ΜΙΝΕΡΒΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. ΔΗΜΟΣΘΕΝΗ ΓΙΑΝΝΑΚΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 657/05, 16/03/2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2007:A45 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ν. ΓΕΡΟΛΕΜΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 657/05 Μεταξύ: ΜΙΝΕΡΒΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, από Λευκωσία Ενάγουσας - και - ΔΗΜΟΣΘΕΝΗ ΓΙΑΝΝΑΚΟΥ, από Βρυσούλλες ΧΡΥΣΑΝΘΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ, από Βρυσούλλες Εναγομένων ΑΙΤΗΣΗ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ ΗΜΕΡ. 22.12.06 Ημερομηνία: 16/03/2007 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενους - Αιτητές: κος Φούλιας για ΧατζηΧριστοφή, Παπαλλή, Σωτηρίου Για Ενάγουσα - Καθ΄ ης η Αίτηση: κα Αριστείδου για κο Κυριακίδη ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η ενάγουσα - Καθ΄ ης η Αίτηση (στο εξής Καθ΄ ης η Αίτηση) με κλητήριο ειδικώς οπισθογραφημένο (0.2r.6) το οποίο καταχωρήθηκε στις 19.07.05 άξιοι εναντίον των εναγομένων 1 και 2-Αιτητών (στο εξής Αιτητών) το ποσό των Λ.Κ.6.080 ως αποζημιώσεις ή προσπορισθέν όφελος λόγω παράβασης ασφαλιστηρίου συμβολαίου, τόκους και έξοδα. Οι Αιτητές με την Έκθεση Υπεράσπισης τους ημερομηνίας 10.01.06 αρνούνται ότι οφείλουν οιονδήποτε ποσό στην Καθ΄ ης η Αίτηση καθ΄ ότι ουδέποτε παραβίασαν το ασφαλιστήριο έγγραφο. Η Καθ΄ ης η Αίτηση καταχώρησε Απάντηση στην Υπεράσπιση στις 18.01.06 και την ίδια ημερομηνία με επιστολή του δικηγόρου τους ζήτησαν όπως ορισθεί η υπόθεση για οδηγίες. Για πρώτη φορά ορίστηκε γι΄ ακρόαση στις 26.06.06 και ακολούθως στις 15.11.06 και 02.03.
- Η ΑΙΤΗΣΗ Η αίτηση στηρίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.2 Θ.10, Δ.25 Θ. 1, 2, 3 και 5, Δ.48 Θ.1, 2, 3 και 9 και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Στις 22.12.06 οι Αιτητές κατεχώρισαν την υπό εξέταση αίτηση για τροποποίηση της Έκθεσης Υπεράσπισης (Ε/Υ) με την διαγραφή της παραγράφου 7 της Ε/Υ και την αντικατάσταση της με την ακόλουθη νέα παράγραφο. "Οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης έχουν ως ακολούθως: Ο εναγόμενος 1 και/ή σύζυγός του ενεργώντας ως αντιπρόσωπος του περί τον Φεβρουάριο του 2001 ζήτησε από τους ενάγοντες και/ή" τον αντιπρόσωπο τους την παροχή ασφαλιστικής κάλυψης για ευθύνη έναντι τρίτου για το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΕΒΤ
- Ο εναγόμενος 1 και/ή η σύζυγός του ενεργώντας ως αντιπρόσωπος του δήλωσε στους ενάγοντες ή/και τους υπαλλήλους τους ή/και τους αντιπροσώπους τους ότι δυνάμει του εν λόγω εγγράφου επιθυμούσε όπως παρείχετο ασφαλιστική κάλυψη στον εναγόμενο 2 ονομαστικά ο οποίος οδηγούσε το εν λόγω όχημα για τους σκοπούς της εργασίας του ή/και για προσωπικούς λόγους. Οι ενάγοντες ή/και ο αντιπρόσωπος τους διαβεβαίωναν τον εναγόμενο 1 και/ή την σύζυγο του ότι θα εκδιδόταν το εν λόγω ασφαλιστήριο έγγραφο όπως επιθυμούσε ο εναγόμενος 1 ο οποίος ήταν και πελάτης τους για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ο εναγόμενος 1 και/ή σύζυγός του ενεργώντας ως αντιπρόσωπος του κατέστησε σαφές στους ενάγοντες ή/και στον αντιπρόσωπο τους ότι η παροχή ασφαλιστικής κάλυψης στον εναγόμενο 2 ήταν ουσιώδης όρος για την έκδοση ή/και ανανέωση ή/και την πληρωμή του ασφαλιστηρίου εγγράφου και οι ενάγοντες και/ή οι αντιπρόσωποι τους με τις πράξεις τους ή/και τη συμπεριφορά τους συναίνεσαν στην έκδοση ασφαλιστηρίου εγγράφου ως η απαίτηση του εναγομένου 1". Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Αντώνη Παστού ο οποίος είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Αιτητών. Σ΄ αυτή αναφέρει ότι γνωρίζει πολύ καλά όλα τα γεγονότα της υπόθεσης και είναι εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη δήλωση και ότι από λάθος ή/και παρανόηση ή/και αβλεψία δεν καταγράφηκαν στην Ε/Υ όλα όσα τους αναφέρθηκαν από τους Αιτητές. Η προτεινόμενη τροποποίηση είναι απαραίτητη και η αίτηση υποβλήθηκε μόλις διαπιστώθηκε η αναγκαιότητα της. Από την τροποποίηση η Καθ΄ ης η Αίτηση δεν θα υποστεί αδικία που να μην μπορεί να αποζημιωθεί με έξοδα. Η ΕΝΣΤΑΣΗ Η ένσταση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.25 Θ.1-4, Δ.39 Θ.2, Δ.48 Θ. 1-9 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η Καθ΄ ης η Αίτηση προβάλλει τους ακόλουθους λόγους ένστασης:
- Η αίτηση υποβλήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση.
- Δεν δίνεται αιτιολογία για την καθυστέρηση.
- Οι ισχυρισμοί που επιχειρούνται να προστεθούν στην Ε/Υ με την τροποποίηση της ήταν γνωστοί σε πολύ προγενέστερο στάδιο.
- Η αίτηση είναι αναιτιολόγητη και αβάσιμη.
- Η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση είναι άκυρη ή και δεν αποτελεί μαρτυρία ή και είναι αντικανονική επειδή αντιβαίνει στις πρόνοιες της Δ.39 ή και επειδή έγινε από δικηγόρο που εργάζεται στο γραφείο των δικηγόρων των αιτητών. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Δημήτρη Γεωργιάδη ο οποίος είναι διευθυντής του υποκαταστήματος γενικού κλάδου της Καθ΄ ης η Αίτηση στη Λάρνακα και είναι εξουσιοδοτημένος να προβεί σ΄ αυτήν. Στην ένορκη δήλωση του αναφέρει ότι καταθέτει τα γεγονότα από προσωπική γνώση εκτός όπου είναι διαφορετικά και όσον αφορά την νομική πτυχή διατυπώνει την γνώμη και συμβουλή του δικηγόρου της Καθ΄ ης η Αίτηση. Προβάλλονται δε τα ακόλουθα: (α) Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση περιέχει αντιφατικούς ισχυρισμούς, (β) Δεν δίνεται εξήγηση για την καθυστέρηση, (γ) Η αίτηση για τροποποίηση της Ε/Υ υποβλήθηκε έντεκα
(11)μήνες, από την καταχώρηση της Ε/Υ, (δ) Η αίτηση καταχωρήθηκε σε προχωρημένο στάδιο της ακρόασης και η καθυστέρηση προκαλεί αδικία και (ε) Οι Αιτητές μπορούσαν να προβάλουν τους ισχυρισμούς τους προηγουμένως εάν επιδείκνυαν εύλογη επιμέλεια. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Ο συνήγορος των Αιτητών στην αγόρευση του εισηγήθηκε ότι με την αιτούμενη τροποποίηση δεν εισάγεται νέα βάση υπεράσπισης αλλά μόνο ένα μικρό μέρος αλλάζει από την παράγραφο 7 της Ε/Υ σε δύο σημεία. Το ένα σημείο είναι η χρονολογία από 2004 σε 2001 και το άλλο προστίθεται ακόμη ένα πρόσωπο σε σχέση με τις οδηγίες ανανέωσης του ασφαλιστηρίου εγγράφου. Περαιτέρω ανάφερε ότι η αίτηση είναι βάσιμη και αιτιολογημένη, δεν υπήρχε καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης και δεν άρχισε καν η ακρόαση. Παρέθεσε δε σχετική νομολογία. Σε σχέση με τα έξοδα ανέφερε ότι τα διαφυγόντα τα δικαιούται η Καθ΄ ης η Αίτηση σε περίπτωση που εγκριθεί η αίτηση ενώ τα έξοδα αυτής καθ΄ αυτής της υπό εξέταση αίτησης θα πρέπει να είναι υπέρ των Αιτητών και εναντίον της Καθ΄ ης η Αίτηση ως ο γενικός κανόνας κατά τον οποίο τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα. Από την άλλη πλευρά η δικηγόρος της Καθ΄ ης η Αίτηση αφού εξήγησε με λεπτομέρεια τους λόγους της ένστασης της και σχολίασε από κάθε όψη την αίτηση και την ένορκη δήλωση που την συνοδεύει, εισηγήθηκε ότι η αίτηση για τροποποίηση της Ε/Υ δεν θα πρέπει να επιτραπεί για τους λόγους που καταγράφονται στην ένσταση. Επικαλέσθηκε δε νομολογία για κάθε θέμα που έθιξε στην αγόρευση της ή εγείρετο στην ένσταση. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η αίτηση εδράζεται επί της Διαγαγής 25 Θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία προνοεί: «The court or a Judge may, at any stage of the proceedings, allow either party to alter or amend his endorsement or pleadings, In such manner and on such terms as may be just, and all such amendments shall be made as may be necessary for the purpose of determining the real questions in controversy between the parties». ΣΕ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ «Το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί σε οιονδήποτε στάδιο της διαδικασίας να επιτρέψει σε οιονδήποτε από τους διαδίκους να διορθώσει ή τροποποιήσει την οπισθογράφηση ή τα δικόγραφα με τέτοιο τρόπο και με τέτοιους όρους που θα είναι δίκαιοι και όλες οι τέτοιες τροποποιήσεις θα πρέπει να γίνουν σαν αναγκαίες για σκοπούς αποπερατώσεως των πραγματικών ζητημάτων που είναι αμφισβητούμενα μεταξύ των διαδίκων». Θα πρέπει να αναφέρω ότι είναι σωστή η επισήμανση της κας Αριστείδου ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση έγινε από δικηγόρο. Η πρακτική αυτή όπως τονίστηκε επανηλειμμένα από το Ανώτατο Δικαστήριο είναι ανεπιθύμητη, χωρίς βέβαια να την καθιστά αντικανονική αφού δεν υπάρχει κανονισμός που να το απαγορεύει. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση LOUIS VUITTON ή Δερμοσάκ Λτδ κ.α.
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453 αυτός που προβαίνει σε ένορκη δήλωση πρέπει να έχει προσωπική γνώση των γεγονότων. Σε ενδιάμεσες αιτήσεις όμως ο ενόρκως δηλών μπορεί να αναφέρει γεγονότα για τα οποία δεν έχει προσωπική γνώση εφ΄ όσον αποκαλύπτει την πηγή της πληροφόρησης του. Ένορκη δήλωση που δεν συμβαδίζει με την πιο πάνω προϋπόθεση είναι αντικανονική και δεν λαμβάνεται υπόψη. Στην συγκεκριμένη περίπτωση ο ενόρκως δηλών πράγματι στην παράγραφο 2 της ένορκης δήλωσης του αναφέρει ότι από λάθος ή/και παρανόηση ή/και αβλεψία δεν αναγράφηκαν στην Ε/Υ όλα όσα τους αναφέρθηκαν από τους εναγομένους. Έτσι όταν αναφέρεται στον πλυθηντικό "όλα όσα μας αναφέρθηκαν ." σίγουρα αναφέρεται και στον εαυτό του. Ότι δηλαδή όταν αναφέροντο τα γεγονότα από τους εναγομένους ήταν παρών. Επομένως περί τούτου έχει ιδίαν γνώση. Το θέμα της τροποποίησης δικογράφων αποτέλεσε το αντικείμενο σωρείας νομολογίας, τόσο Αγγλικής όσο και Κυπριακής. Στην Αγγλική υπόθεση Clarapede v. Commercial Union Association 1883 32 WR 263 αναφέρονται τα εξής: «However negligent and careless may have been the first omission, and however late the proposed amendment, the amendment should be allowed if it can be made without injustice to the other side. There is no injustice if the other side can be compensated by costs». Στην Αγγλική υπόθεση Associated Leisure Ltd and Others v. Associated Newspapers Ltd 1970 2 ALL ER 754 αναφέρονται από τον Λόρδο Denning τα εξής: «I start with the principle, well settled, that an amendment ought to be allowed even if it comes late, if it is necessary to do justice between the parties, so long as any hardship done thereby can be compensated in money.» Οι πιο πάνω αρχές υιοθετήθηκαν σε πληθώρα Κυπριακών αποφάσεων, μεταξύ των οποίων, οι Ευριπίδου κ.α v. Καννάουρου 1985 1 AAD 24, Xριστοδούλου v. Χριστοδούλου κ.α. 1991 1 ΑΑΔ 934 και Federal Bank of Lebanon v. Νίκου Σιακόλα
(1999)1 (Α) ΑΑΔ 44. Στην υπόθεση Στέλιου Φοινιώτη v.Greenmar Navegation Ltd κ.α. 1989 1 ΑΑΔ (Ε) 33 ο Δικαστής Πικής (ως ήταν τότε) συνοψίζει τις αρχές που διέπουν το θέμα ως ακολούθως:
(1)Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.
(2)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στη συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου.
(3)Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων του Αιτητή ποικίλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.
(4)Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης της υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπόθεση Hipgrave v. Case 28 Ch. D. 361 υπεδείχθη ότι το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας κατά τη δίκη». Στην υπόθεση Περικτιόνη Χρίστου v. Ανδρέα Αζά ως διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντος Στέλιου Σάββα 1992 1 ΑΑΔ 704, λέχθηκε, ότι, διαφαίνεται ως θεμελιακή αρχή από τις διάφορες αποφάσεις ότι η τροποποίηση είναι εφικτή σε κάθε στάδιο όταν αυτή κρίνεται αναγκαία για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για την αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών, εκτός στις περιπτώσεις που είτε επέρχεται βλάβη στην αντίδικη πλευρά ή όπου η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής (βλ. επίσης Astor Manufacturing Ltd κ.α. A & G Leventis κ.α.
(1983)1 ΑΑΔ 926, Saba & Co (T.M.P.) v. T.M.P. Agents 1994 1 AAΔ.426 και Άννα Latouf Agini v. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε., Π.Ε. 10214, ημερομηνίας 12.01.
- Σοβαρότατος παράγοντας που λαμβάνει υπόψη από το Δικαστήριο για να επιτρέψει τροποποίηση, είναι η παροχή δυνατότητας στους διαδίκους να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου τις πραγματικές τους διαφορές. (βλ. Geto v. M/V Vladimir Vasiliev (Αρ. 4) 1983 1 ΑΑΔ
- Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω νομικές αρχές, προχωρώ να εξετάσω την αιτούμενη τροποποίηση. Όσον αφορά το θέμα της καθυστέρησης, συμφωνώ με την συνήγορο της Καθ΄ ης η Αίτηση ότι το στάδιο που εγείρεται το θέμα της τροποποίησης είναι προχωρημένο. Οι Αιτητές θα μπορούσαν να αντιληφθούν την αναγκαιότητα της τροποποίησης από πολύ προηγουμένως και να αποτείνοντο ενωρίτερα στο Δικαστήριο για θεραπεία. Ωστόσο ως έχει καταδειχθεί πράγματι δεν αντελήφθησαν το σφάλμα ενωρίτερα, κάτι το οποίο θα καθιστούσε ασφαλώς την αργοπορία στην υποβολή της αίτησης αδικαιολόγητη (βλ. C & A Pelekanos Associates Ltd και Ανδρέα Πελεκάνου,
(2001)1 (Γ) ΑΑΔ 2075, καθ΄ ότι τούτο έγινε αντιληπτό από τους δικηγόρους τους που συνέταξαν την έκθεση υπεράσπισης κατά τον χρόνο αμέσως πριν υποβάλουν την αίτηση όταν διαπίστωσαν ότι υπήρχαν παραλείψεις και ελλείψεις σ΄ αυτήν, γεγονός που προφανώς δεν αντελήφθησαν προηγουμένως λόγω μη σωστής αντίληψης και μη ορθής κατανόησης των όσων τους ανέφεραν και αβλεψίας τους. Η καθυστέρηση από μόνη της, μολονότι σχετική, δεν πρέπει να οδηγήσει σε απόρριψη (βλ. Astor Manufacturing Ltd κ.α. Α & G Leventis κ.α (ανωτέρω), Saba & Co (T.M.P) v. T.M.P. Agents (ανωτέρω) και Federal Bank of Lebanon v. Νίκου Σιακόλα (ανωτέρω). Ο παράγων της καθυστέρησης συνεκτιμάται ως λογική απόρροια του άρθρου 30
(2)του Συντάγματος για την ορθή άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Στην προκειμένη περίπτωση ο εκτροχιασμός της δίκης από την αιτούμενη τροποποίηση δεν υπήρξε τόσο μεγάλος που να διακυβεύονται τα θέσμια του Άρθρου 30 του Συντάγματος. Αναφέρω ότι η ακρόαση της υπόθεσης δεν άρχισε και καταχωρήθηκε η αίτηση μόλις διαπιστώθηκε η αναγκαιότητα της. Επομένως η καθυστέρηση έχει δικαιολογηθεί. Όσον αφορά το λόγο ένστασης ότι οι ισχυρισμοί που επιχειρείται τώρα να προστεθούν στην Ε/Υ ήταν από προηγουμένως γνωστοί σημειώνω ότι υπήρχε μια σύγχυση (α) σε σχέση με την χρονολογία, και αυτή δεν δημιουργεί καμία αδικία στην Καθ΄ ης η Αίτηση εάν η χρονολογία από 2004 γίνει 2001 γιατί δεν αλλοιώνει την ουσία της υπεράσπισης της μεταξύ τους διαφοράς και (β) σε σχέση με το ποιος ζήτησε από την Καθ΄ ης η Αίτηση ενάγοντες την παροχή ασφαλιστικής κάλυψης, δηλαδή ο εναγόμενος 1 ή η σύζυγος του ως αντιπρόσωπος του η οποία και πάλι δεν αλλοιώνει την ουσία της υπεράσπισης. Επομένως η μη σωστή αντίληψη αυτών των δύο θεμάτων από τους δικηγόρους των αιτητών και η δημιουργία σύγχυσης περί τούτων δεν ήταν γνωστή εκ των προτέρων ακριβώς για το λόγο ότι δεν είχαν γίνει ορθά αντιληπτά τούτα από τους δικηγόρους των αιτητών. Θα μπορούσε βέβαια, ως αναφέρω και ανωτέρω, να γίνει αντιληπτή η αναγκαιότητα της τροποποίησης της Ε/Υ από προηγουμένως. Επομένως και το ζήτημα αυτό έχει δικαιολογηθεί. Ένα άλλο θέμα που θίγεται με τους λόγους ένστασης είναι ότι η αίτηση είναι αναιτιολόγητη και αβάσιμη. Τούτο δεν ευσταθεί καθ΄ ότι η αίτηση εδράζεται στους ορθούς θεσμούς και συνοδεύεται από ένορκη δήλωση στην οποία περιέχονται τα γεγονότα που υποστηρίζουν την αίτηση, άσχετα εάν αυτά θα κριθούν ικανοποιητικά ή μη για να επιτύχει ή όχι η αίτηση. Τέλος στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση περιέχονται αντιφατικοί ισχυρισμοί. Πράγματι δεν επιτρέπεται σε ένορκη δήλωση να υπάρχουν αντιφατικοί ισχυρισμοί (βλ. υποθέσεις Hermes Insurance Co. Ltd v. Joulios Theodorides
(1983)1 CLR 333, EL FATH CO. FOR INTERNATIONAL TRADE S.A.E. v. E.D.T. SHIPPING LTD, & και άλλος
(1992)1 ΑΑΔ 1255, Μιχάλης Πατούρης ν. Hellenic Bank Ltd
(2001)1 (Γ) ΑΑΔ 2118). Παρ΄ όλο που δεν γίνεται καμία συγκεκριμένη αναφορά ποιοι είναι αυτοί, εάν υπονοείται η παράγραφος 2 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση και δη η φράση "Από λάθος ή/και παρανόηση ή/και αβλεψία" και οι τρεις αυτοί όροι, ξεχωριστά, ουσιαστικά υποδηλώνουν την ίδια σημασία με την γενικότερη ερμηνεία που μπορεί να δώσει κάποιος σ΄ αυτούς και σωρευτικά διαγράφουν την σύγχυση των δικηγόρων των αιτητών γι΄ αυτά που τους λέχθηκαν από τους αιτητές. Επομένως ούτε αυτή η θέση μπορεί να ευσταθίσει και απορρίπτεται. Με την επιχειρούμενη αντικατάσταση της χρονολογίας 2004 με την χρονολογία 2001, την προσθήκη της φράσης "και/ή σύζυγος του ενεργώντας ως αντιπρόσωπος του" μετά την λέξη εναγόμενος 1 και την διαγραφή της φράσης "καθώς και οποιοσδήποτε άλλος οδηγός άνω των 25 χρόνων και με κανονική άδεια οδηγού πάνω από δύο χρόνια" δεν επιχειρείται, ως εισηγήθηκε η και Αριστείδου, η πρόταξη νέας βάσης υπεράσπισης αφού η ουσία της υπεράσπισης παραμένει η ίδια. Το Δικαστήριο είναι τεταγμένο να εξυπηρετεί τα συμφέροντα της δικαιοσύνης που στην προκειμένη περίπτωση είναι άρρηκτα συνηφασμένα με το δικαίωμα του διαδίκου να προβάλει τους ισχυρισμούς του. Η αιτούμενη τροποποίηση έχοντας κατά νουν την φύση της αντιδικίας και την ουσία της υπεράσπισης κρίνεται υπό τις περιστάσεις απόλυτα φυσιολογική και κατ΄ επέκταση επιτρεπτή. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Patrick Jack v. Philippi Estates Ltd 1998 1 ΑΑΔ 607 "σε μια αίτηση αυτής της μορφής δεν χρειάζεται να τίθεται στην ένορκη δήλωση ισχυρισμός ότι η τροποποίηση είναι αναγκαία ή να εξετάζονται ακόμη και οι λόγοι της καθυστέρησης γιατί θεωρείται από την ίδια την κατάθεση της αίτησης ότι ο διάδικος θεωρεί την τροποποίηση αναγκαία, ενώ το Δικαστήριο κρίνει και ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια με βάση το συνολικό υπάρχον υλικό και ισοζυγίζοντας τις θέσεις της μιας και της άλλης πλευράς". Από την έγκριση της αιτούμενης τροποποίησης καμία δυσμενής συνέπεια δεν πρόκειται να προκληθεί στην Καθ΄ ης η Αίτηση η οποία δεν μπορεί να θεραπευθεί με την κατάλληλη διαταγή για έξοδα. Να σημειωθεί ότι η ακρόαση δεν άρχισε. Για όλους τους πιο πάνω λόγους θα εξασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια προς όφελος των Αιτητών. Κατά συνέπεια εκδίδεται διάταγμα ως η Αίτηση. Η τροποποιημένη Έκθεση Υπεράσπισης να καταχωρηθεί και να παραδοθεί στην Ενάγουσα - Καθ΄ ης η Αίτηση μέσα σε δέκα πέντε
(15)ημέρες από σήμερα. Η τροποποιημένη Απάντηση στην Υπεράσπιση να καταχωρηθεί και να παραδοθεί στους Εναγομένους - Αιτητές εντός δέκα πέντε
(15)ημερών από την παράδοση σ΄ αυτούς της τροποποιημένης Έκθεσης Υπεράσπισης. Ο κος Φούλιας εισηγήθηκε ότι τα έξοδα που χάνονται (costs thrown away) λόγω της τροποποίησης θα πρέπει να επωμισθούν οι Αιτητές ενώ τα έξοδα της παρούσας αίτησης θα πρέπει να είναι υπέρ των Αιτητών και εναντίον της Καθ΄ ης η Αίτηση ως ο γενικός κανόνας ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα. Δεν θα συμφωνήσω. Ως θέμα αρχής αφού αυτός που αιτείται την τροποποίηση προκαλεί την εκτροπή της διαδικασίας αυτός πρέπει να επιφορτώνεται και την δαπάνη. Συνεπώς τα έξοδα της Αίτησης και όλα τα έξοδα που χάνονται (costs thrown away) λόγω της τροποποίησης επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας - Καθ΄ ης η Αίτηση και εναντίον των Εναγομένων - Αιτητών όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, καταβλητέα στο τέλος της δίκης. (Υπ.) ............ Ν. Γερολέμου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο