ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΣ ΗΛΙΑ ν. ΜΑΡΙΟΥ ΚΑΛΛΑΤΖΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑ, Αρ. Αγωγής: 2967/05, 07/03/2007

(3)του Συντάγματος και επί των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση εκτίθενται στην ένορκη δήλωση του Μάριου Καλλάτζη, Αιτητή, που συνοδεύει την αίτηση, και στην ένορκη δήλωση του Θεορή Γιάννατσου. Στην ένορκη δήλωση του Αιτητή αναφέρονται εν συντομία τα ακόλουθα: Στις 25.10.06 τον επισκέφθηκε δικαστικός επιδότης και του ανέφερε ότι εκκρεμούσε εναντίον του ένταλμα κατάσχεσης και εκποίησης κινητής περιουσίας (writ) λόγω έκδοσης απόφασης σε βάρος του. Αμέσως επισκέφθηκε δικηγόρο και από έρευνα στο φάκελλο του Δικαστηρίου που έγινε την επόμενη ημέρα διεφάνη ότι το κλητήριο ένταλμα επιδόθηκε στην από τις αρχές του 2004 εν διαστάσει σύζυγό του, η οποία ουδέποτε τον ενημέρωσε με αποτέλεσμα να εκδοθεί η αναφερθείσα πιο πάνω απόφαση εναντίον του. Όσον αφορά τα γεγονότα της υπόθεσης ισχυρισμός του είναι ότι, κατά ή περί τον Οκτώβριο του 2004 συμφώνησε με την Καθ΄ ης η Αίτηση να αφαιρέσει τα κάγκελα που ευρίσκοντο γύρω από την οικία της και να γεμίσει με μπετόν τους ανθώνες οι οποίοι θα κατασκευάζοντο από γνωστό του καλουψιή, τον Θεορή Γιάννατσου, τον οποίο έφερε σε επικοινωνία με την Καθ΄ ης η Αίτηση. Η συμφωνία με την Καθ΄ ης η Αίτηση ήταν να πληρώνετο μεροκάματο τόσο ο ίδιος όσο και ένα άλλο πρόσωπο, ο Παπαλεοντίου, που θα δούλευε μαζί του για το ποσό των Λ.Κ.75 έκαστος. Η εργασία εκτελέστηκε και η Καθ΄ ης η Αίτηση κατέβαλε το ποσό των Λ.Κ.75 στον καθένα. Σε καμία περίπτωση δεν συμφώνησε στην εκτέλεση εργασιών διάνοιξης υπονόμου έναντι αμοιβής. Απλά κατά την εκτέλεση των συμφωνηθέντων εργασιών η Καθ΄ ης η Αίτηση ζήτησε την βοήθεια του για την τοποθέτηση των σωλήνων και την εξυπηρέτησε άνευ αμοιβής λόγω του ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση προσφέρθηκε να βοηθήσει και η ίδια στην τοποθέτηση των σωλήνων. Ο καλουψιής Θεορής Γιάννατσου αναφέρει τα εξής στην ένορκη δήλωση του. Ο Αιτητής τον έφερε σε επικοινωνία με την Καθ΄ ης η Αίτηση με την οποία συμφώνησε να κατασκευάσει τα καλούπια γύρω από την οικία της για δημιουργία ανθώνων. Ο Αιτητής με την βοήθεια ενός άλλου προσώπου γέμισε τα καλούπια με μπετόν και στην παρουσία του η Καθ΄ ης η Αίτηση πλήρωσε το ποσό των Λ.Κ.75 στον Αιτητή και άλλες Λ.Κ.75 στο άλλο πρόσωπο. Κατά την παρουσία του και πάλι η Καθ΄ ης η Αίτηση ζήτησε από τον Αιτητή να την βοηθήσει στην τοποθέτηση σωλήνων για το αποχετευτικό και ο Αιτητής αποδέχθηκε αφιλοκερδώς. Η Καθ΄ ης η Αίτηση βοήθησε τον Αιτητή στην τοποθέτηση των σωλήνων. Η ΕΝΣΤΑΣΗ Η Καθ΄ ης η Αίτηση κατεχώρησε ειδοποίηση περί προθέσεως ένστασης ημερομηνίας 11.01.07 η οποία υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Καθ΄ ης η Αίτηση, Παναγιώτας Ηλία, την ένορκη δήλωση του δικηγόρου Γεώργιου Γεωργίου και την ένορκη δήλωση του Γαβριήλ Καλούδη ιδιοκτήτη εκσκαφέα. Η ένσταση βασίζεται στην Δ.48.Θ.4-8 στον Περί Δικαστηρίων Νόμο και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Προβάλλονται τρεις

(3)λόγοι ένστασης:

(1)Ότι η μαρτυρία του Αιτητή βασίζεται σε αναληθή γεγονότα και απέκρυψε τα αληθή στοιχεία κατά παράβαση του Νόμου και της Νομολογίας και ως εκ τούτου δεν δικαιούται στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος,

(2)η αίτηση καταχωρήθηκε εκδικητικά και

(3)ο Αιτητής δεν ήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Όσον αφορά τα γεγονότα που περιβάλλουν την αγωγή η Καθ΄ ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι με τον Αιτητή συμφώνησε όπως ο τελευταίος αναλάβει την διάνοιξη υπονόμου στην οικία της με σκοπό την σύνδεση της οικίας της με το κεντρικό αποχετευτικό σύστημα Λάρνακας σύμφωνα με τις ισχύουσες προδιαγραφές αντί του ποσού των Λ.Κ.150 μεροκάματα. Προς τούτο ειδοποίησε τον Γαβριήλ Καλούδη ο οποίος διαθέτει εκσκαφέα και με τις οδηγίες του Αιτητή ο Καλούδης διάνοιξε υπόνομο, τοποθετήθηκαν οι σωλήνες από τον Αιτητή με την βοήθεια του Παπαλεοντίου και η Καθ΄ ης η Αίτηση κατέβαλε σ΄ αυτόν το συμφωνηθέν ποσό. Καμία βοήθεια δεν προσέφερε η ίδια. Για τις εργασίες που έγιναν για την διάνοιξη υπονόμου βεβαιώνει τα πιο πάνω ο Καλούδης στην ένορκη δήλωση του στην οποία αναφέρει επίσης ότι για την εκτέλεση του έργου ακολούθησε τις οδηγίες του Αιτητή. Σε σχέση με την θέση του Αιτητή ότι δεν έλαβε γνώση της αγωγής η Καθ΄ ης η Αίτηση αρνείται τούτο θέτει αυτόν σε αυστηρή απόδειξη του ισχυρισμού του και ισχυρίζεται, με βάση τι πληροφορήθηκε και τι αναφέρεται στην ένορκη δήλωση του δικηγόρου Γεώργιου Γεωργίου, ότι ο Αιτητής έλαβε γνώση της αγωγής αφού αμέσως σχεδόν μετά που κινήθηκε η αγωγή, ήτοι περί τον Σεπτέμβριο του 2005, ο Αιτητής επικοινώνησε με τον κο Γεωργίου και τον διαβεβαίωσε ότι εάν υπήρχε πρόβλημα ήταν πρόθυμος να το διορθώσει. Ο δε κος Γεωργίου τον συμβούλευσε να αποταθεί σε δικηγόρο για τον χειρισμό της υπόθεσης του. Τούτα αναφέρονται και στην ένορκη δήλωση του δικηγόρου κ. Γεωργίου. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Η δικηγόρος του Αιτητή με αναφορά στα όσα επικαλείται ο Αιτητής στην ένορκη του δήλωση και την ένορκη δήλωση του Θεορή Γιάννατσου που υποστηρίζουν την αίτηση εισηγήθηκε ότι (α) ο αιτητής απεκάλυψε εκ πρώτης όψεως βάσιμη υπεράσπιση (β) επεξήγησε το λόγο μη εμφάνισης του και (γ) ότι δεν υπάρχει καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης. Επικαλέσθηκε δε σχετική νομολογία. Η συνήγορος της Καθ΄ ης η Αίτηση από την άλλη εισηγήθηκε ότι τα γεγονότα δεν έχουν ως τα ανέφερε ο Αιτητής και απέκρυψε στοιχεία, ότι είναι ξεκάθαρο ότι έλαβε γνώση της αγωγής αφού επικοινώνησε με τον δικηγόρο κο Γεωργίου και επίσης ο δικαστικός επιδότης μετέβη τον Οκτώβριο του 2006 για εκτέλεση του εντάλματος κατάσχεσης και πώλησης κινητής περιουσίας (writ), το οποίο επέστρεψε ανεκτέλεστο, στην ίδια διεύθυνση που αναφέρεται στην αγωγή και έγινε η επίδοση της. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΚΑΤΑΛΗΞΗ Η απόφαση, της οποίας επιδιώκεται ο παραμερισμός της, εξεδόθη, δυνάμει της Δ.17, Θ.3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 και 11, λόγω έλλειψης καταχώρισης σημειώματος εμφανίσεως εκ μέρους του Εναγομένου - Αιτητή. Σύμφωνα με την Δ.17 Θ.10 απόφαση που λαμβάνεται κατ΄ αυτόν τον τρόπο δύναται να παραμεριστεί. Η Δ.17 Θ.10 έχει ως ακολούθως: "Where judgment is entered pursuant to any of the preceding rules of this order, it shall be lawful for the court in a proper case to set aside or vary such judgment upon such terms as may be just." Σε ελεύθερη μετάφραση: "Όπου εκδίδεται απόφαση σύμφωνα με τους προηγούμενους κανονισμούς αυτής της διαταγής, θα είναι νόμιμο για το Δικαστήριο στην κατάλληλη περίπτωση να παραμερίσει ή διαφοροποιήσει τέτοια απόφαση με τέτοιους όρους που ήθελαν φανεί δίκαιοι." ΑΡΧΕΣ ΠΑΡΑΜΕΡΙΣΜΟΥ Το Ανώτατο Δικαστήριο έχοντας ως κατευθυντήρια υπόθεση την κλασική υπόθεση Evans v. Bartham, 1937 2 ALL E.R. 646 καθόρισε τις αρχές που το Δικαστήριο πρέπει να λαμβάνει υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας όταν εξετάζει αίτηση για παραμερισμό απόφασης. Έκτοτε σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου επαναλήφθηκαν και επαναβεβαιώθηκαν οι ίδιες αρχές που υιοθετήθηκαν με βάση την Evans πιο πάνω. Πρωταρχικής σημασίας είναι (α) η αποκάλυψη ή εκ πρώτης όψεως βάσιμης υπεράσπισης και (β) η εξήγηση για τη μη εμφάνιση του Εναγομένου (βλ. υποθέσεις Evans v. Bartlam

(1937)2 ALL E.R. 646, Φυλακτού v. Μιχαήλ

(1982)1 ΑΑΔ 204, Ζήνων Μερκής v. Yiannoukas Holiday Ltd and another

(1994)1 AAΔ 736, KCP Commission Agents and Importers Ltd κ.α. v. Α. Μιχαήλ

(1993)1 ΑΑΔ 415, Ioannis Kotsapas and sons Ltd v. Titan Construction and Engineering Company

(1967)1 CLR 317, Mine and Quarry Services Ltd v. Ανδρέα Γεωργίου (Μαύρου)

(1993)1 ΑΑΔ 26, Γιαννάκης Χρυσάνθου κ.α. v. Marialla Constructions Ltd

(1996)1 (A) ΑΑΔ 1129, Vica Pica Disco Ltd κ.α. v. Happy Street Disco Ltd

(1997)1 (A) ΑΑΔ 28, Miluca Motor Trading Ltd v. Χρυσάνθου Κούρτη

(1997)1 (Β) ΑΑΔ 941, Ανδρέας Κλεάνθους v. Tradex Ltd

(1998)1 (Β) ΑΑΔ 988, Μαρία Γιώργαινα Λευκίδου v. Άριστου Κανναουρίδη

(1999)1 (Α) ΑΑΔ 528, Πανίκου Λοϊζου κ.α. v. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ

(1999)1 (Β) ΑΑΔ 778, Κάτια Χριστοφόρου κ.α. v. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ

(2000)1 (Α) ΑΑΔ 86, Olga Kourbatova v. G. Roussos Leisure Industries Ltd

(2001)1 (Α) ΑΑΔ 345, Christoforou v. Kyriakoulli

(1963)2 CLR 159, Λουκαϊδου v. Γερολέμου

(2000)1 (Α) ΑΑΔ 333, Κουδούνας v. ΣΚΥΜΕ ΛΤΔ κ.α.

(2000)1 (Β) ΑΑΔ 967, Βόθροτεξ v. Φαντάκη

(2001)1 ΑΑΔ 339, Χατζηνικολάου v. Τράπεζα Κύπρου Λτδ

(2001)1 (Β) ΑΑΔ 1179, Bush v. Γιάννη

(2001)1 (Β) ΑΑΔ 1342, ΣΠΕ Παλλουριώτισας v. Αρτέμη,

(2001)1 (Γ) ΑΑΔ 1762, Καλλής v. Alpha Bank

(2002), 1 (Β) ΑΑΔ 793, Γερολέμου ν. ΣΠΕ Κοντέας

(2002)1 (Β) ΑΑΔ 818, Alpha Bank Ltd v. Στεφάνου

(2003)1 (Β) ΑΑΔ 1101, Ευσταθίου ν. Λαϊκής Τράπεζας Λτδ,

(2003)1 (Β) ΑΑΔ 1007, Εφορεία Ελληνικών Εκπαιδευτηρίων Λευκωσίας ν. Sazen Fast Food Ltd

(2003)1 (Β) ΑΑΔ 1283, Θεοδώρου ν. ΣΠΕ Μακράσυκας

(2003)1 (Β) ΑΑΔ 1305, Ανδρέου ν. Severis Athienitis Securities Ltd

(2003)1 (Γ) ΑΑΔ 1694, Edict Ltd v. Μιχαηλίδη

(2003)1 (Γ) ΑΑΔ 1887, Πίττας ν. Unigods Ltd

(2004)1 (Γ) ΑΑΔ 1761, Salamis Ltd v. Bata Ltd

(2004)1 (Γ) ΑΑΔ 1767, Κωνσταντινίδη ν. Hissin

(2004)1 (Γ) ΑΑΔ 1774, Ευάνθη ν. Δημάδη

(2004)1 (Γ) ΑΑΔ 1822, Αργυρού ν. Λαϊκής Λτδ

(2005)1 (Α) ΑΑΔ 229, Τεγκεράκης ν. Δήμος Λευκωσίας

(2005)1 (Α) ΑΑΔ 289, Χαραλαμπίδης ν. Πέτρου

(2005)1 (Α) ΑΑΔ 785, και Siberia Air v. Πουλλίκα

(2005)1 (Β) ΑΑΔ 893. Στην υπόθεση Μερκή ν. Yiannoukas πιο πάνω στις σελίδες 748 και 749 συνόψισαν το σκεπτικό της υπόθεσης Evans v. Bartlam ανωτέρω, ως ακολούθως:

(1)Η αίτηση για παραμερισμό αποφάσεως είναι θέμα το οποίο εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και πρωταρχικής σημασίας είναι το κατά πόσο ο αιτητής έχει πράγματι καλή υπεράσπιση.

(2)Ο αιτητής πρέπει να πείσει το Δικαστήριο ότι υπάρχει πράγματι σοβαρός και εύλογος λόγος που δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο και άφησε να εκδοθεί απόφαση εναντίον του.

(3)Το Δικαστήριο δεν πρέπει να προχωρήσει ως θα έπραττε αν εκδίκαζε την υπόθεση και να αποφασίσει ότι υπάρχει ή δεν υπάρχει υπεράσπιση.

(4)Το βάρος της απόδειξης είναι σίγουρα πάνω στον αιτητή, αλλά όχι για ν΄ αποδείξει την υπεράσπιση, απλώς για να δείξει στο Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση πάνω στην ουσία της υπόθεσης.

(5)Σχετικά με τη μαρτυρία την οποία πρέπει να προσκομίσει ο αιτητής για να αποδείξει ότι έχει καλή υπεράσπιση επί της ουσίας της υπόθεση, και ότι υπήρχε σοβαρός και εύλογος λόγος που δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο, αυτή πρέπει να είναι υπό τη μορφή ενόρκων δηλώσεων και οποιασδήποτε άλλης έγγραφης μαρτυρίας, συνημμένης στις ενόρκους δηλώσεις. Δεν προσκομίζεται οποιαδήποτε άλλη προφορική μαρτυρία. Οι διάδικοι όμως έχουν το δικαίωμα να αντεξετάσουν οποιονδήποτε ομνύοντα επί της ένορκης δήλωσής του, αφού δώσουν τη σχετική ειδοποίηση σύμφωνα με τους Κανόνες της Πολιτικής Δικονομίας. Στην υπόθεση Πατούρη ν. Hellenic Bank Ltd,

(2001)1 (Γ) ΑΑΔ 2118, 2123, ειπώθηκαν τα πιο κάτω: "Καθιερωμένες μπορεί να θεωρηθούν οι αρχές που διέπουν και προσμετρούν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου σ΄ αυτό το πεδίο. Απαραίτητη είναι η επεξήγηση των λόγων για τη μη εμφάνιση του Εναγομένου και η αποκάλυψη συζητήσιμης ή εκ πρώτης όψεως βάσιμης υπεράσπισης." Στην υπόθεση Phylactou and others v. Michael

(1982)1 CLR 204, 210, λέχθηκε ότι κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας το Δικαστήριο θα πρέπει να επιτύχει εξισορρόπηση μεταξύ δύο θεμελιωδών αρχών. Την ανάγκη από τη μια να διατηρηθεί το δικαίωμα των διαδίκων να ακουστούν και από την άλλη την ανάγκη εξασφάλισης της ταχείας απονομής της δικαιοσύνης. Τούτο επαναλήφθηκε στην υπόθεση Αντρέας Ιωάννου ν. Σκάφος Veronica

(2003)1 (A) ΑΑΔ 437. ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΣΥΖΗΤΗΣΙΜΗΣ Η ΕΚ ΠΡΩΤΗΣ ΟΨΕΩΣ ΒΑΣΙΜΗΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ Στην υπόθεση Merkis General Bonded Warehouse v. Yiannoukas Holiday Inn,

(1994)1 AAΔ 736, λέχθηκε με έμφαση η μεγάλη σημασία του στοιχείου της κατάδειξης καλής υπεράσπισης εκ μέρους του αιτητή. Το βάρος απόδειξης φέρει ο αιτητής όχι για να αποδείξει την υπεράσπιση του αλλά να καταδείξει ότι έχει καλή υπεράσπιση στην ουσία της υπόθεσης. Όπως βέβαια πρέπει να δικαιολογήσει και τη μη εμφάνιση του στο Δικαστήριο. Στην υπόθεση Mine & Quarry Services Ltd v. Ανδρέα Γεωργίου (Μαύρου),

(1993)1 ΑΑΔ 26, λέχθηκαν και τα εξής σχετικά με το θέμα της κατάδειξης υπεράσπισης. "Η γενική αρχή του Δικαίου είναι ότι για να ανοίξει εκ νέου υπόθεση, μετά τη λήψη της απόφασης, ο αιτητής οφείλει να πείσει πως έχει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση στην προβαλλόμενη εναντίον του απαίτηση . Όπως εξήγησε ο Δικαστής Sir Robert Megarry στην Land Securities P.L.C. (ανωτέρω), "πρέπει να προκύπτει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση χωρίς να προχωρεί κανείς σε αξιολόγηση οιασδήποτε μαρτυρίας που προσάγεται για σκοπούς αντίκρουσης." Ίδια λέχθηκαν και στην υπόθεση Χρυσάνθου v. Μαriala Constructions Ltd,

(1996)1 AAΔ 1129, στην οποία τονίστηκε ότι το Δικαστήριο εξετάζει τα στοιχεία που υπάρχουν ενώπιον του για να διαπιστώσει αν δημιουργείται εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση ή συζητήσιμο σημείο, χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπεράσπισης. Επί του ίδιου ζητήματος της υπεράσπισης, λέχθηκαν τα εξής στην υπόθεση Πατούρη (πιο πάνω). "Ενέχει δυνητικά το στοιχείο της πειστικότητας υπεράσπιση η οποία είναι λογικοφανής βασισμένη σε γεγονότα που την καθιστούν συζητήσιμη. Εφόσον η προβαλλόμενη υπεράσπιση έχει αυτά τα στοιχεία καθίσταται συζητήσιμη. Όπου ελλείπει η αναγκαία θεμελίωση, η αίτηση απορρίπτεται." Από τις ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την αίτηση και ιδίως από τις παραγράφους 5 και 8 της ένορκης δήλωσης του Aιτητή και τις παραγράφους 2 και 3 της ένορκης δήλωσης του Θεορή Γιάννατσου, καταδεικνύεται ότι ο Aιτητής αμφισβητεί οιανδήποτε οφειλή του στην Καθ΄ ης η Αίτηση ισχυριζόμενος μάλιστα ότι ουδεμία συμφωνία έγινε από αυτόν με την Καθ΄ ης η Αίτηση για διάνοιξη υπονόμου και απλά αυτός της πρόσφερε την βοήθεια του αφιλοκερδώς. Το ποσό δε που πληρώθηκε αφορούσε το γέμισμα με μπετόν των ανθώνων όπως ήταν η συμφωνία τους. Έχοντας κατά νου τις πιο πάνω αρχές κρίνω ότι ο αιτητής έχει εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπεράσπιση σύμφωνα με τον ισχυρισμό που προβάλλει για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες προέβη στην τοποθέτηση των σωλήνων. ΜΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ Σε σχέση με το ζήτημα της δικαιολόγησης της μη εμφάνισης στην υπόθεση Μilouca Motor Trading Ltd v. Χρ. Κουρτη,

(1997)1 ΑΑΔ 941, ειπώθηκε ότι η αίτηση παραμερισμού μπορεί να απορριφθεί παρά την αποκάλυψη συζητήσιμης υπεράσπισης, εφόσον ο εναγόμενος επέδειξε αδιαφορία στην αγωγή, η οποία ισοδυναμεί με μορφή καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας (βλ. Μαύρου (ανωτέρω), Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν. Ελένη Ιακώβου κ.α. Πολιτική

(2001)1 (Α) ΑΑΔ 457 και Γιωργαλλίδης ν. Ταπελλογραφεία Κώστας Παύλου & ΣΙΑ Λτδ

(2000)1 (Β) ΑΑΔ

1. Ως αναφύεται από τα πιο πάνω, αίτηση παραμερισμού είναι δυνατό να απορριφθεί παρά την αποκάλυψη εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης εάν ο Εναγόμενος - Αιτητής επέδειξε τέτοια αδιαφορία στην αγωγή η οποία ισοδυναμεί με μορφή καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας. Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, παρατηρώ τα ακόλουθα: Η αγωγή καταχωρήθηκε την 01.09.
2. Στις 02.09.05, σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του ιδιώτη επιδότη που βρίσκεται στο φάκελλο του Δικαστηρίου και από τον οποίο το Δικαστήριο δικαιούται να λάβει πληροφορίες (βλ. υπόθεση Κύπρος Γεωργίου ν. Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τράπεζας Κύπρου Λτδ

(1999)1 ΑΑΔ 1938) η αγωγή επιδόθηκε στην σύζυγο του Αιτητή με την οποία συγκατοικούσε στην Ξυλοτύμπου. Συγκεκριμένα ο επιδότης στην ένορκη του δήλωση αναφέρει "σύζυγος § συγκατοικεί". Στις 22.11.05 εκδόθηκε απόφαση εναντίον του Αιτητή. Από το φάκελλο του Δικαστηρίου φαίνεται ότι στις 09.05.06 εκδόθηκε ένταλμα κατάσχεσης και εκποίησης κινητής περιουσίας στην ίδια διεύθυνση που επιδόθηκε η αγωγή και αυτό επεστράφηκε ανεκτέλεστο στις 20.10.

1. Κατ΄ αυτήν την ημερομηνία είναι ο ισχυρισμός του Αιτητή ότι έλαβε για πρώτη φορά γνώση της αγωγής αφού η αγωγή επιδόθηκε στην σύζυγο του όταν εβρίσκοντο σε διάσταση και δεν τον πληροφόρησε περί τούτου. Κατ΄ αρχάς όταν ο Αιτητής αναφέρει στην ένορκη δήλωση του ότι από τις αρχές του 2004 εβρίσκετο σε διάσταση με την σύζυγό του δεν αναφέρει πουθενά που διέμενε και ποια ήταν η διεύθυνση του ή εάν εβρίσκετο σε διάσταση με την σύζυγό του αλλά διέμεναν και οι δύο στην οικία που βρίσκεται στην διεύθυνση που αναφέρεται στην αγωγή. Δεν επεξηγεί εάν και πότε επήλθε η επανασύνδεση. Πέραν των πιο πάνω στην ένορκη δήλωση του ο δικηγόρος Γεώργιος Γεωργίου αναφέρει ότι ο Αιτητής επικοινώνησε τηλεφωνικά μαζί του περί τον Σεπτέμβριο του 2005 και του ανέφερε ότι του επιδόθηκε η αγωγή και τον διαβεβαίωσε μάλιστα ότι εάν υπήρχε οποιοδήποτε πρόβλημα σχετικά με τις εργασίες διάνοιξης του υπονόμου αποχέτευσης στην οικία της Καθ΄ ης η Αίτηση ήταν πρόθυμος να τις επιδιορθώσει. Τον συμβούλευσε δε να αποταθεί σε δικηγόρο για τον χειρισμό της υπόθεσης του. Ο Αιτητής δεν αποτάθηκε στο Δικαστήριο είτε με προφορικό αίτημα είτε με γραπτή αίτηση και να ζητεί να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση προς απάντηση και αντίκρουση του ισχυρισμού αυτού. Ούτε επίσης αντεξετάστηκε ο δικηγόρος Γεώργιος Γεωργίου. Τοιουτοτρόπως τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση του δικηγόρου Γεώργιου Γεωργίου περί τούτου έχουν παραμείνει αναντίλεκτα και αδιαμφισβήτητα. Ως εκ τούτου ο Αιτητής έλαβε γνώση της αγωγής από τον Σεπτέμβριο του
2. Ένεκα δε των πιο πάνω καταδεικνύεται ότι ο Αιτητής αποτάθηκε στο Δικαστήριο δεκατέσσερις

(14)περίπου μήνες αφ΄ ότου έλαβε γνώση της αγωγής και δώδεκα

(12)περίπου μήνες από την έκδοση της απόφασης για παραμερισμό αυτής χωρίς να δικαιολογήσει και επεξηγήσει το χρόνο καθυστέρησης, δεικνύοντας πλήρη αδιαφορία στην αγωγή σε βαθμό που ισοδυναμεί με μορφή καταφρόνησης της Δικαστικής διαδικασίας. Με όλα όσα πιο πάνω προσπάθησα να αναλύσω και εξηγήσω κρίνω ότι η αίτηση πρέπει να απορριφθεί. Κατά συνέπεια η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Καθ΄ ης η Αίτηση και εναντίον του Αιτητή όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Ν. Γερολέμου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο