο το Δικαστήριο, ως επίσης έξοδα πλέον Φ.Π.Α.. Η αξίωση του ποσού των Λ.Κ.5.161,88 ως ειδικές αποζημιώσεις (παράγραφος 9 Β της Έκθεσης Απαιτήσεως) εγκαταλείφθηκε, με βάση σχετική δήλωση του συνηγόρου των εναγόντων μετά το πέρας της κυρίως εξέτασης του Μ.Ε.
- Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης δυνάμει γραπτής συμφωνίας, ημερομηνίας 12.2.2004, οι ενάγοντες συμφώνησαν με το εναγόμενο, ιδιοκτήτη ψησταριάς, όπως τους παραχωρήσει άδεια χρήσης της επιχείρησης για περίοδο ενός έτους με όλες τις σχετικές άδειες λειτουργίας. Με την υπογραφή της συμφωνίας οι ενάγοντες κατέβαλαν στον εναγόμενο Λ.Κ.1.000 έναντι του πρώτου, Λ.Κ.1.000 έναντι του δεύτερου και Λ.Κ.1.000 έναντι του τελευταίου ενοικίου. Εκ των υστέρων, οι ενάγοντες εντόπισαν ότι το υποστατικό δεν "νομιμοποιείτο να λειτουργεί" και/ή ότι για να εκδοθεί η άδεια λειτουργίας απαιτείτο να γίνουν σειρά τροποποιήσεων στο υποστατικό. Οι ενάγοντες με επιστολή 18.8.2004 τερμάτισαν τη συμφωνία "λόγω της κατ΄ εξακολούθηση παράβασης σύμβασης από πλευράς του εναγόμενου ή/και λόγω του ότι η εν λόγω σύμβαση ήταν αποτέλεσμα ψευδών παραστάσεων από μέρους του". Ο δικηγόρος των εναγόντων με επιστολή ημερομηνίας 19.4.2004 ενημέρωσε τον εναγόμενο ότι τα κλειδιά της επιχείρησης βρίσκονταν στην κατοχή του, καλώντας τον να "του τα παραδώσει" αλλά ο εναγόμενος αμελεί και/ή αρνείται να πράξει κάτι τέτοιο. Οι ενάγοντες αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν το υποστατικό εντός του οποίου ασκείτο η επιχείρηση καθότι δεν νομιμοποιούντο να την λειτουργούν με αποτέλεσμα να υποστούν ζημιά. Ο εναγόμενος στην υπεράσπιση του παραδέχεται την ύπαρξη της συμφωνίας ισχυρίζεται όμως ότι πληρώθηκε μόνο το ποσό των Λ.Κ.2.000, Λ.Κ.1.000 για το πρώτο και Λ.Κ.1.000 για το τελευταίο δικαίωμα χρήσης. Αρνείται ότι το υποστατικό δεν "νομιμοποιείτο να λειτουργεί" και ισχυρίζεται ότι οι ενάγοντες κωλύονται (are estopped) να προβάλουν τέτοιους ισχυρισμούς. Ισχυρίζεται δε ότι η συμφωνία ουδέποτε τερματίστηκε και ότι εξακολουθεί να είναι έγκυρη για όλη τη χρονική περίοδο που καταρτίστηκε (15.2.2004 - 14.2.2005). Περαιτέρω, ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι η ψησταριά είχε όλες τις απαραίτητες και απαιτούμενες άδειες. Ο εναγόμενος αξιώνει ανταπαιτητικώς επτά καθυστερημένες δόσεις δεδουλευμένων δικαιωμάτων χρήσης, από 15.3.2004 μέχρι 15.10.2004 προς Λ.Κ.1.000 μηνιαίως, δηλαδή Λ.Κ.7.000, πλέον νόμιμο τόκο και έξοδα. Οι ενάγοντες στην απάντηση τους στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση αρνούνται τους ισχυρισμούς του εναγόμενου, οι οποίοι συγκρούονται με τους δικούς τους στην Έκθεση Απαίτησης. Περαιτέρω, αρνούνται την Ανταπαίτηση του εναγόμενου. Ο Μ.Ε.1 ήταν ο διευθυντής της ενάγουσας εταιρείας. Ανέφερε ότι το Φεβρουάριο του 2004 συνήψαν τη συμφωνία, Τεκμήριο 1, με τον Ιάκωβο Γεωργίου. Επρόκειτο για συμφωνία ενοικιάσεως επιχείρησης ψησταριάς, με όλο τον εξοπλισμό. Με τη συμφωνία ο εναγόμενος θα του παραχωρούσε το δικαίωμα χρήσης με όλες τις νόμιμες άδειες που χρειάζονταν για να λειτουργήσει η εταιρεία. Ο μάρτυρας κατέβαλε Λ.Κ.1.000 για το Φεβρουάριο και Λ.Κ.1.000 για το Μάρτιο. Με την υπογραφή της συμφωνίας το Φεβρουάριο και την πληρωμή των ενοικίων έλαβαν κατοχή του υποστατικού και ξεκίνησαν να δουλεύουν. Περί το τέλος Φεβρουαρίου εμφανίστηκε ο πρώην συνέταιρος του εναγόμενου, κάποιος κος Μιχάλης, και τους είπε ότι το κατάστημα "δεν έχει άδειες λειτουργίας και θα προσπαθήσει να το κλείσει". Την ίδια στιγμή πήγε στην Πολεοδομία όπου κάποιος κ. Εμπεδοκλής τους είπε ότι το υποστατικό δεν έχει πολεοδομικές άδειες και άδεια οικοδομής. Η τελευταία έπρεπε να βγει πρώτα για να προχωρήσει η αλλαγή χρήσης για να γίνει ψησταριά. Όταν του γνωστοποιήθηκε η μη ύπαρξη αδειών μίλησε με τον εναγόμενο, ο οποίος τους παρουσίασε το Τεκμήριο 2, γνωστοποίηση χορηγήσεως πολεοδομικής άδειας. Ξαναπήγε στο Δήμο, υπέβαλε "αίτηση για άδειες για το τι χρειάζεται" και προφορικώς του ανέφεραν ότι έπρεπε να γίνουν κάποιες αλλαγές. Υπέβαλαν αίτηση την ίδια στιγμή όμως αποφάσισαν μετά από κοστολόγηση ότι δεν μπορούσαν να κάνουν τις αλλαγές, έτσι σταμάτησαν τη λειτουργία του καταστήματος. Εκ των υστέρων έλαβαν από το Δήμο την απάντηση Τεκμήριο 3, ημερομηνίας 4.11.
- Στα μέσα Μαρτίου εγκατέλειψαν την επιχείρηση και εκκένωσαν το κατάστημα. Απέστειλαν δε επιστολή ημερομηνίας 18.3.2004 τερματισμού της συμφωνίας μέσω δικηγόρου, η οποία παραλήφθηκε σύμφωνα με το έντυπο επίδοσης στις 6.4.2004, Τεκμήριο 4, και την επιστολή ημερομηνίας 19.4.2004, Τεκμήριο 46, προς τον εναγόμενο. Ο εναγόμενος δεν του έχει καταβάλει οποιοδήποτε ποσό. Αντεξεταζόμενος ο Μ.Ε.1 ανέφερε ότι το ποσό του όρου 4 (Λ.Κ.1.000 η πρώτη μηνιαία δόση και Λ.Κ.1.000 η τελευταία δόση) πληρώθηκε από το συνέταιρο του με επιταγή. Πληρώθηκε από ότι γνωρίζει ακόμη ένα ενοίκιο για το οποίο "βγήκε το τιμολόγιο" αλλά δεν τους έφερε απόδειξη. Αναγνώρισε το Τεκμήριο 48 ως το τιμολόγιο στο οποίο αναφέρθηκε. Σε υποβολή ότι πλήρωσε μόνο τις Λ.Κ.2.000, δηλαδή την προκαταβολή και την τελευταία δόση, απάντησε πως δεν γνωρίζει, νομίζει ότι από ότι του είπε ο συνέταιρος του πλήρωσε το Φεβρουάριο, Μάρτιο και "ένα ενοίκιο μπροστά". Νομίζει πως είχε δει το τιμολόγιο του Μάρτη. Επισκέφθηκε το Δήμο για να διαπιστώσει αν υπήρχαν άδειες αμέσως μόλις ενημερώθηκαν από τον πρώην συνέταιρο του εναγόμενου ότι δεν είχε άδειες η ψησταριά. Επικοινώνησαν αμέσως με τον εναγόμενο ο οποίος τους έφερε το Τεκμήριο 2, το οποίο παρουσίασαν στο Δήμο, όπου τους ανέφεραν ότι το υποστατικό δεν έχει άδειες. Υπέβαλε γραπτή αίτηση για άδεια λειτουργίας ψησταριάς. Σε υποβολή ότι ο εναγόμενος εισέπραξε μόνο Λ.Κ.2.000 απάντησε "εγώ γνωρίζω τρεις". Την απόδειξη του Μαρτίου την έχει ο δικηγόρος του. Κατά τη λειτουργία της επιχείρησης προέβησαν σε έξοδα για τα οποία κατέθεσε τιμολόγια. Επανεξεταζόμενος ανέφερε ότι για το μήνα Μάρτιο δεν υπήρχε απόδειξη. Ο Μ.Ε.2, Μιχάλης Ολύμπιος, εργάζεται στο Οικονομικό Τμήμα του Δήμου Λάρνακας. Το τμήμα του είναι υπεύθυνο για την έκδοση αδειών επαγγελματικού υποστατικού, δηλαδή αδειών λειτουργίας. Κατά το Φεβρουάριο 2004 στο υποστατικό στη Λεωφόρο Φανερωμένης αρ. 143 δεν υπήρχε άδεια λειτουργίας επιχείρησης ψησταριάς λόγω του ότι χρειαζόταν άδεια οικοδομής για το υποστατικό. Η ενάγουσα δεν λειτουργούσε νόμιμα το υποστατικό ως ψησταριά το Φεβρουάριο
- Το Τεκμήριο 3 αφορούσε την απάντηση στην αίτηση της ενάγουσας για εξασφάλιση άδειας χρήσης επαγγελματικού υποστατικού. Αντεξεταζόμενος, σε ερώτηση αν υπήρχε άδεια οικοδομής του υποστατικού επί της Φανερωμένης 143 απάντησε ότι δεν είναι ο αρμόδιος να απαντήσει για ποια χρήση κτίστηκε. Σε ερώτηση αν το 2004 υπήρχε άδεια οικοδομής απάντησε αρνητικά, όχι για ψησταριά. Το υποστατικό στη Φανερωμένης 143 πριν το 2004 λειτουργούσε σαν ψησταριά (G & K Take Away New Ltd) η οποία είχε άδεια λειτουργίας. Σε ερώτηση γιατί τότε το Φεβρουάριο 2004 δεν υπήρχε άδεια λειτουργίας απάντησε ότι στην εταιρεία G & K είχε δοθεί χαλάρωση. Σε ερώτηση πώς γνωρίζει ότι η ενάγουσα δεν είχε άδεια λειτουργίας απάντησε ότι επισκέφθηκε το υποστατικό όταν άνοιξε. Το Φεβρουάριο 2004 δεν υπήρχε άδεια οικοδομής αλλά δεν γνωρίζει τους λόγους αφού δεν εξετάζει τις άδειες. Γνωρίζει ότι το υποστατικό δεν είχε άδεια οικοδομής από το φάκελο της υπόθεσης. Η ενάγουσα υπέβαλε αίτηση στις 19.10.
- Σε ερώτηση πώς γνωρίζει ότι η ενάγουσα λειτουργούσε παράνομα απάντησε ότι όταν άνοιξε το υποστατικό το επισκέφθηκε και δεν τηρούσε τις προϋποθέσεις της άδειας οικοδομής, αποθήκης, αποδυτηρίων. Σε υποβολή ότι στις 4.11.2004 υπήρχαν αποθήκη και αποδυτήρια απάντησε ότι το Φεβρουάριο δεν υπήρχαν. Ο Μ.Υ.1 ήταν ο εναγόμενος. Ανέφερε ότι στις 12.2.2004 κατέληξαν σε συμφωνία με τους διευθυντές της ενάγουσας, Κοψίνη και Παλαιολόγο για δικαίωμα χρήσης της ψησταριάς "που είχε" για ένα χρόνο. Υπέγραψαν σχετικά το Τεκμήριο 1, που αντιστοιχούσε με την καταβολή Λ.Κ.1.000 μηνιαίως. Με την υπογραφή του συμβολαίου του έδωσαν μια επιταγή Λ.Κ.2.000 και έκτοτε δεν έχει πάρει άλλα χρήματα. Όταν πήγε για να τους πάρει την απόδειξη ο Παλαιολόγος του είπε ότι θα συνεννοηθεί με το συνέταιρο του για το Φ.Π.Α. (Λ.Κ.150). Η απόδειξη ήταν το Τεκμήριο 48 και αφορούσε το ενοίκιο του Φεβρουαρίου. Όταν στις 15 Μαρτίου πήγε να παραλάβει τις Λ.Κ.150 συν το ενοίκιο του Μαρτίου βρήκε την ψησταριά κλειστή. Πήρε τηλέφωνο τον Παλαιολόγο ο οποίος του είπε "θα τα βρεις με το δικηγόρο μου". Τον Απρίλιο έλαβε το Τεκμήριο 4 από τους δικηγόρους των διευθυντών της ενάγουσας με την οποία τον ενημέρωναν για τον τερματισμό της χρήσης της ψησταριάς. Δεν του παρέδωσαν το κλειδί, μόνο την επιστολή. Ο ίδιος ήταν υποχρεωμένος να πληρώνει τα ενοίκια της ψησταριάς σε κάποιο Θεοχαρίδη με βάση το ενοικιαστήριο έγγραφο, Τεκμήριο
- Πλήρωσε τα ενοίκια από 1η Φεβρουαρίου μέχρι τον Οκτώβριο του 2005, Λ.Κ.430 μηνιαίως, σύνολο Λ.Κ.8.
- Απαιτεί από την ενάγουσα Λ.Κ.7.000, από 15 Μαρτίου μέχρι 15 Οκτωβρίου. Κατέβαλε προσπάθειες να βρει νέο υποενοικιαστή αλλά δεν είχε τα κλειδιά και δεν μπορούσε να ανοίξει να δει την περιουσία του. Τα κλειδιά τα παρέλαβε τον Απρίλιο 2005, Τεκμήριο 47Α, το ίδιο και την κατοχή της ψησταριάς. Οι ενάγοντες του ανέφεραν προφορικά ότι η ψησταριά δεν έχει άδειες και όπως επί λέξει ανέφερε "τους παρέδωσα εγώ Τεκμήρια, τεκμηριωμένες τις άδειες ότι υπήρχαν και τις είχαν στην κατοχή τους". Σε ερώτηση ποιες άδειες εννοεί ανέφερε ότι "ήταν άδεια για δικαίωμα χρήσης με υποσχετική μέχρι το τέλος του 2006". Με τον όρο υποσχετική εννοεί "νοουμένου ότι έπρεπε να γίνουν ορισμένες αλλαγές, να γίνουν ντουσιέρες, αποδυτήρια τα οποία είχα πρόθεση να τα κάμω αλλά δεν μου έδωσαν το χρόνο, έκλεισαν τη ψησταριά, είχαν τα κλειδιά δεν μπορούσα να μπω μέσα να τα κάμω". Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι οι ενάγοντες δεν του κατέβαλαν ενοίκιο για το μήνα Μάρτιο
- Το Τεκμήριο 48 είναι η απόδειξη για το πρώτο ενοίκιο, του Φεβρουαρίου 2004, την προκαταβολή. Αναγνώρισε επίσης την υπογραφή του στο Τεκμήριο 50, το οποίο παρέδωσε στον Παλαιολόγο για το πρώτο ενοίκιο, το Μάρτιο
- Ο λόγος που το Τεκμήριο 50 είναι υπογραμμένο είναι διότι παρέλαβε τα λεφτά. Σε υποβολή ότι με βάση το Τεκμήριο 50 οι ενάγοντες πλήρωσαν τα τέλη χρήσης για το Μάρτιο απάντησε ότι δεν πήρε άλλα λεφτά εκτός από τις Λ.Κ.2.
- Το Τεκμήριο 50 αποτελεί απόδειξη είσπραξης για το Φεβρουάριο. Ο λόγος που αναγράφεται ημερομηνία 15.3.2004 είναι διότι παρέλαβε το ενοίκιο στις 15 για το μήνα Φεβρουάριο του
- Τα λεφτά του Τεκμηρίου 48 δεν τα παρέλαβε, αφού δεν ήταν υπογραμμένο. Αρνήθηκε υποβολή ότι το τέλος χρήσης Μαρτίου καταβλήθηκε. Αρνήθηκε ότι είπε ότι τις Λ.Κ.2.000 τις έλαβε το Μάρτιο. Η άδεια ήταν "με υποσχετική μέχρι το 2006, οι διαχειριστές του δικαιώματος χρήσης είχαν υποχρέωση να κάνουν δύο αλλαγές, αποδυτήριο και ντουσιέρα". Με τον όρο άδεια χρήσης εννοεί το Τεκμήριο
- Δέχθηκε ότι τον Απρίλιο 2004 παρέλαβε την επιστολή Τεκμήριο
- Επανεξεταζόμενος ανέφερε ότι το Τεκμήριο 2 το παρέλαβε από το Μιχάλη που ήταν χρήστης της ψησταριάς από το
- Κατατέθηκαν εκ συμφώνου τα Τεκμήρια 47 Α και 47 Β. Το Τεκμήριο 47 Α αφορά επιστολή ημερομηνίας 14.4.2005 από το δικηγόρο του εναγόμενου προς το δικηγόρο των εναγόντων με βάση την οποία κατά την πιο πάνω ημερομηνία παρέλαβε κατοχή της ψησταριάς, άνευ βλάβης των δικαιωμάτων του πελάτη του ενώ το Τεκμήριο 47 Β αφορά επιστολή της δικηγόρου του εναγόμενου ημερομηνίας 12.5.2004 προς το δικηγόρο των εναγόντων με την οποία πληροφορεί τον τελευταίο ότι αμφισβητεί το περιεχόμενο της επιστολής ημερομηνίας 18.3.
- Αναφέρονται, περαιτέρω, τα ακόλουθα, επί λέξει: "Ο πελάτης μου επανειλημμένα έχει πληροφορήσει τους δικούς σας πελάτες ότι είχε στην κατοχή του την Άδεια της Πολεοδομικής Αρχής, αναφορικά με την Άδεια λειτουργίας της Επιχείρησης, γεγονός του οποίου οι πελάτες σας ήταν γνώστες κατά την υπογραφή της εν λόγω σύμβασης. Ως εκ τούτου, ο πελάτης μου ειδοποίησε τους δικούς σας πελάτες πολλές φορές, ότι είναι πρόθυμος να προβεί σε όλες τις υποδείξεις της Πολεοδομίας, με απώτερο σκοπό την έκδοση όλων των σχετικών Αδειών που αφορούν τη λειτουργία της Επιχείρησης". (υπογράμμιση δική μου). Έχω θέσει ενώπιον μου τις αγορεύσεις των συνηγόρων και θα σταθώ σε αυτές όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Παρακολούθησα με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες ενώ κατέθεταν στο Δικαστήριο. Ο Μ.Ε.1 μου άφησε θετική εντύπωση. Απαντούσε στις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν με πειστικότητα και αμεσότητα και η μαρτυρία του δεν κλονίστηκε καθ΄ οιονδήποτε τρόπο κατά την αντεξέτασή του. Σημειώνω ειδικότερα ότι η θέση του ότι αρχικά ενημερώθηκε προφορικά από το Δήμο και αργότερα γραπτώς, με το Τεκμήριο 3, ότι δεν υπήρχαν οι σχετικές άδειες για τη λειτουργία της επιχείρησης της ψησταριάς, δεν αμφισβητήθηκε. Ούτε και υπεβλήθη στον Μ.Ε.1 ότι υπήρχαν τέτοιες άδειες ως η δικογραφημένη θέση της υπεράσπισης (παράγραφος 7). Στο μέρος όμως της μαρτυρίας του Μ.Ε.1 που αφορά την πληρωμή των Λ.Κ.3.000 δεν μπορώ να προσδώσω οποιαδήποτε βαρύτητα αφού ο μάρτυρας, όπως προέκυψε, δεν γνώριζε αν είχαν πληρωθεί Λ.Κ.3.000 αντί Λ.Κ.2.000, ως η υποβολή της υπεράσπισης. Ήταν εμφανές ότι η αναφορά του στην πληρωμή των Λ.Κ.1.000 για το μήνα Μάρτιο 2004 βασίστηκε στα όσα νόμιζε πως του λέχθηκαν από το συνέταιρο του, ο οποίος, εν πάση περιπτώσει, δεν κλήθηκε ως μάρτυρας. Ο Μ.Ε.2 μου έκανε καλή εντύπωση. Η μαρτυρία του ήταν σαφής και ουδόλως κλονίστηκε κατά την αντεξέτασή του. Τονίζω το γεγονός ότι η θέση του ότι για το επίδικο υποστατικό δεν υπήρχε άδεια λειτουργίας επιχείρησης ψησταριάς δεν αμφισβητήθηκε. Αξιοσημείωτο είναι επίσης το γεγονός ότι δεν υπεβλήθη στο μάρτυρα ότι υπήρχε άδεια λειτουργίας ή άλλες σχετικές άδειες κατά το Φεβρουάριο του
- Ούτε ότι κατά τον πιο πάνω χρόνο το υποστατικό πληρούσε τους όρους που τέθηκαν από το Δήμο (Τεκμήριο 3). Κατ΄ επέκταση δεν του υποβλήθηκε ότι η επιχείρηση λειτουργούσε νόμιμα. Ο Μ.Υ.1 μου έδωσε την εικόνα ειλικρινούς μάρτυρα. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του ότι έλαβε την επιστολή τερματισμού, Τεκμήριο 4, τον Απρίλιο 2004 και ότι έλαβε Λ.Κ.2.000 από τους ενάγοντες. Αποδέχομαι επιπλέον ότι ενημερώθηκε προφορικά από τους ενάγοντες ότι η ψησταριά δεν είχε τις απαιτούμενες άδειες, γεγονός που παρέμεινε αναντίλεκτο. Δεν αποδέχομαι όμως το μέρος της μαρτυρίας του ότι υπήρχαν άδειες λειτουργίας για τη ψησταριά. Είναι εμφανές ότι επρόκειτο για λανθασμένη εντύπωση του μάρτυρα. Τα περί ύπαρξης "άδειας για δικαίωμα χρήσης με υποσχετική" προφανώς αποτελούν λεκτικό "επινόημα" του μάρτυρα, αφού συνιστούν άγνωστους και δυσνόητους όρους. Το Τεκμήριο 2, το οποίο επικαλέστηκε για να υποστηρίξει την ύπαρξη αδειών, δεν υποστηρίζει κάτι τέτοιο αφού συνιστά απλά μια πολεοδομική άδεια στην οποία ρητά αναφέρεται ότι "εκτός από την παρούσα πολεοδομική άδεια για την έναρξη οικοδομικών εργασιών - αλλαγή χρήσεως - μετατροπών απαιτείται και η εξασφάλιση οικοδομικής άδειας". Εν πάση περιπτώσει το εν λόγω έγγραφο δεν έχει συνδεθεί με το επίδικο υποστατικό, φέρεται να αφορά σε άγνωστο αιτητή και ως εκ τούτου ουδεμία βαρύτητα μπορεί να του αποδοθεί. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση βρίσκω ότι το Φεβρουάριο του 2004 ο εναγόμενος συμφώνησε με την ενάγουσα εταιρεία όπως της παραχωρήσει άδεια χρήσης της επιχείρησης ψησταριάς (με όλο της τον εξοπλισμό) στην Αγίας Φανερωμένης αρ. 143, μαζί με όλες τις σχετικές άδειες για την περίοδο από 15.2.2004 μέχρι 14.2.
- Σε αντάλλαγμα, η ενάγουσα θα κατάβαλλε στον εναγόμενο το ποσό των Λ.Κ.12.000 σε 12 δόσεις των Λ.Κ.1.
- Με την υπογραφή της συμφωνίας, σύμφωνα με τον όρο 4, θα καταβάλλετο από την ενάγουσα το ποσό των Λ.Κ.2.000, Λ.Κ.1.000 για την πρώτη μηνιαία δόση και Λ.Κ.1.000 για την τελευταία. Με την υπογραφή της συμφωνίας πληρώθηκε το ποσό των Λ.Κ.2.000 και η ενάγουσα έλαβε κατοχή του υποστατικού. Ο Μ.Ε.1, διευθυντής της εταιρείας, επισκέφθηκε το Δήμο και την Πολεοδομία όπου διαπίστωσε ότι η ψησταριά δεν είχε άδειες λειτουργίας. Μίλησε με τον εναγόμενο, ο οποίος του παρουσίασε κάποιο χαρτί (Τεκμήριο 2). Ξαναπήγε στο Δήμο όπου υπέβαλε αίτηση για άδειες. Του αναφέρθηκε προφορικά ότι έπρεπε να γίνουν κάποιες αλλαγές, τις οποίες μετά από κοστολόγηση τις έκριναν μη συμφέρουσες. Στα μέσα Μαρτίου 2004 εγκατέλειψαν την επιχείρηση και εκκένωσαν το κατάστημα. Απέστειλαν μέσω του δικηγόρου τους, επιστολή τερματισμού (Τεκμήριο 4) προς τον εναγόμενο, την οποία ο τελευταίος παρέλαβε στις 6.4.
- Στην πιο πάνω επιστολή καλείτο ο εναγόμενος να επικοινωνήσει με το γραφείο του δικηγόρου της ενάγουσας για να διευθετηθεί η παράδοση της επιχείρησης. Στις 19.4.2004 απεστάλη το Τεκμήριο 46, το οποίο πληροφορούσε τον εναγόμενο ότι η ενάγουσα είχε εγκαταλείψει την ψησταριά και ότι τα κλειδιά βρίσκονταν στην κατοχή του δικηγόρου τους από τις 18.3.
- Εκ των υστέρων, λήφθηκε το Τεκμήριο 3, η απάντηση του Δήμου, ημερομηνίας 4.11.2004, στην αίτηση της ενάγουσας Εταιρείας η οποία έχει ως ακολούθως: "Κυρίους Π.Χ. Παντροφοδοτική Λτδ Ψησταριά - Take Away "TWITY" Λεωφ. Φανερωμένης 143 6031 ΛΑΡΝΑΚΑ Κύριοι, Έχω οδηγίες να αναφερθώ στην αίτηση σας για έκδοση άδειας επαγγελματικού υποστατικού για τη ψησταριά - take away σας "TWITY" στην Λεωφ. Φανερωμένης αρ. 143 στη Λάρνακα και σας πληροφορώ ότι δεν συστήνεται από το Δήμο η έκδοση της αναφερόμενης άδειας για τους πιο κάτω όρους: (α) Δεν έχει εξασφαλιστεί οικοδομική άδεια αλλαγής χρήσης του αναφερόμενου υποστατικού σε ψησταριά - take away. (β) Δεν έχει κατασκευαστεί κατάλληλη αποθήκη για τις ανάγκες του υποστατικού. (γ) Δεν έχουν κατασκευαστεί κατάλληλα αποδυτήρια για το προσωπικό. (δ) Το προσωπικό δεν έχει εφοδιαστεί με έγκυρα πιστοποιητικά υγείας από το Δημοτικό Γιατρό. Δεδομένου ότι το εν λόγω υποστατικό βρίσκεται σε λειτουργία χωρίς να έχετε εξασφαλίσει τις σχετικές άδειες, οφείλετε σε προθεσμία 15 ημερών να φροντίσετε για άρση των πιο πάνω παρατηρήσεων / εκκρεμοτήτων, διαφορετικά θα ληφθούν δικαστικά μέτρα εναντίον σας. Με εκτίμηση, (Μ. ΠΟΛΥΔΩΡΙΔΗΣ) ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΙΑΤΡΟΣ" Το Δικαστήριο βρίσκει, με βάση τη μαρτυρία του αρμόδιου για την έκδοση αδειών επαγγελματικού υποστατικού του Δήμου Λάρνακας (Μ.Ε.2), ότι κατά το Φεβρουάριο 2004 δεν υπήρχε άδεια λειτουργίας επιχείρησης ψησταριάς για το επίδικο υποστατικό. Ο εναγόμενος με επιστολή της δικηγόρου του, ημερομηνίας 12.5.2004, ουσιαστικά παραδέχεται ότι δεν υπάρχουν οι απαιτούμενες από το Νόμο άδειες για τη λειτουργία του υποστατικού ως ψησταριά (Τεκμήριο 47 Β). Εναπόκειται στο Δικαστήριο να ερμηνεύσει τις γραπτές πρόνοιες της συμφωνίας. (Βλέπε σύγγραμμα Chitty on Contracts, Vol. 1, 22η έκδοση παρ. 587). Ο σκοπός της όλης ερμηνείας των όρων της γραπτής συμφωνίας είναι να αποκαλυφθεί από αυτούς η πρόθεση των μερών της συμφωνίας. Στην παρ. 586 αναφέρονται τα ακόλουθα: "The cardinal presumption is that the parties are presumed to have intended what they have in fact said, so that their words must be construed as they stand. That to say, the meaning of the document or of a particular part of it is to be sought in the document itself". Στην υπόθεση Θεολόγου κ. ά. v. Κτηματικής Εταιρείας Νέμεσις Λτδ
(1998)1 (Α) Α.Α.Δ. 407, στη σελ. 13 λέχθηκαν τα ακόλουθα: "Οι αρχές που διέπουν την ερμηνεία σύμβασης είναι καλά καθιερωμένες και δεν χρειάζεται να τις επαναλάβουμε. (Βλ. Saab and Another v. Holy Monastery Ay. Neophytos
(1982)1 C.L.R. 499). Πρέπει να σημειώσουμε ότι, συνεχής είναι η τάση προς εναρμόνιση των αρχών ερμηνείας των συμβάσεων με τα κρατούντα στην καθημερινή ζωή. Το κριτήριο είναι η έννοια την οποία μεταδίδει το κείμενο της συμφωνίας στο μέσο λογικό άνθρωπο. Για το σκοπό αυτό μπορεί να εμπλουτισθεί γνώση με την αποκάλυψη του υπόβαθρου της συμφωνίας, εξαιρουμένων πάντοτε των διαπραγματεύσεων, καθώς και μονομερών δηλώσεων και υποκειμενικών προθέσεων των συμβαλλομένων. Μαρτυρία που αναφέρεται στους υποκειμενικούς παράγοντες μπορεί να γίνει δεκτή μόνο σε αγωγή για διόρθωση του εγγράφου (rectification). (Βλ. ICS v. West Bromwich BS
(1998)1 All E.R. 98 (HL)). Το αντικείμενο βέβαια της ερμηνείας παραμένει πάντοτε η έννοια των όρων της συμφωνίας κατά το μέσο λογικό άνθρωπο. Η έννοια, η οποία μεταδίδεται σ΄ αυτόν, για τα συμφωνηθέντα." Στην προκειμένη περίπτωση κρίνω ότι προκύπτει σαφώς από το κείμενο του Τεκμηρίου 1 ότι αποτελούσε ουσιώδη όρο της συμφωνίας ότι η άδεια χρήσης της επιχείρησης της ψησταριάς θα παραχωρείτο μαζί με όλες τις σχετικές άδειες για τη νόμιμη λειτουργία της επιχείρησης αφού τέτοια ήταν η πρόθεση τους όπως ρητά εκφράζεται. Ο εναγόμενος παρέλειψε να συμμορφωθεί με την παραχώρηση οποιωνδήποτε αδειών, αφού τέτοιες άδειες δεν υπήρχαν, κατά παράβαση του πιο πάνω όρου και η ενάγουσα με επιστολή της, ημερομηνίας 18.3.2004, η οποία παρελήφθη από τον εναγόμενο στις 6.4.2004, νόμιμα άσκησε το δικαίωμα της να τερματίσει τη συμφωνία ενημερώνοντας τον εναγόμενο για το λόγο τερματισμού (παράγραφος 2 του Τεκμηρίου 4) και προσέφερε την κατοχή της επιχείρησης. Ο εναγόμενος δεν δέχθηκε τον τερματισμό για τους λόγους που φαίνονται στην επιστολή του ημερομηνίας 12.5.2004 (Τεκμήριο 47Β). Σημειώνω εδώ, παρεμφερώς, ότι η αναγραφή στην παράγραφο 7 της Έκθεσης Απαίτησης της ημερομηνίας 18.8.2004 αντί 18.3.2004 πρέπει να αφορά τυπογραφικό λάθος. Όσον αφορά τη διαζευκτική βάση αγωγής της ενάγουσας "ότι η εν λόγω σύμβαση ήταν αποτέλεσμα ψευδών παραστάσεων από μέρους του εναγόμενου" κρίνω ότι δεν δικογραφούνται επαρκώς οι κατ΄ ισχυρισμό ψευδείς παραστάσεις ως επιτάσσουν οι θεσμοί (βλ. Δ.19 θ. 5). Εν πάση περιπτώσει, από την προσαχθείσα αποδεκτή μαρτυρία δεν στοιχειοθετούνται ψευδείς παραστάσεις. Με βάση τα πιο πάνω ευρήματα και συνεπεία του γεγονότος ότι ο τερματισμός της σύμβασης από την ενάγουσα έχει κριθεί νόμιμος, η Ανταπαίτηση του εναγόμενου απορρίπτεται. Η ενάγουσα ουσιαστικά αξιώνει (α) Λ.Κ.3.000 ως ειδικές αποζημιώσεις "για έξοδα υπό μορφή ενοικίου" (τις οποίες κατά τις αγορεύσεις περιόρισε σε Λ.Κ.2.000) και γενικές αποζημιώσεις. Όσον αφορά αποζημιώσεις για παράβαση σύμβασης, το είδος των αποζημιώσεων στις οποίες δικαιούται το αναίτιο μέρος εξηγούνται από το νομοθέτη στο άρθρο 73
(1)του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149. Η βασική αυτή αρχή έχει αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Αναφέρω ενδεικτικά την υπόθεση Saab & another v. The Holy Monastery of Ayios Neophytos (ανωτέρω), όπου στις σελίδες 519, 520 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: "Οι αποζημιώσεις στοχεύουν στο να αποκαταστήσουν το διάδικο στη θέση στην οποία θα ευρίσκετο, αν δεν επεσυνέβαινε η παράβαση ..." Σε σχέση με την αξίωση των γενικών αποζημιώσεων απουσιάζει οποιαδήποτε μαρτυρία και κατά συνέπεια η εν λόγω αξίωση δεν μπορεί παρά να απορριφθεί σαν μη ικανοποιητικά αποδειχθείσα. Όσον αφορά την αξίωση των ειδικών αποζημιώσεων αναφέρω τα ακόλουθα. Με βάση τα ευρήματα μου έχουν πληρωθεί στον εναγόμενο ενοίκια δύο μηνών. Θεωρώ ότι η ενάγουσα, έχοντας τερματίσει νόμιμα την ενοικίαση και έχοντας προσφέρει την κατοχή του υποστατικού στις 6.4.2004, ημερομηνία κατά την οποία ο εναγόμενος παρέλαβε την επιστολή τερματισμού, δικαιούται να της επιστραφεί από το ποσό του δεύτερου μήνα που έχει καταβάλει το ανάλογο ποσό ενοικίου, μέχρι τη συμπλήρωση του μήνα, δηλαδή το ενοίκιο για τις έξι μέρες που υπολείπονται μέχρι τη δωδέκατη μέρα του μήνα. Διαιρώντας το μηνιαίο ενοίκιο Λ.Κ.1.000 διά τριάντα, βρίσκουμε το ημερήσιο ενοίκιο. Πολλαπλασιάζοντας επί έξι βρίσκουμε το αιτούμενο ποσό (Λ.Κ.1.000 : 30) Χ 6 = Λ.Κ.200). Η ενάγουσα δικαιούται προς όφελος της Λ.Κ.200, με νόμιμο τόκο. Εκδίδεται απόφαση προς όφελος της ενάγουσας και εναντίον της εναγόμενης για το ποσό των Λ.Κ.200 με νόμιμο τόκο, πλέον έξοδα στην ανάλογη κλίμακα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. Η Ανταπαίτηση απορρίπτεται χωρίς έξοδα. (Υπ.) .......................................... Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. /Λ.Σ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο