Λάουρας Δαμιανού ν. Ιωάννη Ιωακείμ, Αρ. Αγωγής: 91/05, 22 Φεβρουαρίου, 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2007:A29 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 91/05 Μεταξύ: Λάουρας Δαμιανού, από τη Λάρνακα, Ενάγουσας, και Ιωάννη Ιωακείμ, από τη Λάρνακα, Εναγόμενου. ------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 17.11.06 για τροποποίηση του τίτλου της αγωγής ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 22 Φεβρουαρίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγουσα-Αιτήτρια: κα Κώστα για Γ. Βασιλείου. Για Εναγόμενο-Καθ΄ ου η Αίτηση: κος Ε. Ερωτοκρίτου. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Ενάγουσα - Αιτήτρια με Ειδικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα αξιώνει από τον Εναγόμενο-Καθ΄ ου η Αίτηση καθυστερημένα ενοίκια ύψους Λ.Κ. 1,560 και νόμιμο τόκο από 14.6.
- Σύμφωνα με τη δικογραφημένη θέση της Ενάγουσας-Αιτήτριας, η οποία είναι η ιδιοκτήτρια και νόμιμη κάτοχος ενός καταστήματος στην οδό Αγρινίου 2 στη Λάρνακα, ο Εναγόμενος-Καθ΄-ου η Αίτηση δυνάμει γραπτής συμφωνίας ημερομηνίας 15.12.1998 ενοικίασε το συγκεκριμένο κατάστημα για περίοδο 2 χρόνων. Κατέβαλε εγγύηση ύψους £150 για την υλοποίηση της συμφωνίας. Η ενοικίαση παρατάθηκε και μετά την λήξη της αρχικής συμφωνίας μέχρι τις 14.6.02 που ο Εναγόμενος παρέδωσε την κατοχή του καταστήματος στην Ενάγουσα-Αιτήτρια. Πλην όμως παρέλειψε να καταβάλει τα ενοίκια για την περίοδο από 15.12.01-14.6.02 συνολικού ύψους £1.
- Γι΄ αυτό και η Ενάγουσα αξιώνει την καταβολή των μη καταβληθέντων ενοικίων μείον το ποσό της εγγύησης δηλαδή £1.
- Στην Υπεράσπισή του, ημερομηνίας 23.3.05, ο Εναγόμενος - Καθ΄ ου η Αίτηση αρνείται όλους τους ισχυρισμούς της Έκθεσης Απαίτησης της Ενάγουσας - Αιτήτριας. Παράλληλα ισχυρίζεται ότι ο σύζυγος της Εναγόμενης τον παρεμπόδιζε στην διεξαγωγή της επιχείρησής του. ΑΙΤΗΣΗ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗΣ ΚΑΙ ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗΝ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ Με την υπό κρίση αίτηση η Ενάγουσα-Αιτήτρια αιτείται: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου επιτρέπον την τροποποίηση του τίτλου της αγωγής δια της προσθήκης ως Εναγόμενου 2 της εταιρείας J.C.J. POSTMUSTER TRADING LTD εκ Σωκράτους 21, 6533 Λάρνακα.» Η αίτηση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.25 θ.1, Δ.48 θ. 1,2,3 και 4 και στη Δ.64 θ.1 και
- Υποστηρίζεται δε από Ένορκη Δήλωση της Κωνσταντίας Κώστα, που είναι και η δικηγόρος που παρουσίασε την αίτηση ενώπιον του Δικαστηρίου. Καταγράφει ως λόγους που συνηγορούν υπέρ της τροποποίησης τ΄ ακόλουθα: «
- Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή αφορά είσπραξη χρέους από ενοικιαζόμενο κατάστημα της Ενάγουσας, για το οποίο ο προτιθέμενος να εναχθεί ως εναγόμενος 2 J.C.J Postmuster Trading Ltd, εκ Σωκράτους 21, 6533 Λάρνακα, δυνάμει Ενοικιαστηρίου Εγγράφου ημερομηνίας 15.12.
- Εξ αβλεψίας ή/και παραδρομής ή/και εκ λάθους η πιο πάνω αγωγή που αφορά εγέρθη μόνο εναντίον του εναγόμενου Ιωάννη Ιωακείμ εκ Λάρνακος ως ενοικιαστή του επίδικου καταστήματος, αντί και της εταιρείας J.C.J Postmuster Trading Ltd." Η πρόθεση της Ενάγουσας, να οριστικοποιήσει την απαίτησή της εναντίον του προτιθέμενου Εναγόμενου με την προτεινόμενη τροποποίηση, αντίκρισε την ένσταση του Εναγόμενου. ΕΝΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ Ο Εναγόμενος-Καθ΄ ου η Αίτηση καταχώρησε ένσταση η οποία στηρίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.48, θ.1-4, 8 και 9, Δ.64 θ.1 και 2 και Δ.25 θ.1, στις αρχές της ίσης μεταχείρισης των διαδίκων, Άρθρα 28 και 30 του Συντάγματος, στις Αρχές της Επιείκειας και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Ως συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης προβάλλονται οι ακόλουθοι: «
- Η αίτηση της Ενάγουσας είναι πολύ καθυστερημένη και θα προκαλέσει καθυστέρηση της ακρόασης της υπόθεσης, ούτε και εξηγεί γιατί η αίτηση κατεχωρήθη 2 χρόνια μετά την καταχώριση της αγωγής.
- Η αίτηση είναι αόριστη και δεν εξηγεί καθόλου ή/και ικανοποιητικά γιατί ζητείται η αιτούμενη τροποποίηση.
- Η αίτηση δεν αποκαλύπτει καμία βάση αγωγής ή/και άλλο αγώγιμο δικαίωμα εναντίον της εταιρείας J.C.J Postmuster Trading Ltd.» Η Ένσταση συνοδεύεται και από την Ένορκη Δήλωση του Εναγόμενου-Καθ΄ ου η Αίτηση, ο οποίος αναφέρει ότι γνωρίζει καλά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, έχει μελετήσει την Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την αίτηση και διαφωνεί με το περιεχόμενό της. Είναι η θέση του ότι η αίτηση είναι πολύ καθυστερημένη και θα οδηγήσει στην καθυστέρηση της ακρόασης της αγωγής. Επιπρόσθετα, εισηγήθηκε ότι με την αίτηση ζητείται η αντικατάσταση Εναγόμενου, αφού δεν υπάρχει εναντίον του καμιά απαίτηση, η οποία δεν εξηγείται αφού δεν καταγράφεται βάση αγωγής εναντίον της J.C.J Postmuster Trading Ltd ούτε και επεξηγείται η σχέση της με τον Εναγόμενο. ΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΜΕΡΩΝ Στις αγορεύσεις που ακολούθησαν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων υποστήριξαν και ανέπτυξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους με αναφορά σε σχετική νομολογία. Η κα Κώστα, στην αγόρευσή της ενώπιον του Δικαστηρίου αναφέρθηκε στις αρχές που έχουν καθιερωθεί από τη νομολογία και διέπουν το θέμα και υποστήριξε ότι κανένας από τους λόγους ένστασης δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός. Ήταν η θέση της ότι η αιτούμενη τροποποίηση του τίτλου είναι ουσιώδης και αναγκαία για ν΄ αποφασιστούν τα εγειρόμενα θέματα. Ισχυρίστηκε, ότι δεν υπάρχει καθυστέρηση στην καταχώριση της αίτησης αφού το λάθος, της μη συμπερίληψης της εταιρείας J.C.J. Postmuster Trading Ltd, ως Εναγόμενης, διαπιστώθηκε κατά την προετοιμασία της ακρόασης της υπόθεσης και 18 ημέρες μετά την διαπίστωση αυτή καταχωρίστηκε η υπό κρίση αίτηση. Υποστήριξε ότι σύμφωνα με την υπόθεση Federal Bank v. Shiakolas
(2002)1(A) Α.Α.Δ. 223, δεν μπορεί ν΄ επηρεαστεί η τύχη της αίτησης από αυτή τη μικρή καθυστέρηση. Αναφορικά με τους υπόλοιπους λόγους Ένστασης η κα Κώστα ανέφερε ότι αποκαλύπτεται αγώγιμο δικαίωμα εναντίον της εταιρείας και ότι με την υπό κρίση αίτηση επιδιώκεται η προσθήκη εναγόμενου που δεν είναι άσχετος με τα υπό κρίση θέματα, αφού ο υφιστάμενος Εναγόμενος κος Ι. Ιωακείμ ασκεί τις εξουσίες της εταιρείας. Ισχυρισμός, ο οποίος δεν καταγράφεται πουθενά στην Αίτηση ή στην Ένορκη Δήλωση που τη συνοδεύει. Η θέση του κου Ερωτοκρίτου ήταν εκ διαμέτρου αντίθετη. Υποστήριξε, ότι δεν ζητείται τροποποίηση αλλά προσθήκη διαδίκου δυνάμει της Δ.9, ενώ καμμιά εξήγηση δεν προσφέρεται για την αναγκαιότητα της προσθήκης αυτής αφού δεν καταγράφεται το αγώγιμο δικαίωμα που υπάρχει εναντίον της εταιρείας J.C.J. Postmuster Trading Ltd. Επιπρόσθετα, εισηγήθηκε ότι υπάρχει καθυστέρηση στην καταχώριση της υπό κρίση αίτησης αφού η αγωγή καταχωρίστηκε στις 7.1.05 ενώ η παρούσα αίτηση στις 18.11.06 για να καταλήξει ότι η υπό κρίση αίτηση δεν εμπίπτει στις περιπτώσεις που μια διαταγή για έξοδα θα είναι αρκετή, αφού ο Εναγόμενος θ΄ αδικηθεί με την προσθήκη διαδίκου, αλλά θα πρέπει να καταλογιστούν στην Ενάγουσα-Αιτήτρια και τα έξοδα της αγωγής. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Όσον αφορά την κατάρτιση της Ένορκης Δήλωσης που υποστηρίζει την αίτηση τροποποίησης από την δικηγόρο που χειρίζεται την υπόθεση θα ήθελα ν΄ αναφέρω ότι η νομολογία έχει καθορίσει ότι είναι ανεπιθύμητη η υπογραφή ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση από τον συνήγορο του αιτητή. Συγκεκριμένα, στην υπόθεση Thanos Hotels Ltd v. Ιωάννου
(1991)1(Γ) Α.Α.Δ. 1036 το Ανώτατο Δικαστήριο προέβη στο ακόλουθο σχόλιο: «Το Ανώτατο Δικαστήριο έχει επανειλημμένα σχολιάσει το ανεπιθύμητο της πρακτικής αυτής και θα αναμέναμε ότι το φαινόμενο αυτό θα έπρεπε να είχε ήδη εκλείψει.» Οι αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου αναφορικά με το ασυμβίβαστο της ιδιότητας του δικηγόρου ως μάρτυρα στην ίδια διαδικασία είναι απόλυτα σεβαστές. Βλ. In Re Efthymiou
(1987)1 C.L.R. 329, Σωκράτους ν. Σαββίδη
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1602 και Παπακόκκινου κ.ά ν. Δήμου Πάφου (Αρ. 1)
(1991)1 Α.Α.Δ. 634. Παράλληλα όμως, στην υπόθεση Σπύρος Σταυρινίδης ν. Geskoslovenske Obhondi Banka A.S.
(1972)1 Α.Α.Δ. 130 αποφασίστηκε ότι για να μπορεί κάποιος να ορκιστεί θετικά ως προς τα γεγονότα πρέπει να έχει προσωπική γνώση των γεγονότων αυτών. Στην υπό εξέταση υπόθεση η ίδια η δικηγόρος φαίνεται να είχε αυτή τη γνώση. Τα δικηγορικά γραφεία που απαρτίζονται από ένα δικηγόρο αναγκάζονται να προβαίνουν σ΄ αυτή την ανεπιθύμητη πρακτική ιδιαίτερα, όταν τα θέματα είναι νομικά και δεν μπορεί να ορκιστεί γι΄ αυτά οποιοσδήποτε άλλος παρά ο ίδιος ο δικηγόρος, ο οποίος τα γνωρίζει καλύτερα. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω παρόλο που η νομολογία έχει κρίνει ανεπιθύμητη την πρακτική να προβαίνει σε ένορκο δήλωση ο δικηγόρος του αιτητή δεν έχει αποφασίσει ότι στην αντίθετη περίπτωση η διαδικασία είναι ή καθίσταται άκυρη. Γι΄ αυτό και θεωρώ ότι αυτό δεν είναι μοιραίο για την Αίτηση παρόλο που θα πρέπει ν΄ αναφέρω ότι οι δικηγόροι πρέπει ν΄ αποστασιοποιούνται από τα γεγονότα και τ΄ αποδεικτικά στοιχεία μιας υπόθεσης. Επίσης, η κα Κώστα έκαμε αναφορά στην αγόρευσή της στο ότι ο Εναγόμενος-Καθ΄ ου η Αίτηση ασκεί τις εξουσίες της J.C.J Postmuster Trading Ltd προτιθέμενης να εναχθεί εταιρείας. Αυτό, δεν καταγράφεται πουθενά στην Αίτηση ή στην Ένορκη Δήλωση που τη συνοδεύει. Η μη αναφορά του γεγονότος αυτού, στην Αίτηση ή την Ένορκη Δήλωση, αφαιρεί το υπόβαθρο εξέτασης του διότι ο σκοπός καταχώρισης μιας ενστάσεως είναι να εντοπίζονται όλα τα γεγονότα ούτως ώστε να έχει και η άλλη πλευρά τη δυνατότητα ν΄ αναπτύξει τη δική της θέση επί των λόγων που συνηγορούν υπέρ της αίτησης. Η εκ των υστέρων και εκτός της Αίτησης αναφορά στο συγκεκριμένο θέμα αποστέρησε το δικαίωμα στην πλευρά του Εναγόμενου - Καθ΄ ου η Αίτηση να το αντικρούσει. Βλ. Αίτηση Χάρη Φεσά για έκδοση Certiorari
(1990)1 Α.Α.Δ. 704. Προχωρώ στη συνέχεια να εξετάσω τη νομική πτυχή της αίτησης, η οποία έχει ως κύρια βάση της την Δ.25 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που αναφέρει τα εξής: "The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, allow either party to alter or amend his indorsement or pleadings, in such manner and on such terms as may be just, and all such amendments shall be made as may be necessary for the purpose of determining the real questions in controversy, between the parties." Οι αρχές που διέπουν τα της τροποποίησης δικογράφων έχουν εκτεθεί και αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου με τη δέουσα σαφήνεια. Μερικές πρόσφατες αποφάσεις, στις οποίες έγινε ενασχόληση με το θέμα αυτό είναι και οι αποφάσεις Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, SABA & Co (T.M.P) v. T.M.P Agents
(1994)1 A.A.Δ. 426, Federal Bank of Lebanon v. Σιακόλας,
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 223 και Δ. Σ. Αγλαντζιάς ν. Χαρικλείδη
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 1608. Σύνοψη των καθιερωθέντων από την νομολογία νομικών αρχών είναι η ακόλουθη: «
(1)Η τροποποίηση δικογράφων είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις όπου η τροποποίηση δύναται να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί όπου η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής. Όπως αναφέρθηκε από το Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου Σ. Νικήτα στη Χρίστου ν. Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704 στη σελίδα 707: «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιστάσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμα εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής.»
(2)Τροποποίηση δικογράφου θεωρείται ότι επιφέρει βλάβη στον αντίδικο όταν δεν μπορεί να αποζημιωθεί με χρήματα. (Βλ. Federal Bank of Lebanon (SAL) v. Ν. Σιακόλα, Π.Ε. 10341/19.1.99). Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή, ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα.
(3)Επιτρέπεται η τροποποίηση δικογράφου στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήματα.
(4)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης, όπως διαγράφονται στην κάθε υπόθεση, συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το Άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου (βλ. Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation
(1989)1 (E) A.A.Δ. 33.)
(5)Ο παράγοντας χρόνος, στην υποβολή αίτησης τροποποίησης, είναι σχετικός χωρίς να είναι εκ προοιμίου και απαραίτητα αποφασιστικής σημασίας (βλ. Astor Manu-Facturing & Exporting Co κ.ά ν. A & G Leventis & Company (Nigeria) Ltd κ.ά
(1993)1 Α.Α.Δ. 726). Όμως, όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα μεγαλύτερο είναι το βάρος το οποίο πρέπει να αποσεισθεί για να γίνει δεκτή η αίτηση για παροχή θεραπείας. Επιπρόσθετα, κάθε καθυστέρηση πρέπει να αιτιολογείται. Όπως έχει τονισθεί στην υπόθεση Φοινιώτης (πιο πάνω): «... Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στην διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλει ανάλογα με το στάδιο το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για τροποποίηση.» (Βλ. επίσης την υπόθεση Fereos Ltd v. Martin Bros Tobacco Co Inc
(1997)1 Α.Α.Δ. 378.
(6)Η σημασία του θέματος της δικαιολόγησης της καθυστέρησης ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης κυρίως σε συσχετισμό προς τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. (Βλ. SABA & Co. (T.M.B.) v. T.M.P. Agents
(1994)1 A.A.D. 426).
(7)Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. (Βλ. Φοινιώτης (πιο πάνω) και Γραμμές Στρίντζη ν. Επίσημος Παραλήπτης
(1995)1 Α.Α.Δ 607). Το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποιήσεις της δικογραφίας κατά την δίκη.
(8)Όσο φιλελεύθερη και αν δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση στο θέμα τροποποίησης δικογράφων το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Γνώμονας για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου είναι το σύνολο των περιστατικών και όχι μόνο το επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης ανεξάρτητα από οποιοδήποτε άλλο. (Βλ. Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Παύλου (ανωτέρω).» Εκτός από τις πιο πάνω αρχές που αφορούν αυτή τούτη την τροποποίηση των δικογράφων θα πρέπει να ληφθεί υπόψη στην εξέταση της υπό κρίση Αίτησης η αρχή που διατυπώθηκε στην υπόθεση X" Δαυίδ ν. Χ" Δαυίδ κ.ά
(1992)1 Α.Α.Δ. 1176 καθώς και πρόσφατα στην Οδυσσέως ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 1372 η οποία αφορά την ευθύνη του δικαστηρίου να διαπιστώσει κατά πόσο με βάση τα επίδικα θέματα, όπως αυτά προσδιορίζονται στις έγγραφες προτάσεις, όλοι οι αναγκαίοι διάδικοι βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο μπορεί να το πράξει αυτό από μόνο του ή μετά από αίτηση σύμφωνα με την Δ.9 θ.10. Δηλαδή, να διατάξει την προσθήκη οποιουδήποτε προσώπου, ως διαδίκου, εφόσον κρίνει ότι η παρουσία του είναι αναγκαία για την πλήρη και αποτελεσματική επίλυση όλων των θεμάτων που εγείρονται στην αγωγή. Αυτή η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου ασκείται σε συνάρτηση με τα επίδικα θέματα όπως αυτά προκύπτουν από τις έγγραφες προτάσεις. ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΑΡΧΩΝ ΣΤΗΝ ΥΠΟ ΚΡΙΣΗ ΑΙΤΗΣΗ Έχοντας κατά νου τις πιο πάνω αρχές θα εξετάσω την υπό κρίση αίτηση υπό το πρίσμα των δικών της περιστάσεων. Πρέπει να σημειώσω ότι η αίτηση αυτή με έχει προβληματίσει γιατί το Δικαστήριο πρέπει να σταθμίσει από τη μια το αναφαίρετο δικαίωμα κάθε Ενάγοντα να επιλέξει τα εναγόμενα πρόσωπα ελεύθερα και απρόσκοπτα και από την άλλη να προστατεύσει το συμφέρον του Εναγόμενου, ο οποίος θα υποστεί ταλαιπωρία γιατί η εισηγηθείσα τροποποίηση θα οδηγήσει στην καθυστέρηση της εκδίκασης της υπόθεσης. Επίσης, υπάρχει ακόμη ένα θέμα το οποίο θα πρέπει να ληφθεί υπόψη. Η Ενάγουσα-Αιτήτρια δεν επικαλέστηκε την Δ.9 θ.10, η οποία είναι η δικαιοδοτική βάση για την προσθήκη διαδίκου σε δικαστική διαδικασία. Αυτό το θέμα εγέρθηκε από τον συνήγορο του Εναγόμενου - Καθ΄ ου η Αίτηση κατά την αγόρευσή του ενώπιον του Δικαστηρίου αλλά δεν καταγράφηκε στην Ένσταση την οποία καταχώρισε. Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης Πεγιώτης ν. Κωμοδρόμου
(2003)1(Γ) Α.Α.Δ. 1596: «ο Καθ΄ ου η Αίτηση αποποιείται του δικαιώματος ν΄ εγείρει θέμα παρέκκλισης από τους θεσμούς στη διαμόρφωση του αιτήματος, εφόσον λαμβάνει μέτρα στη διαδικασία, ως στην προκειμένη περίπτωση με την υποβολή ένστασης, τα οποία υποδηλώνουν ανοχή της ή συμπόρευση με αυτή.» Εφαρμόζοντας το σκεπτικό της προαναφερθείσας απόφασης, ο Εναγόμενος-Καθ΄ ου η Αίτηση θεωρώ ότι έχει αποποιηθεί από το δικαίωμά του ν΄ εγείρει το συγκεκριμένο θέμα. Επίσης, θεωρώ ότι από την στιγμή που υπάρχει δικαιοδοτική βάση πάνω στην οποία θα μπορούσε να στηριχθεί η υπό κρίση αίτηση, δηλαδή η Δ.25, δεν τίθεται θέμα ακυρότητας του δικονομικού μέτρου που λήφθηκε από την Ενάγουσα-Αιτήτρια αλλά θέμα παρατυπίας, σύμφωνα και με το σκεπτικό της απόφασης Wunderlich v. Παναγιώτου
(1999)1 Α.Α.Δ. 366, η οποία είναι θεραπεύσιμη δυνάμει των προνοιών της Δ.
- Έχοντας τα πιο πάνω κατά νου, κρίνω σκόπιμο, σ΄ αυτό το στάδιο, ν΄ αναφερθώ σε συντομία στο ιστορικό της διαδικασίας όπως προκύπτει από το φάκελο της υπόθεσης. Στις 7.1.05 καταχωρίστηκε Ειδικώς Οπισθογραφημένο Κλητήτριο Ένταλμα. Στις 27.1.05 καταχωρίστηκε Σημείωμα Εμφάνισης ενώ στις 23.3.05 καταχωρίστηκε η Υπεράσπιση του Εναγόμενου, η δε απάντηση στην Υπεράσπιση καταχωρίστηκε στις 31.3.05 και έγινε αίτηση ορισμού για ακρόαση στις 10.3.
- Ορίστηκε για οδηγίες την 17.4.
- Στις 17.4.06 ορίστηκε για ακρόαση στις 31.10.
- Όμως, στις 31.10.06 η ακρόαση της υπόθεσης αναβλήθηκε λόγω αιτήματος του συνηγόρου του Εναγόμενου και επαναορίστηκε στις 12.3.
- Στις 17.11.06 καταχωρίστηκε η υπό κρίση αίτηση. Όπως προκύπτει από την Έκθεση Απαίτησης της Ενάγουσας ο ισχυρισμός της είναι ότι ο Εναγόμενος ενοικίασε το κατάστημά της, δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου για περίοδο 2 ετών, η οποία παρατάθηκε μέχρι τις 14.6.02 ημερομηνία κατά την οποία ο Εναγόμενος εγκατέλειψε το κατάστημα αφήνοντας απλήρωτα ενοίκια ύψους £1.
- Η Ενάγουσα αξιώνει £1.560 λόγω του ότι αφαίρεσε από τα μη καταβληθέντα ενοίκια το ποσό που ο Εναγόμενος της είχε δώσει ως εγγύηση, £
- Ο Εναγόμενος στην Υπεράσπισή του αρνείται την ενοικίαση του επίδικου καταστήματος καθώς και ότι έχει οποιαδήποτε νομική υποχρέωση για την καταβολή οποιονδήποτε ενοικίων. Επιπρόσθετα, ισχυρίζεται ότι ο σύζυγος της Ενάγουσας τον παρεμπόδιζε από του να διεξάγει την επιχείρησή του με ηρεμία και ασφάλεια κατηγορώντας τον στους πελάτες του ως «κλέφτη, ψεύτη και απατεώνα» και ότι σε σχετική αγωγή για δυσφήμιση κλήθηκε να του καταβάλει αποζημιώσεις. Ένα είναι το βασικό σημείο που, κατά την κρίση μου, διαπιστώνεται υπό το φως των πιο πάνω γεγονότων και είναι καθοριστικό για τον τρόπο που πρέπει ν΄ ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου στην υπό κρίση περίπτωση στην οποία, όπως έχει αναφερθεί πιο πάνω, υπόκειται το αίτημα τροποποίησης δικογράφου. Κατά πόσο, η τροποποίηση που επιζητείται είναι αναγκαία για την επίλυση της διαφοράς. Διαπιστώνεται, ότι η προτεινόμενη τροποποίηση του τίτλου δεν έχει συνδεθεί, από όσα καταγράφονται στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την παρούσα αίτηση, με την Έκθεση Απαιτήσεως. Η Έκθεση Απαιτήσεως δεν περιέχει ο,τιδήποτε που θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι συνιστά προτεινόμενη αιτία αγωγής εναντίον του προτεινόμενου διαδίκου J.C.J Postmuster Trading Ltd. Τα στοιχεία που παρατέθηκαν από την Ενάγουσα, προς υποστήριξη του αιτήματός της και τα οποία καταγράφησαν αυτολεξεί, για την τροποποίηση του τίτλου της αγωγής είναι ελλιπή αφού δεν παρέχουν το απαραίτητο νομιμοποιητικό έρεισμα για να αχθεί κάποιος στην κατάληξη ότι η προσθήκη της εταιρείας J.C.J. Postmuster Trading Ltd θα συμβάλει στην αποτελεσματική επίλυση των υφιστάμενων, μεταξύ των διαδίκων, επίδικων θεμάτων. Όλα όσα καταγράφηκαν στην Έκθεση Απαίτησης αφορούν διαφορά μεταξύ των υφιστάμενων διαδίκων και τίποτα περισσότερο αφού γίνεται επίκληση του ενοικιαστηρίου εγγράφου μεταξύ της Ενάγουσας και του Εναγόμενου. Για όλους τους λόγους που προσπάθησα ν΄ εξηγήσω πιο πάνω θεωρώ ότι ο προτεινόμενος διάδικος J.C.J. Postmuster Trading Ltd δεν είναι αναγκαίος διάδικος για την επίλυση της διαφοράς αφού ο ρόλος του στην επίδικη διαφορά δεν έχει επεξηγηθεί ή συνδεθεί μ΄ οποιονδήποτε τρόπο με το επίδικο θέμα. Η φιλελεύθερη προσέγγιση που ακολουθείται στο θέμα της τροποποίησης δεν δικαιολογεί και την προσθήκη διαδίκων, στην δικαστική διαδικασία, χωρίς οποιαδήποτε επεξήγηση η σύνδεση με τα γεγονότα πάνω στα οποία βασίζεται η αξίωση. Λόγω αυτής μου της κατάληξης, η οποία σφραγίζει την τύχη της αίτησης, δεν θα εξετάσω οποιοδήποτε άλλο λόγο ένστασης. Ως αποτέλεσμα της πιο πάνω κατάληξής μου η παρούσα αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Εναγόμενου - Καθ΄ ου η Αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και τα οποία θα καταβληθούν μετά το πέρας της δίκης. (Υπ.) ........................... Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ ΓΓ/ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο