ΦΑΠ ΚΟΝΣΤΡΑΚΤΙΟΝ ΛΤΔ ν. Θεόδωρου Κυριάκου Πέτρου, Αρ. Αγωγής: 2984/06., 16 Μαρτίου, 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2007:A44 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ. Ενώπιον: Ι. Ιωαννίδη, Α.Ε.Δ., Αρ. Αγωγής: 2984/
- Μεταξύ: ΦΑΠ ΚΟΝΣΤΡΑΚΤΙΟΝ ΛΤΔ Εναγόντων και Θεόδωρου Κυριάκου Πέτρου Εναγομένου Αίτηση Εναγομένου ημερ. 25/1/07 για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. 16 Μαρτίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Αιτητή-Εναγόμενο: κα. Δ.Κωνσταντίνου (κα. Μ.Ακκίδου για να ακούσει απόφαση). Για τους Καθ' ων η Αίτηση-Ενάγοντες: κ.Κ.Σέργης με κ. Χρ. Πουτζιουρή. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Αρ.2) Οι Ενάγοντες με ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα που κατέθεσαν στις 7/11/06 αξιώνουν εναντίον του Εναγομένου τις θεραπείες "Α"-"Κ" όπως αυτές περιγράφονται στην Εκθεση Απαίτησης. Θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω αυτολεξεί ορισμένες από αυτές: «Α. Δήλωση και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου ότι ο τερματισμός της μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας ο γενόμενος υπό του Εναγομένου την 27/6/2000 είναι άκυρος και/ή παράνομος και άνευ νομικής αξίας και/ή αποτελέσματος και/ή ισχύος. Δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον τον εναγόμενο και/ή υπαλλήλους και/ή εργοδοτούμενους και/ή εντολοδόχος και/ή προστηθέντες αυτού όπως άρουν και παύσουν πάσα παράνομο επέμβαση και/ή εργασία και/ή οχληρία γενόμενη και/ή διενεργόμενη δια παντός μέσον και/ή τρόπου, εντός του υπό διαχωρισμού οικοπέδου 4 της ενάγουσας που βρίσκεται εντός του ακινήτου υπ' αριθμόν εγγραφής Ε165., Φ/Σχ. XL/47.E.2, τμήμα Ε, τεμάχιο 205, τοποθεσία Κότσιηνες, του Δήμου Αραδίππου, στην επαρχία Λάρνακα, ως εμφαίνεται εις το τοπογραφικό σχέδιο της Πολεοδομικής άδειας ΛΑΡ303/92 και της άδειας διαίρεσης γης/κατασκευής δρόμου με αριθμό 189 και με αρ. Φακ.Δ199/92 ημερ. 3/11/1993 του Δήμου Αραδίππου. Στ. Αποζημιώσεις δια άδικον, αυθαίρετον και παράνομον επέμβασην. Η. Αποζημιώσεις δια παράβαση και/ή αθέτηση της συμφωνίας ημερ. 14/5/1998 από τον εναγόμενο.» Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της Εκθεσης Απαίτησης, δυνάμει συμφωνίας ημερ. 14/5/98 οι Ενάγοντες αγόρασαν από τον Εναγόμενο ένα υπό διαχωρισμό οικόπεδο. Το εν λόγω οικόπεδο συνιστούσε και συνιστά μέρος μεγαλύτερου ακινήτου του Εναγομένου. Ως τίμημα πώλησης συμφωνήθηκε το ποσό των £32,000.-. Η εξόφληση του τιμήματος θα γινόταν με την εκτέλεση εργασιών από τους Ενάγοντες οι οποίες συνίσταντο στο διαχωρισμό του πιο πάνω ακινήτου του Εναγομένου (Αρ. Εγγραφής Ε165 Φ/Σχ,. XL/47.E2, Tμήμα Ε, τεμάχιο 205, τοποθεσία Κότσιηνες, Δήμος Αραδίππου, Επαρχία Λάρνακας) σε 4 οικόπεδα (η αξία των οποίων συμφωνήθηκε σε £22,000.-), και με την καταβολή ποσού £10,000.-. Η πιο πάνω συμφωνία κατατέθηκε στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λάρνακας στις 28/5/
- Σύμφωνα πάντα με τις λεπτομέρειες της Εκθεσης Απαίτησης, ο Εναγόμενος τον Φεβρουάριο του 2000 δεν επιθυμούσε πλέον την διαίρεση του ακινήτου του σε 4 οικόπεδα με αποτέλεσμα οι εργασίες διαίρεσης του ακινήτου να σταματήσουν υπαιτιότητι του Εναγομένου. Τελικά, ο Εναγόμενος με επιστολή του ημερ. 27/6/00 τερμάτισε, παράνομα ως ισχυρίζονται οι Ενάγοντες, τη συμφωνία. Οι Ενάγοντες δεν αποδέχθηκαν τον τερματισμό και επεφύλαξαν όλα τα νόμιμα και συμβατικά τους δικαιώματα. Στην Εκθεση Απαίτησης γίνεται αναφορά στις εκτελεσθείσες εργασίες και στα χρήματα που κατέβαλαν. Στις 30/10/06 ο Εναγόμενος και/ή εργοδοτούμενοι και/ή αντιπρόσωποι αυτού, περιέφραξαν με μεταλλικά πλέγματα ολόκληρο το ακίνητο συμπεριλαμβανομένου και του υπό διαχωρισμό οικοπέδου και τοποθέτησαν εντός του ακινήτου εκσκαφείς και άλλα μηχανικά μέσα. Ακολούθως, ο Εναγόμενος άρχισε και συνεχίζει να ανεγείρει πρατήριο πετρελαιοειδών δυνάμει οικοδομικής άδειας που εξασφάλισε σε σχέση με ολόκληρο το ακίνητο του. Είναι η θέση των Εναγόντων ότι η πιο πάνω συμπεριφορά συνιστά παράνομη άδικη και αυθαίρετη επέμβαση επί του υπό διαχωρισμό οικοπέδου. Γι' αυτή τη συμπεριφορά του Εναγομένου οι Ενάγοντες διαμαρτυρήθηκαν με επιστολή τους ημερ. 1/11/
- Στις 8/11/06 οι Ενάγοντες καταχώρισαν αίτηση δια κλήσεως με την οποία αξίωναν την ακόλουθη θεραπεία. «Α. Προσωρινό διάταγμα διατάττον τον Εναγόμενο εις την ως άνω υπ' αριθμόν και τίτλον αγωγή ΘΕΟΔΩΡΟ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΠΕΤΡΟΥ, ή/και τους υπαλλήλους ή/και εργοδοτούμενους ή/και εντολοδόχους ή/και αντιπροσώπους ή/και προστηθέντες αυτού όπως σταματήσουν και παύσουν πάσα γενομένη και/ή διενεργούμενη δια παντός μέσου και/ή τρόπου περαιτέρω εργασία και/ή εργασίες εκσκαφών και/ή κατασκευής οικοδομών αναφορικώς προς την εντός του υπ'΄ διαχωρισμό οικοπέδου 4 που βρίσκεται εντός του ακινήτου υπ΄ αριθμόν εγγραφής Ε165, Φ/Σχ.XL/47.E.2, τμήμα Ε, τεμάχιο 205, τοποθεσία Κότσιηνες, του Δήμου Αραδίππου, στην Επαρχία Λάρνακα, ως εμφαίνεται στο τοπογραφικό σχέδιο της πολεοδομικής άδειας ΛΑΡ303/92 και στην άδεια διαίρεσης γης/κατασκευής δρόμου με αριθμόν 189, με αρ. ΦΑκ. Δ.199/92 ημερ. 3/11/1993 του Δήμου Αραδίππου το οποίο επισυνάφθηκε στην παρούσα αίτηση ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Γ και όπως οιεσδήποτε περαιτέρω εργασίες εκσκαφής και/ή κατασκευής οικοδομών ανασταλούν αμέσως από της επιδόσεως του τοιούτου διατάγματος μέχρι νεοτέρων διαταγών του Δικαστηρίου ή/και μέχρι λήξεως του χρόνου που ήθελε καθορίσει το Δικαστήριο ή/και μέχρι της τελικής εκδίκασης της παρούσας αγωγής.»» Το Δικαστήριο μετά από ακροαματική διαδικασία απέρριψε την αίτηση των Εναγόντων με απόφαση του ημερ. 5/12/
- Στο περιεχόμενο της εν λόγω απόφασης θα αναφερθώ όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Ο Εναγόμενος με Υπεράσπιση που καταχώρισε στις 24/1/07 αρνείται τις αιτούμενες θεραπείες και αξιώνει ανταπαιτητικώς τις θεραπείες Α-Ζ που εκτίθενται στο δικόγραφο του. Ενδεικτικά και μόνο θα παραθέσω στην παρούσα απόφαση τις θεραπείες Α-Δ: «Α. Δήλωση και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου ότι η συμφωνία ημερομηνίας 28/5/1998, δεν ισχύει και/ή έχει νόμιμα τερματιστεί υπαιτιότητι του ενάγοντα και/ή ότι είναι ή κατέστη άνευ νομικού αποτελέσματος. Β. Δήλωση και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου ότι ο εναγόμενος είναι ο μόνος δικαιούχος επί του ακινήτου υπ' αριθμόν εγγραφής Ε165, Φ/Σχ. XL/47E.2, Τμήμα Ε, τεμάχιο 205 τοποθεσία Κότσιηνες του Δήμου Αραδίππου στην Επαρχία Λάρνακας και ότι η ενάγουσα ουδέν δικαίωμα έχει επ' αυτού. Γ. Δήλωση και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου ότι η Ενάγουσα παράνομα επεμβαίνει στο ακίνητο, υπ' αριθμόν εγγραφής Ε165, Φ/Σχ. XL/47Ε2, Τμήμα Ε, τεμάχιο 205 τοποθεσία Κότσιηνες του Δήμου Αραδίππου στην Επαρχία Λάρνακας. Δ. Απόφαση και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τον ενάγοντα όπως άρει κάθε παράνομη επέμβαση επί του υπ' αριθμόν εγγραφής Ε165, Φ/Σχ. XL/47E.2, Τμήμα Ε, τεμάχιο 205 τοποθεσία Κότσιηνες του Δήμου Αραδίππου στην Επαρχία Λάρνακας.» Στις 25/1/07 ο Εναγόμενος καταχώρισε την υπό εκδίκαση αίτηση με την οποία ζητά τα ακόλουθα προσωρινά διατάγματα: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάζει την ενάγουσα τους διευθυντές τους υπηρέτες και αντιπροσώπους της να άρουν την παράνομη επέμβαση της ενάγουσας στο ακίνητο του εναγόμενου-αιτητή υπ' αριθμόν εγγραφής Ε165, Φ/Σχ. XL/47 Ε2, Τμήμα Ε, τεμάχιο 205 τοποθεσία Κότσιηνες του Δήμου Αραδίππου στην Επαρχία Λάρνακας που συνίσταται στην περίφραξη μέρους του ακινήτου (του υπό διαχωρισμό Τεμαχίου 4) και στην τοποθέτηση εντός του, βαριών μηχανημάτων. (Β) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάζει την ενάγουσα, τους διευθυντές, τους υπηρέτες και αντιπροσώπους της να παραδώσουν ελευθέρα την κατοχή στην ενάγουσα του ακινήτου υπ' αριθμόν εγγραφής Ε165, Φ/Σχ. XL/47 Ε2, Τμήμα Ε, τεμάχιο 205 τοποθεσία Κότσιηνες του Δήμου Αραδίππου στην επαρχία Λάρνακας.» Ας σημειωθεί πως είχε προηγηθεί η καταχώριση άλλης μονομερούς αίτησης την οποία το Δικαστήριο απέρριψε αφού έκρινε ότι δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις του άρθρου 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.
- Η αίτηση βασίζεται κυρίως στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν14/60 και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Εναγομένου. Θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω τις παραγράφους 9 και 10 από την εν λόγω ένορκη δήλωση: «
- Στις 8/11/2006 η ενάγουσα καταχώρησε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας αίτηση για έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος με το οποίο να απαγορεύεται η συνέχιση των εργασιών επί του ακινήτου. Κατόπιν ακρόασης η αίτησης τους απορρίφθηκε. Η εν λόγω αίτηση καθώς και η απόφαση του Δικαστηρίου επισυνάπτονται και συμπληρώνονται ως Δέσμη Τεκμηρίου
- Εγώ συνέχισα τις εργασίες στο τεμάχιο κανονικά. Κατά την περίοδο των γιορτών ενημερώθηκα ότι η ενάγουσα περίφραξε το μέρος του τεμαχίου το οποίο αποτελεί το κατ' ισχυρισμό οικόπεδο της ενάγουσας. Κατάγγειλα αμέσως την υπόθεση στην αστυνομία και με τη βοήθεια συγγενών μου αφαίρεσα την περίφραξη. Το δεύτερο δεκαήμερο του Ιανουαρίου 2007 η ενάγουσα εκ νέου περίφραξε το οικόπεδο που κατ' ισχυρισμό της «ανήκει» και τοποθέτησε διάφορα βαριά μηχανήματα μέσα σε αυτό με αποτέλεσμα να μην μπορώ να συνεχίσω τις εργασίες καθώς και να μην μπορώ να εισέλθω στο εν λόγω μέρος του τεμαχίου μου.» Οι Ενάγοντες στις 16/2/07 καταχώρισαν ένσταση κατά της πιο πάνω αίτησης. Η ένσταση τους βασίζεται σε αρκετούς λόγους τους οποίους έχω θέσει ενώπιον μου και θα σταθώ σε αυτούς όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Να σημειώσω μόνο πως στο στάδιο των αγορεύσεων απεσύρθησαν οι λόγοι ένστασης (α) και (κ). Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του κ. Νίκου Χ"Παπά ο οποίος φέρεται ως ένας εκ των διευθυντών των Εναγόντων. Μετά από άδεια του Δικαστηρίου καταχωρίστηκαν συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις. Εχω θέσει ενώπιον μου το περιεχόμενο όλων των ενόρκων δηλώσεων που υποστηρίζουν τόσο την αίτηση όσο και την ένσταση και θα σταθώ σε αυτό όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Εχω επίσης θέσει ενώπιον μου και τα όσα ανέφεραν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους. Σε σχέση με τις προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων βάσει του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60θα παραπέμψω στα όσα ανέφερα στην προηγούμενη ενδιάμεση απόφαση μου που εξέδωσα στην πιο πάνω αγωγή. «Σε διαδικασίες έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων, έργο του Δικαστηρίου είναι μόνο η διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των προϋποθέσεων που καθορίζονται από το Νόμο για την έκδοση τέτοιων διαταγμάτων. Το Δικαστήριο προσεγγίζει την προσαχθείσα μαρτυρία μόνο για τους σκοπούς αυτούς. Παραθέτω ένα μικρό απόσπασμα από την υπόθεση Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, όπου στη σελ.267 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: "I would like to observe that at the stage of granting or refusing an interlocutory injunction, such as the one which was made in the present case, the parties should limit themselves to the issue of whether or not, in the light of the provisions of section 32
(1)of Law 14/60 and of the relevant principles of law, such an injunction should be granted; and this clearly interlocutory stage of the proceedings should not be treated as an opportunity for the parties to fight out the merits of the case either by adducing evidence or by advancing arguments in this respect." (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο.) To ίδιο και στην υπόθεση Bacardi & Co. Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1B A.A.Δ. 788, όπου στη σελ.797 τονίστηκε ότι, "Δεν πρέπει, επίσης να λησμονούμε ότι γενικώς η διαδικασία έκδοσης προσωρινού διατάγματος δεν προσφέρεται για εξέταση αμφισβητούμενων γεγονότων." (Bλέπε επίσης τις υποθέσεις Γρηγορίου κ.α. ν. Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248 και Demades Overseas Ltd v. Studio MΑ.SΤ. Ltd.
(1996)1Β Α.Α.Δ. 799.) Πάρα πολλές αποφάσεις των Κυπριακών Δικαστηρίων έχουν αναλύσει τις προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων βάσει του άρθρου 32 του Ν.14/60. Ενδεικτικά και μόνο αναφέρω τις υποθέσεις Odysseos v. Pieris Estatew and others
(1982)1 C.L.R. 557, Jonitexo (πιο πάνω), Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Π.Χ"Βασίλη
(1989)1 C.L.R. 152. ........... ............................. Δεν θα παραθέσω τις γνωστές προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων. Θα αρκεστώ να αναφέρω πως αν το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις, θα πρέπει στο τέλος να εξετάσει και να σταθμίσει όλα τα γεγονότα για να αποφασίσει αν είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο προσωρινό διάταγμα (βλ. τις πιο πάνω υποθέσεις Οδυσσέως και Π.Χ"Βασίλη). Στην παρούσα υπόθεση, οι αιτητές είναι αυτοί που πρέπει να πείσουν το Δικαστήριο ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, ως επίσης και για το δίκαιο και εύλογο της έκδοσης του. Μετά την καταχώριση της ένστασης από τον καθ' ου η αίτηση, το Δικαστήριο έχει ενώπιον του τόσο τις θέσεις και τη μαρτυρία των αιτητών όσο και τις θέσεις και τη μαρτυρία του καθ' ου η αίτηση, και με βάση τα πιο πάνω εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν ή όχι οι προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινού διατάγματος. Αν ικανοποιηθεί ότι συντρέχουν, εκδίδει ή οριστικοποιεί το εκδοθέν διάταγμα, αν όχι, απορρίπτει την αίτηση.» Στα γεγονότα τώρα της παρούσας αίτησης. Σε σχέση με τον λόγο ένστασης ότι «ο αιτητής δεν έχει την κατοχή και/ή φυσικό έλεγχο ( occupation) του επίδικου οικοπέδου και/ή όλου του ακινήτου το οποίο είναι εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης για να μπορεί να ενάγει και/ή να ζητά το ως άνω διάταγμα για παράνομη επέμβαση», ο κ. Σέργης έκανε αναφορά στην υπόθεση Λάμπρου κ.α. ν. Κεφάλα κ.α.
(2000)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1516. Ωστόσο, μελετώντας προσεκτικά την πιο πάνω απόφαση διαπιστώνω πως δεν συνάγεται από αυτήν ότι μόνο ο κάτοχος ακίνητης ιδιοκτησίας μπορεί να ενάγει σε σχέση με παράνομη επέμβαση σε ακίνητη ιδιοκτησία, όπως ισχυρίστηκε ο κ. Σέργης. Τουναντίον ρητά αναφέρεται στην πιο πάνω απόφαση ότι ιδιοκτήτης που δεν έχει κατοχή μπορεί να εγείρει αγωγή για παράνομη επέμβαση στην περίπτωση όπου υπάρχει πρόκληση ζημιάς στην ιδιοκτησία ή όπου η επέμβαση έχει μόνιμο χαρακτήρα. Η εν λόγω απόφαση παραπέμπει στην υπόθεση Γεωργίου άλλως Μούσουλλου ν. Ανδρέα
(1998)1(Δ) 2311, όπου εκεί κρίθηκε ότι η φύτευση δένδρων συνιστούσε επέμβαση μόνιμου χαρακτήρα που νομιμοποιούσε την ιδιοκτήτρια που εκμίσθωνε το κτήμα της σε άλλους, να εγείρει αγωγή. Μάλιστα ο Δικαστής Αρτεμίδης στη σελ.2314 προσθέτει και τα ακόλουθα σε σχέση με το υπό εξέταση θέμα: «.. Ένα μικρό πρόσθετο σχετικό σχόλιο. Όταν γίνονται αναφορές σε αγγλικές υποθέσεις, που άπτονται ζητήματα ιδιοκτησίας, ορθό είναι να λαμβάνεται υπόψη η διαφορετική φύση της διακατοχής ακίνητης ιδιοκτησίας στην Αγγλία σε σχέση με τη χώρα μας.» Εχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω, ως επίσης και τη φύση της κατ' ισχυρισμό επέμβασης, η οποία συνίσταται σε περίφραξη μέρους του ακινήτου του Αιτητή και σε τοποθέτηση βαριών μηχανημάτων εντός αυτού, με αποτέλεσμα να καθίσταται αδύνατη η είσοδος στο συγκεκριμένο μέρος του ακινήτου, θεωρώ πως αυτή (η κατ' ισχυρισμό παράνομη επέμβαση) έχει μόνιμο χαρακτήρα που νομιμοποιεί τον Εναγόμενο-ιδιοκτήτη να εγείρει ανταπαίτηση στην παρούσα αγωγή. Ως εκ τούτου, ο πιο πάνω λόγος ένστασης απορρίπτεται. Οσον αφορά στο λόγο ένστασης ότι «ο αιτητής απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα και δεν ήρθε στο Δικαστήριο με «καθαρά χέρια» δια να αιτηθεί τέτοιο δραστικό διάταγμα», θα παραπέμψω απλά σε ένα μικρό απόσπασμα από την απόφαση του Προέδρου του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας κ. Φωτίου (όπως ήταν τότε) στην αγωγή 1542/03 The old Bull "N" Bush Pub Limited v. Χάρη Κρασά κ.α., απόφαση ημερ. 29/5/03, όπου στη σελ.8 της απόφασης αναφέρονται τα ακόλουθα: «Ενόψει του ότι στη δική μας περίπτωση η αίτηση επιδόθηκε στους καθ' ων η αίτηση, ούτως ώστε ουσιαστικά μετατράπηκε σε αίτηση με κλήση, αυτή έπαψε να θεωρείται μονομερής και επομένως δεν εγείρεται (κι ούτε ηγέρθη) θέμα απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων. Ετσι, δεν χρειάζεται να επεκταθώ περαιτέρω σχετικά με την εν λόγω υποχρέωση ενός αιτητή όταν αποτείνεται μονομερώς για προσωρινό διάταγμα.» Τα πιο πάνω με βρίσκουν απόλυτα σύμφωνο και βρίσκω ότι εφαρμόζονται και στην παρούσα υπόθεση αφού και εδώ έχουμε αίτηση διά κλήσεως. Ως αναφέρθηκε και πιο πάνω, η μονομερής αίτηση του Εναγόμενου για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων απορρίφθηκε αφού το Δικαστήριο έκρινε πως δεν συνέτρεχαν λόγοι για να παρακαμφθεί η αρχή της εκατέρωθεν ακρόασης. Εχω θέσει ενώπιον μου και τους υπόλοιπους λόγους ένστασης και έχω μελετήσει το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας, την οποία προσεγγίζω μόνο για σκοπούς της παρούσας αίτησης. Καταλήγω ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και πιθανότητα επιτυχίας όπως οι όροι αυτοί εξηγήθηκαν στην υπόθεση Οδυσσέως (πιο πάνω). Οσον αφορά στην τρίτη προϋπόθεση, δηλαδή να φαίνεται ότι χωρίς την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη, παρατηρώ τα ακόλουθα: Ο Αιτητής έχει εκμισθώσει το ακίνητο του σε εταιρεία η οποία άρχισε να ανεγείρει εντός αυτού πρατήριο πώλησης πετρελαιοειδών. Σχετική είναι η ακόλουθη παράγραφος από την ένορκη δήλωση του στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: «..Εξ αιτίας της συμπεριφοράς της ενάγουσας οι εργασίες στο τεμάχιο δεν μπορούν να συνεχιστούν με αποτέλεσμα άμεσα να κινδυνεύει να τερματιστεί η συμφωνία μακροχρόνιας μίσθωσης του ακινήτου μου την οποία έχω συνάψει με την εταιρεία Ελληνικά Πετρέλαια Κύπρου Λιμιτεδ με σκοπό την δημιουργία πρατηρίου πώλησης πετρελαιοειδών εις αυτό και να κληθώ να καταβάλω αποζημιώσεις τόσο για τις μέχρι τώρα εκτελεσθείσες εργασίες της εταιρείας πετρελαιοειδών ανωτέρω επί του ακινήτου όσο και για τις ζημιές που θα υποστεί η εν λόγω εταιρεία λόγω της ματαίωσης της μεταξύ μας συμφωνίας.» Μάλιστα ο Αιτητής επισυνάπτει ως Τεκμήριο 7 επιστολή των μισθωτών η οποία στάληκε μετά την κατ΄ ισχυρισμόν παράνομη επέμβαση, στην οποία, μεταξύ άλλων, αναφέρεται ότι λόγω της συμπεριφοράς των Εναγόντων, δηλαδή να περιφράξουν μέρος του τεμαχίου και να τοποθετήσουν εντός αυτού βαριά οχήματα και εξοπλισμό, έχουν διακοπεί οι εργασίες ανέγερσης πρατηρίου πώλησης πετρελαιοειδών επί όλου του τεμαχίου. Στην εν λόγω επιστολή οι μισθωτές επιφυλάσσουν κατά του Αιτητή το δικαίωμα τους να τερματίσουν τη συμφωνία μίσθωσης του ακινήτου και να διεκδικήσουν νόμιμες αποζημιώσεις. Υπό το φως των πιο πάνω, βρίσκω ότι λόγω της κατ' ισχυρισμό παράνομης επέμβασης είναι ορατός ο κίνδυνος ματαίωσης της μακροχρόνιας συμφωνίας που ο Αιτητής έχει συνάψει με τρίτο πρόσωπο σε σχέση με το επίδικο ακίνητο, αφού οι εργασίες δεν μπορούν λόγω της πιο πάνω επέμβασης να προχωρήσουν. Βρίσκω επίσης ότι σε περίπτωση που ματαιωθεί αυτή η συμφωνία υπαιτιότητι των εναγόντων, ο αιτητής θα δικαιούται από αυτούς αποζημιώσεις για τις ζημιές που θα υποστεί. Ορατός επίσης είναι και ο κίνδυνος να καταβάλει αποζημιώσεις στους μισθωτές σε περίπτωση που αυτοί στραφούν δικαστικώς εναντίον του. Βρίσκω επίσης πως οι εν λόγω αποζημιώσεις δεν θα είναι εύκολο να υπολογιστούν. Παρόμοιο θέμα εξετάστηκε στην υπόθεση Ζηντίλης ν. Ανδρέου κ.α.
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1603 όπου στη σελ.1610 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Υπήρχαν ζητήματα που θα έπρεπε να αποδειχθούν. Όχι απλώς για να θεμελιωθεί η όποια απώλεια εισοδήματος κατά ορισμένη περίοδο αλλά και για να στοιχειοθετηθεί η αιτιώδης συνάφειά της προς τις κατ' ισχυρισμόν παράνομες ενέργειες των εφεσιβλήτων. Συμφωνούμε πως θα ήταν δύσκολο να υπολογιστούν οι αποζημιώσεις και πως ήταν αντιστοίχως δύσκολη η απονομή πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο.» Υπό το φως των πιο πάνω, βρίσκω πως συντρέχει και η τρίτη προϋπόθεση. Βεβαίως, παρεμπίπτον διάταγμα εκδίδεται εφόσον το Δικαστήριο καταλήξει ότι είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει τούτο. Θεωρώ πως είναι και δίκαιο και εύλογο να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα αφού η έκδοση αυτών θα διατηρήσει την κατάσταση πραγμάτων που υπήρχε πριν από την φερόμενη παράνομη επέμβαση των Εναγόντων. Δεν παραβλέπω ότι οι εργασίες ανέγερσης του πρατηρίου πώλησης πετρελαιοειδών άρχισαν βάσει αδειών που δόθηκαν για όλο το ακίνητο του αιτητή και όχι για μέρος αυτού. Μάλιστα όταν έγινε προσπάθεια να περιοριστούν οι εν λόγω εργασίες σε μέρος του ακινήτου, χωρίς βεβαίως ο Αιτητής να εγκαταλείπει τα δικαιώματα του επί του μέρους του ακινήτου που οι Ενάγοντες φέρονται να έχουν επέμβει παράνομα, αυτός διώχθηκε ποινικώς. Ας σημειωθεί επίσης πως οι Ενάγοντες φέρονται να εισήλθαν παράνομα στο συγκεκριμένο μέρος του ακινήτου του Αιτητή λίγες μέρες μετά που το Δικαστήριο απέρριψε αίτηση τους με την οποία ζητούσαν από το Δικαστήριο να διατάξει τον Αιτητή και/ή υπαλλήλους και/ή αντιπροσώπους αυτού να μην εκτελούν εργασίες ανέγερσης πρατηρίου πώλησης πετρελαιοειδών στο εν λόγω μέρος του ακινήτου. Οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι περιέφραξαν μέρος του ακινήτου στις 6/12/2006 (δες παράγραφο 7 της ένορκης δήλωσης τους που υποστηρίζει την ένσταση), δηλαδή μια μέρα μετά την απόρριψη της αίτησης τους για έκδοση προσωρινών απαγορευτικών διαταγμάτων. Τέλος, από την προσαχθείσα μαρτυρία δεν προκύπτει ότι οι μισθωτές επέτρεψαν στους Ενάγοντες να περιφράξουν και να τοποθετήσουν εντός της περίφραξης βαριά μηχανήματα. Τουναντίον, από την επιστολή των δικηγόρων των Εναγόντων προς τους δικηγόρους των μισθωτών (τεκμήριο ΩΙ στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση) φαίνεται ότι οι Ενάγοντες περιέφραξαν από μόνοι τους το μέρος του ακινήτου με αποτέλεσμα μηχανήματα των μισθωτών να «εγκλωβιστούν» εντός του περιφραγμένου χώρου. Είναι αξιοσημείωτο να αναφέρω πως στην εν λόγω επιστολή οι Ενάγοντες αναφέρουν, μεταξύ άλλων, και τα ακόλουθα: «Επειδή ο χώρος πλέον είναι περιφραγμένος παρακαλώ να μας δώσετε γραπτή ειδοποίηση τουλάχιστον δύο
(2)ώρες προηγουμένως για την πρόθεση σας να απομακρύνετε τα αντικείμενα σας, ούτως ώστε οι πελάτες μου να σας παρέχουν πρόσβαση στο χώρο.» Με αυτά τα δεδομένα δεν μπορώ να δεχθώ την εισήγηση του κ. Σέργη ότι οι μισθωτές έδωσαν την κατοχή του συγκεκριμένου μέρους του ακινήτου στους Ενάγοντες. Ούτε και το γεγονός ότι ο Εναγόμενος μετά την καταχώριση της παρούσας αίτησης υπέβαλε προς τις αρμόδιες αρχές νέες αιτήσεις για διαίρεση του ακινήτου και για έκδοση πολεοδομικής άδειας, βοηθά καθ' οιονδήποτε τρόπο τις θέσεις των Εναγόντων στην παρούσα αίτηση, αφού το αποτέλεσμα των όποιων νέων αιτήσεων είναι αβέβαιο, ενώ από αυτή και μόνο την υποβολή δεν φαίνεται να αναγνωρίζεται δικαίωμα στους Ενάγοντες να εισέρχονται στο συγκεκριμένο μέρος του ακινήτου. Τέλος, δεν αγνοώ ότι οι Ενάγοντες δεν θα υποστούν οποιαδήποτε ζημιά σε περίπτωση που διαταχθούν να απομακρύνουν την περίφραξη και τα μηχανήματα που φέρονται να τοποθέτησαν εντός αυτής. Αλλωστε, οι ίδιοι δεν αναφέρουν για ποιο λόγο περιέφραξαν και τοποθέτησαν μηχανήματα στο συγκεκριμένο μέρος του ακινήτου. Παρόλο που η τύχη της αίτησης έχει κριθεί θα πρέπει να αναφέρω και τα ακόλουθα: Οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι δικαιούνται να εγγραφούν ως ιδιοκτήτες του υπό διαχωρισμό οικοπέδου, δηλώνοντας έτοιμοι να εκπληρώσουν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις. Αυτό το δικαίωμα είναι ουσιαστικά που διεκδικούν και επιδιώκουν να προστατεύσουν με την περίφραξη μέρους του ακινήτου του Αιτητή. Με την αγωγή τους όμως δεν ζητούν οποιαδήποτε θεραπεία η οποία, σε περίπτωση που δοθεί, θα τους καταστήσει ιδιοκτήτες του εν λόγω οικοπέδου. Περαιτέρω, η όποια απόφαση του Δικαστηρίου δεν θα οδηγήσει σε διαίρεση του ακινήτου σε οικόπεδα αφού τέτοια θεραπεία δεν αξιώνεται με την αγωγή. Συνεπώς, ακόμη και να πετύχουν στην αγωγή τους, το μέρος της γης που καλύπτει το υπό διαχωρισμό οικόπεδο θα παραμείνει εγγεγραμμένο στο όνομα του Αιτητή. Περαιτέρω, ενώ η συμφωνία ημερ. 14/5/98 τερματίστηκε από τον Αιτητή στις 27/6/02, το υπό διαχωρισμό οικόπεδο συνεχίζει να παραμένει υπό διαχωρισμό ενώ η άδεια διαίρεσης του ακινήτου σε οικόπεδα έχει λήξει, σύμφωνα με δήλωση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Εναγόντων. Ας σημειωθεί επίσης ότι οι Ενάγοντες οι οποίοι θεωρούσαν από τότε τον τερματισμό παράνομο και διεκδίκησαν από τότε την κυριότητα του υπό διαχωρισμό οικοπέδου, για έξι και πλέον χρόνια δεν προώθησαν διαδικασία για διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους. Το έπραξαν με την κατάθεση της παρούσας αγωγής όταν άρχισε να ανεγείρεται επί του ακινήτου πρατήριο πώλησης πετρελαιοειδών. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αίτηση επιτυγχάνει. Εκδίδεται διάταγμα ως το «Α» της αίτησης. Η απομάκρυνση της περίφραξης και των βαριών μηχανημάτων από το ακίνητο του Αιτητή, για τα οποία γίνεται αναφορά στο εκδοθέν υπό «Α» διάταγμα, να γίνει σε τρεις ημέρες από την επίδοση του διατάγματος. Εκδίδεται επίσης διάταγμα με το οποίο οι Ενάγοντες, οι διευθυντές, οι υπηρέτες και οι αντιπρόσωποι αυτών, διατάσσονται να μην επεμβαίνουν στο ακίνητο για το οποίο γίνεται αναφορά στο εκδοθέν υπό «Α» διάταγμα, μέχρι τελικής εκδίκασης της Ανταπαίτησης ή άλλης διαταγής του Δικαστηρίου. Τέλος, οι Ενάγοντες καταδικάζονται στα έξοδα της αίτησης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Ι.Ιωαννίδης, Α.Ε.Δ., /ΑΚΣ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο