← Κύπρος

Jean Nicca ν. Νίκου Αθηνοδώρου κ.α., Αρ. Αγωγής: 1222/03, 8 Μαρτίου, 2007

Jean Nicca ν. Νίκου Αθηνοδώρου κ.α., Αρ. Αγωγής: 1222/03, 8 Μαρτίου, 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2007:A38 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου,Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1222/03 Μεταξύ: Jean Nicca, από Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, Ενάγοντα, και

  1. Νίκου Αθηνοδώρου,
  2. Μανόλη Κρανιδιώτη,
  3. Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού, Εναγόμενων. ------------------------- Αίτηση ημερ. 31.10.06 για ασφάλεια εξόδων ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 8 Μαρτίου,
  4. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Εναγόμενο 1 - Αιτητή: κος Α. Δημητρίου. Για Ενάγοντα - Καθ΄ ου η Αίτηση: κος Τ. Κουκούνης. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Ενάγοντας στην παρούσα αγωγή αξιώνει αποζημιώσεις ύψους Λ.Κ. 13.462,50 για απώλειες και/ή ζημιές τις οποίες υπέστη, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, συνεπεία της αμέλειας του Εναγόμενου 1, ιδιοκτήτη ενός γερανού κίτρινου χρώματος, κατά την διεκπεραίωση διαφόρων εργασιών που αφορούσαν τα σκάφη στην Μαρίνα Λάρνακας. Είναι ο ισχυρισμός του Ενάγοντα ότι στην προσπάθειά του να μετακινήσει άλλο σκάφος που βρισκόταν στην Μαρίνα ο Εναγόμενος 1 χτύπησε με το γερανό του το σταθμευμένο σκάφος του Ενάγοντα με την ονομασία «Peregrine» προκαλώντας του ζημιές. Ο Εναγόμενος 1, Αιτητής στην υπό κρίση αίτηση, στην Υπεράσπισή του αρνείται ότι οι ζημιές στο σκάφος του Ενάγοντα προκλήθηκαν λόγω της δικής του αμέλειας και διατείνεται ότι αν υπήρξε οποιοδήποτε ατύχημα αυτό προκλήθηκε από άλλο μηχάνημα, που την επίδικη περίοδο βρισκόταν στην Μαρίνα Λάρνακος. Ο Εναγόμενος 1-Αιτητής με την παρούσα αίτηση, η οποία είναι η δεύτερη, αποζητά την παραχώρηση ασφάλειας εξόδων ύψους Λ.Κ. 1.477,85 ποσό τ΄ οποίο εξειδικεύεται στον κατάλογο που συνοδεύει την αίτηση. Επίσης, ζητά την αναστολή της διαδικασίας μέχρις ότου παρασχεθεί η ασφάλεια εξόδων και σε περίπτωση που αυτή δεν παρασχεθεί, εντός της καθορισθείσας προθεσμίας, όπως η απαίτηση του Ενάγοντα απορριφθεί. Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση καταγράφονται στην Ένορκη Δήλωση του Εναγόμενου 1-Αιτητή, Νίκου Αθηνοδώρου, ο οποίος έχει προσωπική γνώση των γεγονότων της υπόθεσης αλλά έχει πάρει και πληροφορίες από τους δικηγόρους του για την κατάρτισή της. Η θέση του, όπως διαγράφεται από την Ένορκη Δήλωσή του, είναι ότι ο Ενάγοντας-Καθ΄ ου η Αίτηση, υπήκοος των Ηνωμένων Πολιτειών, είναι κάτοικος εξωτερικού και έχει τη συνήθη διαμονή του στο εξωτερικό. Ασχολείται με την ιστιοπλοΐα και τους περισσότερους μήνες του χρόνου ταξιδεύει σε διάφορα μέρη του κόσμου. Δεν κατέχει οποιαδήποτε περιουσία στην Κύπρο και σε περίπτωση που η παρούσα αγωγή απορριφθεί δεν θα μπορέσει ο Εναγόμενος 1-Αιτητής ν΄ ανακτήσει τα έξοδα τα οποία έχει ήδη υποστεί ή θα υποστεί στο μέλλον. Έκαμε αναφορά στην προηγούμενη αίτησή του, ημερομηνίας 8.4.03, ενώπιον του Δικαστηρίου, για παροχή ασφάλειας εξόδων, η οποία είχε εγκριθεί και είχε εκδοθεί διάταγμα αναφορικά με τον Εναγόμενο 2 ενώ για τον ίδιο είχε απορριφθεί. Υποστήριξε, ότι ο Ενάγοντας δεν κατέθεσε το ποσό σύμφωνα με το διάταγμα του Δικαστηρίου και η αγωγή εναντίον του Εναγόμενου 2 απορρίφθηκε. Είναι περαιτέρω η θέση του ότι από την απόρριψη της προηγούμενης αίτησής του μέχρι σήμερα η πορεία και/ή συνθήκες της υπόθεσης άλλαξαν με αποτέλεσμα τα δικηγορικά έξοδα ν΄ αυξηθούν. Για να καταλήξει, ότι η έκδοση διαταγής για ασφάλεια εξόδων δεν θα του αποστερήσει την πρόσβασή του στο δικαστήριο αφού δεν υπάρχει θέμα οικονομικής αδυναμίας του. Όμως, σε περίπτωση αποτυχίας της υπόθεσής του υπάρχει μεγάλη πιθανότητα η όποια διαταγή για έξοδα εναντίον του να παραμείνει ανεκτέλεστη. Η αίτηση αντιμετώπισε την Ένσταση του Ενάγοντα-Καθ΄ ου η Αίτηση ο οποίος κατέγραψε δέκα λόγους ενστάσεως. Είναι σε συντομία οι ακόλουθοι: ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, ότι ο Ενάγοντας - Καθ΄ ου η αίτηση είναι αξιόχρεος αφού ο Εναγόμενος 1-Αιτητής πληρώθηκε απ΄ αυτόν για την ρυμούλκηση και μεταφορά του σκάφους του στην μαρίνα το 2002 και για την καθέλκυσή του το 2003, ότι ο Εναγόμενος 1-Αιτητής δεν έχει προβάλει οποιαδήποτε βάσιμη υπεράσπιση, ότι παραδέχθηκε έμμεσα την ευθύνη του για τις ζημιές στο σκάφος του Ενάγοντα-Καθ΄ ου η Αίτηση στην Έκθεση του Διευθυντή της Μαρίνας που διεξήγαγε έρευνα αναφορικά με το επίδικο γεγονός και κατάρτισε την Έκθεση Ζημιών, ότι ο επισυναπτόμενος κατάλογος εξόδων είναι παραπλανητικός, ότι ο Εναγόμενος 1-Αιτητής είχε υποσχεθεί στον Ενάγοντα ότι θα τον πλήρωνε για τις ζημιές που υπέστη το σκάφος του, ότι ο Εναγόμενος 1-Αιτητής καταχράται την δικαστική διαδικασία και προσπαθεί να καθυστερήσει την εκδίκαση της ουσίας της αγωγής και ότι ο Ενάγοντας έχει καλή υπόθεση και μεγάλες πιθανότητες επιτυχίας στην αγωγή του. Η Ένσταση συνοδεύτηκε από την Ένορκη Δήλωση της κας Άννας Μελά, γραμματέα στο δικηγορικό γραφείο το οποίο εκπροσωπεί τον Ενάγοντα-Καθ΄ ου η Αίτηση. Όπως η ίδια αναφέρει πηγή της γνώσης της για τα γεγονότα είναι ο φάκελος της υπόθεσης και από πληροφορίες που συνέλλεξε από τον ίδιον τον Ενάγοντα και τον δικηγόρο του. Η Ενόρκως Δηλούσα διατείνεται ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος γιατί ο Ενάγοντας-Καθ΄ ου η Αίτηση είναι αξιόχρεος, αφού πλήρωσε στον Εναγόμενο 1-Αιτητή την αξία της ρυμούλκησης και της μεταφοράς του σκάφους του το
  5. Επιπρόσθετα, προβάλλει τον ισχυρισμό ότι ο Εναγόμενος 1-Αιτητής δεν καταγράφει πουθενά ότι έχει καλή υπεράσπιση με πιθανότητες επιτυχίας στο τέλος της αγωγής έτσι ώστε να δικαιολογείται η επιδίκαση εξόδων και η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Αυτό, το προβάλλει βασιζόμενη στην παραδοχή της ευθύνης του Εναγόμενου 1-Αιτητή στην Έκθεση Ζημιών που είχε συντάξει ο Διευθυντής της Μαρίνας, την οποία και επεσύναψε ως Τεκμήριο
  6. Είναι η θέση της ότι το γεγονός ότι ο Ενάγοντας-Καθ΄ ου η Αίτηση είναι αλλοδαπός και πολυταξιδευμένος δεν αφαιρεί από την φερεγγυότητά του γιατί για χρόνια ο ίδιος προσπαθεί να ακουστεί στο Δικαστήριο, ενώ ο Εναγόμενος 1-Αιητής καταχωρεί καταχρηστικές αιτήσεις για να καθυστερήσει την διαδικασία. Όσον αφορά τον κατάλογο εξόδων είναι η θέση της ότι αφορά σε έξοδα για ενέργειες που έγιναν στην προηγούμενη αίτηση του Εναγόμενου 1 ημερ. 21.1.05 η οποία και απορρίφθηκε. Καταλήγει, ότι ο Ενάγοντας έχει καλή υπόθεση με μεγάλες πιθανότητες επιτυχίας. Μετά από άδεια του Δικαστηρίου καταχωρίστηκε, στις 23.1.07, συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση του Εναγόμενου 1-Αιτητή στην οποία αναφέρει ότι ο κος Μάρκος Καραμοντάνης διεξήγαγε εμπεριστατωμένη έρευνα στην οποία κατέγραψε ότι ο Εναγόμενος 1-Αιτητής δεν φέρει οποιαδήποτε ευθύνη για τις ζημιές στο σκάφος του Ενάγοντα-Καθ΄ ου η Αίτηση γι΄ αυτό και θεωρεί ότι έχει καλή υπεράσπιση. Οι δύο δικηγόροι προώθησαν τις εκατέρωθεν θέσεις με αγορεύσεις ενώπιον του Δικαστηρίου. Ο κος Δημητρίου εκ μέρους του Αιτητή -Εναγόμενου 1 παραδέχθηκε ότι στις 31.7.03 εκδόθηκε ενδιάμεση απόφαση με την οποία απορρίφθηκε πανομοιότυπη αίτηση για ασφάλεια εξόδων όμως προώθησε τη θέση ότι το εκδικάσαν δικαστήριο δεν δεσμεύεται από την απόφαση εκείνη, αφού τέθηκαν, με την συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση, ενώπιον του Δικαστηρίου πρόσθετα στοιχεία που δεν ήταν υπόψη του Δικαστηρίου που εκδίκασε την αρχική αίτηση. Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι από το 2003 μέχρι σήμερα τα έξοδα πολλαπλασιάστηκαν και ότι λόγω του γεγονότος ότι ο Ενάγοντας είναι κάτοικος εξωτερικού και δεν έχει περιουσία στην Κύπρο η όποια επιδίκαση εξόδων υπέρ του Αιτητή -Εναγόμενου 1 θα είναι άνευ αντικειμένου. Επίσης, ανέφερε ότι από την στιγμή που ο ίδιος ο Ενάγοντας-Καθ΄ ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι είναι αξιόχρεος τυχόν έγκριση της παρούσας αίτησης δεν θα του στερήσει την πρόσβασή του στο Δικαστήριο. Αναφορικά με την ισχύ της υπόθεσης του Αιτητή-Εναγόμενου 1 προώθησε τη θέση ότι η νέα μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου υποδηλώνει ότι ο Εναγόμενος 1-Αιτητής έχει ισχυρή υπεράσπιση. Τελειώνοντας, εισηγήθηκε ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που η νομολογία και οι θεσμοί καταγράφουν για την έγκριση της αίτησης. Ο κ. Κουκούνης βάσισε την επιχειρηματολογία του στο Τεκμήριο 3 της Ένορκης Δήλωσης της κας Μελά και αφορά την απόφαση για απόρριψη της προηγούμενης αίτησης του Εναγομένου 1-Αιτητή για την παροχή ασφάλειας εξόδων. Για να καταλήξει ότι η συγκεκριμένη απόφαση δίνει τους λόγους της δυναμικής της υπόθεσης του Ενάγοντα. Επίσης, ισχυρίστηκε ότι δεν γίνεται αναφορά στον λόγο που η συγκεκριμένη έκθεση, την οποία επικαλείται ο Εναγόμενος 1, δεν παρουσιάστηκε ενώπιον των άλλων Δικαστών στους οποίους εκκρεμούσε πανομοιότυπη αίτηση. Ούτε και επεξηγήθηκε γιατί ο Εναγόμενος 1-Αιτητής περίμενε 3 ½ χρόνια για να καταχωρίσει την παρούσα αίτηση. Κατέληξε, ότι ο Ενάγοντας είναι φερέγγυος και το γεγονός ότι είναι πολυταξιδεμένος δεν αφαιρεί από την φερεγγυότητά του. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η αίτηση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.39 θ.1, 2, 6 και 9, στην Δ.48 θ.1-4, 9(t), στη Δ.60 θ1-6, στο άρθρο 382 του Κεφ. 113, στο Άρθρο 30 του Συντάγματος και στο άρθρο 6

(1)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Ανθρώπινων Δικαιωμάτων και Θεμελιωδών Ελευθεριών καθώς επίσης και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Η δικαιοδοτική βάση της αίτησης για ασφάλεια εξόδων είναι η Δ.60 θ.1 η οποία προβλέπει: «A plaintiff (and, in respect of a counter-claim which is not merely in the nature of a set-off, a defendant) ordinarily resident out of Cyprus ή Κράτους - Μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης may, at any stage of the action, be ordered to give security for costs, though he may be temporarily resident in Cyprus ή σε Κράτος - Μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.» Στο σύγγραμμα Halsbury´ s Laws of England, 4η έκδοση, τόμος 37, παρ. 209 στη σελίδα 227 καταγράφονται τ΄ ακόλουθα σχετικά με το θέμα του εάν και κατά πόσο ένας Ενάγοντας θεωρείται ότι κατέχει περιουσία εντός της δικαιοδοσίας, σε σχέση με την εξασφάλιση εξόδων: «Where the plaintiff, although ordinarily or even permanently resident out of the jurisdiction can show that he has substantial assets or property within the jurisdiction which can be reached by judicial process, security will not be ordered. It must be shown that the assets or property are of a fixed or permanent or certain nature and that they can be available for costs.» Η μέχρι σήμερα νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου αναγνωρίζει την διακριτική ευχέρεια του εκδικάσαντος δικαστηρίου να διατάξει την καταβολή ασφάλειας εξόδων σε υποθέσεις στις οποίες ο Ενάγοντας είναι κάτοικος εξωτερικού. Στην υπόθεση Abdulla Alahmari v. ALIA
(1990)1 Α.Α.Δ. 434, ο Δικαστής Πικής, όπως ήταν τότε, προσεγγίζοντας πανομοιότυπη αίτηση με την παρούσα κατέγραψε τ΄ ακόλουθα: «Όταν τεθεί το θεμέλιο για την άσκηση της δικαιοδοσίας, με τη διαπίστωση ότι ο Ενάγων έχει τη συνήθη κατοικία του στο εξωτερικό, οι παράγοντες οι οποίοι λαμβάνονται υπόψη στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του πρωτόδικου δικαστηρίου είναι κατεξοχή δύο, η κατοχή εκ μέρους του Ενάγοντα περιουσίας και ιδίως ακίνητης (που δεν μετακινείται εύκολα) στην Κύπρο, και η ισχύς της υπόθεσής του.» Έχει επίσης νομολογηθεί ότι η έκδοση διαταγής για την εξασφάλιση των εξόδων θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη της την οικονομική κατάσταση του προσώπου εναντίον του οποίου εκδίδεται ούτως ώστε να μην καταλήγει στην αποστέρηση του δικαιώματος πρόσβασής του στο Δικαστήριο. Βλ. The Continental Insurance Company of Hampshire v. Sac Eugene O´ Reagan
(1998)1 A.A.Δ. 1087. Εν προκειμένω υπάρχει ισχυρισμός εκ μέρους του Ενάγοντα-Καθ΄ ου η Αίτηση ότι είναι φερέγγυος. Ισχυρισμός, ο οποίος προβάλλεται έντονα μέσα από την Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Ένσταση αλλά προωθήθηκε και από τον συνήγορό του κατά την αγόρευσή του. Δεν έχει προταθεί η εισήγηση ότι η έκδοση διαταγής για ασφάλεια των εξόδων του Εναγόμενου-Αιτητή θα του αποστερήσει το δικαίωμα πρόσβασής του στο Δικαστήριο. Η Ένσταση εστιάστηκε στην αδυναμία της Υπεράσπισης του Εναγόμενου 1-Αιτητή καθώς και στην καθυστέρηση υποβολής της παρούσας αίτησης. Σχετικά με την δύναμη της υπόθεσης των διαδίκων, έχει νομολογηθεί ότι ο Δικαστήριο δεν προβαίνει σε λεπτομερή εξέταση του θέματος. Το κριτήριο είναι η «ισχύς της υπόθεσης» όπως μπορεί να συναχθεί από τα ενώπιον του Δικαστηρίου δεδομένα. Από τα δικόγραφα και τα λοιπά έγγραφα τα οποία ευρίσκονται στον φάκελο του Δικαστηρίου προκύπτει ότι το σκάφος του Ενάγοντα κτυπήθηκε από κάποιο γερανό και απέμειναν απάνω του σημάδια κίτρινης μπογιάς. Ο Εναγόμενος 1 είναι ιδιοκτήτης και χειριστής γερανού κίτρινου χρώματος και ασχολείτο με την μετακίνηση σκαφών στην Μαρίνα. Στην προσπάθειά του να μετακινήσει άλλο σκάφος κτύπησε το σκάφος του Ενάγοντα. Οι ισχυρισμοί αυτοί του Ενάγοντα υποστηρίζονται και από την Έκθεση Ζημιάς που συντάχθηκε από τον Διευθυντή της Μαρίνας, κο Καριόλου στις 30.9.02 - Τεκμήριο 2 στην Ένσταση. Ο Εναγόμενος 1-Αιτητής αρνείται οποιαδήποτε ανάμειξη στο ατύχημα και προβάλλει τη θέση ότι πιθανόν το ατύχημα να έγινε με άλλο μηχάνημα τ΄ οποίο βρισκόταν την περίοδο εκείνη στην Μαρίνα. Η θέση αυτή υποστηρίζεται και από την Έκθεση του κου Καραμοντάνη, ημερομηνίας 25.11.02, η οποία συντάχθηκε μετά από έρευνα δυνάμει οδηγιών των Υπηρεσιών της Μαρίνας Λάρνακας - Τεκμήριο 1 στην Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση του Ενάγοντα 1 - Αιτητή. Σύνοψή της αποκαλύπτει ότι ο συγγραφέας της δεν μπορούσε να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η ζημιά που προκλήθηκε στο σκάφος του Ενάγοντα-Καθ΄ ου η Αίτηση οφείλετο στο γερανό που χειρίζετο ο Εναγόμενος 1-Αιτητής. Ενώ ο ίδιος ο Εναγόμενος 1-Αιτητής όταν ερωτήθηκε αρνήθηκε ότι συγκρούστηκε με το σκάφος του Ενάγοντα και υποστήριξε ότι την συγκεκριμένη χρονική στιγμή είχε εργοδοτηθεί, από την Μαρίνα, κίτρινο τράκτορ για τον καθαρισμό των αγριόχορτων. Με δοθέντα τα πιο πάνω γεγονότα θεωρώ ότι όπως έχουν τώρα τα πράγματα οι θέσεις των μερών είναι ισοδύναμες. Ο δικαστής Brown-Wilkinson V.C. στην υπόθεση Porzelack K.G v. Porzelack (UK) Ltd
(1987)1 All E.R. 1074 ανέφερε τ΄ ακόλουθα: «It seems to me that I have an entirely general discretion either to award or refuse security, having regard to all the circumstances of the case. However, it is clear on the authorities that, if other matters are equal, it is normally just to exercise that discretion by ordering security against a non-resident plaintiff. The question is what, in all the circumstances of the case, is the just answer. ..........This is the second occasion recently on which I have had a major hearing on security for costs and in which the parties have sought to investigate in considerable detail the likelihood or otherwise of success in the action. I do not think that is a right course to adopt on a application for security for costs. The decision is necessarily made at an interlocutory stage on inadequate material and without any hearing of the evidence. A detailed examination of the possibilities of success or failure merely blows the case up into a large interlocutory hearing involving great expenditure of both money and time. Undoubtedly, if it can clearly be demonstrated that the plaintiff is likely to succeed, in the sense that there is a very high probability of success, then that is a matter that can properly be weighted in the balance. Similarly, if it can be shown that there is a very high probability that the defendant will succeed, that is a matter that can be weighted. But for myself I deplore the attempt to go into the merits of the case unless it can be clearly demonstrated one way or another that there is a high degree of probability of success or failure.» (η υπογράμμιση είναι δική μου). Με βάση το σκεπτικό της πιο πάνω απόφασης θεωρώ ότι σε μια τέτοια αίτηση, για έκδοση διατάγματος για ασφάλεια εξόδων, δεν θα πρέπει ν΄ εξετάζονται οι πιθανότητες επιτυχίας της υπόθεσης με λεπτομέρεια. Γιατί όντως σ΄ αυτό το στάδιο η πληροφόρηση που έχει το δικαστήριο αναφορικά με τα γεγονότα είναι πολύ περιορισμένη. Συνεκτιμώντας όλους τους παράγοντες που συνδράμουν υπέρ της έκδοσης τέτοιου διατάγματος θεωρώ ορθό και δίκαιο ν΄ ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια και ν΄ εκδώσω το διάταγμα αναφορικά με τα έξοδα του Εναγόμενου 1-Αιτητή. Ο κος Κουκούνης έθιξε το θέμα της καθυστέρησης στην καταχώριση της υπό εκδίκαση αίτησης. Ο γενικός κανόνας, όπως διατυπώνεται στην Δ.60 θ.1, επιτρέπει την καταχώριση τέτοιας αίτησης σε κάθε στάδιο της αγωγής. Στην υπό εξέταση υπόθεση υπήρξε αλλαγή δικηγόρου του Εναγόμενου 1-Αιτητή και επίσης δημιουργήθηκαν πρόσθετα έξοδα μεταγενέστερα της πρώτης αίτησης για ασφάλεια εξόδων. Δεν έχουν υποδειχθεί, εν πάση περιπτώσει, καταχρηστικές περιστάσεις που να καθιστούν την καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης αποφασιστικό παράγοντα. Αντίθετα, ήρθαν στο φως νέα στοιχεία που δυναμιτίζουν την υπόθεση του Εναγόμενου 1-Αιτητή τα οποία δεν μπορούν ν΄ αγνοηθούν αφού είναι ενώπιον του Δικαστηρίου. Επιπρόσθετα, θ΄ ήθελα να κάνω αναφορά σε μια πρόσφατη αγγλική απόφαση, στην απόφαση Prince Radu of Hohenzollern v. Houston & Anor
(2006)EWHC 231 (QB) στην οποία αναφέρθηκαν τ΄ ακόλουθα: «There is now no presumption that an order for security should follow from the mere fact that a litigant´s residence in a non-Convention country. The court will require to be satisfied, usually on the basis of evidence, that any costs order made in favour of the defendants would not be enforceable or, at least, that enforcement would be substantially more difficult in the relevant jurisdiction and correspondingly more expensive for the defendants.» Στην υπό εξέταση αίτηση είναι παραδεκτό από την πλευρά του Ενάγοντα - Καθ΄ ου η Αίτηση ότι αυτός συνεχώς ταξιδεύει οπόταν στην περίπτωση που εκδοθεί απόφαση με έξοδα σε βάρος του σίγουρα θα υπάρξει δυσκολία στην εκτέλεσή της και αυτό το γεγονός το δικαστήριο δεν μπορεί να το παραγνωρίσει. Όπως δεν μπορεί να παραγνωριστεί το γεγονός ότι ο Ενάγοντας-Καθ΄ ου η Αίτηση είναι φερέγγυος και το διάταγμα που θα εκδοθεί δεν θα του αποστερήσει την πρόσβασή του στο Δικαστήριο. Συνεπώς, εκδίδεται διάταγμα με το οποίο ο Ενάγοντας διατάσσεται όπως καταθέσει στο δικαστήριο, εντός 40 ημερών από σήμερα, το ποσό των Λ.Κ. 1.477 ως ασφάλεια για τα έξοδα του Εναγόμενου 1 με τραπεζική εγγύηση. Μέχρι την κατάθεση του πιο πάνω ποσού αυτού η διαδικασία για τον Εναγόμενο 1 αναστέλλεται. Αν το πιο πάνω ποσό δεν κατατεθεί μέσα στην ταχθείσα από το Δικαστήριο προθεσμία η αγωγή για τον Εναγόμενο 1 θα θεωρείται ως αυτομάτως απορριφθείσα. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης επιδικάζονται προς όφελος του Εναγόμενου 1-Αιτητή και εναντίον του Ενάγοντα-Καθ΄ ου η Αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........................... Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ ΓΓ/ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.