AYA COMMERCIAL AGENCIES EST ν. NSBULGARIA LTD, Αρ. Αγωγής: 2345/03, 8 Φεβρουαρίου 2007

AYA COMMERCIAL AGENCIES EST ν. NSBULGARIA LTD, Αρ. Αγωγής: 2345/03, 8 Φεβρουαρίου 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2007:A24 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Κληρίδη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2345/03 Μεταξύ: AYA COMMERCIAL AGENCIES EST, εξ Ιορδανίας Ενάγοντες και N.S.BULGARIA LTD, από τη Βουλγαρία έχουσας γραφεία στη Λάρνακα ΑΚΑΜΙΑ CENTRE Διαμ. 203 SVOBOTAN POPOVIC, εκ Λάρνακος ΚΕΒΕ (Κυπριακό Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο εκ Λευκωσίας) Εναγομένων ΟΠΩΣ ΕΧΕΙ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΕΙ ΒΑΣΕΙ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΗΜΕΡ. 18/04/2006 ΜΕΤΑΞΥ: AMER ALSHATI AND TAREQ JARRAR CO, εμπορευόμενοι υπό την εμπορική επωνυμία AYA COMMERCIAL AGENCIES EST, εξ Ιορδανίας Ενάγοντες και N.S.BULGARIA LTD, από τη Βουλγαρία έχουσας γραφεία στη Λάρνακα ΑΚΑΜΙΑ CENTRE Διαμ. 203 SVOBOTAN POPOVIC, εκ Λάρνακος ΚΕΒΕ (Κυπριακό Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο), εκ Λευκωσίας Εναγομένων ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 8 Φεβρουαρίου 2007 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Ενάγοντες: κ. Α. Θεοφίλου Για την Εναγομένη 1: καμία εμφάνιση Για τον Εναγόμενο 2: κ. Svobotan Popovic αυτοπρόσωπος Για τον Εναγόμενο 3: κ. Α. Δημητρίου για κ. Α. Τριανταφυλλίδη Α Π Ο Φ Α Σ Η Η κύρια διεκδίκηση των εναγόντων οι οποίοι είναι συνεταιρισμός εγγεγραμμένος στην Ιορδάνια, προκύπτει από τον ισχυρισμό τους σύμφωνα με τον οποίο κατά τον Ιανουάριο 2003 πλήρωσαν δυνάμει δύο ενέγγυων πιστώσεων προς την εναγόμενη 1 το ποσό των $157.370.40 για αντάλλαγμα ο οποίο ουδέποτε παρασχέθηκε. Ισχυρίζονται πιο συγκεκριμένα οι ενάγοντες ότι πλήρωσαν εκείνο το ποσό για την προμήθεια και παράδοση σ΄ αυτούς από την εναγομένη 1 εταιρεία Βουλγάρικη εταιρεία 350 μ.τ. (μετρικών τόνων) του υλικού Ferro Manganese, Ρωσικής προέλευσης. ΄Οτι η εναγομένη 1 με τη βοήθεια του εναγομένου 2 ο οποίος εμφανιζόταν σαν διευθυντής τους , κατάφεραν με ψευδείς παραστάσεις να εισπράξουν τις δύο πιστώσεις παρουσιάζοντας πλαστά πιστοποιητικά και/ή προερχόμενα από ανύπαρκτα πρόσωπα και σ΄ αυτό συνέβαλε και η αμέλεια ή συνδρομή των εναγομένων 3 οι οποίοι επιστοποίησαν τα έγγραφα που απαιτούνταν προς είσπραξη. Ας σημειωθεί ότι οι εναγομένοι 1 και 2 είχαν καταχωρήσει κοινή ΄Εκθεση Υπεράσπισης και εκπροσωπούνταν από τον ίδιο δικηγόρο. ΄Ομως, σε κάποιο στάδιο της διαδικασίας, μετά την έναρξη της ακρόασης, είχε ζητηθεί και δοθεί άδεια στον δικηγόρο τους να αποσυρθεί. Παρά τις ευκαιρίες που δόθηκαν στους εναγομένους 1 και 2 να εκπροσωπηθούν, αν επιθυμούσαν, από άλλο δικηγόρο, τελικά η μεν εναγόμενη 1 εταιρεία δεν εκπροσωπήθηκε στη συνέχεια από κανένα, ενώ ο εναγόμενος 2 παρουσιάστηκε αυτοπροσώπως, εκπροσωπώντας τον εαυτό του. Εκθέτοντας τις θέσεις των εναγόντων ο εκ των συνεταίρων κ. Awni Jarrar, κατέθεσε ότι η εναγομένη 1 εταιρεία κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν εταιρεία εγγεγραμμένη στη Βουλγαρία και διατηρούσε επανδρωμένο γραφείο στη Λάρνακα από όπου ασκούσε δραστηριότητες. Κατά τον Νοέμβριο 2002, οι ενάγοντες μέσω του μάρτυρα συμφώνησαν με τους εναγομένους 2 όπως οι εναγόμενοι τους προμηθεύσουν και παραδώσουν στην Ιορδανία το αργότερο μέχρι τον Ιανουάριο 2003, 350 μ.τ. μετάλλου ferro manganese ρωσσική παραγωγής, στη συμφωνηθείσα τιμή των $157.370.

1. Η συμφωνία έγινε στη Λάρνακα μέσω του εδώ γραφείου της εναγομένης 1 και κατά τη σύναψη της οι εναγόμενοι 1 και 2 του διαβεβαίωσαν ότι κατείχαν οι ίδιοι το εμπόρευμα στη Βουλγαρία και ότι ήσαν ιδιοκτήτες του, όχι ότι θα το παράγγελαν από τρίτους, ή ότι ενεργούσαν για τρίτους. Το τίμημα θα καταβαλλόταν από τους ενάγοντες με δύο τραπεζικές πιστώσεις οι οποίοι ανάχθηκαν απ΄ αυτούς σε κατάστημα της Τράπεζας Κύπρου στη Λάρνακα. Για την είσπραξη των ποσών των δύο πιστώσεων απαιτείτο η παρουσίαση αριθμού εγγράφων μεταξύ των οποίων ήταν και εμπορικά τιμολόγια με καθορισμένη δήλωση των δικαιούχων πάνω σ΄ αυτά, εκ των οπίων το ένα θα έρπετε να ήταν πιστοποιημένο από το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο. Σύμφωνα πάντα με τον ΜΕ1, ο εναγόμενος 2 ενεργώντας σαν διευθυντής και/ή αντιπρόσωπος της εναγομένης 1 και υπό την προσωπική του ιδιότητα, με δόλο και απάτη εξασφάλισε και παρουσίασε πλαστά έγγραφα από ανύπαρκτα πρόσωπα και αφού αυτά θεωρήθηκαν/βεβαιώθηκαν από τους εναγομένους 3 - Κ.Ε.Β.Ε., κατάφερε να εισπράξει τα ποσά των δύο πιστώσεων. Ενώ δηλαδή γνώριζαν ότι δεν ήταν γνήσιο πιστοποιητικό καλής ποιότητας των εμπορευμάτων και ότι ποτέ δεν φορτώθηκαν τα επίδικα εμπορεύματα, είσπαρξαν οι εναγόμενοι 1 και 2 το αντίτιμο τους χωρίς να τα παραδώσουν ποτέ στην ενάγουσα. Επιζητώντας περαιτέρω του πιο πάνω ισχυρισμούς στη δια ζώσης μαρτυρία του, ο ΜΕ1 κατάθεσε ότι οι ενάγοντες είχαν αποταθεί σε μια Τουρκική εταιρεία η οποία τους αντιπροσώπευε στην Τουρκία, την Global Engineering Contracting & Trading για να τους εξεύρει το εμπόρευμα που χρειάζονταν και αυτή τους σύστησε την εναγομένη
2. Ο αντιπρόσωπος τους πήρε από την εναγομένη 1, δύο προτιμολόγια (proforma invoices) (τεκμήρια 2 και 3) τα οποία και απέστειλε στους ενάγοντες. Στη συνέχεια, ο μάρτυρας επικοινώνησε απευθείας με την εναγομένη 1 στη Σόφια για να του λεχθεί όμως ότι ο διευθυντής ο οποίος είναι υπεύθυνος γι΄ αυτά τα εμπορεύματα βρίσκεται στο γραφείο της εναγομένης 1 στη Λάρνακα και σαν τέτοιο κατονόμασε τον εναγόμενο
3. Ο ΜΕ1 επικοινώνησε τότε με τον εναγόμενο 2 στη Λάρνακα και συμφώνησαν για την αγοραπωλησία των εμπορευμάτων. Ενώ δε αρχικά άνοιξαν οι ενάγοντες τραπεζικές πιστώσεις στη Βουλγαρία, επικοινώνησε λίγο αργότερα μαζί του ο εναγόμενος 2 και τους είπε ότι προτιμούσαν όπως οι τραπεζικές πιστώσεις έχουν προορισμό την Κύπρο, πράγμα που ο ίδιος αποδέκτηκε. Είχε ρωτήσει τον εναγόμενο γιατί αυτή η αλλαγή και αυτός του είπε αν ήθελε να ελέγξει την αξία των εμπορευμάτων, διότι ο ίδιος είναι ιδιοκτήτης των εμπορευμάτων κατά 50%. Το παράπονο των εναγόντων εναντίον των εναγομένων 3 - Κ.Ε.Β.Ε., όπως εξήγησε ο ΜΕ1, είναι ότι μεταξύ των όρων στις τραπεζικές πιστώσεις περιλαμβανόταν και όρος ότι ο πωλητής θα έπρεπε να παρουσιάσει στην Τράπεζα για να πληρωθεί, και Πιστοποιητικά Προέλευσης των εμπορευμάτων, με το οποίο να επιστοποιείτο ότι αυτά ήσαν Ρωσσικής κατασκευής και προέλευσης. ΄Ομως ο εναγόμενος 2 έπεισε τους ενάγοντες ότι δεν χρειαζόταν να παρουσιάσει τέτοιο πιστοποιητικό για να εισπράξει τα χρήματα, επειδή οι πιστώσεις περιλάμβαναν όρο ότι θα έπρεπε να παρουσιαστεί το πρωτότυπο του πιστοποιητικού προέλευσης στο Κ.Ε.Β.Ε., ώστε να μπορέσει το Κ.Ε.Β.Ε. να πιστοποιήσει επί των τιμολογίων των εμπορευμάτων, ως προς την προέλευση τους. Ο εναγόμενος 2 ζήτησε δε από το μάρτυρα να ακυρώσει τον όρο που ετίθετο στις πιστώσεις για παρουσιάσει πρωτοτύπου πιστοποιητικού προέλευσης στην Τράπεζα, πράγμα που αυτός έπραξε. Μετά από τη διενέργεια της πληρωμής των πιστώσεων, ο μάρτυρας επικοινώνησε με την εναγομένη 1 στο γραφείο της εδώ και μίλησε με τον εναγομένο 2 ο οποίος του είπε ότι το εμπόρευμα είχε φορτωθεί. Όμως δεν παραδίδετο το εμπόρευμα και οι επανειλημμένες προσπάθειες επικοινωνίας του με τον εναγόμενο 2 κατέστησαν άκαρπες. Τότε ο μάρτυρες πήγε στη Βουλγαρία για να διερευνήσει κατά πόσο η εταιρεία η οποία εμφανιζόταν στα έγγραφα που παρουσίασε στην τράπεζα η εναγομένη 1 ως προς τον έλεγχο των φορτωθέντων εμπορευμάτων, δηλαδή η "International Testing & Inspection Company" (Ι.Τ.Ι.). Εκεί διαπίστωσαν πως τέτοια εταιρεία δεν υπήρχε και εξασφάλισαν και πιστοποιητικό του Υπουργείου Οικονομίας της Βουλγαρίας σύμφωνα με το οποίο δεν υπάρχει τέτοια εγγεγραμμένη εταιρεία, ούτε και εταιρεία με το όνομα "Bulfract" η οποία στα παρουσιασθέντα έγγραφα παρουσιαζόταν να υπογράψει την φορτωτική των εμπορευμάτων (bill of loading) και την καταλληλότητα του πλοίου στο οποίο υποτίθετο ότι φορτώθηκε το εμπόρευμα (τεκμήριο 10). Εξασφάλισε επίσης ο μάρτυρας πιστοποιητικό του λιμεναρχείο της Βάρνας στο οποίο φαίνεται ότι το πλοίο "MAREN S" στο οποίο στα παρουσιασθέντα έγγραφα εμφανιζόταν το πλοίο στο οποίο είχαν φορτωθεί τα εμπορεύματα με τις φορτωτικές, δεν είχε εισέλθει στο λιμάνι της Βάρνας. Ούτε και υπήρχε τέτοιο πλοίο εγγεγραμμένο στα μητρώα των αρχών, σύμφωνα με πιστοποιητικό το οποίο εξασφαλίστηκε από το Υπουργείο Μεταφορών της Βουλγαρίας (τεκμήριο 12). Σύμφωνα πάντα με τον ίδιο μάρτυρα, σε μια περίπτωση που κατάφερε να μιλήσει τηλεφωνικά με τον εναγόμενο 2, αυτός του διαβεβαίωσε να μήν ανησυχεί, ότι είχαν φορτώσει τα εμπορεύματα και ότι ο ίδιος ήταν κατά 50% ιδιοκτήτης τους. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας από τον ίδιο τον εναγόμενο 2 ρωτήθηκε κατά πόσο ο ίδιος ή η εταιρεία του είχε συνάψει σύμβαση για τα εμπορεύματα εκείνα σαν ΑΥΑ Commercial Agencies Ltd μαζί με κάποια εταιρεία GLA General Metal Supply της Βουλγαρίας. Ο μάρτυρας αρνήθηκε οπότε υποβλήθηκε ότι ψεύδεται και του ζητήθηκε να δει ένα συμβόλαιο (Α για Αναγνώριση) και να πει αν αυτό έφερε την υπογραφή του σαν αγοραστής. Ο μάρτυρας αρνήθηκε ότι έφερε την υπογραφή του και επίσης αρνήθηκε ότι έφερε την υπογραφή του και επίσης αρνήθηκε ότι έφερε την υπογραφή του άλλο έγγραφο που του επιδείχθηκε σαν προερχόμενο από την AYA Commercial Agencies (Β΄ για Αναγνώριση). Ρωτήθηκε ακόμα ο μάρτυρας κατά πόσο οι ενάγοντες έδωσαν οδηγίες στη ναυτιλιακή εταιρεία, μετά που τα εμπορεύματα πέρασαν από το τελωνείο στη Βουλγαρία να αλλάξει προορισμό και αντί να παραδοθούν στην Ακάμπα να παραδίδονταν στο Συριακό λιμάνι Tartous. Ο μάρτυρας αρνήθηκε. Απαντώντας σε άλλη ερώτηση, είπε ότι τα παραγγελθέντα εμπορεύματα προορίζονταν για την κυβέρνηση του Ιράκ και εκεί θα τα παρέδιδαν κατόπιν προσφοράς. Είναι γεγονός την περίοδο εκείνη υπήρχε διεθνής εμπορική απομόνωση του Ιράκ αλλά, όπως εξήγησε, ήταν επιτρεπτό όπως γίνεται προμήθεια πρώτων υλών με άδεια του Ηνωμένων Εθνών και αυτά τα εμπορεύματα θα παραδίδονταν από τους ενάγοντες κατόπιν άδειας. Δίδοντας τη δική του ένορκη μαρτυρία, ο εναγόμενος 2 κατάθεσε ότι είναι διευθυντής της εταιρείας NSB General Trading (Overseas) Co. Ltd η οποία είναι εγγεγραμμένη στην Κύπρο από το 1992 και εκ μέρους της οποίας κατά το 1996 υπέγραψε με την εναγομένη 1 εταιρεία συμφωνία για την αντιπροσώπευση των συμφερόντων των επιχειρήσεων της στην Κύπρο. Εκτελεί δε τις οδηγίες και εντολές της εναγομένης
4. Παρουσίασε ο εναγόμενος 2 πιστοποιητικό εγγραφής της εταιρείας του στην Κύπρο (τεκμήριο 13) καθώς επίσης και την συμφωνία αντιπροσωπείας στην οποία αναφέρθηκε, η οποία όμως, λόγω μη επαρκούς δικογράφησης τέτοιου ισχυρισμούς στην Υπεράσπιση, έγινε δεκτή μόνο για τον σκοπό της κατάδειξης κατά πόσο ο εναγόμενος 2 ήταν ή όχι διευθυντής της εναγομένης 1 (τεκμήριο 14). Σύμφωνα με τον μάρτυρα, ο ίδιος δεν υπήρξε αξιωματούχος ή μέτοχος της εναγομένης 1 εταιρείας ή ιδιοκτήτης των εμπορευμάτων, ενώ διαμένει μόνιμα στην Κύπρο. ΄Οτι έπραξε σαν αντιπρόσωπος και με οδηγίες της εναγομένης
5. Αντεξεταζόμενος από τον συνήγορο των εναγόντων, ο εναγόμενος 2 δέχθηκε ότι τα έγγραφα τα οποία παραδόθηκαν στην Τράπεζα Κύπρου για είσπραξη, τα είχε υπογράψει και παραδώσει ο ίδιος πλην όμως ουδέποτε παρουσίασε τον εαυτό του να είναι διευθυντής της εναγομένης 1 ούτε στην Τράπεζα, ούτε στους ενάγοντες, ή ότι ήταν κατά 50% ιδιοκτήτης των εμπορευμάτων. Δέχθηκε επίσης ότι ήταν ο ίδιος ο οποίος υπόγραψε έντυπο διορισμού δικηγόρους (retainer) για υπεράσπιση του ιδίου και της εναγομένης
6. Οδηγίες στον δικηγόρο όμως για σύνταξη της Υπεράσπισης έδωσε, όπως είπε η εναγομένη 1 και όχι ο ίδιος. Ερωτηθείς αν τα εμπορεύματα είχαν φορτωθεί σε πλοίο, ο μάρτυρας απάντησε ότι φορτώθηκαν και π ήγαν λαθραία στο Ιράκ επειδή είχε δώσει τέτοια οδηγία για αλλαγή του προορισμού η εταιρεία ΑΥΑ. Εκ μέρους των εναγομένων αρ. 3 κατάθεσε στο Δικαστήριο ο Διευθυντής του Κ.Ε.Β.Ε. Λάρνακας από το 1999 κ. Γ. Ψαράς. Εξηγώντας ο μάρτυρας τον ρόλο του Κ.Ε.Β.Ε. σε τέτοιου είδους περιπτώσεις, ανέφερε ότι το Κ.Ε.Β.Ε. πιστοποιεί τις υπογραφές και θεωρεί τα τιμολόγια, ή εκδίδει πιστοποιητικά, σύμφωνα με τις υποχρεώσεις τις οποίες είχε δυνάμει του περί Εμπορικών και Βιομηχανικών Επιμελητηρίων Νόμου αρ. 56/
7. ΄Εχοντας δε θεωρήσει τα επίδικα τιμολόγια (τεκμήρια 6 και /) με την τυποποιημένη σφραγίδα απλά πιστοποίησε το Κ.Ε.Β.Ε. ότι αυτά περιείχαν όλες τις ζητούμενες λεπτομέρειες όπως περιγραφή προϊόντων, τιμή μονάδας, συνολική τιμή κλπ. «Θεώρηση» κατά τον μάρτυρα σημαίνει τη σφραγίδα που τίθεται με την οποία βεβαιώνεται η εγκυρότητα κάποιων εγγράφων, ενώ σε καμμιά περίπτωση δεν ισοδυναμεί με πιστοποίηση της ορθότητας των περιεχομένων των εγγράφων. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας κατάθεσε ότι πιστοποιητικά προέλευσης εμπορευμάτων, εκδίδει το Κ.Ε.Β.Ε. μόνο σε σχέση με Κυπριακά προϊόντας και εν πάση περιπτώσει, εδώ ο πελάτης ζήτησε την ακύρωση του όρου για πιστοποιητικά από τη συμφωνία. Αγορεύοντας ο συνήγορος των εναγομένων 3 - Κ.Ε.Β.Ε υπέβαλε ότι η Απαίτηση εναντίον των πελατών του είναι τελείως ανυπόστατη για δύο βασικούς λόγους: α. Ενώ στην ΄Εκθεση Απαίτησης φαίνεται σαν βάση αγωγής η επίδειξη αμέλειας λόγω του τρόπου πιστοποίησης εγγράφων κανένα στοιχείο δεν προβλήθηκε από τον μάρτυρα της ενάγουσας που να σχετίζεται με τέτοιο ισχυρισμό. Διαζευκτικά, β. Οι εναγόμενοι 3 ενεργούν με βάση υποχρεώσεις του που απορρέουν από το Νόμο και δεν εναποθέτουν σ΄ αυτούς την ευθύνη διενέργειας εκείνων που οι ενάγοντες τους καταλογίζουν ότι παρέλειψαν να πράξουν ή έπραξαν πλημμελώς. Ειδικότερα, η ευθύνη του Κ.Ε.Β.Ε. είναι να θεωρήσει έγγραφα, δηλαδή να πιστοποιήσει την ύπαρξη όλων των απαιτουμένων να παρουσιαστούν εγγράφων και όχι την γνησιότητα του περιεχομένου τους ή της συναλλαγής στην οποία αυτά αναφέρονται. Ο εναγόμενος 2 ο οποίος τελικά παρουσιάστηκε αυτοπροσώπως, αγορεύοντας στο Δικαστήριο, υπέβαλε ότι οι ενάγοντες δεν απέδειξαν την ανάμειξη του ιδίου στα επίδικα γεγονότα, ενώ ανέμειξαν την εμπλοκή του σε μια ξένη εταιρεία επιρρίπτοντας του προσωπική ευθύνη. Καθ΄ όλο τον ουσιώδη χρόνο ο ίδιος ενεργούσε δυνάμει συμβολαίου με την εναγομένη 1, εκτελώντας τις οδηγίες και διαταγές της. Ειδικώτερα ως προς την παρουσίαση στην Τράπεζα Κύπρου, των αναγκαίων εγγράφων για πληρωμή των δύο πιστώσεων. Στη δική του αγόρευση, ο συνήγορος των εναγόντων υπέβαλε ότι τόσο η σύναψη της συμφωνίας όσο και η είσπραξη του τιμήματος αγοράς, δεν αμφισβητούνται στην Υπεράσπιση ενώ η σχετική μαρτυρία του μάρτυρας εναγόντων ως προς συναλλαγή παρέμεινε αναμφισβήτητη και χωρίς αντίκρουση. Υποστηρίζεται δε η εκδοχή του μάρτυρα επιβεβαιώνεται από τα κατατεθέντα τεκμήρια. Είναι γεγονός ότι η μαρτυρία του ΜΕ1 σύμφωνα με την οποία ο εναγόμενος 2 του είχε πει ότι ήταν κατά 50% ιδιοκτήτης των εμπορευμάτων δεν συνάδει με τα κατατιθέντα τιμολόγια και άλλα έγγραφα. ΄Ομως είναι μαρτυρία η οποία προσφέρεται για την απόδειξη της συμμετοχής του εναγομένου 2 στο δόλο ή απάτη που ασκήθηκε προς τους ενάγοντες για να αγοράσουν και να πληρώσουν για ανύπαρκτα εμπορεύματα. Ανεξάρτητα από το εάν και κατά π όσο ο εναγόμενος 2 ήταν διευθυντή της εναγομένης 1, εφόσον παρουσιαζόταν σαν τέτοιος καταδεικνύει την πρόθεση του να συμμετάσχει στην καταδολίευση. Οι ενάγοντες καλούν το Δικαστήριο να δεχθεί ότι ενώ ο εναγόμενος 2 παρουσιαζόταν σαν διευθυντής της εναγομένης 1 και συνιδιοκτήτης των εμπορευμάτων, αρνήθηκε και τις δύο ιδιότητες του στο Δικαστήριο. ΄Οτι υπόγραψε το τεκμήριο 6 και 7 για την εναγομένη 1 γνωρίζοντας ότι ούτε τέτοιο πλοίο υπήρχε ούτε τα εμπορεύματα τα οποία παρουσιάστηκαν ότι φορτώθηκαν στο πλοίο. Περαιτέρω, ότι ο εναγόμενος 2 μόνος του ή με την εναγομένη 1 έφτιαξαν τα πλαστά έγγραφα τα οποία ο εναγόμενος 2 παράδωσε στην τράπεζα για είσπραξη των πιστώσεων και ακόμα και μετά την είσπραξη διαβεβαίωσε τους ενάγοντες ότι τα εμπορεύματα είχαν φορτωθεί και θα έφθαναν. Ως προς την ευθύνη των εναγομένων 3 - Κ.Ε.Β.Ε., σύμφωνα πάντα με τον συνήγορο των εναγόντων, αυτή έγκειται στο ότι ενήργησαν κατά παράβαση του Νόμου αρ. 56/68, αμελώς και πιστοποίησαν τα έγγραφα-τεκμήρια 6 και 7 χωρίς να γνωρίζουν ή να ερευνήσουν την ορθότητα ή αλήθεια του περιεχομένου της πιστοποίησης τους. Πιστοποίησαν δε τα επίδικα τιμολόγια επιθέτοντας σφραγίδα σύμφωνα με το λεκτικό της οποίας το περιεχόμενο του ήταν αληθές και ορθό. ΄Ετσι, η ευθύνη των εναγομένων 3 αποδεικνύεται εφόσον: α. Η πιστοποίηση τους αποδείχθηκε λανθασμένη αφού ουδέποτε είχε γίνει φόρτωση των εμπορευμάτων επί πλοίου. β. Γνώριζαν ότι τα τιμολόγια απευθύνονταν προς τους ενάγοντες, από το ίδιο το τιμολόγιο. γ. Γνώριζαν ή όφειλαν να γνωρίζουν ότι η πιστοποίηση ήταν απαίτηση των εναγόντων-αγοραστών και ότι αυτοί θα βασίζονταν στην πιστοποίηση τους. δ. Δεν γνώριζαν και δεν εξέτασαν κατά πόσο η πιστοποίηση τους ήταν ορθή. Αυτά ήσαν συνοπτικά τα κύρια επίδικα θέματα και τα σημαντικότερα σημεία δοθείσας μαρτυρίας και των αγορεύσεων των συνηγόρων. Θα ασχοληθώ κατά προτεραιότητα με διάφορα θέματα τα οποία προκύπτουν από το περιεχόμενο των δικογράφων στη βάση των οποίων και διεξήχθη η δίκη. Θέματα που προκύπτουν από τους ισχυρισμούς στα Δικόγραφα ΄Οπως επανειλημμένα έχει τονισθεί στη νομολογία, οι αρχές της δικονομίας περιορίζουν αυστηρά τα επίδικα θέματα σε εκείνα τα οποία προσδιορίζονται στις έγγραφες προτάσεις. Η δίκη δρομολογείται κατά μήκος των γραμμών που οριοθετεί η δικογραφία και διατρέχει την ίδια πορεία, όπως και το τραίνο, κατά μήκος των προτοποθετημένων σιδηρογραμμών της χαραχθείσας διαδρομής και χωρίς τη δυνατότητα εκτροπής απ΄ αυτές (βλ. μεταξύ άλλων Courtis ν. Iasonides